Οι παρακάτω πολύ πρόσφατες ειδήσεις, κάθε άλλο παρά άσχετες μεταξύ τους, αναφέρθηκαν μεν από τα αστικά μ.μ.ε., χωρίς, όμως, ως συνήθως, να τους δοθεί η δέουσα έμφαση:
Ο Hajo Hermann (1913-2010) υπήρξε ένας εξαίρετος Γερμανός πιλότος της Luftwaffe, ο οποίος διακρίθηκε, κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, για την απαράμιλλη γενναιότητά του ως διοικητής της Πολεμικής Αεροπορίας αλλά και για την καινοτόμο τακτική αεράμυνας που ανέπτυξε. Μετά τον πόλεμο ασχολήθηκε με την δικηγορία και δη με υποθέσεις πολιτικών δικαιωμάτων, αναλαμβάνοντας την υπεράσπιση πατριωτών και Αρνητών Ολοκαυτώματος, κατηγορηθέντων για παραβίαση των κατά της ελευθερίας του λόγου στρεφομένων γερμανικών νόμων. Μέχρι και τον θάνατό του, σε ηλικία 97 ετών, παρέμεινε απόλυτα πιστός στους συναγωνιστάς του, την κληρονομιά του και τα ιδανικά της νιότης του. [διαβάστε περισσότερα]
Ἰδιαιτέρως «προωδευμένη» ἐπ᾿ αὐτοῦ προκύπτει ἡ Ἑλβετία. Συμφώνως πρὸς νέαν ὁδηγίαν περὶ τῆς ὑπηρεσιακῶς ἐνδεικνυμένης γλώσσης, ἐμπίπτει ἡ χρῆσις τῶν ἐννοιῶν «πατέρας» καὶ «μητέρα» εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν καλουμένων «ἐννοιῶν διακρίσεων»· συνεπῶς τὰ παιδιὰ δὲν θὰ μποροῦν ἐπισήμως νὰ ἔχουν πατέρα καὶ μητέρα ἀλλὰ «γονεϊκὰ μέρη» ἢ «α΄ καὶ β΄ γονικὸ» ὡς γονεῖς. «Ἡ ὁδηγία εἶναι ὑποχρεωτικὴ προκειμένου περὶ ὑπηρεσιακῶν δημοσιευμάτων καὶ ἐγγράφων», ἐξήγησε ἡ Isabel Kamber, ὑποδιευθύντρια τοῦ Γερμανικοῦ τομέως τῆς Κεντρικῆς Γλωσσικῆς Ὑπηρεσίας τῆς ὁμοσπονδιακῆς καγκελαρίας τῆς Ἑλβετίας.
Επέτειος της «εξεγέρσεως του πολυτεχνείου» σήμερα και για πολλοστή φορά θα περισσέψουν τα «δάκρυα» και η «συγκίνηση» για τα «παιδιά που χάθηκαν», για τους «ηρωικούς αγωνιστές της δημοκρατίας» και οι λοιπές χιλιοαναμασημένες μπούρδες , τα χονδροειδή ψεύδη και οι αναπόδεικτες τερατολογίες οι οποίες θα ανακυκλωθούν και φέτος, όπως και κάθε χρόνο, σε τηλεοπτικά αφιερώματα, επετειακά ένθετα εφημερίδων, σχολικές γιορτές , κλπ.
Πρόκειται για ένα τερατώδες παραμύθι του οποίου το μέγεθος το ξεπερνά μόνον ο μύθος του λεγομένουΕβραϊκού Ολοκαυτώματος , καθότι ο μύθος του «Ολοκαυτώματος» έχει παγκόσμια απήχηση, ενώ ο μύθος του πολυτεχνείου επινοήθηκε αποκλειστικώς για εσωτερική κατανάλωση, στο πλαίσιο της παγίας τακτικής της αριστεράς για την κατασκευή ψευδοηρώων και τελικώς ετέθη στην υπηρεσία της διακομματικής μεταπολιτευτικής φαυλοκρατίας που εδώ και 36 χρόνια καταδυναστεύσει την Ελλάδα, δεδομένου ότι, ουσιαστικά, στον μύθο του πολυτεχνείου στηρίχθηκε εξολοκλήρου το επαίσχυντο πολιτικό κατεστημένο της μεταπολιτεύσεως το οποίο, όπως άπαντες πλέον αντιλαμβάνονται, διέλυσε την Ελλάδα, φέρνοντάς την στο σημερινό χάλι της οικονομικής χρεωκοπίας, της διεθνούς ανυποληψίας, της αμυντικής αδυναμίας, της πολιτισμικής παρακμής, της ηθικής εξαχρειώσεως, της δημογραφικής καταρρεύσεως …
Τα «εξεγερμένα» αναρχοκωλόπαιδα (των …βορείων προαστίων) βρήκαν έναν ακόμη πρωτότυπο τρόπο να πλήξουν την Ελλάδα σε μια ιδιαιτέρως κρίσιμη συγκυρία, όταν δηλαδή η διεθνής θέση της χώρας έχει καταστεί περισσότερο επισφαλής παρά ποτέ – άθυρμα σκέτο στα χέρια των παγκόσμιων αφεντών του χρήματος που έχουν επιβάλει την ασφυκτική οικονομική τους θηλιά με την μορφή του επαχθούς και ταπεινωτικού μνημονίου – συνεπεία της πολυετούς, ακραία καταστροφικής οικονομικής διαχειρίσεως εκ μέρους του απαισχύντου μεταπολιτευτικού πολιτικαντισμού.
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Πραγματοποιώντας ωμό εκβιασμό, κατά την διάρκεια της εκτάκτου διακαναλικής συνεντεύξεώς του, ο G.A.P. με ένα ιδιαιτέρως περιδεές, κακομοίρικο και κλαψιάρικο ύφος, ενώπιον ενός στημένου και εμφανώς ευνοϊκού έναντί του δημοσιογραφικού συρφετού, θέλησε να απειλήσει ευθέως το εκλογικό σώμα, όπως είχαν προσχεδιάσει οι εφάμιλης νοημοσύνης μυστικοσύμβουλοί του, λέγοντας ότι εάν στις επικείμενες εκλογές δεν υπερψηφιστούν οι πασοκικοί υποψήφιοι, τότε θα αναγκαστεί να οδηγήσει την χώρα …σε νέες εθνικές εκλογές!
Θρησκευτικός ηγέτης του Ισραήλ συνέδεσε τους μη Εβραίους με γαϊδάρους και κτήνη κατάλληλα για να κουβαλάνε φορτία, λέγοντας οτι ο αποκλειστικός σκοπός της υπάρξεώς τους είναι να υπηρετούν τους Εβραίους. “Γιατί χρειάζονται οι μη Εβραίοι; Χρειάζονται για να δουλεύουν, για να τραβούν το άροτρο, να θερίζουν και εμείς θα καθόμαστε σαν αφέντες και θα τρώμε. Για αυτό δημιουργήθηκαν οι μη Εβραίοι.” […]
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Ωστόσο με τις δηλώσεις του ο Γιούνκερ δεν αναφέρθη παρά σε κάποια ήδη πασίγνωστα δεδομένα͘ ότι το πρόβλημα των ελλειμμάτων και της συσσωρεύσεως χρεών της Ελλάδος ήταν υπαρκτό και γνωστό, ακόμα και πριν από 20 χρόνια, ότι άπαντες οι πολιτικοί, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη γνώριζαν πολύ καλά ότι η Ελλάδα οδηγείτο με βεβαιότητα σε οικονομικό αδιέξοδο αλλά δεν έπραξαν το παραμικρό για να το αποτρέψουν, οι μεν Έλληνες πολιτικοί για ψηφοθηρικούς μικροκομματικούς λόγους (χάιδεμα αυτιών και διόγκωση κοιλιών των ανευθύνων ψηφοφόρων που δια της ψήφου των διαιωνίζουν την παρουσία των τρωκτικών στους χρυσοποίκιλτους υπουργικούς θώκους τους),οι δε Ευρωπαίοι πολιτικοί, προκειμένου να μοσχοπουλάνε τα εξαγωγικά προϊόντα των βιομηχανιών των χωρών τους (π.χ. Γερμανικά και Γαλλικά όπλα). Ιδιαίτερη μνεία έκανε ο Γιούνκερ στο ζήτημα της διαφθοράς στην Ελλάδα, μη κομίζων ασφαλώς και ως προς αυτό, «γλαύκας εις Αθήνας…». Επικαλέστηκε μάλιστα επ’ αυτού σχετική δήλωση του G.A.P. (χωρίς αρχικά να τον κατονομάζει) ότι «κυβερνά μια διεφθαρμένη χώρα», αποστροφή που προκάλεσε μεγάλη ταραχή στα «κόμματα εξουσίας» αναρρωτούμενα αμφότερα σε ποιόν κομματάρχη ανεφέρετο.
Όταν ο GAP (George A. Papandrew), προ μηνών και συγκεκριμένα λίγο προ της ενάρξεως των διαδικασιών αναγκαστικής υπαγωγής της Ελλάδος στο γνωστό ασφυκτικό καθεστώς διεθνούς οικονομικής επιστασίας, κινδυνολογούσε επισείοντας την σοβαρή απειλή απωλείας μέρους της εθνικής κυριαρχίας (συνεπεία, ας μην το λησμονούμε, της εγκληματικής πολιτικής και των δημοσιονομικών αδιεξόδων στα οποία οδήγησαν την χώρα οι διεφθαρμένες μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις με τις αισχρές σπατάλες και τον γιγαντισμό της κομματοκρατίας και κλεπτοκρατίας), ήτο προφανές ότι προετοίμαζε την κοινή γνώμη για κάτι το οποίο ο ίδιος γνώριζε καλά ότι επρόκειτο να συμβεί. Οι εξελίξεις έκτοτε αποδεικνύουν ότι η τότε ρητορική του GAP αποτελούσε τον απόλυτο ορισμό της «αυτοεκπληρούμενης προφητείας». Προφανώς, γνώριζε πολύ καλά (ο GAP) ότι η δημοσιονομική κατάρρευση θα ακολουθείτο από σαφή αποδυνάμωση της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας αφού, προφανέστατα, η κυβέρνησή του και ο ίδιος είχαν ήδη δεσμευτεί στα υπερεθνικά διευθυντήρια για μεγαλύτερες υποχωρήσεις και ενδοτισμό με αντάλλαγμα τον νέο, ελέω ΔΝΤ, δανεισμό ο οποίος έδωσε τελικώς μια μικρή παράταση ζωής στα οικονομικά του κράτους και κατ’ επέκτασιν μια μικρή παράταση ζωής στο διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα.
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Η συνήθης μεθοδολογία εξοντώσεως ενός λαού προϋποθέτει την καταδίκη του σε καθεστώς ιστορικής λήθης, ήτοι, την διαμόρφωση συνθηκών αποκοπής από το ιστορικό του παρελθόν, από τις ρίζες του. Ο τρόπος για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο μοιραία στοχοποιεί πρωτίστως τον νεανικό πληθυσμό, τον μαθητικό πληθυσμό, του οποίου η σύνδεση με το παρελθόν φυσιολογικά εξασφαλίζεται κυρίως δια της, μέσω του σχολικού μαθήματος της ιστορίας, συστηματικής επαφής του με την ιστορική γνώση.
Αφού άπασες οι μεταπολιτευτικές ελλαδικές κυβερνήσεις φρόντισαν να υποβαθμίσουν και να υπονομεύσουν κάθε εθνικό χαρακτηριστικό της κρατικά παρεχομένης εκπαιδεύσεως, ήρθε εσχάτως η εθνοκτόνος «νέα διακυβέρνηση» του G.A.P. να αποφασίσει, ως πρώτο δείγμα γραφής των προθέσεών της, την αφαίρεση ακόμα και του προσχηματικού επιθετικού προσδιορισμού «εθνικής» από τον τίτλο του αρμοδίου υπουργείου παιδείας. Ωστόσο ο αποχρωματισμένος από κάθε εθνικό προσδιορισμό τίτλος φαίνεται ότι ήταν μόνον η κορυφή του παγόβουνου… Τα χειρότερα έπονται! Ήδη, σύμφωνα με όσα αφέθηκαν να διαρρεύσουν από κυβερνητικές πηγές στον τύπο, στο στόχαστρο της αντεθνικής κυβερνητικής σπείρας που λυμαίνεται την χώρα, τίθεται ευθέως το σχολικό μάθημα που εξ αντικειμένου δύναται να εξασφαλίσει την στοιχειώδη έστω επαφή των μαθητών με την γνώση του εθνικού τους παρελθόντος, το μάθημα της ιστορίας.
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]