ΙΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΟΡΑ
Ένα από τα βασικά ψευδοεπιχειρήματα των εμπνευστών της προσφυγικής απάτης, για να επιτευχθεί η αποδοχή από τις μάζες του εποικισμού και της καταστροφής της Ευρώπης και όλης της λευκής ανθρωπότητος, είναι πως τάχα οι μετακινήσεις πληθυσμών “προσφύγων” και “μεταναστών” είναι αναπόφευκτες λόγω των “πολέμων”, των “κακουχιών”, της “δυστυχίας” αλλά και της παγκοσμιοποιήσεως που, σε συνδυασμό με την μοντέρνα τεχνολογία, έχουν διευκολύνει τις μετακινήσεις προς όλα τα σημεία της Γης. Οπότε δεν πρέπει να μας προβληματίζει η ευκολία με την οποία κάτοικοι του Αφγανιστάν, του Πακιστάν, του Μπαγκλαντές, του Νίγηρα, του Σουδάν και πολλών άλλων κρατών που βρίσκονται αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Ελλάδα, και την Ευρώπη γενικώς, καταφθάνουν στην πόρτα μας και ζητούν “άσυλο”, έχοντας προηγουμένως διασχίσει τον μισό πλανήτη. Ούτως ή άλλως τα σύνορα μεταξύ των κρατών δεν έχουν πια σημασία, είμαστε όλοι “πολίτες της Γης”, μας λένε οι παπαγάλοι του διεθνισμού και του μίσους απέναντι στους λευκούς.
Αίφνης, όμως, η έξαρση ενός ιού, προερχομένου από την Άπω Ανατολή, αναδεικνύει περίτρανα την σαθρότητα του παραπάνω αφηγήματος, καθώς κυριολεκτικώς εν μια νυκτί βλέπουμε τα σύνορα μεταξύ κρατών να σφραγίζονται, περιοχές με χιλιάδες ή εκατομμύρια κατοίκους να αποκλείονται, να απαγορεύεται ο ελλιμενισμός σε πλοία με εκατοντάδες επιβάτες, τα μέτρα ασφαλείας σε εισόδους κρατών να γίνονται δρακόντεια, ανθρώπους να μπαίνουν σε καραντίνα για εβδομάδες και διάφορα άλλα μέτρα με στόχο τον περιορισμό της εξαπλώσεως του ιού. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το σφράγισμα των πυλών εισόδου στην Τουρκία από τον Ιράν, απ‘ όπου μετακινήθηκαν με κατεύθυνση την Ελλάδα τεράστιες μάζες Αφγανών, Πακιστανών και άλλων τα τελευταία έτη. Από ό,τι φαίνεται, λοιπόν, το σφράγισμα των συνόρων δεν είναι και τόσο δύσκολη υπόθεση…αρκεί να υπάρχει βούληση!
Ταφή του ήρωος καταδρομέως Γεωργίου Κατσάνη 46 έτη μετά τον θάνατό του κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο – Ανταπόκριση από την κηδεία και τις εκδηλώσεις στην γενέτειρά του, Σιδηρόκαστρο Σερρών.
Στην σχιζοφρενική εποχή απολύτου παρακμής που διανύουμε η συχνότης άκρως εξωφρενικών και αντιφατικών φαινομένων είναι τόσο υψηλή που πλέον αποτελούν κομμάτι της καθημερινότητος και αρχίζουν να περνούν απαρατήρητα από τις μάζες. Για παράδειγμα, μπορεί τα μέλη μιας συμμορίας Αλγερινών που παρουσιάζονται ως “πρόσφυγες” να έχουν συλληφθεί κυριολεκτικώς εκατοντάδες φορές για τα ίδια αδικήματα αλλά να συνεχίζουν να κυκλοφορούν ελεύθερα και να δρουν ανενόχλητα, εάν εξαιρέσουμε τις λίγες ημέρες παραμονής στο κρατητήριο που συνεπάγεται κάθε επαναλαμβανόμενη σύλληψή τους. Aπό την άλλη, ένας καταστηματάρχης που υπερασπίζεται την περιουσία του απέναντι σε κάποιο άθλιο περιθωριακό στοιχείο που προσπαθεί να τον ληστέψει μπορεί να βρεθεί κατηγορούμενος εάν έχει την ατυχία ο ληστής να ανήκει σε κάποια αγιοποιημένη “ευπαθή” ομάδα… Μπορεί ένας αστυνομικός που υπέπεσε στο “αδιανόητο έγκλημα” του ραπίσματος ενός μικρού παραβατικού αθίγγανου να κινδυνεύει να χάσει την δουλειά του και να διωχθεί ποινικώς, ενώ οι αναρίθμητες συμμορίες των “Ρομά” κλέβουν, ληστεύουν, σκοτώνουν και τρομοκρατούν χωρίς κανέναν απολύτως έλεγχο. Mπορεί να τελούνται οργανωμένες εν ψυχρώ δολοφονίες αθώων ανθρώπων στο όνομα της ελεύθερης επιλογής, ενώ δράστες ειδεχθών εγκλημάτων να αποφυλακίζονται μετά από 5 έτη εγκλεισμού, το πολύ, πάλι στο όνομα της ελευθερίας! Και τι πιο αντιφατικό και παράλογο από το κυρίαρχο δόγμα της εποχής σύμφωνα με το οποίο όλοι είναι διαφορετικοί αλλά ταυτοχρόνως ίσοι;
“Ιερά οργή” και αγανάκτηση κατέλαβε προ ημερών σύμπαντα τα συστημικά μ.μ.ε. με αφορμή ένα βίντεο που διέρρευσε, στο οποίο ομάδα τριών αστυνομικών εμφανίζεται να ελέγχει έναν νεαρό (αθίγγανο) στην περιοχή του Μενιδίου, οπότε, κατά την διάρκεια του ελέγχου, εις εκ των αστυνομικών φαίνεται να ρίχνει δυο φάπες στον αθίγγανο (δίχως να είναι γνωστό τί έχει προηγηθεί…). 
εξ ανατολών βαρβαρικό εποικισμό. Κάθε μέρα, ακόμα και κάτω από εξαιρετικώς αντίξοες καιρικές συνθήκες, μεσούντος του χειμώνος, καταφθάνουν δεκάδες βάρκες με εκατοντάδες αφρικανούς και ασιάτες αλλοφύλους εποίκους, για την άφιξη και περισυλλογή των οποίων το Λιμενικό Σώμα δεν παραλείπει να μας ενημερώνει με καθημερινά δελτία τύπου, κομπάζοντας σχεδόν για το δήθεν “έργο” της “διάσωσης” που επιτελεί! Κάθε μέρα μουσουλμανικός πληθυσμός ισοδύναμος τουλάχιστον με τον πληθυσμό ενός ολοκλήρου χωριού εισέρχεται στην επικράτεια της Ελλάδος. Ανυπολόγιστος είναι ο αριθμός των ορδών που εισβάλλουν και από τα χερσαία σύνορα στον Έβρο!
Τελευταίως κυκλοφοροῦν συχνὰ μονομερεῖς ἱστορικὲς θεωρήσεις, εἴτε ἐκ κακῆς εἴτε καὶ ἐξ ἀγαθῆς προθέσεως. 
Η επικείμενη “ένταξη” χιλιάδων “προσφυγόπουλων” στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδος σε 304 (!!!) Γυμνάσια και Λύκεια, και σε άγνωστο πόσα Δημοτικά, θα έπρεπε να είχε προκαλέσει πανελλήνιο σοκ και να ξεσηκώσει οργισμένες αντιδράσεις. Αντ’ αυτού, η είδηση πέρασε ουσιαστικά απαρατήρητη καθώς αντιμετωπίστηκε με αδιαφορία από την πλειονότητα της μάζας, η οποία διαχρονικώς διαθέτει την ιδιότητα να συνηθίζει και να προσαρμόζεται σε οποιαδήποτε κατάσταση τεθεί από το σύστημα που την ελέγχει, αρκεί να της παρέχονται τα βασικά υλικά αγαθά που η εκάστοτε εποχή επιβάλλει ως απαραίτητα (όπως π.χ. τώρα είναι το…διαδίκτυο). Σχεδόν όλα τα σχολεία που θα “υποδεχθούν τα προσφυγόπουλα” είτε βρίσκονται πλησίον “δομών φιλοξενίας”, κάτι που πλέον συναντάται παντού στην επικράτεια, από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου εώς και σε απομακρυσμένες ορεινές περιοχές των Γρεβενών, είτε βρίσκονται σε περιοχές, κυρίως του κέντρου των Αθηνών αλλά και της Θεσσαλονίκης, που έχουν ήδη αλωθεί από το αφροασιατικό στοιχείο, είτε σε λαϊκές συνοικίες διαφόρων πόλεων όπου, με την μεσολάβηση των αναρίθμητων οργανώσεων του ΟΗΕ και των ακόμη περισσοτέρων ΜΚΟ, έχουν εγκατασταθεί οικογένειες εποίκων σε διαμερίσματα και ξενοδοχεία.