Η 29η Ιουλίου του έτους 904 αποτελεί μίαν από τις τραγικότερες στιγμές της ιστορίας της Θεσσαλονίκης. Ένας μουσουλμανικός στόλος Σαρακηνών επετέθη αιφνιδίως στην Θεσσαλονίκη από το μέτωπο των θαλασσίων τειχών. Η άμυνα της πόλεως απεδείχθη ανεπαρκής και αυτή η ανεπάρκεια και αδυναμία είχε ως δραματική συνέπεια την Άλωσή της από τους Άραβες. Ακολούθησαν ζοφερές ημέρες για την Θεσσαλονίκη: Φρικτές σφαγές εναντίον του ελληνικού πληθυσμού της πόλεως, εκτεταμένες δηώσεις, λεηλασίες και αιχμαλωσία 22.000 (!!!) – νεαρών κυρίως – Ελλήνων κατοίκων της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι απήχθησαν βιαίως και εν συνεχεία μετεφέρθησαν με τα καράβια των Σαρακηνών προς πώλησιν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής (!), σύμφωνα με όσα μας μεταφέρει η αξιόπιστη ιστορική πηγή της εποχής, ο Ιωάννης Καμινιάτης.
Δυστυχώς η ιστορική μνήμη των νεοελλήνων αποδεικνύεται επικίνδυνα ασθενής. Οι περισσότεροι Έλληνες (και οι Θεσσαλονικείς μεταξύ αυτών) αγνοούν παντελώς την μελανή αυτή πτυχή της ιστορίας, διότι άλλως δεν εξηγείται η παντελής αδιαφορία με την οποίαν αντιμετωπίζουν την διαδικασία της συγχρόνου Αλώσεως της Θεσσαλονίκης (αμαχητί αυτήν την φορά), η οποία συντελείται με ταχείς ρυθμούς, από τους απογόνους εκείνων των Σαρακηνών, οι οποίοι συρρέουν συνεχώς στην πόλη τα τελευταία χρόνια ως δήθεν “προσφυγόπουλα”, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για εποίκους-εισβολείς-ληστές… [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Την ώρα κατά την οποίαν οι ιταμές προκλήσεις της Τουρκίας εις βάρος του Ελληνισμού κλιμακώνονται επικίνδυνα, με την αναθεωρητική και επεκτατική στρατηγική των νεο-οθωμανών να εκδηλώνεται επιθετικώς σε Αιγαίο και Κύπρο, όπου η Τουρκία ξεκινά παράνομες γεωτρήσεις εντός της κυπριακής ΑΟΖ, προκλήσεις ενώπιον των οποίων το ελλαδικό κατεστημένο περιορίζεται σε λεκτικές διαμαρτυρίες, απλώς συνιστώντας ως συνήθως ψυχραιμία, μία πιο ύπουλη διαδικασία Αλώσεως του Ελληνισμού εκ των ένδον μέσω της πληθυσμιακής διεισδύσεως τελεί εν εξελίξει. Πρόκειται για έναν ιδιότυπο υβριδικό πόλεμο της Τουρκίας, η οποία εντέχνως προωθεί μάζες μουσουλμάνων της ανατολής στο ελληνικό έδαφος. Διότι η συνεχιζόμενη εποικιστική εισβολή Αφρικανών και Ασιατών στον ελλαδικό χώρο, τους οποίους με τον τρόπο της σπρώχνει η Τουρκία, όχι μόνο δεν έχει κοπάσει (όπως κάποιοι ενδεχομένως νομίζουν) αλλά εντείνεται απελπιστικώς!
Χρησιμοποιούμε σκοπίμως τον όρο “ελλαδικός χώρος”, διότι είναι δύσκολο να μιλάμε πλέον για “χώρα”, αφού ειδοποιό γνώρισμα οιασδήποτε φυσιολογικής χώρας (κράτους, πολιτείας) αποτελεί η ύπαρξη διακριτών συνόρων που ορίζουν την επικράτειά της, τα οποία φυσιολογικώς φυλάσσονται από ένοπλες δυνάμεις (στρατό, συνοριοφυλακή). Όμως στο ελληνώνυμο κατ’ ευφημισμόν “κράτος” σύνορα φαίνεται πλέον ότι de facto δεν υφίστανται, αφού συνεχώς και αδιακόπως εισέρχονται ανεμπόδιστα αναρίθμητοι τριτοκοσμικοί έποικοι παραβιάζοντάς τα. Όλοι αυτοί οι κατ’ ουσίαν εισβολείς, άμα τη αφίξει τους, προσδιορίζονται, αδιακρίτως και γενικευτικώς, με τον ψευδή και ανυπόστατο χαρακτηρισμό “πρόσφυγες”, εξασφαλίζοντες ούτω εν συνεχεία σκανδαλώδεις παροχές και προνόμια, τα οποία ο μέσος Έλληνας πολίτης δεν μπορεί ούτε να φαντασθεί, όπως: δωρεάν στέγαση, δωρεάν σίτιση, δωρεάν υγειονομική περίθαλψη και νοσηλεία στα κρατικά νοσοκομεία και, επί πλέον, χρηματικό επίδομα που ανέρχεται σε 600 € κατ’ άτομο (!), …
Η λεπίδα (ή το ξυράφι) του Όκαμ είναι μια φιλοσοφική/επιστημονική αρχή που εν συντομία υποστηρίζει ότι μια απλή λύση σε ένα πρόβλημα είναι πιθανότερο να είναι ορθή από ότι μια περίπλοκη. Πιο αναλυτικά αυτό σημαίνει ότι εάν προταθούν διαφορετικές θεωρίες για την ερμηνεία ενός φαινομένου ή την επίλυση ενός προβλήματος τότε πιθανότερη είναι αυτή που απαιτεί τις λιγότερες υποθέσεις, καθώς όσο περισσότερες υποθέσεις απαιτείται να γίνουν για να υποστηριχθεί μια θεωρία, τόσο πιο απίθανο είναι να είναι ορθή. Αν και η αρχή αυτή αποδίδεται στον στον Άγγλο σχολαστικό φιλόσοφο, μοναχό και θεολόγο του 14ου αιώνα, Γουλιέλμο του Όκαμ, είχε πρωτοδιατυπωθεί πολύ παλαιότερα από τους Πυθαγορείους. Ως παράδειγμα εφαρμογής της αρχής ας υποθέσουμε ότι σε κάποιο απομονωμένο νησί του Ειρηνικού Ωκεανού ανακαλύπτεται μια πέτρα με κάποιες χαρακιές επάνω της που φαινομενικώς σχηματίζουν το γράμμα ‘Α’. Μια υπόθεση που θα μπορούσε να προταθεί για την ερμηνεία του φαινομένου είναι ότι αρχαίοι Έλληνες είχαν επισκεφθεί το νησί στο μακρινό παρελθόν και άφησαν τα ίχνη τους σε επιγραφές, κομμάτι των οποίων αποτελεί η συγκεκριμένη πέτρα. Μια άλλη υπόθεση θα ήταν ότι οι χαρακιές προέρχονται από την επίδραση κάποιου φυσικού φαινομένου και με τυχαίο τρόπο μοιάζουν να σχηματίζουν το γράμμα ‘Α’. Αν και δεν αμφιβάλουμε ότι θα βρισκόταν κάποιοι (πολλοί) υποστηρικτές της πρώτης θεωρίας, σύμφωνα με τη λεπίδα του Όκαμ η δεύτερη υπόθεση πρέπει να επιλεχθεί ως σαφώς επικρατέστερη καθώς η πρώτη απαιτεί ένα τεράστιο πλήθος υποθέσεων που έχουν να κάνουν με τις τεχνολογικές δυνατότητες των αρχαίων Ελλήνων, τα ιστορικά ευρήματα από την εποχή εκείνη, την επίσημη ιστορία, καθώς και με θεωρίες συνωμοσίας για τη συγκάλυψη της “πραγματικής ιστορίας” και άλλα πολλά.
Συνεχίζουμε από την προηγούμενη ανάρτηση, με τα δύο επόμενα άρθρα του “Ριζοσπάστη” όπου ο γράφων επιδίδεται σε ένα αχαλίνωτο παραλήρημα ημιμάθειας, ανακατεύοντας γραμμικές Α και Β, πινακίδα του Δισπηλιού, όλα αποκρυπτογραφημένα (!), τον δίσκο της Φαιστού με την μετάφρασή του (!), επιγραφές από την Ιθάκη του 2700 π.Χ. σε γραμμική Α που αναφέρουν κάποιον Ανδρεάδη (!) και ότι παρανοϊκό μπορεί να βάλει ο νους του ανθρώπου. Και όλα αυτά για να στηρίξει την κομματική γραμμή του περιβόητου “Αυτοχθονισμού” που υποστηρίζουν οι ορθόδοξοι Μαρξιστές-Λενινιστές.
Όπως τονίζει ο καθηγητής Ανθρωπολογίας κ. Νικ Ξηροτύρης, του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, αναφερόμενος στις παρερμηνείες της Ινδοευρωπαϊκής Θεωρίας:
“…Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η θεωρία της αυτόχθονης εξέλιξης του πολιτισμού, που έγινε αποδεκτή ως δόγμα στη Σοβιετική Ρωσία τη δεκαετία του 1930 και διαδόθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με εκπληκτική ταχύτητα αποδοχής ανά την Ευρώπη, είναι σωστή επιστημονικά…”.
Σε επόμενη ανάρτηση θα αναφερθούμε και στα ζητήματα αυτά. Προς το παρόν ας απολαύσουμε τα αμίμητα “ιδεολογικά” κείμενα του “Ριζοσπάστη”.
Τεράστια θλίψη και μελαγχολία έχει καταλάβει όλη την Ευρώπη στην θέα της καταστροφής του κορυφαίου ίσως μνημείου της Γαλλίας, ενός υπέροχου μνημείου του παγκόσμιου πολιτισμού, του ιστορικού καθεδρικού ναού των Παρισίων, της περίφημης Γοτθικής Notre Dame.
Δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά η πρόκληση και η τόσο γρήγορη εξάπλωση της πυρκαγιάς σε ένα μνημείο που προσελκύει πλήθος επισκεπτών απ’ όλο τον κόσμο, αφού, και μόνο για τον λόγο αυτό, θα ανέμενε κανείς ότι τα μέτρα ασφαλείας θα ήταν ανάλογα της σπουδαιότητος του μνημείου και σίγουρα, εφ’ όσον συνέβαινε κάτι απρόοπτο, θα ανέμενε κανείς ότι θα υπήρχαν μέτρα πυρασφαλείας και θα εφαρμοζόταν σχέδια αμέσου κινητοποιήσεως για να αντιμετωπιστεί το κακό, ώστε, η όποια καταστροφή να περιοριστεί στο ελάχιστο – πράγμα που ανεξηγήτως δεν συνέβη!
OUR FATHERLAND IS MAINLY OUR BLOOD AND OUR RACE, meant in all dimensions, NOT THE SOIL AND THE STONES!
“The last deception is worse than the first.”, after Martin Bernal’s now forgotten book, ‘’black Athena’’ and also the recent arbitrary, dark skinned “reconstruction’’ of Mesolithic hunters such as ‘’Cheddar Man’’ by the the leftists of London’s Museum of Natural History (see f.ex.the first part of this https://www.youtube.com/watch?v=qRRC7MMsJPo) Sweden recently selected a sub-Saharan actor to represent ‘’the first Swede’’, thus shamelessly misleading and misinforming the catastrophically brainwashed people in a most blatant and degenerate manner!!!
The distortion of our history and prehistory has long been a standard tactic by the affiliates of political correctness (from the Left and the Right) as well as of all kinds of “human-rights” champions and antiracists, in order to mold and conform it to their forcibly “enlightened” world view. Nowadays, as the afro-asiatic flood is threatening to engulf Europe and the entire Western World, this methodology has predictably been intensified. Thus, the Hellenic, the British and more recently the Scandinavian history have all been especially subjugated to this distortion.
Όπως γράψαμε και πρόσφατα σε σχετική ανάρτηση (http://ethnologic.blogspot.com/2011/01/blog-post_02.html και/ή https://www.armahellas.com/?p=25871) με αφορμή ένα ανυπόληπτο και φαιδρό επιστημονικώς μη-συμβατικό πόνημα κάποιου επίδοξου “ερευνητή” : “…Πολλοί πιστεύουν ότι οι ψευδοεπιστημονικές αερολογίες εναντίον της παγκοσμίως αποδεκτής επιστημονικής θεωρίας σχετικά με την Ινδοευρωπαϊκή οικογένεια γλωσσών και τις μετακινήσεις των λαών-φορέων τους, αποτελούν προνόμιο κάποιων “ελληνόψυχων” ελλαδεμπόρων, οι οποίοι μέσα στην ημιμάθειά τους πιστεύουν ότι η καταπολέμησή της αποτελεί “πατριωτικό” καθήκον. Δυστυχώς αυτή η παράκρουση έχει και τον αντίποδά της στους οπαδούς και τα στελέχη του ΚΚΕ, οι οποίοι συναγωνίζονται σε γελοιότητες τους “υπερ-πατριώτες” ιδεολογικούς αντιπάλους τους…”.
Πρέπει να συμπληρώσουμε ότι η καταπολέμηση αυτής της επιστημονικής θεωρίας είναι επίσημη γραμμή του ΚΚΕ, οι καθοδηγητές του οποίου θεωρούν ως κομματικό καθήκον την συστράτευση εναντίον αυτής της “φασιστικής” και “ιμπεριαλιστικής” θεωρίας, λησμονώντας τον παγκόσμιο διασυρμό που υπέστη η αλήστου μνήμης Σοβιετική Ένωση με την διαβόητη “Υπόθεση Λυσένκο“, η εφαρμογή της οποίας κατέστρεψε ανεπανόρθωτα την σοβιετική γεωργική παραγωγή δημητριακών και μετέτρεψε τον επί αιώνες σιτοβολώνα της Ευρώπης σε εισαγωγέα σιτηρών!
Θα ξεκινήσουμε το αφιέρωμά μας στις διεστραμμένες αυτές ιδεοληψίες με την αναδημοσίευση των περίφημων τριών άρθρων που δημοσιεύτηκαν σε αντίστοιχα φύλλα του Κυριακάτικου Ριζοσπάστη στις 22 Αυγούστου 2004 το πρώτο, στις 29/8/2004 το δεύτερο και στις 5/9/2004 το τρίτο. Στην συνέχεια θα αναρτήσουμε κάποια άλλα σημαντικά άρθρα που γράφτηκαν με αφορμή τις “αναλύσεις” και τοποθετήσεις των αντι-Ινδοευρωπαίων “θεωρητικών” του ΚΚΕ. Αξίζει να σημειωθεί ότι συγγραφέας των εν λόγω άρθρων ήταν ο “σύντροφος” Νίκος Κυτόπουλος, στο πόνημα του οποίου αναφερόταν η προαναφερθείσα ανάρτησή μας, με αφορμή το βιβλίο του.
Υπενθυμίζουμε ότι σε αντίστοιχο κεφάλαιο του βιβλίου μου «ΜΗ-ΣΥΜΒΑΤΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ: Οι κερδοσκόποι του “ελληνισμού” και ο φενακισμός των αφελών» επιχειρείται μια ανάλυση των ιδεολογικών-πολιτικών καταβολών και της πορείας που οδήγησε στην υιοθέτηση αυτών των θέσεων.
Ακολουθεί το άρθρο του “Ρ”:
Ο ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΜΥΘΟΣ
Τι πρέπει ν’ αλλάξει στην Ιστορία μας, στην Παιδεία μας,
στα σχολεία μας;
Α΄ Μέρος
Στις 15 του περασμένου Μάη είχαμε ένα αξιοπρόσεκτο γεγονός για την Παιδεία μας: Ο τομέας Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών διοργάνωσε ημερίδα με θέμα: «Διάλογος για την Ιστορία: Ιστορική Παιδεία και ιστορικός στο σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα». Από την αρθρογραφία και τα σχόλια του Τύπου μαθαίνουμε ότι ο Διάλογος έγινε γιατί περνάει βαθιά κρίση το μάθημα της Ιστορίας στα σχολεία. Κι ότι η κρίση αφορά τόσο τον τρόπο διδασκαλίας της Ιστορίας όσο και τα σχολικά εγχειρίδια που εκδίδονται από το κράτος και μοιράζονται στα παιδιά δωρεάν.
Τι άλλο θα δούμε! Η χώρα διανύει αναμφιβόλως τα έσχατα στάδια παρακμής, βυθισμένη σε ένα κοινωνικό κλίμα εντός του οποίου συνυφαίνονται η τραγικότης με τον σουρρεαλισμό… Η πτώση προδιαγράφεται αναπόφευκτος… Πρόκειται για μοναδική, παγκοσμίως, περίπτωση κράτους (κράτους κατ’ ευφημισμόν) το οποίο αντί να κινητοποιεί δυνάμεις για να εμποδίσει την συνεχή εισροή (εισβολή) λαθρομεταναστών στο έδαφός του, διά μέσου των διάτρητων και παντελώς αφύλακτων (ή μάλλον ανύπαρκτων), χερσαίων και θαλασσίων συνόρων του, κινητοποιεί δυνάμεις για να εμποδίσει την αποχώρησή τους!!! Όπερ και εγένετο αυτές τις μέρες με την συγκέντρωση χιλιάδων λαθροεισβολέων στα Διαβατά Θεσσαλονίκης οι οποίοι απαιτούσαν «να ανοίξουν τα σύνορα» για να προχωρήσουν βορείως, επιδιώκοντας να φθάσουν σε κάποιο πολυπόθητο προορισμό, σε κάποια χώρα της δυτικής ή της βορείου Ευρώπης.
………………….
Θα πρέπει βεβαίως να τονισθεί στο σημείο αυτό ότι, καθώς εμείς κοιτάζουμε το πρόβλημα με πανευρωπαϊκό βλέμμα και με φυλετικό κριτήριο, ουδόλως θα μας ικανοποιούσε μία λύση του τύπου «να ανοίξουν τα σύνορα για να φύγουν οι λαθρομετανάστες προς τον βορρά, αφού εκεί θέλουν να πάνε…» – επιχειρηματολογία που συχνά χρησιμοποιείται όχι μόνο από τα διάφορα αριστερά, αστοδημοκρατικά και «φιλελέφτ» κόμματα αλλ᾿ ακόμα και από κίβδηλα ψευδοπατριωτικά κόμματα και οργανώσεις, που κατ᾿ αρχήν αδυνατούν να συλλάβουν την ουσία του προβλήματος, που δεν μπορεί να νοηθεί παρά μόνο εντός του φυλετικού-πανευρωπαϊκού πλαισίου.
Αρκετοί πιστεύουν ότι οι ψευδοεπιστημονικές αερολογίες εναντίον των παγκοσμίως αποδεκτών σήμερα επιστημονικών θέσεων σχετικά με την Ινδοευρωπαϊκή οικογένεια γλωσσών και τις μετακινήσεις των λαών-φορέων τους, αποτελούν προνόμιο κάποιων “ελληνόψυχων” ελλαδεμπόρων, οι οποίοι μέσα στην ημιμάθειά τους πιστεύουν ότι η καταπολέμησή της αποτελεί “πατριωτικό” καθήκον.
Αυτή η παράκρουση έχει και τον αντίποδά της στους οπαδούς και τα στελέχη του ΚΚΕ, οι οποίοι συναγωνίζονται σε γελοιότητες τους “υπερ-πατριώτες” ιδεολογικούς αντιπάλους τους. Ένα τέτοιο χαρακτηριστικό δείγμα αποτελεί και το επιστημονικώς φαιδρό πόνημα με τον κραυγαλέο τίτλο “Ο μύθος των Ινδοευρωπαίων και οι πέντε πολιτισμοί” και τον εξίσου φαιδρό υπότιτλο “Καιρός να ξαναγραφεί η ιστορία“. Η διάνοια αυτή που ανέλαβε να ξαναγράψει την …Ιστορία είναι κάποιος Νίκος Κυτόπουλος με το εξής “εντυπωσιακό” βιογραφικό:
Ο Νίκος Κυτόπουλος γεννήθηκε το 1915 στο Σουχούμι της Αμπζαχίας (Κολχίδα). Μεγάλωσε στη Μελία Αλεξανδρούπολης. Παίρνει μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Για το λόγο αυτό καταδιώκεται, φυλακίζεται και απολύεται ως εκπαιδευτικός από την θέση του. Παίρνει μέρος στο Δ.Σ.Ε. και ζει όλα τα δραματικά γεγονότα του Εμφυλίου. Μένει επί δεκαετίες σε αναγκαστική υπερωρία και επαναπατρίζεται το 1976. Το λογοτεχνικό έργο του εκφράζει την εποχή του.