ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΙ ΠΡΟΜΑΧΟΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.
Ο Μακεδονικός Αγώνας, αποτιμώμενος στην εποχή μας μετά από πολλά χρόνια λήθης εκ μέρους του ανθελληνικού κράτους, υπήρξε το μεγαλύτερο έπος του ελληνισμού μετά τον Αγώνα της Εθνικής Παλιγγενεσίας.
Αυτός ο Αγώνας ωστόσο υποτιμήθηκε, παρασιωπήθηκε και παραποιήθηκε όσο ουδείς άλλος επί τόσο πολύ χρόνο από το επίσημο κράτος και την πρωτεύουσά του – το κέντρο όλων των αποφάσεων. Μόνον ο Ίων Δραγούμης με τα βιβλία του, η Πηνελόπη Δέλτα με «Τα μυστικά του Βάλτου», ο Γεώργιος Μόδης με τις «Μακεδονικές Ιστορίες» του και η Ναταλία Μελά με τα γράμματα του Παύλου κράτησαν άσβεστη την φλόγα της μνήμης.
Στην συντριπτική πλειοψηφία τους οι γηγενείς Μακεδόνες ήρωες και μάρτυρες του Αγώνος βυθίστηκαν στην λησμονιά – και μετά έναν αιώνα αφέθηκαν άγνωστοι έως τις μέρες μας.
Έτσι η ανθρωπογεωγραφία του Αγώνος παραμένει ανολοκλήρωτη. Επίσης εμπεδώνεται η ψευδής εντύπωση ότι ο Μακεδονικός Αγώνας υπήρξε υπόθεση σχετικά ολίγων, που οι περισσότεροί τους μάλιστα ανήλθαν στην Μακεδονία από την λοιπή Ελλάδα και αγωνίσθηκαν για την Μακεδονία, σχεδόν ερήμην των Μακεδόνων!
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]«Σεπτεμβριανά» – Ἡ ἐξόντωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ BINTEO: ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΡΤ
Την νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου του 1955 έλαβαν χώρα στην Κωνσταντινούπολη μία σειρά οργανωμένων δολοφονιών, επιθέσεων, βιασμών, κακοποιήσεων, λεηλασιών και δηώσεων με στόχο την Ελληνική κοινότητα. Το οργανωμένο αυτό σχέδιο εξοντώσεως του Ελληνισμού της Πόλεως χαράχθηκε στην λαϊκή μνήμη ως «Σεπτεμβριανά». Η γνωστή και διαχρονικώς απαράλλακτη τουρκική θηριωδία, πλήρως σχεδιασμένη και οργανωμένη, όπως απέδειξε η ιστορική έρευνα από την τότε κυβέρνηση Μεντερές, κατάφερε να πλήξει καίρια, τόσο οικονομικά όσο και ηθικά, το εναπομείναν ελληνικό στοιχείο, του οποίου ένα σημαντικό τμήμα, βιαίως ξεριζωμένο, στράφηκε προς την ηπειρωτική Ελλάδα.
Ωστόσο, ο Σεπτέμβριος του 1955 υπήρξε απλώς η αποκορύφωση μίας συστηματικής εξοντώσεως η οποία είχε ξεκινήσει ήδη από την επομένη της υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάννης στις 24 Ιουλίου του 1923. Βάσει της συνθήκης, εξαιρέθηκαν από τις συμφωνηθείσες μετακινήσεις πληθυσμών οι Έλληνες της Κωνσταντινουπόλεως καθώς και κάποιων περιχώρων αυτής, οι οποίοι μαζί με τους κατοίκους της Ίμβρου και της Τενέδου, οι οποίοι επίσης είχαν εξαιρεθεί, θα αντιμετωπίζονταν ευνοϊκά και θα προστατεύονταν ως επισήμως ανεγνωρισμένη μειονότης από το τουρκικό κράτος. Όπως έδειξε η ιστορία, η «ευνοϊκή» αυτή μεταχείριση περιελάμβανε: απελάσεις σημαντικών προσωπικοτήτων, απαγορεύσεις ασκήσεως επαγγελμάτων, κοινωνικούς αποκλεισμούς, κατασχέσεις, ανοχή σε βιαιοπραγίες εναντίων Ελλήνων και πλήθος ακόμη κινήσεων όπως το «βαρλίκι», η υπέρογκη δηλαδή φορολόγηση της ελληνικής περιουσίας. Όλα δηλαδή όσα καταπατούσαν πλήρως την συνθήκη[…][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Την νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου του 1955 έλαβαν χώρα στην Κωνσταντινούπολη μία σειρά οργανωμένων δολοφονιών, επιθέσεων, βιασμών, κακοποιήσεων, λεηλασιών και δηώσεων με στόχο την Ελληνική κοινότητα. Το οργανωμένο αυτό σχέδιο εξοντώσεως του Ελληνισμού της Πόλεως χαράχθηκε στην λαϊκή μνήμη ως «Σεπτεμβριανά». Η γνωστή και διαχρονικώς απαράλλακτη τουρκική θηριωδία, πλήρως σχεδιασμένη και οργανωμένη, όπως απέδειξε η ιστορική έρευνα από την τότε κυβέρνηση Μεντερές, κατάφερε να πλήξει καίρια, τόσο οικονομικά όσο και ηθικά, το εναπομείναν ελληνικό στοιχείο, του οποίου ένα σημαντικό τμήμα, βιαίως ξεριζωμένο, στράφηκε προς την ηπειρωτική Ελλάδα.
Ωστόσο, ο Σεπτέμβριος του 1955 υπήρξε απλώς η αποκορύφωση μίας συστηματικής εξοντώσεως η οποία είχε ξεκινήσει ήδη από την επομένη της υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάννης στις 24 Ιουλίου του 1923. Βάσει της συνθήκης, εξαιρέθηκαν από τις συμφωνηθείσες μετακινήσεις πληθυσμών οι Έλληνες της Κωνσταντινουπόλεως καθώς και κάποιων περιχώρων αυτής, οι οποίοι μαζί με τους κατοίκους της Ίμβρου και της Τενέδου, οι οποίοι επίσης είχαν εξαιρεθεί, θα αντιμετωπίζονταν ευνοϊκά και θα προστατεύονταν ως επισήμως ανεγνωρισμένη μειονότης από το τουρκικό κράτος. Όπως έδειξε η ιστορία, η «ευνοϊκή» αυτή μεταχείριση περιελάμβανε: απελάσεις σημαντικών προσωπικοτήτων, απαγορεύσεις ασκήσεως επαγγελμάτων, κοινωνικούς αποκλεισμούς, κατασχέσεις, ανοχή σε βιαιοπραγίες εναντίων Ελλήνων και πλήθος ακόμη κινήσεων όπως το «βαρλίκι», η υπέρογκη δηλαδή φορολόγηση της ελληνικής περιουσίας. Όλα δηλαδή όσα καταπατούσαν πλήρως την συνθήκη[…][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Xριστιανομουσουλμανισμός: η νέα οικουμενική θρησκεία.
Θα μπορούσαμε να αρχίσουμε την έρευνά μας διατυπώνοντας ένα απλούστατο ερώτημα: Ποιος ο ρόλος της Ελλάδος στη σύγχρονη Ευρώπη; Αυτό το ερώτημα φαντάζει πολύ ηθικό. Πριν την ηθική υπάρχει η γνωσιολογία. Άρα θα πρέπει να ξεκινήσουμε από άλλο ερώτημα: Ποια Ευρώπη ετοιμάζεται και ποια Ελλάδα προετοιμάζεται να υποβιβασθεί σε αυτή την Ευρώπη; Υποερωτήματα πολλά. Έχουμε άραγε αναρωτηθεί ότι όλα υπόκεινται σε ένα κεντρικό σχέδιο, ότι όλοι – Έλληνες και Ευρωπαίοι κυβερνώντες – είναι μέρος αυτού του σχεδίου, το οποίο απλά έχει ως προμετωπίδα την οικονομία προκειμένου να ελέγχει τις μάζες τη στιγμή κατά την οποία κρυφά και ύπουλα προωθούνται εξουσιαστικές και γεωπολιτικές αλλαγές;
Ας υπενθυμίσουμε και πάλι τα δύο κυρίαρχα πολιτικοοικονομικά συστήματα τα οποία χτίζουν το οικονομικό και πολιτειακό προφίλ της σύγχρονης Eυρώπης. Η αστική δεξιά και η προλεταριακή αριστερά, τα οποία κυβέρνησαν την Ελλάδα από το 1974 έως το πρώτο τέταρτο του 21ου αι. (περίπου). Αυτό το οποίο θα πρέπει οπωσδήποτε να σημειώσουμε είναι ότι η σημερινή Ευρώπη είναι δημιούργημα των νικητών του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Εάν σκεφθούμε ότι οι νικητές ήταν κυρίως οι Αμερικανοί, οι Άγγλοι και οι Σοβιετικοί, θα καταλάβουμε ότι η αστική δεξιά (η οποία στη χώρα μας αντιπροσωπεύθηκε από τη Ν.Δ. και το πασόκ) είναι ο ένας πόλος επάνω στον οποίο στηρίχθηκε το όραμα της Ευρώπης των νικητών του Β΄ παγκοσμίου πολέμου.[…][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Οι πραγματικοί δοσίλογοι.
Είναι κοινό γνώρισμα των αριστεριστών αλλά και διαφόρων δημοκρατικών μέσων ενημερώσεως η χρήσις του όρου “δοσίλογος” και ιδιαιτέρως του χαρακτηρισμού “Γερμανοτσολιάς”. Την σήμερον ημέρα παρατηρείται, επί παραδείγματι, στελέχη και οπαδοί της κυβερνήσεως να αποκαλούν “Γερμανοτσολιάδες” τους φιλομνημονιακούς πολιτικούς αλλά και δημοσιογράφοι να χρησιμοποιούν τις προαναφερθείσες λέξεις ως συνώνυμες του προδότου.
Το ιστορικόν περίβλημα του όρου δοσίλογος έχει τις ρίζες του στην μετακατοχικήν Ελλάδα, όταν και εδικάσθησαν τα μέλη των κατοχικών κυβερνητικών σχηματισμών καθώς και μια σειρά άλλων προσώπων, συμπεριλαμβανομένων των αρχών της τότε Ειδικής Ασφαλείας καθώς και μιας σειράς δημοσίων προσώπων, που κρίθηκαν υπόδικοι ως συνεργάτες του κατακτητού εις βάρος της Ελλάδος.[…][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
ΠΡΟΔΟΣΙΑ 1974 ΚΑΙ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΙΣ – Ἡ Προδοσία γεννοβολάει Προδοσίαν!
Σὰν σήμερα, τὴν 20ὴν Ἰουλίου 1974, στὰ πλαίσια ἑνὸς σκοτεινοῦ προδοτικοῦ σχεδίου συνεννοήσεως, ἐξεκίνησεν ὁ “Ἀττίλας” τὴν βάρβαρη κι ἀνταξίαν τῶν μογγολικῶν παραδόσεων εἰσβολήν του στὴν Κύπρο. Κατ᾿ ἐκείνην οἱ “Ἕλληνες” προδόται συνέπραττον μετὰ τῶν Τούρκων, μὲ ἀντάλλαγμα τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς τὴν … ποθητὴν ἐπάνοδον τῆς κυνοβουλευτικῆς Δεινοκρατίας εἰς τὴν Πατρίδα μας, τὴν γνωστὴν ὡς “Μεταπολίτευσιν”…
Προδοσία σχεδὸν ἀπροκάλυπτος: τὴν προτεραίαν τῆς εἰσβολῆς, ὁ δόλιος ῥασοφόρος πολιτικάντης Μακάριος εἶχεν ἀπὸ τοῦ βήματος τοῦ ἐκτάκτως ἐπὶ τούτῳ συγκληθέντος Συμβουλίου Ἀσφαλείας τοῦ Ο.Η.Ε. κυριολεκτικῶς προσκαλέσει καὶ παρακαλέσει τοὺς Τούρκους νὰ εἰσβάλουν ἀμέσως, διότι “ἡ Ἑλλὰς τὸ εἶχεν ἤδη πράξει”, ὅπως ὁ ἴδιος θρασύτατα ἡρμήνευσε πρὸ τῆς διεθνοῦς κοινότητος τὴν ἀνατροπήν του καὶ τὸν διορισμὸν τοῦ ἥρωος Νικολάου Σαμψὼν τὴν 15ην Ἰουλίου (βλ. https://www.armahellas.com/?p=22670), ἐπικαλούμενος καὶ τὰς προδοτικὰς συμφωνίας Ζυρίχης-Λονδίνου τοῦ ἐθνοπροδότου Κ. Καραμανλῆ, βάσει τῶν ὁποίων ἡ Τουρκία διὰ πρώτην φορὰν εἰσήγετο ὡς ἰσότιμος διαπραγματευτὴς εἰς τὰς ἑλληνοβρεττανικὰς συνομιλίας, ἰσοτίμως καθισταμένη καὶ “ἐγγυητρία δύναμις” (οἱ Τουρκοκύπριοι ἀπετέλουν τότε μόλις τὸ 18% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Κύπρου).
Σκοτεινὰ ὑπερατλαντικὰ κέντρα (ὑπὸ τὸν ἑβραῖον ὑπουργὸν ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ Henry Kissinger), ὁμοῦ μετὰ τῆς ἰσραηλινῆς ΜΟΣΑΝΤ, κατηύθυναν τὰ νήματα καί, κυρίως, τὰ ἀμέσως ἐμπλεκόμενα ἀνδρείκελά των, ἤτοι τὴν τότε προδοτικὴν ἡγεσίαν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, πρώτιστα δὲ τὸν συνωμότην ἀρχηγὸν Ναυτικοῦ Πέτρον Ἀραπάκην, τὸν ἐφιαλτικὸν ἀρχηγὸν ΓΕΕΘΑ Γρηγ. Μπονᾶνον καὶ τὸν συνωμότην ἀρχηγὸν Ἀεροπορίας Παπανικολάου, εἰς τὴν συνειδητὴν παθητικότητα πρὸ τῆς ἐκτυλισσομένης τουρκικῆς εἰσβολῆς, προκειμένου νὰ ἀφεθῇ νὰ ἐκτυλιχθῇ ἡ ἐθνικὴ συμφορὰ ὥστε, ἐν μέσῳ ταύτης, νὰ ὑπαναστρέψῃ ὁ κυνοβουλευτικὸς συρφετὸς καὶ ἡ διεφθαρμένη του ἀκολουθία, ὑπὸ τὸν Κ. Καραμανλῆν, εἰς τὴν ἀπὸ τοῦ 1967 ἀπολεσθεῖσαν “λείαν” του…
Προδοσία σχεδὸν ἀπροκάλυπτος: τὴν προτεραίαν τῆς εἰσβολῆς, ὁ δόλιος ῥασοφόρος πολιτικάντης Μακάριος εἶχεν ἀπὸ τοῦ βήματος τοῦ ἐκτάκτως ἐπὶ τούτῳ συγκληθέντος Συμβουλίου Ἀσφαλείας τοῦ Ο.Η.Ε. κυριολεκτικῶς προσκαλέσει καὶ παρακαλέσει τοὺς Τούρκους νὰ εἰσβάλουν ἀμέσως, διότι “ἡ Ἑλλὰς τὸ εἶχεν ἤδη πράξει”, ὅπως ὁ ἴδιος θρασύτατα ἡρμήνευσε πρὸ τῆς διεθνοῦς κοινότητος τὴν ἀνατροπήν του καὶ τὸν διορισμὸν τοῦ ἥρωος Νικολάου Σαμψὼν τὴν 15ην Ἰουλίου (βλ. https://www.armahellas.com/?p=22670), ἐπικαλούμενος καὶ τὰς προδοτικὰς συμφωνίας Ζυρίχης-Λονδίνου τοῦ ἐθνοπροδότου Κ. Καραμανλῆ, βάσει τῶν ὁποίων ἡ Τουρκία διὰ πρώτην φορὰν εἰσήγετο ὡς ἰσότιμος διαπραγματευτὴς εἰς τὰς ἑλληνοβρεττανικὰς συνομιλίας, ἰσοτίμως καθισταμένη καὶ “ἐγγυητρία δύναμις” (οἱ Τουρκοκύπριοι ἀπετέλουν τότε μόλις τὸ 18% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Κύπρου).
Σκοτεινὰ ὑπερατλαντικὰ κέντρα (ὑπὸ τὸν ἑβραῖον ὑπουργὸν ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ Henry Kissinger), ὁμοῦ μετὰ τῆς ἰσραηλινῆς ΜΟΣΑΝΤ, κατηύθυναν τὰ νήματα καί, κυρίως, τὰ ἀμέσως ἐμπλεκόμενα ἀνδρείκελά των, ἤτοι τὴν τότε προδοτικὴν ἡγεσίαν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, πρώτιστα δὲ τὸν συνωμότην ἀρχηγὸν Ναυτικοῦ Πέτρον Ἀραπάκην, τὸν ἐφιαλτικὸν ἀρχηγὸν ΓΕΕΘΑ Γρηγ. Μπονᾶνον καὶ τὸν συνωμότην ἀρχηγὸν Ἀεροπορίας Παπανικολάου, εἰς τὴν συνειδητὴν παθητικότητα πρὸ τῆς ἐκτυλισσομένης τουρκικῆς εἰσβολῆς, προκειμένου νὰ ἀφεθῇ νὰ ἐκτυλιχθῇ ἡ ἐθνικὴ συμφορὰ ὥστε, ἐν μέσῳ ταύτης, νὰ ὑπαναστρέψῃ ὁ κυνοβουλευτικὸς συρφετὸς καὶ ἡ διεφθαρμένη του ἀκολουθία, ὑπὸ τὸν Κ. Καραμανλῆν, εἰς τὴν ἀπὸ τοῦ 1967 ἀπολεσθεῖσαν “λείαν” του…
Για πρώτη φορά αριστερά.
Το να ζητάς να μάθεις κάτι, θα μας πει ο Σωκράτης, εξαρτάται από πόσα μέρη του όλου μπορεί να γεμίσει το μυαλό σου. Πόσα και ποια μπορεί κανείς να θυμηθεί ώστε ασφαλώς να συμπληρώσει τα μέρη του πάζλ που χρειάζονται και του λείπουν στη διατύπωση ασφαλούς γνώμης. Ειδικά στη σημερινή εποχή της καταιγιστικής πληροφορίας μόνο φαινομενικά μάλλον γνωρίζουμε όσα γύρω μας συμβαίνουν. Εσωτερικά και σε βάθος φαίνεται ότι αγνοούμε πολλά και ποικίλα, τα οποία μάλλον είναι αναγκαίο να γνωρίζουμε.
Είναι φανερό ότι από το σύνολο των Μ.Μ.Ε και αυτών γενικά που επηρεάζουν την κοινή γνώμη απουσιάζει κάθε διάθεση σύνδεσης όλων όσων συμβαίνουν στην Ελλάδα το πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης του σύριζα με τη συγκεκριμένη αριστερά ιδεολογία του μπολσεβικικού αυτού μορφώματος. Μέσα στο σύγχρονο κόσμο της αριστερολαγνείας αυτό φαντάζει φυσιολογικό, αλλά κάθε φυσιολογικό δεν είναι και υγιές. Είναι φυσιολογικό ο άρρωστος να ανεβάζει πυρετό αλλά αυτό δεν είναι και υγιές και επιζητούνται τρόποι θεραπείας. Το ερώτημα όμως είναι γιατί η αριστερά απολαμβάνει αυτή την πνευματική και ηθική ασυλία. Σίγουρα θα πρέπει να ιδούμε τα συμβαίνοντα όχι τόσο από το ευρωπαϊκό πρίσμα τους, αλλά από το πρίσμα της αριστεράς ιδεολογίας του σύριζα. Η δυνητική και πραγματική πτώχευση, η εξαθλίωση των Ελλήνων, η υφαρπαγή της εθνικής και ατομικής ιδιοκτησίας είναι απόρροια κάθε αριστερού προγράμματος, είναι απόρροια του αριστερού προγράμματος του σύριζα. Η σοβιετοποίηση της ελληνικής κοινωνίας είναι μία πραγματικότητα που μόνο η Εθνική κοινωνική και πνευματική αφύπνιση μπορεί δημιουργικά και ολοκληρωτικά να ανασχέσει.[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Ενώ η ελληνική οικονομία καταρρέει ο εξ ανατολών μαζικός εποικισμός της Ελλάδος συνεχίζεται με αμείωτη ένταση!
Ενώ η ελληνική κυβέρνηση (διά του φαιδροτάτου και επιεικώς ελλειμματικού πρωθυπουργού ο οποίος βρίσκεται στη σύνοδο των ηγετών των χωρών της ευρωζώνης, στις Βρυξέλλες) εκλιπαρεί, εν είδει ζητιάνου, για νέο κολοσσιαίο δάνειο, αντιμετωπίζοντας παράλληλα το σοβαρότατο ενδεχόμενο της αποπομπής της χώρας από τη ευρωζώνη, πράγμα που θα σημάνει την ολοκληρωτική οικονομική και δημοσιονομική κατάρρευση και την άμεση υπαγωγή της σε καθεστώς τριτοκοσμικής χώρας, με δεδομένη την πλήρη ενεργειακή, διατροφική και αμυντική εξάρτησή της από τις εισαγωγές, κανείς δεν φαίνεται να ασχολείται με τον συνεχιζόμενο με αμείωτη ένταση εποικισμό της Ελλάδος από ορδές ισλαμιστών οι οποίοι πλέον θα μπορούν να αποκτούν με συνοπτικές διαδικασίες και την ελληνική ιθαγένεια, βάσει του νέου αντεθνικού νομοθετήματος που φρόντισε η ανθελληνική κοινοβουλευτική δικτατορία να θεσμοθετήσει προ ολίγων ημερών!!! Ο ολοκληρωτικός εξευτελισμός των πολιτικάντηδων που οδήγησαν την χώρα στην επονείδιστη χρεωκοπία, ουδόλως τους πτοεί στην σταθερή και επίμονη προώθηση της νεοταξικής αντζέντας που προβλέπει την, διά του κατακλυσμιαίου εποικισμού από μάζες ασιατών και αφρικανών, δημογραφική καταστροφή της Ελλάδος!
Διερωτώμεθα έκπληκτοι τί άλλο περιμένουν οι κάτοικοι των ακριτικών νησιών (π.χ. Μυτιλήνης, Χίου, Σάμου, Κω, κλπ) για να εξεγερθούν, όταν μπροστά στα μάτια τους εκτυλίσσεται καθημερινώς μία τέτοιου μεγέθους εθνική καταστροφή – που είναι οπωσδήποτε πολύ βαρύτερη από την πολυσυζητημένη χρεωκοπία;
Χαρακτηριστικές είναι οι σκηνές απείρου …χάους με ορδές λαθροεποίκων να βανδαλίζουν το …catering που φροντίζει ακόμα να τους εξασφαλίζει, εν μέσω χρεωκοπίας, το τόσο «φιλάνθρωπο» ελλαδικό κράτος!
Σε συνέχεια αυτού του σοβαρότατου ζητήματος δημοσιεύουμε δύο ενδιαφέροντα κείμενα που σχετίζονται με την μεταναστευτική ροή από τις ισλαμικές χώρες προς την Ευρώπη. Το πρώτο αναφέρεται στο φαινόμενο της διεισδύσεως (μεταξύ των προσφύγων – θυμάτων του ισλαμικού εξτρεμισμού) εξτρεμιστών ισλαμιστών που επωφελούνται των προνομίων που εξασφαλίζουν γι’ αυτούς οι αυτοκτονικές φιλομεταναστευτικές πολιτικές των ευρωπαϊκών χωρών.
Το δεύτερο αναφέρεται στο ιστορικό υπόβαθρο της συγκρούσεως του ρεύματος του κοσμικού αραβικού εθνικισμού με το εσχάτως αναδυόμενο ισλαμιστικό ρεύμα στο οποίο εν πολλοίς οφείλεται η πρόσφατη αναταραχή στην Μ. Ανατολή και κατ’ επέκταση η ένταση του μεταναστευτικού ρεύματος από εκείνες τις περιοχές προς τις χώρες της Ευρώπης.[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Το δεύτερο αναφέρεται στο ιστορικό υπόβαθρο της συγκρούσεως του ρεύματος του κοσμικού αραβικού εθνικισμού με το εσχάτως αναδυόμενο ισλαμιστικό ρεύμα στο οποίο εν πολλοίς οφείλεται η πρόσφατη αναταραχή στην Μ. Ανατολή και κατ’ επέκταση η ένταση του μεταναστευτικού ρεύματος από εκείνες τις περιοχές προς τις χώρες της Ευρώπης.[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΝΤΙ ΕΠΑΙΤΕΙΑΣ!
Ἔχει πέντε τοὐλάχιστον χρόνια, ποὺ ἡ πάλαι ποτὲ Ἑλλὰς ἔχει γίνει τὸ ἐπίκεντρο τοῦ ἐνδιαφέροντος τοῦ πλανήτου, ὡς ἀντικείμενον περιφρονήσεως καὶ οἴκτου. Ἀποτελεῖ τὴν μοναδικὴ περίπτωσι λαοῦ ποὺ ἔχει καταντήσει ἀνίκανος νὰ ζήσῃ, ἂν δὲν τὸν ἐλεήσουν ἄλλοι. Πολλὰ μποροῦν νὰ εἰπωθοῦν γιὰ τὸ θέμα αὐτό. Κάποιοι ἀναφέρονται στὶς χρόνιες παθογένειες τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους, ἄλλοι στὴν σχιζοφρενικὴ πολιτικὴ κρίσι τῶν κατοίκων αὐτῆς τῆς χώρας, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸν ἀντίστοιχο διαμορφωθέντα ψυχισμό, καὶ ὁ κατάλογος συνεχίζεται μακρύς…
Μέσα ἀπὸ τὶς δαιδαλώδεις πλευρὲς τῆς ἀνατομίας τῆς νεοελληνικῆς πραγματικότητος, θὰ ἀναδείξουμε ἐδῶ μιὰ πτυχὴ τῆς διαχρονικῆς κακοδαιμονίας ποὺ ταλανίζει τὸν τόπο: Αὐτὴν τῆς ἐλλείψεως ὀργανώσεως καὶ τῆς δεούσης μεθοδικότητος μέσα ἀπὸ τὴν ὀργανικὴ σχέση οἰκογενείας-κράτους στὸ ζήτημα, μάλιστα, τοῦ ἐπαγγελματικοῦ προσανατολισμοῦ καὶ στὸ ἐργασιακὸ θέμα ἐν γένει.
Γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ τὸ παράδειγμα τῆς Γερμανίας εἶναι διδακτικό, ἔστω κι ἂν παρῆλθαν ἑκατὸ σχεδὸν χρόνια ἀφ᾿ ὅτου ἐγράφη τὸ παρακάτω ἀπόσπασμα:[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
29 Μαΐου 1453: “Η Πόλις εάλω” – 29 Μαΐου 2015: “Η Ελλάς, εάλω”(;)
Η σημερινή ημέρα είναι μια ημέρα που έχει στοιχειώσει καθοριστικά την ιστορική συνείδηση του Ελληνισμού. Πρόκειται για την επέτειο της Αλώσεως. Για την “αποφράδα ημέρα”… Η πόλις των Κωνσταντίνων, η Βασιλεύουσα πόλις, η πρωτεύουσα μίας υπερήφανης, υπερχιλιετούς αυτοκρατορίας, η οποία ξεκίνησε ως κατά βάσιν ρωμαϊκή, αναδεικνύοντας ωστόσο προοδευτικά τα ελληνικά χαρακτηριστικά της, στις 29 Μαΐου του 1453 εκπορθήθηκε και έπεσε στα χέρια του πιο βάρβαρου και αιμοδιψούς δυνάστου, των Οθωμανών Τούρκων.
Οι τελευταίοι υπερασπιστές της Πόλεως, λιγοστοί γενναίοι, Έλληνες και ευρωπαίοι (Γενουάτες, Βάραγγοι, Καταλανοί, κλπ) μένουν πιστοί στο πλευρό του τελευταίου αυτοκράτορος, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και πολεμούν με σθένος, λυσσαλέα, μέχρις εσχάτων, καίτοι αντιλαμβάνονται ότι, βάσει των αριθμητικών δεδομένων, είναι καταδικασμένοι.
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Ὁ ἰνδοευρωπαϊκὸς θεσμὸς τῆς *Koryos.
*Koryos εἶναι ἡ ἀναδομημένη λέξις τῆς Πρωτο-Ἰνδοευρωπαϊκῆς γλώσσης ποὺ δηλώνει τὴν ὁμάδα τῶν νεαρῶν, ἀνηλίκων, ἀνυπάνδρων καὶ ἀκτημόνων πολεμιστῶν γιὰ τὴν ὁποία, καθὼς καὶ γιὰ τὶς ἐξ αὐτῆς ὁμάδες προερχόμενες, χρησιμοποιεῖται ἀρκετὰ συχνὰ στὴν διεθνὴ βιβλιογραφία ὁ γερμανικὸς ὅρος Männerbund (, πληθ.:) Männerbünde. Παράγωγα αὐτῆς τῆς ἀρχικῆς λέξεως ἀνευρίσκονται στὶς γλῶσσες ποὺ ἐκπήδησαν μέσῳ τῆς βαθμιαίας διαφοροποιήσεως ἀπὸ τὴν ἀρχικὴ ΠΙΕ, ὅπως τὰ ἀκόλουθα, ὅλα ἀρσενικοῦ γένους, ποὺ σημαίνουν “στρατός” ἢ στρατιωτικὴ ὁμάς/συγκρότηση”: Λιθουανικὸ Kᾱriαs, Παλαιο-Περσικὸ Kᾱrα-, Παλαιο-Ιρλανδικὂ cuire, Παλαιο-Γερμανικὸ harja, Γοτθικὀ harjis, Παλαιο-Νορδικὸ herr, Παλαιο-Αγγλικὸ here, Μέσο Ιρλανδικὸ cuire. Στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα ἐπεβίωσε ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ τίτλου ἀλλὰ καὶ ἀνθρωπονυμίου Κοίρανος· ὑπὸ μὲν τὴν πρώτη δηλώνει τὸν ἀρχηγό, διοικητὴ στρατοῦ ἢ ἡγεμόνα: « οἵ τινες ἡγεμόνες Δαναῶν καὶ κοίρανοι ἦσαν· » (Ἰλιάς Β487), ἐν ὧ ὑπὸ τὴν δεύτερη συναντᾶται ἐκ νέου στὴν Ἰλιάδα ὡς ὄνομα ἑνός Λυκίου πολεμιστοῦ ποὺ φονεύεται ἀπὸ τὸν Ὀδυσσέα (Ε667) καὶ ἑνὸς Κρητὸς ὁδηγοῦ ἅρματος, ὁ ὁποῖος πέφτει νεκρὸς ἀπὸ τὸ δόρυ τοῦ Ἕκτορος ( 612-620). Παράγωγά της ἀποτελοῦν ἐπ’ ἴσης τὸ Θεσσαλικὸ ὄνομα Κόρρος καὶ τὸ μακεδονικὸ Κόρραγος.
20 Ἀπριλίου 1889 – 20 Ἀπριλίου 2015.
126 ἔτη συμπληρώνονται σήμερα ἀπὸ τῆς γεννήσεως τοῦ, ἀναμφισβητήτως, πλέον πολυσυζητημένου ἀλλὰ καὶ πλέον κατασυκοφαντημένου καὶ διεστρεβλωμένου ἀνδρὸς τῆς συγχρόνου Ἱστορίας: τοῦ Ἀδόλφου Χίτλερ.
Τὸ ἀβυσσαλέον ἰουδαϊκόν-ταλμουδικὸν ἐναντίον του μῖσος ἔχει δυστυχῶς πλήρως συσκοτίσει καὶ δηλητηριάσει τὴν κρίσιν, τὴν σκέψιν καὶ τὰ συναισθήματα τοῦ μεταπολεμικοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου, κατὰ τρόπον ποὺ αὐτὸ ἐχρησίμευσεν εἰς τοὺς ἀστροφόρους πράκτορας τοῦ ἐνεργοῦ Θανάτου νὰ τὸ χρησιμοποιήσουν ὡς ἐφαλτήριον διὰ τὴν ὁλικὴν, πλέον, ἐκρίζωσιν κάθε ὑγιοῦς ζωτικοῦ ἐνστίκτου, συναισθήματος καὶ σκέψεως, κάθε στοιχειώδους βιολογικῆς καὶ πνευματικῆς ἐρριζώσεως εἰς τὰ ἴδια νάματα καὶ πηγὰς Ζωῆς, Παραδόσεως καὶ Ὑπάρξεως.
Τοιουτοτρόπως ἔχει ἡ Ζωή, ἡ ἰδία Ψυχὴ καὶ ἡ Παράδοσις ἀντικατασταθῆ ὑπὸ ψευδῶν ἐννοιῶν, τεχνητῶν ἀρχῶν, ἐκβαλλουσῶν εἰς μίαν ἠθικὴν αὐτοχειριασμοῦ τοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου ὡς εἴδους: αὐτοχειριασμοῦ μὲν ἀρχικῶς κατὰ τὸ βιοψυχικὸν καὶ νοητικὸν ἐπίπεδον συντελουμένου, ποὺ ὅμως τελικῶς, ἐπιτρέποντας μέσῳ τῶν ὀχλοκρατικῶν παγίδων τοῦ Συστήματος τὸν πλήρη στρατηγικὸν ἐξανδραποδισμὸν τῆς δημοκρατικῆς “πολιτικῆς”, ἄγει τάχιστα καὶ μετὰ μαθηματικῆς ἀκριβείας καὶ εἰς τὸν ῥιζικὸν βιολογικὸν ἀφανισμὸν τῶν εὐγενεστέρων εἰδῶν τῆς ἀνθρωπότητος καὶ δὴ τῆς Λευκῆς Φυλῆς συνολικῶς, καθὼς εἰς τὸ προσκήνιον ἀναδύεται ὁ πιθηκοτενὴς φαιὸς μαζάνθρωπος ὡς διάδοχος τῶν λευκῶν εὐρωπαίων, ὅπως προδιέγραψε ὁ ἰαπωνεβραῖος ἐλευθεροτέκτων Coudenhove-Kallergi, ὁραματιστὴς τῆς “Πανευρώπης” (1923, προγραμματικῆς του διακηρύξεως/σχεδιασμοῦ).
Ο ηρωικός ναύαρχος Βότσης, η βύθιση του Φετίχ Μπουλέν και η αναίδεια της αφελληνισμένης τσογλαναρίας του σήμερα…
18 Οκτωβρίου 1912
Νύχτα, βαθύ σκοτάδι… ένα μικρό πλοιάριο εισέρχεται με όλες τις προφυλάξεις στον λιμένα της τουρκοκρατουμένης και δίκην αστακού φρουρουμένης Θεσσαλονίκης. Σκοπός του είναι η βύθιση του ελλιμενισμένου τουρκικού θωρηκτού Φετίχ Μπουλέν. Η αποστολή φαντάζει ακατόρθωτη. Τουρκικά παρατηρητήρια με μεγάλα κανόνια δεσπόζουν στην είσοδο του Θερμαϊκού κόλπου αποθαρρύνοντας οιονδήποτε θα διεννοείτο να προσεγγίσει την πόλη δια θαλάσσης. Όμως, η ελληνική ψυχή ουδέποτε οπισθοχώρησε έμπροσθεν του κινδύνου! Ξαφνικά στις 23:35 και χωρίς κανείς να το περιμένει, μια τεράστια έκρηξη συνταράσσει την κοιμωμένη πόλη και θέτει σε συναγερμό τα οθωμανικά οχυρά τα οποία πλέον βάλλουν με τα πυροβόλα τους κατά του «θρασυτάτου» εισβολέως που τόλμησε να αμφισβητήσει την κυριαρχία τους…
19 Οκτωβρίου 1912
Το τουρκικό θωρηκτό Φετίχ Μπουλέν βρίσκεται βυθισμένο στον πάτο της θαλάσσης και ταυτοχρόνως ο «θρασύς», παράτολμος καταστροφεύς του, γράφει με χρυσά γράμματα το όνομα του όχι μόνο στην ναυτική αλλά σε ολόκληρη την ελληνική ιστορία. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]