Η ΑΒΑΣΤΑΚΤΗ ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ «ΧΩΡΟΥ»
του Αχιλλέως Ξανθάκη
Στην ιστορική διαδρομή της η πολιτική μερίδα των πολιτών – ψηφοφόρων που αυτοπροσδιορίζονται ως «πατριώτες» ή «εθνικιστές» ή «Έλληνες» ή «ακροδεξιοί» ή ο,τιδήποτε άλλο μπορεί να μου διαφεύγει αυτή την στιγμή, όσες διαφορές κι αν έχουν φτιάξει, χτίσει, ανακαλύψει, φαντασιωθεί μεταξύ τους, μοιράζονται έναν κοινό τόπο, υπάρχει δηλαδή ένα κοινό σημείο επαφής, κάτι σαν την δραματική και μοιραία ένωση σιαμαίων μωρών:
Υπάρχει η ευκολία με την οποία μπορούν να αφήνονται στην παραπλάνηση.
Η ευκολία με την οποία αναγορεύουν κάποιον τυχαίο ή τυχάρπαστο ή βαλτό ή καιροσκόπο ή αμόρφωτο ή νάρκισσο σε ηγέτη.
……
Και συνεχίζει ο «χώρος» να οδοιπορεί, επαναλαμβάνοντας τα ίδια λάθη. Χρησιμοποιώντας τους ίδιους εκείνους ανθρώπους, που πρωταγωνίστησαν στην μεγάλη ήττα. Αξιοποιώντας τους εθισμένους στην εξουσία. Ακολουθώνταςακριβώς την ίδια πολιτική εξαπάτησης των υποστηρικτών.
…Και, εν τούτοις, ελπίζοντας σε ένα διαφορετικό αποτέλεσμα!
Κάθε χρόνο τέτοια μέρα – 27 Αυγούστου – με συγκίνηση συγκεντρώνουμε την σκέψη μας στον αλησμόνητο συναγωνιστή μας Κώστα Μπαϊκούση, που ανέλπιστα έφυγε από κοντά μας πριν 11 χρόνια. Ψάλλουμε στην μνήμη του τους στίχους του εμβατηρίου Ὠδὴ μνήμης που είχαν γραφεί προς τιμήν του, την θλιβερή ημέρα που τον χάσαμε.
Στις αρχές του 20ου αιώνα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ζούσαν 3 έως 4,4 εκατομμύρια Έλληνες.
Από την πρώτη τους επαφή με την Αρία αισθητική οι Σημίτες λοιποί κάτοικοι της Μέσης Ανατολής όχι μόνο εξέφραζαν διά των λόγων την αποστροφή τους έναντι αυτής, αλλά οποτεδήποτε βρίσκονταν σε κατάσταση υπεροχής έναντι των εκφραστών αυτής της αισθητικής, δεν δίστασαν να την καταπολεμήσουν διά πυρός και σιδήρου. Η χαρακτηριστικώς επιθετική, καταστροφική, μανία εναντίον της ευρωπαϊκής αισθητικής μεταβιβάστηκε από τους αυθεντικούς μεσανατολίτες στους ευρωπαϊκής καταγωγής (ιουδαιοχριστιανικής αλλοιώσεως) επιγόνους τους, οι οποίοι σε διάφορες ιστορικές περιόδους έδρασαν ως γενίτσαροι κατά της ιδίας τους μήτρας.