Μουσικὰ Ἀνακρούσματα #3



Ουδέποτε ο συριακός στρατός επετέθη με χημικά όπλα! Οι λόγοι είναι δύο και είναι προφανείς: πρώτον, διότι το χημικό οπλοστάσιο του συριακού στρατού κατεσχέθη από τις ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις αφ’ ότου επενέβησαν στην Συρία και, δεύτερον, διότι, ακόμη και αν δεχθούμε ότι υπήρξε κάποια χρήση απαγορευμένων αερίων, ουδείς λόγος υπήρχε για την χρησιμοποίησή τους από τις δυνάμεις του καθεστώτος Άσαντ, ιδίως την χρονική στιγμή κατά την οποία (υποτίθεται ότι) χρησιμοποιήθηκαν!

Αὐτὸ ποὺ ἐσκεμμένως παραβλέπεται ἀπὸ τοὺς φιλελευθέρους καὶ προπαγανδιστικῶς δὲν μελετᾶται στὶς πολιτικὲς ἐπιστῆμες εἶναι τὸ ἐξῆς: Ὁ Ἐθνικοσοσιαλισμὸς λαμβάνεται ὡς κρατισμός, ὄχι γιατὶ ἀπαγορεύει τὴν ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία (ὅπως συμβαίνει στὰ κομμουνιστικὰ καθεστῶτα), ἀλλὰ ἐπειδὴ ἀποτελεῖ τὸ ΜΟΝΑΔΙΚΟ παράδειγμα ἐπιτυχημένου μοντέλου μὲ ἔντονο τὸν κρατικὸ παρεμβατισμό.
Ὁπότε, ἀντὶ σήμερα ὁ Ἐθνικοσοσιαλισμὸς νὰ ἀποτελῇ τὸ πρότυπο μιᾶς ὁλοκληρωμένης φιλοσοφικῆς-πολιτικῆς κοσμοθεάσεως μὲ οἰκονομικὲς ἐπίσης προεκτάσεις, λοιδορεῖται συστηματικῶς τόσον ἀπὸ τοὺς φιλελευθέρους ἰδεοληπτικοὺς ἀντικρατιστὰς ὅσον καὶ ἀπὸ τοὺς ἀριστερούς, ποὺ ἐπανειλημμένως ἀποτυγχάνουν παταγωδῶς νὰ ἐφαρμόσουν τὴν ἀντιφυσικὴ δογματικὴ θεωρία τους στὸν πραγματικὸ κόσμο.
Ἱστορικῶς, ὁ Ἐθνικοσοσιαλισμὸς εἶναι τὸ μοναδικὸ πολιτικὸ σύστημα τοῦ 20οῦ αἰῶνος τὸ ὁποῖο δὲν κατέρρευσε ἐκ τῶν ἔσω (ὅπως συνέβη μὲ τὸν κομμουνισμὸ καὶ τὶς καπιταλιστικὲς δημοκρατίες) ἀλλ᾿, ἀπεναντίας, χρειάστηκε νὰ ἐπιστρατευθῇ ὁλόκληρος ὁ πλανήτης ἐναντίον τῆς Ἐθνικοσοσιαλιστικῆς Γερμανίας προκειμένου νὰ τὸν καταπνίξουν βιαίως καὶ διὰ τῆς μεγίστης ἀνθρωποσφαγῆς, βάσει τῆς ὁποίας κατόπιν, ὡς ἀπόλυτοι πλέον κύριοι τῆς προπαγάνδας καὶ τῆς ἱστοριογραφίας, δαιμονοποιοῦν τὸν Ἐθνικοσοσιαλισμό, ἀσυστόλως ψευδολογοῦντες, πλαστογραφοῦντες καὶ διαστρέφοντες γεγονότα, νοήματα, παραδόσεις, λαοὺς καὶ συνειδήσεις. Ὁ Χίτλερ μισήθηκε τόσο πολὺ ἀπὸ τὸ πολιτικὸ κατεστημένο τῆς ἐποχῆς του διότι, μὲ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ Ἐθνικοσοσιαλισμοῦ στὴν πράξη, παρεβίαζε τὴν καθιερωμένη ἀντιστροφὴ ἀξιῶν καὶ προτεραιοτήτων, ποὺ στὸ ἀποκορύφωμά της καταντάει στὴν πρακτική, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ «ἡγέτες» πλουτίζουν καὶ ὁ λαὸς δυστυχεῖ.



Καθώς προαναγγείλαμε, παρουσιάζουμε σήμερα εκτενή ηχητικά αποσπάσματα εκ της εκδηλώσεως και, συγκεκριμένα, την εισαγωγική ομιλία και την κυρία διάλεξη, που περιλαμβάνει ανασκόπηση/παρουσίαση των θεωριών που έχουν κατά καιρούς διατυπωθεί σχετικώς με το ζήτημα του προσδιορισμού της Πρωτοπατρίδος (κοιτίδος) των Ινδοευρωπαίων καθώς και της εκείθεν πορείας που ακολούθησαν οι διάφοροι ινδοευρωπαϊκοί λαοί, καθ᾿ οδόν προς τις μετέπειτα Πατρίδες τους.

Ἡ Σύγχυσις, αἱ εἰκονικότητες καὶ ἡ “εὐτυχία” τοῦ ἐφημέρου ἐγωπαθοῦς ἀτόμου.
Καθὼς λοιπὸν ἡ Εὐρώπη καθημερινῶς σύρεται ἑκοῦσα-ἄκουσα εἰς κατάστασιν πλέον καὶ ἀνοικτοῦ ἐναντίον της φυλετικοῦ πολέμου, μὲ τὸ σύνολον τῶν κατεστημένων δυνάμεων καὶ ἐξουσιῶν («Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσις», πολιτικοί, Πανεπιστήμια καὶ σχολεῖα, ΜΜΕ-δημοσιογράφοι, «διανόησις» καὶ συναφὴς νομενκλατούρα, ἐκκλησίαι κ.ο.κ.) νὰ εἶναι ὁλοψύχως καὶ ἀπροκαλύπτως στρατευμέναι εἰς τὴν πλευρὰν τῶν Ἐχθρῶν μας, ἐφησυχάζοντας καὶ παραπλανώντας αἰσχρῶς, ἐν ὅσῳ ἐν ταὐτῷ ἐξακολουθοῦν νὰ παριστάνουν ἡγεσίας τοῦ ἔτι μακαρίως ὑπνώττοντος καὶ ὀνειροβατοῦντος Ἀρίου εὐρωπαίου, ἡ (ἐξόχως κατεπείγουσα!) ἀφύπνισις τοῦ τελευταίου δυσχεραίνεται, ἀκόμη καὶ ὑπὸ τὸ ὁσημέραι ῥαγδαίως ἐπιδεινούμενον βάρος τῆς ἀκατασχέτου πλέον φοβερᾶς «πολυπολιτισμικῆς» πραγματικότητος, οὐ μόνον δ᾿ ἐκ τῆς προϊούσης του ψυχονοητικῆς ἀλλοιώσεως, συσκοτίσεως, συγχύσεως, κατακερματισμοῦ καὶ ἐπιβαρύνσεως μὲ πλεῖστα ἰδεοληπτικὰ λύματα καὶ ἀπορρίμματα, προλαμβάνοντα τὴν ἔστω καὶ στοιχειωδῶς ἐλευθέραν του λειτουργίαν, νόησιν, ἔκφρασιν, δρᾶσιν – ἀλλ᾿ εἰδικώτερον ἐξ ἑνὸς συγκεκριμένου του ἐπικτήτου νοσηροῦ γνωρίσματος:
Ἤτοι τοῦ νοσηροῦ του, σεληνιακῆς ὑφῆς, ἐγωπαθοῦς ἀτομισμοῦ, καθὼς ἔχει ἀποκόψει τὸν ὀργανικὸν καὶ ψυχικόν του φυσικὸν δεσμὸν πρὸς τὴν ἐθνοφυλετικὴν Κοινότητα. Ὁ ὁρίζων τοῦ οὕτω κατακερματισμένου ἀτόμου συρρικνοῦται εἰς ἕνα πομφολυγῶδες «ἐδῶ καὶ τώρα» τῆς κάθε κατωτέρας μορφῆς ἱκανοποιήσεως τῆς ἀνεξελέγκτου ἀδηφαγίας καὶ τῆς ἀκορέστου ἡδονολατρείας του, χωρὶς κανένα βάθος καὶ προοπτικήν, εἴτε ὑπὸ ψυχοφυσιολογικὴν εἴτε ὑπὸ μεταφυσικὴν εἴτε ὑπὸ ἱστορικὴν θεώρησιν.
Κατὰ τοὺς ὑπερχρονίους πολεμικοὺς κώδικας τιμῆς εἶναι θεμιτὴ μὲν ἡ συγκεκροτημένη καὶ εὔτακτος ὑποχώρησις διὰ λόγους τακτικῆς ἀλλ᾿ ἀνεπίτρεπτος καταισχύνη ἡ φυγὴ πρὸ τοῦ ἐχθροῦ, πολλῷ δὲ μᾶλλον ἡ ἐγκατάλειψις ἐδαφῶν εἰς τὰς βεβήλους ἐχθρικὰς χεῖρας, ἐπιθέτουσα ἀνεξίτηλον ἠθικὸν στίγμα εἰς τοὺς οἵους λιποψύχους ἀθύμους δειλούς.
Ὡστόσο εἰς τὴν σκοτεινήν μας ἐποχὴν τοῦ ἀντεστραμμένου ἀξιακοῦ πλαισίου τοῦτο θεωρεῖται ὄχι ἁπλῶς ἐπιτρεπτὸν ἀλλ᾿ ἔτι καὶ λογικὴ ἐπιλογή, ἀναξία ἰδιαιτέρας προσοχῆς.
Ἓν νέον (ἐκ τῶν ἀμετρήτων συναφῶν ἐπιλεγόμενον…) περιστατικὸν μᾶς ἔρχεται ἐκ τῆς γνωστῆς καὶ μὴ ἐξαιρετέας ἀνεκτικῆς καὶ τρομοκρατικῶς μαιναδοκρατουμένης Σουηδίας, τῆς εἰς ζητήματα ἀνθρωπισμοῦ καὶ πλεοναζούσης ἀγάπης καὶ στοργῆς πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους ἐπήλυδας-ἐποικιστὰς τῆς εὐρωπαϊκῆς γῆς πρωτοστατούσης, πρὸς τοὺς ψευδωνύμως καλουμένους πρόσφυγας!
Συγκεκριμένως, ὅπως ἀποτυποῦται ἐν τῷ συνημμένῳ δημοσιεύματι (video ἀναρτηθέντι εἰς τὴν ἱστοσελίδα youtube) ὀργίλος ἔπηλυς ὑπάνθρωπος, ἔμπλεως μίσους κατὰ τοῦ φυλετικοῦ-πολιτισμικοῦ-κοινωνικοῦ περιβάλλοντος, τὸ ὁποῖον βλακωδῶς ἀγωνιᾷ κυριολεκτικῶς νὰ τὸν «ἀφομοιώσῃ» καὶ εἰς βάρος τοῦ ὁποίου πάντως ὁπωσδήποτε παρασιτεῖ (καθὼς ἔχει πρὸς τοῦτο ἡ σοσιαλδημοκρατία μεριμνήσει…), ἐπιτίθεται μαινόμενος ἐναντίον περιπολικοῦ τῆς ἀστυνομίας προξενῶν σημαντικὰς φθορὰς ἀλλὰ καί, κυρίως, κατὰ τῶν τριῶν –γυναικῶν– ἀστυνομικῶν, κινουμένων πρὸς ἀκινητοποίησιν καὶ σύλληψιν τοῦ δράστου, ὁ ὁποῖος πάντως εὐχερῶς τὰς καταβάλλει καὶ ἐπὶ πλέον τὰς ξυλοκοπεῖ!

Σουρεαλιστική και άκρως συμβολική φωτογραφία από τα τραγελαφικά εγκαίνια του “Μουσείου Μπελογιάννη”. Οι παλαιομαρξιστές ατενίζουν προς τα αριστερά, οι νεομαρξιστές ατενίζουν, πλέον, προς τα δεξιά. Και ένας παπάς (;!), κρυμμένος πίσω από τα μοντέρνα γυαλιά του, δεν ατενίζει πουθενά (ίσως κοιμάται).