Ἰακωβινισμός – τότε καὶ σήμερα…
Μετὰ τὸ 2:27:00 τῶν «Βορεινῶν Σαλπισμάτων 9» (https://www.youtube.com/watch?v=vr2C3ebkIbk&t=5610s) ἀναφέρομαι εὶς τὸν παλαιόν μου φίλον καὶ συναγωνιστὴν Ἀθανάσιον Κωνσταντίνου, ἀπόστρατον ἀξ/κὸν ἰατρὸν τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας καὶ νῦν ἀνεξάρτητον εὐρωβουλευτήν.Πρέπει νὰ γίνῃ κατανοητὸν ὅτι ὁ Διαφωτισμός, ἡ συνωμοσία τῶν μυστικῶν ἑταιρειῶν (Μασονία, Ἰλλουμινάτι) καὶ ἡ ὡς “Γαλλικὴ Ἐπανάστασις” γνωστὴ παροξυσμικὴ ἐκτροπὴ οὐσιαστικῶς ἀκριβῶς ἐναντίον τῆς Τάξεως καὶ ἐναντίον τῆς Παραδόσεως ἐστρέφοντο, ἡ ὁποία ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν ἐκρηκτικὴν πληβειακότητα τῶν νεωτεριστῶν ἐνεσαρκοῦτο καλῶς ἢ κακῶς καὶ ὑπὸ τῆς χριστιανικῆς κουλτούρας, ἡ ὁποία εἶχεν ἐνσωματώσει κι ἐπενδυθῆ τὴν Παράδοσιν: Ὁ Γοτθικὸς ναὸς ἵσταται οὕτω ἀπέναντι τῶν ἐργατικῶν πολυκατοικιῶν, αἱ μεσαιωνικαὶ συνοικίαι πόλεων τῆς Γερμανίας ἢ τοῦ Στρασβούργου ἢ τῆς φλαμανδικῆς Brugge ἀπέναντι τῶν ἀραβοειδῶν δημιουργημάτων τῆς καραμανλικῆς ἀντιπαροχῆς τοῦ ᾿60 ἐκφράζοντας τὴν ἀντιπαράθεσιν δύο κόσμων – καὶ ἦτο ἡ (ἔκτοτε!) προελαύνουσα “ἐπανάστασις” καὶ “πρόοδος” ποὺ ἐκπροσωπεῖ κι ἐνσωματώνει τὴν μεσανατολικότητα, ὄχι ἡ τότε κοινὴ χριστιανικὴ κουλτούρα – καὶ παρ᾿ ὅλην τὴν ἐγγενῆ τῆς τελευταίας ἀντιφατικότητα, ἥτις καὶ μοιραίως ὑπέσκαπτε τὴν δύναμιν ἀντιστάσεώς της καὶ τὴν ἔρριξε σταδιακῶς στὸ στρατόπεδον τοῦ Ἐχθροῦ!

Μεγάλη διάσταση έλαβε στα ελληνικά και τα διεθνή μ.μ.ε. η πρόσφατη δημοσία λεκτική αντιπαράθεση Δένδια – Τσαβούσολγου κατά την διάρκεια της επισκέψεως του Έλληνος Υπουργού των Εξωτερικών στην Τουρκία, στο πλαίσιο των προσφάτων συνομιλιών με την γείτονα χώρα, επίσκεψη η οποία φαίνεται ότι κατέληξε σε ναυάγιο (προσωρινώς τουλάχιστον).
Μέσα από την αρθρογραφία μας έχουμε πολλάκις επισημάνει ότι το σύγχρονο ελληνώνυμο κράτος, στην πραγματικότητα ούτε ελληνικό είναι, καθώς παντοιοτρόπως και συστηματικώς υπονομεύει την ουσία της Ελληνικότητος, ούτε και κράτος είναι, αφού καθημερινώς αποδεικνύει ότι λειτουργεί αφ’ ενός μεν για την εξυπηρέτηση ποταπών μικροσυμφερόντων οικονομικών και πολιτικών παραγόντων, αφ’ ετέρου δε, για την επιβολή (και στον ελλαδικό χώρο) των επιταγών ενός σκοτεινού διεθνούς συστήματος εξουσίας.
Μετά την ολοκλήρωση της προσφάτου στρατιωτικής παρελάσεως στην Αθήνα, ενώπιον ξένων προσκεκλημένων από Μ.Βρετανία-Γαλλία-Ρωσία, επ’ ευκαιρία της συμπληρώσεως 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση, παρετέθη δεξίωση προς τους ξένους επισήμους, το μουσικό σκέλος της οποίας είχε ως πρωταγωνιστή τον εξέχοντα, διεθνούς φήμης βιολιστή και διευθυντή ορχήστρας, Λεωνίδα Καβάκο. Σε παλαιότερο άρθρο μας, πέραν της τεραστίας αξίας του Καβάκου ως σπουδαίου ερμηνευτού διεθνούς αναγνωρίσεως (θεωρουμένου ως εκ των κορυφαίων παγκοσμίως), είχαμε αναδείξει την σαφώς εθνική στάση του, με βάση κατά καιρούς αξιέπαινες δημόσιες δηλώσεις του και ανάλογες θαρραλέες τοποθετήσεις του σε συνεντεύξεις, καθώς και την σταθερή και απερίφραστη εκ μέρους του στηλίτευση της παρακμιακής πορείας του συγχρόνου Ελληνισμού στο πεδίο της τέχνης και του πολιτισμού, ιδίως δε την εκ μέρους του καταγγελία της διεισδύσεως των χθαμαλών, γυφτοειδών και οριενταλικών ήχων που έχουν κατακλύσει την σύγχρονη Ελλάδα. Για τις τοποθετήσεις του αυτές είχε τεθεί στο στόχαστρο εισπράττοντας κατά καιρούς τα φαρμακερά βέλη του εθνομηδενιστικού κατεστημένου που δεν ανέχεται από προσωπικότητες του πολιτισμού τέτοιας εμβελείας, να εκφράζουν εθνικές απόψεις.
8ον
4ον