Βλέποντας το δέντρο (το δράμα των ναυαγών) και χάνοντας το δάσος (την εξελισσόμενη γενοκτονία των ευρωπαϊκών λαών).
Τα τελευταία γεγονότα και η φενάκη της «δημοκρατίας».
«Τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι;»
Το Ισραήλ στέλνει τα «απορρίμματά» του στην Σουηδία.
Για μία ακόμα φορά το σουηδικό κράτος έδειξε το «ανθρωπιστικό» του πρόσωπο υποδεχόμενο ,αρχικώς, μερικές δεκάδες προσφύγων από την Ερυθραία, τους οποίους φρόντισε με πολύ συνοπτικές διαδικασίες να ξεφορτωθεί το Ισραήλ, αφού όπως αναφέρουν εβραίοι αξιωματούχοι “το κράτος του Ισραήλ δεν μπορεί να απορροφήσει τους δεκάδες χιλιάδες Αφρικανών μεταναστών/προσφύγων καθώς θα επηρεαστεί η εβραϊκή φύση του κράτους…”.Για την σουηδική και κατ’επέκταση ευρωπαϊκή φύση ούτε λόγος.
Αναρχοκομμουνιστές τρομοκράτες ή ο ένοπλος παρακρατικός βραχίονας ενός γενιτσαρικού Συστήματος;
Σκέψεις στο κατώφλι του νέου έτους: Υπερβαίνοντας “εθνοκοινωνικά” την διαίρεση “δεξιά-αριστερά”
Τα μέλη του ΑΡΜΑτος τίμησαν την Ημέρα του Ανικήτου Ηλίου
Χειμερινό ηλιοστάσιο χθες και, όπως κάθε χρόνο, τα μέλη του Άρματος τίμησαν την Ημέρα του Ανικήτου Ηλίου (φέτος, σε δύο ταυτόχρονες τελετές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη), μένοντας πιστοί στις μακραίωνες αριοευρωπαϊκές παραδόσεις των Ελλήνων, οι ρίζες των οποίων χάνονται στα βάθη της προϊστορίας, συνδέοντας το έθνος μας με τα υπόλοιπα αδελφά ευρωπαϊκά έθνη που ανέκαθεν αναγνώριζαν τον ήλιο όχι μόνο ως την πηγή του φυσικού φωτός, την πηγή της ζωής αλλά και ως αρχέτυπο του πνευματικού φωτός, ως σύμβολο της εσωτερικής ενεργείας, της γνώσεως, της σοφίας, της αληθείας.
Το χειμερινό ηλιοτρόπιο θυμίζει σε όλους μας, καθώς και σε όλους τους συντρόφους μας απανταχού της γης, την κοσμική τάξη, την αιώνια ανακύκλιση, την ατραπό του μυστικού μας πεπρωμένου!
Στὴν μάχη τοῦ ἀνικήτου μας Ἡλίου…
Το Χειμερινό Ηλιοστάσιο.
Ανάμεσα στις “συνηθισμένες” ημέρες του έτους, στις οποίες ο σημερινός άνθρωπος δεν δίνει την δέουσα σημασία, θεωρώντας τες μέρος της ρουτίνας της καθημερινότητος, υπάρχουν ορισμένες ιδιαίτερες ημέρες, όπως η σημερινή, που λόγω της κοσμικής τους σημασίας, σηματοδοτούν αφενός αστρονομικά γεγονότα, ταυτόχρονα όμως οδηγούν σε εσωτερική ανάταση, την οποία ορισμένοι μόνο έχουν την ικανότητα να συναισθάνονται.Μπορεί λοιπόν για τις σημερινές κοινωνίες,όπως έχουν διαμορφωθεί, η 21η Δεκεμβρίου,φαινομενικά να μη συμβολίζει τίποτε, στην Ευρώπη όμως των μεγάλων πολιτισμών,των εθνών και των ανθρώπων, στις εποχές των πολεμιστών και των φιλοσόφων, καθώς και στην Ευρώπη που εμείς οραματιζόμαστε, η 21η Δεκεμβρίου δεν είναι μία καθημερινή μέρα, αλλά μία γιορτή με τεράστια σημασία. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Η άγνωστη στο ευρύ κοινό συντελούμενη γενοκτονία των ευρωπαϊκής καταγωγής αγροτών της Νοτίου Αφρικής (Boers), από το καθεστώς του αρχιεγκληματία Μαντέλα.
Σε συνέχεια της προηγούμενης αναφοράς μας σχετικά με την πρόσφατη κηδεία του «αγωνιστή» Μαντέλα θα θέλαμε να θυμίσουμε ορισμένες «λεπτομέρειες» της επιμελώς αποσιωπουμένης στο ευρύ κοινό (εκ μέρους των κρατούντων μ.μ.ε.) συντελουμένης γενοκτονίας εις βάρος των εναπομεινάντων λευκών ευρωπαϊκής καταγωγής αγροτών της Ν. Αφρικής, με ανεξέλεγκτες συμμορίες νέγρων εγκληματιών κατσαπλιάδων που λυμαίνονται την χώρα στον ρόλο των φυσικών αυτουργών…
Η τραγωδία μιας εκτός Ευρώπης ευρωπαϊκής πατρίδας (με αφορμή τον θάνατο του εγκληματία Μαντέλα)
Mε αφορμή τον πρόσφατο θάνατο του Νέλσον Μαντέλα, η κοινή γνώμη βομβαρδίστηκε επί σειρά ημερών με μεγαλόστομες αναφορές, εκτενή αφιερώματα κλπ, κλπ, για τον «μεγάλο αγωνιστή», του οποίου η κηδεία εξελίχθηκε σε διεθνές γεγονός, αφού πάμπολλοι ήταν οι ηγέτες από διάφορες χώρες του κόσμου που
συνέρρευσαν στη Ν. Αφρική προκειμένου να παραστούν σ΄ αυτή. Παρέλειψαν βέβαια τα τηλεοπτικά δελτία να αναφερθούν σε λεπτομέρειες από τον βίο και την δράση του Μαντέλα, ως τρομοκράτη και δολοφόνου, κυρίως όμως, παρέλειψαν να αναφερθούν στα θαυμαστά αποτελέσματα του «αγώνα» του Μαντέλα κατά του «απαρτχάιντ», όταν, μετά την πτώση του καθεστώτος διακυβερνήσεως της Νοτίου Αφρικής από τους λευκούς και την επακόλουθη ανάληψη της διακυβέρνησης από τους μαύρους, η χώρα οδηγήθηκε τάχιστα, εντός ολίγων ετών, σε χαοτική κατάσταση..






