Ο MacDonald [7] μιλάει εκτενώς για την ανώτερη Εβραϊκή νοημοσύνη στην θεωρία του περί Εβραϊκής ομαδικής εξελικτικής στρατηγικής. Μέσῳ της ευγονικής (π.χ. οι πολυμαθείς Ραβίνοι έκαναν πολλά παιδιά ενώ οι πολυμαθείς Χριστιανοί ιερείς κανένα) [8] οι Εβραίοι παγίωσαν ένα πλεονέκτημα όσον αφορά τον ΔΝ. Ο MacDonald παραθέτει ένα μέσο όρο ΔΝ 117 των Ασκεναζίμ Εβραίων, με ένα λεκτικό ΔΝ να κυμαίνεται στο 125 και με τον ΔΝ εφαρμογών (performance IQ) να κυμαίνεται κοντά στο μέσο όρο. Άλλοι ψυχολόγοι έχουν πει ότι οι Εβραίοι σημειώνουν πολύ χαμηλότερα σκορ στην οπτικοχωρική αντίληψη, ειδικά εν σχέσει προς αυτά των Σκανδιναβών Νορδικών. [9] Όλως περιέργως, υπάρχουν λίγες έρευνες ΔΝ που εστιάζουν στην διαφορά μέσου όρου ΔΝ μεταξύ Εβραίων και Εθνικών (μή Εβραίων).
Είναι γεγονός ότι σε κάθε εποχή ανεξαρτήτως, η εκάστοτε καθεστηκυία τάξις χρησιμοποιεί το δικό της αφήγημα της ιστορίας προκειμένου να επιτείνει, να δικαιολογήσει και να διατηρήσει την επικυριαρχία της. Δεν είναι, συνεπώς, καθόλου τυχαίο, ότι σε κάθε ιστορία, όπως αυτή μαθαίνεται και διδάσκεται, οι κυρίαρχοι και οι διαμορφωτές της τρεχούσης τάξεως πραγμάτων αποτελούν τους ήρωες και τους σωτήρες, ενώ οι ηττημένοι είναι πάντα ο «κακός» της ιστορίας, ο «δράκος» του παραμυθιού. Είναι γνωστή η φράση του Βολταίρου, ότι «αν θέλεις να μάθεις ποιοί κυριαρχούν, δες ποιους δεν έχεις δικαίωμα να κρίνεις». Ωστόσο σε αυτό θα μπορούσε να προστεθεί ως συμπλήρωμα η σκέψη ότι αυτοί για τους οποίους μπορείς να πεις τα πάντα χωρίς επιπτώσεις, και σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα να επιβραβευθείς κιόλας, είναι αυτοί τους οποίους η καθεστηκυία τάξις αντιλαμβάνεται ως αντίπαλον δέος και, κατά συνέπειαν, ως στόχο.
Οι Πειραιώτες άκουγαν τα αεροπλάνα και πανηγύριζαν με τα χέρια υψωμένα στον ουρανό. Μετά ξεκίνησε ο σφοδρότερος βομβαρδισμός στην Ελλάδα από την αμερικανική αεροπορία. Το τραγικό τέλος των εγκλωβισμένων στα καταφύγια …
Τα ονόμαζαν «Ιπτάμενα Φρούρια». Ήταν πανίσχυρα αμερικανικά βομβαρδιστικά που απογειώθηκαν από την Ιταλία με στόχο το μεγαλύτερο ελληνικό λιμάνι.
Στις 11 Ιανουαρίου 1944 αμερικανικά βομβαρδιστικά χτύπησαν ανελέητα τον Πειραιά. Υπήρξε ο σφοδρότερος αεροπορικός βομβαρδισμός που καταγράφηκε στην Ελλάδα, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με τους κατοίκους του λιμανιού να πληρώνουν βαρύτατο φόρο αίματος.
Ποιος είναι ο γερό Haftar και με τι πλάτες κάνει τον νταή στην Μεσόγειο;
Το Μητσοτακιστάν είναι, δίχως άλλο, ένα κράτος-παρωδία, ένα κράτος-οπερέτα! Κάποια εξωφρενικά περιστατικά το επιβεβαιώνουν αυτό πέραν πάσης αμφιβολίας! Ιδού μία πρόσφατη απόδειξη: το εικονιζόμενο ρεμάλι, ισλαμιστής και, κατά δήλωσή του, μέλος του ISIS, εισήλθε προ ετών στην Ελλάδα (ως Παλαιστίνιος δήθεν “πρόσφυγας”…) και του έχει δοθεί άσυλο, όπως συνήθως δίδεται σε όλους όσους δηλώνουν Παλαιστίνιοι… Άγνωστος είναι ο τρόπος με τον οποίο αποδεικνύουν, χωρίς χαρτιά, την παλαιστινιακή τους ταυτότητα, αφού οι Παλαιστίνιοι είναι, ως γνωστόν, αραβόφωνοι, οπότε, κάθε αραβόφωνος μπορεί κάλλιστα να δηλώσει «Παλαιστίνιος» για να απολαμβάνει τα οφέλη της γνωστής ευρωπαϊκής “ευαισθησίας” απέναντι στο δράμα των Παλαιστινίων.
Κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν, θα παρατηρήσουμε ότι οι εθνικιστές ανέκαθεν έδιναν μεγάλη σημασία σε φυσιολατρικές δραστηριότητες και ασκήσεις σκληραγώγησης. Κατασκηνώσεις τόσο θερινές όσο και χειμερινές, αναρριχήσεις απόκρημνων βράχων, προπονήσεις πολεμικών τεχνών, μαθήματα επιβίωσης στην άγρια φύση και άλλες παρόμοιες ενασχολήσεις πραγματοποιούνταν όσον καιρό υπάρχει και η ίδια η Ιδέα. Έτσι, από τις ασκήσεις της Κρυπτείας του αρχαϊκού παρελθόντος μεταξύ Αρίστων ομοίων φτάνουμε, ποιητικά σχεδόν, στις σημερινές κατασκηνώσεις του Άρματος.
Ενώ παρακολουθούμε τα επικοινωνιακά shows της συνήθους κυβερνητικής παροχολογίας που συνοδεύουν την επίσκεψη του εκάστοτε πρωθυπουργού στην Δ.Ε.Θ., θα πρέπει να επισημάνουμε το προφανές (αν και αθέατο σε μεγάλη μερίδα υπνωτισμένων συμπατριωτών μας…): ότι η Ελλάς βρίσκεται σε ένα απελπιστικό αδιέξοδο, κυβερνώμενη από έναν θίασο (που παριστάνει την κυβέρνηση) προεξάρχοντος του Μητσοτάκη και ότι αυτή η άθλια κυβέρνηση, καίτοι παραπαίει υπό το βάρος αλλεπαλλήλων σκανδάλων και συντριπτικών αποτυχιών σε όλα τα επίπεδα, παραμένει στο απυρόβλητο, ελλείψει αντιπολιτεύσεως!
Αν και τα χρόνια που έχουν περάσει είναι πολλά, η μνήμη δεν ξεθωριάζει! Σαν σήμερα – 27 Αυγούστου – ήταν που έφυγε από την ζωή ο Κώστας Μπαϊκούσης, ένας ξεχωριστός αγωνιστής της Ιδέας μας, ένας υποδειγματικός Έλλην, ένας αδάμαστος εθνικιστής και ιδρυτικό στέλεχος της κινήσεώς μας.