Sale of the Century
There is an old saying that you should be careful of what you wish for
because you may actually get it. The Twentieth Century had many things
which distinguished it, most notably change and death, and threaded
throughout its salient moments was something which I believe will become
clearer and clearer as more time passes. Amongst all the other events this
may have been the most pivotal. And, what was this? It was the currying of
favor by the White Nations, of a small but very influential group, to give
them an edge in their competition against other White Nations. Once this
group was bought, the winners of the auction ‘won’ their conflicts but in
so doing they sold their souls, and are right now in their death throes
because of the bargain. I call it the sale of the century but it may have
been the swindle of the ages.
We have, long now, reached a turning point regarding the very survival of Aryan Europe that demands immediate actions and allows no excuses and no holding back! The Decadence of the West is now approaching its catastrophical climax. A pending, fatal threat lies now on our threshold, aiming not only against our race’s mental, spiritual and materialistic-technical accomplishments but against the existence of the Aryan Race itself!
“Αυτός ο λόγος δεν απευθύνεται σε κανένα, παρά σ’ όποιον μόνον τον αναγνωρίζει ως δική του ζωή, ή τουλάχιστον δυνάμει τον κατέχει ως πόθο της καρδιάς του”. Meister Eckehart


Mr. Stefanos Gekas speech in the 2007 White World’s Forum in Moscow.
Σχεδόν ποτέ δεν βλέπω τηλεόραση. Πρόσφατα όμως βρέθηκα τυχαία σε κάποιο σπίτι με τηλεόραση που αναμετάδιδε εκπομπή του ακροδεξιού αστροφυσικού,καθηγητού του Πανεπιστημίου Πατρών, συγγραφέα και στελέχους του ΛΑΟΣ Χρήστου Γουδη στο τηλεοπτικό κανάλι του Καρατζαφέρη. Η εκπομπή προσπαθούσε να εμφανίσει ως ιστορικό γεγονός την “γέννηση του Χριστού” και να εμφανίσει ως πραγματικά ιστορικά γεγονότα όλα όσα γράφουν τα Ευαγγέλια σχετικά με αυτήν.
Στην εκπομπή αναφέρθηκε ως υπαρκτό ιστορικό γεγονός μέχρι και η “σφαγή των νηπίων από τον Ηρώδη”!
Όμως,το συγκεκριμένο “γεγονός” δεν αναφέρεται σε καμία απολύτως ιστορική πηγή, παρά μόνο στο Ευαγγέλιο του Εβραίου τελώνη (φοροεισπράκτορα) Λευί, που μας εμφανίζεται με το όνομα “Ματθαίος”. Το “γεγονός” μάλιστα δεν αναφέρεται σε κανέναν από τους άλλους τρεις Ευαγγελιστές, ούτε φυσικά στον Ιουδαίο ιστορικό Φλάβιο Ιώσηπο , που περιέγραφε αναλυτικά τα γεγονότα της εποχής και ήταν σύγχρονος τών Ευαγγελιστών Λουκά και Ιωάννη.
Ο άφρων σχετικισμός και η ανεπίγνωστη ακηδία των συνηθισμένων ανθρώπων της εποχής μας, ως προς την αξιολόγηση των ποιοτήτων των ηχητικών αλληλουχιών που αποκαλούμε «μουσική», αποτελούν τα πιο αντιπροσωπευτικά χαρακτηρολογικά γνωρίσματα που αποκαλύπτουν σ’ όλη την αποκρουστική του υπόσταση τον ΥΠΑΝΘΡΩΠΟ. Αμέσως γίνονται αντιληπτά από την ευκολία με την οποία θεωρείται απολύτως φυσιολογικό και αναμενόμενο και, ως εκ τούτου, αποδεκτό για κάποιον “διαπρεπή” π.χ. πολιτικό, συγγραφέα, διανοούμενο κ.λ.π, να απολαμβάνει “σκυλάδικα” και να ξεφαντώνει με τσιφτετέλια, ή η άνεση με την οποία μπορούν να σεβασθούν και να δεχτούν ως «αξιόλογο καλλιτέχνη» έναν μουσικό ο οποίος, επί παραδείγματι, είναι ταυτοχρόνως ένας άξεστος γύφτος ή ένας διεστραμμένος κίναιδος.