ΣΤΟΥΣ λίγους μῆνες πού μᾶς χωρίζουν ἀπό τίς ἐπικείμενες ἐκλογές ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἀγωνιᾷ «νά ἐξοφλήσῃ τά γραμμάτια» πού, ὅπως φαίνεται, …
Το ΑΡΜΑ καλεί τα μέλη και τους φίλους του να συμμετάσχουν δυναμικά στο αυριανό (20.1.2019) παλλαϊκό εθνικό συλλαλητήριο στην πλατεία Συντάγματος των Αθηνών, με σκοπό την ακύρωση της κατάπτυστης προδοτικής συμφωνίας των Πρεσπών που ετοιμάζεται, κατ’ εντολήν ξένων δυνάμεων και με την ευκαιριακή σύμπραξη αθλίων αργυρωνήτων κοινοβουλευτικών ρεταλιών, να υπογράψει η ανθελληνική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ενάντια στη βούληση της συντριπτικής πλειονότητος του ελληνικού λαού, ενάντια στην εθνική τιμή και αξιοπρέπεια, ενάντια στην τρισχιλιετή ιστορία του μακεδονικού Ελληνισμού, ενάντια στα διαχρονικά και απαράγραπτα εθνικά δίκαια των Ελλήνων!
Παρουσιάζουμε τὴν πρώτη ἔκδοσι τῆς θεματικῆς σειράς “Ὁ Μῦθος τοῦ Αἵματος” γιὰ τὸ νέο ἔτος, ὑπὸ τίτλον “Μητριαρχικὲς ἐπιβιώσεις στὸν ἀρχαῖο εὐρωπαϊκὸ κόσμο” τοῦ Λαζάρου Πηνιάτογλου. Τὸ παρὸν ἀποτελεῖ ἀκριβῆ ψηφιακὴν ἐπανεκτύπωσι τῆς ἐκδόσεως τοῦ 1939. Ὁ συγγραφεὺς ἐπιχειρεῖ νὰ παρουσιάσῃ μητρογονικὰ ἔθιμα καὶ λείψανα, ποὺ διετηρήθησαν ὡς ἀντηχήσεις τοῦ παλαιοῦ, προαρίου κόσμου στὶς νέες πατριαρχικὲς ἰνδοευρωπαϊκὲς κοινωνίες. Παραθέτει ἐντυπωσιακὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὴν πρώιμη ἀρχαία Ἀθήνα, τὴν Ρώμη ἀλλὰ καὶ τὸν γερμανικὸ κόσμο.
E-mail ἐπικοινωνίας: entypo-yliko@armahellas.com
Το αμπετσεντάρ και η μυθολογία του…
Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης
Στην διάρκεια του 18ου αιώνα στον γεωγραφικό χώρο του Βιλαετίου Θεσσαλονίκης και στο νοτιότερο τμήμα του Βιλαετίου Μοναστηρίου, υπήρξε ανάγκη στενότερης επικοινωνίας μεταξύ αλλόγλωσσων πληθυσμών με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα σλαβογενές προφορικό ιδίωμα, με ρίζες σε δυτική βουλγαρική διάλεκτο, στην οποία επήλθαν σημαντικές γραμματικές και φωνητικές αλλαγές (απλοποιήσεις), ενώ προστέθηκε ένα πλήθος ελληνικών, τουρκικών, βλάχικων και αρβανίτικων λέξεων. Προέκυψε έτσι ένα γλωσσικό μέσο επικοινωνίας που κατατάσσεται γλωσσολογικά στην κατηγορία των βοηθητικών γλωσσών πίτζιν(pidgin). Το ιδίωμα αυτό (εντόπια ή εντόπικα όπως το αποκαλούν οι ομιλητές του) προφανώς δεν ταυτίζεται με την βουλγαρική γλώσσα και αυτός ήταν ο λόγος που αναφερόταν από τρίτους (λογοτέχνες, διπλωμάτες κλπ) ως «μακεδονική γλώσσα» με την έννοια ότι μιλιόταν στην Μακεδονία. Από το γεγονός αυτό μέχρι το σημείο ορισμένοι σκοπιανολάγνοι να ισχυρίζονται ότι αυτό αποτελεί απόδειξη ότι η Ελλάδα δεχόταν από παλιά την ύπαρξη σκοπιανής («μακεδονικής») γλώσσας αποτελεί ουρανομήκη ανοησία και φτηνή δικαιολογία αρρωστημένων εγκεφάλων.
Το κρίσιμο στοιχείο που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής εντοπίζεται στο θέμα της εθνοτικής κατάταξης αυτών των αλλόφωνων πληθυσμών λόγω εσφαλμένης προσέγγισης, που ταυτίζει την γλώσσα με την συνείδηση και χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν, αλλά και σήμερα σκοπίμως. Πρέπει να καταστεί απολύτως σαφές ότι οποιαδήποτε σύνδεση μεταξύ ομιλουμένης γλώσσας και εθνοτικού προσδιορισμού πρέπει να αποφευχθεί, όπως μας διδάσκει η διεθνής επιστημονική εμπειρία.
Με αφορμή τα αποτελέσματα μιας πρόσφατης πολύ ενδιαφέρουσας έρευνας που διεξήχθη στις Η.Π.Α., θα εξετάσουμε την συσχέτιση της ακαδημαϊκής κοινότητας και ειδικά αυτής των “ανθρωπιστικών επιστημών” με τον μαρξισμό και τα παρακλάδια του. Συγκεκριμένα, τρεις ακαδημαϊκοί, οι οποίοι μάλιστα δηλώνουν φιλελεύθεροι με αριστερές τάσεις, υπέβαλαν 20 κατασκευασμένα άρθρα, εμφανώς αντιεπιστημονικά, με περιεχόμενο που εσκεμμένα ξεφεύγει από τα όρια της γελοιότητας, σε “έγκριτα” αμερικανικά επιστημονικά περιοδικά του χώρου της κοινωνιολογίας, και κυρίως τους νεοσύστατου ψευδο-επιστημονικού χώρου της κοινωνικής μελέτης των φύλων (“gender studies”). Έξι από τα άρθρα είχαν ήδη γίνει δεκτά για δημοσίευση ενώ τα υπόλοιπα βρισκόταν στη διαδικασία της κρίσης όταν έγινε γνωστή η φάρσα. Οπότε κανένα δεν έχει απορριφθεί! Για παράδειγμα αναφέρουμε ότι ένα από τα άρθρα που έγιναν δεκτά συνοψίζει τα αποτελέσματα μια ψευδούς εμπειρικής μελέτης, την οποία κατασκεύασε ένας εκ των τριών ακαδημαϊκών, και σύμφωνα με την οποία τα αρσενικά σκυλιά στα πάρκα επιδεικνύουν σεξιστική συμπεριφορά απέναντι στα θηλυκά, καθιστώντας τα πάρκα χώρους όπου τα θηλυκά σκυλιά κινδυνεύουν από βιασμό μια και έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στα αρσενικά μια “κουλτούρα βιασμού”!
Ενώ ο μαζικός εποικισμός της δημογραφικά καταρρέουσας Ελλάδος από στίφη ασιατών και αφρικανών λαθρομεταναστών συνεχίζεται με αμείωτη ένταση και η διασπορά τους σε όλη την επικράτεια (με ιδιαίτερη στόχευση – όχι τυχαία βέβαια – στην Βόρεια Ελλάδα) εξελίσσεται με εφιαλτική συστηματικότητα, τα τελευταία νέα από το “μέτωπο” αναφέρουν ότι (ακόμη) μισό εκατομμύριο (!) Αφγανοί ετοιμάζονται να “περάσουν” στην Ευρώπη (δηλαδή στην Ελλάδα) μέσω Τουρκίας. Διερωτάται κανείς πώς θα αντιδρούσαν οι κλασσικοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας, της εποχής προτού οι Ευρωπαίοι αφήσουν τα όπλα για να γίνουν φιλειρηνιστές, αν κάποιος τους πρότεινε το παρακάτω σενάριο ως βάση για το επόμενο βιβλίο τους:
«Ένα κράτος της Ευρώπης δέχεται χερσαία και θαλάσσια επίθεση από ένα κράτος που βρίσκεται στα βάθη της Ασίας. Ανατρέποντας τελείως τα ιστορικά δεδομένα και την κοινή λογική, ο στρατός των επιτιθεμένων καταφέρνει να φτάσει από τα βάθη της Ασίας στις πύλες της Ευρώπη χωρίς να δώσει καμία μάχη και χωρίς συνεπώς να έχει κατακτήσει τα κράτη που μεσολαβούν στη διαδρομή. Αν και ο στρατός των επιτιθεμένων υπερτερεί αριθμητικά, η διαφορά στην πολεμική τεχνολογία είναι συντριπτική υπέρ των αμυνoμένων οι οποίοι διαθέτουν αεροπλάνα, άρματα μάχης, πολεμικά πλοία και πολλά άλλα, ενώ οι επιτιθέμενοι είναι εντελώς άοπλοι. Σε μια αναπάντεχη και πρωτοποριακή κίνηση οι επιτιθέμενοι τοποθετούν στην πρώτη γραμμή τα λιγοστά γυναικόπαιδα που τους ακολουθούν στην εκστρατεία ενώ στα μετόπισθεν συνωστίζονται οι άντρες, κυρίως νεαροί, με ένα τσιγάρο στο χέρι ο καθένας αντί για όπλο. Οι άρτια εκπαιδευμένες (υποτίθεται) ειδικές δυνάμεις των αμυνομένων σαστίζουν και πανικοβάλλονται μπροστά την επιθετική κίνηση των ειδικών δυνάμεων του εχθρού, που αποτελούνται από έγκυες γυναίκες και βρέφη. Σε ελάχιστο χρονικό διάστημα οι Ευρωπαίοι “μαχητές” βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πανωλεθρία καθώς τα στίφη των Ασιατών προελαύνουν ανενόχλητα προς τις μεγαλύτερες πόλεις που επιθυμούν πρωτίστως να καταλάβουν. Οι απεγνωσμένοι και βαριά ηττημένοι Ευρωπαίοι αναγκάζονται να προσφέρουν γη και ύδωρ στους κατακτητές, με την μορφή επιδομάτων, στέγης, σίτισης, και άλλων υλικών αγαθών.»
Ένας συγγραφεύς επιστημονικής φαντασίας προγενέστερης εποχής όπως, επί παραδείγματι, ο H. G. Wells, είναι βέβαιο ότι θα είχε απορρίψει ένα τέτοιο σενάριο ως εντελώς γελοίο, γεμάτο τεράστια λογικά κενά, και αδύνατο να γίνει πιστευτό ακόμα και από μικρά παιδιά. Αντιθέτως θα είχε ίσως προτιμήσει την ιδέα μιας εισβολής Αρειανών με διαστημόπλοια και όπλα υψηλής τεχνολογίας ως πολύ πιο ρεαλιστική…
Να λοιπόν που η, ολέθρια για την εθνική και φυλετική μας υπόσταση, άκρως νοσηρή πραγματικότητα την οποία υφιστάμεθα και με τρόπο δραματικό πια, ξεπερνά ακόμα και τα πιο ευφάνταστα σενάρια επιστημονικής φαντασίας ολικής καταστροφής…
8.11.2018: Η προαιώνια Ελληνική Γη της Βορείου Ηπείρου δέχτηκε στους κόλπους της έναν λεβέντη, τον Κωνσταντίνο Κατσίφα ∙ έναν φλογερό πατριώτη που έπεσε νεκρός από δόλια πυρά της Αλβανικής Αστυνομίας για έναν και μόνο σκοπό και πόθο: για την εθνική του υπερηφάνεια και για την Τιμή της Ελληνικής Σημαίας, αυτού του ιερού συμβόλου της ενδόξου πατρίδος μας που τόσοι και τόσοι άλλοι ελληνόφωνοι Ελλαδίτες είτε το χλευάζουν, είτε το απαξιώνουν, ακόμη και το καίνε…
Ξεπερνώντας τους εξονυχιστικούς συνοριακούς ελέγχους και τα ποικίλα εμπόδια των αλβανικών αρχών, βρεθήκαμε κι εμείς, μαζί με θερμό πλήθος χιλιάδων Ελλήνων, στο χωριό Βουλιαράτες της Βορείου Ηπείρου, για να αποχαιρετίσουμε τον Κωνσταντίνο Κατσίφα, το άξιο αυτό παλικάρι του βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού που πέρασε πια στο πάνθεον των ηρωικών μορφών της ελληνικής ιστορίας.
Δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα. Αξίζει απλώς να επαναλάβουμε προς Τιμήν του, την βαθυστόχαστη ρήση του Ιουλίου Έβολα:
Το Αίμα των Ηρώων είναι ιερό∙
πιο ιερό από το μελάνι των σοφών
και τις προσευχές των πιστών
Ακολουθούν μερικές ενδεικτικές φωτογραφίες από την κηδεία του Κων/νου Κατσίφα.
[Συνέχεια]
Δυστυχώς το ακαδημαϊκό κατεστημένο, πέραν της ορθοπολιτικής τυραννίας που το καθιστά ευθέως συνένοχο, έχει εκπαιδευθεῖ σε μίαν στάση παραδόξου και πρωτοφανούς παγκοσμίως αγόγγυστης υποταγής στα ήδη από το 1974 τεκταινόμενα τριτοκοσμικά αίσχη, καθώς αυτό εξασφαλίζει την εδραίωση των πανεπιστημιακών στην θέση τους, αφού το χυδαίο κι ασύδοτο ψυχονοητικό μπολσεβικικό προλεταριάτο της ανεστραμμένης «δημοκρατικής» ιεραρχίας μένεται και απαιτεί την κεφαλήν του α΄ ή του β΄ επί πίνακι, αν η κεφαλή αυτή τολμά να μη υποτάσσεται ολοκληρωτικώς στα ερυθρά ινστρουχτοράτα!
Τα παραπάνω λοιπόν φαινόμενα δεν αποτελούν παρά μια διόγκωση μιας ήδη εδώ και πολλά χρόνια επικρατούσας παρακμιακής κατάστασης και κατά κανένα τρόπο πρωτοφανή συμπτώματα. Αριστερές και κόκκινες παρατάξεις (και φυσικά όχι μόνο) έχουν εδώ και δεκαετίες επιβάλει την δικιά τους “χούντα” στους διαδρόμους των ΑΕΙ και των ΤΕΙ, ενώ είναι γνωστό ότι τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα πάντα φιλοξενούσαν και στέκια αναρχικών, για να μη πούμε ότι μάλλον τα Πανεπιστήμια ενίοτε αποτελούν ορμητήριο ή καταφύγιό τους. Όλοι οι παραπάνω έχουν μετατρέψει τους χώρους αυτούς σε “τσιφλίκι” τους, βρωμίζοντας τους τοίχους είτε με σπρέι και μπογιές είτε με αφίσες με τα γραφικά και εμετικά τους συνθήματα, διακόπτοντας τα μαθήματα για ανακοινώσεις, κάνοντας καταλήψεις, διοργανώνοντας παρακμιακά πάρτυ στα οποία το αλκοόλ ρέει άφθονο ενώ γίνεται και ανταλλαγή κάθε είδους ναρκωτικής ουσίας, προπηλακίζοντας ανενόχλητοι κατά τις αποχαλινωμένες τους παρορμήσεις φοιτητές ή ακόμα και καθηγητές που διαφωνούν με τις γελοίες και ουτοπικές απόψεις τους ή απλά δεν εκπληρώνουν τα παρανοϊκά τους αιτήματα, όλα δε τούτα με την ανοχή ή την δειλή, άνευρη και ανεπαρκή αντιμετώπιση υπό των καθηγητών ή των γλυκανάλατων δήθεν πολιτικοϊδεολογικών τους αντιπάλων.
Ὅσα ἠκολούθησαν τῇ «φρικτῇ δολοφονίᾳ» τοῦ «Ζὰκ» ἢ κατὰ κόσμον Ζαχαρίου Κωστοπούλου ἢ (τῆς!) Zackie Oh (πρβλ. ἀνακοίνωσιν τῆς Ἀντεξουσιαστικῆς Κινήσεως Ἀθηνῶν δημοσιευθεῖσαν εἰς τὴν Ἐφημερίδα Συντακτῶν https://www.efsyn.gr/arthro/kai-toy-patoysan-kefali-san-ohia-enos-enos-kanena) εἶναι ἄκρως ἐξοργιστικὰ καὶ ἀποκρουστικὰ ἀλλ᾿ ὅλως ἀληθῆ καὶ ἐνδεικτικὰ τῆς ἐν Ἑλλάδι, Εὐρώπῃ καὶ ἐν οἱῳδήποτε χώρῳ διαβιοῖ ὁ λευκὸς ἄνθρωπος, σηπτικῆς πραγματικότητος. Φωναί, διαμαρτυρίαι, πορεῖαι, ὠργανωμέναι ἀντιδράσεις, κινητοποιήσεις τῆς «lgbtqi» ψευδοκοινότητος καὶ των λοιπῶν «ὁμοερωτικῶν» ἀλλὰ καὶ ὁμοουσίων καὶ ὁμοειδῶν κόπρων.
Εἰς τὰ τῆς «φρικτῆς δολοφονίας» δὲν θὰ ἐπεκταθοῦμε. Πρῶτον διότι φρίκη ὑπάρχει μόνον εἰς τὴν ἄριστα ὠργανωμένην ἀντίδρασιν τῶν ἁπανταχοῦ παρηκμασμένων ὄντων φερόντων νομικῶς καὶ μόνον τὴν ἀνθρωπίνην ἰδιότητα. Δεύτερον διότι ἡ δολοφονία ἐτυμολογεῖται ἐκ τοῦ δόλος+φόνῳ καὶ ἐδῶ ἐλλείπουν ἀμφότερα, ὅ τε φόνος καὶ ὁ δόλος πρὸς φόνον. Τὰ περαιτέρω θὰ ἀναλάβῃ, δυστυχῶς διὰ τὸν ατυχῆ ἰδιοκτήτην τοῦ κοσμηματοπωλείου, ὁ «νομικὸς ἡμῶν πολιτισμός», εἰς τὸν ὁποῖον (ἰδιοκτήτην) καὶ τὸν «συναυτουργὸν» εὐχόμεθα καλὴν τύχην κατὰ τὴν πάλην των μετὰ νομικῶν τερατουργημάτων.
Τὸ παρὸν ἀποτελεῖ μετάφρασιν τοῦ ἄρθρου “The Origins of Swedish Multiculturalism”, δημοσιευθέντος εἰς τὴν διαδικτυακὴν ἐφημερίδα Occidental Observer.
Αυτή η σύντομη (96 σελίδες) μελέτη των ιστορικών ριζών της πολυπολιτισμικής πολιτικής της Σουηδίας εκδόθηκε πριν από δέκα χρόνια στην Σουηδία αλλά μόλις τώρα κατέστη προσβάσιμη στο Αγγλόφωνο κοινό. Δεν είναι μια ιστορική ανάλυση της μεταναστεύσεως προς την Σουηδία, κάτι το οποίο θα απαιτούσε μια εκτενέστερη μελέτη, αλλά της εξαπλώσεως και του θριάμβου της πολυπολιτισμικής ιδέας. Η μαζική, έξω-ευρωπαϊκή μετανάστευση επηκολούθησε μονον κατόπιν, εν μέρει και ως αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής στον τρόπο σκέψεως.
Στην αρχή της δεκαετίας του ᾿60, οπότε και ξεκινά η ιστορία, οι πιο σημαντικές εθνικές μειονότητες στην χώρα ήσαν βορεινῆς ευρωπαϊκῆς προελεύσεως: Οι Φινλανδοί ήσαν οι πιο πολυάριθμοι, ακολουθούμενοι από τους Εσθονούς και τους Σάμι/Λάπωνες, ιθαγενείς στην βόρεια Σουηδία.
Αλλά, μετά το πέρας του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, άλλοι άρχισαν να καταφθάνουν. Το 1963-4, κραυγές για τον περιορισμό της μεταναστεύσεως άρχισαν να ακούγονται. Αυτό συνέβαλλε στην πυροδότηση μιας σειράς από δημόσιες συζητήσεις στον τύπο για την θέση των εθνικών μειονοτήτων στην Σουηδία. Είναι γενικώς αποδεκτό πως η πολυπολιτισμική πολιτική που επισήμως καθιερώθηκε το 1975 ήταν απόρροια αυτών των συζητήσεων. Μα όπως σημειώνει ο συγγραφέας της παρούσης μελέτης, η προέλευση και τα κίνητρα των πρωτεργατών αυτής της συζητήσεως έχουν σπανίως διερευνηθεί.
Σὲ κλαίει λαός. Πάντα χλωρὸ νὰ σειέται τὸ χορτάρι
στὸν τόπο ὁποὺ σὲ πλάγιασε τὸ βόλι, ὦ παλληκάρι.
Πανάλαφρος ὁ ὕπνος σου, τοῦ Ἀπρίλη τὰ πουλιά
σὰν τοῦ σπιτιοῦ σου νὰ τ᾿ ἀκοῦς λογάκια καὶ φιλιά!
Καὶ νὰ σοῦ φτάνουν τοῦ χειμῶνα οἱ καταρράχτες,
σὰν τουφεκιοῦ ἀστραπόβροντα καὶ σὰν πολέμου κράχτες.
Πλατειὰ τοῦ ὀνείρου μας ἡ γῆ καὶ ἀπόμακρη. Καὶ γέρνεις
ἐκεῖ καὶ σβιεῖς γοργά…
Ἱερὴ στιγμή. Σὰν πιὸ πλατειὰ τὴν δείχνεις, καὶ τὴν φέρνεις
σὰν πιὸ κοντά!
“… Δὲν μπορῶ νὰ σᾶς περιγράψω τὴν εὐτυχίαν μου καὶ τὸν ἐνθουσιασμόν μου. Ἄν ὁ Θεὸς μᾶς βοηθήσῃ ὀλίγον, σύντομα θὰ λάβετε γράμμα μου ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην. Ὥστε θάρρος ἀγαπητοί μου γονεῖς, θάρρος καὶ πεποίθησιν, διότι καὶ ἂν νικηθῶμεν, θὰ νικηθῶμεν παλληκαρίσια..”
Ζ. Ζάεφ: «Οι προϋποθέσεις όμως είναι ευνοϊκές, αφού στην Ελλάδα είναι η Αριστερά στην εξουσία.»
Σε νέα κρίσιμη φάση διέρχεται το «Μακεδονικό Ζήτημα» μετά την ολοκλήρωση του δημοψηφίσματος που διεξήχθη στα Σκόπια την περασμένη Κυριακή, με το ερώτημα: «Ναι» ή «Όχι» στην συμφωνία των Πρεσπών με την Ελλάδα ως προϋπόθεση για την ένταξη της χώρας σε Ν.Α.Τ.Ο και Ε.Ε.. Είναι προφανές ότι, με την συμμετοχή να μην έχει ξεπεράσει το 37% του εκλογικού σώματος, το δημοψήφισμα στερείται παντελώς νομιμοποιήσεως, καίτοι εξ αρχής το αποτέλεσμά του δεν εθεωρείτο δεσμευτικό για την κυβέρνηση Ζάεφ. Το αποτέλεσμα αυτό δεν χαροποίησε καθόλου τον αμερικανονατοϊκό παράγοντα, ούτε βεβαίως τους μανδαρίνους της €.€. καθώς και τις κατά τόπους πολιτικές μαριονέτες και τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια τους (για την ακρίβεια τους πάγωσε), δεδομένου ότι, αμφότεροι οι ανωτέρω, επεχείρησαν παντοιοτρόπως να επηρεάσουν, ή μάλλον να πειθαναγκάσουν, τους σκοπιανούς ψηφοφόρους, τασσόμενοι απροκαλύπτως υπέρ του «Ναι», παρεμβαίνοντας έτσι ενεργώς σε εσωτερικό ζήτημα ξένης χώρας, ουδόλως φροντίζοντας να τηρήσουν μία προσχηματική έστω ουδετερότητα, την ίδια ώρα μάλιστα που οι ΗΠΑ και η Ε.Ε., επιδεικνύοντας παροιμιώδη υποκρισία κατηγόρησαν και εξακολουθούν να κατηγορούν τον ρωσικό παράγοντα για παρασκηνιακές παρεμβάσεις υπέρ του «Όχι»! Αρκεί να θυμηθεί κανείς πόσοι και ποιοί σημαίνοντες παράγοντες δυτικών χωρών (πρωθυπουργοί, νυν και πρώην πρόεδροι, υπουργοί εξωτερικών κλπ,) παρήλασαν από τα Σκόπια ή έκαναν δημόσιες δηλώσεις για το θέμα, λες και τα Σκόπια έγιναν αίφνης το κέντρο του κόσμου! Αυτή από μόνη της η διαπίστωση υποδηλώνει το μέγεθος του διακυβεύματος, ήτοι, την κρίσιμη γεωπολιτική, γεωστρατηγική και γεωοικονομική σημασία της συγκεκριμένης περιοχής για διεθνές σύστημα εξουσίας, στο πλαίσιο των τεραστίων ανακατατάξεων και των παγκοσμίου δυναμικής ανταγωνισμών που τεκταίνονται στον ευρύτερο χώρο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής και που εξακολουθούν να βρίσκονται εν εξελίξει.