Την ώρα κατά την οποίαν οι ιταμές προκλήσεις της Τουρκίας εις βάρος του Ελληνισμού κλιμακώνονται επικίνδυνα, με την αναθεωρητική και επεκτατική στρατηγική των νεο-οθωμανών να εκδηλώνεται επιθετικώς σε Αιγαίο και Κύπρο, όπου η Τουρκία ξεκινά παράνομες γεωτρήσεις εντός της κυπριακής ΑΟΖ, προκλήσεις ενώπιον των οποίων το ελλαδικό κατεστημένο περιορίζεται σε λεκτικές διαμαρτυρίες, απλώς συνιστώντας ως συνήθως ψυχραιμία, μία πιο ύπουλη διαδικασία Αλώσεως του Ελληνισμού εκ των ένδον μέσω της πληθυσμιακής διεισδύσεως τελεί εν εξελίξει. Πρόκειται για έναν ιδιότυπο υβριδικό πόλεμο της Τουρκίας, η οποία εντέχνως προωθεί μάζες μουσουλμάνων της ανατολής στο ελληνικό έδαφος. Διότι η συνεχιζόμενη εποικιστική εισβολή Αφρικανών και Ασιατών στον ελλαδικό χώρο, τους οποίους με τον τρόπο της σπρώχνει η Τουρκία, όχι μόνο δεν έχει κοπάσει (όπως κάποιοι ενδεχομένως νομίζουν) αλλά εντείνεται απελπιστικώς!
Χρησιμοποιούμε σκοπίμως τον όρο “ελλαδικός χώρος”, διότι είναι δύσκολο να μιλάμε πλέον για “χώρα”, αφού ειδοποιό γνώρισμα οιασδήποτε φυσιολογικής χώρας (κράτους, πολιτείας) αποτελεί η ύπαρξη διακριτών συνόρων που ορίζουν την επικράτειά της, τα οποία φυσιολογικώς φυλάσσονται από ένοπλες δυνάμεις (στρατό, συνοριοφυλακή). Όμως στο ελληνώνυμο κατ’ ευφημισμόν “κράτος” σύνορα φαίνεται πλέον ότι de facto δεν υφίστανται, αφού συνεχώς και αδιακόπως εισέρχονται ανεμπόδιστα αναρίθμητοι τριτοκοσμικοί έποικοι παραβιάζοντάς τα. Όλοι αυτοί οι κατ’ ουσίαν εισβολείς, άμα τη αφίξει τους, προσδιορίζονται, αδιακρίτως και γενικευτικώς, με τον ψευδή και ανυπόστατο χαρακτηρισμό “πρόσφυγες”, εξασφαλίζοντες ούτω εν συνεχεία σκανδαλώδεις παροχές και προνόμια, τα οποία ο μέσος Έλληνας πολίτης δεν μπορεί ούτε να φαντασθεί, όπως: δωρεάν στέγαση, δωρεάν σίτιση, δωρεάν υγειονομική περίθαλψη και νοσηλεία στα κρατικά νοσοκομεία και, επί πλέον, χρηματικό επίδομα που ανέρχεται σε 600 € κατ’ άτομο (!), …
Τεράστια θλίψη και μελαγχολία έχει καταλάβει όλη την Ευρώπη στην θέα της καταστροφής του κορυφαίου ίσως μνημείου της Γαλλίας, ενός υπέροχου μνημείου του παγκόσμιου πολιτισμού, του ιστορικού καθεδρικού ναού των Παρισίων, της περίφημης Γοτθικής Notre Dame.
Δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά η πρόκληση και η τόσο γρήγορη εξάπλωση της πυρκαγιάς σε ένα μνημείο που προσελκύει πλήθος επισκεπτών απ’ όλο τον κόσμο, αφού, και μόνο για τον λόγο αυτό, θα ανέμενε κανείς ότι τα μέτρα ασφαλείας θα ήταν ανάλογα της σπουδαιότητος του μνημείου και σίγουρα, εφ’ όσον συνέβαινε κάτι απρόοπτο, θα ανέμενε κανείς ότι θα υπήρχαν μέτρα πυρασφαλείας και θα εφαρμοζόταν σχέδια αμέσου κινητοποιήσεως για να αντιμετωπιστεί το κακό, ώστε, η όποια καταστροφή να περιοριστεί στο ελάχιστο – πράγμα που ανεξηγήτως δεν συνέβη!
Τι άλλο θα δούμε! Η χώρα διανύει αναμφιβόλως τα έσχατα στάδια παρακμής, βυθισμένη σε ένα κοινωνικό κλίμα εντός του οποίου συνυφαίνονται η τραγικότης με τον σουρρεαλισμό… Η πτώση προδιαγράφεται αναπόφευκτος… Πρόκειται για μοναδική, παγκοσμίως, περίπτωση κράτους (κράτους κατ’ ευφημισμόν) το οποίο αντί να κινητοποιεί δυνάμεις για να εμποδίσει την συνεχή εισροή (εισβολή) λαθρομεταναστών στο έδαφός του, διά μέσου των διάτρητων και παντελώς αφύλακτων (ή μάλλον ανύπαρκτων), χερσαίων και θαλασσίων συνόρων του, κινητοποιεί δυνάμεις για να εμποδίσει την αποχώρησή τους!!! Όπερ και εγένετο αυτές τις μέρες με την συγκέντρωση χιλιάδων λαθροεισβολέων στα Διαβατά Θεσσαλονίκης οι οποίοι απαιτούσαν «να ανοίξουν τα σύνορα» για να προχωρήσουν βορείως, επιδιώκοντας να φθάσουν σε κάποιο πολυπόθητο προορισμό, σε κάποια χώρα της δυτικής ή της βορείου Ευρώπης.
………………….
Θα πρέπει βεβαίως να τονισθεί στο σημείο αυτό ότι, καθώς εμείς κοιτάζουμε το πρόβλημα με πανευρωπαϊκό βλέμμα και με φυλετικό κριτήριο, ουδόλως θα μας ικανοποιούσε μία λύση του τύπου «να ανοίξουν τα σύνορα για να φύγουν οι λαθρομετανάστες προς τον βορρά, αφού εκεί θέλουν να πάνε…» – επιχειρηματολογία που συχνά χρησιμοποιείται όχι μόνο από τα διάφορα αριστερά, αστοδημοκρατικά και «φιλελέφτ» κόμματα αλλ᾿ ακόμα και από κίβδηλα ψευδοπατριωτικά κόμματα και οργανώσεις, που κατ᾿ αρχήν αδυνατούν να συλλάβουν την ουσία του προβλήματος, που δεν μπορεί να νοηθεί παρά μόνο εντός του φυλετικού-πανευρωπαϊκού πλαισίου.
Μεθαύριο η Ελλάς τιμά την επέτειο της Εθνικής Επαναστάσεως του 1821, μιας επαναστάσεως του λαού μας εναντίον των Οθωμανών κατακτητών και παραλλήλως εναντίον του ιδεολογικού-θρησκευτικού οχήματος της κατακτητικής των ορμής, του Ισλάμ. Οι Τούρκοι δεν ήταν όμως ούτε οι πρώτοι εξ ανατολών φυλετικοί εχθροί που επέδραμαν εναντίον του Ελληνισμού, προαιωνίου ασπίδος της Ευρώπης και διαχρονικού κυματοθραύστου των βαρβαρικών εναντίον αυτής εισβολών, ούτε, καθώς φαίνεται, θα είναι οι τελευταίοι…. Των Τούρκων είχαν προηγηθεί, ως καταστροφικοί εισβολείς, οι Άραβες, εναντίον των οποίων οι Έλληνες, στο πλαίσιο της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Βυζάντιο), χρειάστηκε να δίδουν επί αιώνες αδυσώπητες μάχες και αιματηρότατους αγώνες, υποφέροντας τα πάνδεινα, ήδη επό την εποχή του αυτοκράτορος Ηρακλείου, οπότε (οι Άραβες), με την ορμή των νεοφωτίστων φανατικών του Ισλάμ, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά δυναμικώς στο ιστορικό προσκήνειο, απειλώντας τους Βυζαντινούς και καταλαμβάνοντας, πρώτα τις ανατολικές βυζαντινές επαρχίες και, αργότερα, τα μεγάλα νησιά της Μεσογείου, Κύπρο, Κρήτη και Σικελία. Οι γενναίοι αγώνες των Ελλήνων πολεμιστών των ανατολικών βυζαντινών επαρχιών εναντίον των Αράβων ήταν άλλωστε που ενέπνευσαν την λαϊκή μούσα για να πλάσει τα αξεπέραστα ακριτικά τραγούδια, όπως το πασίγνωστο “έπος του Διγενή Ακρίτα”. Από τότε και μέχρι την εποχή κατά την οποία την βυζαντινή εξουσία ανέλαβαν οι αυτοκράτορες της λεγομένης μακεδονικής δυναστείας, οι οποίοι τελικώς συνέτριψαν του Άραβες, οι αραβικές επιδρομές υπήρξαν για το Βυζάντιο πραγματική μάστιγα. Οι Άραβες, αφού κυριάρχησαν στον χώρο της Μέσης Ανατολής, επεξέτειναν το Χαλιφάτο τους και στην Βόρειο Αφρική, για να κατακτήσουν ακολούθως την Ιβηρική χερσόνησο. Ήταν δε έτοιμοι να καταλάβουν ακόμα και την Γαλλία και πιθανώς ολόκληρη της Ευρώπη, αν δεν τους σταματούσε, με τρόπο ηρωικό, ο θρυλικός μαγιορδόμος των Φράγκων, Κάρολος Μαρτέλος, στην ιστορικής σημασίας μάχη του Πουατιέ.
Την προηγούμενη εβδομάδα ο διάσημος Έλληνας φυσικός Δημήτριος Νανόπουλος παραχώρησε συνέντευξη (http://www.thebest.gr/news/index/viewStory/518188) όπου ανάμεσα σε διάφορες θέσεις που διατύπωσε, έδωσε δυστυχώς και αυτός το στίγμα της πολιτικώς ορθής προσωπικότητας, εναρμονιζόμενος με τις απαιτήσεις της παρακμιακής μας εποχής. Ο συγκεκριμένος, αναμφισβήτητα κορυφαίος επιστήμονας στον τομέα του, έχει αποδείξει πολλάκις στο παρελθόν ότι δεν έχει καταφέρει να αντισταθεί στον μεγάλο πειρασμό που αντιμετωπίζουν οι διάσημοι επιστήμονες του χώρου της Φυσικής, και ειδικά όσοι ασχολούνται με την Κοσμολογία. Ποιος είναι αυτός ο πειρασμός; Μα φυσικά να προσπαθήσουν να αποκτήσουν τα εύσημα του στοχαστή, του μοντέρνου φιλοσόφου, του ανθρώπου που ξεπερνά τα όρια της επιστήμης του και γίνεται ένας ερμηνευτής της πραγματικότητας, ένας κοσμικός μύστης.
Πάγια τακτική των ταγών της πολιτικής ορθότητας (Αριστερών και Δεξιών), καθώς και των πάσης φύσεως δικαιωματιστών και αντιρατσιστών, ήταν και είναι η διαστρέβλωση της ιστορίας (και της προϊστορίας), ώστε αυτή να ανταποκρίνεται στην δική τους εγκιβωτισμένη θεώρηση των πραγμάτων. Σήμερα που η αφροασιατική πλημμυρίδα απειλεί να πνίξει την Ευρώπη και τον Δυτικό κόσμο, το φαινόμενο αυτό – όπως είναι αναμενόμενο – έχει ενταθεί. Θύματα αυτής της διαστρέβλωσης έχουν κατά καιρούς πέσει μεταξύ άλλων η Ελληνική ιστορία, η Βρεττανική και, πρόσφατα, και η Σκανδιναβική.
Με θαυμαστή οξυδέρκεια ο Πλάτων, καθώς και μεγάλη σειρά σοφών διδασκάλων και στοχαστών της αρχαιότητος, είχε εγκαίρως προσδιορίσει και αναλύσει την πρωτογενή, οντολογικής φύσεως, φαυλότητα της δημοκρατίας, ως εννοίας, ως προτύπου και ως αρχής, κατατάσσοντας την δημοκρατία στην εσχάτη βαθμίδα της κατιούσας κλίμακος των ημαρτημένων πολιτευμάτων που περιέγραψε, αντιστοιχούσα στην πλέον εκφυλισμένη και παρακμιακή μορφή κοινωνίας. Είχε μάλιστα ο Πλάτων, τόσο στην μνημειώδη Πολιτεία του όσο και στον, λιγότερο γνωστό, Πολιτικό, στηλιτεύσει με δριμύτητα την δημοκρατία, η οποία βεβαίως, στην εκδοχή του καιρού του, συνιστούσε, ομολογουμένως, υγιέστερη εκδοχή πολιτεύματος […]
by R. H. S. Crossman (Esquire Magazine – November 1963)
The long suppressed story of the worst massacre in the history of the world.
If the British Commonwealth and the United States last a thousand years, men may say that this was their darkest hour.
Were all the crimes against humanity committed during World War II the work of Hitler’s underlings? That was certainly the impression created by the fact that only Germans were brought to trial at Nüremburg. Alas! It is a false impression. We all now know that in the terrible struggle waged between the Red Army and the German Wehrmacht, the Russians displayed their fair share of insensate inhumanity. What is less widely recognized — because the truth, until only recently, has been deliberately suppressed — is that the Western democracies were responsible for the most senseless single act of mass murder committed in the whole course of World War II.
The devastation of Dresden in February, 1945, was one of those crimes against humanity whose authors would have been arraigned at Nüremburg if that Court had not been perverted into the instrument of Allied justice. Whether measured in terms of material destruction or by loss of human life, this “conventional” air raid was far more devastating than either of the two atomic raids against Japan that were to follow it a few months later. Out of 28,410 houses in the inner city of Dresden, 24,866 were destroyed; and the area of total destruction extended over eleven square miles.
As for the death roll, the population, as we shall see, had been well nigh doubled by a last-minute influx of refugees flying before the Red Army; and even the German authorities — usually so pedantic in their estimates — gave up trying to work out the precise total after some 35,000 bodies had been recognized, labeled and buried. We do know, however, that the 1,250,000 people in the city on the night of the raid had been reduced to 368,619 by the time it was over; and it seems certain that the death roll must have greatly exceeded the 71,879 at Hiroshima. Indeed, the German authorities were probably correct who, a few days after the attack, put the total somewhere between 120,000 and 150,000.
Ένα από τα αναρίθμητα παράλογα και αντιφυσικά δόγματα με τα οποία έχει δηλητηριάσει ο πολιτιστικός μαρξισμός τις δυτικές κοινωνίες είναι το διαστροφικό και ιδιαιτέρως επικίνδυνο δόγμα της “ισότητας του αποτελέσματος” (equality of outcome). Το δόγμα αυτό αποτελεί μια ακραία διαστρέβλωση της διαχρονικής απαίτησης του σοσιαλισμού για ισοτιμία και ισότητα ευκαιριών (equality of opportunity) που έχει σχετικά πρόσφατα (τις τελευταίες δεκαετίες) διαμορφωθεί σε κυρίαρχη δοξασία στις δυτικές κοινωνίες. Σύμφωνα με το δόγμα της ισότητας του αποτελέσματος, δεν αρκεί να αποδίδονται ίσες ευκαιρίες για κοινωνική ανέλιξη κι επιτυχία σε όλους ανεξαρτήτως φύλου, φυλετικής προελεύσεως, δείκτη ευφυίας, και οποιουδήποτε άλλου φυσικού παράγοντα διαχωρισμού των ανθρώπων, αλλά πρέπει και το αποτέλεσμα των ίσων ευκαιριών να είναι ανάλογο της αντιπροσώπευσης των διαφόρων ομάδων στον πληθυσμό. Σε περίπτωση που κάτι τέτοιο δεν ισχύει, όπως είναι απολύτως φυσιολογικό μια και η Φύση έχει η ίδια διαχωρίσει τους ανθρώπους μέσα από εξελικτικές διαδικασίες εκατοντάδων χιλιάδων ετών, τότε σύμφωνα με το δόγμα, το κοινωνικό κατεστημένο δεν έχει επιτύχει να αποδώσει ίσες ευκαιρίες σε όλους λόγω “διακρίσεων”, “ρατσισμού”, “αποκλεισμού”, και “προκαταλήψεων”.
Λίαν προσφάτως έχει ξεσπάσει σάλος στο διαδίκτυο και στα Μ.Μ.Ε., κυρίως στις Η.Π.Α. και στη Μ. Βρετανία, σχετικά με την τελευταία διαφήμιση της γνωστής εταιρίας ανδρικών προϊόντων περιποίησης Gillette, μιας εταιρίας που ανήκει στον πολυεθνικό επιχειρηματικό κολοσσό της Procter & Gamble και είχε στο παρελθόν συνδέσει το όνομα της με διαφημίσεις που προωθούν την καλώς ή κακώς εννοούμενη αρρενωπότητα, προσαρμοσμένη στα πρότυπα της εκάστοτε εποχής. Για παράδειγμα, η διαφήμιση της εταιρίας από το όχι τόσο μακρινό 1989 (https://www.youtube.com/watch?v=slcBV38Z4KU) προωθούσε το μοντέλο του επιτυχημένου νεόπλουτου γιάπη της ρηχής, γεμάτης με επίπλαστες ευκαιριακές διασκεδάσεις και ηδονές δεκαετίας του 80. Ερχόμενοι στο σήμερα, 30 χρόνια μετά, η νέα διαφήμιση της Gillette (διαθέσιμη στον σύνδεσμο https://www.youtube.com/watch?v=koPmuEyP3a0) αποτελεί μια γελοιωδέστατη και κατάπτυστη απόπειρα της εταιρίας να εναρμονιστεί με την εποχή της πολιτικής ορθότητας, του διαστροφικού φεμινισμού που εκφράζεται μέσω φαιδρών προχείρως κατασκευασμένων ψευδο-κινημάτων τύπου #MeToo, και της αδυσώπητης προπαγάνδας του συστήματος εναντίον των λευκών ανδρών.
Κατά τρόπον εκπληκτικό, για τρίτη φορά μέσα σε έναν χρόνο, σε μία μάλιστα εποχή γενικευμένης οικονομικής δυσπραγίας, εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες ταξίδεψαν, ταλαιπωρήθηκαν (και περαιτέρω εκινδύνευσαν άμεσα, υφιστάμενοι εκτεταμένην επίθεση χημικού πολέμου κατ’ εντολήν του ανθελληνικού καθεστώτος), προσερχόμενοι από πόλεις και χωριά, από κάθε σημείο της Ελλάδος, ακόμα και από το εξωτερικό. Πολλές εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων κατόρθωσαν λοιπόν να συγκεντρωθούν τρεις φορές μέσα σ᾿ έναν χρόνο εἰς ογκωδέστατα συλλαλητήρια, που παρόμοιά τους δεν έχουν ποτέ γίνει στην Ελλάδα τουλάχιστον κατά την τελευταίαν εικοσαετία – πρώτα στην Θεσσαλονίκη, κατόπιν στην Αθήνα και, την περασμένη Κυριακή, ξανά στην Αθήνα, διαδηλώνοντας με πάθος την αφοσίωσή τους στον αγώνα για την Τιμή της Πατρίδος, διατρανώνοντας με δυναμισμό την θέληση και την αποφασιστικότητά τους να αντισταθούν στην συντελουμένη ιστορική ΠΡΟΔΟΣΙΑ!
Και σ’ αυτό το συλλαλητήριο, της 20ης Ιανουαρίου 2019 στην πλατεία Συντάγματος των Αθηνών, τα συγκεντρωμένα πλήθη ήσαν τεράστια, πιθανότατα μεγαλύτερα ακόμα και από τα πλήθη του προηγουμένου συλλαλητηρίου των Αθηνών (οι επίσημες ανακοινώσεις της συριζαϊκής αστυνομίας περί 60.000 ανθρώπων μόνον γέλωτα προκαλούν…) και μάλιστα παρά τις σαφείς προσπάθειες του ανθελληνικού καθεστώτος να παρεμποδίσει την προσέλευση του κόσμου, θέτοντας φραγμούς και προκαλώντας καθυστερήσεις στα λεωφορεία, ακόμη παρά την συνήθη «επιστράτευση» των κουρδισμένων παρακρατικών αναρχο-αλητών και, τελικώς, παρά την πρωτοφανή σε όγκο και διάρκεια ρίψη (ληγμένων!) δακρυγόνων και λοιπών επικινδύνων χημικών ουσιών ΧΗΜΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (πρβλ. https://www.protothema.gr/greece/article/857663/sullalitirio-gia-ti-makedonia-epistoli-tis-enosis-ellinon-himikon-pros-ton-tsipra-gia-ti-hrisi-dakrugonon/) εναντίον του λαϊκού πλήθους αδιακρίτως, ακόμα και εναντίον μικρών παιδιών και ηλικιωμένων, προκειμένου πάσῃ δυνάμει να διαλύσουν το συλλαλητήριο! Ωστόσο ειδοποιός διαφορά του τελευταίου συλλαλητηρίου εκ των προηγουμένων ήταν η πολύ μεγαλύτερη οργή, η ενέργεια και το πάθος που εκφράστηκε, αν όχι από το σύνολο, τουλάχιστον από ένα μεγάλο τμήμα του πλήθους, μάλιστα δε εκείνο που ήταν κυρίως συγκεντρωμένο με μέτωπο προς την Βουλή, μπροστά στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου, εκδηλώνοντας αξιοθαύμαστο θάρρος, δυναμισμό και μαχητικότητα.
Εκεί βρέθηκε και η ομάδα του ΑΡΜΑτος, μαχόμενη επί πολλές ώρες στην πρώτη γραμμή των συγκρούσεων μέσα στο μάτι του κυκλώνα, απέναντι από τις δυνάμεις καταστολής και τους πραιτωριανούς του ανθελληνικού καθεστώτος.
Όσο και αν η τελευταία πράξη της αισχρής προδοσίας του Μακεδονικού Ελληνισμού από τους ανθέλληνες της κυβερνώσας νεομαρξιστικής λέπρας, συντελουμένη διά της επικειμένης υπερψηφίσεως της ΠΡΟΔΟΤΙΚΗΣ συμφωνίας των Πρεσπών στο κοινοβούλιο, δείχνει πλέον αναπότρεπτη, αφού με πρωτοφανείς μεθοδεύσεις – που τεκμηριώνουν το υφιστάμενο καθεστώς στυγνής κοινοβουλευτικής δικτατορίας – μίας λαομίσητης κυβερνήσεως συγκροτημένης από άθλια κομματικά ρετάλια ψυχωσικώς ιδεοληπτικών οπορτουνιστών και ποικίλης προελεύσεως τυχοδιωκτικών σκοτεινών φαυλοκρατών, με προσχηματικές διαδικασίες που γελοιοποιούν και εξευτελίζουν κάθε έννοια πολιτικών θεσμών, ξεδιάντροπα καταρρακώνοντας κάθε προσχηματική αναφορά στην δήθεν «υψίστη συνταγματική αρχή» της υποτιθεμένης «λαϊκής κυριαρχίας», αφού καθόλου δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν και απεναντίας καταπνίγεται η δυναμικώς εκπεφρασμένη βούληση της συντριπτικής πλειονότητος του ελληνικού λαού, όμως εν τούτοις τα πραγματοποιηθέντα συλλαλητήρια, και ιδίως το τελευταίο, αφήνουν ως παρακαταθήκη για το μέλλον της Ελλάδος την γέννηση ενός ανερχομένου πατριωτικού ρεύματος, που δύναται να αφυπνίσει την έως τώρα ναρκωμένη ελληνική κοινωνία!
Τα συλλαλητήρια αφήνουν επίσης ως παρακαταθήκη την σαφή εικόνα αναδείξεως, εντός αυτού του γενικού πατριωτικού ρεύματος, ενός διακριτού ρεύματος δυναμισμού νεολαίας, το οποίον αποτελεί καινούριο στοιχείο που φανερώνει ότι η δυναμική δράση ενός τύπου που έως τώρα έμοιαζε να αποτελεί αποκλειστικότητα και προνομιακό πεδίο της άκρας αριστεράς, παύει να αποτελεί μονοπώλιό της, καθώς εκδηλώνεται, πλέον, με εθνικό πρόσημο και προσανατολισμό!
Δεν αγνοούμε βεβαίως ότι η δυναμικότητα αυτή δεν αντιστοιχεί στο θυμικό και την μαχητικότητα της πλειονότητος των μετασχόντων – και δεν θα μπορούσε άλλωστε. Και μπορεί μεν τέτοιες κινητοποιήσεις να μη αποτρέπουν την ολοκλήρωση είτε αυτής της επί μέρους είτε κάποιας άλλης από τις κατά συρροήν διαπραττόμενες προδοσίες των εξωνημένων προλεταριακών ανδραπόδων της ΝΠΤΠ. Όμως για πρώτην φοράν τόσον εντόνως διαγράφεται εις τον ορίζοντα η ενδεχομένη προοπτική μιας νέας εθνικής αφυπνίσεως, η οποία, ΕΑΝ ΚΑΙ ΚΑΘ᾿ ΟΣΟΝ διοχετευθεί, γαλουχηθεί, εμπεδωθεί και ανδρωθεί δεόντως και κατά την προσήκουσαν τάξιν και διάκρισιν, θα δυνηθεί να αποτελέσει το θεμέλιον μιας σωτηρίου αληθούς ανακάμψεως και ανορθώσεως του Έθνους, παραδειγματίζοντας την κλονιζομένην Ευρώπην και οδηγώντας μπροστά προς μίαν φυλετικήν αναγἐννησιν!
