Τὸ θεμελιῶδες ψεῦδος τοῦ Καθεστῶτος: τὸ “Πολυτεχνεῖο”!

Καθὼς τὸ ἀντικείμενον ἔχει περίπου ἐξαντληθῆ ἤδη ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια καὶ οἱ καρποὶ Προδοσίας καὶ Αἴσχους τῆς σάπιας καὶ ἀμερικανο-ἑβραιοκινήτου «πορτοκαλί ἐξεγέρσεως» τοῦ Πολυτεχνείου τοῦ 1973 καὶ τῶν τοξικῶν της ἀνθρωπίνων καὶ πολιτισμικῶν ὑποπροϊόντων καταστῆ ἐμφανέστατα τοῖς πᾶσι, συλλέγουμε κάποια δημοσιεύματα-κλειδιά, προκειμένου νὰ βοηθήσουμε τὸν ἀναγνώστη μας στὴν διαμόρφωσι κατὰ τὸ δυνατὸν πλήρους καὶ ἀκριβοῦς εἰκόνος τῶν κυρίων πτυχῶν τοῦ ζητήματος.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ἡ ἀληθὴς Ἰδέα τῆς Εὐρώπης καὶ οἱ ἀληθεῖς της ὑπερασπισταί!

Διότι ὅπως ἄλλοτε οἱ Ἕλληνες δὲν εἶχον ὑπερασπισθῆ μόνον τὴν Ἑλλάδα κατὰ τῶν Περσῶν καὶ οἱ Ῥωμαῖοι τὴν Ῥώμην ἐναντίον τῶν Καρχηδονίων, ὅπως ἐπίσης Ῥωμαῖοι καὶ Γερμανοὶ δὲν εἶχον ὑπερασπισθῆ μόνον τὴν Δύσιν κατὰ τῶν Οὕννων καὶ Γερμανοὶ Αὐτοκράτορες δὲν ὑπερησπίσθησαν τὴν Γερμανίαν κατὰ τῶν Μογγόλων, οἱ δὲ Ἱσπανοὶ ἥρωες τὴν Ἱσπανίαν κατὰ τῆς Ἀφρικῆς, ἀλλ᾿ ὑπερησπίσθησαν τὴν Εὐρώπην ὁλόκληρον, οὕτω καὶ σήμερον ἡ Γερμανία δὲν ἀγωνίζεται διὰ τὸν ἑαυτόν της, ἀλλὰ δι᾿ ὁλόκληρον τὴν ἤπειρον.” Adolf Hitler (11η Δεκ. 1941, Reichstag)

Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου μεθαύριο και σύσσωμο το πολιτικό κατεστημένο (αυτό που μας υπεδούλωσε εθνικώς, κοινωνικώς και οικονομικώς, δημοκρατικώτατα, για τα επόμενα 100 χρόνια), η μηντιοκρατία των πορνοκάναλων και των τιμητών επί πληρωμῇ δημοσιογράφων και σε πλήρη συγχορδία ο καλλιτεχνικός κόσμος της ναρκοκουλτούρας και του κιναιδισμού θα ανακράξουν ομοθυμαδόν όλοι μαζί πανηγυρίζοντες για την ΄΄νίκη της ελευθερίας΄΄ και των δημοκρατικών δυνάμεων κατά των σκοτεινών ορδών του Άξονος – και για το πόσο ευτυχείς κι ευγνώμονες πρέπει να είναι οι λαοί της Ευρώπης, καθώς τώρα πια απολαμβάνουν τα πνευματικά και υλικά αγαθά και αξίες της νίκης των ΄΄συμμάχων΄΄ κατά τον Β΄ΠΠ.

….

Είναι σαφής η κατεύθυνση δαιμονοποιήσεως και ποινικοποιήσεως που επιμελώς ενορχηστρώνεται και σκηνοθετείται διεθνώς για τον γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό (κυρίως), διότι ήταν και είναι η μόνη ζώσα Ιδέα, η οποία χωρίς περιστροφές εμβάθυνε και κατέδειξε το πρόβλημα της Ευρώπης στην πραγματική του εθνοφυλετική διάσταση και στον αληθή του πυρήνα. Συνεπώς γιορτές και παρελάσεις για τις ηρωικές μάχες των προγόνων μας το 1940 ντοπάρουν ή κοιμίζουν (αναλόγως) την συνείδηση του λαού, εκτρέποντας όπως και τότε και καθυποτάσσοντας τα υγιή πατριωτικά ένστικτα στην σκοτεινή ορθοπολιτική σκηνή και την ζωτικής σημασίας για την στερέωσή της σύγχυση – κατά το παροιμιώδες: ΄΄Όταν το χέρι έδειχνε τον ουρανό, εμείς κοιτούσαμε το δάχτυλο΄΄… Και όχι απλώς στήνονται υπό τα πέπλα της παραποιήσεως και της συγχύσεως για ν᾿ αποκρύπτουν την πικράν αλήθεια ότι πολεμήσαμε στο πλευρό εκείνων που ήσαν πλήρως υποταγμένοι στὶς σκοτεινὲς σιωνιστικὲς δυνάμεις, που σήμερα πια ολοφάνερα για όλους μας οδηγούν στον πλήρη μας εθνοφυλετικό αφανισμὀ ως Λευκών Εθνών, έχοντάς μας προηγουμένως εξανδραποδίσει, διαφθείρει και αλλοιώσει επί παντός τομέως και επιπέδου πέραν αναγνωρισιμότητος, ώστε να πέσουμε στην Άβυσσο που μας προσχεδίασαν ως ώριμο/σάπιο φρούτο – αλλά για να ενισχύουν με αλλότριες για την ουσίαν τους δάφνες και να συνεχίζουν τα καλοκουρδισμένα τους τετριμμένα τροπάρια περί “νίκης τοῦ πολιτισμού κατά της βαρβαρότητος” – ενώ και η τρέχουσα αλλά και η τότε πραγματικότης αποκαλύπτει σε κάθε αντικειμενική ματιά ότι ακριβώς το αντίθετο συνέβη!

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ὁ Ἑβραιομπολσεβικισμὸς καὶ οἱ ἄστοχες ἀνατομὲς τοῦ Ράμφου!

Ἀφορμὴ τοῦ σχολίου μας ἡ συμβολὴ τοῦ κ. Στέλιου Ράμφου στὸ δημοσίευμα “Πού χάθηκε ο κόκκινος Οκτώβρης”, http://www.protothema.gr/stories/article/725040/-pou-hathike-o-kokkinos-oktovris/

Αὐτὸς λοιπὸν ὁ Ράμφος, ποὺ κατὰ τὸν μαρξιστὴ Δανίκα εἶναι “η επιτομή της αναζήτησης εσωτερικότητας, πνευματισμού, αυτογνωσίας και προσωπικής ευθύνης”, τελικῶς κατήντησε νὰ αὐτοπλασάρεται ὡς ἡ χρυσῆ ἐφεδρεία τῆς μιᾶς ἢ τῆς ἄλλης ὄψεως τοῦ Συστήματος, ἐμφανιζόμενος στὰ μάτια ὅσων ἴσως κάποτε τὸν ἐκτιμοῦσαν ὡς γλείφτης καὶ δειλὸς ὀσφυοκάμπτης κύρους… Παραποιεῖ συνειδητῶς, διότι ἡ νοημοσύνη του εἶναι ἀναμφισβήτητος, ὅταν π.χ. γράφει “καθοδηγητής του Λένιν ήταν ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ” ὡς στοιχειοθέτησι τῆς ὑποτιθεμένης … “γερμανικῆς” στηρίξεως καὶ καθοδηγήσεως τοῦ Λένιν! Τόσον ἀκριβῶς γερμανικῆς ὅσον καὶ ἡ “γερμανίδα” ἕβραιομπολσεβίκα Ρόζα Λούξεμπουργκ φυσικά! ΙΟΥΔΑΪΚΗ 100% ἦταν ἡ πατρωνία τοῦ Λένιν κ. Ράμφο, ὅπως καὶ τοῦ χαϊδεμένου πρίγκηπος ὅλων τῶν μεγάλων Ἰουδαίων χρηματιστηριακῶν μεγιστάνων Τρότσκυ (Λ. Μπέρνσταϊν). Καὶ ἡ ἡγεσία τῶν Μπολσεβίκων κυρίως μάλιστα ἀποτελοῦνταν ἀπὸ στρατευμένους Ἑβραίους ποὺ προσέτρεξαν ἀπὸ τὴν Γερμανία – σὺν κάποιους ντόπιους Ἑβραίους. Εἶναι θλιβερὰ ἡ διαπίστωσις τοῦ πῶς ὁ κ. Ράμφος ἀοριστολογεῖ καὶ θολώνει τὰ νερὰ μὲ λογιοφανεῖς συρραφὲς ἀσυναρτησιῶν – σὰν σουπιὰ κυριολεκτικῶς, γιὰ νὰ εὐημερῇ καὶ νὰ μὴ χαλάῃ καρδιές, ὥστε νὰ χαίρῃ τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν ᾿δῶθε καὶ τῶν ᾿κεῖθε! Ὅμως στὰ μάτια τῶν ἱκανῶν νὰ διακρίνουν μέσα ἀπὸ τὰ θολωμένα νερά σας δυστυχῶς ἀποδεικνύεται τελικῶς τόσον ἀπογοητευτικῶς δειλὸς καὶ τόσον λίγος! ΚΡΙΜΑ κ. Ράμφο! Εἰλικρινῶς προκαλεῖ θλῖψιν ἡ περίπτωσίς σας – διότι ἔχετε συχνὰ ἐπιδείξει καὶ πολὺ ἀνώτερες ποιότητες!

Μία εικόνα – χίλιες λέξεις… (Συνοπτική ιστορική αναδρομή στο ζήτημα της Θράκης).

Διακινήθηκε σε πολλές ιστοσελίδες και ιστολόγια μία φωτογραφία την οποία κι εμείς αναδημοσιεύουμε ως προθήκη του παρόντος κειμένου. Η φωτογραφία προκάλεσε ποικίλα σχόλια, ως επί το πλείστον οργισμένα, πράγμα εύλογο και αναμενόμενο, δεδομένου ότι το εικονιζόμενο θέμα, εντός του περιβάλλοντος σκηνικού και ιδωμένο υπό το φως του ιστορικού και γεωγραφικού του πλαισίου, με όλες τις σημειολογικές συμπαραδηλώσεις και εθνοπολιτισμικές φορτίσεις που το προσδιορίζουν, φαντάζει από σουρεαλιστικό έως εξωφρενικό!

Σύμφωνα με τα μέσα που δημοσίευσαν την εν λόγω φωτογραφία, αυτή προέρχεται από πρόσφατη μαθητική παρέλαση, η οποία έλαβε χώρα στην πόλη της Ξάνθης ως μέρος των εορτασμών της επετείου απελευθερώσεως της πόλης από την Βουλγαρική κατοχή. Στην φωτογραφία εικονίζονται μουσουλμάνες μαθήτριες παρελαύνουσες, υπό την ελληνική σημαία, ομοιόμορφα ενδεδυμένες, έχοντας όμως στο κεφάλι τους την μουσουλμανική μαντήλα!!!

Πριν καταθέσουμε της δικές μας απόψεις περί του θέματος, είναι απαραίτητο να προηγηθούν μερικές σημαντικές ιστορικές και εθνολογικές πληροφορίες για την περιοχή της Θράκης. Θα αναφερθούμε λοιπόν στο παρελθόν της περιοχής όσο πιο συνοπτικά γίνεται. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ

Η αυριανή ημέρα συμπίπτει με μια πολύ σημαντική εθνική επέτειο, μιαν επέτειο την οποίαν το σύγχρονο ελλαδικό κράτος – που αποδεικνύεται καθημερινά όλο και περισσότερο ανθελληνικό ως προς την ουσία της πολιτικής του, με θλιβερή ολοκλήρωση και αποκορύφωμα τα νυν κρατούντα παραμορφώματα της ροζ αριστεράς – κρατά σκοπίμως υποτιμημένη. Πρόκειται για την επέτειο θανάτου του Παύλου Μελά, η οποία συμβολικώς επεκράτησε να τιμάται ως ημέρα μνήμης του Μακεδονικού Αγώνος, του οποίου ο Παύλος Μελάς υπήρξε πρωτεργάτης και πρωταγωνιστής.
……………………
… Ας αναλογισθούμε όλοι ότι ο Παύλος Μελάς θα μπορούσε τότε να είχε επιλέξει τον εύκολο δρόμο, τον δρόμο του εφησυχασμού και της επαναπαύσεως, θα μπορούσε να συνεχίσει να περιφέρεται στους κοσμικούς κύκλους των Αθηνών, στις αστικές δεξιώσεις και τις χοροεσπερίδες του κύκλου του. Προτίμησε όμως τον δύσκολο, τον ηρωικό και συνάμα μαρτυρικό δρόμο, τον δρόμο του Καθήκοντος. Για να έλθουμε στο σήμερα, εγκυμονεί μεγάλον κίνδυνο η αδιαφορία και ο εφησυχασμός σε μιαν εποχή που γκρίζα σύννεφα έχουν πυκνώσει απειλητικά, σκιάζοντας την ανεξαρτησία της Ελλάδος ένδοθεν και έξωθεν, απειλώντας ακόμα ίσως και την εδαφική της ακεραιότητα αλλά και αυτήν καθ᾿ αυτήν την ύπαρξή της.

Η εθνοφυλετική συνειδητοποίηση, εγρήγορση και συν-αγερμός αποτελεί την πλέον επίκαιρη ιστορική αποκρυστάλλωση του Μακεδονικού Αγώνος, ως ανεξιτήλου υποδείγματος και φωτεινοῦ παραδείγματος για τον δικό μας συνολικό Αγώνα εθνοφυλετικής συνειδητοποιήσεως, επιβιώσεως, αναπλάσεως, αναγεννήσεως.
………………

Τὰ διαχρονικὰ ἐγκλήματα τῶν μοχθηρῶν μπολσεβίκων καὶ τὸ ἑλληνικὸ παράδοξο τῆς μεταπολιτευτικῆς «ἁγιοποιήσεως» τῶν ἀνθελλήνων κομμουνιστῶν…

Η εφετινή επέτειος καταστολής της εν Ελλάδι κομμουνιστικής ανταρσίας – η 29η Αυγούστου, ορόσημο της οριστικής συντριβής των κομμουνιστικών συμμοριών του καλουμένου «Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος» (Δ.Σ.Ε.) από τον καλούμενο «εθνικό» ή «κυβερνητικό» (αναλόγως του πόσο ευμενώς προς αυτόν διάκειται ο εκάστοτε ιστοριογράφος) στρατό στους ορεινούς όγκους της βορειοδυτικής Ελλάδος Γράμμο και Βίτσι, τελευταία προπύργια των κομμουνιστικών δυνάμεων κατά την ατυχή των απόπειρα προς κατάληψιν της εξουσίας διά των όπλων και διά μέσου σφαγών, δολοφονιών και ακραίας τρομοκρατίας – συνέπεσε με την δημοσία αντιπαράθεση, η οποία έλαβε μεγάλην έκταση, σχετικώς με τα κομμουνιστικά εγκλήματα στην Ευρώπη, με αφορμή την έμφορτη θεατρινίστικου στόμφου και παλαιοσταλινικού πνεύματος επιστολή του υπουργού δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή προς τον Εσθονό ομόλογό του, διά της οποίας εδήλωνε την άρνησή του να παραστεί ως εκπρόσωπος της Ελλάδος σε διεθνές συνέδριο αφιερωμένο στα εγκλήματα του κομμουνισμού, που διωργάνωνε το υπουργείο δικαιοσύνης της Εσθονίας, ὡς ἀσκούσης την ἐναλλασσομένην προεδρίαν της Ε.Ε., υπό τίτλον: «Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διεπράχθησαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα».

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Κώστας Μπαϊκούσης – Ὠδὴ Μνήμης.

Σαν σήμερα πριν από πέντε έτη έφυγε πολύ πρόωρα από την ζωή ένας εκλεκτός μας συναγωνιστής, ο αλησμόνητος Κώστας Μπαϊκούσης.

Δραστήριος από νεαρή ηλικία στο εθνικιστικό κίνημα, παρών στους εθνικολαϊκούς αγώνες, ιδρυτικό μέλος και διακεκριμένο στέλεχος του ΑΡΜΑτος, υπήρξε πρότυπο ανιδιοτελούς και σεμνού αγωνιστού που συνδύαζε γνώση, σθένος και σπάνιο ήθος. Το κενό του είναι βέβαια δυσαναπλήρωτο, η ανάμνησίς του όμως παραμένει ανεξίτηλη και το παράδειγμά του ζωντανό!

Ας ψάλλουμε στην μνήμη του το εμβατήριο «Ωδή Μνήμης», του οποίου οι στίχοι (που συμφωνούν με την μελωδία του παλαιού Ε/Σ εμβατηρίου “Ich hatt’ einen Kameraden (Είχα έναν σύντροφο)”, https://www.youtube.com/watch?v=-h_OLOF1gxg) έχουν γραφεί προς τιμήν του:

Ὠδὴ μνήμης

Στοῦ Λεωνίδα ἐστάθην κι ἔνοιωσα τὴν Τιμή

μὲ φίλο ἐμπρὸς τὸ μνῆμα, ὡσὰν σ᾿ αἰώνιο Βῆμα

καὶ συναγωνιστή

ποὺ ἐχάθη πιά· εἶχε σθένος καὶ βλέμμα καθαρό,

σπινθηροβόλο πνεῦμα – ποὺ ἐμάχετο τὸ ψέμμα,

τὸ φαῦλο, τὸ σαθρό.

Τὸ φρόνημα ἀτσαλένιο κι ὁ νοῦς του διαυγής,

καὶ μιὰ καρδιὰ καθάρια, ἀμάθητη στὰ πλάγια

– στ᾿ ἀλήθεια εὐγενής.

Ὁ λόγος του σπουδαῖος, στεντόρεια ἡ φωνή

τὸ σῶμα γυμνασμένο, ἀθλητικὰ πλασμένο,

ἡ φύσις του λιτή.

Ἀπρόσμενη μιὰ μοῖρα τὸν πῆρε μακριά ·

κενὸ μεγάλο μένει, μὰ ἡ μνήμη του ἀναμμένη

αἰώνια πυρά.

Ποτὲ δὲν σὲ ξεχνοῦμε οἱ σύντροφοί σου ἐμεῖς!

Στὸ πλάι μας σὲ νογοῦμε, πιστὰ ὡς προχωροῦμε

στὸν Δρόμο τῆς Τιμῆς.

Γενετικὴ ἔρευνα/σύγκρισις DNA Μινωιτῶν-Μυκηναίων-συγχρόνων Ἑλλήνων στὸ “Nature”: μία πρώτη προσέγγισις τῶν δεδομένων καὶ τῶν πορισμάτων.

Μεγάλην δημοσιότητα έλαβε προ ολίγων ημερών (εισπράττοντας και πολλά σχόλια στο διαδίκτυο, τα πλείστα των οποίων αυθαίρετα και στρεβλά) μία σημαντική επιστημονική δημοσίευση στο περιοδικό Nature εντός της επιστημονικής περιοχής της πληθυσμιακής γενετικής, η οποία ρίχνει νέο φως σε ζητήματα που άπτονται της ελληνικής προϊστορίας και πρωτοϊστορίας της εποχής του ορειχάλκου (Bronze Age), κατά συνέπειαν απτόμενα του πολυσυζητημένου θέματος της καταγωγής των Ελλήνων, το οποίο βεβαίως απασχολεί ιδιαιτέρως τους κύκλους μας, καθώς έχει πέραν του επιστημονικού και τεράστιο ιδεολογικό ενδιαφέρον επίσης.

Δεδομένου του ευλόγου ενδιαφέροντος των αναγνωστών μας για το συγκεκριμένο θέμα, αποπειρώμεθα μία πρώτη προσέγγιση επί των δεδομένων και των συμπερασμάτων της εν λόγω ερεύνης, η οποία χρήζει ασφαλώς περαιτέρω μελέτης, ιδιαιτέρως προσεκτικής, διότι κομίζει μεν σημαντικότατα στοιχεία, έχει ωστόσο αρκετά ασθενή σημεία, τα οποία θα σκιαγραφήσουμε εν συνεχείᾳ, τα δε πορίσματα εξάγονται διά προσεκτικής της μελέτης και συγκρίσεως με λοιπά γνωστά μας δεδομένα, σοβαρώς και επισταμένως – άλλως δύναται μία επιπολαία ανάγνωση να παρασύρει σε τελείως παραπλανητικές ατραπούς.

Τα βασικά συμπεράσματα της εν λόγω ερεύνης, τα οποία υπεραπλουστεύοντες έσπευσαν να εκλαϊκεύσουν στο γενικό κοινό κάποιοι εκ των Ελλήνων συντελεστών της (πασπαλισμένα με ισχυρές δόσεις πολιτικής ορθότητος, αναμασώντας κλισέ του τύπου «δεν υπάρχουν καθαρές φυλές»…) με διάφορες ραδιοφωνικές κ.λπ. συνεντεύξεις που παρεχώρησαν τις τελευταίες ημέρες, συνοψίζονται στα εξής κύρια σημεία:

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Προωθούμενα νέα ἀναλυτικὰ προγράμματα σπουδῶν στὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας: ἐθναποδόμηση δι᾿ ἐπιβολῆς τοῦ «πολυπολιτισμικοῦ» δόγματος!

Είχαμε σκιαγραφήσει σε πρόσφατη ανάρτησή μας τους κυρίους άξονες της εθνοαποδομητικής πολιτικής των Συριζαν(θ)ελ, την οποία πιστά προωθούν αφ’ ης στιγμής κατέλαβαν την εξουσία, με απόλυτη συνέπεια προς την μακρά παράδοση αντεθνισμού που χαρακτηρίζει την ελλαδική κομμουνιστική αριστερά από καταβολών της (Βεντούρα, Μπεναρόγια, κλπ) σε απόλυτη επίσης συμφωνία με τις προεκλογικές εξαγγελίες και τις διεθνιστικές ιδεολογικές διακηρύξεις της αριστεράς, που δεν θυμίζει την, ως προς τους άλλους τομείς του κυβερνητικού έργου, τακτική της, τακτική αναίσχυντα ψευδών προεκλογικών υποσχέσεων και ξεδιάντροπων αλλεπαλλήλων ανακυβιστήσεων (π.χ. στους τομείς της οικονομικής και της κοινωνικής πολιτικής, όπως περίτρανα επιβεβαιώνουν και οι συνταρακτικές αποκαλύψεις που περιέχονται στο βιβλίο που προσφάτως εξέδωσε ο, λαλίστατος όσο και μεγαλομανής, πρώην ΥΠ.ΟΙΚ. Βαρουφάκης)…

Παρουσιάζουμε σήμερα, όπως είχαμε προαναγγείλει, το «Σχέδιο Προγραμμάτων Σπουδών για το Μάθημα της Ιστορίας», το οποίο συνέταξε προ μηνών μία «Επιστημονική Επιτροπή» του Ι.Ε.Π. (Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής) κατ’ εντολή του Υπουργού Παιδείας, σχέδιο που κινείται στην γνωστή εθνομηδενιστική γραμμή της «επιτροπής Λιάκου». Επί της βάσεως του σχεδίου αυτού αναμένεται να στηριχθούν οι αλλαγές που απεργάζονται οι επικίνδυνοι Συριζαν(θ)ελ, οι αφορώσες στα προγράμματα σπουδών όλων των τάξεων, καθώς και τα αντίστοιχα βιβλία ιστορίας,

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

​19η Ἰουλίου 1974 ​: ὁ “ἐθνάρχης” τῶν Ἑλληνοκυπρίων Μακάριος προσκαλεῖ τὸν Ἀττίλα!!!

Ὁ Μακάριος ἀπὸ τοῦ βήματος τοῦ ἐκτάκτως ἐν Νέᾳ Ὑόρκῃ ἐπὶ τούτῳ συγκληθέντος ​Συμβουλίου Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ προσεκάλει ὡς σήμερον τὸ 1974 τὸν “Ἀττίλα” διὰ ἐπικλήσεως τῶν (προδοτικῶν!) συνθηκῶν Ζυρίχης-Λονδίνου, ποὺ εἶχεν ὁ ἴδιος μετὰ τοῦ ἄλλου ἐκείνου καὶ ἐξ ἴσου σκοτεινοῦ “ἐθνάρχου” Κ. Καραμανλῆ συνυπογράψει ἀπὸ ἑλληνικῆς πλευρᾶς κατόπιν τοῦ ἡρωικοῦ (καὶ χιλιοπροδομένου…) ἐθνικοαπελευθερωτικοῦ ἀγῶνος τῆς ΕΟΚΑ, διὰ τῶν ὁποίων αἴφνης ἐκαλεῖτο ἡ τότε ἀμέτοχος Τουρκία ὡς ἰσότιμος διαπραγματευτής, τεθεῖσα μάλιστα καὶ ὡς ἐγγυήτρια δύναμις τῆς Κύπρου, ὁμοῦ μετᾶ τῆς Μ. Βρεττανίας καὶ τῆς Ἑλλάδος…

Σημειωτέον μάλιστα ὅτι, καθὼς ἔχει ἐν τῷ μεταξὺ δείξει ἡ δημοσιοποίησις τῶν σχετικῶν πρακτικῶν ἐκ μέρους τῆς Μ. Βρεττανίας, ἐν Λονδίνῳ ὅπου μέσῳ Μάλτας ἀφίχθη ἐκ τῆς βρεττανικῆς βάσεως τῆς Κύπρου, προτοῦ συνεχίσῃ πρὸς Ν. Ὑόρκην, συνηντήθη τὴν 17ην Ἰουλίου μετὰ τοῦ Βρεττανοῦ πρωθυπουργοῦ Harold Wilson, ἐκ τοῦ ὁποίου ἐζήτησε νὰ διαβιβάσῃ τὰ ἑξῆς εἰς τὸν Τοῦρκον πρωθυπουργὸν Μπ. Ἐτσεβίτ: “What practical measures can be taken. It is against turkish interests for Cyprus to become part of Greece.”​ (μετάφρασις: “Τὶ πρακτικὰ μέτρα θὰ ἠδύνατο νὰ λάβῃ, καθὼς ἡ εἰς Ἑλλάδα ἐνσωμάτωσις τῆς Κύπρου ἀντιτίθεται πρὸς τὰ τουρκικὰ συμφέροντα.” ) (Πρβλ. Μαρίου Ἀδαμίδη, “Ἡ τραγικὴ ἀναμέτρηση καὶ ἡ Προδοσία τῆς Κύπρου”, 2011).

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐπετείου τοῦ ὑπὸ τῶν δολοφονικῶν Σιωνιστικῶν δυνάμεων βομβαρδισμοῦ τῆς Δρέσδης.

16708650_1194317730666547_6271923544932095723_nἘν ὅσῳ ἀδιαλείπτως ὑπενθυμιζόμεθα περὶ τῆς ὑποτιθεμένης γενοκτονίας τῶν ἔξ ἑκατομμυρίων περιουσίων τοῦ Ἰεχωβᾶ κατὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιον Πόλεμον, οἱ πονόψυχοι κι εὐαίσθητοι ἔναντι πάσης μορφῆς “ἀδικίας” ἐπιστημονικῶς δηλητηριάζοντες καὶ διαστρέφοντες ἀγκιτάτορες τῶν Μ.Μ.Ε. ἀποφεύγουν σκοπίμως νὰ σᾶς ἐνημερώσουν διὰ τὰ ἀληθῆ θύματα τοῦ πολέμου, ὅπως τοὺς ἑκατοντάδες χιλιάδες νεκροὺς τοῦ βομβαρδισμοῦ τῆς Δρέσδης, ὁ ὁποῖος ἐξεκίνησεν ὡς σήμερον τῷ 1944 καὶ διήρκεσε δύο ἡμερονύκτια, θανατώνοντας φρικαλέως περὶ τὰς τριακοσίας πεντήκοντα χιλιάδας γυναικοπαίδων, τῶν ὁποίων τὰ πλεῖστα ἦσαν ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ, εἶχον ὅμως ἕνα σοβαρὸν μειονέκτημα, πλὴν τοῦ ὅτι ἦσαν ἀληθεῖς καὶ ὄχι σκηνοθετημένοι “πρόσφυγες κατὰ παραγγελίαν”: ὅτι ἦσαν ΛΕΥΚΟΙ – καί, ἀκόμη χειρότερα διὰ τοὺς ἀφρίζοντας κομισαρίους τύπου Ἠλία Ἔρενμπουργκ καὶ τοὺς δυτικούς των φίλους, Γερμανοί…

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Οι «κακοί Ναζί», οι «καλοί Σύμμαχοι» και ο μεταπολεμικός βιασμός της ιστορικής αληθείας.

8

Με αφορμή μια ξεχασμένη βόμβα στο Κορδελιό Θεσσαλονίκης.

Τα τερατώδη ψεύδη που ανακυκλώνονται από το 1945 μέχρι σήμερα, σχετικώς με τα πολεμικά γεγονότα, τα αίτια και τους υπευθύνους του αιματηρού και καταστροφικού πολέμου και κυρίως σχετικώς με τα εγκλήματα πολέμου που διεπράχθησαν είτε εναντίον στρατιωτών (αιχμαλώτων) είτε – κυρίως – εναντίον του αμάχου πληθυσμού, δεν έχουν προηγούμενο στην παγκόσμια ιστορία!

Είναι γνωστός ο διαχρονικός κανόνας, σύμφωνα με τον οποίο, είναι οι εκάστοτε νικητές ενός πολέμου που στην πραγματικότητα «γράφουν» την ιστορία του πολέμου, εννοώντας ότι είναι εκείνοι που υπαγορεύουν τα όρια της «αποδεκτής» ιστοριογραφίας, «φιλτράροντας» μεροληπτικώς ουσιώδες πτυχές, διαστρεβλώνοντας, αποσιωπώντας, υποβαθμίζοντας ή μεγαλοποιώντας περιστατικά, αναλόγως αυτού που εξυπηρετεί την «αγιοποίηση» των νικητών και αντιστοίχως την δαιμονοποίηση των ηττημένων.

Στην περίπτωση ειδικώς του 2ου παγκοσμίου πολέμου, δεδομένης της ιδεολογικής και πολιτικής φορτίσεως με την οποία είναι συνυφασμένος, ενορχηστρώθηκε, μεταπολεμικώς, τεραστίας κλίμακος επιχείρηση συστηματικής δαιμονοποιήσεως των ηττημένων

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Χριστιανισμός-Μαρξισμός

13882115_505445629652720_5698789511396386745_n

[Τὸ ἀκολουθοῦν κείμενον ἀπεστάλη ὑπὸ νεαροῦ συναγωνιστοῦ κατὰ τὴν περίοδον τῶν ἑορτῶν.]

Είναι σε κάποιες περιόδους του έτους όπως η παρούσα εορταστική που καθίσταται εντονώτερη η (φαινομενική;) αντίφαση μεταξύ αφ᾿ ενός μίας εντελώς επιφανειακής θρησκευτικής ψευδοκατανύξεως, την οποία πολλά άτομα της κοινωνίας προσποιούνται πως τάχα συμμερίζονται, δηλώνοντας, νομίζοντας ή ό,τι άλλο πως η ζωή τους καθοριστικώς νοηματοδοτείται από την «Ορθοδοξία», και αφ᾿ ετέρου της εκ παραλλήλου ηδονιστικής παραδόσεως στην τρυφηλότητα μίας χυδαία υλιστικής καταναλωτικής ευωχίας και αποθεώσεως του στείρα τεχνοκρατικού «μοντερνισμού».

Δεδομένου ότι ο κορμός της συριζανελικής κυβερνήσεως αποτελείται από δεδηλωμένους αθρήσκους και αθέους κομμουνιστές, οι οποίοι είναι φανερό ότι, παράλληλα με την εθνοαποδομητική-εθνομηδενιστική τους αντζέντα, προωθούν και μία σταδιακώς εντεινομένην αντικληρικαλική και αντιθρησκευτική στρατηγική, αξίζει να εξετάσουμε εάν και κατά πόσον η, καθοριστικώς επηρεασμένη από τον μαρξισμό, ιδεολογία του Σύριζα όντως ευρίσκεται σε αντιπαράθεση με την ελλαδική εκκλησία και τον ορθόδοξο χριστιανισμό – ή αν, μήπως, ευρίσκονται αμφότερες στην «ίδια πλευρά του λόφου».

Εν σχέσει προς τα ανωτέρω αξίζει να θυμίσουμε τις μεγάλες διαστάσεις που έλαβε πριν λίγο καιρό η σύγκρουση μεταξύ κυβερνήσεως και εκκλησίας η οποία εκδηλώθηκε ως αντιπαράθεση του (τέως πλέον) υπουργού παιδείας Ν. Φίλη με τον αρχιεπίσκοπο της ελλαδικής εκκλησίας Ιερώνυμο, με αφορμή την μεταξύ τους διάσταση απόψεων, αναφορικώς με την θέση, τον χαρακτήρα και το περιεχόμενο του μαθήματος των θρησκευτικών εντός του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος καθώς και σχετικώς με το γενικώτερο θέμα των σχέσεων κράτους-εκκλησίας και της ανάγκης (ή μη) για τον λεγόμενο διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Μούσες και Lohengrin

dΜε αφορμή την παρουσίαση της Όπερας Lohengrin στην Εθνική Λυρική Σκηνή των Αθηνών με πρεμιέρα στις 27 Ιανουαρίου, θα παρουσιασθούν κάποιες πτυχές αυτού του εμβληματικού έργου του Wagner. Προτού εκτεθεί η πηγή εμπνεύσεως του μύθου και το ίδιο το Οπερατικό έργο, κάποια εισαγωγή για την φύση της εμπνεύσεως του ποιητή καθὠς και τα όρια της όποιας αναλύσεως ποιητικών αριστουργημάτων κρίνεται αναγκαία.

Περί Εμπνεύσεως

Η συζήτηση ξεκινάει στην Αρχαία Ελλάδα, όπου ο Wagner εξ άλλου είχε απερίφραστα τοποθετήσει το πρότυπο και αλλά και τον στόχο των προσπαθειών του. Ο φιλόσοφος Πλάτων μας παραδίδει τον διάλογο “Ίων” ή “περί Ιλιάδος”, όπου ο Σωκράτης συνομιλεί με έναν νέο, τον Ίωνα, ο οποίος έχει βραβευθεί για την απαγγελία και ερμηνεία των έργων του Ομήρου. Αυτή είναι μία από τις σπάνιες συνομιλίες του Σωκράτη με ένα παιδί, όπου αναλύεται η αξία του ομηρικού έπους αλλά και με ποιον τρόπο γίνεται η μεταφορά του έπους δια της απαγγελίας στην ψυχή των ακροατών. Ο ποιητής θεωρείται φορεύς της θεϊκής φλόγας, η οποία γίνεται διαθέσιμη στους συμπατριώτες του, κοινωνούς της αυτής Κουλτούρας, μέσω της τέχνης του. Κατά την διάρκεια της συνομιλίας η επίδραση του μουσουργού-ποιητού στους ακροατές παρομοιάζεται με εκείνην του μαγνήτη.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Το “Κυπριακό” σε κρίσιμη καμπή. “Νεκρανάσταση” του εφιαλτικού “σχεδίου Ανάν”.

ellhnes-hrves-gribas_2

Μία ιστορική και γεωπολιτική ανάλυσις.

Εδώ και μερικές ημέρες κρατούσαμε την αναπνοή μας παρακολουθώντας τις εξελίξεις των συνομιλιών επί της εσχάτως αναζητουμένης «λύσεως» του κυπριακού ζητήματος, οι οποίες διεξήγοντο στην Γενεύη της Ελβετίας, αναλογιζόμενοι το μέγεθος της διαφαινομένης εθνικής καταστροφής, η οποία μάλλον απετράπη, προσωρινώς τουλάχιστον, δεδομένου ότι, με ευθύνη της Τουρκίας, οι πολυδιαφημισμένες διαπραγματεύσεις επί της ουσίας ναυάγησαν – ευτυχώς! Oι συνομιλίες επαναλαμβάνονται τώρα επί τεχνικών θεμάτων στα οποία εντοπίστηκαν διαφωνίες (μεταξύ 18 και 20 Ιανουαρίου, στο Μον Πελερέν της Ελβετίας), πράγμα που σημαίνει ότι ο κίνδυνος δεν εξέλιπε – τουναντίον!
Ιστορική αναδρομή στο «Κυπριακό Ζήτημα»
Πριν αναφερθούμε στις πρόσφατες εξελίξεις είναι απαραίτητη μία συνοπτική ιστορική αναδρομή και ένας προσδιορισμός του τι εννοείται ως «Κυπριακό».

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Χανουκά, η ανθελληνική γιορτή των Εβραίων και o «Έλληνας» υπουργός «παιδείας».

gabrogloy_orkvmosia_9Ο γενιτσαρισμός και ο αντεθνισμός των κυβερνώντων δεν έχει όριο. Ο (νέος) υπουργός παιδείας Κ. Γαβρόγλου, κατόπιν προσκλήσεως της Ισραηλιτικής Κοινότητας Αθηνών, παρέστη στο «άναμμα των πέντε κεριών της Χανουκά», που (σύμφωνα με την ισραηλιτική κοινότητα) «συμβολίζει την ελπίδα να υπάρχει παντού το φως της αγάπης για όλους και αντάλλαξε ευχές με τους Έλληνες συμπολίτες μας εβραϊκού θρησκεύματος»…

https://www.esos.gr/arthra/48135/o-yp-paideias-sto-anamma-ton-pente-kerion-tis-hanoyka

Αλήθεια δεν γνωρίζει ποιο ιστορικό γεγονός κρύβεται πίσω από τον εορτασμό της Χανουκά από τους Εβραίους; Προφανώς και το γνωρίζει, αφού φροντίζουν οι ίδιοι οι Εβραίοι να του το θυμίσουν, αλλά το γεγονός ότι πρόκειται για μία εξόχως ανθελληνική γιορτή του διεθνούς εβραϊσμού, κατά την οποία οι απανταχού Εβραίοι γιορτάζουν την σφαγή των ομοεθνών μας του ελληνιστικού βασιλείου των Σελευκιδών από τους εξεγερμένους Eβραίους Μακκαβαίους, ουδόλως τον πτοεί, καθώς φαίνεται…

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

«Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι»: Γενναίες παραδοχές για τις ιστορικές ευθύνες της αριστεράς από έναν πρωταγωνιστή της κομμουνιστικής ανταρσίας.

ee16f43a8a0b0214617d6c75e0c9f5ab

Όσο και αν μοιάζει σουρεαλιστικό, ως ένα είδος κακόγουστης φάρσας, εν έτει 2016, ήτοι 27 χρόνια μετά την παταγώδη κατάρρευση των κομμουνιστικών δικτατοριών που είχαν (επί 45 τουλάχιστον χρόνια) βυθίσει στην φτώχια, την μιζέρια, την εξαθλίωση και την ανελευθερία τους λαούς της ανατολικής Ευρώπης, ένας συρφετός τυφλωμένων κομμουνιστών έφθασε να διαχειρίζεται, εδώ και πάνω από έναν χρόνο, την εξουσία σε μία χώρα που φέρει – τύποις τουλάχιστον – την ψευδεπίγραφη επωνυμία «Ελληνική Δημοκρατία», μια χώρα καθημαγμένη μετά από 42 και πλέον έτη κοινοβουλευτικής κλεπτοκρατίας που άνοιξε τον δρόμο για την άνοδο των (νέο-)κομμουνιστών.
Οι οπερετική αυτή (νέο-)κομμουνιστική κυβέρνηση-τσίρκο, λειτουργώντας, άκρως σχιζοφρενικώς, εντός ακραιφνούς καπιταλιστικού πλαισίου, ανασχηματισμένη εσχάτως (προχθές) σε μια προσπάθεια να παρατείνει λίγο ακόμη τον απολύτως καταστροφικό για την χώρα, πολιτικό της βίο, έχοντας εξ ολοκλήρου παραδώσει την οικονομική διαχείριση της χώρας σε υπερεθνικά διευθυντήρια που την έχουν περιαγάγει στο ατιμωτικό καθεστώς υποτελούς αποικίας-μπανανίας, προωθεί εκ παραλλήλου με ταχείς ρυθμούς όλη την εθνοαποδομητική ατζέντα του αφελληνισμού, του εθνομηδενισμού και του κοινωνικού εκφυλισμού που ανέκαθεν αποτελούσαν τον πυρήνα των διακηρύξεων και δογμάτων της.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐπετείου – ὀλίγα περὶ τῶν τοῦ Β΄ΠΠ καὶ τῶν συνεπειῶν του…

14581586_1819772231593164_4338267422688920689_nἩ δεκαετία τοῦ ᾿30 ὑπῆρξε καθοριστικὴ διὰ τὴν μετέπειτα παγκόσμιον πολεμικὴν σύρραξιν, τὴν ὁποίαν πᾶς σοβαρὸς ἱστορικὸς μελετητὴς ἀντιλαμβάνεται ὡς ἐκ τῶν διεθνῶν ἑβραιοκρατουμένων κέντρων προδιαγεγραμμένην κατόπιν τῆς ἱστορικῶς μοιραίας ἐγκαθιδρύσεως τοῦ Ἐθνικοσοσιαλισμοῦ ἐν Γερμανίᾳ, λειτουργήσαντος ὡς φωτεινοῦ πυρσοῦ διὰ τὴν συνειδητοποίησιν τοῦ Ἀριανισμοῦ καὶ διὰ τὴν κατὰ τὸν ὁρίζοντα δι᾿ αὐτοῦ προβάλλουσαν συναδέλφωσιν τῶν λευκῶν λαῶν. Τὰ πρὸς τὸν ἐθνοφυλετισμὸν ἀντιδιαμετρικῶς ἐχθρικὰ διεθνῆ Ἑβραϊκὰ κέντρα δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἐπιτρέψωσι τὴν ἑδραίωσιν τοῦ Ἐθνικοσοσιαλισμοῦ ὡς πανευρωπαϊκοῦ δόγματος, καθὼς τοῦτο θὰ ἐσήμαινε σταδιακῶς τὴν ὁλικήν των ἐκρίζωσιν. Το ἐλεύθερον πνεῦμα του Ἀρίου δὲν θὰ ἠδύνατο ποτὲ νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν βδελυρὰν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἀδελφῶν του ὑπὸ μιᾶς σκοτεινῆς κλίκας ὑπανθρώπων, ἐχθρευομένης πᾶν τι φωτεινὸν καὶ ἀνωτροπικὸν καὶ μεθοδικῶς προωθούσης ὁ,τιδήποτε ἔκφυλον καὶ ἄρρωστον, ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον πρὸς ἱκανοποίησιν τῆς νοσηρᾶς μεσσιανικῆς της ἰδιοσυγκρασίας καὶ τῆς ἀκράτου της παρασιτικῆς ἀδηφαγίας. Ἤδη ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τῆς δεκαετίας του ᾿30 διεφαίνετο ἡ μεγάλη ἐπερχομένη σύγκρουσις, ἥτις ἐπρόκειτο νὰ καθορίσῃ τὸ μέλλον τῆς Εὐρώπης.

Περαιτέρω, τὰ ὑπόλοιπα Εὐρωπαϊκὰ κράτη ἐδονοῦντο ἀναλόγως κατὰ τοὺς παλμοὺς ρωμαλέων Ἐθνικῶν κινημάτων· ὁ στρατηγὸς Φράνκο ἐκυριάρχει ἐν Ἱσπανίᾳ, ὁ Σαλαζὰρ μετέτρεπε τὴν Πορτογαλίαν εἰς πρότυπον ἐθνικὸν κράτος, ὁ ἐν Ἰταλίᾳ Φασισμὸς ἐνισχύετο σταθερῶς, ἀκόμη δὲ καὶ ἐν Ἀγγλίᾳ, ἡ προσωπικότης τοῦ Oswald Mosley ἀνεδεικνύετο κυρίαρχος καὶ οἱ Μελανοχίτωνές του ἐπολλαπλασιάζοντο μὲ ταχύτατον ρυθμόν. Ἡ δὲ Ἑλλὰς διήνυε περίοδον δημιουργικῆς εὐημερίας ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς 4ης Αὐγούστου καὶ τὸν Ἰωάννην Μεταξᾶ.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Επέτειος Μακεδονικού Αγώνος. Ενός αγώνος ηρωικού, ενός αγώνος τόσο προδομένου…

pavlos_melasΤα ξημερώματα της 13ης προς 14η Οκτωβρίου του 1904, έφυγε από την ζωή, χτυπημένος από οθωμανική σφαίρα, ο Παύλος Μελάς, ήρως και σύμβολο του μακεδονικού αγώνος. Επρόκειτο για έναν γενναίο αξιωματικό του ελληνικού στρατού, προερχόμενο από ευκατάστατη οικογένεια, ο οποίος στις αρχές του 20ου αιώνος απεφάσισε εθελουσίως να εγκαταλείψει την ήρεμη οικογενειακή ζωή των Αθηνών, για να περάσει (αναλαμβάνοντας ουσιαστικά μία αποστολή αυτοκτονίας) στην ακόμα κατεχόμενη τότε (από τους Οθωμανούς), μακεδονική γη, προκειμένου να οργανώσει ελληνικά ένοπλα ανταρτικά σώματα προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κλιμακούμενη τότε βουλγαρική επιθετικότης και να ανακοπούν οι συνεχείς τρομοκρατικές ενέργειες που συστηματικώς διενεργούσαν βουλγαρικές ένοπλες ομάδες και συμμορίες (οι λεγόμενοι κομιτατζήδες) που λυμαίνονταν τα χωριά της Μακεδονίας, με στόχο να επιτύχουν τον βίαιο εκβουλγαρισμό της και την μελλοντική ενσωμάτωσή της στην Βουλγαρία, εν όψει της, διαφαινομένης τότε, διαλύσεως της οθωμανικής αυτοκρατορίας και της αποσύρσεως των Οθωμανών από την χερσόνησο του Αίμου.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Σπαθί αρχαίου Ισλανδού Βίκινγκ. Εντυπωσιακή ομοιότης με αρχαιοελληνικά σπαθιά!

Το άκρως ενδιαφέρον αυτό ξίφος, που όλως τυχαίως ανεκαλύφθη προσφάτως στην Ισλανδία, είναι ένα τυπικό σπαθί Βίκινγκ που υπάγεται σε μίαν ευρύτερη κατηγορία βορεινών σπαθιών, καλουμένων Griffzungenschwerter (πληθ.), ήδη το 1931 υπό του Ernst Sprockhoff στο κλασσικό του σύγγραμμα Die Germanischen Griffzungeschwerter. Χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι ότι μία προέκτασις της λεπίδος αποτελεί τον άξονα της λαβής. Ο τύπος αυτός ξίφους ήταν κοινότατος στην αρχαία Ελλάδα.

http://www.protothema.gr/world/article/608704/auto-einai-to-spathi-tou-protou-islandou/

Η δαιμονοποίηση της αποικιοκρατίας και η βιομηχανία κατασκευής ενοχικών αισθημάτων στις συνειδήσεις των Ευρωπαίων.

Τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα κατά το διάστημα που ακολουθεί κάποιο πολύνεκρο τρομοκρατικό χτύπημα εκ μέρους αλλοφύλων ισλαμιστών τρομοκρατών σε ευρωπαϊκό έδαφος, διάστημα δηλαδή κατά το οποίο η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη διακατέχεται από αυθόρμητα αισθήματα οργής, οι εκπρόσωποι της “ορθοπολιτικής” προπαγάνδας στα συστημικά μ.μ.ε., εφευρίσκουν διάφορες δικαιολογίες προκειμένου να αιτιολογήσουν την δυσεξήγητη – με βάση τις ψευδοουμανιστικές/πολυπολιτισμικές ιδεοληψίες τους – επιθετική συμπεριφορά των “συνανθρώπων” τους (όπως τους θεωρούν) μεταναστών (1ης, 2ης ή και 3ης γενιάς!) από την μέση Ανατολή, την βόρειο Αφρική, κλπ. Μια από τις πάγιες – ψευδείς – θεωρίες που επικαλούνται (που, εκτός των άλλων, αποσκοπεί στην κατασκευή αισθημάτων ενοχής τα οποία επιβάλλουν και υποβάλλουν στις συνειδήσεις των ευρωπαϊκών λαών) είναι η θεωρία περί του ότι για τις τρομοκρατικές επιθέσεις ευθύνεται τάχα το “ένοχο” αποικιακό παρελθόν της Ευρώπης, ιστορικό γεγονός που υποτίθεται, σύμφωνα με την αρρωστημένη λογική των γενιτσάρων προπαγανδιστών του Συστήματος, ότι προδιαθέτει αρνητικά τους απογόνους των λαών που υπέστησαν “εκμετάλλευση” από τις αποικιακές δυνάμεις, εναντίον των συγχρόνων Ευρωπαίων και ότι (περίπου δικαιολογημένα!) αντιδρούν εξαπολύοντας τρομοκρατικές επιθέσεις. Το ιδεολόγημα αυτό λειτουργεί ως μέσο απενοχοποιήσεως των τρομοκρατών και, παραλλήλως, ως μέσο τεχνητής ενοχοποιήσεως των Ευρωπαίων.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

«Σφάξε με Αγά μου ν’ αγιάσω…»

11 12Η φράση αυτή αποδίδει περιεκτικότερα ίσως από κάθε άλλη, την τραγωδία της Ευρώπης. Άκρως συμβολικό – και εξόχως διδακτικό – το τελευταίο χτύπημα των ισλαμιστών στη Γαλλία. Κατά το οποίο σφαγιάστηκε (λέγεται μάλιστα ότι αποκεφαλίστηκε!) ένας γηραιός καθολικός πάστορας, εντός του ναού όπου, ενόσω ιερουργούσε, εισέβαλαν και πάλι τζιχαντιστές τρομοκράτες – με πρωταγωνιστή έναν ισλαμιστή, ετών 19! Μόνο τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι στο χωριό στο οποίο σημειώθηκε η τελευταία φρικωδία λειτουργούσε τζαμί και, παράλληλα, δυναμική κοινότητα σαλαφιστών…

Μετά τις επιθέσεις στην Βαυαρία – με εκρηκτικά σε μία περίπτωση, με γιαταγάνι (!) σε άλλη – από φανατικούς αιμοσταγείς ισλαμιστές δολοφόνους (που εισέδυσαν στην Ευρώπη με το status του «πρόσφυγα») και την επίθεση με πιστόλι του παράφρονος “Ιρανoγερμανού” που φαίνεται τελικώς ότι είναι μάλλον …Σύριος (και που τα μ.μ.ε. βιάστηκαν να παρουσιάσουν ως …«ακροδεξιό») ήρθε η επίθεση σε ρωμαιοκαθολικό ναό στο χωριό Saint-Etienne-du Rouvray της Νορμανδίας, πλησίον της Ρουέν, για να επισφραγίσει με εντυπωσιακό τρόπο ένα μπαράζ, καθημερινών σχεδόν, επιθέσεων, που μοιάζει να μην έχουν τελειωμό. Όλα αυτά τα αιματηρά και φρικαλέα περιστατικά εντάσσονται σε έναν μεγάλο θρησκευτικό-πολιτισμικό πόλεμο, ο οποίος στην ουσία αποτελεί σύγχρονη έκφραση ενός μακραίωνου εθνοφυλετικού πόλεμου, ανάμεσα στην αφροασιατική Ανατολή και την αριοευρωπαϊκή Δύση. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Τὸ ἐπίκαιρον καὶ ἀληθὲς μήνυμα τῆς Ἁλώσεως

HIST_21_constantinupol_fallΤο αληθές μήνυμα της σημερινής επετείου δεν είναι απλώς και άνευ εμβαθύνσεως η σηματοδότησις του τέλους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, καθώς το Βυζάντιον ή ορθότερον η ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατὰ τὸ μέγιστον της διαρκείας της ουδεμίαν σχέσιν είχεν με τον πραγματικόν ελληνισμό. Αντιθέτως, κατά τα χίλια χρόνια του Βυζαντίου εδημιουργήθη ένας κίβδηλος ελληνισμός, εκ των υστέρων κληθείς «ελληνορθοδοξία», όστις έκτοτε παρουσιάζεται εις τας ελληνοφώνους μάζας ως φυσιολογική συνέχεια της αρχαίας κοσμοθεάσεως και δημιουργίας.

Ωστόσο, όπως πρόκειται να αναλυθή, η «ελληνορθοδοξία» και οι πολυσχιδείς συνέπειές της εν τω κοινωνικώ συνόλω υπήρξαν ο κύριος λόγος της πτώσεως του Βυζαντίου. Επί πλέον η άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως κατέληξε στην πλήρη υποδούλωσι των εναπομεινάντων Ελλήνων υπό των Τούρκων, εν συνεχεία δε και πλείστων Ευρωπαϊκών χωρών και, ως εκ τούτου, δυνατόν ειπείν ότι η Κωνσταντινούπολις υπήρξε τότε πάντως το προπύργιον του ελληνισμού και, επομένως, ολοκλήρου της λευκής Δύσεως.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

29 Μαΐου 1453

1 29 Μαΐου, ημέρα αποφράς! Επέτειος της αλώσεως – το 1453 – της Κωνσταντινουπόλεως, επέτειος της πτώσεως του κέντρου της χιλιόχρονης, πάλαι ποτέ κραταιάς αυτοκρατορίας (την οποία οι ιστορικοί ονόμασαν «Βυζαντινή»), που ξεκίνησε ως η χριστιανική μετεξέλιξη του ρωμαϊκού-πολυεθνικού κράτους για να καταλήξει να φαντάζει στην ιστορική συνείδηση του νεότερου ελληνισμού, ως η μεσαιωνική ελληνική αυτοκρατορία. Επέτειος, παράλληλα, ενάρξεως της ζοφερής περιόδου της υποδουλώσεως του ελληνικού έθνους, καθώς και άλλων λαών της ΝΑ Ευρώπης, στην οθωμανική εξουσία, στις δυνάμεις της βαρβαρικής Ανατολής.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Βρέθηκε ο τάφος του Αριστοτέλους(;)

r8“Μια πολύ σημαντική αρχαιολογική έρευνα ολοκληρώθηκε και το συμπέρασμα που προέκυψε προκαλεί ενθουσιασμό καθώς, υπάρχουν πολύ σοβαρές ενδείξεις ότι βρέθηκε ο τάφος του Αριστοτέλους.

H σχετική ανακοίνωση για τον χώρο που στέγασε την τέφρα του φιλοσόφου, έγινε στη Θεσσαλονίκη, με την συμπλήρωση 2400 χρόνων από την γέννησή του και ενώπιον 250 αριστοτελιστών από όλο τον κόσμο…”

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

19η Μαΐου: Ημέρα μνήμης του ποντιακού Ελληνισμού – Η μόνη αληθινή δικαίωση των θυμάτων είναι η ΕΚΔΙΚΗΣΗ!

antartis-2-270x180Η 19η Μαΐου έχει εδώ και χρόνια καθιερωθεί ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, που βίωσαν απερίγραπτους διωγμούς, εκτοπίσεις, δηώσεις και σφαγές, θύματα της τουρκικής βαρβαρότητος και της πολιτικής εθνοκαθάρσεων, αρχικώς της οθωμανικής και εν συνεχεία της κεμαλικής διοικήσεως, που συστηματικά επεδίωξαν την εξόντωση του Ελληνισμού της Ανατολής.

Ωστόσο, είναι ευδιάκριτη, εσχάτως, η διάθεση των κυβερνώντων εθνομηδενιστών (π.χ. δηλώσεις Φίλη, κλπ) να αμβλυνθεί, υποβαθμιστεί (ή και αμφισβητηθεί) η ιστορικότης των δραματικών εκείνων γεγονότων των αρχών του 20ου αιώνος, που οδήγησαν στον βίαιο ξεριζωμό του ποντιακού Ελληνισμού από τις πατρογονικές του εστίες.

Αν και είναι δύσκολο να διεισδύσει κανείς στους διαταραγμένους νόες και τον νοσηρό ψυχισμό των ανθελλήνων (της κυβερνώσας αριστερίζουσας συνομοταξίας συμπεριλαμβανομένων), ένας τουλάχιστον λόγος που δύναται να ερμηνεύσει την επιχειρούμενη υποβάθμιση της επετείου, πιθανότατα συνδέεται με την μύχια επιθυμία των πάσης φύσεως (ελληνόφωνων) ανθελλήνων-τουρκολάγνων να ικανοποιήσουν παραλλήλως τους …«περιούσιους»,

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

20ὴ Ἀπριλίου 1889 – 20ὴ Ἀπριλίου 2016

hitler_painting_96dpiΓιὰ μιὰν ἀκόμη φορὰν ἀνακυκλοῦται ἡ ἀπαράγραπτος σημερινὴ ἐπέτειος Μνήμης τῶν ἀνὰ τὸν κόσμον ἐθνικοσοσιαλιστῶν· μία ἐπέτειος ἐπὶ τῆς ὁποίας πάντως μποροῦμε καὶ μὲ τοὺς πλέον ἀντιδιαμετρικῶς ἀντιθέτους ἐχθρούς μας νὰ ὁμονοήσουμε ὅτι συνοψίζει συμβολικῶς μίαν, παροξυσμικῶς ἤδη ἐπικαιροποιημένην, ἀντιπαράθεσιν τῶν 2 συγκεντρωτικῶν πόλων τοῦ παγκοσμίου γίγνεσθαι: ἀφ᾿ ἑνὸς μὲν τῶν ξεχυλωμένων δολίων κηρύκων τῆς “ἀνοικτότητος” πρὸς πάντα εἰσβολέα, τῆς “ἀνεκτικότητος” πρὸς κάθε παράγοντα ἐσωτερικῆς μας ψυχονοητικῆς/ἐθνοφυλετικῆς ἀποδομήσεως καὶ Καταρρεύσεως, Αὐταναιρέσεως καὶ αὐθυποταγῆς εἰς τοὺς διαβολικῶς μειδιῶντας αὐθέντας τῆς σχετικῆς “πολιτικῆς ὀρθότητος”, μετὰ παραλλήλου “ἱερᾶς” σημιτοταλιμπανικοῦ τύπου τυφλῆς μισαλλοδοξίας κατὰ πάσης ἐπικινδύνου ἐλευθέρας σκέψεως, ἐλευθέρου αὐτοπροσδιορισμοῦ καὶ συγκεκροτημένης ἀμφισβητήσεως, ἀφ᾿ ἑτέρου δὲ τῶν ἀληθῶν ἐνσαρκωτῶν αὐτῆς τῆς τελευταίας, ἐκ τῶν πραγμάτων συγκροτούντων τὸν θετικὸν πόλον τῆς Κοσμικῆς Ἀνελίξεως!

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Σελίδες από την Επανάσταση.

Georgakis_Olympios_Greek_FighterΑτελείωτα τα ηρωικά γεγονότα και οι σελίδες δόξης που κοσμούν τους αγώνες των αρίστων του Έθνους εναντίον των Οθωμανών κατά την μεγάλην Εθνεγερσία του 1821. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήθους, αντρειοσύνης και ελευθέρου πνεύματος αποτελεί η θυσία του Γιωργάκη Ολυμπίου στην μονή Σέκου στην Μολδοβλαχία, όταν μαζί με 11 παλληκάρια και μετά από 14 μέρες πολιορκίας από 10.000 Τούρκους ανατίναξε την μονή, λαμπρύνοντας έτσι και με την πράξη του αυτή το Πάνθεον των ηρώων του Έθνους.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ὁ τηρητὴς τῆς Παραδόσεως Ἰουλιανὸς καὶ ἡ χριστιανικὴ ψευδολογία.

JulianΖούμε σε μια εποχή κατά την οποία η προαιώνια σύγκρουση της Ευρώπης – της Ευρώπης ως λίκνου του Λευκού Ανθρώπου και του Πολιτισμού – με την ασιατική βαρβαρότητα και τον μεσανατολικό σκοταδισμό, βρίσκεται σε μία κρίσιμη, κοσμοϊστορική, καμπή. Σε τέτοιες εποχές οφείλουμε να ανακαλούμε στην μνήμη μας τις μορφές εκείνες της ευρωπαϊκής ιστορίας που σήκωσαν, σε διαφορετικές εποχές, το βάρος του αγώνος υπέρ της επιβιώσεως της φυλής μας και του παραδοσιακού ευρωπαϊκού πολιτισμού. Μία τέτοια ιστορική μορφή ανυπερβλήτου μεγαλείου ήταν αναμφιβόλως ο Μέγας Ιουλιανός, αυτοκράτωρ, στρατηγός και φιλόσοφος.

Με αφορμή την εκκίνηση της εκστρατείας του Ιουλιανού στην Ανατολή, τέτοιες μέρες του έτους 363 (που διεκόπη με τον θάνατό του – ή μάλλον την ύπουλη δολοφονία του – κατά την διάρκεια της μάχης), αξίζει να θυμηθούμε κάποια σημεία του εντόνου, αν και τραγικώς συντόμου, βίου, του σπουδαίου αυτού Ανδρός.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ἡ θεία Φωτιὰ τῆς καταστροφῆς και τῆς ψυχῆς τῆς Δημιουργίας.

xarama_2Μέχρι της επιβολής της κοσμοθεωρίας του “θείου βρέφους” και των άλλων μεσανατολικών θρησκειών στους Αρίους λαούς, η αίσθηση της θειότητος της φλόγας ήταν κοινό σημείο όλων των Αρίων λαών, με περισσότερο ίσως γνωστή την πυρολατρία στους ζωροάστρες Πέρσες. Το Πῦρ ήταν στὸν Ηράκλειτο η εικόνα του Όντος, του Ενός· η ιερά εστία έκαιγε πάντα, πράγμα που επεβίωσε και μετά την επέλαση του ιουδαιοχριστιανισμού στην λαϊκή παράδοση και υιοθετήθηκε και από την εκκλησία (κατά την δολία της συγκρητιστική στρατηγική διεισδύσεως).
Γενικώς, όμως, με την έλευση του χριστιανισμού (στην Ευρώπη) και εν συνεχεία του Ισλάμ (στην Περσία), και γενικώτερα με την μόλυνση της αρίας ψυχής από τους μεσανατολικούς ψυχικούς εισβολείς (οι οποίοι άνοιξαν τον δρόμο και για την μετέπειτα φυσική εισβολή, όπως μάλιστα διαπιστώνεται σήμερα), η λατρεία αυτή χαρακτηρίστηκε ως “ειδωλολατρία”, αφού εκπορευόταν από την ίδια ψυχή που γέννησε το ολυμπιακό πάνθεον αλλά και, φυσικά, επειδή ήταν συνυφασμένη με μία στάση ζωής η οποία, ούσα βαθύτατα πνευματική και υπερβατική, δεν θα μπορούσε να έχει καμμία σχέση με τις (υπό τον αποστεωμένο ψευδομεταφυσικό, μαγικοθαυματουργικό τους μανδύα) υλιστικές και αποκλειστικώς ατομικιστικές (ακόμη και με την υστεροβουλία της ατομικής “σωτηρίας”) εστιάσεις των μεσανατολικών εισβολέων.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Επέτειοι γεννήσεως σημαντικών Ελλήνων.

Bundesarchiv_Bild_183-G00178,_Berlin,_Olympiade,_Spyridon_LouisΣαν χθες, 12 Ιανουαρίου του 1873, γεννήθηκε ο θρυλικός δρομέας Σπυρίδων Λούης, πρώτος νικητής του μαραθωνίου δρόμου που εισήχθη ως αγώνισμα στους πρώτους συγχρόνους Ολυμπιακούς αγώνες, οι οποίοι τελέσθηκαν στο παναθηναϊκό στάδιο των Αθηνών το 1896. Το αγώνισμα του μαραθωνίου, στο οποίο με τρόπο ανέλπιστο πρώτευσε τότε ο Λούης, καθιερώθηκε εις ανάμνησιν της διαδρομής του αρχαίου ημεροδρόμου (στρατιωτικού αγγελιοφόρου) ο οποίος μετέφερε στον λαό της αρχαίας Αθήνας το μήνυμα της νίκης των αθηναϊκών στρατευμάτων εναντίον των Spyros_Louis-Hitlerπερσικών δυνάμεων, μετά την θριαμβευτική για να ελληνικά όπλα και κοσμοϊστορικής σημασίας για την μοίρα Ελλάδος και της Ευρώπης, μάχη του Μαραθώνος, το 490 π.Χ.
Η λιτή και τραχιά φυσιογνωμία του Λούη, ενός απλού νερουλά από το Μαρούσι, αποτελεί εικόνα μίας Ελλάδος που χάνεται, μίας Ελλάδος που πρέπει να αναγεννηθεί!
Σαν σήμερα, 13 Ιανουαρίου του 1859, γεννήθηκε ο αξεπέραστος βάρδος του νέου Ελληνισμού, ο κορυφαίος Έλλην ποιητής, Κωστής Παλαμάς. Το έργο του, πραγματικά μοναδικό σε πλούτο νοημάτων και εκφραστική δύναμη. Ο λόγος του συγκλονιστικός. Εκφράζει όσο τίποτε άλλο την ψυχή της ΑΙΩΝΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ! Για να συνδέσουμε την μία επέτειο με την άλλη, ας θυμηθούμε ένα χαρακτηριστικό δείγμα παλαμικού λόγου, τον ολυμπιακό ύμνο, του οποίου τους στίχους έγραψε ο μεγάλος αυτός εθνικός ποιητής:[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

915d0-kostis-palamas

ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ

μαθητές τούβλα

 

Κατἀ την μακραίωνα ιστορία του Ελληνικού Γένους διαδραματίστηκαν αμέτρητες συγκρούσεις τόσο στα πεδία των μαχών, όσο και σ΄ αυτά του πνεύματος, ώστε σήμερα η λεγομένη αρχαία ελληνική σκέψι να θεωρείται η κορωνίς του ευρωπαϊκού πολιτισμού, ακόμη δε και παγκόσμιο σημείο αναφοράς, μιας και ο λευκός άνθρωπος εξαπλώθηκε με το «σπαθί και το αλέτρι» σ΄όλες τις γωνιές του πλανήτη.

Συνεπώς, λοιπόν, το ν’ αναφερόμαστε σε ιστορικές επετείους της Ελληνικής Ιστορίας βοηθά στην μνήμη και την επίγνωσι της αυθεντικής ελληνικότητος. Ωστόσο το πλήθος και η ποικιλία των γεγονότων ανά τους αιώνες είναι τόσο μεγάλα, που μοιραίως είτε θα αδικήσουμε κάποιο είτε θα λησμονήσουμε ένα έτερο.

Επιλέξαμε να αναφέρουμε μια μαύρη επέτειο της πολύ προσφάτου ιστορίας μας, όπου δυστυχώς δεν χρειάστηκε να διεξαχθεί καμμία μάχη στο πεδίο της τιμής, ωστόσο το πλήγμα που εδόθη στον πυρήνα της ελληνικής ψυχής ήταν τόσο ισχυρό, που βιώνουμε τα αποτελέσματά του ευκρινώς στις μέρες μας. Ας εξηγηθούμε λοιπόν…[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Κοράνιο & Ισλάμ. (Παρουσίαση βασικών σημείων της διαλέξεως της 22ας Νοεμβρίου)

Εκδήλωση Στον χώρο της Μέσης Ανατολής οι εντάσεις ενισχύονται, όχι μόνο λόγω του συριακού εμφυλίου, στον οποίο έχουν εμπλακεί άμεσα τόσο οι γειτονικές χώρες (Τουρκία, Ιράν) όσο και οι μεγάλες δυνάμεις της διεθνούς σκηνής (ΗΠΑ, Ρωσία, Γαλλία, Βρετανία, κλπ), αλλά και λόγω της προσφάτου κλιμακώσεως της ενδομουσουλμανικής αντιπαραθέσεως μεταξύ Σουνιτών και Σιτών, με την διπλωματική – και όχι μόνο (Υεμένη) – σύγκρουση της σουνιτικής Σαουδικής Αραβίας με το σιιτικό Ιράν.
Την ίδια ώρα, στην Ευρώπη, τα κύματα των μουσουλμάνων εποίκων (έχοντας είτε τον πλαστό και ψευδεπίγραφο τίτλο του «πρόσφυγα», είτε εκείνον του οικονομικού μετανάστη) συνεχίζουν να συρρέουν μαζικώς και ενώ εκβιάζουν (με την βοήθεια «αλληλέγγυων» αριστεριστών, λιμπεραλιστών και μ.μ.ε.) τον οίκτο των Ευρωπαίων, παράλληλα προκαλούν το κοινό αίσθημα με συνεχή περιστατικά σεξουαλικών παρενοχλήσεων, βιασμών, δολοφονιών και τρομοκρατία, απαιτώντας ιταμώς «σεβασμό» της βαρβαρικής κουλτούρας τους.
Κατόπιν παρακλήσεως πολλών φίλων που δεν κατόρθωσαν να παραστούν, δημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο που αποτελεί παρουσίαση των κυριοτέρων σημείων της κεντρικής διαλέξεως από την εκδήλωση με τίτλο “Το Κοράνιο και η Αριοευρωπαϊκή ενατένιση” η οποία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2015, στα γραφεία της οργανώσεως Αθηνών του ΑΡΜΑτος:[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Η μεγάλη απάτη της “εξέγερσης” του πολυτεχνείου: ο γενέθλιος μύθος της μεταπολιτευτικής φαυλοκρατίας…

ImageHandler.ashx

 Υπέστημεν και φέτος το τρομερό μαρτύριο του από τηλεοράσεως και ραδιοφώνου προπαγανδιστικού σφυροκοπήματος ετήσιας κομμουνιστικής ψευδολογίας, με αφορμή το για πολλοστή φορά παίξιμο των χιλιοπαιγμένων παραφώνων κασετών με τις μυθιστορηματικές διηγήσεις και τα αφιερωματικά «ντοκιμαντέρ», τα σχετικά με τον γενέθλιο μύθο της μεταπολιτευτικής φαυλοκρατίας: το ΠΑΡΑΜΥΘΙ της «ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ» του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ. Πρόκειται για την χονδροειδέστερη συρραφή ανακυκλούμενων τερατωδών ψευδολογιών στην νεότερη ελληνική ιστορία! Που επαληθεύει με παταγώδη τρόπο την παρατήρηση σύμφωνα με την οποία, όσο πιο χονδροκομμένο είναι ένα ψεύδος τόσο πιο εύκολα γίνεται πιστευτό από τις μάζες των αφελών, όσο και αν «μπάζει» από παντού…

  Ψεύδος 1ο : Η «εξέγερση του πολυτεχνείου» έριξε την χούντα»: – Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου όχι μόνο δεν οδήγησαν σε πτώση του στρατιωτικού καθεστώτος αλλά απετέλεσαν καταλύτη για την αντικατάσταση του, πιο ήπιου και αποδεδειγμένα (με βάση πρόσφατες αποκαλύψεις που προέκυψαν από έρευνες σε κρατικά αρχεία) ακολουθούντος ανεξάρτητη από τις ΗΠΑ πολιτική, Παπαδόπουλου (π.χ. ηρνείτο σταθερά να παράσχει διευκολύνσεις χρήσης ελληνικών στρατιωτικών βάσεων σε ΗΠΑ, Ισραήλ), από τον πολύ σκληρότερο και ακραιφνώς (και αφελέστατα) αμερικανόδουλο Ιωαννίδη.

  Ψεύδος 2ο : Οι νεκροί» του Πολυτεχνείου:[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Tί συμβαίνει με τους «παράτυπους μετανάστες»;

les-708Ας αρχίσουμε την έρευνά μας για το σύγχρονο θέμα των «παρατύπων μεταναστών και προσφύγων» θέτοντας ένα πραγματικά απλούστατο, πνευματικό κατά βάση, ερώτημα, το οποίο όμως θα αποτελέσει πνευματική βάση και αφόρμηση στην όλη μας διερευνητική προσπάθεια. Γιατί εν έτει 2015 συμβαίνει αυτό το φαινόμενο; Αν θέλουμε να παραλληλίσουμε το σύγχρονο φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης με ένα ιστορικό ανάλογο, θα πηγαίναμε νοερά στον 5ο αι. μ.Χ. όταν, εκτός των άλλων δεν υπήρχαν νόμοι, στοιχείο που προφανώς συνέτεινε στην εξέλιξη του φαινομένου της μετανάστευσης των λαών. Συγκεκριμένα τον 5ο αι. μ.Χ. γερμανικά φύλα, λόγω της υποχώρησης του εμπορίου και της επιστροφής σε φυσικές μορφές οικονομίας, πλημμύρισαν τα εδάφη της πάλαι ποτέ ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και σταδιακά τα κατέκτησαν, αφομοιούμενοι θρησκευτικά και πολιτειακά με τους Ρωμαίους, οδηγούμενοι τελικά στην ίδρυση της μεγάλης “Αγίας Γερμανικής Αυτοκρατορίας”. Ας δούμε λίγο την ιστορική αναλογία ανάμεσα σε όλες τις μεταναστεύσεις, ερευνώντας τους όρους «υποχώρηση του εμπορίου, ανάπτυξη της φυσικής οικονομίας».[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΙ ΠΡΟΜΑΧΟΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

MAKEDONOMAXOI-AGRAS Ο Μακεδονικός Αγώνας, αποτιμώμενος στην εποχή μας μετά από πολλά χρόνια λήθης εκ μέρους του ανθελληνικού κράτους, υπήρξε το μεγαλύτερο έπος του ελληνισμού μετά τον Αγώνα της Εθνικής Παλιγγενεσίας.

 Αυτός ο Αγώνας ωστόσο υποτιμήθηκε, παρασιωπήθηκε και παραποιήθηκε όσο ουδείς άλλος επί τόσο πολύ χρόνο από το επίσημο κράτος και την πρωτεύουσά του – το κέντρο όλων των αποφάσεων. Μόνον ο Ίων Δραγούμης με τα βιβλία του, η Πηνελόπη Δέλτα με «Τα μυστικά του Βάλτου», ο Γεώργιος Μόδης με τις «Μακεδονικές Ιστορίες» του και η Ναταλία Μελά με τα γράμματα του Παύλου κράτησαν άσβεστη την φλόγα της μνήμης.

 Στην συντριπτική πλειοψηφία τους οι γηγενείς Μακεδόνες ήρωες και μάρτυρες του Αγώνος βυθίστηκαν στην λησμονιά – και μετά έναν αιώνα αφέθηκαν άγνωστοι έως τις μέρες μας.

 Έτσι η ανθρωπογεωγραφία του Αγώνος παραμένει ανολοκλήρωτη. Επίσης εμπεδώνεται η ψευδής εντύπωση ότι ο Μακεδονικός Αγώνας υπήρξε υπόθεση σχετικά ολίγων, που οι περισσότεροί τους μάλιστα ανήλθαν στην Μακεδονία από την λοιπή Ελλάδα και αγωνίσθηκαν για την Μακεδονία, σχεδόν ερήμην των Μακεδόνων!

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

«Σεπτεμβριανά» – Ἡ ἐξόντωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ BINTEO: ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΡΤ

  Την νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου του 1955 έλαβαν χώρα στην Κωνσταντινούπολη μία σειρά οργανωμένων δολοφονιών, επιθέσεων, βιασμών, κακοποιήσεων, λεηλασιών και δηώσεων με στόχο την Ελληνική κοινότητα. Το οργανωμένο αυτό σχέδιο εξοντώσεως του Ελληνισμού της Πόλεως χαράχθηκε στην λαϊκή μνήμη ως «Σεπτεμβριανά». Η γνωστή και διαχρονικώς απαράλλακτη τουρκική θηριωδία, πλήρως σχεδιασμένη και οργανωμένη, όπως απέδειξε η ιστορική έρευνα από την τότε κυβέρνηση Μεντερές, κατάφερε να πλήξει καίρια, τόσο οικονομικά όσο και ηθικά, το εναπομείναν ελληνικό στοιχείο, του οποίου ένα σημαντικό τμήμα, βιαίως ξεριζωμένο, στράφηκε προς την ηπειρωτική Ελλάδα. 093

  Ωστόσο, ο Σεπτέμβριος του 1955 υπήρξε απλώς η αποκορύφωση μίας συστηματικής εξοντώσεως η οποία είχε ξεκινήσει ήδη από την επομένη της υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάννης στις 24 Ιουλίου του 1923. Βάσει της συνθήκης, εξαιρέθηκαν από τις συμφωνηθείσες μετακινήσεις πληθυσμών οι Έλληνες της Κωνσταντινουπόλεως καθώς και κάποιων περιχώρων αυτής, οι οποίοι μαζί με τους κατοίκους της Ίμβρου και της Τενέδου, οι οποίοι επίσης είχαν εξαιρεθεί, θα αντιμετωπίζονταν ευνοϊκά και θα προστατεύονταν ως επισήμως ανεγνωρισμένη μειονότης από το τουρκικό κράτος. Όπως έδειξε η ιστορία, η «ευνοϊκή» αυτή μεταχείριση περιελάμβανε: απελάσεις σημαντικών προσωπικοτήτων, απαγορεύσεις ασκήσεως επαγγελμάτων, κοινωνικούς αποκλεισμούς, κατασχέσεις, ανοχή σε βιαιοπραγίες εναντίων Ελλήνων και πλήθος ακόμη κινήσεων όπως το «βαρλίκι», η υπέρογκη δηλαδή φορολόγηση της ελληνικής περιουσίας. Όλα δηλαδή όσα καταπατούσαν πλήρως την συνθήκη[…][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Xριστιανομουσουλμανισμός: η νέα οικουμενική θρησκεία.

Θα μπορούσαμε να αρχίσουμε την έρευνά μας διατυπώνοντας ένα απλούστατο ερώτημα: Ποιος ο ρόλος της Ελλάδος στη σύγχρονη Ευρώπη; Αυτό το ερώτημα φαντάζει πολύ ηθικό. Πριν την ηθική υπάρχει η γνωσιολογία. Άρα θα πρέπει να ξεκινήσουμε από άλλο ερώτημα: Ποια Ευρώπη ετοιμάζεται και ποια Ελλάδα προετοιμάζεται να υποβιβασθεί σε αυτή την Ευρώπη; Υποερωτήματα πολλά. Έχουμε άραγε αναρωτηθεί ότι όλα υπόκεινται σε ένα κεντρικό σχέδιο, ότι όλοι – Έλληνες και Ευρωπαίοι κυβερνώντες – είναι μέρος αυτού του σχεδίου, το οποίο απλά έχει ως προμετωπίδα την οικονομία προκειμένου να ελέγχει τις μάζες τη στιγμή κατά την οποία κρυφά και ύπουλα προωθούνται εξουσιαστικές και γεωπολιτικές αλλαγές;

 Ας υπενθυμίσουμε και πάλι τα δύο κυρίαρχα πολιτικοοικονομικά συστήματα τα οποία χτίζουν το οικονομικό και πολιτειακό προφίλ της σύγχρονης Eυρώπης. Η αστική δεξιά και η προλεταριακή αριστερά, τα οποία κυβέρνησαν την Ελλάδα από το 1974 έως το πρώτο τέταρτο του 21ου αι. (περίπου). Αυτό το οποίο θα πρέπει οπωσδήποτε να σημειώσουμε είναι ότι η σημερινή Ευρώπη είναι δημιούργημα των νικητών του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Εάν σκεφθούμε ότι οι νικητές ήταν κυρίως οι Αμερικανοί, οι Άγγλοι και οι Σοβιετικοί, θα καταλάβουμε ότι η αστική δεξιά (η οποία στη χώρα μας αντιπροσωπεύθηκε από τη Ν.Δ. και το πασόκ) είναι ο ένας πόλος επάνω στον οποίο στηρίχθηκε το όραμα της Ευρώπης των νικητών του Β΄ παγκοσμίου πολέμου.[…][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Οι πραγματικοί δοσίλογοι.

Είναι κοινό γνώρισμα των αριστεριστών αλλά και διαφόρων δημοκρατικών μέσων ενημερώσεως η χρήσις του όρου “δοσίλογος” και ιδιαιτέρως του χαρακτηρισμού “Γερμανοτσολιάς”. Την σήμερον ημέρα παρατηρείται, επί παραδείγματι, στελέχη και οπαδοί της κυβερνήσεως να αποκαλούν “Γερμανοτσολιάδες” τους φιλομνημονιακούς πολιτικούς αλλά και δημοσιογράφοι να χρησιμοποιούν τις προαναφερθείσες λέξεις ως συνώνυμες του προδότου.

 Το ιστορικόν περίβλημα του όρου δοσίλογος έχει τις ρίζες του στην μετακατοχικήν Ελλάδα, όταν και εδικάσθησαν τα μέλη των κατοχικών κυβερνητικών σχηματισμών καθώς και μια σειρά άλλων προσώπων, συμπεριλαμβανομένων των αρχών της τότε Ειδικής Ασφαλείας καθώς και μιας σειράς δημοσίων προσώπων, που κρίθηκαν υπόδικοι ως συνεργάτες του κατακτητού εις βάρος της Ελλάδος.[…][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΠΡΟΔΟΣΙΑ 1974 ΚΑΙ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΙΣ – Ἡ Προδοσία γεννοβολάει Προδοσίαν!

Σὰν σήμερα, τὴν 20ὴν Ἰουλίου 1974, στὰ πλαίσια ἑνὸς σκοτεινοῦ προδοτικοῦ σχεδίου συνεννοήσεως, ἐξεκίνησεν ὁ “Ἀττίλας” τὴν βάρβαρη κι ἀνταξίαν τῶν μογγολικῶν παραδόσεων εἰσβολήν του στὴν Κύπρο. Κατ᾿ ἐκείνην οἱ “Ἕλληνες” προδόται συνέπραττον μετὰ τῶν Τούρκων, μὲ ἀντάλλαγμα τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς τὴν … ποθητὴν ἐπάνοδον τῆς κυνοβουλευτικῆς Δεινοκρατίας εἰς τὴν Πατρίδα μας, τὴν γνωστὴν ὡς “Μεταπολίτευσιν”…
Προδοσία σχεδὸν ἀπροκάλυπτος: τὴν προτεραίαν τῆς εἰσβολῆς, ὁ δόλιος ῥασοφόρος πολιτικάντης Μακάριος εἶχεν ἀπὸ τοῦ βήματος τοῦ ἐκτάκτως ἐπὶ τούτῳ συγκληθέντος Συμβουλίου Ἀσφαλείας τοῦ Ο.Η.Ε. κυριολεκτικῶς προσκαλέσει καὶ παρακαλέσει τοὺς Τούρκους νὰ εἰσβάλουν ἀμέσως, διότι “ἡ Ἑλλὰς τὸ εἶχεν ἤδη πράξει”, ὅπως ὁ ἴδιος θρασύτατα ἡρμήνευσε πρὸ τῆς διεθνοῦς κοινότητος τὴν ἀνατροπήν του καὶ τὸν διορισμὸν τοῦ ἥρωος Νικολάου Σαμψὼν τὴν 15ην Ἰουλίου (βλ. http://www.armahellas.com/?p=22670), ἐπικαλούμενος καὶ τὰς προδοτικὰς συμφωνίας Ζυρίχης-Λονδίνου τοῦ ἐθνοπροδότου Κ. Καραμανλῆ, βάσει τῶν ὁποίων ἡ Τουρκία διὰ πρώτην φορὰν εἰσήγετο ὡς ἰσότιμος διαπραγματευτὴς εἰς τὰς ἑλληνοβρεττανικὰς συνομιλίας, ἰσοτίμως καθισταμένη καὶ “ἐγγυητρία δύναμις” (οἱ Τουρκοκύπριοι ἀπετέλουν τότε μόλις τὸ 18% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Κύπρου).
Σκοτεινὰ ὑπερατλαντικὰ κέντρα (ὑπὸ τὸν ἑβραῖον ὑπουργὸν ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ Henry Kissinger), ὁμοῦ μετὰ τῆς ἰσραηλινῆς ΜΟΣΑΝΤ, κατηύθυναν τὰ νήματα καί, κυρίως, τὰ ἀμέσως ἐμπλεκόμενα ἀνδρείκελά των, ἤτοι τὴν τότε προδοτικὴν ἡγεσίαν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, πρώτιστα δὲ τὸν συνωμότην ἀρχηγὸν Ναυτικοῦ Πέτρον Ἀραπάκην, τὸν ἐφιαλτικὸν ἀρχηγὸν ΓΕΕΘΑ Γρηγ. Μπονᾶνον καὶ τὸν συνωμότην ἀρχηγὸν Ἀεροπορίας Παπανικολάου, εἰς τὴν συνειδητὴν παθητικότητα πρὸ τῆς ἐκτυλισσομένης τουρκικῆς εἰσβολῆς, προκειμένου νὰ ἀφεθῇ νὰ ἐκτυλιχθῇ ἡ ἐθνικὴ συμφορὰ ὥστε, ἐν μέσῳ ταύτης, νὰ ὑπαναστρέψῃ ὁ κυνοβουλευτικὸς συρφετὸς καὶ ἡ διεφθαρμένη του ἀκολουθία, ὑπὸ τὸν Κ. Καραμανλῆν, εἰς τὴν ἀπὸ τοῦ 1967 ἀπολεσθεῖσαν “λείαν” του…