Οι Πειραιώτες άκουγαν τα αεροπλάνα και πανηγύριζαν με τα χέρια υψωμένα στον ουρανό. Μετά ξεκίνησε ο σφοδρότερος βομβαρδισμός στην Ελλάδα από την αμερικανική αεροπορία. Το τραγικό τέλος των εγκλωβισμένων στα καταφύγια …
Τα ονόμαζαν «Ιπτάμενα Φρούρια». Ήταν πανίσχυρα αμερικανικά βομβαρδιστικά που απογειώθηκαν από την Ιταλία με στόχο το μεγαλύτερο ελληνικό λιμάνι.
Στις 11 Ιανουαρίου 1944 αμερικανικά βομβαρδιστικά χτύπησαν ανελέητα τον Πειραιά. Υπήρξε ο σφοδρότερος αεροπορικός βομβαρδισμός που καταγράφηκε στην Ελλάδα, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με τους κατοίκους του λιμανιού να πληρώνουν βαρύτατο φόρο αίματος.
Το Μητσοτακιστάν είναι, δίχως άλλο, ένα κράτος-παρωδία, ένα κράτος-οπερέτα! Κάποια εξωφρενικά περιστατικά το επιβεβαιώνουν αυτό πέραν πάσης αμφιβολίας! Ιδού μία πρόσφατη απόδειξη: το εικονιζόμενο ρεμάλι, ισλαμιστής και, κατά δήλωσή του, μέλος του ISIS, εισήλθε προ ετών στην Ελλάδα (ως Παλαιστίνιος δήθεν “πρόσφυγας”…) και του έχει δοθεί άσυλο, όπως συνήθως δίδεται σε όλους όσους δηλώνουν Παλαιστίνιοι… Άγνωστος είναι ο τρόπος με τον οποίο αποδεικνύουν, χωρίς χαρτιά, την παλαιστινιακή τους ταυτότητα, αφού οι Παλαιστίνιοι είναι, ως γνωστόν, αραβόφωνοι, οπότε, κάθε αραβόφωνος μπορεί κάλλιστα να δηλώσει «Παλαιστίνιος» για να απολαμβάνει τα οφέλη της γνωστής ευρωπαϊκής “ευαισθησίας” απέναντι στο δράμα των Παλαιστινίων.
Ενώ παρακολουθούμε τα επικοινωνιακά shows της συνήθους κυβερνητικής παροχολογίας που συνοδεύουν την επίσκεψη του εκάστοτε πρωθυπουργού στην Δ.Ε.Θ., θα πρέπει να επισημάνουμε το προφανές (αν και αθέατο σε μεγάλη μερίδα υπνωτισμένων συμπατριωτών μας…): ότι η Ελλάς βρίσκεται σε ένα απελπιστικό αδιέξοδο, κυβερνώμενη από έναν θίασο (που παριστάνει την κυβέρνηση) προεξάρχοντος του Μητσοτάκη και ότι αυτή η άθλια κυβέρνηση, καίτοι παραπαίει υπό το βάρος αλλεπαλλήλων σκανδάλων και συντριπτικών αποτυχιών σε όλα τα επίπεδα, παραμένει στο απυρόβλητο, ελλείψει αντιπολιτεύσεως!
Ἡ προδοτικὴ Μεταπολίτευσις ἔχει ἑδραιωθῆ ἐπὶ μεγίστων ψευδῶν καὶ Προδοσιῶν· ὅπως δὲ ἡ ῥίζα της, ἔτσι ἀκριβῶς εἶναι κι οἱ καρποί της: Νέα ψεύδη συνεχῶς ἐπισωρεύονται ἐπὶ τῶν παλαιῶν ποὺ ξεφτίζουν, νέαι ἀλλεπάλληλοι Προδοσίαι συντηροῦν, συμπληροῦν κι ἐπιρρωνύουν παλαιάς, ἡ δὲ οἵα προσποιητὴ «ἀνανέωσις» προσώπων δὲν ἀποτελεῖ τι ἄλλο ἢ περιοδικὴν ἐπανενσάρκωσιν τῆς παλαιᾶς Σήψεως εἰς καινοφανῆ ἔκδοχα τοῦ παλαιοῦ φυράματος, ἴσως μὲν «ἀνανεωτικὰ» ὡς περισσότερον ἐξωφθάλμως, ἀπροκαλύπτως καὶ ὠμῶς ἐκπροσωποῦντα τὴν Σῆψιν, ὅμως τῶν ὁποίων σταθερῶς ἡ ἰσχὺς καὶ τὸ κράτος ἀπαρεγκλίτως εἶναι ὑπαρξιακῶς συνυφασμένα πρὸς τὴν ὁλικὴν καὶ εἰδικήν, γενικήν τε καὶ κατὰ τὰ μέρη σύγχυσιν καὶ ἀποπροσανατολισμόν, ποὺ μάλιστα κατ᾿ ἀνάγκην γίνονται ὁλονὲν καὶ χονδροειδέστερα: Εἰς τὸ εὐαγὲς τοῦτο ἔργον ἔχουν τὴν συμπαράστασιν τῶν προδοτικῶν Μέσων Μαζικῆς Ἐξαπατήσεως, χαίρουν δ᾿ εὐγνωμόνως καὶ τῆς ὑψηλῆς ἐπιστασίας τῶν παγκοσμίων Κέντρων τοῦ Συστήματος, ἐμφανῶν τε καὶ ἀφανῶν.
Η “επίδραση Flynn” έχει εγείρει σημαντικές αντιπαραθέσεις στους κύκλους των ερευνών της ευφυΐας. U. Neisser (ed.) “The Rising Curve: Long-Term Gains in IQ and Related Measures”, (American Psychological Association, Washington DC, 1998). Ο ερευνητής από την Νέα Ζηλανδία James Flynn παρετήρησε μια τάση βελτιώσεως του ΔΝ (IQ) σε 20 εκβιομηχανισμένες χώρες, με την αύξηση του ΔΝ ανά γενεά να είναι πιο έντονη μόλις κάποιος εγκαταλείπει τα τεστ που εξετάζουν το επίπεδο γνώσεων για τα μη λεκτικά τεστ, όπως τα τεστ Προοδευτικών Πινάκων του Raven. Η μέση βελτίωση σε ΔΝ (IQ) ήταν τρεις μονάδες ανά δεκαετία, με τον δείκτη βελτιώσεως να σταθεροποιείται πάνω από τα 46 έτη. (1932-1978). Ο δείκτης βελτιώσεως ήταν ο ίδιος για ηλικίες από 2-6, 6-16 και για ενηλίκους, συνεπώς η αιτία δεν βρίσκεται στην παιδεία: J.R. Flynn, “The Mean IQ of Americans: Massive Gains 1932 to 1978”, Psychological Bulletin, vol.95, 1984, pp.29-51. Μάλιστα, από το 1963 έως το 1981 υπήρξε πτώση στην μέση επίδοση των μαθητών λυκείου της Αμερικής στην πρότυπη Εξέταση Σχολικών Δεξιοτήτων (CAT). Ο Flynn αναφέρει: «Ο συνδυασμός της βελτιώσεως του ΔΝ και της υποβαθμίσεως της επιδόσεως στις Εξετάσεις Σχολικών Δεξιοτήτων δείχνει σχεδόν ανεξήγητος…». Τέτοιου μεγέθους βελτίωση στον ΔΝ δημιουργεί προβλήματα ως προς την αιτιολογική της εξήγηση: βλέπε Flynn παραπάνω. Ο Flynn έχει πειστικά, κατά την γνώμη μου, ισχυρισθεί πως οι περιβαλλοντικές εξηγήσεις της επιδράσεως Flynn (λ. χ. η εικασία του Flynn ότι τούτο οφείλεται στην ανατροφή) είναι ανεπαρκείς. Επί πλέον, ο Flynn αναγνωρίζει πως το χάσμα μεταξύ Μαύρων και Λευκών δεν έχει περιορισθεί.
