Τὸ ἀβυσσαλέον ἰουδαϊκόν-ταλμουδικὸν ἐναντίον του μῖσος ἔχει δυστυχῶς πλήρως συσκοτίσει καὶ δηλητηριάσει τὴν κρίσιν, τὴν σκέψιν καὶ τὰ συναισθήματα τοῦ μεταπολεμικοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου, κατὰ τρόπον ποὺ αὐτὸ ἐχρησίμευσεν εἰς τοὺς ἀστροφόρους πράκτορας τοῦ ἐνεργοῦ Θανάτου νὰ τὸ χρησιμοποιήσουν ὡς ἐφαλτήριον διὰ τὴν ὁλικὴν, πλέον, ἐκρίζωσιν κάθε ὑγιοῦς ζωτικοῦ ἐνστίκτου, συναισθήματος καὶ σκέψεως, κάθε στοιχειώδους βιολογικῆς καὶ πνευματικῆς ἐρριζώσεως εἰς τὰ ἴδια νάματα καὶ πηγὰς Ζωῆς, Παραδόσεως καὶ Ὑπάρξεως.

 Τοιουτοτρόπως ἔχει ἡ Ζωή, ἡ ἰδία Ψυχὴ καὶ ἡ Παράδοσις ἀντικατασταθῆ ὑπὸ ψευδῶν ἐννοιῶν, τεχνητῶν ἀρχῶν, ἐκβαλλουσῶν εἰς μίαν ἠθικὴν αὐτοχειριασμοῦ τοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου ὡς εἴδους: αὐτοχειριασμοῦ μὲν ἀρχικῶς κατὰ τὸ βιοψυχικὸν καὶ νοητικὸν ἐπίπεδον συντελουμένου, ποὺ ὅμως τελικῶς, ἐπιτρέποντας μέσῳ τῶν ὀχλοκρατικῶν παγίδων τοῦ Συστήματος τὸν πλήρη στρατηγικὸν ἐξανδραποδισμὸν τῆς δημοκρατικῆς “πολιτικῆς”, ἄγει τάχιστα καὶ μετὰ μαθηματικῆς ἀκριβείας καὶ εἰς τὸν ῥιζικὸν βιολογικὸν ἀφανισμὸν τῶν εὐγενεστέρων εἰδῶν τῆς ἀνθρωπότητος καὶ δὴ τῆς Λευκῆς Φυλῆς συνολικῶς, καθὼς εἰς τὸ προσκήνιον ἀναδύεται ὁ πιθηκοτενὴς φαιὸς μαζάνθρωπος ὡς διάδοχος τῶν λευκῶν εὐρωπαίων, ὅπως προδιέγραψε ὁ ἰαπωνεβραῖος ἐλευθεροτέκτων Coudenhove-Kallergi, ὁραματιστὴς τῆς “Πανευρώπης” (1923, προγραμματικῆς του διακηρύξεως/σχεδιασμοῦ).

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]