ΑΡΘPΟΓΡΑΦΙΑ

ΑΙ ΑΡΧΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ – ΣΕΙΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΣΠ. ΜΑΡΙΝΑΤΟΥ – ΜΥΚΗΝΑΙ

 

Ἡ Μυκηναϊκὴ τέχνη

Εἰς τὴν κυρίως Ἑλλάδα, μετὰ τὸ τέλος τοῦ Νεολιθικοῦ πολιτισμοῦ, ἐμφανίζεται ἡ πρώτη περίοδος τοῦ χαλκοῦ, ἡ Πρωτοελλαδική. Πρόκειται περὶ πενιχροῦ πολιτισμοῦ γεωργικῆς καὶ ποιμενικῆς φύσεως, κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ κεραμεικὴ καὶ μικροπλαστικὴ παρουσιάζουν μᾶλλον ὀπισθοδρόμησιν ἐν σχέσει πρὸς τὴν προκάτοχον περίοδον. Γνωρίζομεν μικροὺς συνοικισμοὺς μὲ πτωχικὰς κατοικίας. Μόνον ἐν Τίρυνθι, ὑπὸ τὰ θεμέλια τοῦ αὐτόθι ἀνακτόρου, ἀνεκαλύφθησαν τὰ ἴχνη πελωρίου κυκλοτεροῦς οἰκοδομήματος (ἐξωτ. διάμεσος περὶ τὰ 28 μέτρα), ὅπερ πιθανῶς ἦτο πρωτοελλαδικὸς σιτοβολών. Ἕτερον σπουδαῖον κέντρον τῆς ἐποχῆς ταύτης εἶναι ὁ Ὀρχομενὸς τῆς Βοιωτίας, ἔνθα ὡσαύτως ἀνεκαλύφθησαν κυκλοτερεῖς σιτοβολῶνες.

Ἡ ἀκολουθοῦσα Μεσοελλαδικὴ περίοδος φέρει τὰ αὐτὰ πενιχρὰ χαρακτηριστικά. Κατ᾿ αὐτὴν ἐμφανίζονται τὸ πρῶτον τροχήλατα ἀγγεῖα φαιοῦ μονοχρώμου πηλοῦ, τὰ καλούμενα Μινύεια, τὰ ὁποῖα ὑπετέθη ὅτι σημειώνουν καὶ τὴν παρουσίαν τῶν πρώτων Ἑλληνικῶν φυλῶν.

Περὶ τὸ τέλος τῆς περιόδου ταύτης (1600 π.Χ.) αἱ Μυκῆναι, αἱ ὁποῖαι τέως ἦσαν ἄσημος συνοικισμός, ὑψοῦνται ἀποτόμως εἰς δύναμιν καὶ ὑλικὸν πλοῦτον. Ὁ Ἐρρῖκος SCHLIEMANN, ὁ ὁποῖος κατὰ τὸ 1876 ἀνεκάλυψε τοὺς πέντε βασιλικοὺς τάφους (βραδύτερον εὑρέθη καὶ ἕκτος) ἐντὸς τῆς ἀκροπόλεως τῶν Μυκηνῶν, ἀνέσκαψεν ἐκπληκτικὸν πλοῦτον. Χιλιάδες ἀντικειμένων τέχνης περιείχοντο ἐντὸς τῶν τάφων τούτων: Δεκάδες ξιφῶν, ἐγχειρίδια ἐμπιέστως κεκοσμημένα, αἰχμαὶ λογχῶν, μάχαιραι, χιλιάδες κοσμημάτων ἐκ χρυσοῦ, χρυσᾶ διαδήματα, χρυσᾶ καλύμματα τοῦ στήθους, πέντε χρυσαῖ προσωπίδες, χρυσᾶ ποτήρια καὶ ἄλλα σκεύη, ἀργυρᾶ ἀγγεῖα καὶ χάλκινα ἀγγεῖα καὶ σκεύη. Πλεῖστα κοσμήματα ἐκ χρυσοῦ, ἐλέφαντος, φαγεντιανῆς καὶ ἡμιπολυτίμων λίθων ἀνεκαλύφθησαν ὡσαύτως. Τὸ βάρος τοῦ χρυσοῦ ἦτο 15 περίπου χιλιόγραμμα.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ανταπόκριση από την πρόσφατη μεγαλειώδη εθνικιστική πορεία στην Βαρσοβία.

Μέλος του ΑΡΜΑτος βρέθηκε προ ημερών στην Πολωνία και συμμετείχε στην εντυπωσιακή, τόσο σε όγκο όσο και σε δυναμισμό, πορεία εθνικιστών που πραγματοποιήθηκε το κέντρο της Βαρσοβίας, πρωτεύουσας της χώρας.

Στην παρακάτω  ανταπόκρισή του από την Πολωνία,  ο συναγωνιστής, μας μεταφέρει την άμεση εμπειρία του από την μεγαλειώδη αυτή πορεία που τρομοκράτησε το πολιτικό και δημοσιογραφικό κατεστημένο (και πέραν της Πολωνίας) καθώς και την γενικότερη εικόνα που απεκόμισε, με βάση τις επαφές που είχε με Πολωνούς εθνικιστές, για το εξαιρετικώς ελπιδοφόρο κλίμα, υπέρ των εθνικών-φυλετικών και παραδοσιακών ιδεών, που διαμορφώνεται στην σημαντική αυτή χώρα της Β.Α. Ευρώπης με τον υπερήφανο λαό και την πολυκύμαντη ιστορία:

Η Πολωνία είναι μια χώρα η οποία κατέχει περίοπτη θέση στην νεότερη ευρωπαϊκή ιστορία καθώς έχει υπάρξει, όχι μια, αλλά δύο φορές, ο σωτήρας της Ευρώπης! Η πρώτη φορά ήταν το 1683 όταν ο Ιωάννης Σομπιέσκι με τους φτερωτούς του Ουσάρους, το βαρύ ιππικό της Πολωνίας, έσπασε την δεύτερη πολιορκία της Βιέννης, ανακόπτοντας την οθωμανική προέλαση προς τον Βορρά και την Δύση. Η δεύτερη φορά ήταν το 1920 όταν ο στρατηγός Πιλσούτζκι απέκρουσε με επιτυχία, στην μάχη της Βαρσοβίας, την εισβολή του ερυθρού στρατού, αναγκάζοντας τον Λένιν να παραδεχτεί την πανωλεθρία που υπέστη. Ωστόσο, λιγότερο από δύο δεκαετίες αργότερα, η Γαλλία μαζί με την Βρετανική αυτοκρατορία, με αφανή, ως γνωστόν, σιωνιστική υποκίνηση, χρησιμοποίησαν την Πολωνία ως πρόφαση για την κήρυξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ο οποίος επέφερε τις γνωστές καταστροφικές συνέπειες.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

«Βάτραχος στὴν κατσαρόλα» καὶ ὁ ἐθισμός στὸ ἀδιανόητο…

Σε αρκετούς είναι γνωστό το διπλό πείραμα κατά το οποίο, αν μεν κανείς επιχειρήσει να τοποθετήσει εντός σκεύους με καυτό νερό έναν βάτραχο, ο βάτραχος, αισθανόμενος αμέσως την υψηλή θερμοκρασία του νερού ως επικίνδυνη για την ζωή του, με ένα γρήγορο άλμα τινάσσεται έξω από το καυτό νερό για να σωθεί. Ο ίδιος όμως βάτραχος, εφ’ όσον τοποθετηθεί σ᾿ ένα δοχείο με χλιαρό νερό, σε θερμοκρασία δηλαδή που του είναι ευχάριστη, δεν θα κάνει καμμίαν απόπειρα να απομακρυνθεί καθώς σιγά-σιγά θερμαίνεται το νερό, ακόμη και όταν η θερμοκρασία του προοδευτικώς φθάσει σε επικινδύνως υψηλά επίπεδα. Ο βάτραχος στην περίπτωση αυτή ουδόλως  επιχειρεί να απομακρυνθεί (καίτοι δύναται ανέτως να το πράξει) εν όσῳ το νερό συνεχώς θερμαίνεται και γίνεται καυτό, μέχρι που το νερό φθάνει σε σημείο βρασμού, βράζοντας τελικώς εντός του σκεύους τον βαθμηδὸν αδρανοποιημένο και μουδιασμένο βάτραχο, ο οποίος, ευρισκόμενος σε πλήρη χαύνωση, αδυνατεί να αντιληφθεί τις μικρές προοδευτικές θερμοκρασιακές αυξήσεις του νερού, ώσπου, παραμένοντας εντελώς αδρανής και απραγής, μη ξεκινώντας  καμμίαν απόπειραν αποδράσεως,  υποκύπτει εις το μοιραίον, καταλήγων ως βάτραχος  βραστός στην κατσαρόλα…

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ἐλευθέρα ὁπλοκατοχὴ-ὁπλοφορία

Σήμερον ἡ ὁπλοφορία δὲν εἶναι ἐλευθέρα ἀλλὰ πρακτικῶς κυκλοφοροῦν μεταξὺ τῶν ἡμεδαπῶν (διότι οἱ ἀλλοδαποὶ ἐγκληματίαι ἀνεξελέγκτως διαθέτουν ἀκόμη καὶ βαρὺν ὁπλισμόν!) ἀνάριθμοι καραμπῖναι, ἐκ τῶν ὁποίων μάλιστα πολλῶν ἡ ἄδεια ἔχει λήξει. Ποιός ἐλέγχει τὴν ψυχονοητικὴν ἰσορροπίαν τῶν ἅπαξ δηλωσάντων κυνηγῶν (τ.ἔ. ἐξ ὁρισμοῦ πιθανῶς ἀνισορρόπων) καὶ ἀποκτησάντων κυνηγετικὸν ὅπλον; Πῶς προστατεύομαι λοιπὸν ἐγώ ἔναντι ὅλων αὐτῶν, ἰδίᾳ καὶ κυριώτατα ἔναντι τῆς β α ρ ε ί α ς ἐγκληματικότητος ἐνόπλων ἀλλοδαπῶν; Διὰ τῆς βραδυκινήτου ἀστυνομίας;

Ἡ αὐτοδικία

Ἡ αὐτοδικία, λέγουν τινὲς νομικοὶ ἢ καὶ λοιποὶ εὐαίσθητοι ἀνθρωπισταί, ἀπαγορεύεται ἐκ τοῦ νόμου. Τὸ ψυχολογικὸν ὑπόβαθρον τοιούτου ἰσχυρισμοῦ εἶναι αὐτοκαταστροφικόν, στρεφόμενον κατ᾿ αὐτῶν τῶν ἐνστίκτων ἐπιβιώσεως ἀλλὰ καὶ ἡ ἠθική του ἐπήρεια εἶναι ἀποδομητική, καθὼς σκοπὸς τοιούτων συνθημάτων εἶναι ὁ πρωτογενής μας ψ υ χ ο λ ο γ ι κ ὸ ς ἀ φ ο π λ ι σ μ ό ς , ὥστε νὰ εἴμεθα παθητικὰ ἀνδράποδα ἐνώπιον οἱουδήποτε λυσσῶντος ὑπανθρώπου ἐγκληματίου, ἀπειλοῦντος ζωήν, ἀκεραιότητα ἢ καὶ ἰδιοκτησίαν. Ἐκ δὲ τηλοψίας ἠκούσθη προσφάτως ὅτι δράστης τις («εὐπαθὴς» μάλιστα) ἠθέλησε νὰ διαπράξῃ «μίαν ἁπλῆν λῃστείαν»! – ἄρα πρὸς τί ἡ χρῆσις καραμπίνας ἐκ μέρους τοῦ ἰδιοκτήτου, ἔναντι «μιᾶς ἁπλῆς λῃστείας»;!!!

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

“Homicide” (“Ανθρωποκτονία”): Ο Εβραίος που “μισεί τον εαυτό του”

 

Η κινηματογραφική ταινία “Ανθρωποκτονία” (“Homicide”) του θεατρικού συγγραφέα, σεναριογράφου και σκηνοθέτη Ντέιβιντ Μάμετ (David Mamet) προβλήθηκε στις αίθουσες το 1991 και, αν και πέρασε σχετικά απαρατήρητη, τουλάχιστον στην χώρα μας, θεωρείται ως μια από τις καλύτερες του συγκεκριμένου δημιουργού. Πέρα από την ενδιαφέρουσα πλοκή, τις στιβαρές ερμηνείες, και τον χαρακτηριστικό τραχύ, ρεαλιστικό διάλογο του Μάμετ, η ταινία παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς αποτελεί μια μελέτη του πολύ σημαντικού θέματος της αναζήτησης της (φυλετικής) ταυτότητας του ατόμου και των συνεπειών της αμφισβήτησης/απόρριψης αυτής της ταυτότητας. Αν και η ταινία καταπιάνεται με το θέμα αυτό από την οπτική γωνία ατόμων εβραϊκής καταγωγής, αφού και ο Μάμετ είναι Εβραίος, μπορούν ωστόσο να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα, ιδιαίτερα αν αντιπαραβάλουμε την όλη διαδικασία της αναζήτησης της εβραϊκής ταυτότητας και των συνεπειών της αμφισβήτησης της με την αντίστοιχη διαδικασία και τις αντίστοιχες συνέπειες στον λευκό πληθυσμό.

Πέρα όμως από το κεντρικό θέμα της ταινίας, η “Ανθρωποκτονία” είναι ένα σημαντικό σημείο αναφοράς στον χώρο της έβδομης τέχνης καθώς αποτελεί ίσως την μοναδική περίπτωση κινηματογραφικής ταινίας δημιουργημένης από έναν καταξιωμένο Εβραίο καλλιτέχνη, στην καρδιά του Χόλυγουντ, η οποία αφήνει κάτι παραπάνω από ανοιχτά υπονοούμενα σχετικά με την εμπορική εκμετάλλευση και την κολοσσιαία απάτη που έχει στηθεί γύρω από το περίφημο “Ολοκαύτωμα”, προφανώς εκφράζοντας τα βασανιστικά ερωτήματα και τις ανησυχίες του δημιουργού της. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και ο ίδιος ο τίτλος της ταινίας (Homicide) παραπέμπει σε λογοπαίγνιο του “Ολοκαυτώματος” (Genocide). [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Τὸ θεμελιῶδες ψεῦδος τοῦ Καθεστῶτος: τὸ “Πολυτεχνεῖο”!

Καθὼς τὸ ἀντικείμενον ἔχει περίπου ἐξαντληθῆ ἤδη ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια καὶ οἱ καρποὶ Προδοσίας καὶ Αἴσχους τῆς σάπιας καὶ ἀμερικανο-ἑβραιοκινήτου «πορτοκαλί ἐξεγέρσεως» τοῦ Πολυτεχνείου τοῦ 1973 καὶ τῶν τοξικῶν της ἀνθρωπίνων καὶ πολιτισμικῶν ὑποπροϊόντων καταστῆ ἐμφανέστατα τοῖς πᾶσι, συλλέγουμε κάποια δημοσιεύματα-κλειδιά, προκειμένου νὰ βοηθήσουμε τὸν ἀναγνώστη μας στὴν διαμόρφωσι κατὰ τὸ δυνατὸν πλήρους καὶ ἀκριβοῦς εἰκόνος τῶν κυρίων πτυχῶν τοῦ ζητήματος.

 

 

 

 

 

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Τὸ μαῦρο μέλλον τῆς Πατρίδος μας παρελαύνει σαρκαστικῶς καὶ ἐπὶ κεφαλῆς…

Τὸ ἀκολουθοῦν ἄρθρον μᾶς ἀπεστάλη ὑπὸ νεαροῦ μέλους τοῦ Ἅρματος πού, ὅπως ἑκατοντάδες χιλιάδων νέων τῆς Πατρίδος μας κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἀναγκαστικῶς ἐξωρίσθη ὑπὸ τοῦ προδοτικοῦ δημοκρατικοῦ συστήματος ἐκτὸς χώρας γιὰ νὰ ἐπιβιώσῃ, ἐν ὅσῳ βεβαίως τὸ ἴδιο αὐτὸ σύστημα προβαίνει εἰς μαζικὴν εἰσαγωγὴν κατακλυσμιαίων ῥοῶν ἀλλοφύλων εἰσβολέων, διὰ τῶν ὁποίων ἐμφανῶς καὶ ἀνυποκρύπτως ἐπιδιώκει τὴν ἀντικατάστασιν καὶ τὸν βιολογικὸν ἐξυβριδισμόν/ἀφανισμὸν τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ: Ἕνα σιωνιστικῶς στημένο καὶ τρεχόντως σκηνοθετούμενο προδοτικό σενάριο πανευρωπαϊκῆς σιωπηρᾶς Λευκῆς Γενοκτονίας, τῆς ὁποίας ὅμως ἀπαραίτητος προϋπόθεσις ὁλοκληρώσεως τῆς ἐπιτυχίας εἶναι ἡ συνέχισις τῆς ναρκώσεως καὶ παθητικῆς ἀποβλακώσεως τῆς μεγάλης πλειονότητος τῶν ἐγχωρίων θυμάτων της – ἡ ὁποία, ὅπως καὶ ἐκ τοῦ σχολιαζομένου περιστατικοῦ καταδεικνύεται, καλὰ κρατεῖ… Σημειωτέον ὅτι ἕνα προτύπωμα (ἐκ πολλῶν) τοιούτου δείγματος τῆς πλέον μέχρι μυελοῦ προκεχωρημένης σήψεως εἴχαμε ἐπισημάνει ἐξ ἀφορμῆς δημοσιεύματος/σχολίου τῆς σηψαιμικῆς «Καθημερινῆς» μετὰ τὴν παρέλασιν τῆς 25ης Μαρτίου 2009, http://www.armahellas.com/?p=929

Ἐν τέλει δὲν θὰ ἔδει νὰ μείνῃ ἀσχολίαστον καὶ τὸ ὅτι μία τέτοια τραγελαφικὴ καὶ σαρκαστικώτατα καταρρακωτικὴ κάθε ἐθνοφυλετικοῦ χαρακτῆρος καὶ ὑποβάθρου σημειολογία ὅπως ἡ κάτωθι περιγραφομένη, ὡς κεντρικὸν μάλιστα στοιχεῖον «ἐθνικῆς ἐξάρσεως», καθ᾿ ὅλην της τὴν γκροτέσκα καὶ βαθύτατα αὐταναιρετικὴν ἐσωτερικὴν ἀντιφατικότητα ταιριάζει ἀπολύτως, ἐν τούτοις, εἰς καὶ ἀποδίδει ἐπακριβῶς τὴν ἐνδόμυχον σαθρότητα καὶ τὸ τελικὸν νόημα τῆς οὐσιαστικῶς προδοτικῆς ἐπιλογῆς τῆς τότε ἀγγλοδούλου καί, ἐμμέσως οὕτω, ἀπέναντι καὶ τοῦ συνωμοτικῶς καὶ πανολεθρίως προελαύνοντος Σιωνισμοῦ ἀβοηθήτου ἡγεσίας, καθὼς τὴν περιγράφει ὄχι μόνον ὡς κωμικοτραγικὴν ἐνδόμυχον ἰδιοσυστασίαν τῶν ὑποκρυπτομένων Δυνάμεων ἀλλὰ καὶ ὡς ἀποτύπωμα τῶν φρικτῶν καρπῶν τῆς κατὰ κόρον λιβανιζομένης νίκης ἐκείνων: Καρπῶν ποὺ κατὰ τὴν θλιβεράν μας μάλιστα ἐποχὴν βλέπουμε φρικαλέως νὰ ὡριμάζουν, σημαίνοντες πανδαιμόνιον πανηγυρικῆς παραφροσύνης, παντοίας διαστροφῆς, ὑλισμοῦ, χάους, προδοσίας, αὐτοχειριασμοῦ, συγχύσεως, διαλύσεως, ἀποσυνθέσεως, σήψεως, διαφθορᾶς καί, ἐν τέλει, ῥαγδαίως ὁλοκληρουμένης Λευκῆς Γενοκτονίας!

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ἡ ἀληθὴς Ἰδέα τῆς Εὐρώπης καὶ οἱ ἀληθεῖς της ὑπερασπισταί!

 “Διότι ὅπως ἄλλοτε οἱ Ἕλληνες δὲν εἶχον ὑπερασπισθῆ μόνον τὴν Ἑλλάδα κατὰ τῶν Περσῶν καὶ οἱ Ῥωμαῖοι τὴν Ῥώμην ἐναντίον τῶν Καρχηδονίων, ὅπως ἐπίσης Ῥωμαῖοι καὶ Γερμανοὶ δὲν εἶχον ὑπερασπισθῆ μόνον τὴν Δύσιν κατὰ τῶν Οὕννων καὶ Γερμανοὶ Αὐτοκράτορες δὲν ὑπερησπίσθησαν τὴν Γερμανίαν κατὰ τῶν Μογγόλων, οἱ δὲ Ἱσπανοὶ ἥρωες τὴν Ἱσπανίαν κατὰ τῆς Ἀφρικῆς, ἀλλ᾿ ὑπερησπίσθησαν τὴν Εὐρώπην ὁλόκληρον, οὕτω καὶ σήμερον ἡ Γερμανία δὲν ἀγωνίζεται διὰ τὸν ἑαυτόν της, ἀλλὰ δι᾿ ὁλόκληρον τὴν ἤπειρον.” Adolf Hitler (11η Δεκ. 1941, Reichstag)

Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου μεθαύριο και σύσσωμο το πολιτικό κατεστημένο (αυτό που μας υπεδούλωσε εθνικώς, κοινωνικώς και οικονομικώς, δημοκρατικώτατα, για τα επόμενα 100 χρόνια), η μηντιοκρατία των πορνοκάναλων και των τιμητών επί πληρωμῇ δημοσιογράφων και σε πλήρη συγχορδία ο καλλιτεχνικός κόσμος της ναρκοκουλτούρας και του κιναιδισμού θα ανακράξουν ομοθυμαδόν όλοι μαζί πανηγυρίζοντες για την ΄΄νίκη της ελευθερίας΄΄ και των δημοκρατικών  δυνάμεων κατά των σκοτεινών ορδών του Άξονος – και για το πόσο ευτυχείς κι ευγνώμονες πρέπει να είναι οι λαοί της Ευρώπης, καθώς τώρα πια απολαμβάνουν τα πνευματικά και υλικά αγαθά και αξίες  της νίκης των ΄΄συμμάχων΄΄ κατά τον Β΄ΠΠ.

….

 Είναι σαφής η κατεύθυνση δαιμονοποιήσεως  και ποινικοποιήσεως που επιμελώς ενορχηστρώνεται και σκηνοθετείται διεθνώς για τον γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό (κυρίως), διότι ήταν και είναι η μόνη ζώσα Ιδέα, η οποία χωρίς περιστροφές εμβάθυνε και κατέδειξε το πρόβλημα της Ευρώπης στην πραγματική του εθνοφυλετική διάσταση και στον αληθή του πυρήνα. Συνεπώς γιορτές και παρελάσεις για τις ηρωικές μάχες των προγόνων μας το 1940 ντοπάρουν ή κοιμίζουν (αναλόγως) την συνείδηση του λαού, εκτρέποντας όπως και τότε και καθυποτάσσοντας τα υγιή πατριωτικά ένστικτα στην σκοτεινή ορθοπολιτική σκηνή και την ζωτικής σημασίας για την στερέωσή της σύγχυση – κατά το παροιμιώδες: ΄΄Όταν το χέρι έδειχνε τον ουρανό, εμείς κοιτούσαμε το δάχτυλο΄΄… Και όχι απλώς στήνονται υπό τα πέπλα της παραποιήσεως και της συγχύσεως για ν᾿  αποκρύπτουν την πικράν αλήθεια ότι πολεμήσαμε στο πλευρό εκείνων που ήσαν πλήρως υποταγμένοι στὶς σκοτεινὲς σιωνιστικὲς δυνάμεις, που σήμερα πια ολοφάνερα για όλους μας οδηγούν στον πλήρη μας εθνοφυλετικό αφανισμὀ ως Λευκών Εθνών, έχοντάς μας προηγουμένως εξανδραποδίσει, διαφθείρει και αλλοιώσει επί παντός τομέως και επιπέδου πέραν αναγνωρισιμότητος, ώστε να πέσουμε στην Άβυσσο που μας προσχεδίασαν ως ώριμο/σάπιο φρούτο – αλλά για να ενισχύουν με αλλότριες για την ουσίαν τους δάφνες και να συνεχίζουν τα καλοκουρδισμένα τους  τετριμμένα τροπάρια περί “νίκης τοῦ πολιτισμού κατά της βαρβαρότητος” – ενώ και η τρέχουσα αλλά και η τότε πραγματικότης αποκαλύπτει σε κάθε αντικειμενική ματιά ότι ακριβώς το αντίθετο συνέβη! 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ὁ Ἑβραιομπολσεβικισμὸς καὶ οἱ ἄστοχες ἀνατομὲς τοῦ Ράμφου!

   Ἀφορμὴ τοῦ σχολίου μας ἡ συμβολὴ τοῦ κ. Στέλιου Ράμφου στὸ δημοσίευμα “Πού χάθηκε ο κόκκινος Οκτώβρης”, http://www.protothema.gr/stories/article/725040/-pou-hathike-o-kokkinos-oktovris/

   Αὐτὸς λοιπὸν ὁ Ράμφος, ποὺ κατὰ τὸν μαρξιστὴ Δανίκα εἶναι “η επιτομή της αναζήτησης εσωτερικότητας, πνευματισμού,  αυτογνωσίας και προσωπικής ευθύνης”, τελικῶς κατήντησε νὰ αὐτοπλασάρεται ὡς ἡ χρυσῆ ἐφεδρεία τῆς μιᾶς ἢ τῆς ἄλλης ὄψεως τοῦ Συστήματος, ἐμφανιζόμενος στὰ μάτια ὅσων ἴσως κάποτε τὸν ἐκτιμοῦσαν ὡς γλείφτης καὶ δειλὸς ὀσφυοκάμπτης κύρους… Παραποιεῖ συνειδητῶς, διότι ἡ νοημοσύνη του εἶναι ἀναμφισβήτητος, ὅταν π.χ. γράφει “καθοδηγητής του Λένιν ήταν ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ” ὡς στοιχειοθέτησι τῆς ὑποτιθεμένης … “γερμανικῆς” στηρίξεως καὶ καθοδηγήσεως τοῦ Λένιν! Τόσον ἀκριβῶς γερμανικῆς ὅσον καὶ ἡ “γερμανίδα” ἕβραιομπολσεβίκα Ρόζα Λούξεμπουργκ φυσικά!

     ΙΟΥΔΑΪΚΗ 100% ἦταν ἡ πατρωνία τοῦ Λένιν κ. Ράμφο, ὅπως καὶ τοῦ χαϊδεμένου πρίγκηπος ὅλων τῶν μεγάλων Ἰουδαίων χρηματιστηριακῶν μεγιστάνων Τρότσκυ (Λ. Μπέρνσταϊν). Καὶ ἡ ἡγεσία τῶν Μπολσεβίκων κυρίως μάλιστα ἀποτελοῦνταν ἀπὸ στρατευμένους Ἑβραίους ποὺ προσέτρεξαν ἀπὸ τὴν Γερμανία – σὺν κάποιους ντόπιους Ἑβραίους. 

      Εἶναι θλιβερὰ ἡ διαπίστωσις τοῦ πῶς ὁ κ. Ράμφος ἀοριστολογεῖ καὶ θολώνει τὰ νερὰ μὲ λογιοφανεῖς συρραφὲς ἀσυναρτησιῶν – σὰν σουπιὰ κυριολεκτικῶς, γιὰ νὰ εὐημερῇ καὶ νὰ μὴ χαλάῃ καρδιές, ὥστε νὰ χαίρῃ τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν ᾿δῶθε καὶ τῶν ᾿κεῖθε!

     Ὅμως στὰ μάτια τῶν ἱκανῶν νὰ διακρίνουν μέσα ἀπὸ τὰ θολωμένα νερά σας δυστυχῶς ἀποδεικνύεται τελικῶς τόσον ἀπογοητευτικῶς δειλὸς καὶ τόσον λίγος! 

     ΚΡΙΜΑ κ. Ράμφο! Εἰλικρινῶς προκαλεῖ θλῖψιν ἡ περίπτωσίς σας – διότι ἔχετε συχνὰ ἐπιδείξει καὶ πολὺ ἀνώτερες ποιότητες!

 

Μία εικόνα – χίλιες λέξεις… (Συνοπτική ιστορική αναδρομή στο ζήτημα της Θράκης).

Διακινήθηκε σε πολλές ιστοσελίδες και ιστολόγια μία φωτογραφία την οποία κι εμείς αναδημοσιεύουμε ως προθήκη του παρόντος κειμένου.  Η φωτογραφία προκάλεσε ποικίλα σχόλια, ως επί το πλείστον οργισμένα, πράγμα εύλογο και αναμενόμενο, δε

δομένου ότι το εικονιζόμενο θέμα, εντός του περιβάλλοντος σκηνικού και ιδωμένο υπό το φως του ιστορικού και γεωγραφικού του πλαισίου, με όλες τις

 σημειολογικές συμπαραδηλώσεις και εθνοπολιτισμικές φορτίσεις που το προσδιορίζουν, φαντάζει από σουρεαλιστικό έως εξωφρενικό!

Σύμφωνα με τα μέσα που δημοσίευσαν την εν λόγω φωτογραφία, αυτή προέρχεται από πρόσφατη μαθητική παρέλαση, η οποία έλαβε χώρα στην πόλη της Ξάνθης ως μέρος των εορτασμών της επετείου απελευθερώσεως της πόλης από την Βουλγαρική κατοχή. Στην φωτογραφία εικονίζονται μουσουλμάνες μαθήτριες παρελαύνουσες, υπό την ελληνική σημαία, ομοιόμορφα ενδεδυμένες, έχοντας όμως στο κεφάλι τους την μουσουλμανική μαντήλα!!!

Πριν καταθέσουμε της δικές μας απόψεις περί του θέματος, είναι απαραίτητο να προηγηθούν μερικές σημαντικές ιστορικές και εθνολογικές πληροφορίες για την περιοχή της Θράκης. Θα αναφερθούμε λοιπόν στο παρελθόν της περιοχής όσο πιο συνοπτικά γίνεται.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ

Η αυριανή ημέρα συμπίπτει με μια πολύ σημαντική εθνική επέτειο, μιαν επέτειο την οποίαν το σύγχρονο ελλαδικό κράτος – που αποδεικνύεται καθημερινά όλο και περισσότερο ανθελληνικό ως προς την ουσία της πολιτικής του, με θλιβερή ολοκλήρωση και αποκορύφωμα τα νυν κρατούντα παραμορφώματα της ροζ αριστεράς – κρατά σκοπίμως υποτιμημένη. Πρόκειται για την επέτειο θανάτου του Παύλου Μελά, η οποία συμβολικώς επεκράτησε να τιμάται ως ημέρα μνήμης του Μακεδονικού Αγώνος, του οποίου ο Παύλος Μελάς υπήρξε πρωτεργάτης και πρωταγωνιστής.
    ……………………
… Ας αναλογισθούμε όλοι ότι ο Παύλος Μελάς θα μπορούσε τότε να είχε επιλέξει τον εύκολο δρόμο, τον δρόμο του εφησυχασμού και της επαναπαύσεως, θα μπορούσε να συνεχίσει να περιφέρεται στους κοσμικούς κύκλους των Αθηνών, στις αστικές δεξιώσεις και τις χοροεσπερίδες του κύκλου του. Προτίμησε όμως τον δύσκολο, τον ηρωικό και συνάμα μαρτυρικό δρόμο, τον δρόμο του Καθήκοντος. Για να έλθουμε στο σήμερα, εγκυμονεί μεγάλον κίνδυνο η αδιαφορία και ο εφησυχασμός σε μιαν εποχή που γκρίζα σύννεφα έχουν πυκνώσει απειλητικά, σκιάζοντας την ανεξαρτησία της Ελλάδος ένδοθεν και έξωθεν, απειλώντας ακόμα ίσως και την εδαφική της ακεραιότητα αλλά και αυτήν καθ᾿ αυτήν την ύπαρξή της.

Η εθνοφυλετική συνειδητοποίηση, εγρήγορση και συν-αγερμός αποτελεί την πλέον επίκαιρη ιστορική αποκρυστάλλωση του Μακεδονικού Αγώνος, ως ανεξιτήλου υποδείγματος και φωτεινοῦ παραδείγματος για τον δικό μας  συνολικό Αγώνα εθνοφυλετικής συνειδητοποιήσεως, επιβιώσεως, αναπλάσεως, αναγεννήσεως. 
  ………………
 

Ὑπάρχει ἐλπίς;

Απαιτεί ιδιαίτερο ψυχικό σθένος για να μείνει κανείς ανεπηρέαστος και ακατάβλητος, καίτοι έμφορτος αισθημάτων απαισιοδοξίας, ενώπιον της εν Ευρώπη εξελισσομένης καταστάσεως, διαπιστώνοντας ότι η προοπτική επιβιώσεως των ευρωπαϊκών εθνών και του λευκού ανθρώπου, εν γένει, μοιάζει, δυστυχώς, απελπιστικώς δυσχερής! Γιατί;

Διότι:

  • Οι ευρωπαϊκές χώρες μαστίζονται συνολικώς από δραματική υπογεννητικότητα, πρωτοφανή στην ιστορια, μετατρεπόμενες, γοργά, σε χώρες γερόντων.
  • Εκ παραλλήλου, ο ασιατικός και αφρικανικός «τρίτος κόσμος» γνωρίζει επίσης πρωτοφανή στην ιστορία πληθυσμιακή έκρηξη (με δείκτες γονιμότητος άνω του 4, 5, 6 ακόμα και 7 στις περισσότερες χώρες της Αφρικής, της κεντρικής Ασίας και της μέσης Ανατολής, έναντι δείκτου γονιμότητος 1,4 κατά μ.ο. στις χώρες της Ευρώπης!). Συνεπεία τούτου, ο αφροασιατικός υπερπληθυσμός, τάξεως πολλών δισεκατομμυρίων, αναζητά οδό μεταναστεύσεως στην ευρωπαϊκή «γη της επαγγελίας» ώστε να απολαύσει μερίδιο του πολυδιαφημισμένου «δυτικού» βιοτικού επιπέδου, με τα παχυλά κοινωνικά επιδόματα των κρατών και τις στοργικές αγκάλες των εθνοδιαλυτικών Μ.Κ.Ο.…

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]