20ὴ Ἀπριλίου 1889 – 20ὴ Ἀπριλίου 2016


126 ἔτη συμπληρώνονται σήμερα ἀπὸ τῆς γεννήσεως τοῦ, ἀναμφισβητήτως, πλέον πολυσυζητημένου ἀλλὰ καὶ πλέον κατασυκοφαντημένου καὶ διεστρεβλωμένου ἀνδρὸς τῆς συγχρόνου Ἱστορίας: τοῦ Ἀδόλφου Χίτλερ.
Τὸ ἀβυσσαλέον ἰουδαϊκόν-ταλμουδικὸν ἐναντίον του μῖσος ἔχει δυστυχῶς πλήρως συσκοτίσει καὶ δηλητηριάσει τὴν κρίσιν, τὴν σκέψιν καὶ τὰ συναισθήματα τοῦ μεταπολεμικοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου, κατὰ τρόπον ποὺ αὐτὸ ἐχρησίμευσεν εἰς τοὺς ἀστροφόρους πράκτορας τοῦ ἐνεργοῦ Θανάτου νὰ τὸ χρησιμοποιήσουν ὡς ἐφαλτήριον διὰ τὴν ὁλικὴν, πλέον, ἐκρίζωσιν κάθε ὑγιοῦς ζωτικοῦ ἐνστίκτου, συναισθήματος καὶ σκέψεως, κάθε στοιχειώδους βιολογικῆς καὶ πνευματικῆς ἐρριζώσεως εἰς τὰ ἴδια νάματα καὶ πηγὰς Ζωῆς, Παραδόσεως καὶ Ὑπάρξεως.
Τοιουτοτρόπως ἔχει ἡ Ζωή, ἡ ἰδία Ψυχὴ καὶ ἡ Παράδοσις ἀντικατασταθῆ ὑπὸ ψευδῶν ἐννοιῶν, τεχνητῶν ἀρχῶν, ἐκβαλλουσῶν εἰς μίαν ἠθικὴν αὐτοχειριασμοῦ τοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου ὡς εἴδους: αὐτοχειριασμοῦ μὲν ἀρχικῶς κατὰ τὸ βιοψυχικὸν καὶ νοητικὸν ἐπίπεδον συντελουμένου, ποὺ ὅμως τελικῶς, ἐπιτρέποντας μέσῳ τῶν ὀχλοκρατικῶν παγίδων τοῦ Συστήματος τὸν πλήρη στρατηγικὸν ἐξανδραποδισμὸν τῆς δημοκρατικῆς “πολιτικῆς”, ἄγει τάχιστα καὶ μετὰ μαθηματικῆς ἀκριβείας καὶ εἰς τὸν ῥιζικὸν βιολογικὸν ἀφανισμὸν τῶν εὐγενεστέρων εἰδῶν τῆς ἀνθρωπότητος καὶ δὴ τῆς Λευκῆς Φυλῆς συνολικῶς, καθὼς εἰς τὸ προσκήνιον ἀναδύεται ὁ πιθηκοτενὴς φαιὸς μαζάνθρωπος ὡς διάδοχος τῶν λευκῶν εὐρωπαίων, ὅπως προδιέγραψε ὁ ἰαπωνεβραῖος ἐλευθεροτέκτων Coudenhove-Kallergi, ὁραματιστὴς τῆς “Πανευρώπης” (1923, προγραμματικῆς του διακηρύξεως/σχεδιασμοῦ).
Ἔχουμε ὀλίγα τινὰ εἰς ἀπάντησιν τῆς πομπωδῶς ὀχλογλισχρώδους, καπήλως καὶ ψευδῶς “ἑλληνόφρονος”, ἤτοι “ἑλληναράδικης” τοποθετήσεως ἐν κυνοβουλίῳ τοῦ γνωστοῦ ἐκκεντρικοῦ ἐπιδειξιομανοῦς καὶ … ἐπαναστάτου τῆς ὑποταγῆς καὶ τῆς συμμορφώσεως Ζουράρι (αὐτοῦ ποὺ κατὰ τὸ παρελθὸν ἐχαρακτήρισε τὶς ὀριενταλικὲς κατανύξεις τοῦ Σφακιανάκη ὡς τραγούδια μέ … δωρικὴν χροιάν!!!), ἐν σχέσει πρὸς τὴν Γερμανίαν διὰ μέσου τῶν αἰώνων, τὴν ὁποίαν ἠθέλησεν ὄχι ἁπλῶς νὰ περιγράψῃ ὡς τὸν κακεντρεχῆ ἀπόλυτον καὶ … προαιώνιον δυνάστην μας, ἀναξίως οὕτω συρόμενος ὄπισθεν εὐτελῶν λαϊκιστικῶν παραχαράξεων – πρωτοστατούντων “ἀναλυτῶν” τῆς πεντάρας,[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Ὡς ΑΡΜΑ ἔχουμε χαράξει ἕνα Δρόμο πού, ὅσο κι ἂν πολιτικῶς καὶ χρονικῶς ἀποτελεῖ φυσικὴν συνέχειαν τοῦ παλαιοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ τοῦ μεσοπολέμου, ἐν τούτοις ξεχωρίζει ἀποφασιστικῶς, ἀφ᾿ ἑνὸς δυνάμει βαθυτέρων μεταφυσικῶν, παραδοσιακῶν καὶ ἱστορικῶν ἐρεισμάτων, ἀφ᾿ ἑτέρου δὲ διὰ μιᾶς ὁλικῆς κοσμοθεωρητικῆς καὶ βιοθεωρητικῆς ῥιζικῆς ἀντιπαραθέσεως καὶ ῥήξεως πρὸς τὸν σύγχρονον κόσμον καὶ τὸ σύνολον τῆς ὠργανωμένης ἐκτροπῆς πού, στὸ κορύφωμά της, ὡς ἡ ἐνσάρκωση τῶν ἀρνητικῶν δυνάμεων τῆς Διαλύσεως, ἐκφράζεται ὡς “τὸ Σύστημα”.
Ἐπ᾿ εὐκαιρίᾳ τοῦ Μεγάλου Ἡλιοστασίου, τῆς Μεγάλης δηλαδὴ Ἀνακάμψεως τῆς, φθινούσης, ἡλιακῆς τροχιᾶς, ἐπισυμβαινούσης ἐφέτος στὴν 01:03 π.μ. τῆς 22ας Δεκεμβρίου (ὥρα Ἑλλάδος), ἐμφόρτου μεταφορικῆς ἰσχῦος, Παραδόσεως, Μνήμης καὶ Συνειδήσεως, εὔχομαι τὰ διαφανῆ δῶρα τοῦ Φωτὸς νὰ μεταφέρουν ὅλον τὸ βάθος, ὕψος καὶ ἔκτασίν των, ἐγκαινιάζοντας μιὰν οὐσιαστικὴν ἀνιοῦσαν πορείαν. Ὁ Λαός μας, διατηρώντας ἀκόμη καὶ σήμερα τὶς προαιώνιες ὑπερβόρειες παραδόσεις, ἀρχέγονες μνῆμες ἄσβεστες, ἀνάβει φωτιὲς καὶ συνειδητῶς συνδράμει στὸν Ἀγῶνα τῶν φωτεινῶν δυνάμεων τοῦ Κόσμου.
Εἴθε, λοιπόν, ὅπως ἀκριβῶς ὁ γήινος Ἄξων στιγμιαίως ἵσταται (Ἡλιο-στάσιον), παύοντας τὴν ἐκ τοῦ Ἡλίου γωνιώδη ἀπομάκρυνσιν, γιὰ νὰ ξεκινήσῃ ἀμέσως μετὰ τὴν ἀνάστροφον κίνησιν πρὸς τὴν θέσιν παραλληλίας του μὲ τὸν ἐκ τῆς θέσεώς μας προσλαμβανόμενον “ἡλιακὸν ἄξονα”, οὕτως εἰπεῖν, ἔτσι καὶ ὁ ἰδικὸς μας ἐσωτερικὸς ἄξων τῆς ὑπάρξεώς μας ν᾿ ἀρχίσῃ νὰ προσανατολίζηται φωτοτροπικῶς πρὸς τὶς φωτεινὲς Ἀρχὲς τοῦ Πνεύματος καὶ τὴν ἀνωτροπικότητα τῶν δυνάμεων κι ἐνεργειῶν ποὺ τροφοδοτοῦν τὴν ἰσχύν του.
Ἡ μεγίστη αὐτὴ Κοσμικὴ Συγκυρία εἶναι καὶ ἡ μεγίστη Ἑορτή μας, ὡς ἐθνοκοινοτιστῶν τοῦ Ἅρματος, ἐν πλήρει ἐννοίᾳ, συμβολίζουσα καὶ πραγματοποιοῦσα τὴν ἐκτίναξιν τῶν φωτεινῶν δυνάμεων, τὴν κατατρόπωσιν τῶν κατωτέρων, στασιαστικῶν κατὰ τῆς Κοσμικῆς Τάξεως, Σκοτεινῶν παραγόντων τῆς συγχύσεως καὶ τῆς ἔνδοθεν διαλύσεως, τῆς ἀμουσίας καὶ τῆς Ἀντιστροφῆς, τῆς ἀταξίας καὶ τῆς ἀμέτρου ἐπάρσεως, τῆς αἰσχρᾶς γελοιότητος καὶ ξεδιαντροπιᾶς, τῆς κακονοίας καὶ τῆς σάχλας, ἰδιαιτέρως ἐκτεταμένων καὶ δημοφιλῶν στὴν ἀνισόρροπο νεογραικυλικὴν κοινωνία τῶν “θαυμάτων” – ξεκινώντας τὴν ἀναστήλωσιν ἀπὸ τὴν ψυχήν μας μέσα, τὸ Πνεῦμα ἀλλὰ καὶ τὸ Σῶμα – καὶ σθεναρῶς, κατόπιν, προχωρώντας νικηφόρως πρὸς τὰ ἔξω:
Θριαμβεύοντας ὑπὸ τὰ δεξιόστροφα λάβαρα τοῦ Ἀνικήτου Ἡλίου!
Διὰ τοῦ Σκότους πρὸς τὸ Φῶς!
Στέφανος Γκέκας
Κάθε χρόνο στις 17 Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί από το ελλαδικό ανθελληνικό κράτος τριήμερος εορτασμός της μνήμης του “Πολυτεχνείου”, της γνωστής φαιδράς ιστορίας που υποτίθεται πως “έριξε την χούντα”, δηλ. τὸ στρατιωτικὸ καθεστώς, ενώ ήδη τα ηνία της χώρας είχε η πολιτικὴ κυβέρνηση Μαρκεζίνη. Δεν θα σχολιάσουμε όμως εδώ τα γνωστά στους περισσοτέρους γεγονότα της ημέρας εκείνης, ούτε τις εξωτερικὲς πολιτικὲς συγκυρίες ποὺ υποκρύπτονται την συγκεκριμένη περίοδο ως ειδικό κίνητρο και αφορμή για τον ξένο παράγοντα και υπηρεσίες που τα σχεδίασαν και χρησιμοποίησαν, μα θα επικεντρωθούμε ιδιαιτέρως σε μιαν ειδική πτυχή της όλης ιστορίας, συμβάλλοντας έτσι στην ειδολογική της ταξινόμηση και κατανόηση, στα πλαίσια μιας ευρύτερης και βαθύτερης κατανοήσεως της Ιστορίας.
Οἱ πλέον, ὅμως, αὐθεντικοὶ ἐκφρασταὶ τῆς ἀνελίξεως εἶναι ἀκριβῶς ἐκεῖνοι γιὰ τοὺς ὁποίους κάθε ἄλλος δρόμος θἆταν ἀδιανόητος, γιὰ τοὺς ὁποίους ἡ Ἀρετὴ εἶναι ἐντελῶς ἀβίαστη κατάστασι, ἡ δὲ Μάχη σ᾿ ὅλες της τὶς ἀμέτρητες ἐκφάνσεις ἀποτελεῖ αὐτονόητο συνακόλουθο τῆς ὑπάρξεως · ὄχι ἁπλῶς, ἀλλὰ κατὰ βάσιν καὶ συνιστᾷ κατὰ τὴν ἀρχετυπικήν της ἐσωτάτην Ἰδέαν τὸ βαθύτερον νόημα μιᾶς ἀληθῶς ἀνωτέρας ὑπάρξεως.
Ἐκεῖνοι δηλαδὴ οἱ ἐλάχιστοι ἐκλεκτοί, οἱ ὁποῖοι ὄχι ἁπλῶς δὲν χρειάζεται νὰ προσπαθήσουν καὶ νὰ ἐπιμελῶνται καταλεπτῶς ὥστε ὁ βίος καὶ τὸ παράδειγμά των νὰ μὴ ἀντιφάσκῃ ποτὲ πρὸς τὸ περιεχόμενον τῶν ὑψιτενῶν τους διακηρύξεων – ἀλλὰ τῶν ὁποίων τὸ ἄριστον μήνυμα δὲν ἐκπέμπεται κυρίως διὰ τῶν λόγων, παρὰ δι᾿ αὐτοῦ τούτου τοῦ βίου πρὸ παντὸς ἄλλου μέσου, μάλιστα δὲ ἀκόμη διὰ τῆς ζώσης των ψυχῆς καὶ αὔρας, ἡ ὁποία ὡς ἑνιαία πνοὴ διαπερνᾷ καὶ διαποτίζει καὶ ἑνοποιεῖ τὴν παρουσίαν των εἰς μίαν δύναμιν στιβαρὰν καὶ ἀδιαμφισβήτητον, ἀκεραίαν καὶ ἄθικτον ὑπὸ τῶν ὄχλων φθονερῶν πληβείων, ποὺ τυχὸν θὰ ἀντετίθεντο στὴν φυσικὴ ῥοπὴ καὶ ἰσχὺ μιᾶς τέτοιας ἀκεραίας μονάδος.
Πρὸ 123 ἀκριβῶς ἐτῶν ἦλθε στὸν κόσμο μας μία ἐξαιρετικὴ ἐνσάρκωσις τῆς μαχομένης Ἀριανικότητος: ποὺ γι᾿ αὐτὸ καὶ ἀποτελεῖ, εὐλόγως, τὴν κατάραν τοῦ κρατοῦντος Μαμμονιστικοῦ Συστήματος, τῆς μυχίως Ἑβραϊκῆς Δουλείας, τῆς ἀπολύτου, τυραννικῆς καὶ τρομοκρατικῆς δικτατορίας τοῦ χρήματος καὶ τῶν μιαρῶν του ἀρχόντων, τοῦ κατ᾿ ἐξοχήν, δηλαδή, Ἐχθροῦ μας καὶ τῶν ποικίλων του καὶ πολλαπλῆς διαβαθμίσεως ἀνδρεικέλων του!
Ὁ Ἐχθρὸς, ἄρα, ΕΝΤΟΣ τῶν πυλῶν – καί, φυσικά, δὲν ἐννοoῦμε πρώτιστα τοὺς Τούρκους, Πακιστανούς, Ἄραβες κ.λπ., ποὺ ἤδη ἔχουν δυνάμει ἀκριβῶς τοῦ κατ᾿ ἐξοχὴν Ἐχθροῦ κατακλύσει τὶς εὐρωπαϊκὲς Πατρίδες – ΑΛΛΑ ἐκείνην τὴν καταστολὴ ἀνοσοποιητικοῦ μας συστήματος, ἐκείνου τοῦ ψυχοσωματικοῦ καὶ πνευματικοῦ AIDS δηλαδή, κι ἐκείνους τοὺς ἰνστρούχτορες-προαγωγούς του, ποὺ εἶναι γι᾿ αὐτὰ τρομερῶς ὑπεύθυνοι ἀπέναντι τῆς Ἱστορίας καὶ ἀπέναντι τοῦ Εἴδους μας: ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔτσι συντελεῖται πραγματικὴ καὶ ριζικὴ καὶ ὁλοκληρωτικὴ Γενοκτονία. Ἡ δὲ τὸ ὅλον τοῦτο διαλυτικὸν κατευθυνόμενον Χάος ἐπιστέφουσα Παγκόσμιος Χρηματιστικὴ Δικτατορία πετάει τὴν μάσκα της σιγά-σιγά: ἀπὸ τοὺς τοποτηρητάς-ἀνδρείκελα περνάει καὶ στὴν ἀπ΄ εὐθείας διοίκησι μέσῳ τῶν ἰδίων της τεχνοκρατῶν-ὑπαλλήλων, πρὸς διασφάλισιν τῆς συνεχείας τῆς Δουλείας τῶν φουσκωμένων πλασματικῶν εἰκονικοτήτων, τῶν Τόκων – καὶ τῶν … ἀποτόκων!
