ΒΟΡΕΙΝΑ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ [18 α]

    1.  Τὴν ὁμιλίαν τοῦ Dr. Alexander Jacob, τῆς ὁποίας τὸ κείμενον καὶ τὴν μετάφρασιν παραθέτουμε κατωτέρω ὑπὸ μορφὴν ἀρχείων pdf. Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ μέρους αὐτοῦ τῆς ἐκδηλώσεως προεβάλλετο ἐκ παραλλήλου πρὸς τὴν ὁμιλίαν σὲ διαφάνειες τόσον τὸ ἀγγλικὸν κείμενον ὅσον καὶ ἡ  (ἐπίσης ἐδῶ παρατιθεμένη) μετάφρασίς του. 
     2.  Τὸν ἐπακολουθήσαντα διάλογον μεταξὺ Στεφάνου Γκέκα καὶ Dr. Alexander Jacob, μὲ συμμετοχὴν καὶ τοῦ κοινοῦ.
    Παραθέτουμε κατωτέρω καὶ τὸν διάλογον αὐτὸν  εἰς ἑλληνικήν μετάφρασιν.
 
    Τὸ β΄ μέρος τῆς ἐκδηλώσεως δὲν πρόκειται νὰ δημοσιευθῇ.
 
    Τὸ γ΄ μέρος ἦτο ἡ ὑπὸ τοῦ Στεφάνου Γκέκα καταληκτικὴ ὁμιλία, ἥτις καὶ λίαν συντόμως θὰ ἀναρτηθῇ ὡς “ΒΟΡΕΙΝΑ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ [18 β]”

Εισαγωγή

Καλησπερίζουμε το αγαπητό μας κοινό στην σημερινή  μας εκδήλωση η οποία λαμβάνει χώρα στην Αθήνα, μετά από αρκετό καιρό, καθώς οι περισσότερες εκ των προηγουμένων εκδηλώσεών μας είχαν πραγματοποιηθεί στην Θεσσαλονίκη ή στο Όλυμπο. Είχε μεσολαβήσει, βεβαίως, και το διάστημα των ετών της συλλογικής παράνοιας του κορωνοϊού, με τους επιβληθέντες ασφυκτικούς περιορισμούς, που αναγκαστικά περιόριζαν την πραγματοποίηση παρομοίων εκδηλώσεων.

Είμαστε όμως εδώ, είμαστε δυνατοί, είμαστε αισιόδοξοι, μα πάντοτε αταλάντευτοι, ασυμβίβαστοι και ασυνθηκολόγητοι απέναντι σε κάθε έκπτωση που συνδέεται με την μαζοποίηση, την πληβειακότητα, την χθαμαλότητα, την ποταπότητα, σε μία κρίσιμη, μεταβατική εποχή, μία εποχή καταβαραθρώσεως των πάντων, μία εποχή ερειπίων, για να δανειστούμε μία έκφραση του Ιουλίου Έβολα, στην οποία κάποιοι πρέπει να παραμείνουν όρθιοι, εν μέσω ερειπίων. Πώς θα μείνουν όρθιοι; Μόνο με γνώση και συνειδητοποίηση.

Έχουμε σήμερα μαζί μας έναν εκλεκτό προσκεκλημένο και ομιλητή, έναν λόγιο των ιδεών μας, έναν βαθύ γνώστη και εκφραστή της παραδόσεως, τον Dr. Alexander Jacob.

O Dr. Alexander Jacob είναι παλαιός γνώριμος του κύκλου μας. Προ αρκετών ετών, έχοντας υπ’ όψιν μας τις εργασίες του σχετικά με το αριστοκρατικό πνεύμα, σχετικά με τις πανάρχαιες ηλιακές παραδόσεις των Αρίων λαών, αντιλαμβανόμενοι την στενή ιδεακή συνάφεια με κοινό υπόβαθρο την σκέψη του Πλάτωνος και του Έβολα, τον είχαμε προσκαλέσει σε μία εκ των εν Ολύμπῳ συναντήσεών μας, στις οποίες έχουν μιλήσει και άλλες σημαντικές προσωπικότητες.

Έκτοτε έχει διατηρηθεί η επικοινωνία μας μαζί του, παρ’ ότι ο Alexander Jacob  αποτελεί μίαν όλως ιδιαίτερη περίπτωση κοσμοπολίτη και ταυτόχρονα κοσμοκαλόγερου, καθώς έχει αλλάξει  εν τῷ μεταξύ πολλά μέρη και χώρες εγκαταστάσεως και εργασίας. Η επικοινωνία μας μαζί του παρέμεινε διαδικτυακή. Όταν όμως, προσφάτως, εξεδήλωσε ενδιαφέρον για επίσκεψή του στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Αθήνα  προκειμένου να προσκυνήσει τον Ιερό Βράχο της Ακροπόλεως, τιμώντας τον λατρευτό του αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, τοῦ προτείναμε να συνδυάσει την επίσκεψη με μίαν ομιλία-διάλεξη, η οποία να έχει ως αφόρμηση και επίκεντρο το τελευταίο βιβλίο του, που αναφέρεται στα προσφιλή του θέματα: της αριστοκρατίας, της παραδόσεως, της κρίσεως και παρακμής του Δυτικού πολιτισμού.

Ο Dr. Alexander Jacob κατέχει εις βάθος τα θέματα αυτά, έχοντας το μοναδικό πλεονέκτημα της διπλής οπτικής. Διότι διαθέτει αφ᾿ ενός στέρεο ακαδημαϊκό υπόβαθρο ως εκ των σπουδών του στον δυτικό κόσμο (έχει περατώσει μεταπτυχιακές σπουδές στην Βρετανία, διδακτορικό στις ΗΠΑ, στο πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια και μεταδιδακτορικές σπουδές στον Καναδά, στο πανεπιστήμιο του Τορόντο, όπου και έχει εργασθεί ως επισκέπτης καθηγητής), ταυτόχρονα όμως ο κ. Jacob διαθέτει βαθειά γνώση της παραδοσιακής σοφίας της Ανατολής ως εκ της ινδικής οικογενειακής καταγωγής και ανατροφής του και της βιωματικής εξοικειώσεώς του με την Βραχμανική-Ινδουϊστική παράδοση. Εκτός από διδάκτωρ φιλοσοφίας είναι και πολυγραφότατος συγγραφέας φιλοσοφικών έργων. Μπορεί, λοιπόν, να συνθέτει, να εναρμονίζει και να ενοποιεί τις δύο παραδόσεις, δυτική και ανατολική, που αμφότερες αρδεύονται από τις ζείδωρες πηγές της αρχεγόνου σοφίας των Αρίων.

Μετά την διάλεξη του κ. Jacob θα σας μιλήσει ο ηγέτης του Αρματος, Στέφανος Γκέκας, ο οποίος, καθώς γνωρίζετε, έχει πλέον επιστρέψει στην Ελλάδα, μετά από δέκα έτη διαμονής στον ευρωπαϊκό Βορρά. Θα σχολιάσει και θα εμβαθύνει σημεία της διαλέξεως και θα διευθύνει την συζήτηση με το κοινό που θα ακολουθήσει, με την οποία θα ολοκληρωθεί η εκδήλωσή μας.

Σημειώνεται ότι το βιβλίο του Dr. Jacob, το περιεχόμενο του οποίου θα βρεθεί στο επίκεντρο της ομιλίας, έχει προσφάτως μεταφρασθεί και εκδοθεί στην δανική γλώσσα, με εισαγωγή του Στεφάνου Γκέκα, κατόπιν προσκλήσεως υπό του μεταφραστού.

Καλούμε λοιπόν στο βήμα τον προσκεκλημένο μας ομιλητή Dr. Alexander Jacob για να μας μιλήσει με θέμα: «Αριστοκρατία, Φασισμός και το τέλος της Αμερικανικής Ιστορίας».

 

 

Τὸ ἀγγλικὸν πρωτότυπον τῆς ὁμιλίας εἰς pdf:

Aristocracy-Fascism x

Ἡ ἑλληνικὴ μετάφρασις τῆς ὁμιλίας εἰς pdf:

προβ_græsk_Alexander Jacob

 

 

Διάλογος

 

Στέφανος Γκέκας:

Θα κάνουμε κατόπιν ένα διάλειμμα, μετά το οποίο θα συνεχίσουμε στα Ελληνικά, οπότε και θα σας δώσω έναν βοηθό, που θα σας κατατοπίζει περί των λεγομένων.

Θα ήθελα να παρατηρήσω ότι η σύγκρισις που μας παρουσιάσατε μεταξύ φασιστικής αφ’ ενός και εθνικοσοσιαλιστικής αφ’ ετέρου θέσεως επί του ζητήματος του Κράτους είναι εξαιρετικώς ενδιαφέρουσα.

Προσωπικώς τοποθετούμαι κάπου μεταξύ, συνδυάζοντας αμφοτέρων τις θέσεις.

Διότι αφ’ ενός δεν θα ηδυνάμεθα να ισχυρισθούμε πως αφ’ εαυτής η φυλή και κάποιος λαός ωρισμένης φυλής εξασφαλίζει την εγκαθίδρυσιν ενός αληθούς Κράτους· αφ’ ετέρου όμως θεωρώ αναγκαίαν προϋπόθεσιν διά την δημιουργίαν ενός αληθούς Κράτους την σχετικήν και τοὐλάχιστον εις ένα βασικὸν βαθμόν απαραίτητον φυλετικήν ομοιογένειαν του λαού – πάντως δε κατά τις διάφορες Κάστες, όπως συνέβαινε στην αρχαία Ινδία και στις άλλες αρχαίες Άριες κοινωνίες, κατά την εκτεταμένην (και όχι τοπικήν, δηλ. εντός της αρχαίας Ινδίας) έννοιαν της Αριανικότητος.

 

Ακόμη, στην πραγματικότητα όταν βλέπη κανείς σκηνές από το Γ’ Ράιχ, διαπιστώνει τόσον εντόνως τα τελετουργικά υπερβατικά στοιχεία ώστε, αν και θεωρητικώς είναι κάπου βάσιμα τα ιδιαίτερα στοιχεία και οι διαφορές τους από τον Φασισμό που μας εκθέσατε, εν τούτοις ἐν τῇ πράξει η υπερβατική βάσις στην Ε/Σ Γερμανία ήτο ουσιαστική και εμφανής.

Αντιστοίχως όμως προκειμένου περί της φασιστικής θεωρίας, που μάλλον μου φαίνεται ως η Εβολιανή οπτική παρά εκείνη της επισήμου φασιστικής πρακτικής στην Ιταλία, δυσκολεύομαι να διακρίνω την αληθή πραγμάτωσιν των  περί υπερβατικής θεμελιώσεως του φασιστικού Κράτους αναλυθεισών αρχών στην φασιστική Ιταλία της ιστορικής πραγματικότητος.

Αρχές τις οποίες παραδέχομαι και σέβομαι βαθύτατα.

Ποια είναι η γνώμη σας επ’ αυτών;

 

Dr. Alexander Jacob:

 Στην πραγματικότητα η υπό του Ιουλίου Έβολα κριτική του Εθνικοσοσιαλισμού είναι μάλλον θεωρητική. Οι Γερμανοί αντλούσαν το αίσθημα της υπεροχής και εκ του ιστορικού γεγονότος ότι εξ αυτών είχαν προέλθει όλοι οι βασιλείς και οι βασίλισσες της Ευρώπης, καθώς ήσαν νορδικής προελεύσεως, κι εθεμελίωσαν τα Κράτη – ασχέτως του αν συνέχιζαν κατ’ αρχάς την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Αυτό λοιπόν το ιστορικώς δικαιολογημένο αίσθημα που είχε διατηρηθή επί μακρόν ανεκάλεσε ο Χίτλερ αναρρηθείς στην εξουσία και ενίσχυσε ως θεμέλιον της θεωρήσεώς του πως δύνανται οι Γερμανοί να κυριαρχήσουν επί του πολιτικού βίου της Ευρώπης και να την κατευθύνουν.

Αναμφιβόλως αυτό το υπαρκτὸν ιστορικόν υπόβαθρον συνίστα μίας μορφής δικαίωσιν τέτοιας Γερμανικής οπτικής.

Και ακόμη μία δικαίωσις, την οποίαν οι Ιταλοί δεν επέτυχαν, υπήρξεν η υπό των Γερμανών εθνικοσοσιαλιστών αναγνώρισις της μεταξύ Αρίας αφ’ ενός και Ιουδαϊκής αφ’ ετέρου νοοτροπίας θεμελιώδους αντιθέσεως – και η αναγνώρισις αυτή εφηρμόσθη επί της πρακτικής πολιτικής.

 

Στέφανος Γκέκας:

 Οι Γερμανοί ανεγνώρισαν κι εφήρμοσαν την αντίθεσιν αυτήν πολύ καθαρώτερα απ’ ό,τι το φασιστικόν καθεστώς.

 

Dr. Alexander Jacob:

                                     Οι φασίστες μόνον στην γενική θεωρία…

Στέφανος Γκέκας:                                   Ναι, ακριβώς.

Dr. Alexander Jacob:       Οι εθνικοσοσιαλισταί απεδείχθησαν στιβαρότεροι κατά την εφαρμογήν.

 

Στέφανος Γκέκας:

Βεβαίως.

Όταν δε ομιλήτε περί φασιστικής οπτικής, μάλλον θα έπρεπε να υπολαμβάνουμε την Εβολιανήν οπτικήν. Θα μπορούσε κανείς ακόμη και να την θεωρήση ως την αληθώς, αυθεντικώς φασιστικήν θέσιν, όμως ιστορικώς δεν εφηρμόσθη ακριβώς έτσι…

Dr. Alexander Jacob:

Ο Μουσολίνι ήτο στενός φίλος του Τζεντίλε, ενός πολύ αξιολόγου φιλοσόφου που εν πολλοίς έχει παραγνωρισθή, ενώ θα ἄξιζε το έργο του πολύ περισσότερο να είχε μεταφρασθή σε διάφορες γλώσσες και διαδοθή, όπως έχει γίνει και με το έργο του Έβολα.

 Στους φασίστες λοιπόν υπήρχε διαθέσιμο ένα ευρύ και βαθύ θεωρητικό και φιλοσοφικό υπόβαθρο, όμως αφ᾿ ἑτέρου οι Γερμανοί διέθεταν εγγενώς μίαν δύναμιν κι ενέργεια μέσα τους, που τους καθιστούσε ικανούς ν’ αντιπαρατεθούν προς την Δημοκρατία της Βαϊμάρης και προς τους κομμουνιστάς και να εγκαθιδρύσουν ένα καθεστώς εις τον αντίποδα εκείνων.

Κατά συνέπειαν οι εθνικοσοσιαλισταί υπήρξαν πολύ αποτελεσματικώτεροι εις την καταπολέμησιν των κομμουνιστών, των Ιουδαίων κ.ο.κ.

Οι Ιταλοί επέδειξαν μεν μεγάλην θεωρητικήν οξυδέρκειαν, όμως η πολιτική τους ματιά δεν κατώρθωσε να διακρίνη και διαχωρίση όλες τις πτυχές και αποχρώσεις του Εχθρού, εν αντιθέσει προς τους Γερμανούς.

 

Στέφανος Γκέκας:

Φρονώ προσέτι ότι εν γένει τότε η Γερμανία εξεπροσώπει μίαν μάλλον κυρίως οργανικήν και πνευματικήν γραμμήν και οπτικήν – κατ’ αντίθεσιν προς την Γαλλίαν και τα λατινογενή κράτη.

Η αντίθεσις αυτή και ο διχασμός μεταξύ δύο κόσμων σκιαγραφείται ευστόχως και στο σημαντικό έργο του Thomas Mann “Betrachtungen eines Unpolitischen” (Θεωρήσεις ενός απολίτικου), που έγραψε πριν την τσαρλατανοειδή του ιδιοτελή μεταπήδησιν εις το αντίθετον στρατόπεδον.

 

Dr. Alexander Jacob:

Νομίζω ότι στον σημερινό κόσμο, αυτός που περισσότερο θυμίζει την χιτλεριανή πολιτική, είναι ο Πούτιν, καθώς και αυτός επίσης επιδιώκει με πάθος και ενέργειαν την οικοδόμησιν ενός ολικού κράτους με ισχύν και με νόημα και με την δέουσαν γεωστρατηγικήν οπτικήν αντιστοίχως.

 

 

Στέφανος Γκέκας:

Δεν θα διενοούμην να ανυψώσω τον Πούτιν σ’ αυτό το επίπεδο, όμως οφείλω να παραδεχθώ ότι είναι ο μόνος που αξίζει σήμερα να χαρακτηρίζεται ως πολιτικός, ενώ οι λοιποί δεν είναι παρά πολιτικάντηδες και τσαρλατάνοι.

Δεν είμαι κατά κανένα τρόπον θαυμαστής του και νομίζω ότι έχει διαπράξει ουσιώδη λάθη, έτερον εκάτερον. Έχει όμως μίαν καλώς ωρισμένην πολιτικήν στόχευσιν και την ακολουθεί με συνέπειαν. Μπορεί κανείς να κρίνη ή και επικρίνη την πολιτικήν αυτήν, όμως όχι ν’ αρνηθή την ύπαρξιν και συνέπειάν της.

 

Dr. Alexander Jacob:

… Κι έχει επίσης και (ως υπερβατικόν, πνευματικόν στοιχείον) την υποστήριξιν της Ορθοδόξου Εκκλησίας

Νομίζω πως “πατάει γερά”…

 

Ερώτημα εκ του κοινού:

Θα ήθελα να μας πη ο καθηγητής και υπό το πρίσμα της ακτινογραφικής αναλύσεως του αμερικανικού κράτους που μας παρουσίασε, πως βλέπει συγκρίνοντάς την μ’ εκείνο την σημερινή Ρωσία και την Ρωσική Ομοσπονδία.

 

Στέφανος Γκέκας:

[Μεταφράζει σχολιάζων επιπροσθέτως ότι αφ’ ενός η Αμερική (ΗΠΑ) δεν αποτελεί Έθνος, όπως σχετικώς και παρουσιάσθη εις την τελευταίαν εκπομπήν των “Βορεινών Σαλπισμάτων” (ὑπ᾿ άριθμὸν 17) η Hanna Ahrendt λέγουσα κατά συνέντευξίν της προς Γαλλικό τηλεοπτικό δίαυλο, αφ’ ετέρου δε ὅτι η “ρωσική πραγματικότης” δεν είναι ακόμη κάτι παγιωμένο και σταθερό αλλά σημαντικώς εισέτι δυναμικόν και υπό διαμόρφωσιν.]

 

Dr. Alexander Jacob:

Πρώτον και κύριον να τονίσω ότι οι Ρώσοι είναι Ρώσοι, δεν είναι Αμερικάνοι. Οι λαοί διαφέρουν πολύ. Άρχισα την σταδιοδρομία μου ως καθηγητού Αγγλικών στην Μόσχα, όπου παρέμεινα επί ενάμισυ έτος.

Τα ήθη και έθιμά τους διαφέρουν, τα κτήριά τους διαφέρουν – τα πάντα είναι διαφορετικά.

Οι Ευρωπαίοι δεν είναι Αμερικανοί, διαφέρουν πολύ.

Υπάρχουν τώρα κάποιοι πιο συντηρητικοί, λευκοί εθνικισταί Αμερικανοί που δίδουν έμφασι στην ευρωπαϊκή τους καταγωγή και νομίζουν πως μπορούν να γίνουν όπως οι Ευρωπαίοι, όμως αυτό μου φαίνεται πολύ χλωμό ως δυνατότης. Η ανατροφή τους είναι διαφορετική, η μουσική που ακούνε είναι αλλοιώτικη κι εξωτική, εντελώς μη λευκή.

Οι Ρώσοι λοιπόν είναι Ευρωπαίοι, δεν είναι Αμερικανοί.

Δεν είναι δυνατόν να γίνη σύγκρισις τόσον ανομοίων πραγμάτων όπως οι Ρώσοι και οι Αμερικανοί.

 

Στέφανος Γκέκας:            [ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ και συνεχίζει:]

Θα προσέθετα ότι αυτά αφορούν αποκλειστικώς εις το λευκόν μέρος του Ρωσικού λαού, που και ακριβώς ενδιαφέρει εμάς. Είναι γνωστόν ότι δυστυχώς υπάρχει και ασιατικό μέρος και προσμείξεις συνεπείᾳ της προηγηθείσης Σοβιετικής καταστάσεως αλλά και συνθηκών κι επιβαρύνσεων εκ προγενεστέρων ιστορικών περιόδων.

 

Dr. Alexander Jacob:

Υπάρχει και η κληρονομιά του κομμουνισμού βέβαια, ο οποίος κομμουνισμός μόνον ενδιεφέρετο για το κομμουνιστικό κόμμα, όχι για τον λαό. Ο λαός ήταν στον δρόμο – και κατά κάποιον τρόπο παραμένει έτσι, τουλάχιστον μέχρι πριν 15 χρόνια που ήμουν εκεί.

Ο πολύς λαός δεν πηγαίνει επί παραδείγματι σε εστιατόρια, διότι αδυνατούν οικονομικώς. Αντ’ αυτού πίνουν βότκα έξω στον δρόμο, παίρνουν κι ένα σάντουϊτς από κάποιο κιόσκι του δρόμου – και ούτω καθ’ εξής. Ο κόσμος εκεί είναι μαθημένος στην λιτότητα και την ολιγάρκεια.  Οι Αμερικανοί είναι κακομαθημένοι στὴν ευμάρεια και την αφθονία.

Πέραν τούτου οι Ρώσοι και διά μέσου πολλών κακουχιών και δυσχερειών έχουν το κεκτημένον πλεονέκτημα της πειθαρχίας.

 

Στέφανος Γκέκας:

Είναι άλλως τε γνωστόν ότι η αφθονία και η υπερβολική άνεσις διαφθείρει τους λαούς – μάλιστα δε ακόμη και η εικονική αφθονία, όπως και παρ’ ημίν συνέβη, όπου η παρασιτική διεφθαρμένη μειονότης των απατεώνων καὶ προδοτών που διευθύνει τα πολιτικά πράγματα έπεισε διά της πλασματικής ευημερίας του Χρηματιστηρίου τον λαό πως τάχα είναι πλούσιος, με την γνωστή συνέχεια…

Καθὼς ἤδη ἀνεφέρθη, συντόμως θὰ ἀναρτηθῇ καὶ τὸ γ΄μέρος (Βορεινὰ Σαλπίσματα 18β) μὲ τὴν ὁμιλίαν τοῦ Στεφάνου Γκέκα.

  • Γραφόμενοι συνδρομηταὶ στὸν δίαυλό μας “Βορεινὰ Σαλπίσματα” τοῦ YouTube, ἀφ᾿ ἑνὸς μᾶς παρέχετε στοιχειώδη στήριξιν, ἀφ᾿ ἑτέρου δὲ θὰ λαμβάνετε εἰδοποιήσεις μόλις ἀνεβαίνῃ κάποια καινούργια ἐκπομπή μας.