ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΦΥΛΕΣ
Είναι πάντα διασκεδαστικό να παρατηρεί κανείς τους ζηλωτές της φυλετικής (και λοιπής…) ισοπεδώσεως να προσπαθούν να τετραγωνίσουν τον κύκλο με την απίθανα βεβιασμένη κι απ᾿ τα μαλλιά τραβηγμένη μοναδική «λογική» τους, όταν έρχονται αντιμέτωποι με μίαν άβολη πραγματολογική διαπίστωση. Πράγματι, η περιστασιακή τους εφευρετικότητα προς επινόηση πολιτικώς ορθών ερμηνειών, ώστε, «αφρίζει-δεν αφρίζει», να εναρμονίσουν την «ατίθαση» πραγματικότητα με το ορθόν δόγμα της ιδεοληψίας τους, είναι αξιοθαύμαστη, καθώς συνήθως δεν αποτελεί καθόλου εύκολη υπόθεση.

Την νύκτα της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου του 1955, ο αχαλίνωτος τουρκικός όχλος βιαιοπράγησε, για άλλη μια φορά, κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως .
Κατόπιν της μεταδόσεως από τον ραδιοφωνικό σταθμό της Αγκύρας της ειδήσεως περί εκρήξεων δύο βομβών στην οικία του Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη (βομβών που όπως απεδείχθη αργότερα ετοποθέτησαν οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες), στίφη αφηνιασμένων ταταρο-προσωασιατών, με την ανοχή των αρχών, επετέθησαν με αγρία μανία στα καταστήματα, τις οικίες, τα σχολεία, τους ναούς και τα νεκροταφεία των Ελλήνων της Πόλεως, καταστρέφοντας, διαρπάζοντας, προπηλακίζοντας και κατατρομοκρατώντας τον ελληνικό πληθυσμό, ως άξιοι συνεχιστές των παραδόσεων των ορδών του Αττίλα, του Ταμερλάνου και του Μωάμεθ Πορθητού.






