ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΤΖΕΝΤΑ Ή ΠΡΑΣΣΕΙΝ ΑΛΟΓΑ;
του Γεωργίου Λιναρδή
“Μία από τις πιο αξιοσημείωτες πτυχές της δόλιας παγκόσμιας διαφημιστικής εκστρατείας για την λεγόμενη καθαρή, ανανεώσιμη «πράσινη ενέργεια», ηλιακή και αιολική, είναι το πόσο μη ανανεώσιμη και περιβαλλοντικά βρώμικη είναι στην πραγματικότητα αυτή η ενέργεια. Σχεδόν καμία προσοχή δεν δίνεται στο συγκλονιστικό περιβαλλοντικό κόστος που πηγαίνει στην κατασκευή των τεράστιων ανεμογεννητριών ή ηλιακών συλλεκτών ή μπαταριών ιόντων λιθίου. Αυτή η σοβαρή παράλειψη είναι σκόπιμη και προφανώς κρύβει μια κρυφή ατζέντα.
Το ερώτημα είναι: Γιατί οι μεγάλες κυβερνήσεις, οι εταιρείες, τα think tanks, το WEF του Νταβός προωθούν παγκοσμίως μια πράσινη ατζέντα για την εξάλειψη της χρήσης πετρελαίου, φυσικού αερίου και άνθρακα;….”
ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΙΕΡΑΤΕΙΑ
του Αχιλλέως Ξανθάκη
του Αχιλλέως ΞανθάκηΈχω αρθρογραφήσει ξανά για την ανθρωπογεωγραφία του “πατριωτικού χώρου”. Αναφερόμενος όμως κυρίως, στις ηγεσίες των κομμάτων.
Είναι αδιαμφισβήτητο ότι οι ηγέτες, ιδίως μικρών κομμάτων, έχουν την κύρια ευθύνη των κομματικών χειρισμών, της πολιτικής γραμμής και του ύφους των οργανώσεων αυτών. Αρκετοί μάλιστα από τους μικρότερους πολιτικούς συνδυασμούς είναι κυρίως «αρχηγοκεντρικοί». Η ποιότητα της ηγεσίας, περισσότερο από κάθε άλλη παράμετρο, προσδιορίζει τα επιτεύγματα ή την αποτυχία.
Κ, ὅπως Κίβδηλο (F for Fake)
Η ταινία “F for Fake” («Η Αλήθεια και το Ψέμμα» σύμφωνα με την ελληνική απόδοση) είναι μια πολυ-επίπεδη, ιδιάζουσα και ελαφρώς παραγνωρισμένη δημιουργία του Orson Welles, που κινείται ανάμεσα στο (ψευδο)-ντοκιμαντέρ και το δράμα. Με αφορμή την μελέτη της πλαστογραφίας στην τέχνη, η ταινία μπορεί να ερμηνευθεί ως μια αλληγορία περί της συγχύσεως των ορίων μεταξύ του αυθεντικού και του κιβδήλου στην σύγχρονη εποχή.
Στο επίκεντρο της αφηγήσεως βρίσκεται ο γνωστός πλαστογράφος έργων τέχνης Elmyr de Hory, ο οποίος είχε καταφέρει να εξαπατήσει πληθώρα εμπόρων και κριτικών τέχνης επί σειρά ετών. Εκτός από τον ίδιο τον de Hory, εμφανίζεται να σχολιάζει την ζωή και τις απάτες του και ο Clifford Irving, βιογράφος του de Hory, ο οποίος όμως εν συνεχεία απεδείχθη και ο ίδιος πλαστογράφος, καθώς είχε συγγράψει διάφορες ψευδείς «βιογραφίες». Αλλά το δυσδιάκριτο των ορίων μεταξύ αυθεντικότητος και πλαστογραφίας δεν εξαντλείται εκεί. Στο τέλος της ταινίας αποκαλύπτεται ότι και οι δημιουργοί του «ντοκυμαντέρ» σχετικώς με τον de Hory, ήτοι ο ίδιος ο Welles, είναι πλαστογράφοι, καθώς μεγάλο τμήμα (ή μήπως το σύνολο;) της ταινίας αποτελεί μια απάτη.
Συμπερασματικώς, ουδείς μπορεί να είναι πάντα βέβαιος εάν αυτό που βλέπει, ακούει, διαβάζει, και γενικώς αντιλαμβάνεται είναι αληθινό ή ψεύτικο, αυθεντικό ή πλαστό, μιας και όσοι αναφέρονται επιμόνως στην αυθεντικότητα δύναται κάλλιστα να είναι και ίδιοι κίβδηλοι. Η αντίθεση αυθεντικότητος και πλαστογραφίας δεν αφορά μόνο την τέχνη, αλλά εμφανίζεται σε όλες τις εκφάνσεις της πραγματικότητος. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
ΤΑΥΡΟΣ ΣΕ ΥΑΛΟΠΩΛΕΙΟ – ἢ ἀλλιῶς: Η ΕΛΕΓΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ
” … έφτασε στο υπέρτατο όριο αηδίας και γελοιότητος και έδωσε γραμμή για ψήφο σε αριστερά κόμματα ώστε να τιμωρηθεί η ΝΔ!Αυτό δηλαδή που είναι εχθρικό για το κόμμα, υπερτερεί του τι είναι εχθρικότερο για το Έθνος. Εντολή για ψήφο στην αριστερά, όταν ο χώρος θρηνεί δύο δολοφονημένους άνδρες από την αριστερά, όταν το Έθνος θρηνεί χιλιάδες νεκρούς από τον κομμουνισμό, όταν η προδοσία της Μακεδονίας υλοποιήθηκε από την αριστερά, η υφαρπαγή της πρώτης κατοικίας επίσης – όταν η αριστερά αρνείται το Έθνος !
Δεν σημαίνει αυτό ότι η ΝΔ είναι καλύτερη. Μια εντολή για ψήφο στην ΝΔ θα ήταν εξ ίσου εμετική.
Αλλά πώς να προσπεράσει κανείς τον βιασμό κάθε λογικής, όταν ο Μπαρμπαρούσης που στην Βουλή είχε ζητήσει να συλληφθεί ο Τσίπρας από τον στρατό, βγαίνει τώρα και λέει «να το ρίξουμε ΣΥΡΙΖΑ για να τιμωρηθεί η ΝΔ»…
Η ολοκληρωτική ταπείνωση βεβαίως έγινε με τα εκλογικά αποτελέσματα, στα οποία τα ποσοστά που διαλαλούσε πως είχε το κόμμα, δεν καταγράφηκαν πουθενά, σε κανένα πολιτικό χρωματισμό.
Καιρός να αντιληφθεί το παρεάκι των χάρτινων Ιπποτών του Εθνικισμού, ότι το Έθνος δεν ψάχνει ηγέτη κόμματος αλλά ΗΓΕΤΗ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.
Ἐτήτυμα Ψέγματα (10)
“Τὰ δημοκρατικὰ παζάρια κι οἱ ποικίλων διαβαθμίσεων ἐμποροπανηγύρεις μὲ πρωταγωνιστὰς τύπους καὶ τυπάκους ποὺ κατὰ καιροὺς καὶ κατὰ περίστασιν ὑποδύονται διαφόρους ῥόλους, κατὰ τὰ ἑκάστοτε ἐκτιμώμενα κέρδη των, ἐμποράκους ἰδεῶν ποὺ καταβιβάζουν τὸν πῆχυν ὅλο καὶ χαμηλότερα γιὰ νὰ κερδίσουν ἐπευφημίας καὶ ἀναγνώρισιν ὑπὸ τοῦ πλήθους, καθιστοῦν εἰς τὸν διεισδυτικὸν ὀφθαλμὸν ἔτι τραγικωτέραν τὴν γοώδη ἀπουσίαν ζῶντος ὕδατος, αὐθεντικοῦ πυρὸς καὶ ἁπτῆς οὐσίας ἐντὸς τῆς μεσανατολικῆς ψυχικῆς ἐρήμου τοιούτων σκιωδῶν σκελέθρων…”ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΡΌΠΟ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Ἰωνικὰ ἀναλογίσματα, ὑπὸ Ἴωνος Φιλίππου[18]
Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΛΟΓΙΑ, ΦΑΙΔΩΝ-ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ-ΦΑΙΔΡΟΣ
Η Πόλις είναι η κερκίς
που, με στήμονα τον Λόγο και κρόκη τον Κόσμο,
υφαίνει τον τάπητα της Ιστορίας και του Πολιτισμού.
Ο Ατομισμός είναι Εγωκεντρισμός. Ο Ανθρωπισμός είναι Γεωκεντρισμός.
Ο Εγωκεντρισμός είναι ο αντικατοπτρισμός του Γεωκεντρισμού.
Ο Πολιτισμός είναι Θεοκεντρισμός.
ΗΛΙΟΣ, ο Απόλλων (Α-πολλών) – ΖΩΔΙΑΚΟΣ, ο Διόνυσος (Δίας-νύσσων)
Εστώ, η Ουσία – Έστω, η Ύπαρξη
ΕΙΝΑΙ ΧΟΝΤΡΟΣ Ο ΣΒΕΡΚΟΣ ΤΟΥ ΓΟΥΡΟΥΝΙΟΥ
του Αχιλλέως Ξανθάκη
Τι συμβαίνει στον «εθνικό-πατριωτικό» χώρο ;
Πως οι πολιτικοί σχηματισμοί του «χώρου» κατάντησαν μουγγοί από πολιτική ουσία, να μηρυκάζουν αποτυχημένα συνθήματα και να αναμασούν στείρο καταγγελτικό λόγο;
Γιατί το δημογραφικό, η οικογένεια, η διανόηση, οι τέχνες, οι παραδόσεις, ο αλτρουισμός και η πνευματική μαχητικότητα, μπήκαν σε 2η μοίρα και ο στόχος των υπερασπιστών των Ιδεών περιορίστηκε στην είσοδο στην Βουλή;
Πως οι «ομάδες» των ιδεολόγων, των πατριωτών, των Ελληνολατρών, των «απέναντι σε όλους», πως οι «ομάδες» εκείνων που καταγγέλλουν το σύστημα για χρηματισμό, για ιδιοτέλεια, για ξενοδουλεία, έχουν καταντήσει αναποτελεσματικές και ξεκομμένες από την κοινωνία;
Πως οι υποτιθέμενοι αμετακίνητοι και αδέκαστοι στις Ιερές Ιδέες, έγιναν πολιτικάντηδες συνεργαζόμενοι με οποιονδήποτε και οτιδήποτε, θα τους εξασφαλίσει την είσοδο στην Βουλή;
Μπόχα και δυσωδία: ιδού η δημοκρατία!
Πραγματοποιήθηκε λοιπόν – και τύποις – η αναγγελία των επικειμένων βουλευτικών εκλογών. Το προεκλογικό κλίμα είναι περίεργο, αινιγματικό και άκρως τοξικό. Ως προς την αινιγματικότητα συμβάλλει ίσως και το γεγονός ότι οι επερχόμενες εκλογές (οι πρώτες) πρόκειται να διεξαχθούν με το σύστημα της απλής αναλογικής (που προεξοφλεί αδυναμία σχηματισμού κυβερνήσεως και συνεπώς επαναληπτικές εκλογές ως μονόδρομο). Ταυτόχρονα ένα υπόγειο – και μάλλον βουβό – κύμα λαϊκής οργής κοχλάζει λόγω των συσσωρευμένων προβλημάτων, των αλλεπάλληλων εθνικών ταπεινώσεων και της οικονομικής εξαθλιώσεως αλλά δυσκολεύεται να βρει διέξοδο και τρόπο εκφράσεως. Η αίσθηση πολιτικού αδιεξόδου είναι διάχυτη και πνιγηρή.
Η τοξικότητα εσχάτως υπερχείλισε με την αποκαλυφθείσα καταγγελία γυναίκας-στελέχους του ΠΑΣΟΚ για βιασμό και ξυλοδαρμό από ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ! Δεν παραβλέπει κανείς τον ύποπτο χρονισμό της αποκαλύψεως, που αναδύει οσμή προεκλογικής σκοπιμότητoς αφού πράγματι το σκανδαλιστικό της υποθέσεως συνέτεινε στην επισκίαση κάθε άλλου θέματος, μονοπωλώντας την ατζέντα της δημοσιογραφικής επικαιρότητος, αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη από τα ουσιώδη. Ανέδειξε ωστόσο η υπόθεση αυτή και την μεγίστη υποκρισία της περί «δικαιωματισμού» υστερίας της αριστεράς, που βρέθηκε τώρα να λούζεται τα καμώματα ενός ημικρετινώδους celebrity-θεατρίνου, ανίδεου περί την πολιτική, τον οποίο προώθησε και ανέδειξε στην ευρωβουλή προς άγραν ψήφων και μόνο: τώρα εισπράττει μοιραία – και δικαίως – τα επίχειρα… [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
ΒΟΡΕΙΝΑ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ [18 β]
Παρουσιάζουμε σήμερα καὶ τὸ γ΄ μέρος τῆς ἐκδηλώσεώς μας τῆς 19ης Μαρτίου 2023, ποὺ κυρίως συνίστατο εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ Στεφάνου Γκέκα καταληκτικὴν ὁμιλίαν.
ΒΟΡΕΙΝΑ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ [18 α]
Παρουσιάζουμε κατ᾿ ἀρχὰς τὸ α΄ μέρος τῆς ἐκδηλώσεώς μας τῆς 19η;Μαρτίου 2023, ποὺ συμπεριλαμβάνει: