Έχει περάσει μία μέρα από το εντυπωσιακό – αποτυχημένο – πραξικόπημα που επιχειρήθηκε στην Τουρκία από ομάδα στρατιωτικών. Τα δεδομένα είναι ακόμα εξαιρετικά θολά, ασαφή και σε κάποιες περιπτώσεις αντικρουόμενα. Ωστόσο, η μέχρι τώρα εικόνα επιτρέπει μια πρώτη αποτίμηση και σχολιασμό σχετικά με τον χαρακτήρα, τις ιδιαιτερότητες, τα αίτια της αποτυχίας καθώς και σχετικά με τον αντίκτυπο και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις του αποτυχημένου αυτού πραξικοπήματος αφενός για την Τουρκία, αφετέρου για την Ελλάδα και ευρύτερα για την Ευρώπη.
Μεγάλη αναστάτωση έχει προκληθεί στο χώρο της εκπαίδευσης με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του ανεκδιήγητου υπουργού παιδείας (αυτού του δυσμόρφου, “παρά φύσιν” υπουργού, που καίτοι δεν κατάφερε να πάρει το πτυχίο του… κρίθηκε εν τούτοις άξιος να προΐσταται του υπουργείου παιδείας!) σχετικά με επικείμενες αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα. Οι προαναγγελθείσες αλλαγές διέπονται από πνεύμα λαϊκισμού, μαθητοπατερισμού (αύξηση του χρόνου των διαλειμμάτων, κατάργηση βαθμολογίας, μείωση εξεταζόμενων μαθημάτων), παλαιοκομμουνιστικών φετιχισμών και βέβαια από πνεύμα διεθνιστικού ισοπεδωτισμού που αποκαλύπτεται εκφραζόμενος χαρακτηριστικώς, ως ανεξήγητη μανία καταδιώξεως της κλασσικής παιδείας. Στην κατεύθυνση αυτή κινείται και η απόφαση της μείωσης κατά μία ώρα και στις τρεις τάξεις του Γυμνασίου των ωρών διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών (χωρίς μάλιστα να αντικατασταθούν από ώρες διδασκαλίας νέων ελληνικών, όπως είχε αρχικά εννοηθεί, παρά μόνον στην Α΄ τάξη!). Το κλίμα είχε φροντίσει να προετοιμάσει λίγες μέρες νωρίτερα, κατά τρόπο εντελώς αβανταδόρικο για την κυβέρνηση, η δημοσιοποίηση ενός κειμένου θέσεων που υπέγραψαν 56 πανεπιστημιακοί καθηγητές, στο οποίο μεταξύ άλλων προτείνεται η κατάργηση της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών από το πρωτότυπο στο Γυμνάσιο. Τους 56 και το κείμενό τους, έσπευσαν ευτυχώς να κατακεραυνώσουν άμεσα με ανακοινώσεις τους διάφοροι επιστημονικοί φιλολογικοί φορείς όπως η «Εταιρεία Ελλήνων Φιλολόγων» που δημοσιοποίησε το ακόλουθο άκρως ενδιαφέρον για την επιχειρηματολογία του, κείμενο:
Ελάχιστοι γνωρίζουν τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τα ακρωνύμια. Το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται το 2013, σε συνέχεια των αποκαλύψεων των WikiLeaks. Πριν δύο μήνες η Greenpeace έδωσε στη δημοσιότητα μεγάλο αριθμό των υπό διαπραγμάτευση απόρρητων εγγράφων μεταξύ Ε.Ε. και ΗΠΑ για την TTIP (Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου και Επενδύσεων). Επίσης διέρρευσε και ένα επιπλέον έγγραφο με τίτλο «Tactical State of Play» (Μάρτιος 2016), το οποίο περιέχει τις απόψεις της Ε.Ε. σχετικά με τα αποτελέσματα του 12ου γύρου διαπραγματεύσεων και διαφέρει σημαντικά από την επίσημη εκδοχή του εγγράφου.
Οι διαπραγματεύσεις για την ΤΤΙΡ, μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Κογκρέσου, ξεκίνησαν το 2013 υπό καθεστώς απολύτου μυστικότητος. Ενημέρωση δεν υπήρξε για τους ευρωβουλευτές ή τους αρμοδίους υπουργούς των κρατών-μελών, ούτε για τα εκατομμύρια πολιτών της Ε.Ε. Αντιθέτως, άμεση ενημέρωση είχαν οι μεγάλες εταιρείες, αφού οι διαπραγματεύσεις δεν προχωρούν ποτέ αν πρώτα δεν ζητηθεί η δική τους γνώμη για κάθε θέμα ξεχωριστά.
Η TTIP εντάσσεται στη νέα γενιά εμπορικών συμφωνιών. Αφορά τις χώρες της Ε.Ε. και των ΗΠΑ, στην πραγματικότητα όμως – όπως ακριβώς και η TiSA (που έχει ως αντικείμενό της, τις δημόσιες υπηρεσίες και την περαιτέρω απορρύθμιση και εμπορευματοποίησή τους) – η CETA (εμπορικές και επενδυτικές σχέσεις ανάμεσα στην Ε.Ε. και τον Καναδά) και η TPP (ΗΠΑ και 11 χώρες του Ειρηνικού) αφορούν στο σύνολό τους ογδόντα χώρες, δηλαδή σε δύο δισεκατομμύρια ανθρώπους, ήτοι τα δύο τρίτα του παγκόσμιου εμπορίου! […]
Η διαμορφωθείσα κατάσταση στην Ελλάδα, με την διασπορά (δήθεν προσωρινή…) πολλών χιλιάδων εξ ανατολών λαθροεποίκων σε «hot-spots», αποθήκες, χώρους παιδικών κατασκηνώσεων, πρώην στρατόπεδα καθώς και ποικίλους αυτοσχέδιους καταυλισμούς, τείνει δυστυχώς να παγιωθεί κατά τρόπο απελπιστικό. Ακόμη πιο απελπιστική είναι η (μη) αντίδραση των Ελλήνων ενώπιον αυτής της καταστάσεως ταχείας εθνοαποδομήσεως διά της αντικαταστάσεως του γηγενούς ελληνικού πληθυσμού από έναν συρφετό αλλοφύλων. Δυστυχώς οι συμπατριώτες μας συμπεριφέρονται ως λοβοτομημένοι…
Μεταξύ των πολιτών, άλλοι μεν, ψυχονοητικώς δηλητηριασμένοι ως το μεδούλι, από τα ευρέως διαδεδομένα και εμπεδωμένα ιδεοληπτικά παραισθησιογόνα (μαρξιστικής, λιμπεραλιστικής ή ιουδαιοχριστιανικής προελεύσεως), έχουν μετατραπεί σε φανατικούς γενιτσάρους, οι οποίοι με λύσσα απεργάζονται την διάλυση της φυλετικής βάσεως του ελληνισμού, άλλοι δε έχουν καταστεί θύματα μιας πρωτοφανούς στην ιστορία διαδικασίας μιθριδατισμού, οδηγούσας σε ιδιότυπη ναρκωτική παραλυσία που τους καθιστά απαθείς και αδρανείς παρατηρητές της πορείας της ελληνικής κοινωνίας προς τον όλεθρο!
Μετά από μία μακρά, ιδιαιτέρως βολική (…) για μία τόσο καταστροφική κυβέρνηση, απεργία των δημοσιογράφων και ενώ τα (όποια) φώτα της δημοσιότητος πέφτουν σχεδόν αποκλειστικώς στον νέο γύρο αενάων «διαπραγματεύσεων» με τους δανειστές-«εταίρους», οι οποίες για μια ακόμη φορά καρκινοβατούν, ενόσω παραλλήλως τα, ούτως ή άλλως ισχνά, ταμειακά αποθέματα του καθημαγμένου από την μεταπολιτευτική φαυλοκρατία, ελλαδικού δημοσίου (τα προερχόμενα από την δόση του τελευταίου δανείου) βαίνουν εκ νέου προς πλήρη εξάντληση, δεν φαίνεται να γίνονται αντιληπτά στην κοινή γνώμη τα όσα συγκλονιστικά συμβαίνουν καθημερινώς στους πάσης φύσεως, αυτοσχέδιους και μη, καταυλισμούς και τα «hot-spots» που έχουν στηθεί σ' όλη την επικράτεια, εντός των οποίων συγκεντρώνεται ένα μέρος από τους συνεχώς αφικνούμενους στην Ελλάδα τριτοκοσμικούς ισλαμιστές-λαθροεποίκους. Συμπλοκές, εμπρησμοί, καταστροφές, μαχαιρώματα, βιασμοί παιδιών, εξάπλωση μολυσματικών ασθενειών, εξεγέρσεις με βανδαλισμούς και επιθέσεις αποτελούν καθημερινά φαινόμενα.
Υπεγράφη λοιπόν η περίφημη συμφωνία €.€.-Τουρκίας για την «επίλυση» της «μεταναστευτικής κρίσης» της οποίας οι διαπραγματεύσεις θύμιζαν έντονα ανατολίτικο παζάρι… Μόνο που όπως άπαντες (πλην του γνωστού …θριαμβολογούντος χαζοχαρούμενου πρωθυπουργού και των κολαούζων του…) αντιλαμβάνονται, η εφαρμογή της εξαρτάται εν πολλοίς από την καλή θέληση της Τουρκίας, πράγμα που ακριβώς καθιστά βέβαιο ότι η, εξ αρχής ούτως ή άλλως περίπλοκη και δυσεφάρμοστη, συμφωνία δεν πρόκειται επί της ουσίας να υλοποιηθεί, όπως δηλαδή συμβαίνει έως σήμερα, καθώς η Τουρκία συστηματικά τορπίλιζε και στην πράξη, με την τήρηση παρελκυστικής τακτικής και με τρόπο εντελώς προκλητικό (μη τηρώντας ούτε τα προσχήματα), ακύρωνε όλες τις προηγούμενες ανάλογες συμφωνίες με τις οποίες δεσμευόταν τάχα να συγκρατεί τις μάζες των επίδοξων μεταναστών οι οποίοι βρίσκονται στα μικρασιατικά παράλια, αναζητώντας πέρασμα στην Ελλάδα και από εκεί στην κεντρική Ευρώπη. Απόδειξη: προτού καλά καλά στεγνώσει το μελάνι της συμφωνίας, η Τουρκία προώθησε νέες ορδές λαθροεισβολέων στα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου, την ίδια ώρα κατά την οποία οι ελληνικές αρχές πάσχιζαν εναγωνίως να εκκενώσουν τα «hot-spots» διεκπεραιώνοντας τους εκεί ήδη υπάρχοντες λαθροεποίκους, στην ηπειρωτική χώρα,
Ως αποτέλεσμα των ολεθρίων χειρισμών της κυβερνήσεως των Συριζαν(θ)ελ, επήλθε, εντός ελαχίστου χρονικού διαστήματος, το απόλυτο χάος σε όλα τα επίπεδα! Η ολική κατάρρευση της χώρας μοιάζει αναπόφευκτη, αν και είναι δύσκολο να προβλεφθεί με ποιον ακριβώς τρόπο θα εκδηλωθεί η αναμενόμενη κοινωνική έκρηξη ή κάποιας μορφής εθνική καταστροφή, ιστορικών διαστάσεων. Ενώ η οικονομική κατάσταση επιδεινώνεται μέρα με την μέρα, με τις κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες να εκφράζουν απόγνωση και οργή, υπό το βάρος της ανεργίας, της αδυσώπητης φοροεπιδρομής και της ραγδαίας κάμψεως της οικονομικής ζωής, η κυβέρνηση-τσίρκο σύρεται πίσω από τις εξελίξεις, αδύναμη ουσιαστικά να κυβερνήσει, αδύναμη να ανταποκριθεί ακόμα και στις πρόσφατες «μνημονιακές» αυτο-δεσμεύσεις της, χωρίς μάλιστα να δείχνει να αντιλαμβάνεται την οριακότητα της καταστάσεως, παραδομένη στις αυταπάτες των ιδεοληψιών της και την «μέθη» της πρόσκαιρης εξουσίας. Και εάν σε οικονομικό επίπεδο η ελληνική κοινωνία έχει κατά κάποιο τρόπο εθιστεί στο να φυτοζωεί επί σειρά ετών, η εξ ανατολών λαθροεποικιστική εισβολή λαμβάνει διαστάσεις πραγματικού κατακλυσμού που αναπόφευκτα θα πνίξει την χώρα, εφόσον κάποια δραστική ενέργεια ανακοπής του μεταναστευτικού ρεύματος δεν επιβληθεί άμεσα!
Σε μια συγκλονιστική καταγγελία προέβη χθες (12-02-2016) ο δήμαρχος Αλεξανδρουπόλεως Βαγγέλης Λαμπάκης μιλώντας στον Σταύρο Αποστολίδη και την πρωινή εκπομπή του ραδιοφωνικού σταθμού STATUS 94.2.[080216-Lampakishotspot-1]
Συγκεκριμένα αποκάλυψε ότι, σύμφωνα με στοιχεία που έχουν περιέλθει σε γνώση του, με βάση κοινή Υπουργική απόφαση που υπογράφτηκε πρόσφατα, 86.000 «πρόσφυγες» πρόκειται να εγκατασταθούν στον Έβρο και σε άλλα 5 σημεία της χώρας!!! Σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, προβλέπεται η εγκατάσταση «προσφύγων» που δικαιούνται πολιτικό άσυλο, σε καταλύματα, διαμερίσματα ή και ξενοδοχεία, το ενοίκιο των οποίων θα επιδοτείται από την πολιτεία και την €.€.! Από αυτούς πάνω από 6.000 (προφανώς άπαντες μουσουλμάνοι), σχεδιάζεται να εγκατασταθούν στον Έβρο!!![ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Στον χώρο της Μέσης Ανατολής οι εντάσεις ενισχύονται, όχι μόνο λόγω του συριακού εμφυλίου, στον οποίο έχουν εμπλακεί άμεσα τόσο οι γειτονικές χώρες (Τουρκία, Ιράν) όσο και οι μεγάλες δυνάμεις της διεθνούς σκηνής (ΗΠΑ, Ρωσία, Γαλλία, Βρετανία, κλπ), αλλά και λόγω της προσφάτου κλιμακώσεως της ενδομουσουλμανικής αντιπαραθέσεως μεταξύ Σουνιτών και Σιτών, με την διπλωματική – και όχι μόνο (Υεμένη) – σύγκρουση της σουνιτικής Σαουδικής Αραβίας με το σιιτικό Ιράν.
Την ίδια ώρα, στην Ευρώπη, τα κύματα των μουσουλμάνων εποίκων (έχοντας είτε τον πλαστό και ψευδεπίγραφο τίτλο του «πρόσφυγα», είτε εκείνον του οικονομικού μετανάστη) συνεχίζουν να συρρέουν μαζικώς και ενώ εκβιάζουν (με την βοήθεια «αλληλέγγυων» αριστεριστών, λιμπεραλιστών και μ.μ.ε.) τον οίκτο των Ευρωπαίων, παράλληλα προκαλούν το κοινό αίσθημα με συνεχή περιστατικά σεξουαλικών παρενοχλήσεων, βιασμών, δολοφονιών και τρομοκρατία, απαιτώντας ιταμώς «σεβασμό» της βαρβαρικής κουλτούρας τους.
Κατόπιν παρακλήσεως πολλών φίλων που δεν κατόρθωσαν να παραστούν, δημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο που αποτελεί παρουσίαση των κυριοτέρων σημείων της κεντρικής διαλέξεως από την εκδήλωση με τίτλο “Το Κοράνιο και η Αριοευρωπαϊκή ενατένιση” η οποία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2015, στα γραφεία της οργανώσεως Αθηνών του ΑΡΜΑτος:[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Ο Άγγλος λόρδος και πρώην υπουργός εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας, David Owen, εξέδωσε πρόσφατα ένα βιβλίο το οποίο τιτλοφορείται «Ασθενείς ηγέτες στην εξουσία», μεταφέροντας σ’ αυτό – και προεκτείνοντας – την δική του εμπειρία, ως πολιτικός και διπλωμάτης, αλλά και την επιστημονική του γνώση ως νευρολόγος, πάνω σε θέματα πολιτικής, στα οποία βασικό ρόλο παίζει γενικώς η υγεία και, ακόμη περισσότερο, η ψυχική υγεία και ψυχολογική ισορροπία, ενός ηγέτη. Στην εν λόγω μελέτη, ο Owen ανέλυσε εκτενώς ένα φαινόμενο το οποίο ονόμασε «Σύνδρομο της ύβρεως», το οποίο, σύμφωνα με την θεωρία του, οδήγησε πολλούς διασήμους πολιτικούς, όπως π.χ., από την χώρα του, τον Λόιντ Τζόρτζ, την Μάργκαρετ Θάτσερ και τον Τόνι Μπλερ, από την δύναμη, στην πτώση. Το σύνδρομο αυτό μπορεί να θεωρηθεί ότι περικλείει τον πυρήνα της αρχαίας ελληνικής θεωρήσεως σχετικώς με την «Ύβριν» και την «Νέμεσιν» (κοσμική τιμωρία), αφού ο εκάστοτε «πάσχων» πολιτικός ηγέτης, μεθυσμένος από τις επιτυχίες του, οδηγείται αρχικώς στην ύβρη και, χάνοντας προοδευτικώς κάθε αίσθηση της πραγματικότητος, παύει να ακούει τους συνεργάτες του, γίνεται όλο και πιο απρόσεκτος, ώσπου καταστρέφεται υπό το βάρος των σφαλμάτων του, καθώς επέρχεται αναπόδραστα η «Νέμεσις»…[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Αναλύσεις επί αναλύσεων ανακυκλώνονται στα διάφορα ειδησεογραφικά δίκτυα με αφορμή την πρόσφατη κατάρριψη ρωσικού βομβαρδιστικού αεροσκάφους από τουρκικά μαχητικά F-16 στην τουρκοσυριακή μεθόριο που οδήγησε στο θάνατο ενός Ρώσου πεζοναύτη και στην φρικτή δολοφονία του ενός από τους δύο Ρώσους πιλότους (στο αέρα, κατά παράβαση της συνθήκης της Γενεύης, ενώ εγκατέλειπε το φλεγόμενο αεροσκάφος με αλεξίπτωτο – ο δεύτερος διεσώθη από ρωσικές ειδικές δυνάμεις εν μέσω εχθρικών πυρών φιλότουρκων ανταρτών).
Παρά τον τεράστιο όγκο των μεταξύ τους εμπορικών σχέσεων και τα μεγάλα και αμοιβαία – και προφανή – οικονομικά τους συμφέροντα, οι δύο αυτές ισχυρές χώρες μοιάζει να στοιχειώνονται από το «κάρμα» του μακραίωνου παρελθόντος της μεταξύ τους εχθρότητος και αντιπαλότητος, ενός ιστορικού παρελθόντος που βρίθει από αιματηρότατους, σχεδόν περιοδικώς επαναλαμβανόμενους, ρωσοτουρκικούς πολέμους. Βεβαίως, στην παρούσα εποχή, ένας ανοιχτός πόλεμος μεγάλης κλίμακος, μοιάζει απομακρυσμένο, αν και όχι εντελώς απίθανο, ενδεχόμενο, δεδομένου ότι εκτός της στρατιωτικής ισχύος αμφοτέρων των χωρών, η μεν Ρωσία είναι πυρηνική δύναμη, η δε Τουρκία θεωρεί δεδομένη, σε περίπτωση κλιμακώσεως της αντιπαραθέσεως και του ενδεχομένου ρωσικών στρατιωτικών αντιποίνων, την κάλυψη και υποστήριξη εκ μέρους των ΗΠΑ και των συνοδοιπόρων τους στο ΝΑΤΟ.[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Ενώ η δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα μονοπωλείται από τις ανούσιες πολιτικάντικες φλυαρίες και τις συνήθεις ψευδολογίες που συνδέονται με το φαιδρό πανηγύρι των επικείμενων εκλογών, η εξ ανατολών πληθυσμιακή εισβολή κλιμακώνεται σε τέτοιο βαθμό ώστε τα Συστημικά μ.μ.ε., όσο και αν θα ήθελαν, αδυνατούν να αποκρύψουν την κατάσταση, αφού στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, τα οποία πλήττονται αμεσότερα από την επελαύνουσα ασιατική ισλαμική ανθρωποθάλασσα, οι καθημερινώς ανεμπόδιστα εισρέοντες (από τα ανοικτά σύνορα) και εν συνεχεία συσσωρευόμενοι λαθροεισβολείς, κοντεύουν πλέον να υπερβούν σε πληθυσμιακό μέγεθος τον γηγενή πληθυσμό της κάθε νήσου! Παραλλήλως οι λιμένες των νήσων (Λέσβου, Κω, Σάμου, κλπ) όπου οι μεσανατολίτες έποικοι έχουν στήσει ιδιότυπα τσαντιρο-γκέτο, έχουν μετατραπεί σε απέραντα αφοδευτήρια.Πέραν του προφανούς κινδύνου για την δημόσια υγεία και ασφάλεια που συνιστά αυτή η συσσώρευση, εσχάτως σημειώνονται σε καθημερινή βάση ταραχές και συγκρούσεις είτε μεταξύ εθνοτικών ομάδων είτε μεταξύ των λαθροεποίκων και των μελών του ισχνού προσωπικού των δυνάμεων τηρήσεως της τάξεως, των οποίων η ζωή και η σωματική ακεραιότης τίθεται καθημερινώς σε σοβαρή διακινδύνευση! Όλα αυτά τα προβλήματα αποτελούν απλώς παρωνυχίδες δίπλα στην μεσο-μακροπρόθεσμη τραγωδία που αυτή η πληθυσμιακή εισβολή συνιστά για τους λαούς της Ευρώπης![…][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Έχει περάσει μία μέρα από το εντυπωσιακό – αποτυχημένο – πραξικόπημα που επιχειρήθηκε στην Τουρκία από ομάδα στρατιωτικών. Τα δεδομένα είναι ακόμα εξαιρετικά θολά, ασαφή και σε κάποιες περιπτώσεις αντικρουόμενα. Ωστόσο, η μέχρι τώρα εικόνα επιτρέπει μια πρώτη αποτίμηση και σχολιασμό σχετικά με τον χαρακτήρα, τις ιδιαιτερότητες, τα αίτια της αποτυχίας καθώς και σχετικά με τον αντίκτυπο και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις του αποτυχημένου αυτού πραξικοπήματος αφενός για την Τουρκία, αφετέρου για την Ελλάδα και ευρύτερα για την Ευρώπη.
