Ἰωνικὰ ἀναλογίσματα, ὑπὸ Ἴωνος Φιλίππου[16]
Η ΔΙΠΛΟΗ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ
“Εἰ φιλοσοφητέον, φιλοσοφητέον,
εἰ δὲ μὴ φιλοσοφητέον, φιλοσοφητέον, πάντως ἄρα φιλοσοφητέον.”
Η ΔΙΠΛΟΗ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ
“Εἰ φιλοσοφητέον, φιλοσοφητέον,
εἰ δὲ μὴ φιλοσοφητέον, φιλοσοφητέον, πάντως ἄρα φιλοσοφητέον.”

…
… Είναι επίσης επιτακτική και εκ των ων ουκ άνευ η αναγνώριση της βασικής αλήθειας ότι όλοι πια οι θεσμοί (ΜΜΕ, σχολεία, πανεπιστήμια, “δικαιοσύνη”, “τέχνη” κ.ο.κ.) ευθυγραμμίζονται και συντάσσονται πλήρως στρατευμένοι στην πλευρά των ωρκισμένων εχθρών της φύσεως, της υγείας και της υπάρξεως εν τέλει των λευκών Εθνών, τα οποία αποδομοῦν όχι μόνον δημογραφικώς, πολιτικώς και κοινωνικώς αλλά πρώτιστα τα διαβρώνουν κι εκφυλίζουν εκ των ένδον με μιαν ιλιγγιώδη περιδίνηση στην Άβυσσο – μιαν διαβολική κούρσα, στην οποίαν η σιέλ κεντροδεξιά του Κούλη έχει ξεπεράσει ακόμη και την ροζ αριστερά των βδελυρών συριζοτρόλ… [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
ΕΝΓΚΕΛΣ, ΕΝΑΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΣ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

σαν τον Φίχτε, τον Σέλινγκ και τον Χέγκελ,
ο πιο μικρός των οποίων είναι γίγαντας μπροστά του, είναι πράγματι τσαρλατάνος.
ΑΝΤΙ-ΝΤΥΡΙΝΓΚ

Άκρως ανησυχητικά είναι λοιπόν τα στατιστικά στοιχεία που προκύπτουν μετά την πρόσφατη απογραφή του «μονίμου πληθυσμού της Ελλάδος». Σύμφωνα με αυτά, ο ελληνικός πληθυσμός μειώθηκε κατά 380.000! Ποτέ άλλοτε στη νεότερη ιστορία της Πατρίδος μας, δεν υπήρχε παγιωμένη τάση μειώσεως του πληθυσμού και μάλιστα τέτοιας κλίμακος!
Ενδεχομένως, επιδερμικώς κρίνοντας, θα έσπευδε κάποιος να αποδώσει το πρόβλημα αυτό στην μετανάστευση πολλών νέων Ελλήνων σε χώρες του ευρωπαϊκού βορρά κατά τα χρόνια της οικονομικής κρίσεως. Δυστυχώς το πρόβλημα είναι βαθύτερο διότι έρχεται κατά βάσιν ως αποτέλεσμα του δραματικού ελλείμματος των γεννήσεων και της απελπιστικά χαμηλής γονιμότητος του γηγενούς πληθυσμού (δείκτης γεννητικότητας). Αυτό αποδεικνύεται άλλωστε από το γεγονός ότι ο ελληνικός πληθυσμός εντός ενός μόλις έτους μειώθηκε κατά 39.933 λόγω της (σταθερής εδώ και δεκαετίες πια) υπεροχής των θανάτων έναντι των γεννήσεων! [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Καθώς πλησιάζει το τέλος ενός ακόμα ενιαυτού, είθισται να επιχειρείται κάποια μορφή αναδρομής σε σημαντικά γεγονότα του έτους. Εν προκειμένω είναι πολύ δύσκολο να γίνει κάτι τέτοιο μια και το 2022 ήταν ένα έτος πολύ πυκνό σε γεγονότα, ιδίως σε γεγονότα διεθνούς ενδιαφέροντος και σημασίας.
Το κορυφαίο γεγονός παγκοσμίου ενδιαφέροντος που αναμφιβόλως δέσποσε κατά το έτος που πέρασε, δεδομένου ότι επέφερε ισχυρούς κραδασμούς, αλυσιδωτές αντιδράσεις και πολλαπλές παρενέργειες σε τεραστία κλίμακα, στα πεδία των διεθνών σχέσεων, των στρατηγικών ισορροπιών, της διεθνούς οικονομίας, κλπ, ήταν η ρωσο-ουκρανική πολεμική σύρραξη, της οποίας η προοπτική και η τελική έκβαση παραμένει ακόμη θολή και εν πολλοίς απρόβλεπτη. Δεν θα ασχοληθούμε επί του παρόντος με αυτή την μεγάλη σύγκρουση, που αναζωπυρώνει μία αντιπαράθεση ψυχροπολεμικής χροιάς πλανητικών διαστάσεων, με ορατό το ενδεχόμενο ακόμα και της πυρηνικής κλιμακώσεως! Είναι πολύ πιθανόν η σύγκρουση αυτή να αποτελέσει σημείο καμπής στην πορεία των μετασχηματισμών που οριοθετούν την παγκόσμια ιστορία. Έχουμε διεξοδικώς αναφερθεί σ’ αυτή την σύγκρουση σε παλαιότερες αναρτήσεις μας και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε και σε άλλα άρθρα. Ωστόσο, στο παρόν κείμενο θα αναφερθούμε, έστω ακροθιγώς, εν είδει υπενθυμίσεως, σε ορισμένα θέματα εσωτερικού κυρίως ενδιαφέροντος, των τελευταίων εβδομάδων, τα οποία καθώς είναι πολλά και αφορούν διαφορετικές πτυχές της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητος, ενδέχεται, λόγω της χρονικής επικαλύψεως του ενός επί του άλλου, να οδήγησαν σε περιορισμό της δυνατότητος του κοινού να αντιληφθεί την σημασία τους.
Η μπόχα που μας ήρθε από την Ντόχα
Μεγάλη μπόχα κατέκλυσε εσχάτως το διοικητικό κέντρο της ψευδεπιγράφου «Ευρωπαϊκής Ενώσεως». Μπόχα από πακτωλούς μαύρου χρήματος πολλών εκατομμυρίων ευρώ που, όπως όλα δείχνουν, προήλθαν από την …Ντόχα (του Κατάρ). [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Τον γύρο του διαδικτύου έκαναν οι φαντασμαγορικές εικόνες των σχεδόν παγωμένων καταρρακτών του Νιαγάρα, ένα εξαιρετικά σπάνιο και εντυπωσιακό φαινόμενο. Παρότι η ροή των υδάτων συνεχίζεται ακόμα, με μειωμένο ρυθμό, τελευταία χρονιά κατά την οποία οι εν λόγω καταρράκτες είχαν παγώσει εντελώς ήταν το μακρινό 1848 (δείτε την σχετική είδηση εδώ: https://www.ndtv.com/feature/us-blizzard-niagara-falls-turn-into-icy-winter-wonderland-3643798)!
Το φαινόμενο όμως αυτό δεν είναι τοπικό στην Βόρειο Αμερική αλλά αφορά το μεγαλύτερο μέρος της υφηλίου (οι Ελλάδα και μέρος της Ευρώπης αποτελούν εξαίρεση). Πιο συγκεκριμένα, η χιονοκάλυψη του βορείου ημισφαιρίου βρίσκεται στο μεγαλύτερο επίπεδο των τελευταίων 56 ετών (βρείτε τις πληροφορίες εδώ: https://justinweather.com/2022/11/28/snow-cover-now-at-56-year-high-in-the-northern-hemisphere/)! Παρόμοια και η εικόνα στο, κατά τα αλλά θερμότερο, νότιο ημισφαίριο με την Αυστραλία να βιώνει ένα ασυνήθιστα ψυχρό καλοκαίρι το οποίο σε πολλές πόλεις είναι το ψυχρότερο των τελευταίων 50 ετών (βρείτε την είδηση εδώ: https://www.theguardian.com/australia-news/2022/nov/30/australia-weather-second-wettest-spring-ever-coldest-in-decades). [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
ΤΟ ΡΕΚΒΙΕΜ ΕΝΟΣ ΥΛΙΣΤΗ

είναι συνώνυμη της έκφρασης
“Αστροφυσική του Καφεμαντείου”
«Ο ειρηνισμός θα παραμείνει ένα ιδανικό, και ο πόλεμος ένα γεγονός. Εάν η Λευκή φυλή αποφασίσει να μην τον διεξάγει πλέον, τότε οι σκουρόχρωμοι θα το κάνουν, και θα γίνουν οι αφέντες του κόσμου».
Oswald Spengler
Ακόμα και ο μεγάλος ιστορικός και φιλόσοφος Oswald Spengler που είχε διαπιστώσει, αναλύσει και ερμηνεύσει την κατάρρευση του δυτικού πολιτισμού στις αρχές του περασμένου αιώνος, πιθανότατα θα αδυνατούσε να φαντασθεί τα βάθη της καταπτώσεως, το μέγεθος της παρακμής, τον απόλυτο εξευτελισμό, την ανατριχιαστική ισχύ της αυτοκτονικής μανίας της συγχρόνου Δύσεως, μόλις έναν αιώνα μετά την εποχή του.
Σίγουρα θα αδυνατούσε να φαντασθεί ότι η τότε ισχυρότατη, αν και ήδη παρηκμασμένη, Μεγάλη Βρετανία θα είχε παραδοθεί σε ορδές Πακιστανών βιαστών. Δεν θα μπορούσε να προβλέψει ότι η Γαλλία που κυβερνούσε με πυγμή την αραβική βόρειο Αφρική θα μετατρεπόταν σε ελεύθερο χώρο δράσεως Αλγερινών και Μαροκινών εγκληματιών. Θα του ήταν αδιανόητη η σκέψη της άνευ όρων παραδόσεως της υπερήφανης και αγέρωχης κάποτε πατρίδος του Γερμανίας σε όλες τις τριτοκοσμικές φυλές του πλανήτη. Θα του προκαλούσε θυμηδία η σκέψη ότι στην τότε αναδυόμενη παγκόσμια υπερδύναμη των Η.Π.Α. θα συνέβαινε σε μερικές δεκαετίες η πλήρης ανατροπή και οι νέγροι, που την εποχή εκείνη βρισκόταν ακόμα στην κοινωνική θέση που τους αρμόζει, θα μεταλλασσόταν σε «ιερές αγελάδες» και οι κυρίαρχοι λευκοί σε παρίες. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Πρόκειται για την γνωστή θεωρία περί της (δήθεν) ανθρωπογενούς, (δήθεν) «υπερθερμάνσεως» της γης, η οποία προσφάτως έχει ελαφρώς παραλλαχθεί και σερβίρεται πλέον με το, λίγο πιο ουδέτερο και αόριστο, μονότονα επαναλαμβανόμενο κλισέ περί «κλιματικής αλλαγής», που πιπιλίζεται ως καραμέλα από τους πολιτικούς, τους συστημικούς δημοσιογράφους και τα ακαδημαϊκά τους φερέφωνα.
Η εν λόγω θεωρία έχει λάβει πλέον διαστάσεις και χαρακτηριστικά δογματικής θρησκευτικής πίστεως, καθώς μάλιστα διαθέτει πια και ζηλωτές οπαδούς: κάτι ταλιμπανίζοντα υστερικά οικο-φρικιά, που ως αλλόφρονες βάνδαλοι εισβάλλουν τελευταίως σε μουσεία και πινακοθήκες ευρωπαϊκών πόλεων και υβριστικώς βανδαλίζουν σπάνιας ομορφιάς έργα τέχνης (εκσφενδονίζοντας μπογιές, βιολογικά υγρά και άλλες ρυπαντικές ουσίες) προκειμένου, να τραβήξουν την προσοχή, να διαμαρτυρηθούν (όπως λένε) και να «ευαισθητοποιήσουν» το κοινό για τον κίνδυνο της «υπερθέρμανσης»!!! [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Αυτό που (θα έπρεπε να) προκαλεί μεγάλη ανησυχία είναι ότι ενώ ο παγκόσμιος πληθυσμός ήταν για πολλούς αιώνες περίπου σταθερός, από περίπου το 1800 και μετά η αύξηση του πληθυσμού της γης υπήρξε ραγδαία. Ενώ έως τότε, έως δηλαδή το 1800, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, οι κάτοικοι της γης δεν ξεπερνούσαν το 1 δισεκατομμύριο, μέσα σε μόλις εκατόν πενήντα χρόνια, ήτοι το 1950, ο παγκόσμιος πληθυσμός εκτοξεύθηκε στα 2,5 εκατομμύρια, το 1960 έφτασε τα 3 δισεκατομμύρια, το 1974 τα 4 δισεκατομμύρια, το 1987 τα 5 δισεκατομμύρια, το 1999 τα 6 δισεκατομμύρια και το 2011 τα 7 δισεκατομμύρια για να φθάσει σήμερα στα 8 δισεκατομμύρια, όπως προανεφέρθη. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
… Όπως ανεφέρθη προηγουμένως, οι συμμετέχοντες στην εκδήλωση ήσαν επιλεγμένοι συναγωνισταί, οι καλούμενοι «ακτιβισταί» του κινήματος, που αποτελούν την πιο μάχιμη και ικανή ομάδα, την αιχμή του δόρατος της οργανώσεως.Ο όρος «ακτιβιστής» χρησιμοποιείται στο ΝΚΑ ως βαθμός στρατιωτικής ιεραρχίας και όχι ως γενικός και απροσδιόριστος επιθετικός προσδιορισμός που υιοθετείται αυθαιρέτως. Για να γίνει κάποιος “ακτιβιστής” θα πρέπει να αποδείξει την προσωπικήν αξία του, την πίστη του στα ιδεώδη του εθνικοσοσιαλισμού, την αφοσίωσή του στο πνεύμα και στην ιεραρχία της οργανώσεως και, το πιο σημαντικό, το πνεύμα αυτοθυσίας – δηλαδή την διάθεσή του να θυσιάσει ο,τιδήποτε τον εμποδίζει να πράξει το καθήκον του υπό την σημαία του κινήματος – επί μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο βαθμός του ακτιβιστού απονέμεται στον υποψήφιο σε επίσημη τελετή ορκωμοσίας και συμβολίζεται από συγκεκριμένο διακριτικό, που ο ακτιβιστής φέρει στο αριστερό πέτο της στολής του κινήματος και, όπως κάθε βαθμός στον στρατιωτικό κόσμο, αφαιρείται εάν ο ακτιβιστής δεν τηρεί πια τα απαραίτητα κριτήρια.
Οι απαιτήσεις προς τους ακτιβιστές είναι πολύ αυστηρότερες εν συγκρίσει προς τα υπόλοιπα μέλη του κινήματος. Ο ακτιβιστής οφείλει να είναι πάντοτε διαθέσιμος για όλα τα είδη πολιτικής δραστηριότητος και, απαραιτήτως, επώνυμος εκπρόσωπος του Κινήματος – με ό,τι αυτό συνεπάγεται στην Σκανδιναβική κοινωνία, που βρίσκεται σε κατάσταση ασφυκτικῆς ομηρίας εντός της συνθλιπτικής ορθοπολιτικής δικτατορίας (ανεργία, στιγματισμός, εξοστρακισμός, περιθωριοποίηση, στοχοποίηση και συνεχής παρενόχληση εκ μέρους της αστυνομίας και των Μ.Μ.Ε. – και φυσικά διώξεις, πρόστιμα και ποινές φυλακίσεως, σε βαθμό που δυσκολευόμαστε να φαντασθούμε στην χώρα μας).

“ΔΙΑΛΕΧΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΥΛΙΣΜΟΣ”
(ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΣΣΔ – ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ
Έκδοση 1954 – σελίδες 700 – Εκδοτικός Οίκος “Γνώσεις”)
Ο Σοβιετικός Άνθρωπος είναι μια εφιαλτική οπισθοβασία προς τον Νεάντερταλ.