Liberté, égalité, fraternité – Ο «μη υποχρεωτικός» εμβολιασμός ως «κοινωνική υποχρέωση» (Μέρος 1ο)
Liberté, égalité, fraternité (ελευθερία, ισότης, αδελφότης). Τι «σπουδαίες» λέξεις! Αποτελούν τις θεμελιώδεις ευρωπαϊκές αξίες (υποτίθεται). Αποτελούν «απαράβατα δικαιώματα» πάνω στα οποία οικοδομήθηκε η σύγχρονη Ευρώπη. Αποτελούν τον δογματικό πυρήνα των νέων θρησκειών. Τόσο εντυπωσιακές λέξεις … αλλά και τόσο μα τόσο απατηλές!
- Liberté
Προ ολίγων ημερών πληροφορηθήκαμε την ύπαρξη και εν τέλει την επ’ αόριστον αναβολή του «Πρώτου Πανελληνίου Συνεδρίου Γονιμότητος» μετά τον σάλο που ξεσήκωσε στους χώρους της τηλεοράσεως και των μέσων «κοινωνικής δικτυώσεως» (που αλλού;) το διαφημιστικό του σποτ. Το συγκεκριμένο συνέδριο ορθώς αναβλήθηκε, και θα ήταν ακόμη ορθότερο εάν είχε ακυρωθεί, διότι ναι μεν η βασική ιδέα του συνεδρίου, τουτέστιν της ενημερώσεως των γυναικών σχετικά με τα προβλήματα γονιμότητος που αντιμετωπίζουν σε μεγαλύτερες ηλικίες, είναι σωστή (αν και πρόκειται για κάτι προφανές), οπότε και ο στόχος του συνεδρίου θεμιτός μιας και αγγίζει την υπογεννητικότητα – το κρισιμότερο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας, καθώς και των ευρωπαϊκών κοινωνιών γενικότερα. Όμως το πρόγραμμα του αποκαλύπτει ότι επρόκειτο για προχείρως σχεδιασμένο εκλαϊκευμένο συνέδριο που προωθεί τον ευτελισμό και εκχυδαϊσμό της επιστήμης καθώς είχε κληθεί να απευθύνει ομιλίες ένα ετερόκλητο συνονθύλευμα εξειδικευμένων και μη επιστημόνων, παντελώς αμόρφωτων τηλεπερσόνων, ψευδοκαλλιτεχνών έως και λαϊκών (σκυλο)-τραγουδιστριών! [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Μεγάλη διάσταση έλαβε στα ελληνικά και τα διεθνή μ.μ.ε. η πρόσφατη δημοσία λεκτική αντιπαράθεση Δένδια – Τσαβούσολγου κατά την διάρκεια της επισκέψεως του Έλληνος Υπουργού των Εξωτερικών στην Τουρκία, στο πλαίσιο των προσφάτων συνομιλιών με την γείτονα χώρα, επίσκεψη η οποία φαίνεται ότι κατέληξε σε ναυάγιο (προσωρινώς τουλάχιστον).
Μέσα από την αρθρογραφία μας έχουμε πολλάκις επισημάνει ότι το σύγχρονο ελληνώνυμο κράτος, στην πραγματικότητα ούτε ελληνικό είναι, καθώς παντοιοτρόπως και συστηματικώς υπονομεύει την ουσία της Ελληνικότητος, ούτε και κράτος είναι, αφού καθημερινώς αποδεικνύει ότι λειτουργεί αφ’ ενός μεν για την εξυπηρέτηση ποταπών μικροσυμφερόντων οικονομικών και πολιτικών παραγόντων, αφ’ ετέρου δε, για την επιβολή (και στον ελλαδικό χώρο) των επιταγών ενός σκοτεινού διεθνούς συστήματος εξουσίας.
Μετά την ολοκλήρωση της προσφάτου στρατιωτικής παρελάσεως στην Αθήνα, ενώπιον ξένων προσκεκλημένων από Μ.Βρετανία-Γαλλία-Ρωσία, επ’ ευκαιρία της συμπληρώσεως 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση, παρετέθη δεξίωση προς τους ξένους επισήμους, το μουσικό σκέλος της οποίας είχε ως πρωταγωνιστή τον εξέχοντα, διεθνούς φήμης βιολιστή και διευθυντή ορχήστρας, Λεωνίδα Καβάκο. Σε παλαιότερο άρθρο μας, πέραν της τεραστίας αξίας του Καβάκου ως σπουδαίου ερμηνευτού διεθνούς αναγνωρίσεως (θεωρουμένου ως εκ των κορυφαίων παγκοσμίως), είχαμε αναδείξει την σαφώς εθνική στάση του, με βάση κατά καιρούς αξιέπαινες δημόσιες δηλώσεις του και ανάλογες θαρραλέες τοποθετήσεις του σε συνεντεύξεις, καθώς και την σταθερή και απερίφραστη εκ μέρους του στηλίτευση της παρακμιακής πορείας του συγχρόνου Ελληνισμού στο πεδίο της τέχνης και του πολιτισμού, ιδίως δε την εκ μέρους του καταγγελία της διεισδύσεως των χθαμαλών, γυφτοειδών και οριενταλικών ήχων που έχουν κατακλύσει την σύγχρονη Ελλάδα. Για τις τοποθετήσεις του αυτές είχε τεθεί στο στόχαστρο εισπράττοντας κατά καιρούς τα φαρμακερά βέλη του εθνομηδενιστικού κατεστημένου που δεν ανέχεται από προσωπικότητες του πολιτισμού τέτοιας εμβελείας, να εκφράζουν εθνικές απόψεις.
8ον
4ον