Ιστορικών διαστάσεων οι παγκόσμιες παρενέργειες της πανδημίας. Στην Ελλάδα: επιβολή ιδιότυπης δικτατορίας ενόσω ο αλλόφυλος εποικισμός εξελίσσεται / Οι Έλληνες σε εγκλεισμό – Αθίγγανοι και λαθροέποικοι περιφέρονται όμως ανεξέλεγκτοι!

Όλοι αντιλαμβάνονται (ή έστω διαισθάνονται) ότι, ως αποτέλεσμα της πανδημίας του Covid-19 που έχει ενσκήψει – και ιδίως ως αποτέλεσμα των παρενεργειών και των πολλαπλών αλυσιδωτών αντιδράσεων που είναι βέβαιο ότι θα προκληθούν σε παγκόσμια κλίμακα, κατ’ αρχάς σε οικονομικό επίπεδο, λόγω των πρωτοφανών περιοριστικών μέτρων που έχουν τεθεί σε σειρά ισχυρών βιομηχανικών χωρών, σε βαθμό γενικής παραλύσεως της οικονομικής ζωής και του παγκοσμίου εμπορίου – ζούμε μία πολύ ιδιαίτερη φάση στην πορεία του παγκοσμίου γίγνεσθαι, φάση που στο μέλλον είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα χαρακτηρισθεί “ιστορική”, υπό την έννοια ότι ο κόσμος όπως θα διαμορφωθεί στην συνέχεια είναι πολύ πιθανόν να μην είναι καθόλου ίδιος με τον κόσμο όπως τον γνωρίζουμε σήμερα, οδηγώντας σε μεταβολές μεγέθους και βάθους αναλόγου, ενδεχομένως, των παγκοσμίων πολέμων, της πτώσεως των κομμουνιστικών δικτατοριών της Αν. Ευρώπης, της διαλύσεως της ΕΣΣΔ, κλπ.

Ένα υγειονομικό γεγονός όπως η διασπορά ενός νέου ιού (που, είτε πράγματι προήλθε από την βρώση νυχτερίδων στην Κίνα, όπως είναι η επικρατούσα εκδοχή, είτε διέρρευσε από κάποιο βιοχημικό εργαστήριο, όπως κάποιοι ισχυρίζονται), για τον οποίο η ανθρωπότητα δεν ήταν προετοιμασμένη, κλυδωνίζει τις βάσεις της οικονομικής υποστάσεως βιομηχανικών υπερδυνάμεων, συμπαρασύροντας, λόγω της στενής διασυνδέσεως και της αλληλεξαρτήσεως των οικονομιών – ένεκα του συγχρόνου παγκοσμιοποιημένου χρηματιστηριακού καπιταλισμού – την παγκόσμια οικονομία, κατά τρόπο ώστε πιθανολογείται η εμφάνιση διαταραχών στην διεθνή εφοδιαστική αλυσίδα! Δεν αποκλείεται να εμφανιστούν προβλήματα ακόμα και ως προς την διαθεσιμότητα και την επάρκεια διατροφικών αγαθών, ιδίως αν προκύψει πρόβλημα με την ομαλή εκτέλεση των αγροτικών εργασιών καθώς και όσον αφορά τον εφοδιασμό των αγροτών με σπόρους, λιπάσματα, φυτοφάρμακα, κλπ. Ήδη τα πρώτα ανησυχητικά σημάδια εμφανίζονται: κάποιες χώρες που τροφοδοτούν με βασικά διατροφικά είδη (σιτηρά, ρύζι) τις παγκόσμιες αγορές, μειώνουν τα επίπεδα εφοδιασμού.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Ἡ ἀνακομιδὴ τῶν ὀστῶν ἑνὸς ἀκόμη ἀγνοημένου ἥρωος…

Ταφή του ήρωος καταδρομέως Γεωργίου Κατσάνη 46 έτη μετά τον θάνατό του κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο – Ανταπόκριση από την κηδεία και τις εκδηλώσεις στην γενέτειρά του, Σιδηρόκαστρο Σερρών.

Όποιος περνά την πύλη του στρατοπέδου των καταδρομέων στην Ρεντίνα, το πρώτο πράγμα που αντικρίζει είναι η επιγραφή “Στρατόπεδο Στρατηγού Γεωργίου Κατσάνη”. Το όνομα αυτό στην συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων είναι εντελώς άγνωστο, αφού το μεταπολιτευτικό τυραννικό καθεστώς της πατρίδος μας έχει συστηματικώς αποσιωπήσει την ιστορία του Έθνους μας, ιδιαιτέρως κατά τον εικοστό αιώνα.

Ενδεικτικό είναι ότι κατά τις πανελλήνιες εισαγωγικές εξετάσεις στο μάθημα της σύγχρονης ιστορίας είναι εκτός ύλης: ο μακεδονικός αγών, οι βαλκανικοί πόλεμοι, η μικρασιατική εκστρατεία, ο πόλεμος του 40, απουσιάζουν ασφαλώς και οι αγώνες του Κυπριακού Ελληνισμού, ιδίως δε τα γεγονότα της προδοσίας του 1974 – αναλύεται όμως εκτενώς η …σταφιδική κρίση!

Ο Γεώργιος Κατσάνης είναι ένας από τους λησμονημένους Έλληνες στρατιωτικούς που έπεσαν μαχόμενοι στη Κύπρο κατά την διάρκεια της τουρκικής εισβολής. Σκοτώθηκε ως διοικητής της 33ης μοίρας καταδρομών πολεμώντας στις κορφές του Πενταδακτύλου στις 20 Ιουλίου 1974. Τέκνο προσφυγικής οικογένειας από την Ανατολική Θράκη, γεννήθηκε το 1934 στο Σιδηρόκαστρο Σερρών. Κατά την εφηβική ηλικία ήταν διακεκριμένος αθλητής στίβου του Ηρακλέους. Την αθλητική του σταδιοδρομία τερμάτισε η εισαγωγή του στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία εξήλθε ως αξιωματικός αρχικώς του πεζικού και στην συνέχεια, κατόπιν εκπαιδεύσεως, των Καταδρομών.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Ἀμβλώσεις – δημογραφικὴ κατάρρευση: Ἄγονα κυβερνητικὰ “μέτρα” καὶ ἐπιβολὴ λογοκρισίας!

Στην σχιζοφρενική εποχή απολύτου παρακμής που διανύουμε η συχνότης άκρως εξωφρενικών και αντιφατικών φαινομένων είναι τόσο υψηλή που πλέον αποτελούν κομμάτι της καθημερινότητος και αρχίζουν να περνούν απαρατήρητα από τις μάζες. Για παράδειγμα, μπορεί τα μέλη μιας συμμορίας Αλγερινών που παρουσιάζονται ως “πρόσφυγες” να έχουν συλληφθεί κυριολεκτικώς εκατοντάδες φορές για τα ίδια αδικήματα αλλά να συνεχίζουν να κυκλοφορούν ελεύθερα και να δρουν ανενόχλητα, εάν εξαιρέσουμε τις λίγες ημέρες παραμονής στο κρατητήριο που συνεπάγεται κάθε επαναλαμβανόμενη σύλληψή τους. Aπό την άλλη, ένας καταστηματάρχης που υπερασπίζεται την περιουσία του απέναντι σε κάποιο άθλιο περιθωριακό στοιχείο που προσπαθεί να τον ληστέψει μπορεί να βρεθεί κατηγορούμενος εάν έχει την ατυχία ο ληστής να ανήκει σε κάποια αγιοποιημένη “ευπαθή” ομάδα… Μπορεί ένας αστυνομικός που υπέπεσε στο “αδιανόητο έγκλημα” του ραπίσματος ενός μικρού παραβατικού αθίγγανου να κινδυνεύει να χάσει την δουλειά του και να διωχθεί ποινικώς, ενώ οι αναρίθμητες συμμορίες των “Ρομά” κλέβουν, ληστεύουν, σκοτώνουν και τρομοκρατούν χωρίς κανέναν απολύτως έλεγχο. Mπορεί να τελούνται οργανωμένες εν ψυχρώ δολοφονίες αθώων ανθρώπων στο όνομα της ελεύθερης επιλογής, ενώ δράστες ειδεχθών εγκλημάτων να αποφυλακίζονται μετά από 5 έτη εγκλεισμού, το πολύ, πάλι στο όνομα της ελευθερίας! Και τι πιο αντιφατικό και παράλογο από το κυρίαρχο δόγμα της εποχής σύμφωνα με το οποίο όλοι είναι διαφορετικοί αλλά ταυτοχρόνως ίσοι;

Στα πλαίσια των σχιζοφρενικών αντιφάσεων της εποχής της “προόδου” εντάσσεται και η αντιμετώπιση του ακανθώδους ζητήματος των αμβλώσεων, το οποίο προσφάτως προσέλκυσε τα φώτα της δημοσιότητος. Καθώς το ζήτημα αυτό είναι ιδιαιτέρως περίπλοκο, και για να αναλυθεί λεπτομερώς πρέπει να προσεγγιστεί από πολλές και ποικίλες πλευρές, από την ηθική έως την βιολογία, και από τις δημογραφικές του προεκτάσεις έως ακόμη και την μεταφυσική, θα επιχειρήσουμε απλώς να αναδείξουμε την άκρατη υποκρισία και τις εξόφθαλμες αντιφάσεις της κυρίαρχης “προοδευτικής” αντιλήψεως περί του θέματος.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Το “¨ΟΧΙ” του Μεταξά στην ιταλική εισβολή του 1940 και τα “ΟΧΙ” που πρέπει να πούμε σήμερα!

Τελευταίως κυκλοφοροῦν συχνὰ μονομερεῖς ἱστορικὲς θεωρήσεις, εἴτε ἐκ κακῆς εἴτε καὶ ἐξ ἀγαθῆς προθέσεως.

Ἕνα ζήτημα ποὺ συνήθως φωτίζεται μονομερῶς ἢ καὶ στρεβλῶς ἀφορᾷ εἰς τὴν στάσιν, τὰ κίνητρα καὶ τὶς προθέσεις τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τῆς Ἑλλάδος ἐν ὄψει καὶ διαρκοῦντος τοῦ Β΄ΠΠ. Κατὰ πόσον εἶχεν ὁ ἴδιος πράγματι τὴν δυνατότητα χαράξεώς της ὑπὸ τὴν βαρειὰ σκιὰ τοῦ ἀπολύτως ἀγγλοδούλου παλατιοῦ καὶ τῶν συναφῶν του κέντρων;

Ἂν ἀπεδείχθη ἀνίκανος νὰ ἀναγνωρίσῃ πλήρως τὸν κοσμοϊστορικὸ χαρακτῆρα καὶ σημασίαν τῆς διαφαινομένης συγκρούσεως καὶ στὴν συλλογιστικήν του ἐκυριάρχησε τελικῶς κάποια στενὴ θεώρησις τῶν τοπικῶν συντεταγμένων τοῦ ζητήματος, ἑνὸς ζητήματος ὅμως μὲ καθοριστικῶς καθολικὰ χαρακτηριστικά, ὅπως μάλιστα ἡ μεταπολεμικὴ περίοδος καὶ δὴ ἡ ἀπερίγραπτη ἔκπτωσις καὶ κατάπτωσις ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας τραγικῶς καὶ μοιραίως καταδεικνύει, δύνανται ἐν τούτοις νὰ τοῦ προσαφθοῦν χαρακτηριστικὰ συγγενῆ πρὸς μειοδοσίαν ἢ καὶ προδοτικὴν ὑποτέλειαν – ἢ μήπως ἁπλῶς ἐπρόκειτο περὶ ἀτελοῦς σταθμίσεως καὶ ἐκτιμήσεως δεδομένων ὡς ἐκ τῆς ἀνεπαρκείας του νὰ δῇ τὴν διαφαινομένην σύγκρουσιν εἰς τὸ ὑψηλόν της ἀληθὲς ἐπίπεδον ἀναφορᾶς, ἐπίπεδον ποὺ κατὰ πολὺ ὑπερέβαινε ἐκεῖνο τῶν παλαιῶν τοπικῶν διακρατικῶν διενέξεων;

Τὸ ζήτημα εἶναι πολυσχιδὲς καὶ περίπλοκον μὲ πολλὰ καὶ ἐν πολλοῖς ἀντιφατικὰ δεδομένα. Ἔχοντας κατὰ τὸ παρελθὸν σαφῶς λάβει θέσιν ἐπικριτικὴν ἔναντι τῆς τελικῆς του στάσεως, τοὐλάχιστον μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς ἑλληνοϊταλικῆς συρράξεως, ἡ ὁποία βασικὴ θέσις μας καὶ βεβαίως ἰσχύει, ὅμως παρατηροῦντες ἀφ᾿ ἑτέρου μίαν ὑπεραπλουστευτικὴν μονομέρειαν ἐπὶ ἑνὸς τόσον περιπλόκου καὶ πολυσχιδοῦς ἱστορικοῦ θέματος, ζητήσαμε ἀπὸ φίλο ἱστορικὸ νὰ παραθέσῃ κάποια ἱστορικὰ στοιχεῖα πού, παρ᾿ ὅτι βεβαίως δὲν εἶναι πλήρη, τείνουν ὅμως νὰ ἀποκαταστήσουν μίαν πιστωτέραν εἰκόνα τῆς ἱστορικῆς ἀληθείας ὡς πρὸς τὸ σπουδαῖον αὐτὸ ζήτημα.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΣ – ΕΘΝΟΑΠΟΔΟΜΗΣΗ – ΑΝΩΜΑΛΙΑ: ΤΗΝ ΣΚΥΤΑΛΗ ΑΠΟ ΤΟΝ (ΡΟΖ) ΣΥΡΙΖΑ ΠΑΙΡΝΕΙ Ο …ΓΑΛΑΖΙΟΣ ΣΥΡΙΖΑ

Πρέπει να πάσχει από βαρύτατη άνοια ή να είναι αθεράπευτα εθελότυφλος όποιος ψηφοφόρος της Ν.Δ. μετά και την συμπλήρωση και των “100 πρώτων ημερών διακυβέρνησης”, εξακολουθεί να διατηρεί έστω και ελάχιστες ψευδαισθήσεις περί μίας τάχα διαφορετικότητας της νέας κυβερνήσεως ως προς την πολιτική που ακολουθεί σε θέματα εθνικού ενδιαφέροντος. Για να το διατυπώσουμε πιο ωμά, πρέπει να είναι εντελώς ηλίθιος όποιος ψηφοφόρος με στοιχειωδώς πατριωτικά αισθήματα εξακολουθεί να μη αντιλαμβάνεται αυτό που με βεβαιότητα είχαμε διατυπώσει ως πρόβλεψη προ των εκλογών, ότι δηλαδή η κυβέρνηση της Ν.Δ., παρά τις επιδερμικές λεκτικές της διαφοροποιήσεις, θα αποδειχθεί ΑΠΟΛΥΤΩΣ ευθυγραμμισμένη με την εθνομηδενιστική-εθνοαποδομητική ατζέντα που είχε προωθήσει με δραστικό τρόπο η, απροκαλύπτως αντεθνικού προσανατολισμού, προηγουμένη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Αρκεί να προσέξει κανείς την στάση της Ν.Δ. σε τρία κρίσιμα ζητήματα:[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ (ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ).

13 Οκτωβρίου σήμερα, επέτειος θανάτου μίας μεγάλης μορφής του νεωτέρου Ελληνισμού, του Παύλου Μελά, πρωτεργάτου και συμβόλου του Μακεδονικού Αγώνος και ταυτοχρόνως ημέρα καθιερωμένη για να τιμάται επισήμως απ’ όλους τους Έλληνες ο Μακεδονικός Αγών. Ένας αγών νωπά προδομένος, με τον πιο αισχρό τρόπο, από τους ανθέλληνες αριστερούς της απελθούσας κυβερνήσεως, προδομένος όμως επίσης και από τους ψευτοπατριώτες της νυν αστοδεξιάς κυβερνήσεως (του «γαλάζιου ΣΥΡΙΖΑ») που, αφού υφάρπαξε πονηρά τις ψήφους αφελών πατριωτών μεταχειριζόμενη απατηλή συνθηματολογία περί δήθεν ασκήσεως πολιτικής που θα μείωνε τάχα τις αρνητικές επιπτώσεις της «επιζήμιας συμφωνίας» (όπως επιμένει να αποκαλεί την ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ συμφωνία των Πρεσπών), τώρα περί άλλων τυρβάζει… Καμία απολύτως αντίδραση στην προδοσία των Πρεσπών δεν εξεδηλώθη, ούτε καν επισήμανση της πλήρους καταστρατηγήσεως των όρων της επονειδίστου αυτής συμφωνίας από τους ίδιους τους Σκοπιανούς, λόγος που επιτάσσει την άμεση καταγγελία και την κατάπτωσή της!

Όσον αφορά την φετινή μας επετειακή αναφορά, πρωτοτυπώντας κάπως, θα αναφερθούμε σε μία μεταγενέστερη φάση της εξελίξεως του Μακεδονικού ζητήματος, σε μία επίσης πολύ δύσκολη περίοδο για τον μακεδονικό Ελληνισμό, την περίοδο της γερμανικής κατοχής, οπότε, οι Βούλγαροι επιβουλείς της Μακεδονίας προσπάθησαν να αξιοποιήσουν την συμμαχία τους με το Γ΄ Ράιχ προκειμένου να αποσπάσουν εδαφικά οφέλη και τελικώς να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο της Μακεδονίας.

 Στην κατοχή μας περιήλθε προσφάτως ένα σπανιότατο και πολύ ενδιαφέρον ιστορικό ντοκουμέντο εκείνης της εποχής, του οποίου θα επιδιώξουμε προσεχώς την έκδοση. Πρόκειται για ένα υπόμνημα το οποίο συνέταξαν στις 28.12.1943 και υπέβαλαν στον Χέρμαν Νώυμπαχερ, Ειδικό Πληρεξούσιο του Ράιχ στην Ελλάδα, οι «Έλληνες Εθνικοσοσιαλιστές Μακεδονίας-Θράκης», μία από τις Εθνικοσοσιαλιστικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνταν την εποχή εκείνη στην Ελλάδα. Το υπόμνημα αποτελούταν από επτά κεφάλαια και περιελάμβανε επίσης ένα παράρτημα με στοιχεία για την εθνολογική σύσταση του πληθυσμού των υπό βουλγαρική διοίκηση περιοχών της ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης.[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΠΡΟΔΟΣΙΑ 1974 ΚΑΙ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΙΣ – Ἡ Προδοσία γεννοβολάει Προδοσίαν!

Ἐπὶ τῇ χθεσινῇ ἐπετείῳ τῆς ἀπροκαλύπτως προδοτικῆς ὁμιλίας τοῦ Μακαρίου εἰς τὸ Συμβούλιον Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ (19η Ἰουλίου 1974, πρβλ. https://www.armahellas.com/?p=22670) ὡς καὶ τῆς σημερινῆς τῆς ἀμέσως ἐπακολουθησάσης τουρκικῆς εἰσβολῆς (20ή Ἰουλίου 1974) καὶ τῆς συναφοῦς ἐπιδρομῆς τῆς καταστροφικῆς Μεταπολιτεύσεως διὰ τῆς ἐπανόδου τοῦ ἐθνολετῆρος Κ. Καραμανλῆ τὴν 24ην Ἰουλίου 1974, παραπέμπομεν εἰς τὸ προηγούμενον σχετικόν μας συνοπτικὸν δημοσίευμα  http://www. armahellas.com/?p=22700

– ΠΡΟΣΕΤΙ δὲ εἰς τὰ ἐκεῖ παρατιθέμενα στοιχεῖα προσθέσατε καὶ τὶς συγκλονιστικὲς ἀποκαλύψεις τοῦ (δολοφονηθέντος;) ἐντίμου εἰσαγγελέως Δημητρίου Τσεβᾶ, ποὺ παρετέθησαν ἐδῶ http://dermatas.blogspot. com/2017/10/blog-post_4.html  τὸν  Ὀκτώβριον τοῦ 2017.
 
    ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ παραθέτομεν καὶ τὸ κάτωθι ἀποκαλυπτικώτατον ἀπόσπασμα ἐκ τῆς ἀπὸ 1992 σειρᾶς συνεντεύξεων τοῦ Ἐτζμέλ Μπαρουτσού, Ἁρμοδίου Κυπριακῶν Ὑποθέσεων παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας τὸ 1974, δημοσιευθείσης εἰς τὴν ἐφημερίδα «ΜΙΛΙΕΤ» τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐν εἴδει ἱστορικῶν ἀναμνήσεων ὑπὸ τίτλον «ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ»:  
 
«Όταν φθάσαμε στο αεροδρόμιο Χήθροου του Λονδίνου, επεκοινώνησα τηλεφωνικώς με την αντιπροσωπία μας στα Ηνωμένα Έθνη και ζήτησα να έλθουν σε επαφή με τον Μακάριο. Ο Μακάριος είχε ζητήσει σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Επιδίωξή μας ήταν να πείσουμε το Μακάριο να μην καταφερθή εναντίον της Τουρκίας κατά την ομιλία του στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

»Πράγματι, ο Οσμάν Ολτσάϊ έδωσε οδηγίες στην αντιπροσωπεία και ήλθε σε επαφή με το Μακάριο. Χάρηκε πάρα πολύ από την πρωτοβουλία του Ολτσάϊ και παρακάλεσε την τουρκική αντιπροσωπεία να διαβιβάση στην τουρκική κυβέρνηση τα αισθήματα ευγνωμοσύνης και υποχρέωσής του. Όλα αυτά τα διεβίβασε ο Οσμάν Ολτσάϊ. Ο Μακάριος είχε πέσει στη θάλασσα και αναζητούσε σανίδα σωτηρίας. Έβλεπε την Τουρκία σαν δύναμη σωτηρίας. Έπρεπε λοιπόν να εκμεταλλευτούμε την αδυναμία του, πράγμα που έγινε. 

    »Η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας ήταν θετική ως προς την εγκυρότητα της Συνθήκης Εγγυήσεως. Μέχρι τότε ο Μακάριος απέρριπτε τη Συνθήκη Εγγυήσεως [Σημείωσις: τῶν ὀλεθρίων δηλαδὴ προδοτικῶν συμφωνιῶν Ζυρίχης-Λονδίνου, ποὺ ἀδοκήτως εἶχεν ὑπογράψει τὸ 1959 ὄχι μόνον ὁ Μακάριος ἀλλὰ καὶ ὁ Κ. Καραμανλῆς – δῶρον ἀπρόσμενον γιὰ τοὺς Τούρκους, ποὺ ἦσαν τελείως ἐκτὸς παιγνίου…], υποστηρίζοντας ότι οι πρόνοιές της είναι αντίθετες προς τις αρχές των Ηνωμένων Εθνών. Με την στάση του ανεγνώριζε την ισχύ μιας Συνθήκης, την οποία μέχρι πριν από λίγο απέρριπτε.»
 
    Τὰ σχόλια περιττεύουν!
     ΠΑΡΟΜΟΙΩΣ περιττὰ εἶναι τὰ σχόλια καὶ ἐπὶ τοῦ συγκλονιστικῶς ἀποκαλυπτικοῦ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΟΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΩΣ τοῦ ἀντιστρατήγου Ἰωάννου Κουτσογιάννη, πρώην μέλους τῆς «Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς γιὰ τὸν Φάκελο τῆς Κύπρου», ποὺ ἐπὶ τέλους καὶ κατόπιν ἀναβολῶν 13 ἐτῶν ὥρισεν ἡ Βουλή τὸ 1987 – γιὰ νὰ καταχωνιάσῃ ἀμέσως μετὰ εἰς τὰ ἀζήτητα τὰ “ἐμπρηστικὰ τοῦ καθεστῶτος” εὑρήματά της – φυσικά…
Ὑστερόγραφον: Ἐπιπρόσθετα στοιχεῖα ἀποκαλύπτονται ἐπίσης ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

29 Μαΐου 1453: «Εάλω η Πόλις»…. / 2019: νέα Άλωσις εν εξελίξει! Ο εχθρός εντός των πυλών!

Χθες το ημερολόγιο έδειχνε 29 Μαΐου. Πρόκειται για την θεωρούμενη από γενεές γενεών Ελλήνων ως καταραμένη μέρα, ως «αποφράδα ημέρα» της νεωτέρας ιστορίας του έθνους μας – ημέρα μεγάλης γιορτής, αντιθέτως, για τους προαιωνίους εχθρούς του Ελληνισμού, τους Τούρκους…

Η Άλωσις της Πόλεως των Κωνσταντίνων από τα βαρβαρικά στίφη των Οθωμανών Τούρκων την 29η Μαΐου του 1453, η δραματική πτώση της Βασιλεύουσας των πόλεων της μεσαιωνικής Ευρώπης, της πιο σημαντικής, από γεωστρατηγικής απόψεως, πόλεως του κόσμου όχι μόνο στα μεσαιωνικά χρόνια αλλά και στα νεώτερα, υπήρξε ένα συγκλονιστικό γεγονός που επηρέασε καθοριστικά το ιστορικό γίγνεσθαι και στιγμάτισε βαθιά την ιστορική συνείδηση και την συλλογική μνήμη πολλών λαών, ιδίως βέβαια των Ελλήνων που αισθάνθηκαν ότι ήσαν οι κύριοι – αν όχι οι αποκλειστικοί – κληρονόμοι της υπερχιλιετούς βυζαντινής  αυτοκρατορίας, της πιο μακρόβιας αυτοκρατορίας που γνώρισε η ιστορία!

Η επέτειος της Αλώσεως μας προσφέρει αφορμή μίας συντόμου αναφοράς στον χαρακτήρα του μεσαιωνικού ελληνισμού και της επονομαζομένης βυζαντινής αυτοκρατορίας, της οποίας την κατάρρευση επισφράγισε η Άλωσις του 1453. Προσφέρει ωστόσο αφορμή για αναφορά όχι μόνο στον ιστορικό αντίκτυπο της Αλώσεως αλλά και στις σύγχρονες αναλογίες που, βυθισμένοι στην μακάβρια αμεριμνησία τους, αδυνατούν να συλλάβουν οι νεοέλληνες.

Ένα κρίσιμο ερώτημα που παλαιόθεν προκαλούσε διχογνωμίες μεταξύ ατόμων με ζωηρά εθνικά αισθήματα – οι οποίες δεν φαίνεται να έχουν κοπάσει (ένεκα της ιδεολογικής συγχύσεως και της ιστορικής αγνοίας) – είναι το εξής: μπορεί άραγε βασίμως να θεωρήσει κανείς ότι το βυζαντινό κράτος ήταν μία μεσαιωνική ελληνική αυτοκρατορία ή μήπως επρόκειτο για ένα κράτος άσχετο ή και εχθρικό προς τον Ελληνισμό; [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Οἱ “Ἐθνολογικὲς Μελέτες” καὶ οἱ ἐπικείμενες εὐρωεκλογές…

Ἀπὸ διμήνου σχεδὸν ξεκινήσαμε ὡς γνωστὸν τὴν δημοσίευσιν νέας σειρᾶς ὑπὸ τίτλον “Ἐθνολογικὲς Μελέτες“, κύριος συντελεστὴς τῆς ὁποίας εἶναι ὁ πολυγραφώτατος ἐθνικιστὴς διανοούμενος καὶ παλαιὸς ἀγωνιστὴς Δημήτριος Ε. Εὐαγγελίδης (ΔΕΕ).

………………………

Ἐπειδὴ κυρίως οἱ νεώτεροι συχνὰ ἀγνοοῦν τὸ κορυφαίας ποιότητος καὶ ἐγκυρότητος συγγραφικὸ ἔργο τοῦ ΔΕΕ, ἐν ᾧ δυστυχῶς κατακλύζονται ὑπὸ ποικίλων εὐτελῶν προχειρολογημάτων ἐπιτηδείων ἡμιμαθῶν ἢ καὶ τελείως ἀμαθῶν, ἀλλ᾿ ὅμως ἱκανῶν (τηλε-)πωλητῶν, κρίνουμε πὼς ἐπιβάλλεται μία τοὐλάχιστον συνοπτικὴ ἀπαρίθμησις τῶν βιβλίων του, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ λίαν προσφάτου ἐμβριθοῦς του πονήματος ὑπὸ τίτλον “Ἀπὸ τὸν Σλαβομακεδονισμὸ στὸν Σκοπιανὸ Μακεδονισμό – Ἡ γενεαλογία μιᾶς ἐθνικῆς λαθροχειρίας”, εἰς τὸ ὁποῖον συντελεστὴς ὑπῆρξεν καὶ ὁ Νικ. Βασιλειάδης, Καθηγητής Νεώτερης καὶ Σύγχρονης Ἱστορίας στὸ Παν/μιο Θεσ/νίκης (ΠΑ.ΜΑΚ).
       Ὁ τελευταῖος οὗτος τυγχάνει καὶ πρόεδρος τῆς Δ.Ε. τοῦ ἐκλογικοῦ σχηματισμοῦ “Ἐλεύθερη Πατρίδα”, ἡ ὁποία κατέρχεται μάλιστα στὶς ἐπικείμενες εὐρωεκλογὲς καὶ εἰς τῆς ὁποίας τὸ ψηφοδέλτιον συμπεριλαμβάνεται καὶ ὁ κ. Δημ. Ε. Εὐαγγελίδης (πρβλ. σχετικὸν τοπικὸν ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ).
         Δεδομένου ὅτι πλέον καὶ στὶς εὐρωεκλογὲς τίθεται ὑπὸ τῶν ψηφοφόρων σταυρὸς προτιμήσεως, γιὰ πρώτην φορὰν αἰσθανόμεθα ὅτι ὑπάρχει πράγματι λόγος νὰ ψηφίσουμε μὲ τὸ χέρι στὴν καρδιὰ καὶ ἀνεπιφυλάκτως.
         Εὐχόμεθα ὁλοψύχως στὸν ΔΕΕ καλὴν ἐπιτυχίαν, πρώτιστα δὲ πρὸς χἀριν τῆς Πατρίδος καὶ δὴ εἰς ἕνα τοπίον πλήρους ἀδιεξόδου πρὸς ὅλες τὶς κατευθύνσεις!                       
 

904: Ἅλωση τῆς Θεσσαλονίκης ἀπὸ τοὺς Σαρακηνούς – 2019: Οἱ ἀπόγονοι τῶν Σαρακηνῶν διεισδύουν ἐκ νέου στὴν Θεσσαλονίκη!

Η 29η Ιουλίου του έτους 904 αποτελεί μίαν από τις τραγικότερες στιγμές της ιστορίας της Θεσσαλονίκης. Ένας μουσουλμανικός στόλος Σαρακηνών επετέθη αιφνιδίως στην Θεσσαλονίκη από το μέτωπο των θαλασσίων τειχών. Η άμυνα της πόλεως απεδείχθη ανεπαρκής και αυτή η ανεπάρκεια και αδυναμία είχε ως δραματική συνέπεια την Άλωσή της από τους Άραβες. Ακολούθησαν ζοφερές ημέρες για την Θεσσαλονίκη: Φρικτές σφαγές εναντίον του ελληνικού πληθυσμού της πόλεως, εκτεταμένες δηώσεις, λεηλασίες και αιχμαλωσία 22.000 (!!!) – νεαρών κυρίως – Ελλήνων κατοίκων της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι απήχθησαν βιαίως και εν συνεχεία μετεφέρθησαν με τα καράβια των Σαρακηνών προς πώλησιν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής (!), σύμφωνα με όσα μας μεταφέρει η αξιόπιστη ιστορική πηγή της εποχής, ο Ιωάννης Καμινιάτης.

Δυστυχώς η ιστορική μνήμη των νεοελλήνων αποδεικνύεται επικίνδυνα ασθενής. Οι περισσότεροι Έλληνες (και οι Θεσσαλονικείς μεταξύ αυτών) αγνοούν παντελώς την μελανή αυτή πτυχή της ιστορίας, διότι άλλως δεν εξηγείται η παντελής αδιαφορία με την οποίαν αντιμετωπίζουν την διαδικασία της συγχρόνου Αλώσεως της Θεσσαλονίκης (αμαχητί αυτήν την φορά), η οποία συντελείται με ταχείς ρυθμούς, από τους απογόνους εκείνων των Σαρακηνών, οι οποίοι συρρέουν συνεχώς στην πόλη τα τελευταία χρόνια ως δήθεν “προσφυγόπουλα”, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για εποίκους-εισβολείς-ληστές… [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ἡ χώρα τοῦ ὑπαρκτοῦ σουρρεαλισμοῦ καὶ ἡ κατάρα τοῦ Αἰγαίου.

Τι άλλο θα δούμε! Η χώρα διανύει αναμφιβόλως τα έσχατα στάδια παρακμής, βυθισμένη σε ένα κοινωνικό κλίμα εντός του οποίου συνυφαίνονται η τραγικότης με τον σουρρεαλισμό… Η πτώση προδιαγράφεται αναπόφευκτος… Πρόκειται για μοναδική, παγκοσμίως, περίπτωση κράτους (κράτους κατ’ ευφημισμόν) το οποίο αντί να κινητοποιεί δυνάμεις για να εμποδίσει την συνεχή εισροή (εισβολή) λαθρομεταναστών στο έδαφός του, διά μέσου των διάτρητων και παντελώς αφύλακτων (ή μάλλον ανύπαρκτων), χερσαίων και θαλασσίων συνόρων του, κινητοποιεί δυνάμεις για να εμποδίσει την αποχώρησή τους!!! Όπερ και εγένετο αυτές τις μέρες με την συγκέντρωση χιλιάδων λαθροεισβολέων στα Διαβατά Θεσσαλονίκης οι οποίοι απαιτούσαν «να ανοίξουν τα σύνορα» για να προχωρήσουν βορείως, επιδιώκοντας να φθάσουν σε κάποιο πολυπόθητο προορισμό, σε κάποια χώρα της δυτικής ή της βορείου Ευρώπης.

 ………………….

Θα πρέπει βεβαίως να τονισθεί στο σημείο αυτό ότι, καθώς εμείς κοιτάζουμε το πρόβλημα με πανευρωπαϊκό βλέμμα και με φυλετικό κριτήριο, ουδόλως θα μας ικανοποιούσε μία λύση του τύπου «να ανοίξουν τα σύνορα για να φύγουν οι λαθρομετανάστες προς τον βορρά, αφού εκεί θέλουν να πάνε…» – επιχειρηματολογία που συχνά χρησιμοποιείται όχι μόνο από τα διάφορα αριστερά, αστοδημοκρατικά και «φιλελέφτ» κόμματα αλλ᾿ ακόμα και από κίβδηλα ψευδοπατριωτικά κόμματα και οργανώσεις, που κατ᾿ αρχήν αδυνατούν να συλλάβουν την ουσία του προβλήματος, που δεν μπορεί να νοηθεί παρά μόνο εντός του φυλετικού-πανευρωπαϊκού πλαισίου.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΑΝΕΝΔΟΤΟΣ ΑΓΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ! – Ἡ συμμετοχή μας στὸ παλλαϊκὸ συλλαλητήριο τῆς 20ῆς Ἰαν. 2019 στὸ Σύνταγμα.

Κατά τρόπον εκπληκτικό, για τρίτη φορά μέσα σε έναν χρόνο, σε μία μάλιστα εποχή γενικευμένης οικονομικής δυσπραγίας, εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες ταξίδεψαν, ταλαιπωρήθηκαν (και περαιτέρω εκινδύνευσαν άμεσα, υφιστάμενοι εκτεταμένην επίθεση χημικού πολέμου κατ’  εντολήν του ανθελληνικού καθεστώτος), προσερχόμενοι από πόλεις και χωριά, από κάθε σημείο της Ελλάδος, ακόμα και από το εξωτερικό. Πολλές εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων κατόρθωσαν λοιπόν να συγκεντρωθούν τρεις φορές μέσα σ᾿ έναν χρόνο εἰς ογκωδέστατα συλλαλητήρια, που παρόμοιά τους δεν έχουν ποτέ γίνει στην Ελλάδα τουλάχιστον κατά την τελευταίαν εικοσαετία – πρώτα στην Θεσσαλονίκη, κατόπιν στην Αθήνα και, την περασμένη Κυριακή, ξανά στην Αθήνα, διαδηλώνοντας με πάθος την αφοσίωσή τους στον αγώνα για την Τιμή της Πατρίδος, διατρανώνοντας με δυναμισμό την θέληση και την αποφασιστικότητά τους να αντισταθούν στην συντελουμένη ιστορική ΠΡΟΔΟΣΙΑ!

Και σ’ αυτό το συλλαλητήριο, της 20ης Ιανουαρίου 2019 στην πλατεία Συντάγματος των Αθηνών, τα συγκεντρωμένα πλήθη ήσαν τεράστια, πιθανότατα μεγαλύτερα ακόμα και από τα πλήθη του προηγουμένου συλλαλητηρίου των Αθηνών (οι επίσημες ανακοινώσεις της συριζαϊκής αστυνομίας περί 60.000 ανθρώπων μόνον γέλωτα προκαλούν…) και μάλιστα παρά τις σαφείς προσπάθειες του ανθελληνικού καθεστώτος να παρεμποδίσει την προσέλευση του κόσμου, θέτοντας φραγμούς και προκαλώντας καθυστερήσεις στα λεωφορεία, ακόμη παρά την συνήθη «επιστράτευση» των κουρδισμένων παρακρατικών αναρχο-αλητών και, τελικώς, παρά την πρωτοφανή σε όγκο και διάρκεια ρίψη (ληγμένων!) δακρυγόνων και λοιπών επικινδύνων χημικών ουσιών ΧΗΜΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (πρβλ. https://www.protothema.gr/greece/article/857663/sullalitirio-gia-ti-makedonia-epistoli-tis-enosis-ellinon-himikon-pros-ton-tsipra-gia-ti-hrisi-dakrugonon/) εναντίον του λαϊκού πλήθους αδιακρίτως, ακόμα και εναντίον μικρών παιδιών και ηλικιωμένων, προκειμένου πάσῃ δυνάμει να διαλύσουν το συλλαλητήριο! Ωστόσο ειδοποιός διαφορά του τελευταίου συλλαλητηρίου εκ των προηγουμένων ήταν η πολύ μεγαλύτερη οργή, η ενέργεια και το πάθος που εκφράστηκε, αν όχι από το σύνολο, τουλάχιστον από ένα μεγάλο τμήμα του πλήθους, μάλιστα δε εκείνο που ήταν κυρίως συγκεντρωμένο με μέτωπο προς την Βουλή, μπροστά στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου, εκδηλώνοντας αξιοθαύμαστο θάρρος, δυναμισμό και μαχητικότητα.


Εκεί βρέθηκε και η ομάδα του ΑΡΜΑτος, μαχόμενη επί πολλές ώρες στην πρώτη γραμμή των συγκρούσεων μέσα στο μάτι του κυκλώνα, απέναντι από τις δυνάμεις καταστολής και τους πραιτωριανούς του ανθελληνικού καθεστώτος.

Όσο και αν η τελευταία πράξη της αισχρής προδοσίας του Μακεδονικού Ελληνισμού από τους ανθέλληνες της κυβερνώσας νεομαρξιστικής λέπρας, συντελουμένη διά της επικειμένης υπερψηφίσεως της ΠΡΟΔΟΤΙΚΗΣ συμφωνίας των Πρεσπών στο κοινοβούλιο, δείχνει πλέον αναπότρεπτη, αφού με πρωτοφανείς μεθοδεύσεις – που τεκμηριώνουν το υφιστάμενο καθεστώς στυγνής κοινοβουλευτικής δικτατορίας – μίας λαομίσητης κυβερνήσεως συγκροτημένης από άθλια κομματικά ρετάλια ψυχωσικώς ιδεοληπτικών οπορτουνιστών και ποικίλης προελεύσεως τυχοδιωκτικών σκοτεινών φαυλοκρατών, με προσχηματικές διαδικασίες που γελοιοποιούν και εξευτελίζουν κάθε έννοια πολιτικών θεσμών, ξεδιάντροπα καταρρακώνοντας κάθε προσχηματική αναφορά στην δήθεν «υψίστη συνταγματική αρχή» της υποτιθεμένης «λαϊκής κυριαρχίας», αφού καθόλου δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν και απεναντίας καταπνίγεται η δυναμικώς εκπεφρασμένη βούληση της συντριπτικής πλειονότητος του ελληνικού λαού, όμως εν τούτοις τα πραγματοποιηθέντα συλλαλητήρια, και ιδίως το τελευταίο, αφήνουν ως παρακαταθήκη για το μέλλον της Ελλάδος την γέννηση ενός ανερχομένου πατριωτικού ρεύματος, που δύναται να αφυπνίσει την έως τώρα ναρκωμένη ελληνική κοινωνία!

Τα συλλαλητήρια αφήνουν επίσης ως παρακαταθήκη την σαφή εικόνα αναδείξεως, εντός αυτού του γενικού πατριωτικού ρεύματος, ενός διακριτού ρεύματος δυναμισμού νεολαίας, το οποίον αποτελεί καινούριο στοιχείο που φανερώνει ότι η δυναμική δράση ενός τύπου που έως τώρα έμοιαζε να αποτελεί αποκλειστικότητα και προνομιακό πεδίο της άκρας αριστεράς, παύει να αποτελεί μονοπώλιό της, καθώς εκδηλώνεται, πλέον, με εθνικό πρόσημο και προσανατολισμό!

Δεν αγνοούμε βεβαίως ότι η δυναμικότητα αυτή δεν αντιστοιχεί στο θυμικό και την μαχητικότητα της πλειονότητος των μετασχόντων – και δεν θα μπορούσε άλλωστε. Και μπορεί μεν τέτοιες κινητοποιήσεις να μη αποτρέπουν την ολοκλήρωση είτε αυτής της επί μέρους είτε κάποιας άλλης από τις κατά συρροήν διαπραττόμενες προδοσίες των εξωνημένων προλεταριακών ανδραπόδων της ΝΠΤΠ. Όμως για πρώτην φοράν τόσον εντόνως διαγράφεται εις τον ορίζοντα η ενδεχομένη προοπτική μιας νέας εθνικής αφυπνίσεως, η οποία, ΕΑΝ ΚΑΙ ΚΑΘ᾿ ΟΣΟΝ διοχετευθεί, γαλουχηθεί, εμπεδωθεί και ανδρωθεί δεόντως και κατά την προσήκουσαν τάξιν και διάκρισιν, θα δυνηθεί να αποτελέσει το θεμέλιον μιας σωτηρίου αληθούς ανακάμψεως και ανορθώσεως του Έθνους, παραδειγματίζοντας την κλονιζομένην Ευρώπην και οδηγώντας μπροστά προς μίαν φυλετικήν αναγἐννησιν!                                           

…Σὲ μιὰν Εὐρώπη σύσκοτη, δειλή, ξεψυχισμένη

ὀλύμπιο Πνεῦμα πίνουμε στῆς Δόξας τὰ κροντήρια.

Γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἂν πέσουμε δάφνη θεϊκὴ μᾶς στέφει

– πεθαίνουν ὅλοι μιὰ φορὰ μόνον σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο!

                                        ΕΑΝ ΚΑΙ ΚΑΘ᾿ ΟΣΟΝ