Μᾶς λέγουν συχνὰ ὅτι εἶναι πρόσφυγες· διατί, λοιπόν, μὲ τὰ πλοιάριά των ἔχουν μόλις κατακλύσει τὴν ἰταλικὴν νησῖδα Λαμπετοῦσα (μόλις 20 τετρ.χιλιομέτρων), ποὺ πλέον ἔγινε Ἀμαυροῦσα, ἀπέχουσαν μόλις 100 χλμ. ἐκ τῆς πρωτευούσης τῆς Ὑεμένης, τώρα ἀκριβῶς ποὺ «ἔπεσεν ἡ τυραννία» λοιπόν;
Το πρόγραμμα οικονομικών περικοπών και περιορισμού των λειτουργικών δαπανών των E.Δ. που επέβαλε η τρόϊκα, στέλνει στα παλιατζίδικα τέσσερα υπερπολύτιμα σκάφη του Π.Ν., τo υποβρύχιο ΓΛΑΥΚΟΣ S110 Type 209/1100, για το οποίο δαπανήθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για τον εκσυγχρονισμό του μόλις δέκα χρόνια πριν και άλλες τρεις πυραυλακάτους κλάσης S148 (La Combattante IIA) που είχαν παραληφθεί δωρεάν ως αντισταθμιστικά οφέλη για την πρώτη αγορά των “αμαρτωλών” υποβρυχίων Type 214!
Φαίνεται ότι το Πολεμικό Ναυτικό είναι αρκετά ισχυρό για να πολεμά όσους επιβουλεύονται την ασφάλεια της χώρας, αλλά απέναντι στον εσωτερικό εχθρό, την τρόϊκα και τους συνεργάτες της είναι και αυτό αδύναμο…
Ειδικά το θέμα του ΓΛΑΥΚΟΣ S110 που είχε μπροστά του άλλα δέκα χρόνια επιχειρησιακής ζωής τουλάχιστον (το σκάφος βγήκε ολοκαίνουριο και με προηγμένα συστήματα από το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού NEPTUNE I) είναι σκανδαλώδες.
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
ἐξ ἀνάγκης δὴ νῦν τοῦτο οὕτω σκεπτέον, ἐν τίνι ποτὲ τούτων ἐπιστήμη συμβαίνει γίγνεσθαι περὶ ἀνθρώπων ἀρχῆς, σχεδὸν τῆς χαλεπωτάτης καὶ μεγίστης κτήσασθαι. δεῖ γὰρ ἰδεῖν αὐτήν, ἵνα θεασώμεθα τίνας ἀφαιρετέον ἀπὸ τοῦ φρονίμου βασιλέως, οἳ προσποιοῦνται μὲν εἶναι πολιτικοὶ καὶ πείθουσι πολλούς, εἰσὶ δὲ οὐδαμῶς. (Πλάτωνος, Πολιτικός)
Μεταφέρουμε δύο πρόσφατες ειδήσεις, μία από το εξωτερικό και μια από το εσωτερικό. Τις αφιερώνουμε, αμφότερες, χωρίς περισσότερα σχόλια, στους απανταχού «αντιρατσιστές»…
Μαθητική ποδιά.. – ναί, εκείνη την βαθυκύανη υφασμάτινη περιβολή, πάντα πεντακάθαρη και καλοσιδερωμένη, με τον ολόλευκο γιακά της και την επίσης λευκή κορδέλα στα μαλλιά (για εμάς τα κορίτσια). Ποιός την θυμάται πια; Ακόμα και αυτοί πού την θυμούνται δέν επιτρέπουν στον εαυτό τους να την αναπολούν γιά να μή χαρακτηριστούν οπισθοδρομικοί. Θεωρήθηκε (ΣΣ: δικαίως, θα σχολιάζαμε…) “αντιδημοκρατικό” γνώρισμα καί κατάλοιπο αυταρχισμού η ομοιόμορφη ενδυμασία των μαθητριών και, ως ένα από τα πρώτα μέτρα της νωπής ακόμη σοσιαληστρικής επελάσεως, προέβησαν οι λαοπρόβλητοι εργολάβοι της β΄ φάσεως της μεταπολιτευτικής λαίλαπας εσπευσμένα στην εδυματολογική «απελευθέρωση» των παιδιών. Ένα μέτρο με μεγίστη (και παραγνωρισμένη) σημειολογική και πρακτική σημασία!
Κάποια πρώτα συμπεράσματα σχετικά με τις πρόσφατες εξελίξεις στην Αίγυπτο και γενικότερα στον αραβοϊσλαμικό κόσμο. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Το βράδυ της Πέμπτης 27 Ιανουαρίου 2010, εκατομμύρια αποχαυνωμένων μαζανθρώπων παρακολουθούσαν επί σειρά ωρών από τα Μέσα Μαζικής Εξαπατήσεως (τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και διαδίκτυο) τις διαπραγματεύσεις επαγγελματιών «αντιρατσιστών» με το ανθελληνικό κράτος, αναφορικά με το ζήτημα, της καταλήψεως κτηρίου της Νομικής σχολής, από 300 λαθρομετανάστες…
Το πραγματικό ενδιαφέρον στο γεγονός, που το κάνει αξιοσημείωτο, είναι η σημειολογία του. Αν κάποιος ήθελε να εξηγήσει εντός 10 λεπτών σε έναν άνθρωπο της προχριστιανικής Ευρώπης την κατάντια , την παρακμή και την διαστροφή του πνεύματος στην χώρα μας, θα αρκούσε να του εξιστορήσει τα γεγονότα της Νομικής…
Ο κόσμος μας είναι ένα ελάχιστο κομμάτι στη σημειογραφία του όντος.Το ον περιέχει αναμφιβόλως τη διάστασή μας και αυτό το καταλαβαίνουμε από την έννοια της απειρίας που διέπει το ανθρώπινο μυαλό,έννοια η οποία δεν δικαιολογείται μέσα στα στενά όρια του παρόντος χώρου και χρόνου και προϋποθέτει αναμνήσεις και ενοράσεις από ευρύτερο οντικό ζωτικό χώρο.Επιτέλους θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι ο λόγος της επίσημης διανόησης –ειδικά της μεταπροσωκρατικής περιόδου- επειδή είναι αντιοντολογικός, ομιλεί για αυτή τη διάσταση η οποία είναι το μη ον, καθώς επικαλύπτει και δεν αναδεικνύει τις ιδιότητες καθεαυτές του όντως όντος και άρα οι έννοιες και αξίες που αναφύει καλύπτουν διασπαστικώς μόνο τον υπό το όν κείμενο κόσμο. Μέσα από τη χυδαία αντιστροφή ως μεγάλοι φιλόσοφοι χαρακτηρίσθηκαν όσοι κατάφεραν να αντιστρέψουν την οντική συνέχεια, να την κλείσουν στον παρόντα κόσμο και να φυλακίσουν τον επιλήσμονα άνθρωπο, ο οποίος τότε μάταια αναζητεί μία ωραία ζωή η οποία οντικά ανήκει στον οντολογικό κόσμο των επομένων τελείων υπερανθρώπων.
Μία τέτοια έννοια η οποία οντολογικά υπάρχει με ένα τρόπο και σκεπτικό τελείως διαφορετικό από το χυδαίο διαστασιακό που εδώ τη χρησιμοποιούμε είναι η έννοια της ισότητας. Θα πρέπει από την αρχή να το διατυπώσουμε προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης:σε αυτόν τον κόσμο της λήθης και του μη όντος δεν υπάρχει καμμία έννοια ισότητας,και ευτυχώς που δεν υπάρχει. Διότι εάν υπάρξει εδώ ισότητα τότε η εξισορρόπηση όλων των μεταβλητών που κινούν τον παρόντα κόσμο θα καταδικάσει την παρούσα διάσταση σε αιώνια ανυπαρξία, κατωτερότητα και αντικίνηση προς το Τέλειο όπου οι ανώτεροι Άρειοι οδηγοί κινούν την παρούσα εν λήθῃ διάσταση.
Ενόσω διεξάγεται η φαρσοκωμωδία της λεγομένης διερευνήσεως από την «διακομματική κοινοβουλευτική επιτροπή» των (παραγεγραμμένων) ευθυνών των πολιτικών προσώπων που φέρονται …
Δεν είναι βεβαίως η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι παρόμοιο στην δύσμοιρη, παρηκμασμένη, σύγχρονη Ελλάδα. Φέτος όμως έχει ξεπεραστεί κάθε προηγούμενο! Πρόκειται για την γενικευμένη τηλεοπτική τουρκολαγνεία. Τηλεθεαταί κάθε ηλικίας – κυρίως γυναίκες, τα πιο ευάλωτα, ως συνήθως, θύματα της τηλεοπτικής αποχαυνώσεως – ξημεροβραδιάζονται παρακολουθώντας φτηνές τουρκικές τηλεοπτικές παραγωγές – κακόγουστα ρομάντζα, ταυτιζόμενοι με τους τούρκους «ήρωες» των σεναρίων τους.
Αυτή η «μόδα» κάθε άλλο παρά συμπτωματική με την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα είναι. Την ίδια εποχή λοιπόν κατά την οποία η Ελλάς βρίσκεται στα πρόθυρα της πλήρους οικονομικής καταρρεύσεως, στο ναδίρ της διεθνούς απαξιώσεως, την ίδια εποχή κατά την οποία η νέο-οθωμανική Τουρκία εντείνει την επιθετικά αναθεωρητική της στρατηγική, οδηγώντας κατ’ ουσίαν την Ελλάδα στη θέση ενός υποτελούς, περιορισμένων δικαιωμάτων, δορυφόρου, εντείνεται η διαδικασία της πολιτισμικής αλλοιώσεως των νεοελλήνων οι οποίοι άγονται τεχνηέντως στην υποκουλτούρα της μέσης ανατολής.
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]Νοῦς ὁρῇ καὶ νοῦς ἀκούει·
πῶς κ᾿ ἴδοιεν τὰν σοφίαν πέλας ἑστακυῖαν
ἀνέρες, ὧν τὸ κέαρ παλῷ σέσακται
καὶ δυσεκνίπτῳ τρυγί;
(Πῶς νὰ ἀνεγνώριζε τὴν σοφία κάποιος μὲ καρδιὰ καθόλου ἀνάλαφρη κι ἁγνὴ ἀλλὰ φορτωμένη φορτία βαριὰ καὶ ἐμποτισμένη μὲ τόσο κρασὶ ποὺ μὲ τίποτα δὲν φεύγει;)
Πράγματι, ξεκινώντας τὴν σειρὰν αὐτὴν τῶν «Οἰακισμῶν» ἐπὶ τῇ λήξει τοῦ σωτηρίου ἔτους 2010 δὲν εἶχα διόλου κατὰ νοῦν ὅτι δημοσιεύματα ἢ διαδόσεις ἄλλων θὰ ἀπετέλουν συχνὰ τὴν ἀφορμὴν τῆς συντάξεώς των· ἂς εἶναι ὅμως κι ἔτσι: οὕτως ἢ ἄλλως, πάντως, ἐκεῖνα δὲν θὰ σημαίνουν πολλὰ περισσότερα ἀπὸ τοῦτο ἀκριβῶς, σημεῖα δηλαδὴ ἢ ἁπτὰς εἰκόνας ἐκ τῶν ὁποίων ἀφ-ορμώμεθα δίκην διαφωτιστικοῦ παραδείγματος διακρίσεως, οὐχ ἧσσον δὲ καὶ ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος ὡς ἔκ τινος ἀνακυπτούσης ἐπικαιρότητος, ἀφ᾿ ἑτέρου.
Διότι ἡ ἄφατος φωτεινὴ Ἰδέα ἐκ τῆς ὁποίας ἐμφορούμεθα καθ᾿ ἑαυτὴ οὐδεμίαν ἔχει χρείαν τῶν ἀντιθέσεων διὰ τὴν οὐσίαν της – ἀλλ᾿ οὔτε κι ἐμεῖς, κατ᾿ ἀναλογίαν· βεβαίως ἡ μάχη, τὸ πῦρ τὴν ἀποκαθαίρει καὶ ἀναδεικνύει, προσδιορίζουσα αὐτὴν ἐκ τῆς ἀντιθέσεως τόσον, ὅσον συμβάλλει εἰς τὴν εὕρεσιν τῆς θέσεως, τοῦ ἰδίου δηλαδὴ στίγματος καί, περαιτέρω τελικῶς, ἄξονος.
Ἀπεναντίας, ὅταν κάπου τὸ θετικὸν περιεχόμενον εἶναι πενιχρὸν ἕως ἀνύπαρκτον, τότε τὰ σκοπίμως, χάριν τοῦ α΄ ἢ β΄ στόχου ἐπιστρατευόμενα, ἰδεολογήματα χρῄζουν μιᾶς ἀντιθέσεως, μιᾶς ἀρνήσεως ἥτις θὰ ὑποκαθιστᾷ τὴν ἐλλείπουσαν θετικὴν θέσιν, θὰ παραγάγῃ δὲ καὶ τὸν δέοντα κινητήριον φανατισμόν, ὁ ὁποῖος θὰ ὑποκαταστήσῃ τὸ ἐλλεῖπον ἐνδογενὲς πῦρ, φῶς καὶ διαύγειαν…