Ενώ η ελληνική κοινή γνώμη διατελεί, εν μέσω προεκλογικού κλίματος, σε κατάσταση βαθιάς υπνώσεως και πλήρους αποπροσανατολισμού, το αστείρευτο αφροασιατικό πληθυσμιακό τσουνάμι, το διά της Τουρκίας διοχετευόμενο στην Ευρώπη, συνεχίζει να κατακλύζει τις ευρωπαϊκές πατρίδες. Αλλεπάλληλα κύματα λαθρομεταναστών δεν έχουν παύσει να εισβάλλουν στα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Πολλά επιπλέον εκατομμύρια ασιατών μουσουλμάνων συνωστίζονται όχι μόνο στα τουρκικά παράλια (απέναντι από τα ελληνικά νησιά) αλλά και στα πλησίον των χερσαίων συνόρων τουρκικά αστικά κέντρα, στην Κωνσταντινούπολη και την Αδριανούπολη και προετοιμάζονται να εισέλθουν από μέρα σε μέρα στην δυτική Θράκη, διασχίζοντας τα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Έβρο.
Τμήματα από τα προηγηθέντα κύματα λαθροεποίκων, που πρόλαβαν κατά την διάρκεια των θερινών μηνών να προωθηθούν, μέσω Σκοπίων, Σερβίας και Ουγγαρίας, στην Αυστρία και από εκεί στην Γερμανία και άλλες βόρειοευρωπαϊκές χώρες (χώρες με μακρά παράδοση στην άσκηση της αυτοκτονικής πολιτικής της άκριτης απορροφήσεως τριτοκοσμικών, οι οποίες δίνουν αφειδώς στους τριτοκοσμικούς μετανάστες προκλητικού ύψους επιδόματα και κοινωνικές παροχές!) υποδέχονται τους τριτικοσμικούς, συμβάλλοντας τοιουτοτρόπως έτι περαιτέρω στον αποευρωπαϊσμό και εξισλαμισμό των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Ευτυχώς, τις τελευταίες μέρες φάνηκε ότι υπάρχει και μία αντίρροπη ελπιδοφόρα στάση όπως εκφράστηκε από ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες που δεν έχουν χάσει ολότελα την επαφή με την πραγματικότητα, που εκδηλώνουν σε στοιχειώδη έστω βαθμό το φυσικό συλλογικό ένστικτο αυτοσυντηρήσεως και προστασίας που θα περίμενε κανείς να έχει κάθε κοινωνία και κάθε έθνος.[ …][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Την Κυριακή 30 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε στην Αττική ορεινή πεζοπορία στην μνήμη του συναγωνιστού Κώστα Μπαϊκούση. Τρία χρόνια μετά τον θάνατό του αδυνατούμε να θρηνήσουμε πάνω από ενοικιαζόμενα τετραγωνικά μέτρα και καλοπληρωμένα μάρμαρα. Στο μονοπάτι του καθήκοντος το οποίο και εκείνος με τόσην αφοσίωση και συνέπεια μας εδίδαξε, τόσο με την ζωή όσο και με τον θάνατό του, τον τιμούμε εκεί, στον αγέρα των κορυφών της Πατρίδος, υπό την σιωπή και την πειθαρχία της αναβάσεως, λουσμένοι στις πρωινές ακτίνες της ρόδινης αυγής, στοιχισμένοι πίσω από τα σύμβολα των Ελλήνων, συντονισμένοι στα εμβατήριά μας, μαγνητισμένοι από το υπέρχρονο βλέμμα των περασμένων και των γενεών που πέπρωται να ακολουθήσουν και να επιτελέσουν το δικό τους καθήκον, αν βεβαίως οι τωρινές γενιές δεν αστοχήσουν και την τελευταία στιγμή αφυπνισθούν και καταφέρουν ν᾿ αποσοβήσουν τον επαπειλούντα την φυλή μας αφανισμό και αισχρώς παθητική απόπνιξη στις ίδιες μας τις ευρωπαϊκές Πατρίδες, μέσα στην κοχλάζουσα πλημμυρίδα υπερχειλισμένων φαιών ανθρωπομαζών της Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Αφρικής.
Συναγωνιστή Κώστα Μπαϊκούση, προχωρούμε εμπρός, υπό το ιερό Λάβαρο του Άρματος, δίπλα στο οποίο πάντα σε νογούμε και σε διακρίνουμε τρία χρόνια τώρα. Αποδίδουμε δε την ύστατη Τιμή στους νεκρούς συναγωνιστές μας, προχωρώντας και προελαύνοντας στα πολυμέτωπα πεδία ενός πυρφόρου και πολυσχιδώς ανοδικού Αγώνος!
ΔΕΙΤΕ ΤΟ BINTEO: ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΡΤ
Την νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου του 1955 έλαβαν χώρα στην Κωνσταντινούπολη μία σειρά οργανωμένων δολοφονιών, επιθέσεων, βιασμών, κακοποιήσεων, λεηλασιών και δηώσεων με στόχο την Ελληνική κοινότητα. Το οργανωμένο αυτό σχέδιο εξοντώσεως του Ελληνισμού της Πόλεως χαράχθηκε στην λαϊκή μνήμη ως «Σεπτεμβριανά». Η γνωστή και διαχρονικώς απαράλλακτη τουρκική θηριωδία, πλήρως σχεδιασμένη και οργανωμένη, όπως απέδειξε η ιστορική έρευνα από την τότε κυβέρνηση Μεντερές, κατάφερε να πλήξει καίρια, τόσο οικονομικά όσο και ηθικά, το εναπομείναν ελληνικό στοιχείο, του οποίου ένα σημαντικό τμήμα, βιαίως ξεριζωμένο, στράφηκε προς την ηπειρωτική Ελλάδα.
Ωστόσο, ο Σεπτέμβριος του 1955 υπήρξε απλώς η αποκορύφωση μίας συστηματικής εξοντώσεως η οποία είχε ξεκινήσει ήδη από την επομένη της υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάννης στις 24 Ιουλίου του 1923. Βάσει της συνθήκης, εξαιρέθηκαν από τις συμφωνηθείσες μετακινήσεις πληθυσμών οι Έλληνες της Κωνσταντινουπόλεως καθώς και κάποιων περιχώρων αυτής, οι οποίοι μαζί με τους κατοίκους της Ίμβρου και της Τενέδου, οι οποίοι επίσης είχαν εξαιρεθεί, θα αντιμετωπίζονταν ευνοϊκά και θα προστατεύονταν ως επισήμως ανεγνωρισμένη μειονότης από το τουρκικό κράτος. Όπως έδειξε η ιστορία, η «ευνοϊκή» αυτή μεταχείριση περιελάμβανε: απελάσεις σημαντικών προσωπικοτήτων, απαγορεύσεις ασκήσεως επαγγελμάτων, κοινωνικούς αποκλεισμούς, κατασχέσεις, ανοχή σε βιαιοπραγίες εναντίων Ελλήνων και πλήθος ακόμη κινήσεων όπως το «βαρλίκι», η υπέρογκη δηλαδή φορολόγηση της ελληνικής περιουσίας. Όλα δηλαδή όσα καταπατούσαν πλήρως την συνθήκη[…][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Ενώ η δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα μονοπωλείται από τις ανούσιες πολιτικάντικες φλυαρίες και τις συνήθεις ψευδολογίες που συνδέονται με το φαιδρό πανηγύρι των επικείμενων εκλογών, η εξ ανατολών πληθυσμιακή εισβολή κλιμακώνεται σε τέτοιο βαθμό ώστε τα Συστημικά μ.μ.ε., όσο και αν θα ήθελαν, αδυνατούν να αποκρύψουν την κατάσταση, αφού στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, τα οποία πλήττονται αμεσότερα από την επελαύνουσα ασιατική ισλαμική ανθρωποθάλασσα, οι καθημερινώς ανεμπόδιστα εισρέοντες (από τα ανοικτά σύνορα) και εν συνεχεία συσσωρευόμενοι λαθροεισβολείς, κοντεύουν πλέον να υπερβούν σε πληθυσμιακό μέγεθος τον γηγενή πληθυσμό της κάθε νήσου! Παραλλήλως οι λιμένες των νήσων (Λέσβου, Κω, Σάμου, κλπ) όπου οι μεσανατολίτες έποικοι έχουν στήσει ιδιότυπα τσαντιρο-γκέτο, έχουν μετατραπεί σε απέραντα αφοδευτήρια.Πέραν του προφανούς κινδύνου για την δημόσια υγεία και ασφάλεια που συνιστά αυτή η συσσώρευση, εσχάτως σημειώνονται σε καθημερινή βάση ταραχές και συγκρούσεις είτε μεταξύ εθνοτικών ομάδων είτε μεταξύ των λαθροεποίκων και των μελών του ισχνού προσωπικού των δυνάμεων τηρήσεως της τάξεως, των οποίων η ζωή και η σωματική ακεραιότης τίθεται καθημερινώς σε σοβαρή διακινδύνευση! Όλα αυτά τα προβλήματα αποτελούν απλώς παρωνυχίδες δίπλα στην μεσο-μακροπρόθεσμη τραγωδία που αυτή η πληθυσμιακή εισβολή συνιστά για τους λαούς της Ευρώπης![…][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Όσο και αν είναι δύσκολο να το συνειδητοποιήσουμε, έχουν περάσει τρία χρόνια από το τραγικό γεγονός της βιολογικής αποδημίας του εκλεκτού και αλησμόνητου συναγωνιστού μας, Κώστα Μπαϊκούση ∙ Ανδρός αδαμαντίνου χαρακτήρος, ήθους ευγενούς ∙ Ανδρός γενναίου, σώφρονος, εναρέτου!
Είναι εξαιρετικώς δύσκολο να αποδεχτούμε την φυσική απουσία του συναγωνιστού μας ∙ η αίσθησις της παρουσίας του σε πνευματικό επίπεδο και η ανάμνησις της μορφής του, ως προτύπου συμπεριφοράς, στάσεως ζωής και αγώνος, παραμένει αναλλοίωτη! Όλοι εμείς, οι σύντροφοι και συναγωνισταί του, αισθανόμεθα ότι με έναν υπερβατικό-μυστικό τρόπο, συνεχίζει να βρίσκεται δίπλα μας!
Ως ελάχιστο φόρο τιμής στον Κώστα Μπαϊκούση ψάλλουμε το εμβατήριο «Ωδή Μνήμης», του οποίου οι στίχοι (που συμφωνούν με την μουσική του παλαιού Ε/Σ εμβατηρίου “Είχα έναν σύντροφο”) είναι αφιερωμένοι στην μνήμη του: [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Ἑνωμένη Εὐρώπη καὶ “Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση”: σκέψεις πρὸς μίαν ἀληθῆ ἐννοιολογικὴ ἀποκατάστασι!
Μία των πλέον σημαντικών και διαδεδομένων θεμελιωδών συγχύσεων στην υπηρεσία της γενικής αποβλακώσεως και του Συστήματος είναι η απόπειρα ταυτίσεως της ”Ευρωπαϊκής Ενώσεως” των Βρυξελλών με την έννοιαν της Ευρώπης. Ωστόσο, οιοσδήποτε νοήμων άνθρωπος μετά επιφανειακής, έστω, γνώσεως της Ιστορίας και των εν Ευρώπῃ τεκταινομένων, εννοεί και διαβλέπει την προφανή αλήθειαν, ότι η Ευρώπη, ως εθνοφυλετική ενότης, διαχρονική κοιτίς πολιτισμού και επίκεντρον συναφούς Ιστορίας ουδεμίαν έχει σχέσιν με το σημερινόν τερατούργημα των Βρυξελλών.
Η “Ευρωπαϊκή Ένωσις” αποτελεί ένα εβραϊκό διεθνιστικό δημιούργημα, βασισθέν εις το δόγμα Kallergi (Richard Nikolaus von Coudenhove-Kalergi), όστις εις τα βιβλία του “Pan-Europa” (Πανευρώπη) και “Praktischer Idealismus” (Πρακτικός Ιδεαλισμός) περιγράφει τους σκοπούς και τας ιδέας της μελλοντικής “Ευρωπαϊκής Ενώσεως”. Ενδεικτικώς, εις τα ανωτέρω πονήματα, δημοσιευθέντα κατά την δεκαετία του 1920, παρουσιάζονται αι ιδέαι περί ενωμένης υπερεθνικής Ευρώπης, αι θεωρίαι περί ευρασιατικής και νεγροειδούς φυλής εις την Ευρώπη του μέλλοντος και, φυσικά, ο επικυρίαρχος ρόλος του Εβραίου εις το σκιαγραφούμενον “Ευρωπαϊκό” μέλλον.
[…][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Η μαζική εισβολή αφροασιατών λαθρομεταναστών στην ελληνική επικράτεια και οι εικόνες που βλέπουμε τελευταίως, φρικτές εικόνες από στίφη μελαμψών, οριενταλικών, αόπλων – προς το παρόν – νέων αντρών να παρελαύνουν στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, απειλώντας και απαιτώντας, είναι μόνον μία προσωρινή αποτύπωση της μακράς πορείας του στρατού αυτού εισβολής προς τα ενδότερα της ευρωπαϊκής μας πατρίδος! Το παρηκμασμένο ελλαδικό κράτος και η αποξηραμένη από ζωτικότητα, πόρους και οτιδήποτε θα μπορούσε να θεωρηθεί ως λάφυρο άξιον κατακτήσεως, πατρίδα μας, δεν αποτελεί πια ούτε τελικό προορισμό των επελαυνουσών ορδών, ούτε κάν ίσως τον κύριο στρατηγικό στόχο της Ν.Π.Τ.Π. και των Σιωνιστών που κινητοποιούν και κατευθύνουν τις ορδές των δήθεν απελπισμένων. Η Ελλάς εάλω, κατ' αρχάς εκ των ένδον, και η διαδικασία αυτή της αλώσεως έχει επίσημη ημερομηνία ενάρξεως: την μεταπολίτευση! Χρειάστηκαν μόνον λίγες δεκαετίες κοινοβουλευτισμού για να μετατρέψουν την πατρίδα μας από κυματοθραύστη της ανατολής σε ημικατεκτημένη, ακίνδυνη επαρχία, την οποία οι προφυλακές των βαρβαρικών ορδών της ανατολής αβίαστα διασχίζουν, οδεύοντας προς τα τελευταία φυλετικά οχυρά των λευκών λαών της κεντρικής και βορείου Ευρώπης,[…][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Απολύτως απελπιστική η κατάσταση! Γενικευμένη παραλυσία χαρακτηρίζει την ελληνική κοινωνία η οποία παρακολουθεί εντελώς μοιρολατρικά την, δια της μαζικής πληθυσμιακής εισβολής ασιατών λαθροεποίκων, ραγδαία μεταβολή του πληθυσμού της Ελλάδος, ήτοι το οιονεί τέλος της ιστορικής πορείας του ελληνικού έθνους! Μοναδική ελπιδοφόρα εξαίρεση η «θερμή» υποδοχή με …ρίψη αυγών και μπουκαλιών που επεφύλαξαν κάτοικοι της Κω στον (συ-)Καμμένο που θέλησε με περισσό θράσος να πραγματοποιήσει (προεκλογική) επίσκεψη στο νησί. Μακάρι εφεξής να μην μπορούν να εμφανιστούν πουθενά οι τσαρλατάνοι πολιτικάντηδες δίχως να κινδυνεύουν με λιντσάρισμα.
Στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, με τους πιο συντηρητικούς υπολογισμούς (του ΟΗΕ!), εισέρχονται – ή σύμφωνα με τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια «διασώζονται» – κατά τους τελευταίους μήνες (μετά την ανοικτή πρόσκληση που έλαβαν από την εγκληματική ελλαδική κυβέρνηση) άνω των 3.000 λαθρομεταναστών, καθημερινώς!!! Κανείς δεν ξέρει πόσοι από αυτούς είναι πρόσφυγες (ή μάλλον λιποτάκτες του συριακού στρατού) από εμπόλεμες περιοχές της Συρίας, πόσοι άλλοι (η συντριπτική πλειονότης, όπως προκύπτει από τις μεταδιδόμενες εικόνες) είναι λαθρομετανάστες από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές και απ’ όλη γενικώς την απειράριθμη ανθρωποθάλασσα της κεντρικής Ασίας και πόσοι είναι ενδεχομένως, αν όχι πιθανότατα, μακελάρηδες του ISIS που διεισδύουν ως «πρόσφυγες» για να μεταφέρουν το τζιχάντ επί ευρωπαϊκού εδάφους.[…][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Είναι συγκλονιστικό το γεγονός ότι παρακολουθούμε τους τελευταίους μήνες μια, πρωτοφανή στην ελληνική ιστορία, διαδικασία, ειρηνικής και ανεμπόδιστης, μαζικής εγκαταστάσεως αλλογενών πληθυσμών στο έδαφος της Ελλάδος, δίχως ωστόσο αυτό να προκαλεί την φυσιολογική αντίδραση των γηγενών ελληνικών (;) πληθυσμών, που υφίστανται την κατακλυσμιαία εξ ανατολών πληθυσμιακή εισβολή!
Θα πίστευε κανείς αυτονοήτως ότι εξέλιπε πλέον από την θλιβερή …λαότητα των νεοελλαδιτών-γραικύλων κάθε αίσθηση εθνικής-φυλετικής ταυτότητος και επίσης κάθε στοιχειώδες ένστικτο αυτοσυντηρήσεως…
Μικρή παρηγοριά μέσα στην γενική μαυρίλα προσφέρει η τυχαία ανάγνωση σχολίων αναγνωστών, οσάκις δημοσιεύονται σχετικές ειδήσεις στα ειδησεογραφικά ιστολόγια, σχολίων, εκ των οποίων καθίσταται αντιληπτό ότι δεν είναι λίγοι οι Έλληνες που αντιλαμβάνονται σαφώς τον θανάσιμο κίνδυνο τον οποίο συνιστά για την επιβίωση του ελληνικού έθνους ο μαζικός εποικισμός της χώρας από τα επελαύνοντα στίφη των ασιατών λαθροεποίκων.
Ωστόσο, παρά τα αιχμηρά σχόλια, είναι παροιμιώδης η απόλυτη αδράνεια των Ελλήνων οι οποίοι, καίτοι παρακολουθούν να χάνεται η χώρα τους μπροστά στα μάτια τους, από μέρα σε μέρα, δείχνουν απρόθυμοι να αντιδράσουν δυναμικώς, να εξεγερθούν και να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, προκειμένου να σώσουν το ελληνικό έθνος – ένα έθνος με ιστορία τουλάχιστον 4.000 ετών – από την βεβαία δημογραφική εξαφάνιση, η οποία καθίσταται πλέον ορατή στο εγγύς μέλλον!
Αποδεικνύεται λοιπόν ότι υπάρχει ζήτημα όχι τόσο επιγνώσεως και αναγνωρίσεως της φύσεως του κινδύνου, αλλά πρωτίστως ζήτημα ελλείψεως θάρρους και αποφασιστικότητος για δράση!
Για του λόγου το αληθές, αναδημοσιεύουμε κατωτέρω, αυτούσια, σειρά τυχαίων σχολίων που δημοσιεύθηκαν προσφάτως σε συνέχεια σχετικής δημοσιεύσεως στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδος «Πρώτο Θέμα». Από το περιεχόμενο της συντριπτικής πλειονότητος του τυχαίου αυτού δείγματος σχολίων (παρόμοια είναι όλα τα σχόλια που αναρτούν οι αναγνώστες σε όλες τις συναφείς δημοσιεύσεις) καθίσταται αντιληπτό ότι πάρα πολλοί Έλληνες είναι σφόδρα αντίθετοι στην παθητική στάση που τηρεί το ελλαδικό κράτος – υπό τις εντολές μίας (ακόμη) ανθελληνικής κυβερνήσεως – περιοριζόμενοι ωστόσο στην από διαδικτύου έκφραση αυτής της αγανακτήσεως, η οποία μοιάζει να μην μπορεί (ακόμη) να λάβει πολιτική έκφραση:[…][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]