Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως (Εξαπατήσεως): υποκρισία, εξαχρείωση και συστηματικός αποπροσανατολισμός του κοινού!
Δύο θέματα της διεθνούς πολιτικής – τα οποία μάλιστα συνδέονται στενά μεταξύ τους – θα δικαιολογούσαν μεγάλο ενδιαφέρον και ανησυχία εκ μέρους της ελλαδικής κοινής γνώμης: η εξέλιξη της ρωσο-ουκρανικής διενέξεως αφ’ ενός και η τουρκική, έναντι της Ελλάδος, παροξυσμικώς πλέον κλιμακουμένη, επιθετικότης αφ’ ετέρου. Το πρώτο είναι ένα ζήτημα κατ’ εξοχήν διεθνούς ενδιαφέροντος, ένα ζήτημα με δυνητικές επιπτώσεις κοσμοϊστορικών διαστάσεων, πέρα από τις αμεσότατες οικονομικές συνέπειες που έχουν ήδη επέλθει, οι οποίες, κατά τρόπο πρωτοφανώς δραματικό, πλήττουν πρώτα και κύρια όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες, ερχόμενες να αποτελειώσουν τις καταρρέουσες από τα ισοπεδωτικά μέτρα των βλακωδών locke down οικονομίες. Το δεύτερο συνδέεται πιο στενά με τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα συνιστώντας άμεση και σαφή υπαρξιακή απειλή για την επιβίωση του Ελληνισμού, έχοντας διεθνείς προεκτάσεις επίσης.
Πόσο πολύ απασχολούν την ελληνική κοινή γνώμη τα δύο αυτά σοβαρότατα ζητήματα; Από ελάχιστα έως καθόλου! Αυτό, το εκ πρώτης όψεως, παράδοξο φαινόμενο εν μέρει εξηγείται αν λάβει κανείς υπ’ όψιν την τεχνητή διόγκωση άλλων, αναλογικώς ασημάντων, ειδήσεων εκ μέρους των μ.μ.ε. τα οποία έχουν την ευχέρεια να ιεραρχούν αυτοβούλως τα ζητήματα της επικαιρότητος με τον αντεστραμμένο τρόπο με τον οποίο συνηθέστατα τα παρουσιάζουν, επιβάλλοντας και τεχνηέντως συντηρώντας στις χειραγωγούμενες συνειδήσεις ενός αποχαυνωμένου κοινού μία απατηλή αίσθηση σημαντικότητας για ασήμαντες (ή εν πάση περιπτώσει μη συγκρίσιμης σημαντικότητας) ειδήσεις. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Υπάρχουν χρονικά διαστήματα στην παγκόσμια ιστορία κατά τα οποία ο χρόνος φαίνεται να πυκνώνει, ήτοι, περίοδοι κατά τις οποίες η ροή βαρυσημάντων γεγονότων, που επιφέρουν βαθιές μεταβολές στο πλανητικό γίγνεσθαι, καθίσταται καταιγιστική! Τέτοιες περίοδοι, εκ των υστέρων τουλάχιστον, ορίζονται ως ιστορικές καμπές, ιδίως μάλιστα εκ μέρους όσων αντιλαμβάνονται την ακολουθία των γεγονότων που αποκαλούμε «ιστορία» ως μία πορεία διαγράφουσα κυκλική (ή σπειροειδή) κίνηση.
Είναι γνωστό από παλιά στους δημοσιογραφικούς κύκλους το κλισέ ότι «τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις». Για την αντιμετώπιση ενός τέτοιου ελλείμματος, τα δημοσιογραφικά αντίμετρα προσέλκυσης του κοινού παρέπεμπαν συνήθως στην θεματολογική σταθερά που συνοψίζεται στο εγγυημένο τρίπτυχο εντυπωσιασμού: «αίμα, σπέρμα, στέμμα»…
Προ ολίγων ημερών ο πρέσβης της Γαλλίας στις ΗΠΑ παρέθεσε δεξίωση στα πλαίσια του εορτασμού της ημέρας της Βαστίλης (σημαίνοντος γεγονότος της Γαλλικής Επαναστάσεως – κομβικού σημείου στην ιστορία της Δύσεως και συγκεκριμένα στην πορεία της προς τον όλεθρο). Ανάμεσα στους επισήμους αντιπροσώπους της κυβερνήσεως Μπάιντεν ήσαν και οι δύο ιδιαιτέρως προβεβλημένοι «διεμφυλικοί» (trans) υπουργοί, κορυφαία στελέχη της «Λοάτκι» κοινότητος των ΗΠΑ και «λαμπρά παραδείγματα» της DEI (Diversity-Equity-Inclusion) κουλτούρας, ή ορθότερα DIE κατά τον Jordan Peterson και άλλους, που έχει ενστερνιστεί η εν ελευθέρα πτώσει προς την άβυσσο βρισκόμενη Δύση. Ενδεδυμένα με φορέματα και γόβες (οι εμετικές φωτογραφίες των περί ων ο λόγος αναπαράγονται με μεγάλη επιφύλαξη λόγω της κραυγάζουσας αντιαισθητικότητος που αναδύουν), τα ψυχανώμαλα αυτά όντα, ένα εκ των οποίων (ονόματι “Rachel” Levine) είναι Ναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ (!!!), φωτογραφήθησαν περιχαρείς ανάμεσα στους άλλους καλεσμένους του πρέσβη. 



