Πριν μερικές εβδομάδες οι τηλεοράσεις όλου του κόσμου είχαν προβάλει στα δελτία ειδήσεων την πρωτοφανή χλιδάτη κηδεία, γυφτο-χολιγουντιανού στυλ, του αρχιμαφιόζου Ιταλού αθίγγανου Βιτόριο Καζαμόνικα, ο οποίος απεβίωσε σε ηλικία 65 ετών και κηδεύτηκε στην ιταλική πρωτεύουσα στις 20 Αυγούστου. Το γεγονός ότι ο αρχιμαφιόζος ήταν Ρομά, είτε δεν αναφέρθηκε καθόλου, είτε πέρασε στα “ψιλά”.
Λίγο πριν την κηδεία, είχε στηθεί ένα άνευ προηγουμένου σκηνικό: Τεράστιες αφίσες, επεξεργασμένες μέσω φωτομοντάζ, είχαν τοιχοκολληθεί στην εκκλησία San Giovanni Bosco και σε όλες τις γύρω περιοχές, που απεικόνιζαν τον θανόντα μεγαλομαφιόζο ντυμένο στα λευκά σαν άλλο Πάπα, με ένα μεγάλο σταυρό να κρέμεται στο στήθος του, πάνω από το Κολοσσαίο και την Βασιλική του Αγίου Πέτρου, όπου αναγραφόταν «Vittorio Casamonica Ο Βασιλιάς της Ρώμης». Σε άλλη γιγαντοαφίσα υπήρχε η επιγραφή: «Κατέκτησες τη Ρώμη, Τώρα θα κατακτήσεις και τον Παράδεισο».
Το Σάββατο 24 Οκτωβρίου, στον χώρο εκδηλώσεων της οργανώσεως Αθηνών του ΑΡΜΑτος, πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία, ενώπιον πολυαρίθμου ακροατηρίου, ημερίδα αφιερωμένη στον βίο και το έργο του Ιούλιου Έβολα. Παλαιοί και νέοι αγωνιστές και υποστηρικτές των ιδεών του εθνοκοινοτισμού, γνώστες και μη του έργου του σπουδαίου Ιταλού φιλοσόφου, είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τρεις πολύ ενδιαφέρουσες εισηγήσεις, μέσω των οποίων παρουσιάστηκαν βασικές πτυχές της εβολιανής κοσμοθεάσεως. Ο πρώτος ομιλητής αναφέρθηκε στην μεταφυσική διάσταση της Αναβάσεως, όπως πραγματώνεται ιδίως στην ορειβασία και εν γένει στα υψηλής επικινδυνότητος ορεινά αθλήματα και παράλληλα στην επιδίωξη κατακτήσεως των πάσης φύσεως κορυφών, των εσωτερικών επιτεύξεων και της (αυθ-)υπερβάσεως – επιδίωξη που, όπως αναλύθηκε, αποτελεί προτεραιότητα του ΑΡΜΑτος, στην οποία άλλωστε συμβολικά παραπέμπει το ίδιο το ανωτροπικό έμβλημα του ΆΡΜΑτος. Ακολούθησε εισήγηση-ανάλυση αναφορικά με την αξία συγκερασμού γνώσεως, δράσεως και ενατενίσεως, στο πλαίσιο του «μεγάλου» και του «μικρού» ιερού πολέμου, των δυο όψεων δηλαδή του αγώνος (εσωτερικού και εξωτερικού) που πραγματώνεται σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Ο τρίτος εισηγητής παρουσίασε την στενή σχέση του ΑΡΜΑτος με την ευρωπαϊκή εσωτερική παράδοση και την σημασία της εβολιανής σκέψεως και πνευματικής κληρονομιάς ως πυξίδα προσανατολισμού και μέσο διαπλάσεως μιας Νέας Γενιάς, ενός Νέου Ανθρωπίνου Τύπου, ενός Νέου Πολιτισμού, που θα αναδυθεί ρωμαλέος μέσα από τα συντρίμμια του συγχρόνου καταρρέοντος αντι-πολιτισμού της σκοτεινής εποχής.
Η εκδήλωση έκλεισε με υποβολή ερωτήσεων εκ μέρους του ακροατηρίου, συζήτηση και ανάπτυξη γόνιμου προβληματισμού.
Παραθέτουμε εν συνεχεία το μήνυμα που απέστειλε ο επί κεφαλής του ΑΡΜΑτος, το οποίο ανεγνώσθη κατά την διάρκεια της εκδηλώσεως: [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Ας αρχίσουμε την έρευνά μας για το σύγχρονο θέμα των «παρατύπων μεταναστών και προσφύγων» θέτοντας ένα πραγματικά απλούστατο, πνευματικό κατά βάση, ερώτημα, το οποίο όμως θα αποτελέσει πνευματική βάση και αφόρμηση στην όλη μας διερευνητική προσπάθεια. Γιατί εν έτει 2015 συμβαίνει αυτό το φαινόμενο; Αν θέλουμε να παραλληλίσουμε το σύγχρονο φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης με ένα ιστορικό ανάλογο, θα πηγαίναμε νοερά στον 5ο αι. μ.Χ. όταν, εκτός των άλλων δεν υπήρχαν νόμοι, στοιχείο που προφανώς συνέτεινε στην εξέλιξη του φαινομένου της μετανάστευσης των λαών. Συγκεκριμένα τον 5ο αι. μ.Χ. γερμανικά φύλα, λόγω της υποχώρησης του εμπορίου και της επιστροφής σε φυσικές μορφές οικονομίας, πλημμύρισαν τα εδάφη της πάλαι ποτέ ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και σταδιακά τα κατέκτησαν, αφομοιούμενοι θρησκευτικά και πολιτειακά με τους Ρωμαίους, οδηγούμενοι τελικά στην ίδρυση της μεγάλης “Αγίας Γερμανικής Αυτοκρατορίας”. Ας δούμε λίγο την ιστορική αναλογία ανάμεσα σε όλες τις μεταναστεύσεις, ερευνώντας τους όρους «υποχώρηση του εμπορίου, ανάπτυξη της φυσικής οικονομίας».[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Το να παρακολουθεί κανείς τις εσωτερικές «πολιτικές εξελίξεις», αποτελεί μια διασκεδαστική υπόθεση. Ωστόσο ανάμεσα στην φαρσοκωμωδία και την ποταπότητα της εντόπιας πολιτικής σκηνής, μπορούμε ν’ αλιεύσουμε περιστατικά και γεγονότα τα οποία αποδεικνύουν με τον πιο γλαφυρό τρόπο τον διαχρονικό ιδιοτελή και ωφελιμιστικό χαρακτήρα των πολιτικάντηδων και εν γένει των κομμάτων που απαρτίζουν την σύγχρονη ελληνική δημοκρατία.
Ένα περιστατικό που συνέβη και επιβεβαιώνει την εβραϊκή κυριαρχία στα πολιτικά τεκταινόμενα του τόπου, είναι η περίπτωση του γνωστού γραφικού πλασιέ-υποψηφίου για την προεδρία της Ν.Δ. Εδώ και μέρες, ανεσύρθησαν βίντεο από το πρόσφατο παρελθόν, όπου ο εν λόγω τηλεμαϊντανός εξεθείαζε το γνωστό βιβλίο που αναφέρεται στους εβραίους και τα πελώρια προπαγανδιστικά τους ψεύδη. Έτσι μπροστά στο φάσμα της πολιτικής του εξοντώσεως, ο πολιτικάντης «ένοιωσε» την ανάγκη να κλίνη ευλαβικά το γόνυ μπροστά στο μνημείο του εβραϊκού ολοκαυτώματος στην πόλη της Καβάλας όπου περιόδευε και να αναρτήσει, φυσικά, την φωτογραφία στα μέσα δικτυώσεως. Εάν αυτό δεν αποτελεί υποβολή των διαπιστευτηρίων προς τους περιούσιους, τότε τι άλλο είναι;[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Παρακολουθώντας τα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στην Ελλάδα, αναρωτιέσαι αν όλα αυτά πράγματι συμβαίνουν ή αν βιώνεις ένα κακό όνειρο, έναν εφιάλτη. Και μόλις επαληθεύεις ότι, δυστυχώς, βρίσκεσαι σε κατάσταση ξύπνιου, διερωτάσαι με τρόμο αν ο παρών πληθυσμός που (ακόμα, καταχρηστικώς) φέρει την ονομασία «ελληνικός λαός», έχει υποστεί κάποιου είδους συλλογική λοβοτομή… Διότι δεν μπορεί διαφορετικά να ερμηνευθεί η ολική απάθεια της κοινωνίας, η παρατηρούμενη γενική αφασία και παραλυσία, ενώπιον του φάσματος της διαφαινομένης στον εγγύς χρονικό ορίζοντα, απολύτου εθνικής καταστροφής, καταστροφής επιπέδου γενοκτονίας!
Και δεν αναφερόμαστε στις αλλεπάλληλες, αναρίθμητες πλέον, παλινωδίες της (…αναβαπτισμένης μετά τις τελευταίες εκλογές!) κυβέρνησης-τσίρκου, αυτού του κακόγουστου θιάσου φρενοβλαβών που έχει εξευτελίσει το – ήδη προ πολλού καταρρακωμένο – διεθνές κύρος της χώρας, όπως πολύ θεαματικά αποκαλύφθηκε για μία ακόμη φορά, με το πρόσφατο φιάσκο της φαρσοκωμικής παρουσίας του σαλτιμπάγκου που παριστάνει τον (τάχα «αριστερό») τάχα πρωθυπουργό, στο forum του ιδρύματος που διευθύνει ο αλήστου μνήμης τέως πρόεδρος των ΗΠΑ, Bill Clinton (εκείνος ο εβραιόδουλος πρόεδρος των Η.Π.Α. που έφτασε στο σημείο να βομβαρδίσει ακόμα και ευρωπαϊκό έδαφος!), ενώπιον χρηματιστών, επενδυτών και ομοειδών παρατρεχάμενων (του G. Soros και του G.A.P. συμπεριλαμβανομένων!), με οικοδέσποινα την (επιφανή εκπρόσωπο της ελλαδικής πλουτοκρατίας) Γιάννα Αγγλοπούλου (!), όπου παρά το εμφανές στήσιμο (και γλύψιμο) και τις αβανταδόρικες ερωτήσεις του Clinton, έβαζε το ένα αυτογκόλ μετά το άλλο μέσα σε γενικό γέλωτα του ακροατηρίου… Αναφερόμαστε κυρίως στην συνεχιζόμενη εφαρμογή της πολιτικής των «ανοιχτών συνόρων» που συνεπάγεται τον, με αμείωτη ένταση, συντελούμενο εποικισμό της χώρας από στίφη μεσανατολικών μουσουλμάνων που, αφού πρώτα κατακλύζουν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου (που έχουν αφεθεί στην μοίρα τους), διεκπεραιώνονται, με την αρωγή του ελλαδικού κράτους, στην Αθήνα, όπου κατακλύζουν πλατείες, πάρκα και στάδια, μετατρέποντάς τα σε υπαίθρια αφοδευτήρια και ουρητήρια – πραγματικές υγειονομικές βόμβες! Οι δε χειρισμοί της κυβέρνησης περιορίζονται στην προσπάθεια διασποράς των τριτοκοσμικών εποίκων προκειμένου το πρόβλημα να φαντάζει όσο το δυνατόν μικρότερο (κατά τόπους) ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι πιθανότητες να διαταραχθεί ο βαθύς ύπνος της, ούτως ή άλλως ναρκωμένης, κοινής γνώμης των ραγιάδων…
Ωστόσο, με μεγάλη έκπληξη διαβάσαμε στην ηλεκτρονική έκδοση της (συστημικής) φυλλάδας «Πρώτο Θέμα» (της 3/20/2015) μία παραδόξως ρεαλιστική ανταπόκριση-κόλαφο (που υπογράφει μία Ρομίνα Ξύδα, με τίτλο: «24 ώρες με τους πρόσφυγες στην πλατεία Βικτωρίας – Εικόνες τριτοκοσμικές και μια κυβέρνηση αμήχανη»), όπου με γλαφυρό τρόπο περιγράφεται η οικτρή κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο κέντρο των Αθηνών. Αναδημοσιεύουμε ακολούθως το κείμενο, αυτούσιο, μαζί με κάποια επίσης αξιοπρόσεκτα σχόλια αναγνωστών, στην προέκταση του άρθρου.
Ο Μακεδονικός Αγώνας, αποτιμώμενος στην εποχή μας μετά από πολλά χρόνια λήθης εκ μέρους του ανθελληνικού κράτους, υπήρξε το μεγαλύτερο έπος του ελληνισμού μετά τον Αγώνα της Εθνικής Παλιγγενεσίας.
Αυτός ο Αγώνας ωστόσο υποτιμήθηκε, παρασιωπήθηκε και παραποιήθηκε όσο ουδείς άλλος επί τόσο πολύ χρόνο από το επίσημο κράτος και την πρωτεύουσά του – το κέντρο όλων των αποφάσεων. Μόνον ο Ίων Δραγούμης με τα βιβλία του, η Πηνελόπη Δέλτα με «Τα μυστικά του Βάλτου», ο Γεώργιος Μόδης με τις «Μακεδονικές Ιστορίες» του και η Ναταλία Μελά με τα γράμματα του Παύλου κράτησαν άσβεστη την φλόγα της μνήμης.
Στην συντριπτική πλειοψηφία τους οι γηγενείς Μακεδόνες ήρωες και μάρτυρες του Αγώνος βυθίστηκαν στην λησμονιά – και μετά έναν αιώνα αφέθηκαν άγνωστοι έως τις μέρες μας.
Έτσι η ανθρωπογεωγραφία του Αγώνος παραμένει ανολοκλήρωτη. Επίσης εμπεδώνεται η ψευδής εντύπωση ότι ο Μακεδονικός Αγώνας υπήρξε υπόθεση σχετικά ολίγων, που οι περισσότεροί τους μάλιστα ανήλθαν στην Μακεδονία από την λοιπή Ελλάδα και αγωνίσθηκαν για την Μακεδονία, σχεδόν ερήμην των Μακεδόνων!
Η χριστιανική μυθολογία, ξεκινώντας από την Παλαιά Διαθήκη και φθάνοντας ώς τους βίους αγίων, αναφέρεται συχνότατα σε διάφορα «θαύματα» τα οποία, για όποιον παρατηρεί τους χριστιανούς για καιρό, γίνεται αντιληπτό ότι παρατίθενται περίπου προπαγανδιστικώς – ήτοι, όχι για να εμβαθύνει ο πιστός στην φύση της θειότητος αλλά για να πεισθεί “εκ του εντυπωσιακού αποτελέσματος” ότι αυτή είναι «η οδός της αληθείας και της σωτηρίας» και να προσδεθεί δουλικώς στα απόκοσμα υπερφυσικά φόβητρα (που μάλλον με προλήψεις παρά με το Πνεύμα συγγενεύουν) και στον πλαισιούντα εκκλησιαστικό μηχανισμό, δίκην προβάτων, τα οποία και χρησιμεύουν ως συμπεριφορικά πρότυπα της “κατηχήσεως”, άλλωστε. Η περί θαυμάτων παραφιλολογία, που από μόνη της αναδεικνύει την ιδιάζουσα ανασφάλεια των χριστιανών, οι οποίοι βασίζουν την περί Θεού αντίληψή τους σε διάφορες ιστορίες που χρησιμοποιούνται ως τάχα αποδείξεις και όχι στο πνευματικό αισθητήριο, αναδεικνύει ουσιαστικώς την εγγενή στην εμπέδωση του χριστιανισμού ατροφία αυτού του αισθητηρίου. Είναι άλλωστε γνωστό ιστορικώς, ότι κατά τους πρώτους αιώνες επιβολής του Χριστιανισμού στα ευρωπαϊκά έθνη το χριστιανικό ιερατείο επεδόθη σε μανιώδη αγώνα καταπολεμήσεως όλων των στοιχείων και οδών καλλιεργείας αυτού του αισθητηρίου: Θυμηθείτε και το αποδιδόμενο στον Ιησού, “ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός”, άρα κάθε εκ τῶν ἔνδον πρὸς το θεῖον (αυθεντική) ὁδὸς εἶναι απαράδεκτη, αφού τὸ “θεῖον” είναι εξωτερικώς δεδομένο (αποκεκαλυμμένο/αποδεδειγμένο), η “σωτηρία” έχει προσφερθεί, η αλήθεια είναι αποκεκαλυμμένη διά των αποστόλων και γραμμένη στην βίβλο, ολόκληρη – … επαναπαυθείτε λοιπόν, μόνο πολεμήστε τον “κόσμο” που την αμφισβητεί και δοκιμάζει, ώστε να “σωθείτε” – δηλαδή να κερδίσετε τον παράδεισο…
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Πριν μερικές εβδομάδες οι τηλεοράσεις όλου του κόσμου είχαν προβάλει στα δελτία ειδήσεων την πρωτοφανή χλιδάτη κηδεία, γυφτο-χολιγουντιανού στυλ, του αρχιμαφιόζου Ιταλού αθίγγανου Βιτόριο Καζαμόνικα, ο οποίος απεβίωσε σε ηλικία 65 ετών και κηδεύτηκε στην ιταλική πρωτεύουσα στις 20 Αυγούστου. Το γεγονός ότι ο αρχιμαφιόζος ήταν Ρομά, είτε δεν αναφέρθηκε καθόλου, είτε πέρασε στα “ψιλά”.
