Analysis: Marked by voodoism, excessive cruelty, Nigerian Mafia spreads across Europe
Πολιτισμικός εμπλουτισμός! Η Νιγηριανή μαφία εξαπλώνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ξεχωρίζει λόγω της εξαιρετικής της βιαιότητος και της χρήσεως τελετών …
Πολιτισμικός εμπλουτισμός! Η Νιγηριανή μαφία εξαπλώνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ξεχωρίζει λόγω της εξαιρετικής της βιαιότητος και της χρήσεως τελετών …

Όποιος περνά την πύλη του στρατοπέδου των καταδρομέων στην Ρεντίνα, το πρώτο πράγμα που αντικρίζει είναι η επιγραφή “Στρατόπεδο Στρατηγού Γεωργίου Κατσάνη”. Το όνομα αυτό στην συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων είναι εντελώς άγνωστο, αφού το μεταπολιτευτικό τυραννικό καθεστώς της πατρίδος μας έχει συστηματικώς αποσιωπήσει την ιστορία του Έθνους μας, ιδιαιτέρως κατά τον εικοστό αιώνα.
Ενδεικτικό είναι ότι κατά τις πανελλήνιες εισαγωγικές εξετάσεις στο μάθημα της σύγχρονης ιστορίας είναι εκτός ύλης: ο μακεδονικός αγών, οι βαλκανικοί πόλεμοι, η μικρασιατική εκστρατεία, ο πόλεμος του 40, απουσιάζουν ασφαλώς και οι αγώνες του Κυπριακού Ελληνισμού, ιδίως δε τα γεγονότα της προδοσίας του 1974 – αναλύεται όμως εκτενώς η …σταφιδική κρίση!
Ο Γεώργιος Κατσάνης είναι ένας από τους λησμονημένους Έλληνες στρατιωτικούς που έπεσαν μαχόμενοι στη Κύπρο κατά την διάρκεια της τουρκικής εισβολής. Σκοτώθηκε ως διοικητής της 33ης μοίρας καταδρομών πολεμώντας στις κορφές του Πενταδακτύλου στις 20 Ιουλίου 1974. Τέκνο προσφυγικής οικογένειας από την Ανατολική Θράκη, γεννήθηκε το 1934 στο Σιδηρόκαστρο Σερρών. Κατά την εφηβική ηλικία ήταν διακεκριμένος αθλητής στίβου του Ηρακλέους. Την αθλητική του σταδιοδρομία τερμάτισε η εισαγωγή του στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία εξήλθε ως αξιωματικός αρχικώς του πεζικού και στην συνέχεια, κατόπιν εκπαιδεύσεως, των Καταδρομών.
13 Φεβρουαρίου: Μιά ημερομηνία που αποτελεί σπουδαίο ορόσημο για την Γηραιά Ηπείρο κυρίως, αφου σάν και σήμερα πρό 137 ετών …

Στα πλαίσια των σχιζοφρενικών αντιφάσεων της εποχής της “προόδου” εντάσσεται και η αντιμετώπιση του ακανθώδους ζητήματος των αμβλώσεων, το οποίο προσφάτως προσέλκυσε τα φώτα της δημοσιότητος. Καθώς το ζήτημα αυτό είναι ιδιαιτέρως περίπλοκο, και για να αναλυθεί λεπτομερώς πρέπει να προσεγγιστεί από πολλές και ποικίλες πλευρές, από την ηθική έως την βιολογία, και από τις δημογραφικές του προεκτάσεις έως ακόμη και την μεταφυσική, θα επιχειρήσουμε απλώς να αναδείξουμε την άκρατη υποκρισία και τις εξόφθαλμες αντιφάσεις της κυρίαρχης “προοδευτικής” αντιλήψεως περί του θέματος.

Ενώ είναι σε όλους γνωστό ότι οι αστυνομικοί κυριολεκτικώς “παίζουν το κεφάλι τους” οσάκις – σπανιότατα – λαμβάνουν εντολή περιπολίας ή επιχειρήσεως σε περιοχές-γκέτο όπως το Μενίδι (οι οποίες έχουν, προ πολλών ετών, καταστεί άβατα ανομίας και εγκληματικότητος, όπου κυριαρχούν ανεξέλεγκτες συμμορίες αποθρασυμένων ενόπλων αθιγγάνων κακοποιών, τους οποίους ουδείς τολμά να πατάξει) ζητούνται τώρα οι κεφαλές των αστυνομικών επί πίνακι. Όταν βέβαια τα ΜΑΤ, κατόπιν κυβερνητικών εντολών, είχαν ταράξει στις βουρδουλιές και είχαν πνίξει στα χημικά παιδιά και ηλικιωμένους, στην προσπάθεια καταστολής των περσινών παλλαϊκών συλλαλητηρίων για την Μακεδονία, τότε δεν είχε επιδειχθεί παρόμοια ευαισθησία από τα μ.μ.ε….
Και σαν να μην έφτανε η διαπόμπευση των αστυνομικών από τα μ.μ.ε. ήρθε και ο πολιτικός προϊστάμενός τους, Υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ. Χρυσοχοϊδης, ο οποίος όχι μόνο δεν προσπάθησε κάπως να καλύψει τους υφισταμένους του, τους βαλλόμενους και λοιδορούμενους αστυνομικούς, αλλά έσπευσε κι αυτός να τους ρίψει τον “λίθο του αναθέματος” πομπωδώς δηλώνοντας «Όποιος χτυπά αναίτια, δεν έχει θέση στην Ελληνική Αστυνομία. Όποιος χτυπά ανήλικα, δεν χωρά πουθενά»
https://www.protothema.gr/politics/article/968650/hrusohoidis-gia-astunomiko-tis-dias-opoios-htupa-anilika-den-hora-pouthena/
Το αυτό έπραξε και ο Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ., Αντιστράτηγος Μιχάλης Καραμαλάκης, θέτοντας άμεσα τους αστυνομικούς σε διαθεσιμότητα!
https://www.protothema.gr/greece/article/968705/arhigos-elas-gia-tin-viaiopragia-se-11hrono-tetoies-suberifores-einai-pliros-katadikastees/
Το κρίσιμο στοιχείο για την εκδήλωση αυτού του κύματος δημοσιογραφικής κατακραυγής εναντίον των αστυνομικών ήταν ασφαλώς ….η αθιγγανική καταγωγή του “θύματος”. Διότι αμέσως το σπαραξικάρδιο αφήγημα απέκτησε το ειδικό χαρακτηριστικό της “ρατσιστικής βίας”, κατέστη δηλαδή έγκλημα καθοσιώσεως…
https://www.evros-news.gr/2020/01/04/%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CF%89%CF%82-%CE%B8%CE%B1-%CE%B1%CE%B3/
Ο εποικισμός συνεχίζεται ακάθεκτος. Σειρά είχε αυτή την φορά η Σπάρτη… (Πού ‘σαι Λεωνίδα). [ Ένταση και εικόνες ντροπής στη Σπάρτη κατά την άφιξη προσφύγων, κυρίως οικογενειών με μικρά παιδιά (vids) ]. Το μοτίβο ίδιο όπως παντού: αιφνιδιαστική άφιξη, χωρίς να ενημερωθεί κανείς, ούτε καν το τοπικό δημοτικό συμβούλιο. Εγκατάσταση σε ξενοδοχείο (υποτίθεται προσωρινώς, για μερικούς μήνες – τελικά γίνεται επ’ αόριστον). Αστυνομικές δυνάμεις παρούσες για να προστατεύουν τους εποίκους, έτοιμες να μπουζουριάσουν όποιον διαμαρτυρόμενο Έλληνα “παρεκτραπεί”. Λίγοι οι κάτοικοι που αντιδρούν όπως θα έπρεπε, δηλαδή με την φυσική τους παρουσία. Οι λοιποί, ακόμη κι αν διαφωνούν, όπως κατά κανόνα συμβαίνει, είναι απόντες… Και τα μ.μ.ε. καταγράφουν, οπότε, κατόπιν, πολύ πιθανόν να αναλάβει δράση ο γνωστός Δημητράς (του “Παρατηρητηρίου”) ο οποίος μοιράζει μηνύσεις προς πάσαν κατεύθυνσιν προς παραδειγματισμόν και κατατρομοκράτηση των Ελλήνων, μια που υπάρχει, ως δαμώκλειος σπάθη, ο “αντιρατσιστικός νόμος”… Τελευταίως στο στόχαστρό του ετέθησαν και ιερωμένοι, όπως ο εφημέριος της Σκύδρας (που κατεγράφη να προβαίνει σε αντιμεταναστευτικές δηλώσεις κατά την διάρκεια τοπικής συνελεύσεως κατοίκων, διαμαρτυρομένων για την άφιξη εποίκων https://racistcrimeswatch.wordpress.com/2019/11/08/1-914/) αλλά ακόμα και ο, προβεβλημένος από τα μ.μ.ε. πατήρ Αντώνιος Παπανικολάου, που είναι επικεφαλής της “Κιβωτού του Κόσμου”, δηλαδή μίας Μ.Κ.Ο. η οποία φιλοξενεί παιδιά (μεταξύ των οποίων και πάνω από 200 “ασυνόδευτα προσφυγόπουλα” (https://www.kivotostoukosmou.org/el/kivotos-tou-kosmou/domes/kivotos-aigaiou-chios) ! 
Καθώς ο εποικισμός της χώρας μας από τις αφροασιατικές μάζες συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, το σύστημα διαχειρίσεως του εποικισμού που κυρίως αποτελείται από την πολιτική εξουσία όλων των αποχρώσεων, το δημοσιογραφικό κατεστημένο και τις ποικίλες “ανθρωπιστικές” οργανώσεις, φροντίζει να μεταλλάσει διαρκώς το κρίσιμο κεντρικό επικοινωνιακό/προπαγανδιστικό μήνυμα προς τις, προς αντικατάσταση, μάζες των γηγενών ώστε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να εξασφαλίζει, εάν όχι την αποδοχή και την πλήρη παθητικότητα, σε κάθε πρίπτωση την αναιμικότητα και υποτονικότητα των όποιων αντιδράσεων. Στην τρέχουσα φάση της διακυβερνήσεως από την αριστεροδεξιά Ν.Δ., και κυρίως μετά την ανακοίνωση κι εφαρμογή του σχεδίου διαρκούς μεταφοράς εποίκων στην ηπειρωτική χώρα με το πρόσχημα της “αποσυμφόρησης των νησιών”, το κυρίαρχο μήνυμα που διοχετεύεται προς τις μάζες, προφορικώς και γραπτώς, είναι αυτό της μοιρολατρικής αποδοχής της υφισταμένης καταστάσεως.
Πριν το αναλύσουμε αυτό περαιτέρω, ας θυμηθούμε το 2015 οπότε και ξεκίνησε η μεγάλης κλίμακος μαζική μεταφορά αφροασιατών εποίκων στην Ευρώπη διά μέσου της Ελλάδος. Με αφορμή τον πόλεμο στην Συρία, είχε στηθεί ένας καθημερινός βομβαρδισμός μηνυμάτων “αλληλεγγύης” προς τους “δυστυχείς πρόσφυγες” από όλα τα Μ.Μ.Ε. και τα λοιπά κέντρα εξουσίας.[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Ενώ οι καθημερινές χερσαίες διελεύσεις αφροασιατών εποίκων μέσω του Έβρου καθώς και οι μαζικές αποβάσεις στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου συνεχίζονται εντελώς ανεμπόδιστα (παρά τις περί του αντιθέτου κίβδηλες κυβερνητικές προεκλογικές υποσχέσεις), αντί για τον λόγο αυτόν να σημάνει πανεθνικός συναγερμός, διότι η εξ ανατολών πληθυσμιακή εισβολή συνιστά αυτονοήτως όχι απλώς κρίσιμο ζήτημα εθνικής ασφαλείας αλλά, πολύ περισσότερο, υβριδικήν εκδοχή πολέμου εναντίον της χώρας, στην επικαιρότητα κυριαρχεί – τί άλλο; – ο “τριήμερος εορτασμός της επετείου της φοιτητικής εξέγερσης του Πολυτεχνείου” ο οποίος, καίτοι επί δεκαετίες έχει καταστεί ταυτόσημος των επεισοδίων, της βίας, της αλητείας, των βανδαλισμών, των δηώσεων, της ύβρεως και της καταστροφής, εξακολουθεί να κατέχει κεντρική θέση στην συστημική προπαγάνδα, δηλητηριάζοντας με τους ποταμούς των τερατωδών ψευδών που τον περιβάλλουν τις νεώτερες γενιές, ακόμα και αθώες ψυχές μικρών παιδιών που, έχοντας μεγάλην απόσταση από την επίμαχη εποχή και καθώς μαστίζονται από παντελή ιστορική άγνοια, αποτελούν ιδανικά θύματα των τσαρλατάνων του πολιτικού, δημοσιογραφικού και ακαδημαϊκού κατεστημένου της αισχράς και ολεθρίας περιόδου της μεταπολιτεύσεως!
Ας δούμε λοιπόν συνοπτικώς τα κυριότερα περί την “ηρωικήν επέτειο” αναπαραγόμενα ψεύδη:
………….
…
Ο μύθος της “εξέγερσης” του Πολυτεχνείου κατέχει κομβική θέση στην σύγχρονη ελληνική ιστορία και ο ρόλος του εξηγεί την σύγχρονή μας πολιτειακή και κοινωνική κατάπτωση. Όταν το απόλυτο πρότυπο πολιτικής στάσεως καθίσταται η κατάληψη δημοσίων κτηρίων από διάφορα ρεμάλια και ρεμαλοειδή που αργότερα γίνονται δημοσιογράφοι, καθηγητές πανεπιστημίων, βουλευτές, ευρωβουλευτές κ.λπ., εξαργυρώνοντας τους σκιώδεις και κατά φαντασίαν “αγώνες” τους για την “δημοκρατία” πολλαπλώς διαστρεβλώνοντας γεγονότα κατά το δοκοῦν, τότε είναι επόμενο να είναι διαλυμένα και τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, να είναι μαραζωμένη και εκφυλισμένη η παιδεία εν γένει, να είναι πλήρως απονεκρωμένη κι εκκαρναβαλισμένη η πνευματική ζωή. Είναι επίσης επόμενο τα υπόγεια των πανεπιστημιακών σχολών να φιλοξενούν γιάφκες τρομοκρατών, είναι επόμενο ένας ρεμπεσκιές αρχικαταληψίας να φθάσει να γίνει πρωθυπουργός, ο πρωθυπουργός της προδοσίας (των Πρεσπών) και του ανοίγματος των συνόρων στους ισλαμομετανάστες…
Το ψεύδος έχει προ πολλού αποκαλυφθεί αλλά, όσο κι αν έχει ξεφτίσει, το συντηρούν ωστόσο επιμελώς, διότι ξέρουν ότι η κατάρρευσή του θα σημάνει και την κατάρρευση του φαύλου μεταπολιτευτικού καθεστώτος εν συνόλῳ!

Ἕνα ζήτημα ποὺ συνήθως φωτίζεται μονομερῶς ἢ καὶ στρεβλῶς ἀφορᾷ εἰς τὴν στάσιν, τὰ κίνητρα καὶ τὶς προθέσεις τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τῆς Ἑλλάδος ἐν ὄψει καὶ διαρκοῦντος τοῦ Β΄ΠΠ. Κατὰ πόσον εἶχεν ὁ ἴδιος πράγματι τὴν δυνατότητα χαράξεώς της ὑπὸ τὴν βαρειὰ σκιὰ τοῦ ἀπολύτως ἀγγλοδούλου παλατιοῦ καὶ τῶν συναφῶν του κέντρων;
Ἂν ἀπεδείχθη ἀνίκανος νὰ ἀναγνωρίσῃ πλήρως τὸν κοσμοϊστορικὸ χαρακτῆρα καὶ σημασίαν τῆς διαφαινομένης συγκρούσεως καὶ στὴν συλλογιστικήν του ἐκυριάρχησε τελικῶς κάποια στενὴ θεώρησις τῶν τοπικῶν συντεταγμένων τοῦ ζητήματος, ἑνὸς ζητήματος ὅμως μὲ καθοριστικῶς καθολικὰ χαρακτηριστικά, ὅπως μάλιστα ἡ μεταπολεμικὴ περίοδος καὶ δὴ ἡ ἀπερίγραπτη ἔκπτωσις καὶ κατάπτωσις ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας τραγικῶς καὶ μοιραίως καταδεικνύει, δύνανται ἐν τούτοις νὰ τοῦ προσαφθοῦν χαρακτηριστικὰ συγγενῆ πρὸς μειοδοσίαν ἢ καὶ προδοτικὴν ὑποτέλειαν – ἢ μήπως ἁπλῶς ἐπρόκειτο περὶ ἀτελοῦς σταθμίσεως καὶ ἐκτιμήσεως δεδομένων ὡς ἐκ τῆς ἀνεπαρκείας του νὰ δῇ τὴν διαφαινομένην σύγκρουσιν εἰς τὸ ὑψηλόν της ἀληθὲς ἐπίπεδον ἀναφορᾶς, ἐπίπεδον ποὺ κατὰ πολὺ ὑπερέβαινε ἐκεῖνο τῶν παλαιῶν τοπικῶν διακρατικῶν διενέξεων;
Τὸ ζήτημα εἶναι πολυσχιδὲς καὶ περίπλοκον μὲ πολλὰ καὶ ἐν πολλοῖς ἀντιφατικὰ δεδομένα. Ἔχοντας κατὰ τὸ παρελθὸν σαφῶς λάβει θέσιν ἐπικριτικὴν ἔναντι τῆς τελικῆς του στάσεως, τοὐλάχιστον μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς ἑλληνοϊταλικῆς συρράξεως, ἡ ὁποία βασικὴ θέσις μας καὶ βεβαίως ἰσχύει, ὅμως παρατηροῦντες ἀφ᾿ ἑτέρου μίαν ὑπεραπλουστευτικὴν μονομέρειαν ἐπὶ ἑνὸς τόσον περιπλόκου καὶ πολυσχιδοῦς ἱστορικοῦ θέματος, ζητήσαμε ἀπὸ φίλο ἱστορικὸ νὰ παραθέσῃ κάποια ἱστορικὰ στοιχεῖα πού, παρ᾿ ὅτι βεβαίως δὲν εἶναι πλήρη, τείνουν ὅμως νὰ ἀποκαταστήσουν μίαν πιστωτέραν εἰκόνα τῆς ἱστορικῆς ἀληθείας ὡς πρὸς τὸ σπουδαῖον αὐτὸ ζήτημα.
