Φύση-φυλή-βιοποικιλότης-προσαρμογή και επιβίωση. (Μία άλλη ανάγνωση του «ρατσισμού»)

Το σύγχρονο πολιτικο-οικονομικό Σύστημα, σε παγκόσμιο επίπεδο, κατά πάγιο τρόπο επιδιώκει τον αποπροσανατολισμό και την διαστρέβλωση της πραγματικότητος, επιβάλλοντας μία διεστραμμένη «λογική», κατευθυνομένη προς την άρση της φυσικής τάξεως, διά της υβριστικής κυριαρχικής επιβολής του ανθρώπου επί της φύσεως.

Είναι όμως δυνατόν ο άνθρωπος πραγματικά να επικρατήσει των φυσικών δυνάμεων;

Ο Όσβαλντ Σπένγκλερ στο βιβλίο του «Ο άνθρωπος και η τεχνική» σημειώνει το εξής: «η παγκόσμια ιστορία είναι τραγική, διότι συνιστά την πορεία του ανθρώπου προς την συντριβή του, και η συντριβή αυτή οφείλεται στην εξέγερση του ανθρώπου ενάντια στην φύση». [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Θερμοπύλες.

Βρισκόμαστε σε μία εποχή, κατά την οποία, η αφελληνισμένη κάστα πολιτικάντηδων που ασκεί την εξουσία στο ελλαδικό κράτος, ουδόλως ενδιαφέρεται για την προκοπή, την ευημερία και την μακροημέρευση του ελληνικού έθνους, ούτε βεβαίως γοητεύεται από το ένδοξο παρελθόν και τις προαιώνιες παραδόσεις του. Αντ’ αυτού, η υποτιθεμένη πολιτική «ηγεσία», με σκόπιμο και διαρκώς εντεινόμενο τρόπο, υπονομεύει εκ βάθρων τον ελληνισμό, τόσο σε πνευματικό όσο και σε βιολογικό επίπεδο. Οι υπονομευτικές ενέργειες δεν περιορίζονται σε πρακτικά διαχειριστικά ζητήματα∙ αφορούν και το επίπεδο της σημειολογίας επίσης, αφού στις εθνοαποδομητικές επιλογές των εξουσιαστών πολύ συχνά είναι ευδιάκριτος ο συμβολισμός. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιου είδους συμβολισμού ήταν η επιλογή του τόπου υπογραφής της προδοτικής συμφωνίας  εκχωρήσεως της ελληνικής ιστορικής ταυτότητας της Μακεδονίας μας στους Σκοπιανούς (Πρέσπες). Η επιλογή των Πρεσπών (από τους κομμουνιστές που προώθησαν την προδοτική συμφωνία) ως τόπου υπογραφής της κατάπτυστης “συμφωνίας”, κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν, αφού η ευρύτερη περιοχή των Πρεσπών απετέλεσε ένα από τα τελευταία προπύργια του συμμοριτισμού το 1949 καθώς εκεί δόθηκαν οι τελευταίες μάχες που επισφράγισαν την στρατιωτική συντριβή της κομμουνιστικής ανταρσίας από τον ελληνικό εθνικό στρατό. Ωστόσο βλέπουμε ότι η τακτική της βεβηλώσεως ιστορικών τοποθεσιών, όπου έλαβαν χώρα αιματηροί εθνικοί αγώνες, δεν αποτελεί προνόμιο της εμετικής ροζ αριστεράς, καθώς στην ίδια γραμμή κινείται και η εξ ίσου άθλια αστική δεξιά, η οποία, με περισσή μάλιστα υποκρισία, συνηθίζει, με τρόπο αισχρά φαρισαϊκό και κίβδηλο, να διακοσμεί την εξόχως αντεθνική πολιτική της με κούφιες λέξεις όπως «εθνικό καθήκον», «πατριωτισμός», κλπ, που τίποτε απολύτως δεν σημαίνουν σε όσους υποκριτικώς τις προφέρουν, αποβλέποντας απλώς και μόνον στην αισχρή εξαπάτηση των αφελών ψηφοφόρων και χειροκροτητών τους…   

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

“Fratteli tutti” (“Όλοι αδέλφια”) – Ένα μανιφέστο εναντίον της Ευρώπης και των λευκών από τον Πάπα Φραγκίσκο

Στις 3 Οκτωβρίου του 2020 δόθηκε στην δημοσιότητα η τρίτη εγκύκλιος του Πάπα Φραγκίσκου (http://www.vatican.va/content/francesco/en/encyclicals/documents/papa-francesco_20201003_enciclica-fratelli-tutti.html), του οποίου το πραγματικό όνομα – Jorge Mario Bergoglio – θα χρησιμοποιούμε στην συνέχεια του κειμένου. Κατά παράδοση, οι παπικές εγκύκλιοι αναφέρονται σε “ιδιαιτέρως σημαντικά” εκκλησιαστικά ή ευρυτέρου ενδιαφέροντος ζητήματα και απευθύνονται είτε σε στελέχη της Καθολικής Εκκλησίας είτε στους πιστούς εν συνόλω. Αν και ο Bergoglio έχει πολλάκις αποδείξει ότι αποτελεί ένα ισχυρό και πειθήνιο εργαλείο στα χέρια του συστήματος στον λυσσασμένο αγώνα για την καταστροφή της Ευρώπης και την εξολόθρευση της λευκής φυλής (ποιός μπορεί να ξεχάσει την αηδιαστική εικόνα πλύσεως των ποδών νέγρων εποίκων;) και παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, δεν παύει να εκπλήσσει αρνητικώς με την ανοικτά προδοτική του στάση απέναντι στην φυλή του.

Η εγκύκλιος με τον χαρακτηριστικό τίτλο “Fratteli tutti” (“Όλοι αδέλφια”) αποτελεί ένα μνημειώδες μανιφέστο δηλητηριώδους προπαγάνδας εναντίον την Ευρώπης και της λευκής ανθρωπότητος γενικότερα, ενδεδυμένη με έναν λεπτό μανδύα “χριστιανικής αγάπης και αδελφοσύνης”. Πρόκειται για ένα κατάπτυστο κείμενο 70 σελίδων μίσους εναντίον της φυλής μας και όχι αγάπης προς όλους, όπως ψευδώς διακηρύσσει, όπου οι πραγματικοί (αφανείς) συγγραφείς, χρησιμοποιώντας την ιδιότητα του Bergoglio, παραθέτουν την επίσημη γραμμή της Καθολικής Εκκλησίας (που ουσιαστικώς είναι κοινή σε όλα τα χριστιανικά δόγματα) για το άμεσο μέλλον της λευκής ανθρωπότητος.    [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Η εισβολή των «βαρβάρων» στο Καπιτώλιο, η άλλη Αμερική και η πανουργία της Ιστορίας.

Προ ολίγων ημερών γίναμε (τηλε)θεατές της εισβολής ενός οργισμένου «όχλου» εντός του μεγάρου όπου στεγάζεται το αμερικανικό κογκρέσο (Καπιτώλιο) στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ, Ουάσιγκτον. Πέρα από τις ατέρμονες ορθοπολιτικές φλυαρίες και τις ανακυκλούμενες κοινοτοπίες που αναπαράγουν τα συστημικά μ.μ.ε., εκφράζοντας την «αγανάκτηση», τον «αποτροπιασμό» και την «ανησυχία» τους για την «ολισθηρή» ατραπό στην οποία εισήλθε η «πρώτη μεγάλη σύγχρονη δημοκρατία» και επί πολλές δεκαετίες κυρίαρχη παγκόσμια υπερδύναμη, θεωρούμενη «υπόδειγμα» πολιτικής και οικονομικής ελευθερίας, το πράγματι εντυπωσιακό αυτό γεγονός αποκαλύπτει, στους οξυδερκείς παρατηρητές, το βαθύτατο πολλαπλό χάσμα που σοβεί εντός του εθνοτικού, φυλετικού και πολιτισμικού μωσαϊκού, που ονομάζεται «αμερικανική κοινωνία». Η ετερογενής σύσταση του πληθυσμού των ΗΠΑ, η πολυφυής εθνοπολιτισμική υπόσταση και ιδιάζουσα πολιτειακή δομή αυτής της χώρας, επί των οποίων στηρίχθηκε η συγκρότηση και εξέλιξη των πολιτικών θεσμών και η μεγέθυνση της ισχύος της, την οποία προέβαλλε και επεξέτεινε, με διάθεση, μάλιστα, επιβολής, σ’ ολόκληρο τον κόσμο, ιδίως μετά το τέλος του Β’  παγκοσμίου πολέμου, συνιστούν μία πραγματικότητα που μας υποχρεώνει να αναλύσουμε προσεκτικά και να ερμηνεύσουμε εις βάθος τα πρόσφατα γεγονότα, καθώς αποτελούν πιθανότατα το προανάκρουσμα μετασχηματισμών ιστορικών διατάσεων και παγκοσμίου εμβελείας.  [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ἡ ποικίλη ἀξία τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς

Είναι η ανθρώπινη ζωή το «υπέρτατο αγαθό»; Είναι οι ζωές όλων των ανθρώπων εξ ίσου σημαντικές; Έχει την ίδια σημασία η ζωή ενός εκ των οκτώ παιδιών ενός νέγρου στην Σομαλία με την ζωή του ενός και μοναδικού παιδιού ενός Έλληνα ή ενός Γερμανού; Η χριστιανική και η συγγενική της μαρξιστική κοσμοθεώρηση, βασιζόμενες σε μια ισοπεδωτική διαστρέβλωση της πραγματικότητος που, τελείως βολικά για τους μετρίους που ονειρεύονται μεγαλεία, εξισώνει τους πληβείους με τους αρίστους,  επιβάλλουν να δοθεί θετική απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα.

Η σύγχρονη μετεξέλιξη αυτών των συστημάτων αξιών και η συγχώνευσή τους με ιδέες του φιλελευθερισμού (λιμπεραλισμού), που υποτίθεται ότι εκφράζουν τα «ευρωπαϊκά ιδεώδη», έχουν γεννήσει το σαπρό ιδεολόγημα που είναι γνωστό ως πολιτιστικός μαρξισμός, επιβάλλοντας την δικτατορία της πολιτικής ορθότητος, του δικαιωματισμού και του ψευδο-ανθρωπισμού. Έτσι, η ισοπέδωση που έφεραν ο χριστιανισμός και ο μαρξισμός έχει δώσει την θέση της στην πλήρη αντιστροφή. Οι σύγχρονοι ζηλωτές της νέας ψευδο-θρησκείας θεωρούν – και πολύ συχνά δηλώνουν πλέον ανοικτά – πως οι ζωές των διαφόρων μειονοτήτων είναι σημαντικότερες από τις ζωές των φυσιολογικών λευκών!

Οπότε ο θάνατος ενός περιθωριακού, παραβατικού και διεστραμμένου τοξικομανούς, όπως ο «Ζακ» Κωστόπουλος, ή ο θάνατος κάποιου «πρόσφυγα»/μετανάστη (στην πραγματικότητα εποίκου) από το Αφγανιστάν, που προσπαθεί να εισέλθει παρανόμως στην Ευρώπη, ή ο θάνατος ενός νέγρου εγκληματία, όπως ο διάσημος Φλόυντ, υπερτονίζεται σε αδιανόητο βαθμό και αποκτά μια ιδιαίτερη συμβολική σημασία στα μάτια των ηλιθίων – και κατά βάση αρρώστων μισανθρώπων, υποστηρικτών του πολιτιστικού μαρξισμού. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Βορεινὰ Σαλπίσματα [8]: Μέγα (χειμερινόν) Ἡλιοστάσιον 2020

Κατόπιν μακρᾶς παύσεως (ἓξ μηνῶν), νέα ἐκπομπὴ ἀναρτᾶται καὶ ὄχι χωρὶς διάφορα τεχνικὰ ἀλλὰ καὶ προβλήματα ἐμπορικῆς φύσεως – ἴδε κατωτέρω.

Κρίσιμον καὶ δύστοκον ἀλλ᾿ εὐαγὲς τὸ Ἡλιοστάσιον ἐφέτος – καὶ εἶναι καὶ ἡ σπανία σύνοδος Διός-Κρόνου!

https://www.youtube.com/watch?v=f2Fq9oaIN20

Ἐπισημαίνουμε ὅτι τὸ β΄ μουσικὸ διάλειμμα (περίπου διαρκείας 4΄) κατ᾿ ἀνάγκην καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων παρελείφθη (ἐκόπη ἐκ τῆς ῥοῆς), καθὼς δὲν μποροῦσε ἄλλως νὰ ἀνεβῇ ἡ ἐκπομπὴ λόγῳ ἰδιοκτησιακῶν δικαιωμάτων (copyright).

Ἀντ᾿ αὐτοῦ παραπέμπουμε στὸν ὑπ᾿ ἀρ. 2β σύνδεσμον κατωτέρω.

Ὅμως ἐν τέλει καταφέραμε ν᾿ ἀνεβάσουμε ἄλλην, ἀνταξίαν τῆς πρώτης μάλιστα, ἐκτέλεσιν τοῦ αὐτοῦ – πρβλ. συνδέσμους:

Σύνδεσμοι μουσικῶν διαλειμμάτων:

1. Harald Foss – Havferd

https://www.youtube.com/watch?v=_Ra9ibe3lB0&feature=emb_logo&ab_channel=Vikingskog

2.Ἐτέθη ἀπόσπασμα ἐκ τῆς ὑπὸ Herbert von Karajan ἐκτελέσεως τῆς 9ης Συμφωνίας τοῦ Ludwig van Beethoven https://www.youtube.com/watch?v=fRZaX6-dsn8&t=155s&ab_channel=VerachtetmirdieMeisternicht

ἀντὶ τῆς προαναγγελλομένης τοῦ 1942 στὸ Βερολῖνο ὑπὸ Wilhelm Furtwängler:

Beethoven, Symphony No.9 in D, “Choral” / Wilhelm Furtwangler ( 1942 )

3. Ἥλιος (Σόλο βιολί :Σωκράτης Κρομμύδας)

https://www.youtube.com/watch?v=4a-SEhfQElc&ab_channel=VassilisAntoniou

4. Τῶν ἐχθρῶν τὰ φουσᾶτα περάσαν

https://www.youtube.com/watch?v=st7qIWf1rAQ

Ἕπεται ἡ μετάφρασις τῶν 2 ἀποσπασμάτων ἐκ τῆς συν/ξεως τοῦ Στεφάνου Γκέκα πρὸς τὴν “Βορεινὴν Ῥαδιοφωνίαν” τοῦ “Βορεινοῦ Κινήματος Ἀντιστάσεως” (Nordiska Motstånds Rörelse):

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Συνέντευξις τοῦ ἐξαιρετικοῦ Γερμανοῦ συναγωνιστοῦ καὶ μαχίμου ὑπερασπιστοῦ τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου Wolfram Nahrath.

Ο Wolfram Nahrath είναι βετεράνος του εθνικιστικού κινήματος στην Γερμανία και δικηγόρος στο επάγγελμα, με παράδοση στην υπεράσπιση πολιτικώς διωκομένων αγωνιστών, αντιφρονούντων και αναθεωρητών ιστορικών. Έχει μεταξύ άλλων υπερασπισθή θρυλικές προσωπικότητες όπως ο Horst Mahler, η Ursula Haverbeck και άλλοι.

 Την συνέντευξη, που δόθηκε στην αγγλόφωνη ραδιοφωνική εκπομπή “Nordic Frontier” του Βορεινού Κινήματος Αντιστάσεως (Nordiska Motstands Rörelse) και στην σουηδόφωνη εκπομπή του οποίου μάλιστα προσφάτως είχε επίσης δώσει συνέντευξη ο ηγέτης τού ΑΡΜΑτος Στέφανος Γκέκας, λαμβάνει στέλεχος του Άρματος, που είναι και και συμπαραγωγός της επίσης αγγλόφωνης ραδιοφωνικής εκπομπής “Aristogenesis”, η οποία φιλοξενείται στην ραδιοφωνική υπηρεσία των Σκανδιναυών συναγωνιστών, nordiskradio.se .

Η συνέντευξη ξεκινάει περίπου στο 55′.

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

«Αἰολικὰ πάρκα»: Τὸ ἔγκλημα κατὰ τῆς ἑλληνικῆς φύσεως συνεχίζεται!

Αιολικό πάρκο

Προ oλίγων ημερών ο υπουργός «Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας» δήλωσε με «θριαμβικό» τόνο ότι η κυβερνητική ενεργειακή πολιτική επιβραβεύεται από την έκθεση της ευρωπαϊκής επιτροπής (COMISSION). Η έκθεση της ευρωπαϊκής επιτροπής αναφέρθηκε σε πολλά ζητήματα, μεταξύ των οποίων, στις ιδιωτικοποιήσεις στην αγορά ενέργειας, στην λεγόμενη «αποπολιτικοποίηση» και στην συνεχώς αυξανόμενη χρήση ανανεώσιμων (υποτίθεται ) πηγών ενεργείας.

Σε προηγούμενο άρθρο μας σχετικό με το ίδιο θέμα (Η απάτη της κλιματικής αλλαγής και η καταστροφή των ελληνικών ορέων από τα βέβηλα αιολικά πάρκα που ξεφυτρώνουν παντού!), είχε αναπτυχθεί αναλυτικώς η τεράστια απάτη των ανεμογεννητριών. Με αφορμή λοιπόν την συγχαρητήρια ανακοίνωση που εξέδωσε ένα όργανο του διεθνούς συστήματος προς τον εν Ελλάδι εκπρόσωπό του, θα γίνει μία αναφορά στις των τελευταίες εξελίξεις ως προς τα ενεργειακά θέματα, δίνοντας έμφαση στην μάστιγα των ανεμογεννητριών που ξεφυτρώνουν παντού ως μανιτάρια και καταστρέφουν την αισθητική των ελληνικών ορέων.

Ωστόσο, προτού γίνει αναφορά σε αμιγώς ενεργειακά θέματα, πρέπει να υπογραμμισθούν δύο κρίσιμα σημεία: πρώτον, ότι η ακολουθούμενη καταστροφική πολιτική εξυπηρετείται από όλα τα «ανεξάρτητα» (υποτίθεται) κόμματα και, δεύτερον, ότι αποκαλύπτεται η εντελώς μυωπική λογική των δημοκρατικών κομμάτων σε όλα τα πεδία την πολιτικής.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Μνήμη Λορέντζου Μαβίλη: ἡ ζωὴ καὶ ὁ ἔνδοξος θάνατος ἑνὸς ξεχωριστοῦ Ἕλληνος.

Σαν σήμερα, 28-11-1912 στον Δρίσκο, τοποθεσία λίγο έξω από τα Γιάννενα, πίπτει ηρωικώς μαχόμενος ο Λορέντζος Μαβίλης, ένας αληθινός ευπατρίδης. Το ηρωικό τέλος του μεγάλου αυτού Έλληνος ποιητού υπήρξε το επιστέγασμα μία εξ ίσου ηρωικής ζωής. Γεννήθηκε στην Ιθάκη, έλκων την καταγωγήν αφ᾿ ενός από την Ισπανία (από τον εκ πατρός παππού του – εξ ου και το μικρό του όνομα), αφ᾿ ετέρου από την γειτονική Κέρκυρα. Μέσω δε της μητρός του συγγένευε και με τον πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδος, τον Ιωάννη Καποδίστρια.

Σπούδασε φιλοσοφία στην Γερμανία, όπου επηρεάστηκε από φιλοσοφικά ρεύματα της εποχής, μάλιστα δε από την σκέψη του Φρειδερίκου Νίτσε. Η επίδραση που του άσκησε η νιτσεϊκή σκέψη φάνηκε και από το ποίημα του “Ο Υπεράνθρωπος”, το οποίο παρατίθεται στο τέλος του άρθρου. Κατά την παραμονή του στην Γερμανία εμτρύφησε ιδιαιτέρως στην μελέτη της Σανσκριτική γλώσσης, μεταφράζοντας μάλιστα το πολεμικό ινδικό έπος Μαχαμπαράτα, το οποίο αποτελεί κορυφαίο δείγμα της περί πολέμου αντιλήψεως των Αρίων.

Το μεταφραστικό του έργο δεν περιορίστηκε μόνο στα σανσκριτικά, αφού επίσης μετέφρασε στα Ελληνικά έργα του Βιργιλίου, του Γερμανού ποιητή Σίλερ και των Άγγλων ρομαντικών Σέλεϊ και Μπάιρον (του γνωστού μας Λόρδου Βύρωνος).

Το ποιητικό του έργο ήταν μεγάλο. Τα ποιήματά του αντανακλούσαν τα φλογερά εθνικά του αισθήματα και τις φιλοσοφικές του αναζητήσεις. Τα περισσότερα είχαν μάλιστα την μορφή του σονέτου. Θεωρείται ως εκ τούτου ο εισηγητής του συγκεκριμένου ποιητικού είδους στα ελληνικά γράμματα.  [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Συνέντευξη Στεφάνου Γκέκα στην διαδικτυακή εφημερίδα ΜΑΚΕΛΕΙΟ

Παραθέτουμε την συνέντευξη που εδόθη υπό του επικεφαλής του ΑΡΜΑτος, Στεφάνου Γκέκα, στην διαδικτυακή εφημερίδα ΜΑΚΕΛΕΙΟ.
Στέφανος Γκέκας: Ο Νίκος Μιχαλολιάκος ήταν ο μοιραίος άνθρωπος που κατέστρεψε την Χρυσή Αυγή

ομΣτΓκΟΛμεΚΜπ

 

«Έβαλε ένα φαντασμένο κοριτσόπουλο, την κόρη του, να μετατρέψει το Μέτωπο Νεολαίας σε κλαμπ κουτσομπολιού και κατάπτυστης οσφυοκαμψίας νέων ανδρών μπροστά της!»

 

Στη λήθη έχει αρχίσει να περνάει η υπόθεση της Χρυσής Αυγής, και η απόσταση σταδιακά βοηθάει για περισσότερο ψύχραιμα συμπεράσματα.

Το Μακελειό συνομίλησε με ένα παλιό στέλεχος της Χρυσής Αυγής, ήταν υπεύθυνο για την περιφέρεια της Μακεδονίας, τον Στέφανο Γκέκα.

Και επειδή έφυγε νωρίς (από το 2002) γλύτωσε την μετάλλαξη που υπέστη σταδιακά η Χρυσή Αυγή, η οποία έφτασε στις μέρες μας να μην έχει καμία σχέση με αυτό που ήταν όταν ξεκίνησε εκεί κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1980.
Η συζήτηση έγινε σε πρωθύστερο χρόνο και είχε στόχο να εξερευνήσει τις αιτίες που οδήγησαν την Χρυσή Αυγή στην παρακμή και στα όσα μοιραία επακολούθησαν και τα οποία για όσους έχουν παρακολουθήσει την πορεία της δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία.

Κοινός τόπος για όλους τους εθνικιστές είναι κατ΄αρχήν ότι στην πλάτη της Χρυσής Αυγής στήθηκε ένα παιγνίδι για να χτυπηθεί ο ελληνικός εθνικισμός. Δυστυχώς το παιγνίδι αυτό ευνόησε με πράξεις ή παραλείψεις και ο γ.γ της Χρυσής Αυγής ο Νίκος Μιχαλολιάκος, που έχασε την μεγάλη ευκαιρία να αποκτήσει η Ελλάδα μια σοβαρή εθνικιστική βάση, που θα ήταν και η πραγματική αντιπολίτευση στην αριστερά και την ψευτοδεξιά των μασόνων και των θαμώνων του Κολωνακίου.

Όσοι βρέθηκαν τα πρώτα χρόνια στην Χρυσή Αυγή ξέρουν ότι από εκεί πέρασαν κάποιοι από τους καλύτερους Ελληνες, κάτι που όπως έμεινε ανεκμετάλευτο και το χειρότερο έδωσε την δυνατότητα στο πολιτικό κατεστημένο να καταφέρει ένα ισχυρό χτύπημα, η ανάταξη του οποίου θέλει σχεδόν ημίθεους, από αυτούς που όμως μόνο ο εθνικισμός μπορεί να βγάλει.
Ο Στέφανος Γκέκας είναι σήμερα επικεφαλής του ΑΡΜΑΤΟΣ, ενός συνδέσμου εθνοφυλετικής αναπλάσεως, όπως διαβάζουμε και στην ιστοσελίδα που διατηρεί στο διαδίκτυο. Παλεύει δηλαδή για κάτι που στην σημερινή Ελλάδα μοιάζει αδύνατο, σχεδόν μεταφυσικό, καθώς η χώρα δέχεται ένα άνευ προηγουμένου καθοδηγούμενο εποικισμό, στον οποίο προς στιγμή κανένας δεν αντιδρά.
Εξ΄ου και ο βρώμικος και χυδαίος πόλεμος που γίνεται εναντίον του με όλα τα μέσα. Ακολουθεί εν συνεχεία η συζήτησις:

forum1

Ερ: Διατελέσατε στο παρελθόν στέλεχος της ΧΑ. θέλουμε να μας πείτε τους λόγους που σας ώθησαν στο να αποχωρήσετε.

Απ.:
Αφορμή υπήρξε η πρόθεση του Ν. Μιχαλολιάκου να συνεργασθεί με τον Καρατζαφέρη στις δημοτικές εκλογές του 2002. Όμως αυτή ήταν μόνον η κορυφή του παγόβουνου.
Η Χρυσή Αυγή υπήρξε μία τραγελαφική σύνθεσις αντιθέτων ποιοτήτων: Η ευγένεια δίπλα στην ποταπότητα, η κλασσική αισθητική δίπλα στην κακογουστιά, η καλοπιστία δίπλα στην υστεροβουλία, ο μάχιμος ιδεαλισμός πλάι σε κομπλεξικούς ανικάνους που κάλυπταν μαστορικά την δειλή τους αναξιότητα πίσω από κούφιες μεγαλοστομίες και φανταχτερά ηρωοφανή εξώφυλλα δίσκων χωρίς κανένα εσωτερικό αντίκρυσμα κ.ο.κ..
Και φυσιολογικώς το αποχαλινωμένο κι ανεξέλεγκτο κατώτερο πάντα κατατρώγει ως σαράκι και καρκίνος τον υγιή ιστό. Θα έπρεπε δε κανονικώς και ειδικώς υπό το φως των Ιδεών, που ανεπαρκώς επεκαλούντο, τα κατώτερα στοιχεία να απεκβληθούν ως τάχιστα – και να υπάρξει ορθή αξιολογική διαβάθμιση ατόμων και ιδεών εσωτερικώς.
Όμως εν προκειμένῳ, κακή τη μοίρα, κύριος καταλύτης κατωτέρων ποιοτήτων ήταν ο ίδιος ο “αρχηγός” της ΧΑ. Ο οποίος απεναντίας εφρόντιζε να περιορίζει, υποσκάπτει και τελικώς να εξοβελίζει κάθε εύρωστο εκπρόσωπο των ανωτέρων τάσεων – και άρα και την αντίστοιχη διάκριση και ποιοτικήν ευγένεια.

Εξαιρέσει της περιπτώσεως συναγωνιστή Γιαννόπουλου, τον οποίον ελάχιστα εγνώρισα και που ο σουλτάνος της Χρυσής Αυγής ξεφορτώθηκε με τις συνήθεις του δολοπλοκίες, ήμουν ο μόνος ισχυρός παράγων που ο ΝΓΜ αδυνατούσε να ελέγξει. Όμως μονίμως υπέσκαπτε το έργο μου, ως δολιοφθορέας της Κινήσεως, της οποίας παρίστανε τον αρχηγό.

Ο Μιχαλολιάκος ήταν σε όλα ο αντίθετος εμού πόλος.
Άρα το εκπληκτικό δεν ήταν που έφυγα αλλά μάλλον το ότι παρέμεινα στην ΧΑ και μετά το 1993, οπότε απελύθην από τις Ειδικές Δυνάμεις, όπου είχα υπηρετήσει επί διετίαν ως ΔΕΑ μετά την εκ Δανίας επάνοδό μου.
Ως περιφερειάρχης Βορείου Ελλάδος ήμουν αρκετά ανεξάρτητος, οπότε αγωνίστηκα για το βέλτιστο μέσῳ των δεδομένων πλαισίων, μακριά από το κέντρο της νόσου.

Δημιούργησα έτσι προς τα έσω μίαν μοναδική αγωνιστική και πνευματική ατμόσφαιρα με κέντρο την Θεσσαλονίκη – και προς τα έξω έναν ανεπανάληπτο οργασμό δράσεως καθ’ όλην την Β.Ελλάδα. Αποκορύφωμα παγκοσμίου ακτινοβολίας το Συνέδριο του Φιλύρου (24-5/10/1998), όπου προσήλθαν μορφές όπως ο δρ. William Pierce της National Alliance (ΗΠΑ), η θρυλική Florentine Rost van Tonningen (Ολλανδία), ο αείμνηστος Léon Strydom από τη Ν.Αφρική – αλλά όχι ο Μιχαλολιάκος από την Αθήνα – ίσως σε κάποιαν ἐξαρση αυτογνωσίας του!

Ο Μιχαλολιάκος φαινομενικώς μεν, θεατρικώς, ανεχόταν την δράση μου, εξ άλλου εγώ δημιούργησα την υποδομή στην Βόρειο Ελλάδα – όμως τὴν υπέσκαπτε με υπόγειες διαδρομές, ίντριγκες, διασπορά ψευδών, καλλιέργειαν παρασίτων κ.ο.κ.

Η ΧΑ δεν είχε λοιπόν αρχηγό: Διότι κανείς αρχηγός δεν μπορεί να υποσκάπτει την ίδια του την Κίνηση λειτουργώντας υπογείως ως δολιοφθορέας.

Νονό είχε αντί αρχηγού, στον οποίο κάθε στοιχειώδης στρατιωτική συνέπεια και οργανωτικότητα είναι φύσει ξένη και με τον οποίον αδύνατον κάποιος να κάνει συμφωνία κυρίων. Αργόσχολος και φυγόπονος, λειτουργεί ψευδώς (ψευδολειτουργεί…), με προχειρότατο μέσο το αυτόματο ή συστηματικό ψεύδος: Με μίαν μοναδική ξετσιπωσιά, της οποίας μόνον σε έναν έχω ξαναδεί παρομοἰαν – δυστυχώς πάλιν εκ του κατακηβδιλωμένου δήθεν εθνικού “χώρου” προερχόμενο…

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ὁ Περσεύς, ἡ Μέδουσα καὶ τὸ ἀπόγειον τῆς “φεμινιστικῆς” διαστροφῆς/ἀντιστροφῆς…

Ὁ Ε/Σ, ἡ Ἀρία-ἑλληνικὴ παράδοση, ἡ σύγχρονη ἀντιστροφὴ τῆς Κοσμικῆς Τάξεως καὶ ἕνα παράδειγμα συμβολισμοῦ των στὴν σύγχρονη καλλιτεχνικὴ δημιουργία.

Τρία τέταρτα του αιώνος μετά την λήξη του τραγικού 2ου παγκοσμίου πολέμου, ο, ηττηθείς τότε, εθνικοσοσιαλισμός, φαντάζει, για τον επιφανειακό παρατηρητή, εκτός εποχής – αν και τα μ.μ.ε. δεν έχουν πάψει να ασχολούνται μαζί του, προσπαθώντας να συντηρούν την εις βάρος του ακραία δαιμονοποίηση. Τόσο πολλά χρόνια συστημ(ατ)ικής προπαγάνδας έχουν διαμορφώσει το ευρύ κοινό κατά τέτοιο τρόπο, ώστε τα σύμβολα και η αισθητική αυτού του, τόσο αποφασιστικής και δίκην κριτηρίου καθοριστικής σημασίας στην σύγχρονη ιστορία, κινήματος του μεσοπολέμου να παρουσιάζονται είτε ως γραφικά είτε ως “διαβολικά”.

        Για τον επιφανειακό παρατηρητή ο εθνικοσοσιαλισμός γίνεται αντιληπτός απλώς ως έκφραση του γερμανικού εθνικισμού και μιλιταρισμού, ως ένα είδος φυσικής εξελίξεως του καθεστώτος του Κάιζερ ή του μεγάλου Φρειδερίκου. Ωστόσο η ουσία της Ιδέας του εθνικοσοσιαλισμού είναι κάτι πολύ ευρύτερο και πολύ βαθύτερο. Πρόκειται για μία βιολογική κοσμοθεωρία με ρίζες στο πεδίο της Μεταφυσικής, που εκπροσωπεί συνολικώς και διαχρονικώς την Αρία παράδοση και πνευματικότητα εν συνόλῳ, υπερβαίνοντας κατά πολύ την Γερμανία και την συγκεκριμένη περίοδο του μεσοπολέμου, οπότε απέκτησε αντιστοίχως συγκεκριμένα πολιτικά χαρακτηριστικά και υπόσταση. Μεταξύ άλλων ο Ε/Σ ανεγνώρισε και ανέδειξε το ζήτημα της κοινής καταγωγής και Κουλτούρας όλων των ευρωπαϊκών λαών, θεμελιώνοντας μία πολιτική ιδεολογία ερειδομένην ακριβώς σε αυτή την αναγνώριση. Κατά την διάρκεια του πολέμου το γεγονός αυτό εκφράστηκε με την δημιουργία της πανευρωπαϊκής δυνάμεως μαχομένης αλληλεγγύης των Waffen SS.

           

Στο πλαίσιο της αναδείξεως της σημασίας του κοινού αίματος και πνεύματος αναγνωρίστηκε η αξία των μύθων και των θρύλων των επί μέρους ευρωπαϊκών λαών, διότι είναι αυτοί οι οποίοι φέρουν μέσα τους και εκφράζουν, διαχρονικώς, την αυθεντικήν Αρία ψυχή. Μυθικοί ήρωες όπως ο Αχιλλεύς και ο Ζίκφριντ, οι Αργοναύτες και οι Βίκινγκς, οι Ιππότες της στρογγυλής τραπέζης και οι Αχαιοί, μυθοποιημένοι ήρωες όπως ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ή ο Φρειδερίκος Μπαρμπαρόσα, παρουσιάζουν με εκπληκτικώς παρόμοιο τρόπο την κοινή αντίληψη των Αρίων λαών για το ιστορικό γίγνεσθαι καθ᾿  όλα του τα επίπεδα και την θέση του ήρωος εντός αυτού. Ο Άριος, με τα εναργή μάτια της ψυχής του, ζούσε εντός του ζώντος Κόσμου, όπου οι θεοί δεν ήσαν απόντες και απόκοσμοι, αλλά βρίσκονταν πίσω από κάθε έκφανση και εκδήλωση της φύσεως, της ιστορίας και της δημιουργίας.

Μεταξύ πολλών ζητημάτων που ανέδειξε και προέταξε ο Ε/Σ που, ξεκινώντας από την Παράδοση, έχουν διαχρονικές κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις, θα εστιάσουμε σε ένα σημαντικό, κεντρικής μάλιστα σημασίας, ζήτημα που φαντάζει σήμερα περισσότερο επίκαιρο παρά ποτέ.   [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Μπορεί ένας εθνικιστής να στέκεται ουδέτερος απέναντι στην περιπέτεια του 2ου παγκοσμίου πολέμου;

Η δίκη-παρωδία της Χ.Α., η επέτειος του «ΟΧΙ», ο χαρακτήρ του 2ου Π.Π., η αντιφατικότης  των  «αντιναζί» (νεο)εθνικιστών και η “σπορά των ηττημένων”.

Ο εθνικός-πατριωτικός/εθνικιστικός χώρος βρίσκεται εδώ και ημέρες προβληματισμένος και μουδιασμένος, μετά την ανακοίνωση της προσφάτου δικαστικής αποφάσεως η οποία οδήγησε στην καταδίκη, με επιβολή βαρυτάτων ποινών, πλήθους στελεχών και μελών της Χ.Α., αποφάσεως καταφανέστατα μεροληπτικής και αδίκου, προϊόντος μίας σκανδαλώδους δίκης-παρωδίας (ομοιαζούσης με τις διαβόητες σταλινικές «δίκες της Μόσχας»), με προφανή στόχευση την πρόκληση κοινωνικής κατατρομοκρατήσεως προς αποθάρρυνση εκδηλώσεως πιθανών μελλοντικών εγχειρημάτων εθνικιστικής χροιάς, σε μία εποχή γενικευμένης ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ, όταν δηλαδή οι συνθήκες για μία λαϊκή έκρηξη εθνικισμού στην Ελλάδα είναι ιδιαιτέρως πρόσφορες (ένεκα της εντεινομένης μαζικής λαθροεισβολής και της ακραίας μειοδοσίας σε όλα τα εθνικά μέτωπα).

Πέραν του ζητήματος της (μη) στοιχειοθετήσεώς του, το τερατώδες κατηγορητήριο περί «εγκληματικής οργανώσεως» ήταν, ούτως ή άλλως, καταφανώς στημένο, υπαγορευμένο από σκοτεινούς λαβυρίνθους παραδικαστικών κυκλωμάτων («παναθηναϊκάκηδων) και σχεδόν απροκαλύπτως ενορχηστρωμένο εκ μέρους μίας εξωθεσμικής παραεξουσίας που συνιστά την πλέον κραυγαλέα καταστρατήγηση του υποτιθεμένου «τεκμηρίου της αθωότητος» των οίων κατηγορουμένων, με αυτουργούς πολιτικούς, δικαστικούς, μ.μ.ε., μέχρι και την ίδια την Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Πρωθυπουργό, που θεώρησαν σκόπιμο να προβούν σε δημόσιες δηλώσεις, την παραμονή μάλιστα της εκδόσεως της αποφάσεως του δικαστηρίου (!) καταστρατηγώντας, με τον τρόπο αυτό, απροκαλύπτως, την τάχα “υψίστη” «δημοκρατική» αρχή της «διακρίσεως των εξουσιών» και επιτρέποντας – αν όχι προσκαλώντας – εν μέσω μάλιστα απαγορεύσεως συγκεντρώσεων άνω των 9 ατόμων (!) έναν οργανωμένο όχλο πολλών χιλιάδων αφιονισμένων και αιμοδιψών αναρχομπολσεβίκων σε συγκέντρωση έξω από τον χώρο του δικαστηρίου, ο οποίος απαιτούσε, εν είδει λαϊκού δικαστηρίου, την κεφαλή των κατηγορουμένων επί πίνακι, ασκώντας, προφανέστατα, πίεση στην έδρα!  [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]