Αυτό ήταν. Κομήτης ήταν και πέρασε. Ναι, είχε μεγάλη και μακριά ουρά, αλλά πέρασε. Ναι, κάποιες στιγμές είχε και λαμπερή ουρά, αλλά… πέρασε.
Αυτό που έχουμε συνηθίσει να λέμε « ο χώρος» ή ο «πατριωτικός ή εθνικιστικός χώρος» στις τελευταίες ευρωβουλευτικές εκλογές, μας τελείωσε.
Στις μέρες μας, αυτός ο χώρος έσυρε τα υπολείμματα των δεκαετιών 1940-1970, μέσα από την ανήλια εποχή της μεταπολίτευσης. Μια πολιτική εποχή που δημιούργησε εκατοντάδες σοσιαλ-αριστερούς και κεντρο- δεξιούς πολιτικούς, ευθέως υπευθύνους για την κατάντια της χώρας, αλλά καμμίαν απολύτως πολιτική μορφή του εθνικιστικού χώρου. Μεγάλο πρόβλημα για το έθνος η ιδεολογική και πολιτική πενία των ημερών μας.
Η αποτίμηση του αποτελέσματος των προσφάτων ευρωεκλογών αφορά αφ’ ενός μεν την μεγάλη εικόνα, την γενική τάση που παρατηρείται στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε., αφ’ ετέρου δε την περίπτωση της ελλαδικής πολιτικής σκηνής με τα ειδικά χαρακτηριστικά της.
Αυτό που συνέβη γενικώς στις χώρες της Ε.Ε. και ιδίως στις τρεις μεγαλύτερες σε πληθυσμό, σε οικονομική δύναμη και πολιτική εμβέλεια χώρες, ήτοι στην Γαλλία, στην Γερμανία και στην Ιταλία, είναι η άνοδος της λεγομένης «ακροδεξιάς», η οποία χαρακτηρίζεται από τα συστημικά μ.μ.ε. ως «πολιτικός σεισμός», που «προκαλεί μεγάλη ανησυχία»… (γιατί άραγε;).
Στην Γαλλία το κόμμα της Μαρίν Λεπέν κατήγαγε περιφανή νίκη με ένα εντυπωσιακό 32% έναντι 15% του κόμματος του προέδρου Μακρόν, ο οποίος, μη μπορώντας να παρακάμψει την εκλογική συντριβή του κόμματός του, ανακοίνωσε άμεσα την προκήρυξη πρόωρων βουλευτικών εκλογών. Στην Γερμανία το AfD ξεπέρασε το κυβερνῶν SPD (!) ερχόμενο δεύτερο, μετά τους χριστιανοδημοκράτες (πρώτο στα περισσότερα κρατίδια της πρώην ανατολικής Γερμανίας). Στην Ιταλία, το κόμμα «Αδέρφια της Ιταλίας» της Μελόνι εκτόξευσε την δύναμή του με ποσοστά τα οποία, αθροιζόμενα με την πολιτικώς συναφή «Λέγκα του Βορρά», πλησιάζουν το 40%. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Κάποτε ήταν γνωστοί ως αθίγγανοι, τσιγγάνοι ή γύφτοι. Οι ονομασίες αυτές έχουν, για προφανείς λόγους, συνδεθεί στο υποσυνείδητο της μάζας με κάτι το αηδιαστικό, κάτι το μιαρό. Οπότε, αργότερα, ελέω πολιτικής ορθότητος, καθιερώθηκε η ονομασία «Ρομά». Η αλλαγή της ονομασίας ίσως αρχικά κατάφερε να τους ξεπλύνει μερικώς από το στίγμα της παραβατικότητος, αλλά αυτό δεν διήρκησε πολύ. Η αέναη και διαρκώς όλο και πιο ανεξέλεγκτη εγκληματική τους δράση γρήγορα συνέδεσε και την ονομασία «Ρομά» με την πραγματική τους φύση. Οπότε, ποια λύση σκαρφίστηκε το Σύστημα που φανατικώς τους υποστηρίζει; Μα φυσικά να αφαιρέσει οποιαδήποτε αναφορά, υπό οιοδήποτε όνομα, στην «ευπαθή» κοινωνική ομάδα. Δεν υπάρχουν πλέον εγκληματίες τσιγγάνοι, ούτε γύφτοι, ούτε «Ρομά». Υπάρχουν «γηγενείς», «Έλληνες», ομάδες νεαρών, εγκληματικά στοιχεία, «κυνηγοί μετάλλων» κτλ.
Προ ολίγων ημερών, δύο μέλη οργανώσεως εθελοντών για τον καθαρισμό των δασών από σκουπίδια εδέχθησαν απρόκλητη και βάναυση επίθεση στην Πάρνηθα, και συγκεκριμένα πλησίον της Φυλής, από «ομάδα νεαρών», όπως τα ίδια τα θύματα και όλα τα ΜΜΕ αποκαλούν τους θύτες της επιθέσεως.[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Καθώς η Ελλάς έχει εισέλθει στην τροχιά των επικειμένων ευρωεκλογών, ήτοι των εκλογών για την ανάδειξη εκπροσώπων κάθε χώρας στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, εντείνεται όλο και περισσότερο η αίσθηση του πολιτικού αδιεξόδου στο οποίο έχει περιέλθει όλη η Ευρώπη· ενός αδιεξόδου που συνδέεται άμεσα με την ίδια την ιδρυτική κυρίαρχη ιδεολογία, τον πολιτικοοικονομικό προσανατολισμό και τους (περίπου δικτατορικούς) θεσμούς της ψευδεπιγράφου «Ευρωπαϊκής Ενώσεως» (που όλο και περισσότερο ομοιάζει με την, αλήστου μνήμης, Σοβιετική Ένωση…), μίας ενώσεως θεμελιωμένης σε οικονομίστικη-υλιστική βάση, θεμελιωμένης στο ιδεολογικό βάθρο του Διαφωτισμού, στα δόγματα του ρασιοναλισμού, του λιμπεραλισμού και του εξισωτισμού, δυνάμει των οποίων κατακρημνίζεται προς την προοπτική της γκρίζας ομογενοποιήσεως, ήγουν, της απαλείψεως του εθνοπολιτισμικού πλούτου, της ετερότητος και ποικιλότητος των ιστορικών ευρωπαϊκών εθνών και των ιστορικών ταυτοτήτων με τις οποίες αυτά τα έθνη είναι εγγενώς ταυτόσημα – και, ακόμη περισσότερο, στην βάση του εφιαλτικού «Σχεδίου Kalergi», καθώς έχει ανοίξει διάπλατα τις πύλες της στα απειράριθμα στίφη των κάθε λογής αλλοφύλων-εποίκων (δήθεν «προσφύγων»), που εισβάλλουν κι εγκαθίστανται μαζικώς στην Ευρώπη, μεταβάλλοντας άρδην την βιολογική της βάση και την πολιτισμική της υπόσταση!
Βλέπουμε λοιπόν μία €.€., που ομοιάζει με έναν άγαρμπο και κλυδωνιζόμενο οικονομικό γίγαντα (με την άλλοτε οικονομική ισχύ της να φθίνει πλέον δραματικώς…), να στηρίζεται σε σαθρά πολιτικά πόδια ένεκα της καταφανούς απουσίας ευρωπαϊκής ηγεσίας, εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής αμύνης (βλέπε απροθυμία δημιουργίας ευρωπαϊκού στρατού απεξαρτημένου από την αμερικανονατοϊκή κηδεμονία), καθιστάμενη απλώς ένα χρήσιμο γρανάζι στον παγκόσμιο μηχανισμό διεθνούς υποτελείας, που ενορχηστρώνει (μεταπολεμικώς) ο υπερατλαντικός πάτρων της Ευρώπης, οι ΗΠΑ.
Η αυτοκαταστροφική πολιτική στην οποία εξωθήθηκε η Ε.Ε. από τις ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας (αλλά και του ιδίου της εαυτού, δίκην μπούμερανγκ), μαζί με την παθητική κι ενεργό συνέργεια της Ε.Ε. στην εισβάλλουσα αφροαραβική πλημμυρίδα δείχνουν ξεκάθαρα τον πολιτικό νανισμό αλλά και την ουσιώδη εγγενή αντι-ευρωπαϊκότητα της €.€. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Και ξαφνικά η κυβέρνηση ανακάλυψε την …πυρίτιδα – συγγνώμη, την σχολική βία και τον εκφοβισμό, κοινώς, το «bullying». Και σπεύδει με τρόπο βαρύγδουπο, εν μέσω τυμπανοκρουσιών, με προεξάρχοντα τον υπερτιμημένο μπουλούκο-τεχνοκράτη υπουργό παιδείας, Πιερρακάκη, να ανακοινώσει νέα μέτρα, κανονισμούς και ποινολόγια, λειτουργία πλατφορμών και επιτροπών «ειδικών», προκειμένου να πατάξει τάχα το ανησυχητικό αυτό φαινόμενο κοινωνικής παθογένειας το οποίο εξαπλώνεται ανεξέλεγκτα, εμφανίζοντας εκπληκτική συχνότητα κρουσμάτων και ανησυχητική ένταση επεισοδίων σε παιδιά και εφήβους, εντός και εκτός σχολείων, με την δράση συμμοριών νεαρών κακοποιών, οπαδικών χουλιγκάνων που συγκρούονται μέχρι θανάτου, με τον πολλαπλασιασμό της καταστροφικής μανίας βανδάλων και αλητών κάθε λογής και παραλλαγής.
Μία διογκούμενη μάζα από απειράριθμους τσόγλανους κατακλύζει την χώρα, ιδίως τα αστικά κέντρα. Η αναίδεια, το θράσος, η σαδιστική μοχθηρία, η μηδενιστική καταστροφή, η χλεύη και απαξίωση των πάντων, η βία και η επιθετικότητα, όλα μαζί αποτελούν τυπικά ανθρωπολογικά γνωρίσματα της συγκεκριμένης συνομοταξίας «νεολαίων», αυτού του απροσδιόριστου εσμού των τσόγλανων. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Σαν σήμερα, προ 111 ετών, ο ελληνικός στρατός, κατόπιν πολύμηνης πολιορκίας, εισήλθε θριαμβευτής στην πόλη των Ιωαννίνων, τερματίζοντας τα 483 χρόνια οθωμανικής κυριαρχίας! Τα Ιωάννινα ήταν η τελευταία μεγάλη πόλη η οποία κατελήφθη από τον ελληνικό στρατό κατά τον Α’ βαλκανικό πόλεμο. Κύριος λόγος αυτής της καθυστερήσεως ήταν οι πραγματικά πανίσχυρες οχυρώσεις του οθωμανικού στρατού οι οποίες περιέβαλλαν την πόλη: τα οχυρά του Μπιζανίου. Ο ελληνικός στρατός δαπάνησε ποταμούς αίματος προσπαθώντας επί μήνες να εκπορθήσει τα οχυρά, διενεργώντας κατά μέτωπο επιθέσεις (εξορμώντας από νότο). Παρά τις τιτάνιες προσπάθειες και τις λυσσώδεις επιθέσεις, τα οχυρά παρέμεναν απόρθητα.
Μία προσπάθεια υπερκεράσεως των οχυρών από έναν, σχετικώς απροστάτευτο αλλά εξαιρετικώς δύσβατο τομέα, πραγματοποιήθηκε από την περιοχή του Μετσόβου από ένα σώμα εθελοντών, τους περίφημους Γαριβαλδινούς, στο οποίο σώμα είχε καταταγεί ως εθελοντής ο σπουδαίος νεοέλληνας ποιητής Λορέντζος Μαβίλης μαζί με άλλους ενθουσιώδεις αγωνιστές, οι οποίοι, κυρίως λόγω της υπερβάσεως του ηλικιακού ορίου κατατάξεως, δεν είχαν γίνει δεκτοί στον επίσημο ελληνικό στρατό. Ο εξοπλισμός του σώματος των Γαριβαλδινών περιελάμβανε τα πεπαλαιωμένα τυφέκια Gras τα οποία είχαν χωρητικότητα μόνο μίας σφαίρας (!) η οποία προωθούνταν από μαύρη πυρίτιδα αποκαλύπτοντας έτσι την θέση του χειριστή κατά την εκπυρσοκρότηση, μειονεκτήματα που τα σύγχρονα τότε τυφέκια Mouser που χρησιμοποιούσε ο οθωμανικός στρατός δεν είχαν.
Παραθέτουμε αυτούσια την εισαγωγή άρθρου που προσφάτως αναρτήθηκε σε μια από τις αμέτρητες ιστοσελίδες περί κατοικιδίων, ή αλλιώς «ζώων συντροφιάς», που έχουν πλημμυρίσει το διαδίκτυο τα τελευταία χρόνια:
«Η γάτα σας είναι ισότιμο μέλος της οικογένειάς σας. Είναι το παιδί σας, ο φίλος σας, η φίλη σας, ένα πλάσμα που σας έχει ζήσει και στα καλά και στα άσχημα. Κι όμως, είναι εκεί για εσάς, για να ακούει τα παράπονά σας, να σας ανέχεται όταν κάνετε κάτι εκνευριστικό και να απολαμβάνει την ζεστασιά της αγκαλιάς σας. Είναι σαν ένα μικρό μωράκι που σας έχει ανάγκη. Μάλιστα, πολλές είναι οι συμπεριφορές της που μοιάζουν με τα ανθρώπινα μωρά, γι’ αυτό μάλλον θεωρείτε το γατόνι σας το τετράποδο παιδί σας.»
Το άρθρο κλείνει ως εξής: «Τελικά οι γάτες και τα μωρά δεν διαφέρουν και πολύ – είναι τα πιο όμορφα και αγνά πλάσματα του κόσμου, απλά οι γάτες έχουν γούνα και μουστάκια!»
Προφανώς το περιεχόμενο του κειμένου είναι ανάξιο σχολιασμού από στοιχειωδώς λογικώς σκεπτόμενους ανθρώπους, εκτός εάν εκληφθεί ως απόπειρα σαρκασμού της ψυχοπάθειας των «φιλόζωων», κάτι που δεν είναι. Εάν όμως δεν είναι σατιρικό, ούτε το αποκύημα της φαντασίας ενός παρανοϊκού εγκεφάλου, μήπως εντάσσεται στα πλαίσια μιας εκστρατείας προπαγάνδας, τεραστίων διαστάσεων, με στόχο – ποιον άλλον; – την βιολογική εξόντωση των λευκών; [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Η Σουηδή επίτροπος Εσωτερικών Yποθέσεων και Μεταναστεύσεως της Ε.Ε. Ylva Johansson, σημαίνον στέλεχος του σουηδικού σοσιαλοδημοκρατικού κόμματος, εξηγεί απροκάλυπτα το σχέδιο αντικαταστάσεως των Ευρωπαϊκών πληθυσμών από μετανάστες προερχόμενους από όλα τα μέρη της γης.
Είναι το συχνότερο είδος ψευδο-εθνικισμού τον οποίον πρεσβεύουν συνήθως (αλλά όχι μόνον) άτομα χαμηλού μορφωτικού επιπέδου και περιορισμένων γνώσεων, με ανύπαρκτη ή παιδαριώδη πολιτική σκέψη και τα οποία θεωρούν ότι έχουν πράξει το καθήκον τους και έχουν ήσυχη την συνείδησή τους με την κατά κόρον εκτόξευση συνθημάτων του τύπου «Ζήτω ο Εθνικισμός», «Ζήτω η Ελλάδα», «Ζήτω το Έθνος», «Κάτω οι πολιτικοί», «Οι προδότες στο Γουδί», «Λαός, Στρατός, Εθνικισμός» κλπ. Η πολιτική τους δραστηριότητα εξαντλείται σε προεκλογικές περιόδους, σε επιθέσεις και ύβρεις στο Διαδίκτυο εναντίον εκείνων που θεωρούν ότι δεν είναι «εθνικιστές» και «πατριώτες», είναι απόλυτοι στις δηλώσεις τους και απορρίπτουν ασυζητητί κάθε αντίθετη (ή νομίζουν ότι είναι τέτοια) τοποθέτηση. Η ιδεολογία τους είναι συγκεχυμένη, συχνά με απόψεις αλληλοσυγκρουόμενες, αντιφατικές και κυρίως έχουν πάντα δίκιο. Υπενθυμίζω ότι μία από τις βασικές θέσεις του Εθνικισμού στο θέμα της Ηγεσίας είναι η διακυβέρνηση της χώρας από την «πνευματική αριστοκρατία» δηλ. από άτομα συνειδητοποιημένα (= που γνωρίζουν σε βάθος τον εαυτό τους, έχουν σαφή επίγνωση των δυνατοτήτων και των αδυναμιών τους, αλλά και των επιδιωκόμενων στόχων τους) και επομένως συνειδητά (= που έχουν επίγνωση των πράξεών τους, των υπαρχουσών πολιτικο-κοινωνικών συνθηκών, αλλά και του συσχετισμού δυνάμεων και αγωνίζονται επιτελούντες έργο επειδή πιστεύουν βαθιά στην αποστολή τους) και τα οποία χαρακτηρίζονται από το υψηλό πνευματικό και μορφωτικό επίπεδό τους, την ανιδιοτέλεια και ηθική ακεραιότητά τους, σε αντίθεση με την «αριστοκρατία» του χρήματος που πρεσβεύουν τόσο ο κλασσικός φιλελευθερισμός, όπως και ο νεοφιλελευθερισμός, όσο και ο συρφετός των λεγόμενων «φιλελέφτ» νεοταξιτών ή την κυριαρχία των «λαϊκών στρωμάτων» του «προλεταριάτου» (στην πραγματικότητα, των οπαδών, μελών και στελεχών του κομμουνιστικού κόμματος) των μαρξιστών-λενινιστών και των μεταλλαγμένων νεομαρξιστών.
Από τα τέλη του 18ου αιώνος, οπότε οι ΗΠΑ απέκτησαν την ανεξαρτησία τους, έως και λίαν προσφάτως το κράτος αυτό ήταν ένα από τα ελάχιστα στον πλανήτη που, αν και έχουν εμπλακεί σε αναρίθμητους πολέμους, ποτέ δεν είχαν αντιμετωπίσει μαζική εισβολή στα εδάφη τους. Η κυβέρνηση του ανοϊκού ανδρεικέλου Biden, ακολουθώντας τις εντολές του προδοτικού βαθέος κράτους των ΗΠΑ και της παγκοσμίου «ελίτ», φρόντισε να το αλλάξει αυτό μέσα σε ελάχιστα χρόνια.
Αν και η Αμερική κείται μακράν, όπως θα έλεγε ο διαβόητος «εθνάρχης», αν και η Ελλάδα και γενικώτερα η δυτική Ευρώπη έχει δεχθεί την εισβολή εκατομμυρίων λαθρομεταναστών τα τελευταία έτη, αν και το κατάπτυστο προδοτικό νομοθέτημα περί της νομιμοποιήσεως των λαθρομεταναστών προμηνύει νέα κύματα εισβολέων εξ Ανατολών, όποιος διαθέτει στοιχειώδη φυλετική συνείδηση (υπό τον ορθό ορισμό αυτής βάσει ιστορίας, παραδόσεως και βιολογίας και όχι διαστρεβλωμένου δῆθεν «ελληνοκεντρισμού») είναι αδύνατον να μην παρακολουθεί με ένα μείγμα οργής και αγωνίας την κολοσσιαίων διαστάσεων μετακίνηση (εισβολή) παρανόμων μεταναστών από την Λατινική Αμερική προς τις ΗΠΑ. Η μετακίνηση αυτή, υποκινούμενη απ’ τις γνωστές μας ΜΚΟ, που έχουν απλώσει τα πλοκάμια τους σε όλη την κεντρική και νότια Αμερική, κι έχοντας πάρει το «ελευθέρας» από την νεο-μαρξιστική κυβέρνηση Biden, η οποία έχει αφήσει τα σύνορα με το Μεξικό απροστάτευτα, έχει ήδη φθάσει να περιλαμβάνει το συγκλονιστικό νούμερο των 8 εκατομμυρίων ατόμων! Δίχως υπερβολή, δεκάδες χιλιάδες «μετανάστες» επιχειρούν την διάσχιση των συνόρων καθημερινώς, με κάποιους εξ αυτών πλέον να προέρχονται από χώρες της Ασίας, όπως η Ινδία και το Μπαγκλαντές! [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]