Πόσοι νεκροί χρειάζονται για να ξυπνήσει η Ευρώπη;;;


Σημειολογία επικήδειων τραγουδιών, στον απόηχο της κηδείας του Κ. Μητσοτάκη.

Όπως φαίνεται στο συνοδευτικό βίντεο, κάποιοι παριστάμενοι στην κηδεία τραγούδησαν, για να τιμήσουν τον νεκρό, δύο τραγούδια. Το πρώτο ήταν ένα παραδοσιακό ριζίτικο τραγούδι των ορεινών Χανίων. Πρόκειται για το τραγούδι «Σε Ψηλό Βουνό» ή αλλιώς «Ο Αητός». Το δεύτερο τραγούδι, με συνοδεία κρητικής λύρας, είχε στίχους ειδικά φτιαγμένους για τον θάνατο του Μητσοτάκη. Όποιος παρακολουθήσει το βίντεο γίνεται αίφνης μάρτυρας της τρομακτικής αντιθέσεως των δύο παραπάνω κόσμων που αποκαλύπτονται μέσω των δύο αυτών τραγουδιών.


Στην περίπτωσή μας, λοιπόν, έχουμε μια συνήθη και τυπική δράση του ΑΡΜΑτος, εν προκειμένῳ στην πόλη των Πατρών. Εκεί διενεμήθησαν προκηρύξεις που αφορούσαν το μείζον και οξύτατα φλέγον ζήτημα του, δυνάμει της κρατούσης προδοτικής και ανεστραμμένης τάξεως πραγμάτων, εποικισμού της Ελλάδος αλλά και ολοκλήρου της Ευρώπης από τα αφροασιατικά στίφη.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του – γερμανικού κυρίως – τύπου, ο γηραιός Γερμανός συναγωνιστής (και επίτιμο ιδρυτικό μέλος του ΑΡΜΑτος) Horst Mahler, ο οποίος, όπως αναφέραμε σε πρόσφατη ανάρτησή μας (https://www.armahellas.com/?p=21880), διέφευγε των απηνών διωκτών του (της σιωνιστοκρατουμένης Ο.Δ.Γ.) που με ταλμουδικό μένος απεφάσισαν προσφάτως να του στερήσουν και πάλι την ελευθερία, παρά την προχωρημένη ηλικία του και τα πολλαπλά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, καταδικάζοντάς τον, για άλλη μια φορά, σε φυλάκιση για αδίκημα …«γνώμης» και συγκεκριμένα για «άρνηση Ολοκαυτώματος©», συνελήφθη χθες στην Βουδαπέστη της Ουγγαρίας και αναμένεται να εκδοθεί στην Γερμανία.
Η κυβέρνηση του Β. Όρμπαν αποδεικνύεται πολύ ασθενής για να αντιταχθεί στις ισχυρές σιωνιστικές πιέσεις, αρνούμενη, καθώς φαίνεται, να του χορηγήσει άσυλο, όπως ζητά.
Παρακολουθούμε με αγωνία τις εξελίξεις, δηλώνοντας ολόψυχα την συμπαράστασή μας στον γενναίο συναγωνιστή και ακατάβλητο υπερασπιστή της ιστορικής αληθείας, Horst Mahler!
https://www.nytimes.com/2017/05/15/world/europe/horst-mahler-germany-hungary.html?_r=1
Ὁ Beethoven ἐξῇρε τὴν μουσικὴν ἰδιοφυΐαν τοῦ Handel, χαρακτηρίζοντάς τον ὡς τὸν κορυφαῖον μουσουργὸν τῆς ἐποχῆς του. Ἡ διαυγὴς ἁπλότης τῶν συνθέσεων ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἀρχέγονον δραματικότητα τῶν ὀρχηστρικῶν δημιουργιῶν του ὑπῆρξαν ἀντικείμενο βαθείας μελέτης διὰ τον Beethoven, ὅπως ἐσημείωσεν ὁ στενός του φίλος καὶ μαθητής, Ferdinand Ries: “Ἐξ ὅλων τῶν συνθετῶν ὁ Beethoven ἐξετίμα περισσότερον τοὺς Mozart καὶ Handel καὶ ἀκολούθως τὸν J.S. Bach. Ἡ μουσικὴ ποὺ ἐμελέτα καὶ πάντοτε εὑρίσκετο ἐπὶ τοῦ γραφείου του ἦτο συνθέσεις αὐτῶν τῶν ἰνδαλμάτων.“
Ο 81χρονος πια αγωνιστής είχε καταδικασθή σε κάθειρξη 10 ετών και 2 μηνών για «εγκλήματα γνώμης» και άρνηση του «ολοκαυτώματος», δηλαδή επειδή ουδέποτε απεδέχθη τα τερατώδη ψεύδη και τις ακατάσχετες ύβρεις κατά του γερμανικού λαού για την περίοδο του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, μένοντας σθεναρός και ανυποχώρητος υπερασπιστής της ιστορικής και πολιτικής αληθείας. Ο Horst Mahler θα έπρεπε κατά τον γερμανικό νόμο και σύμφωνα επίσης με την σχετική απόφαση του ομοσπονδιακού δικαστού του Potsdam ήδη μόλις είχεν εκτίσει τα 2/3 της ποινής του να απελευθερωθεί. Ο συγκεκριμένος μάλιστα δικαστής είχε χαρακτηρίσει αμφιβόλου νομιμότητος την ποινικοποίηση της αμφισβητήσεως του «ολοκαυτώματος» επί της οποίας εστηρίχθη η δίωξις και προσέθεσε ότι η επιβληθείσα ποινή για «εγκλήματα γνώμης» είναι υψηλοτέρα των επιβαλλομένων ακόμη και σε περιπτώσεις βιαστών και δολοφονων…
Ωστόσο η απόφαση αυτή ανηρέθη από υψηλότερα δικαστικά κλιμάκια, παραπέμποντας σε μια περί «κακής συμπεριφοράς» του εγκλείστου κατηγορία από το 2014, βάσει δηλώσεων του εγκλείστου περιεχομένων εντός του τελευταίου του βιβλίου ‘’Das ende der Wanderschaft’’, το οποίον συνεγράφη εν όσῳ ο συγγραφεύς του ήτο έγκλειστος στην φυλακή!

Λέξεις παρηγοριάς, ελπίδος, επαναστάσεως, παραπλανήσεως…
Κι όμως ουδείς κατόρθωσε να δώσει τον ορισμό οιασδήποτε των εννοιών και λέξεων τούτων. «Ελευθερία» είναι μια λέξη, η οποία προϋποθέτει ότι υπήρξε ή υπάρχει ή δύναται να υπάρξει μία πραγματικότητα, εις την οποία υφίσταται καθ’ εαυτή η «ελευθερία». Τέτοια πραγματικότητα ουδέποτε υπήρξε ούτε είναι δυνατόν να υπάρξει, για τον απλούστατο λόγο ότι πάσα ελευθερία του ενός περιορίζει αναγκαστικά τις ελευθερίες των άλλων, διότι επί της ελευθερίας των άλλων πρόκειται ν’ ασκηθεί. Υπάρχουν στην πραγματικότητα «ελευθερίες» (στον πληθυντικό) αλληλοσυγκρουόμενες, αλληλοπεριοριζόμενες ή αλληλοκαταργούμενες αλλά δεν υπάρχει «ελευθερία».

Με εμπνευσμένο και φιλοσοφημένο λόγο, εστίασε στον βαθύτερο κοσμοθεωρητικό πυρήνα της Ιδέας του Εθνοκοινοτισμού, υποδεικνύοντας παράλληλα έναν δρόμο αγωνιστικού καθήκοντος, εντός του συγχρόνου μεταιχμιακού ιστορικού πλαισίου, όπως αυτό ορίζεται από τις σύνθετες πολιτικές και κοινωνικές συγκυρίες και τις δραματικές δημογραφικές εξελίξεις που τοποθετούν τόσο την Ελλάδα όσο και, ευρύτερα, την Ευρώπη ενώπιον του φάσματος της ολικής εθνοφυλετικής καταρρεύσεως.
Προσεχώς θα δημοσιευθούν εκτενή αποσπάσματα από την εκδήλωση.
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]