ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (19)

irminsul-199x300Στὶς 19 Δεκεμβρίου στὸ κέντρο τῶν Βρυξελλῶν μαζεύτηκε μία ἀγέλη ἀφρικανῶν, ποὺ ἐπεδίδετο σ᾿ ἕνα φρενῆρες παραλήρημα ὑπὸ τοὺς ἤχους ἀφρικανικῶν τυμπάνων καὶ ἀλαλαγμῶν, ὅπως ἀκριβῶς αὐτὰ ποὺ παλαιότερα μπορούσαμε νὰ δοῦμε σὲ ταινίες ποὺ ἀναπαριστοῦσαν φυλὲς κεντροαφρικανικῶν καννιβάλων, καθὼς ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τῶν μάγων τους ἀφηνιασμένως πανηγύριζαν πρὸ τοῦ ἐπικειμένου ἐκλεκτοῦ των γεύματος· «γεύματος» ἀνθρωπίνου τὸ ὁποῖον, προσδεδεμένον ἐπὶ πασσάλου, παρηκολούθει τὰ ἐκστατικὰ προεόρτια τῆς μετατροπῆς του εἰς σοῦπαν – καὶ τὸ ὁποῖον πολλάκις συνέβη νὰ εἶναι καὶ κάποιος φλογερὸς ἱεραπόστολος τῆς «χριστιανικῆς ἀγάπης»… Ἐνθυμοῦμαι μάλιστα καὶ μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν ἱεραποστόλου ποὺ κατέληξεν εἰς … γεῦμα ἀγάπης ὄχι πολὺ πρὸ τοῦ 2000. Βεβαίως οἱ «κακεντρεχεῖς» λευκοὶ δὲν κατώρθωσαν νὰ τοὺς καταντήσουν συνευνούχους ἐν ὀνόματι τῆς «χριστιανικῆς ἀγάπης», μὲ ἢ χωρὶς ἄμφια – ὅμως οἱ πρωτόγονοι ἐκεῖνοι ἂν μή τι ἄλλο ἔμαθαν καλὰ τὸ σχετικὸν ποίημα κι ὅλα τὰ συναφῆ:
Ἔτσι κι οἱ συγκεκριμένοι τῶν Βρυξελλῶν, δὲν εἶχαν μὲν αὐτὴν τὴν φορὰν δεμένους ἐπὶ πασσάλων κάποιους δογματικῶς ἀποβλακωμένους κι εὐνουχισμένους ἱεραποστόλους ποὺ ἀκολούθως θὰ κατέσθιον μέχρι νωτιαίου μυελοῦ, ὅμως αἴφνης ἐκραύγαζαν καὶ ἐπὶ ἀνατεινουμένων πλακὰτ διετράνωναν πὼς οἱ εὐρωπαῖοι θὰ πρέπει νὰ σεβασθοῦν τὰ συντάγματα καὶ … τὰς εὐρωπαϊκὰς ἀρχὰς καὶ διακηρύξεις! Ταῦτα δὲ σεβόμενοι, ὑπεδείκνυεν ἡ ἀγέλη, ὀφείλουν νὰ μεταφέρουν ὅποιους κινδυνεύουν ἐκ τῶν ἀδιανοήτων ὠμοτήτων τῶν ἰδίων τους ἀδελφῶν ἐκ τοῦ Κογκὸ κ.λπ. εἰς τὴν Εὐρώπην!
Βεβαίως τὰ τὴν Εὐρώπην κατακλύζοντα αὐτὰ δίποδα δὲν ἠκούσθησαν ποτὲ νὰ διαμαρτυρηθοῦν εἰς τὰς χώρας των, ὅπου κατὰ συρροὴν σφαγιάζονται μεταξύ των ἢ καὶ ὑπὸ τῶν ἡγετῶν τῶν γραφικῶν τους κρατῶν, οἱ ὁποῖοι ἡγέται ἔχουν τοὐλάχιστον ἐκ τῆς Εὐρώπης ἐμπλουτισθῆ μὲ τεχνολογίαν κ.λπ., οὕτως ὥστε κάποιος Μουγκάμπε καὶ
κάποιος Ἀμὶν Νταντὰ νὰ μποροῦσαν νὰ ἀποθηκεύουν τὰ παλαιά των … ὑπουργικὰ συμβούλια εἰς … καταψύκτας, ὥστε νὰ φαγωθοῦν ἐν καιρῷ!!!

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (18)

 

ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΙ ΤΩ ΜΕΓΑΛΩ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΩ 2015
irminsul-199x300 Συναγωνισταὶ καὶ φίλοι τοῦ Ἅρματος,

 

Τὸ Μέγα χειμερινὸν Ἡλιοστάσιον ἐνσωματώνει κυκλοχωροχρονικῶς τὸν γενεσιουργὸν πυρῆνα τόσον τῶν Ἰδεῶν μας ὅσον καὶ τῆς Φυλῆς μας. Ἡ Ἡλιακότης ὡς πρωταρχικὸν θεμέλιον ἀμφοτέρων ἐκδηλοῦται παντοιοτρόπως διὰ τῶν ποικίλων πτυχῶν καὶ διαστάσεων τῆς Παραδόσεώς μας, τῆς Ἀρίας Παραδόσεως. Περὶ τὸ ζήτημα τοῦτο ἔχουν γραφῆ τόσα περισπούδαστα συγγράμματα – καὶ παραμένει, ἐν τούτοις, ἀνεξάντλητον. Κυρίως δὲ ὡς ἐμπειρίωσις, βίωμα καὶ πραγμάτωσις προσεγγίζεται ἡ Ἡλιακότης ὑπὸ τοῦ ἀνθρώπου τῆς Παραδόσεως, ὑπὸ τῶν συνειδητῶν Ἀρίων.

 

Τὴν Ἡλιακότητα μετελαμπάδευσαν ἀνὰ τὴν Εὐρώπην καὶ μέρη τῆς Ἀσίας οἱ ἐπὶ χιλιετίας μετακινούμενοι Ἄριοι πολεμισταί, ἐκλεκτὴ μερὶς τῶν ὁποίων ἐγκατεστάθη καὶ ἐπεβλήθη ἐπὶ τῆς μείζονος Ἑλλάδος. Ἐκτοπίζοντες δόγματα καὶ ἰδιοσυγκρασίας τελλουρικάς, αἱμοδιψεῖς μητριαρχικάς, δαιμονιωδῶς προληπτικὰς καὶ ἀσταθεῖς σεληνιακάς, ἀνέδειξαν τὴν οὐρανίαν καὶ φωτεινὴν ἁρμονίαν τοῦ ὀντικῶς κεντρικοῦ καὶ ἀνωτροπικοῦ Ἀρίου πολεμιστοῦ-στοχαστοῦ, τῆς παγίας καὶ ἀδιασαλεύτου ἀλλὰ πάντοτε σώφρονος καὶ ἐμμέτρου Πατριαρχίας. Τὸ κέντρον βάρους μετετοπίσθη διὰ βιαίως ἐπιβεβλημένης ἡλιακῆς ἀνδρικῆς βουλήσεως ἀπὸ τὰς ὑπερμεγέθεις γαστέρας καὶ αἰδοῖα μαινομένων καὶ μισαλλοδόξων χθονίων θεαινῶν εἰς τὴν μητίετα, ἤτοι σώφρονα, κεφαλὴν τοῦ πολεμικοῦ ἀλλὰ κατὰ βάθος πάντοτε ἠρέμου Διὸς Πατρός, τοῦ εἰς ἄλλας, φρατερικὰς παραλλήλους ἐκδοχὰς γνωστοῦ ὡς Djaus Pitar, Ju-piter, Ziu Fatir καὶ οὕτω καθ᾿ ἑξῆς. Διαστάσεις τῆς ἰδίας ταύτης Ἡλιακότητος έκπροσωποῦν κατ᾿ ἐξοχὴν ὁ ἀπαστράπτων μουσηγέτης Ἀπόλλων, ἀντίστοιχος τοῦ Σκανδιναυϊκοῦ Baldur, καὶ ἡ βαλκυριοειδὴς Ἀθηνᾶ, ἐκπηδήσασα δίκην πολεμικῆς βουλήσεως καὶ πατριαρχικῆς ἡλιακῆς σοφίας ἐκ τῆς κεφαλῆς τοῦ Διός-Πατρός, ἄνευ μητρός καὶ στιγμιαίως, ὅπως ἡ ἡλιακὴ ἀκεραία σύλληψις καὶ ἐνόρασις τοῦ ἡλιοειδοῦς Νοῦ.

 

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟΝ ΟΙΑΚΙΣΜΩΝ (17).

irminsul Τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐκλογῶν ἀποτελοῦν, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, μίαν ὄχι ἁπλῶς πλήρη ἀλλὰ καθ᾿ ὑπερβολὴν δικαίωσιν τῶν ὅσων σχετικῶς ἔγραφα ἐδῶ κατὰ τὴν παραμονήν των (Οἰακισμοὶ 17, http://www.armahellas.com/?p=15907“)· τοσούτῳ δέ, ὥστε νὰ δύναται τὸ πλεῖστον τοῦ ἄρθρου ἐκείνου νὰ ἀναγνωσθῇ τώρα ἐκ νέου καὶ ὡς μετεκλογικὸν σχόλιον! Ὅπως διαπιστώνετε διὰ χιλιοστὴν φοράν, ἡ βλακεία τοῦ ὄχλου καὶ τῶν κολάκων του εἶναι μονίμως καὶ ἀσυναγωνίστως πρωταθλήτρια τῆς Δημοκρατίας!

 

Ἐν τούτοις ἡ ἀποχὴ ἔφθασε τὸ 43,43 %, δηλωτικὴ τοῦ ἀδιεξόδου τοῦ λαοῦ, ποὺ ἐμφανῶς ἐλειτούργησε ὑπὸ τὴν λογικὴν τοῦ “ἐλαχίστου κακοῦ”: ὅμως, τὸ … ἀλάνθαστόν του ἔνστικτον τὸν ὡδήγησεν ἀκόμη μίαν φορὰ εἰς τὴν βεβαίαν ἐπιλογὴν τοῦ μεγίστου κακοῦ!

 

 

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (17)

irminsul Ἡ Εὐρώπη διανύει καὶ βιώνει τὶς ἡμέρες αὐτὲς ἕνα παροξυσμικὸν ἀποκορύφωμα τῆς ψυχονοητικῆς της καὶ πολιτικῆς ἐκτροπῆς, προερχομένης ἐκ τῆς ὀντικῆς της ἐκ-κεντρώσεως καὶ τῆς ἀπωλείας τοῦ ἑαυτοῦ της, ἀκριβέστερον τῆς κηρύξεως πολέμου κατὰ τοῦ ἑαυτοῦ της, ὑπὸ τὰ λάβαρα μιᾶς νοσηρᾶς “ἀνθρωπιστικῆς” ἠθικολογίας ψυχοπαθολογικῆς σημειολογίας, ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν στρατευμένων καὶ κατευθυνομένων ΜΜΕ καὶ μιᾶς βαθύτατα σαθρᾶς νομενκλατούρας εὐνουχισμένων ἀνδραπόδων τοῦ Συστήματος, ποὺ συνήθως δροῦν ὡς δημοσιογράφοι, “δάσκαλοι”, “καλλιτέχναι”, “διαφωτισταὶ” καὶ παντοῖοι τοιοῦτοι ἱεροκήρυκες ἑνὸς ψευδοῦς καὶ ἀτόπου “ἀνθρωπισμοῦ”. Βιώνουμε τὸ ἀποκορύφωμα ἑνὸς ἀχαλινώτου ἐθνομηδενισμοῦ κι ἑνὸς ἀκορέστου φυλετικοῦ αὐτομίσους νοσηρῶν μικρανθρώπων, εἴτε τῆς προμνησθείσης συνομοταξίας ποκίλλων δειλῶν ὀρθοπολιτικῶν “διαφωτιστῶν” εἴτε τῶν κυρίων ἐπαγγελματιῶν δημοκρατικῶν ὑποτακτικῶν, ἤτοι τῶν δημοκρατικῶς “λαοπροβλήτων” μὲν ἀλλὰ πάντως καταπτύστων ΠΡΟΔΟΤΩΝ πολιτικῶν ἀπατεώνων, ὅλων παθητικῶς ἢ καὶ ἐνεργητικῶς συνεργούντων εἰς τὸν τρεχόντως συντελούμενον, δι᾿ ἑνὸς κτυπήματος, ἄμεσον ἐκμηδενισμὸν τῆς οἵας ἐλαχίστης ἐναπομεινάσης ἐλπίδος ἐπιβιώσεως τῆς Λευκῆς Φυλῆς μέσα εἰς τὴν ἰδίαν της τὴν κοιτίδα: τὴν δεσμίαν συρομένην καὶ βαθέως ὑπνώττουσαν Εὐρώπην.

 

 

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (16)

Ἐν ὄψει τῆς Ὁλικῆς Καθυποτάξεως τῆς χώρας εἰς τὰ τερατώδη καὶ ὑπερπλασιακὰ τραπεζικὰ συμφέροντα ποὺ κινοῦν τὰ νήματα τοῦ κουκλοθεάτρου τῆς Εὐρωζώνης καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, κατὰ τρόπον πλέον τόσον σκανδαλώδη καὶ ἀπροκάλυπτον, ὥστε νὰ ἀρχίζουν ἐξ ὅλης τῆς Εὐρώπης πολλοὶ νὰ ἐξανίστανται, καὶ παρὰ τὴν τεραστίαν ἐπίσημον προπαγάνδαν καὶ ἀποπροσανατολισμόν, ἐν ὅσῳ οἱ ἐδῶ “ῥὸζ ἐπαναστάται”, στηριζόμενοι καὶ ὑπὸ τῶν πλείστων φιλελευθέρων σιὲλ ποταμιῶν, ῥευμάτων συρμοῦ καὶ καταρρακτῶν ποὺ κομπάζουν καὶ κορδώνονται ὡς οἱ ἐκλεκτοὶ τῶν συμφερόντων ἐκείνων, θὰ ἐπιχειρήσω μερικῶς νὰ ἀνασκοπήσω καὶ διαφωτίσω τὴν δραματικὴν αὐτὴν πορείαν πρὸς τὸν ὄλεθρον…

 

Ἡ χώρα καὶ τὰ ὑπάρχοντά της ὅλα ἔχουν ξεπουληθῆ, κάθε μελλοντικὴ πορεία ἀναπτύξεως καταπνίγεται, ἡ ἀπόλυτος δυστυχία εἶναι πλέον συμπεφωνημένη καὶ προδιαγεγραμμένη… Ἡ Ἑλλὰς πλέον δὲν ὑποθηκεύεται ἁπλῶς ἀλλ᾿ ἐκχωρεῖται, ἐν ᾧ οἱ ἀηδιαστικοὶ λαπάδες τῆς ἀστικῆς δεξιᾶς, τοῦ ΠΑΣΟΚ καὶ τῆς κυβερνώσης τΣυριγμένης του ἐπανεκδόσεως ἀλαλάζουν ἐνθουσιασμένοι, διότι “ἐσώθη” ἡ … “παραμονὴ τῆς χώρας εἰς τὴν Εὐρωζώνην”!!! Ἐν τῷ μεταξὺ δέ, ἡ ἀντικατάστασις πληθυσμοῦ ὑπὸ φυλῶν ποὺ δὲν εἶναι, ὅπως ἡ Λευκή, μισητὴ καὶ ἀπεχθὴς εἰς τοὺς αὐθέντας καὶ (ὁμαίμους…) ἰνστρούχτορας τῶν ῥὸζ καὶ τῶν σιὲλ “προοδευτικῶν” μουζίκων, προχωρεῖ μετ᾿ αὐξούσης ἐντάσεως…

 

Ἔχω τόσον ἐπανειλημμένως ἐπισημάνει ὅτι ἡ Σύγχυσις ἀποτελεῖ κύριον χαρακτηριστικὸν καὶ θεμέλιον τῆς παρούσης Ἀταξίας, ὥστε νὰ κινδυνεύω κάποιοι νὰ προσπερνοῦν τὴν ἀνάκλησίν της ὡς “γνωστήν” καί, ἄρα, “μὴ δέουσαν ἰδιαιτέρας ἐμβαθύνσεως καὶ κατανοήσεως”. Τὰ τεκταινόμενα, ὅμως, τῶν ἡμερῶν, αἱ μόλις ἀναφερθεῖσαι παραποιητικαὶ τῆς πραγματικότητος περιγραφαὶ ὑπὸ τροφίμων τῶν διαφόρων κοπριτικῶν σηπτικῶν θερμοκοιτίδων καί, κατ᾿ ἐξοχὴν μάλιστα, ὁ ἀνυπέρβλητος συριζαίικος συρφετός, ποὺ μονίμως δὲν ξέρει τὶ θέλει, παρέχουν ἐξαιρετικὴν εὐκαιρίαν παραδειγματικῆς καταδείξεως ὡρισμένων πτυχῶν καὶ περιστάσεων τῆς Συγχύσεως.

 

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (15)

Ἐκλογαὶ 25ης Ἰαν. 2015
Τὸ ξεκίνημα τοῦ νέου ἔτους βρίσκει τὴν Πατρίδα μας στὸν ἀπόλυτο πυθμένα τῆς πορείας της διὰ μέσου τῶν αἰώνων. Καθ᾿ ὅσον ἀφορᾷ εἰς ὅ,τι καταχρηστικῶς σήμερον φέρεται ὡς “πολιτική”, ἕνα γελοῖο κι ἀποτυχημένο Τσίρκο γελωτοποιῶν εἶν᾿ ἡ γενικὴ εἰκών, μία ἀνυπόφορος ἀηδία καὶ ἀμουσία, ἀπόλυτος ἀνυπαρξία χαρακτῆρος, ποιοτήτων, ἰδανικῶν ἀληθινῶν, περιεχομένων, πολιτικῶν στόχων κ.ο.κ., εἰς τῶν ὁποίων τὴν θέσιν ἔχουν ἀναρτηθῆ, δίκην γύφτικης παντιέρας, σὰν τὰ κόκκινα καὶ παρδαλὰ σαβουρόπανα τῶν ἡμικαθυστερημένων κουρδιστῶν μογγολοειδῶν τῆς “ἀριστερῆς ἐξέγερσης” ποὺ μόλις ἀνερριχήθησαν (καὶ τυπικῶς) στὴν ἐξουσία, ἄψυχα εὐτελῆ πλαστικὰ ὑποκατάστατα Ἰδεῶν, παντοίας πολιτικῆς ἀποχρώσεως.
Καὶ βεβαίως δὲν ἀναλαμβάνει τώρα ἡ μαρξιστικὴ ἀριστερὰ τὴν ἐξουσίαν αὐτῆς τῆς ἔρμης χώρας, καθὼς ἐν πάσῃ περιπτώσει οὐσιαστικῶς τὴν κατέχει ἀπὸ τοῦ 1974, καθὼς ἤδη τότε, εἰσερχόμενος εἰς τὸ Γυμνάσιον, ἤδη ἐβίωνα τὸ ὑπ᾿ αὐτῆς ἰδεολογικῶς κατευθυνόμενον ροκάνισμα κάθε ἀξίας, χαρακτῆρος, μέτρου, διακρίσεως, ποιότητος…
Μία γελοία καὶ δουλοπρεπὴς, ἀλλοπρόσαλλος καὶ ὀλεθρία ἀστικὴ δεξιά, μονίμως προδίδουσα τὴν Πατρίδα καὶ μονίμως ἐπικαλουμένη τὸν πατριωτισμὸν τῶν ἐπιπολαίων καὶ ἀδαῶν μαζῶν, μαλθακύνουσα εἰς φαντασιώσεις καταναλωτικῆς εὐμαρείας καὶ εἰς τὴν ἐγωπαθῆ ξιππασιὰν τῶν “ἐξισωμένων” πληβείων, λειτουργεῖ ἀνέκαθεν ὡς τὸ προστάδιον τῆς μαρξιστικῆς ὑλιστικῆς ἰσοπεδώσεως εἰς τὸ ἐπίπεδον τοῦ πνευματικοῦ προλεταριάτου, τοῦ ὁποίου μόλις ὁ ἐμετικῶς ἔξοχος ἐκπρόσωπος ἀνέλαβε τὴν πρωθυπουργίαν…
Μόνο ποὺ δὲν τοῦ ἄφησε καὶ πολλὰ πρὸς συμπλήρωσιν ὁ Σαμαρᾶς!
Ἀντιρατσιστικὸν νόμον ἐπέβαλεν, γάμους καὶ υἱοθεσίας ὁμοφυλοφίλων ἐθεσμοθέτησε, συνέχισε νὰ γεμίζῃ τὴν Ἑλλάδα μὲ ὀρδὲς ἀνθρωπιδῶν, ἁλυσσόδεσε χειροπόδαρα τὴν Ἑλλάδα στὸ ἅρμα τῶν διεθνῶν τραπεζιτῶν, τῆς Ε.Ε., τοῦ εὐρώ – κι ἐπρότεινε στὸ τέλος καὶ τὸν ἕτερον ἐκλεκτὸν τῆς Παγκοσμίου Τραπέζης Σταῦρον Δήμα (μετὰ τὸν ἄλλον δοτό, τὸν Λ. Παπαδῆμο…) ὡς πρόεδρον, ποὺ ὁ ΣΥΡΙΖΑ πολὺ ἐλυπήθη ποὺ ἠναγκάσθη νὰ καταψηφίσῃ – τέτοιον λαμπρὸ πολιτικό!!!
Τὸ δόγμα τῆς δημοκρατικῆς/μαρξιστικῆς Ἀντιστροφῆς θριαμβεύει – πρὸς πλήρη ἐξασφάλισιν τοῦ ἀφανισμοῦ τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Φυλῆς μας· ἐννοιῶν ἤδη συκοφαντικῶς διεστρεβλωμένων καὶ ὑπεσκαμμένων ὑπὸ ΟΛΩΝ τῶν παρόντων μετόχων τοῦ δημοκρατικοῦ καραγκιόζ-μπερντέ. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (14)

…Ἡ εἰς τὴν Ἱστορίαν ἐπάνοδος δὲν βασίζεται οὔτε ἐπὶ ὅρων οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως οὔτε ἐπὶ κοινωνικῶν συμβολαίων οὔτε ἐπὶ “ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων“ ἢ ἄλλων παρομοίων πλαστικῶν ὑποκαταστάτων ἀληθοῦς Ἐθνοκοινοτικῆς Κουλτούρας μιᾶς ζώσης ὀργανικῆς ἑνότητος. Αὐτὴ δύναται μόνον νὰ βασίζεται εἰς τὸ Αἷμα καὶ τὸ Πνεῦμα μιᾶς νέας Εὐγενείας, διαποτιζομένης ὑπὸ τῆς ἐγγενοῦς της Κοσμικῆς Εὐσεβείας ποὺ θὰ ἐπιτρέψῃ ξανὰ τὸ φανέρωμα τῆς θεϊκότητος ποὺ διαπερνᾷ τὰ πάντα – τὰ πάντα πλὴν τῆς ἀπολιθωμένης (καὶ ἐπιθανατίου) ἀπολύτου ἠλιθιότητος καὶ ἐγωπαθοῦς τυφλότητος τοῦ ἀθεραπεύτως παρηκμασμένου λευκοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἔχει, ἀντ᾿ ἄλλης θεότητος, θλιβερῶς καὶ ἀξιοθρηνήτως θεοποιήσει τὸ τοσούτῳ μᾶλλον ἀσήμαντον μικρόν του “ἐγώ” (πρβλ. καὶ “ἀνθρώπινα δικαιώματα”) καὶ τὰς κατὰ κοινὴν συνθήκην θερμοκηπιακάς/ἀκαδημαϊκάς του δειλὰς αὐταπάτας.

 

Αὐτὴ ἡ ἀρχέγονος θεϊκότης, τὴν ὁποίαν ὁ ἕνας (καὶ ἀλλότριος…) μεσανατολίτης ἐξωτερικὸς τυραννικὸς θεὸς ἐξερρίζωσε, εἶναι ἡ οὐσία τῶν θεῶν μας ποὺ ἔφτιαξαν τὰ Ἀρχέτυπά μας, ἀχρόνως ἀλλὰ καὶ διαχρονικῶς – καὶ ποὺ εἶναι καὶ οἱ μόνοι ποὺ δύνανται νὰ μᾶς ξανακάνουν αὐτὸ ποὺ εἴμαστε: ἢ ἀλλοιῶς θὰ παραμένουμε θλιβερὰ σκιὰ τοῦ ἑαυτοῦ μας, γιὰ πολὺ λίγο δηλαδὴ ἀκόμη, μέχρι καὶ νὰ ἐξαλειφθοῦμε καὶ βιολογικῶς.

 

Ἀλλὰ δὲν δύνανται οἱ θεοί μας μόνοι τους: χρειάζονται τὴν ἰδικήν μας βοήθεια, ἀκριβῶς ὅπως ἐμεῖς τὴν δικήν τους – διότι κατὰ βάθος ταὐτιζόμεθα! Ἡ εἰς τὴν Ἱστορίαν ἐπάνοδος δὲν προϋποθέτει κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα ἢ κεφάλαια, προϋποθέτει κάτι τελείως διαφορετικῆς τάξεως: κεφαλάς! Ὄχι μηχανικὰς κεφαλὰς τεχνοκρατικῶν ῥυθμιστῶν, ἀλλὰ εὐγενεῖς ἐνσαρκώσεις ἑνὸς τελείως νέου καὶ νωποῦ ἀλλ᾿ ἐν ταὐτῷ παναρχαίου Πνεύματος, καθ᾿ ὃν μόνον τρόπον τὸ Πνεῦμα δύναται νὰ συνδυάζῃ, ἐμφυσώμενον διὰ μιᾶς τοιαύτης ἐπικαίρως ἐνεργοῦ ἀληθοῦς Ἀριστοκρατίας/Εὐγενείας, φορέως κρυσταλίνων Ἀξιῶν καὶ Χαρακτῆρος, ἀπεριστρόφως ἡρωικῆς, ῥωμαλέας καὶ πνευματώδους ἐν ταὐτῷ. Μὲ ῥίζες ἐνεργὲς ποὺ χάνονται στὰ ἀπροσμέτρητα βάθη τῆς Παραδόσεως καὶ μὲ συνειδητότητα ἐκτείνουσαν τὴν δραστικότητά της ὣς τὸ ἄπειρον.

 

Ἐπάνοδος εἰς τὴν Ἱστορίαν σημαίνει ἐπάνοδον εἰς τὸν Κόσμον, σημαίνει τὸ λυκαυγὲς τῶν θεῶν μας, σημαίνει ἐπαναστατικὴν ἀναστήλωσιν ἐκ τῶν ἔνδον πρὸς τὰ ἔξω, ὅπως ἀκριβῶς διδάσκει καὶ ὁ Πλάτων. Σημαίνει μίαν ἐντελῶς νέαν ἔννοιαν Πολιτικῆς, μίαν ἐντελῶς νέαν ἔννοιαν Πολιτείας, Κουλτούρας, Νοήσεως, Πνεύματος, Δημιουργίας, ποὺ ὅλα τους προϋποθέτουν μίαν νέαν ἀξίαν καὶ ἀληθῆ Εὐγένειαν ἐπὶ κεφαλῆς…

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ [13]

Ἡ ξεσαλωμένη αὐθάδεια τῶν παγκοσμίων ἀφεντικῶν τῶν … «ἑλληνικῶν» κυβερνήσεων
Μία παγία ἀμυντικὴ τακτικὴ τοῦ Συστήματος καὶ τῶν σοφῶν του παπαγάλων ἔναντι κυρίως τῶν ῥιζικῶν του ἀμφισβητήσεων εἶναι ἡ ἐπίρριψις τοῦ χαρακτηρισμοῦ, αὐτομάτως ἀπαξιωτικοῦ πάσης σπουδαιοφανοῦς ἀστικῆς καθωσπρεπείας: «θεωρίες συνωμοσίας». Ἔτσι, καὶ μ᾿ αὐτὸν ἐπίσης τὸν τρόπο, ἡ ἀστικὴ δειλία καὶ ψευδοευπρέπεια ἐντάσσεται ἐπιτυχῶς στὴν αὐτοάμυνα τοῦ Συστήματος μέσῳ καὶ τῆς Συγχύσεως, ἡ ὁποία καὶ ἀποτελεῖ τὸν κεντρικό του ἐρειστικὸ πυλῶνα. Φυσικὰ πρὸς τὴν αὐτὴν κατεύθυνσι συμβάλλει καὶ ὁ κατακλυσμὸς τῆς ποικίλης «ἀντισυστημικῆς» πληροφορήσεως ἀπὸ ἄκριτες κι εὐφάνταστες ἀστήρικτες ἀφελεῖς καὶ συχνὰ ἐντελῶς ἀνόητες θεωρίες, συχνὰ μὲ ὑποκρυπτόμενο δόλο καὶ ἰδιοτέλεια (πρβλ. καὶ τὴν περιβόητη σύγχρονη πολυπαιγμένη μποῦρδα, «οἱ Γερμανοὶ ξανάρχονται» – ἀφοῦ, ἂν δὲν τολμοῦμε νὰ χτυπήσουμε τὸ γομάρι, χτυποῦμε τὸ σαμάρι!!!), ποὺ ἐξυπηρετοῦν ἄριστα στὸ «τσουβάλιασμα» κάθε διορατικῆς ῥιζοσπαστικῆς κριτικῆς καὶ τὸ εὐχερές της «ξεφόρτωμα» ἀπὸ τοὺς σοβαροφανεῖς ἀστικοὺς μπαβιάνους.

Οἱ ὁποῖοι ἀστικοὶ μπαβιάνοι πάσης ἀποχρώσεως πιὰ λύνουν καὶ δένουν σταθερῶς καὶ ἀπροσκόπτως, παρ᾿ ὅλο τὸ ἔκλυτο ἀπελπιστικὸ ναυάγιο τοῦ καραβιοῦ – καραβιοῦ ὅπου πρόσωπα καὶ φυσιογνωμίες, ποὺ στὴν καλλίτερη περίπτωσι θἆταν μοῦτσοι στὰ πατώματα τοῦ μηχανοστασίου ἢ θὰ τοὺς εἶχαν πετάξει στὴν θάλασσα ὡς βαρυτάτους ἀπατεῶνας σὲ κάθε στοιχειωδῶς ἀξιοκρατικὸ καθεστώς, ἐξακολουθοῦν νὰ παριστάνουν τοὺς «ἄρχοντες»: καὶ εἶναι τρόπον τινὰ τέτοιοι ὡς ἐκλεκτοὶ ἀρχιδοῦλοι, ἐπιτετραμμένοι τῶν στυγνῶν καὶ αὐθάδων χρηματιστηριακῶν μεγιστάνων, τῶν ὁποίων αὐτοὶ ἀποτελοῦν συνδετικὸ κρῖκο καί, δυνάμει περιβοήτου δημοκρατίας, τὴν νομιμοποιητικὴ προσωπίδα.

Μεγιστάνων οἱ ὁποῖοι, μὲ τὰ καρκινωδῶς πολλαπλασιαζόμενα κερδοσκοπικά τους νήματα καὶ τὰ πλασματικά τους χρήματα καὶ χρεώγραφα α΄, β΄, γ΄, δ΄ κ.ο.κ. τάξεως ὡς «παραγώγων», ποὺ καὶ εἶναι τὸ ὑποκατάστατον τοῦ αἵματος στὶς φλέβες τοῦ τερατώδους αὐτοῦ Συστήματος, ἔχουν δέσει, ἀφομοιώσει καὶ καθυποτάξει ὅλες τὶς θαυμάσιες δημοκρατικὲς κυβερνήσεις τῆς δύσεως καὶ δὴ τῆς Ε.Ε. (ἀκριβέστερον, €€), ποὺ ἀποτελεῖ γνήσιο τέκνο τους – καθὼς οἱ μαζικὲς διεργασίες ἐξ ὁρισμοῦ ὑπόκεινται στὴν ἐξουσία τοῦ χρήματος καὶ οὐδεὶς διανοεῖται ἢ τολμᾷ σοβαρῶς ν᾿ ἀμφισβητήσῃ τὴν δημοκρατία, ἄρα καὶ νὰ ἴδῃ καὶ καταγράψῃ τὴν ἀλληλουχίαν τῆς παθογενείας: διότι ἡ τυραννία κι ἡ δουλεία ἑδράζονται μέσα στὸν νοῦ καὶ τὴν καρδιὰ τῶν ἀθλίων ὑπηκόων…

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ ([12], 20ὴ Ἀπριλίου 2014).

Ἡ Ἰδέα μας εὑρίσκεται μὲν εἰς τὸν πυρῆνα τῆς ὑποστάσεώς μας, ὅπως καὶ τοῦ Κόσμου, ὅμως ἡ συνειδητοποίησις καὶ ἀναγωγή της εἰς κρυσταλλίνην συνειδητότητα καὶ οἴακα, πηδάλιον προσανατολισμοῦ καὶ πορείας προϋποθέτει ἐντρύφησιν εἰς τὴν φύσιν, τὸν κόσμον καὶ τὸν ἴδιο μας τὸν ἑαυτό, καὶ ἡ ὁποία πράγματι δὲν τελειώνει ποτέ. Τὸ θεμέλιον καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς ἐνοράσεως ποὺ ἄγει πρὸς τὴν Ἰδέαν μας εἶναι ἡ συνεχὴς καὶ σταθερὰ παρατήρησις τῶν δυνάμεων καὶ διεργασιῶν τῆς διαλύσεως, ἀναρχίας, σκότους καὶ ἐντροπίας ἔναντι τῶν φωτεινῶν δυνάμεων τῆς ζωῆς καὶ τῆς συνειδητότητος, τῶν ὁποίων τὰ κριτήρια καὶ ἡ θεώρησις ὑπερβαίνουν δίχως ἄλλο τοὺς περιορισμοὺς τοῦ «ἐδῶ καὶ τώρα» καὶ τὰς μικρότητας τοῦ μικροσκοπικοῦ ποταποῦ «ἐγὼ» καὶ τοῦ ἰδιοτελοῦς συμφέροντος.[…]

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (11)

Πρὶν ἕνα χρόνο καὶ κάτι ἔπρεπε νὰ φύγω γιὰ κάποιο ταξεῖδι μακρινό· ταὐτοχρόνως, ὅμως, ἕνας ἀπὸ τοὺς στενωτάτους μου φίλους καὶ συναγωνιστὰς ἑτοιμαζόταν ἐπίσης, ἀλλὰ γιὰ ἕνα πολὺ μεγαλλίτερο ταξεῖδι, χωρὶς γυρισμό – ἀπ᾿ τὸ ὁποῖο συμπληρώνεται ἤδη ἕνα ἔτος (πρβλ. http://www.armahellas.com/?p=7558)… Καθὼς ἀφ᾿ ἑνὸς μὲν δὲν ἤθελα νὰ τὸ ἀποδεχθῶ, ὅμως ἀφ᾿ ἑτέρου ὅλες μου οἱ πληροφορίες συνέτειναν στὸν ἀποκλεισμὸ σοβαρῶν ἐλπίδων ἐπιβιώσεως, κατέβηκα στὴν ταλαίπωρη πρωτεύουσα τοῦ ὑποτιθεμένου «ἑλληνικοῦ κράτους», ποὺ βεβαίως δὲν εἶναι οὔτε κράτος οὔτε κι ἑλληνικό, ὅ,τι κι ἂν πάντως εἶναι, γιὰ νὰ τὸν ἐπισκεφθῶ, συνοδευόμενος ἀπὸ ἐλαχίστους συναγωνιστάς, στὸ νοσοκομεῖο ὅπου κατέκειτο κλινήρης. Λίγες μόλις ἡμέρες νωρίτερα μία προσωπική μου ἐμπειρία μὲ εἶχε ἤδη φέρει σὲ δραματικὴ σύντομη συνάντησι μὲ τὸν θάνατο καθώς,

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (10)

Καθὼς ἡ Πατρίδα μας βυθίζεται καθημερινῶς περισσότερο στὴν ἄβυσσο, καθὼς ἀκόμα καὶ στὴν ἐπιθανάτιο κλίνη της συνεχίζουν μὲ τὰ γνωστὰ σπασμωδικὰ καὶ ἀπὸ σκοτεινοὺς διεθνεῖς κύκλους ὑπαγορευμένα φαυλοκυκλικὰ γιατροσόφια τους νὰ ὁρίζουν οἱ ἀχυράνθρωποι τῆς πολυπρόσωπης πολιτικάντικης Μαφίας ποὺ ἐξακολουθεῖ, δυστυχῶς, νὰ διαφεντεύῃ, μὲ ὅλα της τὰ πάγια γνωρίσματα ῥαγιαδισμοῦ, συστηματικῆς ὑποτελείας, νεποτισμοῦ καὶ διαφθορᾶς, ποὺ ἀνεξίτηλα φέρει στὸ γενεσιουργό της γονιδίωμα, ἀνακύπτει φυσικῶς τὸ ἐρώτημα: Πόσον εἶναι ἆρά γε τυχαία ἡ ἐξέλιξις αὐτή, δεδομένου μάλιστα ὅτι δὲν ἀποτελεῖ καθόλου αὐστηρῶς τοπικὸ ἢ μερικὸ σύμπτωμα;

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (9)

Ἔχω τακτικῶς, οὐχ ἧσσον καὶ ἐξ αὐτῆς ἐδῶ τῆς στήλης, παραπέμψει εἰς τὴν ὀργανικὴν ἀντίληψιν/σύλληψιν τοῦ Κόσμου ὡς καὶ τῶν ἀνταξίων αὐτοῦ, ὡς ὀργανικῶν του δηλονότι μερῶν, συλλογικοτήτων, ὅπως οἰκογενειῶν, τοπικῶν παραδοσιακῶν κοινοτήτων, μάλιστα δὲ Ἐθνῶν, τοῦ Ἔθνους μόνον νοητοῦ ὡς ὑψίστης τοιαύτης ὀργανικότητος. Διανύομεν δὲ ἀκριβῶς τὸ μεταίχμιον ἐκεῖνο τῆς Ἱστορίας καθ᾿ ὃ συντελεῖται μία Κοσμοϊστορικὴ Ὑπέρβασις διὰ τὴν Λευκὴν Φυλήν, ἤτοι ἐκ τῆς λειτουργικῆς ὀργανικότητος τοῦ Ἔθνους εἰς ἐκείνην τῆς Φυλῆς· χωρὶς καθόλου τοῦτο νὰ συνεπάγεται ἄμβλυνσίν τινα ἢ ὑποτονισμὸν τοῦ ἐθνικοῦ χαρακτῆρος – τοὐναντίον μάλιστα: ἡ φυλετικὴ προοπτικὴ ἀνάγει τὰ στοιχεῖα τοῦ Ἔθνους εἰς ἕνα ὑψηλότερον ἐπίπεδον, ὅπου πρότερον συγκεχυμέναι ποιότητες διακρίνονται σαφῶς, ἀποκαθαίρονται καὶ κατανοοῦνται, πρὸς ἑδραίωσιν καὶ σύλληψιν ἑνοτήτων καὶ ἀληθειῶν ποὺ ἄλλως θὰ παρέμεναν ἀθέατοι.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (8)

Κατὰ Πλάτωνα, «(φαμὲν ἀγαθὸν εἶναι) τὸ φρονεῖν καὶ τὸ νοεῖν καὶ μεμνῆσθαι καὶ τὰ τούτων αὖ συγγενῆ, δόξαν τε ὀρθὴν καὶ ἀληθεῖς λογισμούς, τῆς γε ἡδονῆς ἀμείνω καὶ λῴω γίγνεσθαι σύμπασιν ὅσαπερ αὐτῶν δυνατὰ μεταλαβεῖν: δυνατοῖς δὲ μετασχεῖν ὠφελιμώτατον ἁπάντων εἶναι πᾶσι τοῖς οὖσί τε καὶ τοῖς ἐσομένοις.» (Φίληβος 11…)

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (7)

Wenn die Börsenkurse fallen, regt sich Kummer fast bei allen, aber manche blühen auf: Ihr Rezept heißt Leerverkauf. Keck verhökern diese Knaben Dinge, die sie gar nicht haben, treten selbst den Absturz los, den sie brauchen – echt famos! Leichter noch bei solchen Taten tun sie sich mit Derivaten: Wenn Papier den Wert frisiert, wird die Wirkung potenziert. Wenn in Folge Banken krachen, haben Sparer nichts zu lachen, und die Hypothek aufs Haus heißt, Bewohner müssen raus. Trifft’s hingegen große Banken, kommt die ganze Welt ins Wanken – auch die Spekulantenbrut zittert jetzt um Hab und Gut! Soll man das System gefährden? Da muss eingeschritten werden: Der Gewinn, der bleibt privat, die Verluste kauft der Staat. Dazu braucht der Staat Kredite, und das bringt erneut Profite, hat man doch in jenem Land die Regierung in der Hand. Für die Zechen dieser Frechen hat der Kleine Mann zu blechen und – das ist das Feine ja – nicht nur in Amerika! Und wenn Kurse wieder steigen, fängt von vorne an der Reigen – ist halt Umverteilung pur, stets in eine Richtung nur. Aber sollten sich die Massen das mal nimmer bieten lassen, ist der Ausweg längst bedacht: Dann wird bisschen Krieg gemach Dazu ist nichts mehr zu sagen ! Das hat Kurt Tucholsky 1930 (!) geschrieben!

Σὰν βυθίζονται οἱ δεῖκτες σχεδὸν ὅλοι ἔχουν πίκρες μὰ καμπόσοι εὐημεροῦν: γιάπικ᾿ ἀεροκοπανοῦν! Τοῦτ᾿ οἱ μάγκες ξεπουλᾶνε ὅσα οὔτ᾿ ἔχουν κι ὅ,τι νἆναι κι ὣς τὴν πτῶσι προκαλοῦν ἄριστα τὴν ἀξιοποιοῦν. Τέτοια παιχνίδια ἀνάγωγα προκόβουν μὲ παράγωγα: μπαίν᾿ ἡ ἀξία σὲ χαρτί καὶ παίρνει μόστρα πολλαπλῆ! Τρώει τῶν Τραπεζῶν ἡ πτῶσι τοῦ οἰκονόμου κάθε δόσι· τῆς οἰκίας ἡ ὑποθήκη πάει νὰ πῇ «ὄξω ἀπ᾿ τὸ σπίτι»! Κι ἂν εἶν᾿ τράπεζες μεγάλες τρίζουν καὶ οἱ χῶρες οἱ ἄλλες – καὶ ἡ γιαπιδοσπορὰ τρέμει ᾿μπρὸς στὴν συμφορά. Πρὸς τὸ Σύστημα καθῆκον σωτηρίας ἄνευ τύπων: Τὰ κέρδη νἆν᾿ τραπεζικά – πᾶν᾿ οἱ ζημιὲς στὰ κρατικά. Θέλει ἄρα καὶ πιστώσεις τὸ κράτος – καὶ οἱ ποσοστώσεις τραπεζῶν τοκοτροφή : τοῦ χεριοῦ οἱ πολιτικοί… Τέτοια θρασιμιῶν πρεμούρα εἶναι τοῦ μικροῦ ἡ χασούρα – κι οὔτ᾿ ἡ παραπλησμονή μόνον στὴν Ἀμερική! Σὰν τ᾿ ἀξιόγραφα πρηστοῦν νέοι φαυλόκυκλοι κινοῦν – «φρέσκιας» ἀναδιανομῆς καὶ μονοκατευθυντικῆς! Κι ἂν τυχὸν πολλοὶ μυρίσουν τὶς βρωμιές τους καὶ ξυνίσουν, – λύσι πρόχειρη γι᾿ αὐτό πόλεμο ἔχουνε στητό!

Ὑπεσχέθην ἐν τοῖς «Οἰακισμοῖς 6» νὰ ἐπανέλθω συντόμως μὲ μετάφρασιν τοῦ ἐκεῖ ἐν τέλει δημοσιευθέντος, καταπληκτικῶς πρωίμου διορατικότητος, γερμανικοῦ ποιήματος ὑπὸ τοῦ Kurt Tucholsky ἀπὸ τοῦ 1930, περὶ τῶν κηβδίλων χρηματιστικῶν/τραπεζικῶν παιγνίων. Κάποιος ἀπὸ τὴν γνωστὴν καὶ κεντρικῆς σημασίας ἐν σχέσει πρὸς τὰ τοιαῦτα ἰουδαϊκὴν οἰκογένειαν τῶν Rotschild, δὲν ἔχω πρόχειρον τὸ μικρόν του, εἶχεν εἴπει περὶ τὰ τέλη τοῦ 19ου αἰῶνος ὅτι, ἐὰν ὁ κόσμος ἐγνώριζε τὰ παρασκηνιακὰ παιχνίδια τους (τῶν Ἰουδαίων/χρηματιστῶν-τραπεζιτῶν) θὰ τοὺς κατεκρεούργει ὁμοθύμως…

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (6)

Εἶναι ἀπερίγραπτος ἡ κατάντια ἑνὸς λαοῦ, νὰ σύρεται ἄβουλος καὶ ἐν αἰσχρᾷ παθητικῇ συναινέσει ὑπὸ τὴν ποδηγεσίαν τῶν «ἐκλεκτῶν» του ὥστε, ἀφοῦ παρέδωσε ἀμαχητὶ τὴν Πατρίδα του εἰς τὴν φαιὰν συρροὴν παντοειδῶν πλασμάτων ἀνεξελέγκτως εἰσβαλόντων, ἐγκατεστημένων, ’’λαθρ’’-εμπορευομένων φανερῶς ἀλλ᾿ ἀνενοχλήτως, ἐγκληματούντων μαζικῶς ἀλλὰ διὰ τούτου ἄριστα ἐπιβιούντων… – ἐν ὅσῳ παραμένει ὁ θλιβερὸς αὐτὸς λαὸς ναρκωμένος ὑπὸ τὴν ἐπήρρειαν μιᾶς ἠλιθίας νεοπλουτικῆς ἐπαναπαυμένης (μέχρι πρό τινος!) μαλ(θ)ακίας, ἐν ταὐτῷ μάλιστα ξερριζώνοντας ὑπὸ τὴν πεφωτισμένην του ἐκλεκτὴν ποδηγεσίαν κάθε παραγωγικὴν ὑποδομὴν καὶ διαδικασίαν, ἐν ὅσῳ ἐκ παραλλήλου ᾐσθάνετο ὁλονὲν πλουσιώτερος καί, ἄρα, εὐτυχέστερος (τὶ ἄλλο νὰ ζητῇ τοιοῦτος λιμοκοντόρος βλὰξ ἀπὸ τὴν ζωήν του!), … – θὰ μποροῦσα νὰ γράψω βιβλίον συνεχίζοντας τὴν ἐξιστόρησιν τοῦ μεταπολεμικοῦ/μεταπολιτευτικοῦ … «ἔπους»!!! Καὶ μόλις πρὸ τῆς καταρρεύσεως τῆς καλογυαλισμένης αὐτῆς αὐταπάτης, ἐκάλεσε ὁ σοφὸς αὐτὸς λαὸς ἐκεῖνο τὸ διαλάλητον (3ον καὶ φαρμακερόν…) Παπ-Ἀνδρείκελον τῆς πλέον ἀπροκαλύπτου ὀρθοπολιτικῆς δουλοφροσύνης ποὺ τοῦ ὑπέσχετο περαιτέρω συνεχῆ «βελτίωσιν» τῆς δανεικῆς (ἀπὸ τὶς ἐπερχόμενες γενεές, ὅπως καὶ ἡ ἀφασιακὴ ἀτομιστική των εὐδαιμονιστικὴ ἀμεριμνησία!) εὐμαρείας – ἔναντι τοῦ εὐτραπέλου συμβαγαμπόντου του, ποὺ ἐψέλλιζε ὅτι δὲν μποροῦν νὰ δοθοῦν αὐξήσεις πρὸς τὸ παρόν, ἀφοῦ δὲν εἶχεν ἐπαρκῶς ἀκόμη διὰ τῶν ἀπροσμετρήτων του σκανδάλων … «ἐπανιδρύσει» τὸ κράτος των-παρῳδίαν…

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (5)

Κατωτέρω ἀναδημοσιεύουμε ἕνα ἐκ τῶν ἄρθρων τοῦ «Βορεινοῦ Οἴακος» τὸ ὁποῖον, παρ᾿ ὅτι κατ᾿ ἀρχὴν ἱστορικοῦ χαρακτῆρος, προσκτᾶται κατ᾿ ἐξοχὴν ἀξίαν ἐπικαιρότητος, ἐν ταὐτῷ παρέχον συνολικὴν καὶ ἱστορικὴν ἑρμηνείαν τῆς ἀντιπαραθέσεως τοῦ Ἀρίου Ἀνθρώπου, τοῦ ἐλευθέρου ἀνθρώπου ἐν γένει ἀκόμη, μὲ τὶς δίκην καρκίνου καλπάζουσες δυνάμεις τοῦ Ὑλισμοῦ, τοῦ Μαρξιστοφιλελευθερισμοῦ, τοῦ Καπιταλισμοῦ, τῆς Κερδοσκοπίας, τοῦ Ἐθνικοῦ ξεπουλήματος καὶ ξερριζώματος, τοῦ Σιωνισμοῦ, τῆς διεθνιστικῆς πολτοποιήσεως, τοῦ Ψεύδους, τῆς πλαστικῆς Εἰκονικότητος, τῆς Ἀντιστροφῆς-Ἐπιμειξίας-Ἐκπιθηκισμοῦ. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (4)

ἐξ ἀνάγκης δὴ νῦν τοῦτο οὕτω σκεπτέον, ἐν τίνι ποτὲ τούτων ἐπιστήμη συμβαίνει γίγνεσθαι περὶ ἀνθρώπων ἀρχῆς, σχεδὸν τῆς χαλεπωτάτης καὶ μεγίστης κτήσασθαι. δεῖ γὰρ ἰδεῖν αὐτήν, ἵνα θεασώμεθα τίνας ἀφαιρετέον ἀπὸ τοῦ φρονίμου βασιλέως, οἳ προσποιοῦνται μὲν εἶναι πολιτικοὶ καὶ πείθουσι πολλούς, εἰσὶ δὲ οὐδαμῶς. (Πλάτωνος, Πολιτικός)

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (3)

Νοῦς ὁρῇ καὶ νοῦς ἀκούει·

πῶς κ᾿ ἴδοιεν τὰν σοφίαν πέλας ἑστακυῖαν

ἀνέρες, ὧν τὸ κέαρ παλῷ σέσακται

καὶ δυσεκνίπτῳ τρυγί;

(Πῶς νὰ ἀνεγνώριζε τὴν σοφία κάποιος μὲ καρδιὰ καθόλου ἀνάλαφρη κι ἁγνὴ ἀλλὰ φορτωμένη φορτία βαριὰ καὶ ἐμποτισμένη μὲ τόσο κρασὶ ποὺ μὲ τίποτα δὲν φεύγει;)

Πράγματι, ξεκινώντας τὴν σειρὰν αὐτὴν τῶν «Οἰακισμῶν» ἐπὶ τῇ λήξει τοῦ σωτηρίου ἔτους 2010 δὲν εἶχα διόλου κατὰ νοῦν ὅτι δημοσιεύματα ἢ διαδόσεις ἄλλων θὰ ἀπετέλουν συχνὰ τὴν ἀφορμὴν τῆς συντάξεώς των· ἂς εἶναι ὅμως κι ἔτσι: οὕτως ἢ ἄλλως, πάντως, ἐκεῖνα δὲν θὰ σημαίνουν πολλὰ περισσότερα ἀπὸ τοῦτο ἀκριβῶς, σημεῖα δηλαδὴ ἢ ἁπτὰς εἰκόνας ἐκ τῶν ὁποίων ἀφ-ορμώμεθα δίκην διαφωτιστικοῦ παραδείγματος διακρίσεως, οὐχ ἧσσον δὲ καὶ ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος ὡς ἔκ τινος ἀνακυπτούσης ἐπικαιρότητος, ἀφ᾿ ἑτέρου.

Διότι ἡ ἄφατος φωτεινὴ Ἰδέα ἐκ τῆς ὁποίας ἐμφορούμεθα καθ᾿ ἑαυτὴ οὐδεμίαν ἔχει χρείαν τῶν ἀντιθέσεων διὰ τὴν οὐσίαν της – ἀλλ᾿ οὔτε κι ἐμεῖς, κατ᾿ ἀναλογίαν· βεβαίως ἡ μάχη, τὸ πῦρ τὴν ἀποκαθαίρει καὶ ἀναδεικνύει, προσδιορίζουσα αὐτὴν ἐκ τῆς ἀντιθέσεως τόσον, ὅσον συμβάλλει εἰς τὴν εὕρεσιν τῆς θέσεως, τοῦ ἰδίου δηλαδὴ στίγματος καί, περαιτέρω τελικῶς, ἄξονος.

Ἀπεναντίας, ὅταν κάπου τὸ θετικὸν περιεχόμενον εἶναι πενιχρὸν ἕως ἀνύπαρκτον, τότε τὰ σκοπίμως, χάριν τοῦ α΄ ἢ β΄ στόχου ἐπιστρατευόμενα, ἰδεολογήματα χρῄζουν μιᾶς ἀντιθέσεως, μιᾶς ἀρνήσεως ἥτις θὰ ὑποκαθιστᾷ τὴν ἐλλείπουσαν θετικὴν θέσιν, θὰ παραγάγῃ δὲ καὶ τὸν δέοντα κινητήριον φανατισμόν, ὁ ὁποῖος θὰ ὑποκαταστήσῃ τὸ ἐλλεῖπον ἐνδογενὲς πῦρ, φῶς καὶ διαύγειαν…

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (2)

Ἀφετηρίαν τῶν «Οἰακισμῶν» μας ἀπετέλεσεν ἡ Ἀρχὴ τοῦ «νὰ ἀποτελέσῃ τις εἰκόνα ἀληθῆ καὶ ἀξίαν τοῦ Εἴδους του»: Διόλου τυχαίως, ἀφοῦ τοῦτο καὶ συνιστᾷ λίθον ἀκρογωνιαῖον τῆς ἐν γένει θεωρήσεως, στάσεως καὶ δράσεως, μακρὰν ἢ ἄνευ τοῦ ὁποίου τίποτε δὲν θὰ εἶχε πλέον τὴν δέουσαν σημασίαν καὶ λειτουργίαν. Ἐκεῖ ἀκριβῶς ἐγκέκρυπται καὶ ὁ τρόπος κι ὁ τόπος θεῶν καὶ ἀνθρώπων, ἐν τῇ συναρμοστῇ ἐπιτελέσει τοῦ κοινοῦ τούτου ὑψίστου Κοσμικοῦ Στόχου, Νοήματος καὶ Ἐπιταγῆς.

Καθὼς ὁ ὀρειβάτης κατέρχεται ἐκ τῶν ἀποκρήμνων κορυφῶν, τόσῳ μᾶλλον πόρρω τοῦ στόχου του θὰ πλανηθῇ, ὅσῳ ὑψηλότερον διαπραχθῇ τὸ λάθος: Μία μικρὰ ἐσφαλμένη ἀπόκλισις παρὰ τοὺς πρόποδας θὰ στοιχίσῃ ἐλάχιστα ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἀνάλογον λάθος διαπραττόμενον μερικὰς χιλιάδας μέτρα ὑψηλότερον.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ

Ἕνας ὀργανισμὸς γιὰ νὰ ἀποτελέσῃ εἰκόνα ἀληθῆ καὶ ἀξίαν τοῦ Εἴδους του πρέπει νὰ διευθύνεται ἀπὸ ἕνα ὑγιὲς κεντρικὸ νευρικὸ σύστημα μὲ κορωνίδα τὸν νοῦν, τοῦ ὁποίου τὸ ὕψος καὶ ἡ διαύγεια κατ᾿ ἀρχὴν ἐξαρτῶνται ἐκ τοῦ Εἴδους, μὲ ἀρωγοὺς δὲ εἰς αὐτὸ ὑπηγμένους τὶς ποικίλες καὶ κατὰ ἐπίπεδα διατεταγμένες ἐξειδικευμένες συμπυκνώσεις καὶ συναρθρώσεις νοημοσύνης, ὅπως ἡ διάχυτος καὶ ἐπιτόπιος ἐπίσης λειτουργικὴ νοημοσύνη τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ ὅπως τὰ διάφορα ἔνστικτα, ἡ σημασία τῶν ὁποίων εἶναι πρωταρχική – καὶ τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν ὀντικὴν κλίμακα βεβαίως ὑπερέχουν ἔναντι τῶν φυσικῶν ὀργάνων τὰ ὁποῖα αὐτὰ διευθύνουν, ἀποτελούντων τὴν ἐξωτερίκευσιν ἐκείνων. Χαλάρωσις, διαστροφὴ ἢ ἀπαλοιφὴ τῶν ἐνστίκτων, ἀκόμη δὲ χαλάρωσις τῆς ἀμοιβαίας ἱεραρχίας ἢ ἐπιγνώσεως ἀλλήλων, σημαίνουν ἀλλοιώσεις καὶ διαστροφάς, δυναμένας ἐν τέλει νὰ ἐπιφέρουν τὸν εὐτελισμὸν ἢ καὶ τὸν θάνατον τοῦ ὀργανισμοῦ. Ἂν ἡ ἐξαλλοίωσις προχωρῇ κατὰ τρόπον συστηματικὸν, τότε ἔχουμε ἀλλοίωσιν ὁλοκλήρου Ἔθνους ἢ καὶ ὁλοκλήρου Φυλῆς, Εἴδους. Οἱ ἐπισημάνσεις αὐτὲς εἶναι τόσον ζωτικῶς θεμελιώδεις καὶ πρωταρχικές, ποὺ θὰ μποροῦσαν ν᾿ ἀποτελέσουν τὴν ἀφετηρίαν συγγραφῆς τόμων.

 

Ἐν προκειμένῳ θὰ ἀποτελέσουν ἁπλῶς τὴν βάσιν κάποιων λακωνικῶν παρατηρήσεων – κατ᾿ ἀρχάς.

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]