Περιβαλλοντικοί μύθοι, “πράσινη” υστερία, οικο-ταλιμπάν και ένα σημαντικό άρθρο του καθηγητού Α. Φώσκολου.

Έχουμε πολλάκις αναφερθεί στην κολοσσιαία επιστημονικοφανή μπαρούφα, η οποία έχει εξελιχθεί σε έναν θεμελιώδη και στερεοτυπικώς διατυμπανιζόμενο μύθο, που καταλαμβάνει περίοπτη θέση στην διεθνή πολιτική και δημοσιογραφική ατζέντα των τελευταίων ετών.

Πρόκειται για την γνωστή θεωρία περί της (δήθεν) ανθρωπογενούς, (δήθεν) «υπερθερμάνσεως» της γης, η οποία προσφάτως έχει ελαφρώς παραλλαχθεί και σερβίρεται πλέον με το, λίγο πιο ουδέτερο και αόριστο, μονότονα επαναλαμβανόμενο κλισέ περί «κλιματικής αλλαγής», που πιπιλίζεται ως καραμέλα από τους πολιτικούς, τους συστημικούς δημοσιογράφους και τα ακαδημαϊκά τους φερέφωνα.

Η εν λόγω θεωρία έχει λάβει πλέον διαστάσεις και χαρακτηριστικά δογματικής θρησκευτικής πίστεως, καθώς μάλιστα διαθέτει πια και ζηλωτές οπαδούς: κάτι ταλιμπανίζοντα υστερικά οικο-φρικιά, που ως αλλόφρονες βάνδαλοι εισβάλλουν τελευταίως σε μουσεία και πινακοθήκες ευρωπαϊκών πόλεων και υβριστικώς βανδαλίζουν σπάνιας ομορφιάς έργα τέχνης (εκσφενδονίζοντας μπογιές, βιολογικά υγρά και άλλες ρυπαντικές ουσίες) προκειμένου, να τραβήξουν την προσοχή, να διαμαρτυρηθούν (όπως λένε) και να «ευαισθητοποιήσουν» το κοινό για τον κίνδυνο της «υπερθέρμανσης»!!!   [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Παγκόσμιος υπερπληθυσμός – Ευρωπαϊκή πληθυσμιακή κατάρρευση: η πραγματική οικολογική τραγωδία που απειλεί τον πλανήτη γη!!

Πέρασε σχεδόν απαρατήρητη μία είδηση τεραστίας σημασίας. Όπως ανεκοινώθη, διά στόματος του Γενικού Γραμματέως του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, με έναν τόνο περίπου θριαμβευτικό (;), ένα μωρό που γεννήθηκε στις 15.11.2022, ήταν αυτό που έκανε τον παγκόσμιο πληθυσμό να ξεπεράσει τον αριθμό – ορόσημο των 8 δισεκατομμυρίων ανθρώπων! Το μωρό αυτό, σύμφωνα με τον Γκουτιέρες, γεννήθηκε στην Δομινικανή Δημοκρατία κάτι προφανώς συμβολικό προκειμένου να επισημανθεί ότι η συντριπτική πλειονότητα των περιοχών της γης που ευθύνονται για αυτή την πληθυσμιακή έκρηξη του πλανήτη είναι περιοχές που κατοικούνται από μη λευκούς. Στην περίπτωση της Δομινικανής Δημοκρατίας εν προκειμένω, δηλαδή ενός κράτους της Καραϊβικής, λιγότερο από το ένα τρίτο του πληθυσμού είναι λευκοί (απόγονοι αποίκων) ενώ τα δύο τρίτα είναι νέγροι και μιγάδες…

Αυτό που (θα έπρεπε να) προκαλεί μεγάλη ανησυχία είναι ότι ενώ ο παγκόσμιος πληθυσμός ήταν για πολλούς αιώνες περίπου σταθερός, από περίπου το 1800 και μετά η αύξηση του πληθυσμού της γης υπήρξε ραγδαία. Ενώ έως τότε, έως δηλαδή το 1800, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, οι κάτοικοι της γης δεν ξεπερνούσαν το 1 δισεκατομμύριο, μέσα σε μόλις εκατόν πενήντα χρόνια, ήτοι το 1950, ο παγκόσμιος πληθυσμός εκτοξεύθηκε στα 2,5 εκατομμύρια, το 1960 έφτασε τα 3 δισεκατομμύρια, το 1974 τα 4 δισεκατομμύρια, το 1987 τα 5 δισεκατομμύρια, το 1999 τα 6 δισεκατομμύρια και το 2011 τα 7 δισεκατομμύρια για να φθάσει σήμερα στα 8 δισεκατομμύρια, όπως προανεφέρθη.  [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Δημοσία πολιτική ἐκδήλωσις τοῦ Νορδικοῦ Κινήματος Ἀντιστάσεως στὸ Ὄσλο.

 … Όπως ανεφέρθη προηγουμένως, οι συμμετέχοντες στην εκδήλωση ήσαν επιλεγμένοι συναγωνισταί, οι καλούμενοι «ακτιβισταί» του κινήματος, που αποτελούν την πιο μάχιμη και ικανή ομάδα, την αιχμή του δόρατος της οργανώσεως.

Ο όρος «ακτιβιστής» χρησιμοποιείται στο ΝΚΑ ως βαθμός στρατιωτικής ιεραρχίας και όχι ως γενικός και απροσδιόριστος επιθετικός προσδιορισμός που υιοθετείται αυθαιρέτως. Για να γίνει κάποιος “ακτιβιστής” θα πρέπει να αποδείξει την προσωπικήν αξία του, την πίστη του στα ιδεώδη του εθνικοσοσιαλισμού, την αφοσίωσή του στο πνεύμα και στην ιεραρχία της οργανώσεως και, το πιο σημαντικό, το πνεύμα αυτοθυσίας – δηλαδή την διάθεσή του να θυσιάσει ο,τιδήποτε τον εμποδίζει να πράξει το καθήκον του υπό την σημαία του κινήματος – επί μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο βαθμός του ακτιβιστού απονέμεται στον υποψήφιο σε επίσημη τελετή ορκωμοσίας και συμβολίζεται από συγκεκριμένο διακριτικό, που ο ακτιβιστής φέρει στο αριστερό πέτο της στολής του κινήματος και, όπως κάθε βαθμός στον στρατιωτικό κόσμο, αφαιρείται εάν ο ακτιβιστής δεν τηρεί πια τα απαραίτητα κριτήρια.

Οι απαιτήσεις προς τους ακτιβιστές είναι πολύ αυστηρότερες εν συγκρίσει προς τα υπόλοιπα μέλη του κινήματος. Ο ακτιβιστής οφείλει να είναι πάντοτε διαθέσιμος για όλα τα είδη πολιτικής δραστηριότητος και, απαραιτήτως, επώνυμος εκπρόσωπος του Κινήματος – με ό,τι αυτό συνεπάγεται στην Σκανδιναβική κοινωνία, που βρίσκεται σε κατάσταση ασφυκτικῆς ομηρίας εντός της συνθλιπτικής ορθοπολιτικής δικτατορίας (ανεργία, στιγματισμός, εξοστρακισμός, περιθωριοποίηση, στοχοποίηση και συνεχής παρενόχληση εκ μέρους της αστυνομίας και των Μ.Μ.Ε. – και φυσικά διώξεις, πρόστιμα και ποινές φυλακίσεως, σε βαθμό που δυσκολευόμαστε να φαντασθούμε στην χώρα μας).

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ] 

Ἰωνικὰ ἀναλογίσματα, ὑπὸ Ἴωνος Φιλίππου[13]

Η ΒΙΒΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ

“ΔΙΑΛΕΧΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΥΛΙΣΜΟΣ”

(ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΣΣΔ – ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

Έκδοση 1954 – σελίδες 700 – Εκδοτικός Οίκος “Γνώσεις”)

 

Ο Σοβιετικός Άνθρωπος είναι μια εφιαλτική οπισθοβασία προς τον Νεάντερταλ.

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ] 

Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως (Εξαπατήσεως): υποκρισία, εξαχρείωση και συστηματικός αποπροσανατολισμός του κοινού!

Δύο θέματα της διεθνούς πολιτικής – τα οποία μάλιστα συνδέονται στενά μεταξύ τους – θα δικαιολογούσαν μεγάλο ενδιαφέρον και ανησυχία εκ μέρους της ελλαδικής κοινής γνώμης: η εξέλιξη της ρωσο-ουκρανικής διενέξεως αφ’ ενός και η τουρκική, έναντι της Ελλάδος, παροξυσμικώς πλέον κλιμακουμένη, επιθετικότης αφ’ ετέρου. Το πρώτο είναι ένα ζήτημα κατ’ εξοχήν διεθνούς ενδιαφέροντος, ένα ζήτημα με δυνητικές επιπτώσεις κοσμοϊστορικών διαστάσεων, πέρα από τις αμεσότατες οικονομικές συνέπειες που έχουν ήδη επέλθει, οι οποίες, κατά τρόπο πρωτοφανώς δραματικό, πλήττουν πρώτα και κύρια όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες, ερχόμενες να αποτελειώσουν τις καταρρέουσες από τα ισοπεδωτικά μέτρα των βλακωδών locke down οικονομίες. Το δεύτερο συνδέεται πιο στενά με τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα συνιστώντας άμεση και σαφή υπαρξιακή απειλή για την επιβίωση του Ελληνισμού, έχοντας διεθνείς προεκτάσεις επίσης.

Πόσο πολύ απασχολούν την ελληνική κοινή γνώμη τα δύο αυτά σοβαρότατα ζητήματα; Από ελάχιστα έως καθόλου! Αυτό, το εκ πρώτης όψεως, παράδοξο φαινόμενο εν μέρει εξηγείται αν λάβει κανείς υπ’ όψιν την τεχνητή διόγκωση άλλων, αναλογικώς ασημάντων, ειδήσεων εκ μέρους των μ.μ.ε. τα οποία έχουν την ευχέρεια να ιεραρχούν αυτοβούλως τα ζητήματα της επικαιρότητος με τον αντεστραμμένο τρόπο με τον οποίο συνηθέστατα τα παρουσιάζουν, επιβάλλοντας και τεχνηέντως συντηρώντας στις χειραγωγούμενες συνειδήσεις ενός αποχαυνωμένου κοινού μία απατηλή αίσθηση σημαντικότητας για ασήμαντες (ή εν πάση περιπτώσει μη συγκρίσιμης σημαντικότητας) ειδήσεις.  [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Ἰωνικὰ ἀναλογίσματα, ὑπὸ Ἴωνος Φιλίππου[12]

Η ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΩΣ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΔΙΑΨΕΥΣΗ

ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ

 

Ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος;

Όχι, διότι η γέννηση είναι Φύση και η Φύση είναι Αναγκαιότητα.

Αν η Φύση ήταν Ελευθερία, 

τότε θα μπορούσαμε να επιλέξουμε την Αθανασία.

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ] 

Ἅλωση τῆς Τριπολιτσᾶς: ἕνα ἀρχετυπικὸ ξέσπασμα συσσωρευμένης φυλετικῆς ὀργῆς!

Κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επαναστάσεως σημειώθηκε έξαρση του κινήματος του Φιλελληνισμού. Χιλιάδες Ευρωπαίοι ρομαντικοί εραστές της κλασσικής αρχαιότητος δεν δίστασαν να εγκαταλείψουν την, για τους περισσότερους από αυτούς, ήρεμη ζωή της δυτικής Ευρώπης και να ταξιδέψουν στην μαχόμενη τότε Ελλάδα ώστε να πολεμήσουν ως απλοί στρατιώτες στην πρώτη γραμμή του αγώνος της Εθνεγερσίας.

…

Στην πρώτη κιόλας σελίδα ο Νίτσε ονοματίζει τους Έλληνες τον «πιο ανθρώπινο λαό της αρχαιότητος», ο οποίος χαρακτηριζόταν «από μια ιδιάζουσα βαναυσότητα» και «έναν πόθο τίγρης για καταστροφή». Σε μία αποστροφή του λόγου του περιγράφει την περισσότερο αποτρόπαια εικόνα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, η οποία συνοψίζει όλο του τον συλλογισμό, και είναι η κακοποίηση του σώματος του νεκρού Έκτορος από τον μεθυστικά εξαγριωμένο θριαμβευτή Αχιλλέα.

… Αυτή η αινιγματική σκηνή της Ιλιάδος φανερώνει κατά τον Νίτσε ότι στους Έλληνες, όχι μόνο δεν ήταν μεμπτή η απελευθέρωση του μίσους, αλλά αντίθετα ήταν αναγκαία προκειμένου να καταλαγιάσει η οργή και η μήνις. Η τρομερή βαναυσότης αναδεικνύει την αλογόκριτη αυθεντικότητα του ήρωος, ο οποίος, μετά την «θεραπεία» του μίσους του, δεν διστάζει να προβεί σε κάτι επίσης εκπληκτικό, που αποτελεί μία από τις συγκλονιστικότερες και συνάμα συγκινητικότερες σκηνές της Ιλιάδος: να κλάψει μαζί με τον χαροκαμένο ικέτη Πρίαμο, τον χαμό του ηρωικού του αντιπάλου!

… Επιστρέφοντας στον καιρό της Ελληνικής Επαναστάσεως, τον καιρό που οι ρομαντικοί δυτικοευρωπαίοι έβλεπαν μονάχα αγροίκους των ορέων, μία αντίστοιχη έκρηξη αρχαίας αυθεντικότητος έλαβε χώρα, αυτή τη φορά σε συλλογικό επίπεδο.

Η συλλογική λύτρωση από την οργή των τετρακοσίων ετών ήταν γεγονός τόσο συγκλονιστικό, ώστε αντί να γίνει προσπάθεια αποκρύψεως ή αποσιωπήσεως χάριν της κρατούσης ηθικής ή και κάποιας πολιτικής σκοπιμότητος, απετέλεσε έμπνευση συγγραφής του “Ύμνου εις την Ελευθερίαν”, ο οποίος χωρίς ίχνος μεταμελείας έγινε και εθνικός ύμνος.

  [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Το οξύ διεθνοπολιτικό σκηνικό, το ιστορικό απρόοπτο και η πανουργία της ιστορίας

Υπάρχουν χρονικά διαστήματα στην παγκόσμια ιστορία κατά τα οποία ο χρόνος φαίνεται να πυκνώνει, ήτοι, περίοδοι κατά τις οποίες η ροή βαρυσημάντων γεγονότων, που επιφέρουν βαθιές μεταβολές στο πλανητικό γίγνεσθαι, καθίσταται καταιγιστική! Τέτοιες περίοδοι, εκ των υστέρων τουλάχιστον, ορίζονται ως ιστορικές καμπές, ιδίως μάλιστα εκ μέρους όσων αντιλαμβάνονται την ακολουθία των γεγονότων που αποκαλούμε «ιστορία» ως μία πορεία διαγράφουσα κυκλική (ή σπειροειδή) κίνηση.

Τέτοια φάση ιστορικής καμπής μοιάζει να διανύει η ανθρωπότητα τα τελευταία χρόνια. Ποια είναι εκείνα τα στοιχεία που συνθέτουν το σκηνικό μίας ραγδαίας, πλανητικών διαστάσεων, μεταβολής; Πρόκειται για έναν ιδιόμορφο καμβά διαδικασιών που συνυφαίνονται. Συμβαίνει δηλαδή ποικίλες μεταβολές που συντελούνται αργά και σταθερά επί πολλές δεκαετίες, που όμως τώρα ωριμάζουν και παροξύνονται, να συνδυάζονται με άλλες λιγότερο ή περισσότερο συγκαιρινές μεταβολές, που με την σειρά τους λειτουργούν ως καταλύτες ακόμη μεγαλυτέρων μεταβολών.

Συνθήκη μακρού χρόνου ωριμάνσεως αποτελεί ιδίως η θεαματική βιολογική παρακμή της λευκής ευρωπαϊκής φυλής (και η, διά του μαζικού εποικισμού του ευρωπαϊκού χώρου από Ασιάτες και Αφρικανούς, αλλοίωσή της) και η παρεπόμενη πολιτισμική και πολιτική κάμψη των ευρωπαϊκών εθνών καθώς και η ταυτόχρονη ανάδυση και ενδυνάμωση νέων περιφερειακών δυνάμεων (συχνά προερχομένων από τις πρώην τριτοκοσμικές αποικίες των κάποτε κραταιών ευρωπαϊκών αυτοκρατοριών…) οι οποίες φιλοδοξούν να καταστούν νέες υπερδυνάμεις σε ένα υπό διαμόρφωση πολυπολικό σύστημα διεθνούς ισορροπίας.  [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Ἰωνικὰ ἀναλογίσματα, ὑπὸ Ἴωνος Φιλίππου[11]

Η ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗ ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΩΣ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΛΟΓΙΑΣ

 

Δαρβίνος: “Αν μπορούσε να αποδειχθεί, ότι υπάρχει κάποιο όργανο

που δεν θα έχει σχηματισθεί από πολυάριθμες,

διαδοχικές, μικρές σωρευτικές τροποποιήσεις,

η θεωρία μου θα κατέρρεε ολοσχερώς”.

Νόμος του Μέντελ: “Τα κληρονομικά χαρακτηριστικά μεταβιβάζονται

αποκλειστικώς διά μέσου διακριτών, ασυνεχών

και απολύτως αμεταβλήτων δομικών στοιχείων του γενετικού υλικού”.

(Τα δομικά αυτά στοιχεία απεκλήθησαν γονίδια)

Νόμος του Ντε Βρις: “Η μετάλλαξη δεν είναι αποτέλεσμα πολυάριθμων, διαδοχικών, μικρών σωρευτικών τροποποιήσεων,

αλλά ενός γενετικού άλματος που λαμβάνει χώρα εντός του γονιδίου

και ούτω πως μεταβάλλει ριζικά τα χαρακτηριστικά αυτού,

τα οποία εκείθεν κληροδοτούνται αμετάβλητα στους απογόνους”.

 

Δεδομένου, ότι ο Μέντελ προηγείται μόλις και ο Ντε Βρις έπεται αμέσως του Δαρβίνου, ιδού πώς ο Δαρβινισμός

απεβίωσε σχεδόν ταυτόχρονα με τον ιδρυτή του.

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ] 

Σουρωτήρι ο Έβρος, μόνιμη εγκατάσταση πληθυσμών στη Σάμο, δημιουργία πόλης μεταναστών στη Λέσβο!

Την ίδια αυτή περίοδο κατά την οποία η Τουρκία με περισσή ιταμότητα προαναγγέλει καθημερινώς, με όλους τους δυνατούς τρόπους, από στόματος  κάθε επισήμου αξιωματούχου της, προεξάρχοντος του προέδρου της Erdogan, την πρόθεσή της να επιτεθεί στην Ελλάδα και να αποσπάσει τμήματα του εδάφους της, πράγμα που και εμπράκτως, άλλωστε, ούτως ή άλλως υλοποιεί με τις αλλεπάλληλες διελεύσεις ερευνητικών σκαφών, πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών της που παραβιάζουν τα χωρικά ύδατα και τον εναέριο χώρο της Ελλάδος, ένας ταυτόχρονος υβριδικός πόλεμος τελεί ύπουλα εν εξελίξει! Αναφερόμαστε στην συνεχή, συστηματική και σκόπιμη προώθηση των εκατομμυρίων μουσουλμάνων μεταναστών που έχει σκοπίμως η Τουρκία προελκύσει στο έδαφός της, προς την Ελλάδα, με προφανή σκοπό την δημογραφική αλλοίωση του πληθυσμού της Ελλάδος, την αποσάθρωση των δομών της και την τελεία διάλυση του κοινωνικού ιστού της, πράγμα που θα καταστήσει την Ελλάδα απολύτως αδύναμη να αντιτάξει την οιανδήποτε άμυνα, καταρρέοντας τελικώς ενώπιον της νεο-οθωμανικής ισχύος, ως ώριμο φρούτο…

Στο σχέδιο αυτό των Τούρκων, άμεσοι συνεργοί καθίστανται διά των πράξεων και παραλείψεών τους όλοι εκείνοι οι εγχώριοι πολιτικοί φορείς του εθνομηδενισμού και της εθνοαποδομήσεως, που λειτουργούν de facto ως συνεργάτες του Erdogan καθώς και όλοι οι αμέριμνοι και εθελότυφλοι μαζάνθρωποι που τους ψηφίζουν, κυρίως όμως το επίσημο ελληνικό κράτος και τα στελέχη της κυβερνήσεως που με τον τρόπο τους υποθάλπουν αυτήν την υβριδική τουρκική επιχείρηση αφελληνισμού. Ιδίως τις τελευταίες μέρες αυτή η επιχείρηση κλιμακώνεται με επίκεντρο τον Έβρο, με τις συνεχείς «ροές» λαθροεποίκων που προωθούν οι τουρκικές αρχές σε ελληνικό έδαφος.

Την δόλια, ακραία αντεθνική πολιτική της κυβερνήσεως Μητσοτάκη εν συνόλω και ειδικότερα του αρμοδίου υπουργού «μετανάστευσης» Νότη Μηταράκη, αποκαλύπτει και αναδεικνύει ανάγλυφα ένα σύντομο αλλά άκρως περιεκτικό και πολύ καυστικό κείμενο-κόλαφος, που λέει μεγάλες αλήθειες, το οποίο υπογράφει η «Παγχειακή Επιτροπή Αγώνος», το οποίο και αναδημοσιεύουμε εν συνεχεία, όπως δημοσιεύθηκε προσφάτως στην ιστοσελίδα  του ΑΡΔΗΝ, υπό τον τίτλο: “Σουρωτήρι ο Έβρος, μόνιμη εγκατάσταση πληθυσμών στη Σάμο, δημιουργία πόλης μεταναστών στη Λέσβο!”

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

ΒΟΡΕΙΝΑ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ (15)

Τὴν 25ην Αὐγούστου ἀνηρτήθη τὸ 15ον ἐπεισόδιον τῆς κυρίας σειρᾶς τοῦ διαύλου, μὲ τὴν κυρίαν ὁμιλίαν τῆς ἐκδηλώσεως τῆς 20ῆς Αὐγούστου 2022 διαρκούσης τῆς θερινῆς κατασκηνώσεως τοῦ Ἅρματος σὲ τοποθεσία τοῦ Ὀλύμπου.

 

 

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ] 

Μνήμη Κωνσταντίνου Μπαϊκούση.

Δέκα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την θλιβερή για την κοινότητά μας ημέρα της 27ης Αυγούστου, ημέρα κατά την οποία έφυγε πρόωρα από κοντά μας ένας εκλεκτός συναγωνιστής,  ιδρυτικό μέλος του ΑΡΜΑτος, ο Κωνσταντίνος Μπαϊκούσης.

Έχουμε πολλάκις αναφερθεί στον αλησμόνητο Κώστα Μπαϊκούση, εξαίροντας την μοναδική προσωπικότητα, το σπάνιο ήθος, την ακεραιότητα του χαρακτήρος, την ιδεολογική καθαρότητα, την ρητορική δεινότητα, την εκπληκτική ευρυμάθεια, το θάρρος και την αγωνιστικότητά του.

Είναι πραγματικά απίστευτο ότι έχουν ήδη περάσει 10 χρόνια από τον θάνατό του. Διότι τον νοιώθουμε πάντοτε κοντά μας!

Στην πρόσφατη θερινή μας συνάντηση στον Όλυμπο, τραγουδήσαμε στην μνήμη του, όπως κάθε χρόνο, τους στίχους του εμβατηρίου που είχαν γραφεί προς τιμήν του, την θλιβερή ημέρα που τον χάσαμε.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]