Ἀρθρογραφία ὑπὸ Στ.Γκ.

Ὁ Ἐθνικοσοσιαλισμὸς στὴν Ἐποχή μας (τοῦ Klas Lund)

Ὡς ΑΡΜΑ ἔχουμε χαράξει ἕνα Δρόμο πού, ὅσο κι ἂν πολιτικῶς καὶ χρονικῶς ἀποτελεῖ φυσικὴν συνέχειαν τοῦ παλαιοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ τοῦ μεσοπολέμου, ἐν τούτοις ξεχωρίζει ἀποφασιστικῶς, ἀφ᾿ ἑνὸς δυνάμει βαθυτέρων μεταφυσικῶν, παραδοσιακῶν καὶ ἱστορικῶν ἐρεισμάτων, ἀφ᾿ ἑτέρου δὲ διὰ μιᾶς ὁλικῆς κοσμοθεωρητικῆς καὶ βιοθεωρητικῆς ῥιζικῆς ἀντιπαραθέσεως καὶ ῥήξεως πρὸς τὸν σύγχρονον κόσμον καὶ τὸ σύνολον τῆς ὠργανωμένης ἐκτροπῆς πού, στὸ κορύφωμά της, ὡς ἡ ἐνσάρκωση τῶν ἀρνητικῶν δυνάμεων τῆς Διαλύσεως, ἐκφράζεται ὡς “τὸ Σύστημα”.

Προσέτι δὲ οἱ πολιτικὲς συνέπειες αὐτῆς τῆς ὁλοκληρούσης ἐμβαθύνσεως καὶ ἀποκαταστάσεως τῆς βαθυτέρας ἑνότητος τῶν ἐπὶ μέρους μερικῶν ἰδεῶν καὶ ἐκφράσεών μας συνεπάγονται, μεταξὺ ἄλλων, μίαν ὁριστικὴ ῥῆξι πρὸς τὴν παλαιὰν ἐσωστρεφῆ ὑποκειμενικότητα τοῦ προ-εθνικοσοσιαλιστικοῦ στενοῦ ἐθνικισμοῦ, ὁπότε καὶ πράγματι διὰ πρώτην φορὰν ἀποκτᾷ τὴν πλήρη της ἰσχὺν ἡ γνωστὴ παροιμιώδης ῥῆσις τοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ, “τὸ Ἔθνος πρέπει νὰ μάθῃ νὰ θεωρῇ ἐθνικὸν ὅ,τι εἶναι ἀληθές”.

Πρὸς καταδήλωσιν αὐτῆς τῆς ὀργανικῆς ὁλοκληρώσεως τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ, καθιστωμένης μάλιστα ἐπιτακτικῶς ἀναγκαίας ἀκριβῶς στὴν ἐποχή μας, τῆς ὁλοκληρωτικῆς καὶ τελικῆς ἀντιπαραθέσεως πρὸς τὶς ἐντροπιακὲς ἐκεῖνες δυνάμεις ποὺ πλέον λυσσομανοῦν ἀλλὰ καὶ τρικλίζουν, χρησιμοποιοῦμε ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς ἀνεξαρτήτου μας πορείας τὸν ὅρον “Ἐθνοκοινοτισμός”.

Τὸ κατωτέρω ἄρθρον, μεταφρασμένο ἀπὸ τὰ σουηδικά, δείχνει ὅτι τὴν ἀνάγκην μιᾶς τέτοιας ὀργανικῆς ὁλοκληρώσεως/ἀναβαθμίσεως τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ, χωρὶς κανένα ἴχνος ἢ διάθεσιν συμβιβασμοῦ ἢ ἐνδοτικότητος ἀλλά, τοὐναντίον, χάριν ἀκριβῶς καὶ τῆς ἀποτελεσματικῆς μας βελτιστοποιήσεως ἐν σχέσει πρὸς τὶς προκλήσεις τοῦ συγχρόνου πεδίου τῆς Μάχης μας, σ᾿ ὅλα τὰ ἐπίπεδα, διαισθάνονται καὶ νοιώθουν μετὰ ἐσωτερικῆς βεβαιότητος καὶ ἄλλοι ἐκλεκτοὶ συναγωνισταί, ὅπως ἐν προκειμένῳ κατωτέρω ἐκφράζει ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Σουηδικοῦ κλάδου τῆς σκανδιναυϊκῆς “Κινήσεως Ἀντιστάσεως” Klas Lund.
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Μέγα Ἡλιοστάσιον‏

Συναγωνισταί,

 

  Ἐπ᾿ εὐκαιρίᾳ τοῦ Μεγάλου Ἡλιοστασίου, τῆς Μεγάλης δηλαδὴ Ἀνακάμψεως τῆς, φθινούσης, ἡλιακῆς τροχιᾶς, ἐπισυμβαινούσης ἐφέτος στὴν 01:03 π.μ. τῆς 22ας Δεκεμβρίου (ὥρα Ἑλλάδος), ἐμφόρτου μεταφορικῆς ἰσχῦος, Παραδόσεως, Μνήμης καὶ Συνειδήσεως, εὔχομαι τὰ διαφανῆ δῶρα τοῦ Φωτὸς νὰ μεταφέρουν ὅλον τὸ βάθος, ὕψος καὶ ἔκτασίν των, ἐγκαινιάζοντας μιὰν οὐσιαστικὴν ἀνιοῦσαν πορείαν. Ὁ Λαός μας, διατηρώντας ἀκόμη καὶ σήμερα τὶς προαιώνιες ὑπερβόρειες παραδόσεις, ἀρχέγονες μνῆμες ἄσβεστες, ἀνάβει φωτιὲς καὶ συνειδητῶς συνδράμει στὸν Ἀγῶνα τῶν φωτεινῶν δυνάμεων τοῦ Κόσμου.
  Εἴθε, λοιπόν, ὅπως ἀκριβῶς ὁ γήινος Ἄξων στιγμιαίως ἵσταται (Ἡλιο-στάσιον), παύοντας τὴν ἐκ τοῦ Ἡλίου γωνιώδη ἀπομάκρυνσιν, γιὰ νὰ ξεκινήσῃ ἀμέσως μετὰ τὴν ἀνάστροφον κίνησιν πρὸς τὴν θέσιν παραλληλίας του μὲ τὸν ἐκ τῆς θέσεώς μας προσλαμβανόμενον “ἡλιακὸν ἄξονα”, οὕτως εἰπεῖν, ἔτσι καὶ ὁ ἰδικὸς μας ἐσωτερικὸς ἄξων τῆς ὑπάρξεώς μας ν᾿ ἀρχίσῃ νὰ προσανατολίζηται φωτοτροπικῶς πρὸς τὶς φωτεινὲς Ἀρχὲς τοῦ Πνεύματος καὶ τὴν ἀνωτροπικότητα τῶν δυνάμεων κι ἐνεργειῶν ποὺ τροφοδοτοῦν τὴν ἰσχύν του.
  Ἡ μεγίστη αὐτὴ Κοσμικὴ Συγκυρία εἶναι καὶ ἡ μεγίστη Ἑορτή μας, ὡς ἐθνοκοινοτιστῶν τοῦ Ἅρματος, ἐν πλήρει ἐννοίᾳ, συμβολίζουσα καὶ πραγματοποιοῦσα τὴν ἐκτίναξιν τῶν φωτεινῶν δυνάμεων, τὴν κατατρόπωσιν τῶν κατωτέρων, στασιαστικῶν κατὰ τῆς Κοσμικῆς Τάξεως, Σκοτεινῶν παραγόντων τῆς συγχύσεως καὶ τῆς ἔνδοθεν διαλύσεως, τῆς ἀμουσίας καὶ τῆς Ἀντιστροφῆς, τῆς ἀταξίας καὶ τῆς ἀμέτρου ἐπάρσεως, τῆς αἰσχρᾶς γελοιότητος καὶ ξεδιαντροπιᾶς, τῆς κακονοίας καὶ τῆς σάχλας, ἰδιαιτέρως ἐκτεταμένων καὶ δημοφιλῶν στὴν ἀνισόρροπο νεογραικυλικὴν κοινωνία τῶν “θαυμάτων” – ξεκινώντας τὴν ἀναστήλωσιν ἀπὸ τὴν ψυχήν μας μέσα, τὸ Πνεῦμα ἀλλὰ καὶ τὸ Σῶμα – καὶ σθεναρῶς, κατόπιν, προχωρώντας νικηφόρως πρὸς τὰ ἔξω:
  Θριαμβεύοντας ὑπὸ τὰ δεξιόστροφα λάβαρα τοῦ Ἀνικήτου Ἡλίου!

 

  Διὰ τοῦ Σκότους πρὸς τὸ Φῶς!

 

  Στέφανος Γκέκας

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (14)

 …Ἡ εἰς τὴν Ἱστορίαν ἐπάνοδος δὲν βασίζεται οὔτε ἐπὶ ὅρων οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως οὔτε ἐπὶ κοινωνικῶν συμβολαίων οὔτε ἐπὶ “ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων“ ἢ ἄλλων παρομοίων πλαστικῶν ὑποκαταστάτων ἀληθοῦς Ἐθνοκοινοτικῆς Κουλτούρας μιᾶς ζώσης ὀργανικῆς ἑνότητος. Αὐτὴ δύναται μόνον νὰ βασίζεται εἰς τὸ Αἷμα καὶ τὸ Πνεῦμα μιᾶς νέας Εὐγενείας, διαποτιζομένης ὑπὸ τῆς ἐγγενοῦς της Κοσμικῆς Εὐσεβείας ποὺ θὰ ἐπιτρέψῃ ξανὰ τὸ φανέρωμα τῆς θεϊκότητος ποὺ διαπερνᾷ τὰ πάντα – τὰ πάντα πλὴν τῆς ἀπολιθωμένης (καὶ ἐπιθανατίου) ἀπολύτου ἠλιθιότητος καὶ ἐγωπαθοῦς τυφλότητος τοῦ ἀθεραπεύτως παρηκμασμένου λευκοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἔχει, ἀντ᾿ ἄλλης θεότητος, θλιβερῶς καὶ ἀξιοθρηνήτως θεοποιήσει τὸ τοσούτῳ μᾶλλον ἀσήμαντον μικρόν του “ἐγώ” (πρβλ. καὶ “ἀνθρώπινα δικαιώματα”) καὶ τὰς κατὰ κοινὴν συνθήκην θερμοκηπιακάς/ἀκαδημαϊκάς του δειλὰς αὐταπάτας.

 

  Αὐτὴ ἡ ἀρχέγονος θεϊκότης, τὴν ὁποίαν ὁ ἕνας (καὶ ἀλλότριος…) μεσανατολίτης ἐξωτερικὸς τυραννικὸς θεὸς ἐξερρίζωσε, εἶναι ἡ οὐσία τῶν θεῶν μας ποὺ ἔφτιαξαν τὰ Ἀρχέτυπά μας, ἀχρόνως ἀλλὰ καὶ διαχρονικῶς – καὶ ποὺ εἶναι καὶ οἱ μόνοι ποὺ δύνανται νὰ μᾶς ξανακάνουν αὐτὸ ποὺ εἴμαστε: ἢ ἀλλοιῶς θὰ παραμένουμε θλιβερὰ σκιὰ τοῦ ἑαυτοῦ μας, γιὰ πολὺ λίγο δηλαδὴ ἀκόμη, μέχρι καὶ νὰ ἐξαλειφθοῦμε καὶ βιολογικῶς.

 

 Ἀλλὰ δὲν δύνανται οἱ θεοί μας μόνοι τους: χρειάζονται τὴν ἰδικήν μας βοήθεια, ἀκριβῶς ὅπως ἐμεῖς τὴν δικήν τους – διότι κατὰ βάθος ταὐτιζόμεθα!  Ἡ εἰς τὴν Ἱστορίαν ἐπάνοδος δὲν προϋποθέτει κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα ἢ κεφάλαια, προϋποθέτει κάτι τελείως διαφορετικῆς τάξεως: κεφαλάς! Ὄχι μηχανικὰς κεφαλὰς τεχνοκρατικῶν ῥυθμιστῶν, ἀλλὰ εὐγενεῖς ἐνσαρκώσεις ἑνὸς τελείως νέου καὶ νωποῦ ἀλλ᾿ ἐν ταὐτῷ παναρχαίου Πνεύματος, καθ᾿ ὃν μόνον τρόπον τὸ Πνεῦμα δύναται νὰ συνδυάζῃ, ἐμφυσώμενον διὰ μιᾶς τοιαύτης ἐπικαίρως ἐνεργοῦ ἀληθοῦς Ἀριστοκρατίας/Εὐγενείας, φορέως κρυσταλίνων Ἀξιῶν καὶ Χαρακτῆρος, ἀπεριστρόφως ἡρωικῆς, ῥωμαλέας καὶ πνευματώδους ἐν ταὐτῷ. Μὲ ῥίζες ἐνεργὲς ποὺ χάνονται στὰ ἀπροσμέτρητα βάθη τῆς Παραδόσεως καὶ μὲ συνειδητότητα ἐκτείνουσαν τὴν δραστικότητά της ὣς τὸ ἄπειρον.

 

 Ἐπάνοδος εἰς τὴν Ἱστορίαν σημαίνει ἐπάνοδον εἰς τὸν Κόσμον, σημαίνει τὸ λυκαυγὲς τῶν θεῶν μας, σημαίνει ἐπαναστατικὴν ἀναστήλωσιν ἐκ τῶν ἔνδον πρὸς τὰ ἔξω, ὅπως ἀκριβῶς διδάσκει καὶ ὁ Πλάτων. Σημαίνει μίαν ἐντελῶς νέαν ἔννοιαν Πολιτικῆς, μίαν ἐντελῶς νέαν ἔννοιαν Πολιτείας, Κουλτούρας, Νοήσεως, Πνεύματος, Δημιουργίας, ποὺ ὅλα τους προϋποθέτουν μίαν νέαν ἀξίαν καὶ ἀληθῆ Εὐγένειαν ἐπὶ κεφαλῆς…

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΘΟΤΗΣ.

 

Μία αναπόφευκτη σύγκριση δύο φαινομενικώς ασχέτων μύθων.

 

  Κάθε χρόνο στις 17 Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί από το ελλαδικό ανθελληνικό κράτος τριήμερος εορτασμός της μνήμης του “Πολυτεχνείου”, της γνωστής φαιδράς ιστορίας που υποτίθεται πως “έριξε την χούντα”, δηλ. τὸ στρατιωτικὸ καθεστώς, ενώ ήδη τα ηνία της χώρας είχε η πολιτικὴ κυβέρνηση Μαρκεζίνη. Δεν θα σχολιάσουμε όμως εδώ τα γνωστά στους περισσοτέρους γεγονότα της ημέρας εκείνης, ούτε τις εξωτερικὲς πολιτικὲς συγκυρίες ποὺ υποκρύπτονται την συγκεκριμένη περίοδο ως ειδικό κίνητρο και αφορμή για τον ξένο παράγοντα και υπηρεσίες που τα σχεδίασαν και χρησιμοποίησαν, μα θα επικεντρωθούμε ιδιαιτέρως σε μιαν ειδική πτυχή της όλης ιστορίας, συμβάλλοντας έτσι στην ειδολογική της ταξινόμηση και κατανόηση, στα πλαίσια μιας ευρύτερης και βαθύτερης κατανοήσεως της Ιστορίας.

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Commander Matt Koehl – IN MEMORIAM.

Μία μεγάλη ἀπώλεια…

Μὲ μεγάλη θλῖψι ἐπληροφορήθην πρὸ ὀλίγων ὡρῶν ὅτι ὁ Commander Matt Koehl πέρασε στὴν αἰωνιότητα, τὴν 10ην Ὀκτωβρίου, διανύων τὸ 79ο ἔτος του. Κατὰ ἐκπληκτικὴν σύμπτωσιν μόλις λίγες ὧρες νωρίτερα, συνομιλῶν μετὰ πολὺ καιρὸ τηλεφωνικῶς μετὰ παλαιοῦ συναγωνιστοῦ, ποὺ εἶχε τακτικὴ ἐπικοινωνία μαζί του καὶ μὲ ἐνημέρωνε γιὰ τὴν φθίνουσα πορεία τῆς ὑγείας του, συζητούσαμε ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ διαφαινόμενο ἐνδεχόμενο. Ἐπρόκειτο γιὰ ὅλως ἰδιαίτερο καὶ χαρισματικὸ ἄτομο. Τὸν συνήντησα πρώτη φορὰ τὸ 1998, λίγο μετὰ τὸ παγκόσμιο συνέδριο τοῦ Φιλύρου ποὺ διωργάνωσα μὲ τεράστια ἐπιτυχία τὸν Ὀκτώβριο τοῦ ἰδίου ἔτους – καὶ πού, οὐσιαστικῶς, ἔθεσε τὰ θεμέλια τοῦ ΑΡΜΑτος, τοῦ ὁποίου τὸ ἔμβλημα καὶ Λάβαρο ἐπίσης ἐκεῖ γιὰ πρώτη φορὰ εἰσήχθη. Εὐφυέστατος καὶ πολυταλαντοῦχος, μὲ προχωρημένες εἰδικὲς γλωσσολογικὲς γνώσεις καὶ ἱκανότητες, ἐπίσης ἑλληνικῶν, βαθύτατα φιλέλλην, μὲ βαθειὰ γνῶσι καὶ κατανόησι τῶν Ἀρίων παραδόσεων, ἐξαιρετικὸ μουσικὸ τάλαντο καὶ μοναδικὴ ἰδεαλιστικὴ σταθερότητα καὶ Πίστι, ἦταν ἀληθῶς ὁ τύπος τοῦ Ἀρίου φιλοσόφου-πολεμιστοῦ-στρατιώτου. Τὸν ἐπεσκέφθην ἐπίσης κατὰ τὸ ἑπόμενο ἔτος, ἔκτοτε δὲ συναντηθήκαμε ἐπανειλημμένως στὴν οἰκία τῆς ἀλησμονήτου μεγάλης κυρίας τοῦ Ἐθνοκοινοτισμοῦ, τῆς Florentine Rost van Tonningen.

Πέραν τοῦ ὅτι ἦταν μιὰ ἀστείρευτη πηγὴ γνώσεων, ἐχαρακτηρίζετο ἀπὸ ἕνα βάθος πνεύματος καὶ συνειδητότητος, ποὺ ὁ ἐπιπόλαιος παρατηρητὴς τῶν ἁπτῶν πολιτικῶν ἀποσταγμάτων τους θὰ ἐκινδύνευε νὰ παραγνωρίσῃ· ἡ προσεκτικώτερη, ὅμως, ἐξέτασις τῶν πλέον ἐμπεριστατωμένων του ἀναλύσεων τὰ ἀφήνουν σαφῶς νὰ διαφανοῦν. Ἦτο ἕνα βαθὺ ἄτομο, σὲ μιὰ τόσο ῥηχὴ καὶ ἀπνευμάτιστη κοινωνία ὅπως ἡ ἀμερικανική, μὲ προφανῆ προβλήματα στὴν ἐξεύρεσι καταλλήλου δρόμου ἐκφράσεως καὶ δράσεως. Ἡ βαθειὰ αὐτὴ ἀλήθεια σχεδὸν πάντοτε παραγνωρίζεται ἀπὸ τοὺς ἐκ τοῦ χώρου (διεθνῶς) ἀσκήσαντας κριτικὴ ἐπὶ τῆς πολιτικῆς του καὶ ὀργανωτικῆς γραμμῆς.

Δὲν θὰ γράψω πολλὰ τὴν στιγμὴν αὐτή· παρ᾿ ὅτι οἱ συναντήσεις μας ἦσαν πολὺ σποραδικές, διατηρούσαμε πάντα ἐπαφή – καὶ θὰ μοῦ λείψουν καὶ οἱ πάντα ξεχωριστὲς εὐχές του ποὺ ποτὲ δὲν λησμονοῦσε νὰ μοῦ στείλῃ στὰ γενέθλιά μου. Ὑπῆρξε ὁ διάδοχος τοῦ George Lincoln Rockwell μετὰ τὴν δολοφονία του τὸ 1967 καὶ ἐχάραξε μία διαφορετικοῦ ὕφους πορεία. Ἐγνώρισε καλῶς τὴν μεγάλη Ἑλληνίδα Savitri Devi (Μαξιμιανὴ Πόρτα), ἡ ὁποία καὶ τοῦ ἤσκησε μεγάλη ἐπιρροή. Μοῦ ἀφηγήθη ἀρκετὰ ἐκ τῆς γνωριμίας του αὐτῆς.

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Παραθέτω στὸ πρωτότυπο ἀμετάφραστη τὴν ἐπιστολὴ στενοῦ του φίλου, ποὺ μοῦ διεκοίνωνε τὴν θλιβερὰν εἴδησι:

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ [13]

Ἡ ξεσαλωμένη αὐθάδεια τῶν παγκοσμίων ἀφεντικῶν τῶν … «ἑλληνικῶν» κυβερνήσεων

 Μία παγία ἀμυντικὴ τακτικὴ τοῦ Συστήματος καὶ τῶν σοφῶν του παπαγάλων ἔναντι κυρίως τῶν ῥιζικῶν του ἀμφισβητήσεων εἶναι ἡ ἐπίρριψις τοῦ χαρακτηρισμοῦ, αὐτομάτως ἀπαξιωτικοῦ πάσης σπουδαιοφανοῦς ἀστικῆς καθωσπρεπείας: «θεωρίες συνωμοσίας».  Ἔτσι, καὶ μ᾿ αὐτὸν ἐπίσης τὸν τρόπο, ἡ ἀστικὴ δειλία καὶ ψευδοευπρέπεια ἐντάσσεται ἐπιτυχῶς στὴν αὐτοάμυνα τοῦ Συστήματος μέσῳ καὶ τῆς Συγχύσεως, ἡ ὁποία καὶ ἀποτελεῖ τὸν κεντρικό του ἐρειστικὸ πυλῶνα. Φυσικὰ πρὸς τὴν αὐτὴν κατεύθυνσι συμβάλλει καὶ ὁ κατακλυσμὸς τῆς ποικίλης «ἀντισυστημικῆς» πληροφορήσεως ἀπὸ ἄκριτες κι εὐφάνταστες ἀστήρικτες ἀφελεῖς καὶ συχνὰ ἐντελῶς ἀνόητες θεωρίες, συχνὰ μὲ ὑποκρυπτόμενο δόλο καὶ ἰδιοτέλεια (πρβλ. καὶ τὴν περιβόητη σύγχρονη πολυπαιγμένη μποῦρδα, «οἱ Γερμανοὶ ξανάρχονται» – ἀφοῦ, ἂν δὲν τολμοῦμε νὰ χτυπήσουμε τὸ γομάρι, χτυποῦμε τὸ σαμάρι!!!), ποὺ ἐξυπηρετοῦν ἄριστα στὸ «τσουβάλιασμα» κάθε διορατικῆς ῥιζοσπαστικῆς κριτικῆς καὶ τὸ εὐχερές της «ξεφόρτωμα» ἀπὸ τοὺς σοβαροφανεῖς ἀστικοὺς μπαβιάνους.

 Οἱ ὁποῖοι ἀστικοὶ μπαβιάνοι πάσης ἀποχρώσεως πιὰ λύνουν καὶ δένουν σταθερῶς καὶ ἀπροσκόπτως, παρ᾿ ὅλο τὸ ἔκλυτο ἀπελπιστικὸ ναυάγιο τοῦ καραβιοῦ – καραβιοῦ ὅπου πρόσωπα καὶ φυσιογνωμίες, ποὺ στὴν καλλίτερη περίπτωσι θἆταν μοῦτσοι στὰ πατώματα τοῦ μηχανοστασίου ἢ θὰ τοὺς εἶχαν πετάξει στὴν θάλασσα ὡς βαρυτάτους ἀπατεῶνας σὲ κάθε στοιχειωδῶς ἀξιοκρατικὸ καθεστώς, ἐξακολουθοῦν νὰ παριστάνουν τοὺς «ἄρχοντες»: καὶ εἶναι τρόπον τινὰ τέτοιοι ὡς ἐκλεκτοὶ ἀρχιδοῦλοι, ἐπιτετραμμένοι τῶν στυγνῶν καὶ αὐθάδων χρηματιστηριακῶν μεγιστάνων, τῶν ὁποίων αὐτοὶ ἀποτελοῦν συνδετικὸ κρῖκο καί, δυνάμει περιβοήτου δημοκρατίας, τὴν νομιμοποιητικὴ προσωπίδα.

 Μεγιστάνων οἱ ὁποῖοι, μὲ τὰ καρκινωδῶς πολλαπλασιαζόμενα κερδοσκοπικά τους νήματα καὶ τὰ πλασματικά τους χρήματα καὶ χρεώγραφα α΄, β΄, γ΄, δ΄ κ.ο.κ. τάξεως ὡς «παραγώγων», ποὺ καὶ εἶναι τὸ ὑποκατάστατον τοῦ αἵματος στὶς φλέβες τοῦ τερατώδους αὐτοῦ Συστήματος, ἔχουν δέσει, ἀφομοιώσει καὶ καθυποτάξει ὅλες τὶς θαυμάσιες δημοκρατικὲς κυβερνήσεις τῆς δύσεως καὶ δὴ τῆς Ε.Ε. (ἀκριβέστερον, €€), ποὺ ἀποτελεῖ γνήσιο τέκνο τους – καθὼς οἱ μαζικὲς διεργασίες ἐξ ὁρισμοῦ ὑπόκεινται στὴν ἐξουσία τοῦ χρήματος καὶ οὐδεὶς διανοεῖται ἢ τολμᾷ σοβαρῶς ν᾿ ἀμφισβητήσῃ τὴν δημοκρατία, ἄρα καὶ νὰ ἴδῃ καὶ καταγράψῃ τὴν ἀλληλουχίαν τῆς παθογενείας: διότι ἡ τυραννία κι ἡ δουλεία ἑδράζονται μέσα στὸν νοῦ καὶ τὴν καρδιὰ τῶν ἀθλίων ὑπηκόων…

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ ([12], 20ὴ Ἀπριλίου 2014).

Ἡ Ἰδέα μας εὑρίσκεται μὲν εἰς τὸν πυρῆνα τῆς ὑποστάσεώς μας, ὅπως καὶ τοῦ Κόσμου, ὅμως ἡ συνειδητοποίησις καὶ ἀναγωγή της εἰς κρυσταλλίνην συνειδητότητα καὶ οἴακα, πηδάλιον προσανατολισμοῦ καὶ πορείας προϋποθέτει ἐντρύφησιν εἰς τὴν φύσιν, τὸν κόσμον καὶ τὸν ἴδιο μας τὸν ἑαυτό, καὶ ἡ ὁποία πράγματι δὲν τελειώνει ποτέ. Τὸ θεμέλιον καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς ἐνοράσεως ποὺ ἄγει πρὸς τὴν Ἰδέαν μας εἶναι ἡ συνεχὴς καὶ σταθερὰ παρατήρησις τῶν δυνάμεων καὶ διεργασιῶν τῆς διαλύσεως, ἀναρχίας, σκότους καὶ ἐντροπίας ἔναντι τῶν φωτεινῶν δυνάμεων τῆς ζωῆς καὶ τῆς συνειδητότητος, τῶν ὁποίων τὰ κριτήρια καὶ ἡ θεώρησις ὑπερβαίνουν δίχως ἄλλο τοὺς περιορισμοὺς τοῦ «ἐδῶ καὶ τώρα» καὶ τὰς μικρότητας τοῦ μικροσκοπικοῦ ποταποῦ «ἐγὼ» καὶ τοῦ ἰδιοτελοῦς συμφέροντος.[…]

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Στὴν μάχη τοῦ ἀνικήτου μας Ἡλίου…

 
Ἐν ὄψει τῆς κοσμικῆς συγκυρίας τοῦ μεγάλου Ἡλιοστασίου, σηματοδοτοῦντος τὴν περιοδικὴ ἀναστροφὴ πορείας κατὰ τὴν μεταξὺ Σκότους-Φωτὸς ἐναλλαγὴν, δίκην ἀρχετύπου Ἀντιμαχίας μεταξὺ ἀφ᾿ ἑνὸς τῶν ἀνορθωτικῶν, ζῳογόνων, ἀνωτροπικῶν δυνάμεων ἔναντι, ἄφ᾿ ἑτέρου, τῶν λυσσωδῶν συσπειρωμάτων σκότους καὶ θανάτου, διαλύσεως καὶ φθορᾶς, συμμετέχουμε κι οἱ ἴδιοι καὶ συμπολεμοῦμε κατὰ δύναμιν συνειδητῶς στὸν ἀέναο τοῦτον κοσμικὸ Ἀγῶνα, καθὼς ἡ συνείδησίς μας συντονίζεται σ᾿ αὐτὸν κι ἐναρμονίζεται μὲ τὴν πρωταρχική μας ταὐτότητα καὶ φυλετικὸ-πνευματικὸ προσδιορισμό.

 

 
 
 
 
 
 

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (11)

Πρὶν ἕνα χρόνο καὶ κάτι ἔπρεπε νὰ φύγω γιὰ κάποιο ταξεῖδι μακρινό· ταὐτοχρόνως, ὅμως, ἕνας ἀπὸ τοὺς στενωτάτους μου φίλους καὶ συναγωνιστὰς ἑτοιμαζόταν ἐπίσης, ἀλλὰ γιὰ ἕνα πολὺ μεγαλλίτερο ταξεῖδι, χωρὶς γυρισμό – ἀπ᾿ τὸ ὁποῖο συμπληρώνεται ἤδη ἕνα ἔτος (πρβλ. https://www.armahellas.com/?p=7558)… Καθὼς ἀφ᾿ ἑνὸς μὲν δὲν ἤθελα νὰ τὸ ἀποδεχθῶ, ὅμως ἀφ᾿ ἑτέρου ὅλες μου οἱ πληροφορίες συνέτειναν στὸν ἀποκλεισμὸ σοβαρῶν ἐλπίδων ἐπιβιώσεως, κατέβηκα στὴν ταλαίπωρη πρωτεύουσα τοῦ ὑποτιθεμένου «ἑλληνικοῦ κράτους», ποὺ βεβαίως δὲν εἶναι οὔτε κράτος οὔτε κι ἑλληνικό, ὅ,τι κι ἂν πάντως εἶναι, γιὰ νὰ τὸν ἐπισκεφθῶ, συνοδευόμενος ἀπὸ ἐλαχίστους συναγωνιστάς, στὸ νοσοκομεῖο ὅπου κατέκειτο κλινήρης. Λίγες μόλις ἡμέρες νωρίτερα μία προσωπική μου ἐμπειρία μὲ εἶχε ἤδη φέρει σὲ δραματικὴ σύντομη συνάντησι μὲ τὸν θάνατο καθώς,

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (10)

Καθὼς ἡ Πατρίδα μας βυθίζεται καθημερινῶς περισσότερο στὴν ἄβυσσο, καθὼς ἀκόμα καὶ στὴν ἐπιθανάτιο κλίνη της συνεχίζουν μὲ τὰ γνωστὰ σπασμωδικὰ καὶ ἀπὸ σκοτεινοὺς διεθνεῖς κύκλους ὑπαγορευμένα φαυλοκυκλικὰ γιατροσόφια τους νὰ ὁρίζουν οἱ ἀχυράνθρωποι τῆς πολυπρόσωπης πολιτικάντικης Μαφίας ποὺ ἐξακολουθεῖ, δυστυχῶς, νὰ διαφεντεύῃ, μὲ ὅλα της τὰ πάγια γνωρίσματα ῥαγιαδισμοῦ, συστηματικῆς ὑποτελείας, νεποτισμοῦ καὶ διαφθορᾶς, ποὺ ἀνεξίτηλα φέρει στὸ γενεσιουργό της γονιδίωμα, ἀνακύπτει φυσικῶς τὸ ἐρώτημα: Πόσον εἶναι ἆρά γε τυχαία ἡ ἐξέλιξις αὐτή, δεδομένου μάλιστα ὅτι δὲν ἀποτελεῖ καθόλου αὐστηρῶς τοπικὸ ἢ μερικὸ σύμπτωμα;

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Αποσπάσματα εκ της προσφάτου ομιλίας-διαλέξεως του ηγέτου του ΑΡΜΑτος στην Θεσσαλονίκη.

 
Παρακάτω παραθέτουμε ηχητικά αποσπάσματα εκ της προσφάτου ομιλίας του ηγέτου ΑΡΜΑτος στα γραφεία της Θεσσαλονίκης στις 29/3/2013.

 

 

 

 

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (9)

Ἔχω τακτικῶς, οὐχ ἧσσον καὶ ἐξ αὐτῆς ἐδῶ τῆς στήλης, παραπέμψει εἰς τὴν ὀργανικὴν ἀντίληψιν/σύλληψιν τοῦ Κόσμου ὡς καὶ τῶν ἀνταξίων αὐτοῦ, ὡς ὀργανικῶν του δηλονότι μερῶν, συλλογικοτήτων, ὅπως οἰκογενειῶν, τοπικῶν παραδοσιακῶν κοινοτήτων, μάλιστα δὲ Ἐθνῶν, τοῦ Ἔθνους μόνον νοητοῦ ὡς ὑψίστης τοιαύτης ὀργανικότητος. Διανύομεν δὲ ἀκριβῶς τὸ μεταίχμιον ἐκεῖνο τῆς Ἱστορίας καθ᾿ ὃ συντελεῖται μία Κοσμοϊστορικὴ Ὑπέρβασις διὰ τὴν Λευκὴν Φυλήν, ἤτοι ἐκ τῆς λειτουργικῆς ὀργανικότητος τοῦ Ἔθνους εἰς ἐκείνην τῆς Φυλῆς· χωρὶς καθόλου τοῦτο νὰ συνεπάγεται ἄμβλυνσίν τινα ἢ ὑποτονισμὸν τοῦ ἐθνικοῦ χαρακτῆρος – τοὐναντίον μάλιστα: ἡ φυλετικὴ προοπτικὴ ἀνάγει τὰ στοιχεῖα τοῦ Ἔθνους εἰς ἕνα ὑψηλότερον ἐπίπεδον, ὅπου πρότερον συγκεχυμέναι ποιότητες διακρίνονται σαφῶς, ἀποκαθαίρονται καὶ κατανοοῦνται, πρὸς ἑδραίωσιν καὶ σύλληψιν ἑνοτήτων καὶ ἀληθειῶν ποὺ ἄλλως θὰ παρέμεναν ἀθέατοι.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]