ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (21)
Χαιρετισμὸς πρὸς τοὺς τὸ Μέγα Ἡλιοστάσιον τιμῶντας συναγωνιστάς:
Συναγωνισταί,
Τὸ ἐφετεινὸν Μέγα Ἡλιοστάσιον, περὶ τῆς μεταφυσικῆς σημασίας τοῦ ὁποίου ἔχω σημειώσει ἀρκετὰ καὶ εἰς τοὺς ἄρτι ἐκ νέου ἀναρτηθέντας 18ους Οἰακισμούς μου, μᾶς εὑρίσκει εἰς μίαν καθ᾿ ὅλα κρίσιμον καμπήν, συλλογικῶς ὡς Φυλήν, ὡς Ἔθνος, ὡς ΑΡΜΑ – ἀλλὰ κατὰ συγκυρίαν ἐπίσης καὶ πολλοὺς ἐξ ἡμῶν ἀτομικῶς ἀκόμη. Ἐξἄλλου ὅλων μας ἡ ἐπιβίωσις ἔχει καταστῆ ἐπίπονος καὶ δυσχερής, οὐ δὲ μόνον ἕνεκα τῆς γενικῆς δυσπραγίας ὡς ἐκ τῆς ἄφρονος, προδοτικῆς, ἐθνικῶς ὀλεθρίας καὶ αὐτοκτονικῆς κυριολεκτικῶς διαχειρίσεως τῶν κοινῶν ὑπὸ τῶν ἀπατεώνων λακέδων τοῦ Συστήματος, ποὺ πρωταγωνιστοῦν καὶ μετέχουν τοῦ θλιβεροῦ Θεάτρου Σκιῶν τῆς Δημοκρατίας/Δεινοκρατίας, ἀλλὰ προσέτι διά τινας ἐξ ἡμῶν καὶ δυνάμει ἐπιπροσθέτων εἰδικῶν δυσχερειῶν ποὺ τὸ Σύστημα μᾶς ἐπιβάλλει ὡς ἀνεπιθυμήτους καὶ σιωπηρῶς διωκομένους ἀντιφρονοῦντας…
Ἡ γενικὴ καὶ εἰδικὴ δυσπραγία φέρει ἕκαστον τῶν συναγωνιστῶν ἀλλὰ καὶ φίλων μας ἀκόμη εἰς κατάστασιν κρίσεως, καθὼς ἡ πρόσθετος πίεσις, ψυχολογικῆς ἢ καὶ μᾶλλον ἐξωτερικῆς φύσεως, δοκιμάζει τὴν ἀντοχὴν καὶ τὰς ἀντιστάσεις, θέτει δ᾿ ἐκ νέου διλήμματα, τὰ ὁποῖα θὰ ὤφειλεν πάντως ἕκαστος συντασσόμενος ὑπὸ τὰ λάβαρά μας νὰ εἶχε πρὸ πολλοῦ διευκρινίσει καὶ ἀποφασίσει. Καὶ τοῦτο ἀσφαλῶς ἔχει πράγματι γίνει καὶ ἀκλονήτως ἰσχύει διὰ τοὺς πλείστους τῶν τασσομένων ὑπὸ τὰ λάβαρα τοῦ Ἅρματος, ὅμως ὄχι πάντοτε δι᾿ ὅλους.











