ΑΡΘPΟΓΡΑΦΙΑ

Καὶ ξαφνικὰ ὅλοι ᾿ξύπνησαν…

[…]Μεθύσι ἀνάξιο σέρνει τα ὅλα

στὰ θέατρα καὶ στὰ καπηλειά,

τὴν παλλακίδα Πολιτεία,

τὸν γλεντοκόπο Βασιλιᾶ.

Καὶ μπλέκονται μέσα στὰ γκέμια

τοῦ κορωνάτου τοῦ ἁμαξᾶ

καὶ πέφτουν τἀκριβὰ καὶ τ᾿  ἅγια.

Πλακώνει, πλάκωσ’ ἡ Ἀραπιά!

Μᾶς ἔζωσε ὁ Καραμανίτης,

τοῦ κόσμου ὁ ξεθεμελιωτής,

καὶ τῶν ἐθνῶν ὁ καταλύτης

καὶ τῆς Ἀσίας ὁ νικητής. […]

Κωστῆ Παλαμᾶ (“ὁ Δωδεκάλογος του γύφτου”, Η’ “Προφητικός”)

…Και ξαφνικά όλοι ξύπνησαν · και αντελήφθησαν ότι η Τουρκία “διεξάγει υβριδικό πόλεμο εναντίον της Ελλάδος, εργαλειοποιώντας τους μετανάστες”, για να διαλέξω μίαν από τις πομπώδεις αλλ᾿ επιτηδευμένα εθελοτύφλου “ανθρωπιστικής” αποχρώσεως εκφράσεις που χρησιμοποιούν τις τελευταίες ημέρες οι διάφοροι δημοσιολογούντες αναλυτές, πολιτικάντηδες και δημοσιογράφοι. Μόνο που ό,τι τώρα συμβαίνει στον Έβρο και στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου συμβαίνει αδιαλείπτως εδώ και πολλά χρόνια! Όσοι όμως, όπως εμείς, δεν έχουμε πάψει να κραυγάζουμε με κάθε μέσο (μία απλή παρατήρηση της σχετικής συχνότητος των σχετικών με το θέμα αναρτήσεων στην παρούσα ιστοσελίδα από την πρώτη ημέρα λειτουργίας της το αποδεικνύει) για τον θανάσιμο κίνδυνο που διατρέχει η Ελλάς – και όλη η Ευρώπη – από το εξ ανατολών αφροασιατικό μεταναστευτικό τσουνάμι, λοιδορούμασταν και χαρακτηριζόμασταν “φασίστες” και “ρατσιστές”, άρα και εξ ορισμού κατά τα κρατούντα συστημικὰ και προδοτικά ΜΜΕ αναξιόπιστοι, κινδυνεύοντας μάλιστα και να διωχθούμε ποινικώς, δυνάμει του καθεστώτος ανελευθερίας και νομικής τρομοκρατίας που καθιερώθηκε κυρίως με την θέσπιση του “αντιρατσιστικού νόμου”.

Όλα όμως αυτά τα χρόνια, οι εσχάτως αφυπνισθέντες, παρέμεναν αναπαυτικά ξαπλωμένοι και αμέριμνοι στα ροζ (ή και σιέλ) συννεφάκια τους, αναμένοντας ακόμα και την παραλαβή …βραβείου νόμπελ ως επιβραβεύση για την θερμή υποδοχή, την “φιλεύσπλαχνη” περίθαλψη και την πλουσιοπάροχη φιλοξενία που εξασφάλισαν στους “πρόσφυγες”, συμμετέχοντας παράλληλα σε συνεχείς καμπάνιες αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης, καλλιέργειας κλίματος αμεριμνησίας και δηλητηριάσεως των συνειδήσεων του λαού, ιδίως των ευάλωτων συνειδήσεων των μικρών παιδιών, με την διασπορά των διαφόρων εθνοκτονικών (“αντιρατσιστικών”) προπαγανδιστικών κηρυγμάτων.

Όλοι αυτοί οι οψίμως αφυπνιζόμενοι, επίσης ανεκάλυψαν, εσχάτως, ότι στο πλήθος των εισβολέων δεν περιλαμβάνοται “πρόσφυγες πολέμου” αλλά αποτελείται, σχεδόν αποκλειστικά, από “οικονομικούς μετανάστες”, αν και, προκειμένου να μη παρεκκλίνουν από τις επιταγές της πολιτικής ορθότητας, επιμένουν να τους αποκαλούν με τον αστείο γενικευτικό νεολογισμό-υβρίδιο που έχει καθιερωθεί (ή επιβληθεί) να χρησιμοποιείται σχεδόν υποχρεωτικώς από τα μ.μ.ε., ως καραμέλα: “πρόσφυγες-μετανάστες”. Αλήθεια; τί μας λέτε; Ποιοι “πρόσφυγες”;! Κανείς δεν είναι πρόσφυγας! Δεν είναι καν μετανάστες! Είναι έποικοι. Ε-Π-ΟΙ-Κ-ΟΙ!

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

«Κρατικὸς Δημοτικισμὸς»/«Κρατικὸς Κιναιδισμός»: Βίοι παράλληλοι;

Τῷ 1910 ἱδρύθη ἐν Ἀθήναις ὁ Ἐκπαιδευτικὸς Ὅμιλος, τοῦ ὁποίου σκοπός ἦτο ἡ διὰ τοῦ Δελτίου του προβολὴ τῆς λεγομένης δημοτικῆς, ἡ προπαγάνδισις ὑπὲρ αὐτῆς καὶ γενικώτερον ἡ καθιέρωσις-ἐπιβολή της εἰς τὴν νεοελληνικὴν γλωσσικὴν πραγματικότητα. [https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CE%8C%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%82] Ὁ Ἐκπαιδευτικὸς Ὅμιλος, εἰς τὸν ὁποῖον ἐδέσποζεν ὁ γνωστὸς Μανώλης (ἢ Μανόλης) Τριανταφυλλίδης, ἐφρόνει πὼς ἡ καθιέρωσις αὕτη θὰ ἦτο δυνατὴ διὰ τῆς διεισδύσεως εἰς τὰ σχολεῖα καὶ τῆς διὰ κρατικῆς ἐπιβολῆς διδασκαλίας ἀναγνωστικῶν βιβλίων εἰδικῶς πρὸς τοῦτο συγγεγραμμένων. Οὕτω λοιπὸν καθωρίσθη καὶ ἡ στρατηγική του: ἀφ᾿ ἑνὸς συγγραφὴ καὶ ἔκδοσις ἐκπαιδευτικῶν βιβλίων διὰ τὰς τάξεις τοῦ δημοτικοῦ σχολείου, ἀφ᾿ ἑτέρου ἐν πολλοῖς πρόσδεσις εἰς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων τοῦ Ἐλ. Βενιζέλου.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

ΙΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΟΡΑ

Ένα από τα βασικά ψευδοεπιχειρήματα των εμπνευστών της προσφυγικής απάτης, για να επιτευχθεί η αποδοχή από τις μάζες του εποικισμού και της καταστροφής της Ευρώπης και όλης της λευκής ανθρωπότητος, είναι πως τάχα οι μετακινήσεις πληθυσμών “προσφύγων” και “μεταναστών” είναι αναπόφευκτες λόγω των “πολέμων”, των “κακουχιών”, της “δυστυχίας” αλλά και της παγκοσμιοποιήσεως που, σε συνδυασμό με την μοντέρνα τεχνολογία, έχουν διευκολύνει τις μετακινήσεις προς όλα τα σημεία της Γης. Οπότε δεν πρέπει να μας προβληματίζει η ευκολία με την οποία κάτοικοι του Αφγανιστάν, του Πακιστάν, του Μπαγκλαντές, του Νίγηρα, του Σουδάν και πολλών άλλων κρατών που βρίσκονται αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Ελλάδα, και την Ευρώπη γενικώς, καταφθάνουν στην πόρτα μας και ζητούν “άσυλο”, έχοντας προηγουμένως διασχίσει τον μισό πλανήτη. Ούτως ή άλλως τα σύνορα μεταξύ των κρατών δεν έχουν πια σημασία, είμαστε όλοι “πολίτες της Γης”, μας λένε οι παπαγάλοι του διεθνισμού και του μίσους απέναντι στους λευκούς.

Αίφνης, όμως, η έξαρση ενός ιού, προερχομένου από την Άπω Ανατολή, αναδεικνύει περίτρανα την σαθρότητα του παραπάνω αφηγήματος, καθώς κυριολεκτικώς εν μια νυκτί βλέπουμε τα σύνορα μεταξύ κρατών να σφραγίζονται, περιοχές με χιλιάδες ή εκατομμύρια κατοίκους να αποκλείονται, να απαγορεύεται ο ελλιμενισμός σε πλοία με εκατοντάδες επιβάτες, τα μέτρα ασφαλείας σε εισόδους κρατών να γίνονται δρακόντεια, ανθρώπους να μπαίνουν σε καραντίνα για εβδομάδες και διάφορα άλλα μέτρα με στόχο τον περιορισμό της εξαπλώσεως του ιού. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το σφράγισμα των πυλών εισόδου στην Τουρκία από τον Ιράν, απ‘ όπου μετακινήθηκαν με κατεύθυνση την Ελλάδα τεράστιες μάζες Αφγανών, Πακιστανών και άλλων τα τελευταία έτη. Από ό,τι φαίνεται, λοιπόν, το σφράγισμα των συνόρων δεν είναι και τόσο δύσκολη υπόθεση…αρκεί να υπάρχει βούληση! 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Ἡ ἀνακομιδὴ τῶν ὀστῶν ἑνὸς ἀκόμη ἀγνοημένου ἥρωος…

Ταφή του ήρωος καταδρομέως Γεωργίου Κατσάνη 46 έτη μετά τον θάνατό του κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο – Ανταπόκριση από την κηδεία και τις εκδηλώσεις στην γενέτειρά του, Σιδηρόκαστρο Σερρών.

Όποιος περνά την πύλη του στρατοπέδου των καταδρομέων στην Ρεντίνα, το πρώτο πράγμα που αντικρίζει είναι η επιγραφή “Στρατόπεδο Στρατηγού Γεωργίου Κατσάνη”. Το όνομα αυτό στην συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων είναι εντελώς άγνωστο, αφού το μεταπολιτευτικό τυραννικό καθεστώς της πατρίδος μας έχει συστηματικώς αποσιωπήσει την ιστορία του Έθνους μας, ιδιαιτέρως κατά τον εικοστό αιώνα.

Ενδεικτικό είναι ότι κατά τις πανελλήνιες εισαγωγικές εξετάσεις στο μάθημα της σύγχρονης ιστορίας είναι εκτός ύλης: ο μακεδονικός αγών, οι βαλκανικοί πόλεμοι, η μικρασιατική εκστρατεία, ο πόλεμος του 40, απουσιάζουν ασφαλώς και οι αγώνες του Κυπριακού Ελληνισμού, ιδίως δε τα γεγονότα της προδοσίας του 1974 – αναλύεται όμως εκτενώς η …σταφιδική κρίση!

Ο Γεώργιος Κατσάνης είναι ένας από τους λησμονημένους Έλληνες στρατιωτικούς που έπεσαν μαχόμενοι στη Κύπρο κατά την διάρκεια της τουρκικής εισβολής. Σκοτώθηκε ως διοικητής της 33ης μοίρας καταδρομών πολεμώντας στις κορφές του Πενταδακτύλου στις 20 Ιουλίου 1974. Τέκνο προσφυγικής οικογένειας από την Ανατολική Θράκη, γεννήθηκε το 1934 στο Σιδηρόκαστρο Σερρών. Κατά την εφηβική ηλικία ήταν διακεκριμένος αθλητής στίβου του Ηρακλέους. Την αθλητική του σταδιοδρομία τερμάτισε η εισαγωγή του στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία εξήλθε ως αξιωματικός αρχικώς του πεζικού και στην συνέχεια, κατόπιν εκπαιδεύσεως, των Καταδρομών.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Ἀμβλώσεις – δημογραφικὴ κατάρρευση: Ἄγονα κυβερνητικὰ “μέτρα” καὶ ἐπιβολὴ λογοκρισίας!

Στην σχιζοφρενική εποχή απολύτου παρακμής που διανύουμε η συχνότης άκρως εξωφρενικών και αντιφατικών φαινομένων είναι τόσο υψηλή που πλέον αποτελούν κομμάτι της καθημερινότητος και αρχίζουν να περνούν απαρατήρητα από τις μάζες. Για παράδειγμα, μπορεί τα μέλη μιας συμμορίας Αλγερινών που παρουσιάζονται ως “πρόσφυγες” να έχουν συλληφθεί κυριολεκτικώς εκατοντάδες φορές για τα ίδια αδικήματα αλλά να συνεχίζουν να κυκλοφορούν ελεύθερα και να δρουν ανενόχλητα, εάν εξαιρέσουμε τις λίγες ημέρες παραμονής στο κρατητήριο που συνεπάγεται κάθε επαναλαμβανόμενη σύλληψή τους. Aπό την άλλη, ένας καταστηματάρχης που υπερασπίζεται την περιουσία του απέναντι σε κάποιο άθλιο περιθωριακό στοιχείο που προσπαθεί να τον ληστέψει μπορεί να βρεθεί κατηγορούμενος εάν έχει την ατυχία ο ληστής να ανήκει σε κάποια αγιοποιημένη “ευπαθή” ομάδα… Μπορεί ένας αστυνομικός που υπέπεσε στο “αδιανόητο έγκλημα” του ραπίσματος ενός μικρού παραβατικού αθίγγανου να κινδυνεύει να χάσει την δουλειά του και να διωχθεί ποινικώς, ενώ οι αναρίθμητες συμμορίες των “Ρομά” κλέβουν, ληστεύουν, σκοτώνουν και τρομοκρατούν χωρίς κανέναν απολύτως έλεγχο. Mπορεί να τελούνται οργανωμένες εν ψυχρώ δολοφονίες αθώων ανθρώπων στο όνομα της ελεύθερης επιλογής, ενώ δράστες ειδεχθών εγκλημάτων να αποφυλακίζονται μετά από 5 έτη εγκλεισμού, το πολύ, πάλι στο όνομα της ελευθερίας! Και τι πιο αντιφατικό και παράλογο από το κυρίαρχο δόγμα της εποχής σύμφωνα με το οποίο όλοι είναι διαφορετικοί αλλά ταυτοχρόνως ίσοι;

Στα πλαίσια των σχιζοφρενικών αντιφάσεων της εποχής της “προόδου” εντάσσεται και η αντιμετώπιση του ακανθώδους ζητήματος των αμβλώσεων, το οποίο προσφάτως προσέλκυσε τα φώτα της δημοσιότητος. Καθώς το ζήτημα αυτό είναι ιδιαιτέρως περίπλοκο, και για να αναλυθεί λεπτομερώς πρέπει να προσεγγιστεί από πολλές και ποικίλες πλευρές, από την ηθική έως την βιολογία, και από τις δημογραφικές του προεκτάσεις έως ακόμη και την μεταφυσική, θα επιχειρήσουμε απλώς να αναδείξουμε την άκρατη υποκρισία και τις εξόφθαλμες αντιφάσεις της κυρίαρχης “προοδευτικής” αντιλήψεως περί του θέματος.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Ἀθιγγάνων τερατουργήματα – καὶ τὰ … “ἐπάρατα κι ἐξοβελιστέα” στερεότυπα – τῆς ἀδιάψευστης σοφίας αἰώνων!

“Ιερά οργή” και αγανάκτηση κατέλαβε προ ημερών σύμπαντα τα συστημικά μ.μ.ε. με αφορμή ένα βίντεο που διέρρευσε, στο οποίο ομάδα τριών αστυνομικών εμφανίζεται να ελέγχει έναν νεαρό (αθίγγανο) στην περιοχή του Μενιδίου, οπότε, κατά την διάρκεια του ελέγχου, εις εκ των αστυνομικών φαίνεται να ρίχνει δυο φάπες στον αθίγγανο (δίχως να είναι γνωστό τί έχει προηγηθεί…).
Ενώ είναι σε όλους γνωστό ότι οι αστυνομικοί κυριολεκτικώς “παίζουν το κεφάλι τους” οσάκις – σπανιότατα – λαμβάνουν εντολή περιπολίας ή επιχειρήσεως σε περιοχές-γκέτο όπως το Μενίδι (οι οποίες έχουν, προ πολλών ετών, καταστεί άβατα ανομίας και εγκληματικότητος, όπου κυριαρχούν ανεξέλεγκτες συμμορίες αποθρασυμένων ενόπλων αθιγγάνων κακοποιών, τους οποίους ουδείς τολμά να πατάξει) ζητούνται τώρα οι κεφαλές των αστυνομικών επί πίνακι. Όταν βέβαια τα ΜΑΤ, κατόπιν κυβερνητικών εντολών, είχαν ταράξει στις βουρδουλιές και είχαν πνίξει στα χημικά παιδιά και ηλικιωμένους, στην προσπάθεια καταστολής των περσινών παλλαϊκών συλλαλητηρίων για την Μακεδονία, τότε δεν είχε επιδειχθεί παρόμοια ευαισθησία από τα μ.μ.ε….

Και σαν να μην έφτανε η διαπόμπευση των αστυνομικών από τα μ.μ.ε. ήρθε και ο πολιτικός προϊστάμενός τους, Υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ. Χρυσοχοϊδης, ο οποίος όχι μόνο δεν προσπάθησε κάπως να καλύψει τους υφισταμένους του, τους βαλλόμενους και λοιδορούμενους αστυνομικούς, αλλά έσπευσε κι αυτός να τους ρίψει τον “λίθο του αναθέματος” πομπωδώς δηλώνοντας «Όποιος χτυπά αναίτια, δεν έχει θέση στην Ελληνική Αστυνομία. Όποιος χτυπά ανήλικα, δεν χωρά πουθενά»
https://www.protothema.gr/politics/article/968650/hrusohoidis-gia-astunomiko-tis-dias-opoios-htupa-anilika-den-hora-pouthena/
Το αυτό έπραξε και ο Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ., Αντιστράτηγος Μιχάλης Καραμαλάκης, θέτοντας άμεσα τους αστυνομικούς σε διαθεσιμότητα!
https://www.protothema.gr/greece/article/968705/arhigos-elas-gia-tin-viaiopragia-se-11hrono-tetoies-suberifores-einai-pliros-katadikastees/
Το κρίσιμο στοιχείο για την εκδήλωση αυτού του κύματος δημοσιογραφικής κατακραυγής εναντίον των αστυνομικών ήταν ασφαλώς ….η αθιγγανική καταγωγή του “θύματος”. Διότι αμέσως το σπαραξικάρδιο αφήγημα απέκτησε το ειδικό χαρακτηριστικό της “ρατσιστικής βίας”, κατέστη δηλαδή έγκλημα καθοσιώσεως…

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Τὸ 2020 ἦρθε – ἡ Πατρίδα χάνεται… Παλλαϊκὲς ἀντιδράσεις διαμαρτυρίας τῶν νησιωτῶν: Ἡ μόνη ἐλπιδοφόρα ἐξέλιξις!

Εισήλθαμε στο 2020, με την Πατρίδα μας να βρίσκεται σε δεινή και αξιοθρήνητη θέση από πάσης απόψεως, υφισταμένη συνεχείς ταπεινώσεις και καθημερινούς εξευτελισμούς από τον νεο-οθωμανικό επεκτατισμό, διαθέτοντας μία πολιτική εξουσία “λίγη”, “ολίγιστη”, ολοφάνερα ενδοτική, φοβική και ολότελα αναντίστοιχη των κρισίμων περιστάσεων και των γεωπολιτικών συνθηκών.
Απούσα η χώρα μας από τα διεθνή δρώμενα, δεν προσκαλείται επιδεικτικώς σε διεθνείς διασκέψεις που αμεσότατα την αφορούν (π.χ. στην διεθνή διάσκεψη του Βερολίνου για την διένεξη στην Λιβύη), όπου η Τουρκία εμφανίστηκε ως πρωταγωνίστρια, ακολουθώντας δυναμική, επιθετική και ανεξάρτητη πολιτική, ενώ η Ελλάς εμφανίζεται στον αντίποδα ως ένας καταφρονεμένος και ασήμαντος, δουλικός υποτελής, ως “ουρά” της πολιτικής των Η.Π.Α. που, παρά ταύτα, παραμένει ευνοϊκή υπέρ της Τουρκίας, παρά την ιταμή και αλαζονική στάση που προκλητικώς επιδεικνύει η τελευταία έναντι πάντων, ακόμη και έναντι των Η.Π.Α. !

Μονότονα δυσάρεστες είναι για την Πατρίδα μας και οι εξελίξεις γύρω από τον συνεχιζόμενο εξ ανατολών βαρβαρικό εποικισμό. Κάθε μέρα, ακόμα και κάτω από εξαιρετικώς αντίξοες καιρικές συνθήκες, μεσούντος του χειμώνος, καταφθάνουν δεκάδες βάρκες με εκατοντάδες αφρικανούς και ασιάτες αλλοφύλους εποίκους, για την άφιξη και περισυλλογή των οποίων το Λιμενικό Σώμα δεν παραλείπει να μας ενημερώνει με καθημερινά δελτία τύπου, κομπάζοντας σχεδόν για το δήθεν “έργο” της “διάσωσης” που επιτελεί! Κάθε μέρα μουσουλμανικός πληθυσμός ισοδύναμος τουλάχιστον με τον πληθυσμό ενός ολοκλήρου χωριού εισέρχεται στην επικράτεια της Ελλάδος. Ανυπολόγιστος είναι ο αριθμός των ορδών που εισβάλλουν και από τα χερσαία σύνορα στον Έβρο!

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Ο εποικισμός συνεχίζεται. Σειρά είχε η Σπάρτη! / Βιομηχανία μηνύσεων από τον Δημητρά / Αποκαλυπτικά στοιχεία: 94% από τα “ασυνόδευτα προσφυγόπουλα”, αγόρια… / Συνεχίζει τις …”διασώσεις” το λιμενικό!

Ο εποικισμός συνεχίζεται ακάθεκτος. Σειρά είχε αυτή την φορά η Σπάρτη… (Πού ‘σαι Λεωνίδα). [ Ένταση και εικόνες ντροπής στη Σπάρτη κατά την άφιξη προσφύγων, κυρίως οικογενειών με μικρά παιδιά (vids) ]. Το μοτίβο ίδιο όπως παντού: αιφνιδιαστική άφιξη, χωρίς να ενημερωθεί κανείς, ούτε καν το τοπικό δημοτικό συμβούλιο. Εγκατάσταση σε ξενοδοχείο (υποτίθεται προσωρινώς, για μερικούς μήνες – τελικά γίνεται επ’  αόριστον). Αστυνομικές δυνάμεις παρούσες για να προστατεύουν τους εποίκους, έτοιμες να μπουζουριάσουν όποιον διαμαρτυρόμενο Έλληνα “παρεκτραπεί”. Λίγοι οι κάτοικοι που αντιδρούν όπως θα έπρεπε, δηλαδή με την φυσική τους παρουσία. Οι λοιποί, ακόμη κι αν διαφωνούν, όπως κατά κανόνα συμβαίνει, είναι απόντες… Και τα μ.μ.ε. καταγράφουν, οπότε, κατόπιν, πολύ πιθανόν να αναλάβει δράση ο γνωστός Δημητράς (του “Παρατηρητηρίου”) ο οποίος μοιράζει μηνύσεις προς πάσαν κατεύθυνσιν προς παραδειγματισμόν και κατατρομοκράτηση των Ελλήνων, μια που υπάρχει, ως δαμώκλειος σπάθη, ο “αντιρατσιστικός νόμος”… Τελευταίως στο στόχαστρό του ετέθησαν και ιερωμένοι, όπως ο εφημέριος της Σκύδρας (που κατεγράφη να προβαίνει σε αντιμεταναστευτικές δηλώσεις κατά την διάρκεια τοπικής συνελεύσεως κατοίκων, διαμαρτυρομένων για την άφιξη εποίκων https://racistcrimeswatch.wordpress.com/2019/11/08/1-914/) αλλά ακόμα και ο, προβεβλημένος από τα μ.μ.ε. πατήρ Αντώνιος Παπανικολάου, που είναι επικεφαλής της “Κιβωτού του Κόσμου”, δηλαδή μίας Μ.Κ.Ο. η οποία φιλοξενεί παιδιά (μεταξύ των οποίων και πάνω από 200 “ασυνόδευτα προσφυγόπουλα” (https://www.kivotostoukosmou.org/el/kivotos-tou-kosmou/domes/kivotos-aigaiou-chios) !  Ωστόσο, εκπρόσωποι της “Κιβωτού” Αιγαίου (Χίος) “διέπραξαν”, εσχάτως, το “έγκλημα καθοσιώσεως”” να διαμαρτυρηθούν, δι’  επιστολής τους στο Δημοτικό Συμβούλιο, για την κατάσταση στην Χίο, όπου (μεταξύ άλλων πόλεων) υπάρχουν εγκαταστάσεις της “Κιβωτού”, πλησίον των οποίων δρομολογείται η δημιουργία Προαναχωρησιακού Κέντρου Κράτησης Αλλοδαπών (ΠΡΟ.ΚΕ.ΚΑ) με αποτέλεσμα να τίθεται ζήτημα ασφαλείας για τα φιλοξενούμενα από την “Κιβωτό” παιδιά. Ας σημειωθεί ότι η “Κιβωτός του Κόσμου” το 2003 βραβεύτηκε από το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο ενάντια στο ρατσισμό και την ξενοφοβία ως «το φωτεινότερο παράδειγμα στην Ελλάδα»! Τώρα όμως ακόμα και η βραβευθείσα ως “αντιρατσιστική” “Κιβωτός” έφθασε να δηλώσει την αντίθεσή της στη δημιουργία προαναχωρησιακού κέντρου κοντά στις εγκαταστάσεις της στη Χίο με φρασεολογία που – σύμφωνα με το Παρατηρητήριο – βρίθει ρατσιστικών και ισλαμοφοβικών αναφορών! Οπότε αμέσως μπήκε κι αυτή στην “μαύρη λίστα” του Δημητρά. https://www.dikaiologitika.gr/eidhseis/koinonia/278854/ti-sta-alitheia-symvainei-me-tous-prosfyges-ton-patera-antonio-kai-tin-protognori-minysi-eis-varos-tou

Εν τω μεταξύ οι αφίξεις εποίκων καθημερινώς συνεχίζονται, κατά εκατοντάδες (επισήμως) ή και χιλιάδες […]

 

Από τον οίκτο στην μοιρολατρία και μετά στον φόβο.

Καθώς ο εποικισμός της χώρας μας από τις αφροασιατικές μάζες συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, το σύστημα διαχειρίσεως του εποικισμού που κυρίως αποτελείται από την πολιτική εξουσία όλων των αποχρώσεων, το δημοσιογραφικό κατεστημένο και τις ποικίλες “ανθρωπιστικές” οργανώσεις, φροντίζει να μεταλλάσει διαρκώς το κρίσιμο κεντρικό επικοινωνιακό/προπαγανδιστικό μήνυμα προς τις, προς αντικατάσταση, μάζες των γηγενών ώστε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να εξασφαλίζει, εάν όχι την αποδοχή και την πλήρη παθητικότητα, σε κάθε πρίπτωση την αναιμικότητα και υποτονικότητα των όποιων αντιδράσεων. Στην τρέχουσα φάση της διακυβερνήσεως από την αριστεροδεξιά Ν.Δ., και κυρίως μετά την ανακοίνωση κι εφαρμογή του σχεδίου διαρκούς μεταφοράς εποίκων στην ηπειρωτική χώρα με το πρόσχημα της “αποσυμφόρησης των νησιών”, το κυρίαρχο μήνυμα που διοχετεύεται προς τις μάζες, προφορικώς και γραπτώς, είναι αυτό της μοιρολατρικής αποδοχής της υφισταμένης καταστάσεως.

Πριν το αναλύσουμε αυτό περαιτέρω, ας θυμηθούμε το 2015 οπότε και ξεκίνησε η  μεγάλης κλίμακος μαζική μεταφορά αφροασιατών εποίκων στην Ευρώπη διά μέσου της Ελλάδος. Με αφορμή τον πόλεμο στην Συρία, είχε στηθεί ένας καθημερινός βομβαρδισμός μηνυμάτων “αλληλεγγύης” προς τους “δυστυχείς πρόσφυγες” από όλα τα Μ.Μ.Ε. και τα λοιπά κέντρα εξουσίας.[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1973: Ο ΣΑΘΡΟΣ ΓΕΝΕΘΛΙΟΣ ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΕΩΣ.

Ενώ οι καθημερινές χερσαίες διελεύσεις αφροασιατών εποίκων μέσω του Έβρου καθώς και οι μαζικές αποβάσεις στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου συνεχίζονται εντελώς ανεμπόδιστα (παρά τις περί του αντιθέτου κίβδηλες κυβερνητικές προεκλογικές υποσχέσεις), αντί για τον λόγο αυτόν να σημάνει πανεθνικός συναγερμός, διότι η εξ ανατολών πληθυσμιακή εισβολή συνιστά αυτονοήτως όχι απλώς κρίσιμο ζήτημα εθνικής ασφαλείας αλλά, πολύ περισσότερο, υβριδικήν εκδοχή πολέμου εναντίον της χώρας, στην επικαιρότητα κυριαρχεί – τί άλλο; – ο “τριήμερος εορτασμός της επετείου της φοιτητικής εξέγερσης του Πολυτεχνείου” ο οποίος, καίτοι επί δεκαετίες έχει καταστεί ταυτόσημος των επεισοδίων, της βίας, της αλητείας, των βανδαλισμών, των δηώσεων, της ύβρεως και της καταστροφής, εξακολουθεί να κατέχει κεντρική θέση στην συστημική προπαγάνδα, δηλητηριάζοντας με τους ποταμούς των τερατωδών ψευδών που τον περιβάλλουν τις νεώτερες γενιές, ακόμα και αθώες ψυχές μικρών παιδιών που, έχοντας μεγάλην απόσταση από την επίμαχη εποχή και καθώς μαστίζονται από παντελή ιστορική άγνοια, αποτελούν ιδανικά θύματα των τσαρλατάνων του πολιτικού, δημοσιογραφικού και ακαδημαϊκού κατεστημένου της αισχράς και ολεθρίας περιόδου της μεταπολιτεύσεως!

Ας δούμε λοιπόν συνοπτικώς τα κυριότερα περί την “ηρωικήν επέτειο” αναπαραγόμενα ψεύδη:

………….

   …

Ο μύθος της “εξέγερσης” του Πολυτεχνείου κατέχει κομβική θέση στην σύγχρονη ελληνική ιστορία και ο ρόλος του εξηγεί την σύγχρονή μας πολιτειακή και κοινωνική κατάπτωση. Όταν το απόλυτο πρότυπο πολιτικής στάσεως καθίσταται η κατάληψη δημοσίων κτηρίων από διάφορα ρεμάλια και ρεμαλοειδή που αργότερα γίνονται δημοσιογράφοι, καθηγητές πανεπιστημίων, βουλευτές, ευρωβουλευτές κ.λπ., εξαργυρώνοντας τους σκιώδεις και κατά φαντασίαν “αγώνες” τους για την “δημοκρατία” πολλαπλώς διαστρεβλώνοντας γεγονότα κατά το δοκοῦν, τότε είναι επόμενο να είναι διαλυμένα και τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, να είναι μαραζωμένη και εκφυλισμένη η παιδεία εν γένει, να είναι πλήρως απονεκρωμένη κι εκκαρναβαλισμένη η πνευματική ζωή. Είναι επίσης επόμενο τα υπόγεια των πανεπιστημιακών σχολών να φιλοξενούν γιάφκες τρομοκρατών, είναι επόμενο ένας ρεμπεσκιές αρχικαταληψίας να φθάσει να γίνει πρωθυπουργός, ο πρωθυπουργός της προδοσίας (των Πρεσπών) και του ανοίγματος των συνόρων στους ισλαμομετανάστες…

Το ψεύδος έχει προ πολλού αποκαλυφθεί αλλά, όσο κι αν έχει ξεφτίσει, το συντηρούν ωστόσο επιμελώς, διότι ξέρουν ότι η κατάρρευσή του θα σημάνει και την κατάρρευση του φαύλου μεταπολιτευτικού καθεστώτος εν συνόλῳ!

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Το “¨ΟΧΙ” του Μεταξά στην ιταλική εισβολή του 1940 και τα “ΟΧΙ” που πρέπει να πούμε σήμερα!

Τελευταίως κυκλοφοροῦν συχνὰ μονομερεῖς ἱστορικὲς θεωρήσεις, εἴτε ἐκ κακῆς εἴτε καὶ ἐξ ἀγαθῆς προθέσεως.

Ἕνα ζήτημα ποὺ συνήθως φωτίζεται μονομερῶς ἢ καὶ στρεβλῶς ἀφορᾷ εἰς τὴν στάσιν, τὰ κίνητρα καὶ τὶς προθέσεις τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τῆς Ἑλλάδος ἐν ὄψει καὶ διαρκοῦντος τοῦ Β΄ΠΠ. Κατὰ πόσον εἶχεν ὁ ἴδιος πράγματι τὴν δυνατότητα χαράξεώς της ὑπὸ τὴν βαρειὰ σκιὰ τοῦ ἀπολύτως ἀγγλοδούλου παλατιοῦ καὶ τῶν συναφῶν του κέντρων;

Ἂν ἀπεδείχθη ἀνίκανος νὰ ἀναγνωρίσῃ πλήρως τὸν κοσμοϊστορικὸ χαρακτῆρα καὶ σημασίαν τῆς διαφαινομένης συγκρούσεως καὶ στὴν συλλογιστικήν του ἐκυριάρχησε τελικῶς κάποια στενὴ θεώρησις τῶν τοπικῶν συντεταγμένων τοῦ ζητήματος, ἑνὸς ζητήματος ὅμως μὲ καθοριστικῶς καθολικὰ χαρακτηριστικά, ὅπως μάλιστα ἡ μεταπολεμικὴ περίοδος καὶ δὴ ἡ ἀπερίγραπτη ἔκπτωσις καὶ κατάπτωσις ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας τραγικῶς καὶ μοιραίως καταδεικνύει, δύνανται ἐν τούτοις νὰ τοῦ προσαφθοῦν χαρακτηριστικὰ συγγενῆ πρὸς μειοδοσίαν ἢ καὶ προδοτικὴν ὑποτέλειαν – ἢ μήπως ἁπλῶς ἐπρόκειτο περὶ ἀτελοῦς σταθμίσεως καὶ ἐκτιμήσεως δεδομένων ὡς ἐκ τῆς ἀνεπαρκείας του νὰ δῇ τὴν διαφαινομένην σύγκρουσιν εἰς τὸ ὑψηλόν της ἀληθὲς ἐπίπεδον ἀναφορᾶς, ἐπίπεδον ποὺ κατὰ πολὺ ὑπερέβαινε ἐκεῖνο τῶν παλαιῶν τοπικῶν διακρατικῶν διενέξεων;

Τὸ ζήτημα εἶναι πολυσχιδὲς καὶ περίπλοκον μὲ πολλὰ καὶ ἐν πολλοῖς ἀντιφατικὰ δεδομένα. Ἔχοντας κατὰ τὸ παρελθὸν σαφῶς λάβει θέσιν ἐπικριτικὴν ἔναντι τῆς τελικῆς του στάσεως, τοὐλάχιστον μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς ἑλληνοϊταλικῆς συρράξεως, ἡ ὁποία βασικὴ θέσις μας καὶ βεβαίως ἰσχύει, ὅμως παρατηροῦντες ἀφ᾿ ἑτέρου μίαν ὑπεραπλουστευτικὴν μονομέρειαν ἐπὶ ἑνὸς τόσον περιπλόκου καὶ πολυσχιδοῦς ἱστορικοῦ θέματος, ζητήσαμε ἀπὸ φίλο ἱστορικὸ νὰ παραθέσῃ κάποια ἱστορικὰ στοιχεῖα πού, παρ᾿ ὅτι βεβαίως δὲν εἶναι πλήρη, τείνουν ὅμως νὰ ἀποκαταστήσουν μίαν πιστωτέραν εἰκόνα τῆς ἱστορικῆς ἀληθείας ὡς πρὸς τὸ σπουδαῖον αὐτὸ ζήτημα.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΣ – ΕΘΝΟΑΠΟΔΟΜΗΣΗ – ΑΝΩΜΑΛΙΑ: ΤΗΝ ΣΚΥΤΑΛΗ ΑΠΟ ΤΟΝ (ΡΟΖ) ΣΥΡΙΖΑ ΠΑΙΡΝΕΙ Ο …ΓΑΛΑΖΙΟΣ ΣΥΡΙΖΑ

Πρέπει να πάσχει από βαρύτατη άνοια ή να είναι αθεράπευτα εθελότυφλος όποιος ψηφοφόρος της Ν.Δ. μετά και την συμπλήρωση και των “100 πρώτων ημερών διακυβέρνησης”, εξακολουθεί να διατηρεί έστω και ελάχιστες ψευδαισθήσεις περί μίας τάχα διαφορετικότητας της νέας κυβερνήσεως ως προς την πολιτική που ακολουθεί σε θέματα εθνικού ενδιαφέροντος. Για να το διατυπώσουμε πιο ωμά, πρέπει να είναι εντελώς ηλίθιος όποιος ψηφοφόρος με στοιχειωδώς πατριωτικά αισθήματα εξακολουθεί να μη αντιλαμβάνεται αυτό που με βεβαιότητα είχαμε διατυπώσει ως πρόβλεψη προ των εκλογών, ότι δηλαδή η κυβέρνηση της Ν.Δ., παρά τις επιδερμικές λεκτικές της διαφοροποιήσεις, θα αποδειχθεί ΑΠΟΛΥΤΩΣ ευθυγραμμισμένη με την εθνομηδενιστική-εθνοαποδομητική ατζέντα που είχε προωθήσει με δραστικό τρόπο η, απροκαλύπτως αντεθνικού προσανατολισμού, προηγουμένη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Αρκεί να προσέξει κανείς την στάση της Ν.Δ. σε τρία κρίσιμα ζητήματα:[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]