Συνάντηση Γεραπετρίτη-Φιντάν: η ισχύς, οι συμβολισμοί και η σημειολογία της εκκινήσεως μίας επονείδιστης και εθνοπροδοτικής “διαπραγμάτευσης”…
Καθόλου τυχαία δεν ήταν η επιλογή (με πρωτοβουλία της τουρκικής πλευράς, προφανώς, που πάντα δίνει μεγάλο βάρος στους συμβολισμούς και στην σημειολογία της ισχύος) να πραγματοποιηθεί η «διερευνητική» συνάντηση των υπουργών εξωτερικών Ελλάδος και Τουρκίας (Γεραπετρίτη και Φιντάν αντιστοίχως), κοντά στην θλιβερή επέτειο του αφανισμού του Ελληνισμού της Κωνσταντινουπόλεως κατά τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 1955, οπότε (με αποκορύφωση την 6η Σεπτεμβρίου 1955) έλαβε χώρα το, ενορχηστρωμένο από το τουρκικό κράτος και εκτελεσμένο από τους όχλους των μογγολοειδών, πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων της Πόλεως, συνέπεια του οποίου ήταν: δολοφονίες, μαζικοί ξυλοδαρμοί, βιασμοί και εκτεταμένες καταστροφές περιουσιών Ελλήνων, που ανάγκασαν τα μέλη της άλλοτε ακμαίας Ελληνικής κοινότητος της Κωνσταντινουπόλεως να εγκαταλείψουν τις περιουσίες και το βιός τους και να καταφύγουν στην Ελλάδα. Αφορμή στάθηκε μία σκηνοθετημένη από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες (όπως φάνηκε εκ των υστέρων) προβοκάτσια: έκρηξη βόμβας στην οικία του Ατατούρκ Μουσταφά Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη (τουρκικό προξενείο), γεγονός που πυροδότησε το προσχεδιασμένο πογκρόμ.
Δεν θα αναφερθούμε στο ιστορικό των διωγμών που υπέστησαν οι Έλληνες της Πόλεως κατά τα Σεπτεμβριανά του 1955 – παραπέμπουμε γι’ αυτό σε παλαιότερες σχετικές αναρτήσεις μας: ( «Σεπτεμβριανά» – Ἡ ἐξόντωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Κωνσταντινουπόλεως.και ΜΝΗΜΕΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1955 )
θα επισημάνουμε, ωστόσο, την καλλιέργεια της ιστορικής αμνησίας περί τα γεγονότα των διωγμών εναντίον του Ελληνισμού της Κωνσταντινουπόλεως (χαρακτηριστική η ουδέτερη και επιμελώς λειασμένη αναφορά του Δένδια στα Σεπτεμβριανά). [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]


Κάθε χρόνο τέτοια μέρα – 27 Αυγούστου – με συγκίνηση συγκεντρώνουμε την σκέψη μας στον αλησμόνητο συναγωνιστή μας Κώστα Μπαϊκούση, που ανέλπιστα έφυγε από κοντά μας πριν 11 χρόνια. Ψάλλουμε στην μνήμη του τους στίχους του εμβατηρίου Ὠδὴ μνήμης που είχαν γραφεί προς τιμήν του, την θλιβερή ημέρα που τον χάσαμε.

Στις αρχές του 20ου αιώνα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ζούσαν 3 έως 4,4 εκατομμύρια Έλληνες.
Από την πρώτη τους επαφή με την Αρία αισθητική οι Σημίτες λοιποί κάτοικοι της Μέσης Ανατολής όχι μόνο εξέφραζαν διά των λόγων την αποστροφή τους έναντι αυτής, αλλά οποτεδήποτε βρίσκονταν σε κατάσταση υπεροχής έναντι των εκφραστών αυτής της αισθητικής, δεν δίστασαν να την καταπολεμήσουν διά πυρός και σιδήρου. Η χαρακτηριστικώς επιθετική, καταστροφική, μανία εναντίον της ευρωπαϊκής αισθητικής μεταβιβάστηκε από τους αυθεντικούς μεσανατολίτες στους ευρωπαϊκής καταγωγής (ιουδαιοχριστιανικής αλλοιώσεως) επιγόνους τους, οι οποίοι σε διάφορες ιστορικές περιόδους έδρασαν ως γενίτσαροι κατά της ιδίας τους μήτρας.
του Αχιλλέως Ξανθάκη