Ἐνεργοποιῶ μετὰ μακρὸν τὴν σειρὰν ταύτην ἄρθρων μου ξεκινώντας μὲ ἕνα πράγματι χαρακτηριστικὸν «ἐτήτυμον ψέγμα», μίαν τολμηρὰν ἀποκατάστασιν ἀληθείας, ὄχι δὲ ἁπλῶς ἱστορικῆς ἀλλὰ πολὺ εὐρυτέρας ἰσχύος καὶ φάσματος – κρισίμως δὲ ἐπικαίρου ἐπίσης!
Ἀνήμερα τῆς ἐπετείου τῆς 28ης Ὀκτωβρίου, μιᾶς ἐπετείου ποὺ σηματοδοτεῖ τὴν πρόσδεσιν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ σιωνιστοκίνητον ἅρμα τῆς Μ. Βρεττανίας κατὰ τὴν μεγάλην ἀντιπαράθεσιν τοῦ ῥωμαλέως τότε συνειδητοποιουμένου Ἀρίου Ἀνθρώπου πρὸς τὰ συγκεχυμένα ἀνδράποδα τοῦ Διεθνοῦς Σιωνισμοῦ, μίαν πρόσδεσιν ἡ ὁποία ἦτο προκαθωρισμένη ὑπὸ τοῦ ἀπολύτως ἀγγλοδούλου παλατιοῦ καὶ ἑνὸς ἀνεύρου κυβερνήτου, ὁ ὁποῖος ἐθελοτυφλῶν πρὸ τῆς κοσμοϊστορικῆς καὶ κοσμογονικῆς σημασίας ἐκείνης τῆς ἀντιπαραθέσεως ἀπεδείχθη πολὺ κατώτερος τῶν κρισίμων περιστάσεων, ἀρνούμεθα λοιπὸν νὰ συμμετάσχωμεν εἰς τοὺς παραποιητικοὺς τῆς οὐσίας πανηγυρισμοὺς μιᾶς ἡμέρας, ποὺ ἀπετέλεσεν ἀφετηρίαν ἀλλεπαλλήλων συμφορῶν διὰ τὴν Ἑλλάδα, πέραν τοῦ ἀδιαμφισβητήτου πραγματικοῦ ἔπους τῶν μαχητῶν τῶν βορειοηπειρωτικῶν μας βουνῶν – οἱονεὶ τελευταίας ἀναλαμπῆς αἴγλης ἐν ὄψει μιᾶς ἐπερχομένης ὀλεθρίας συνεχείας…
Ἐπὶ παραδείγματι, τὸν Μάιον τοῦ 1940, («Τὰ Μυστικά Ἀρχεῖα τοῦ Φόρεϊν Ὄφφις», ΒΙΠΕΡ, ἐκδόσεις «ΠΑΠΥΡΟΣ», σελίς 76) ἐδήλωνεν ὁ Μεταξᾶς εἰς τὴν “Daily Telegraph”: «Εἴμεθα οὐδέτεροι ἐφ’ ὅσον χρόνον ἡ Ἀγγλία θέλει νὰ εἴμεθα οὐδέτεροι. Τίποτα δεν κάνουμε χωρὶς συνεννόησιν μὲ τὴν Ἀγγλία καί, τὶς περισσότερες φορές ὅ,τι κάνουμε γίνεται κατὰ σύστασιν ἢ παράκλησιν τῆς Ἀγγλίας. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ζωτικὸ τμῆμα τῆς ἀγγλικῆς αὐτοκρατορικῆς ἀμύνης»!
Ὁ κόσμος ὅμως ἔχει σήμερα ἐν τούτοις ὅλην τὴν «ἄνεσιν» ν᾿ ἀπολαύσῃ, γευθῇ καὶ ἀντιληφθῇ τὰς συνεπείας τῆς ἐπακολουθησάσης συμμαχικῆς «νίκης», τῆς διαβοήτου «νίκης τοῦ ἀνθρωπισμοῦ καὶ τοῦ πολιτισμοῦ κατὰ τῆς βαρβαρότητος», ὅπως διεκήρυσσεν ἡ διαστρεβλωτική των προπαγάνδα… Οἱ φρικαλέες αὐτὲς συνέπειες ἐκτυλίσσονται ἐφ᾿ ὅλων τῶν ἐπιπέδων ἐκ παραλλήλου, δίκην παραλλήλως προχωρούσης σήψεως, ὥστε νὰ ἐξασφαλίζηται ἡ ἀπουσία οὐσιώδους ἀντιδράσεως. Καὶ ὅπου τυχὸν ἡ παράλυσις, ἡ γενικὴ σύγχυσις καὶ ἡ διάλυσις δὲν ἐπαρκοῦν πρὸς καταστολὴν ἐπιφόβων ἀντιδράσεων, ἐκεῖ ἐπιστρατεύονται ἡ τρομοκρατία, ὁ ἐκφοβισμός, οἱ κοινωνικὲς κ.λπ. διώξεις, ἡ ψευδολογία, ἡ συκοφαντία, ἡ ψευδολόγος ἀποπροσανατολιστικὴ στοχευμένη προπαγάνδα, οἱ εἰς ῥόλον «ἰδεολόγων» τεθειμένες ἐλεγχόμενες μαριονέτες, οἱ πράκτορες ποικίλων ὑπηρεσιῶν τοῦ Συστήματος, οἱ «μαϊμοῦδες» τοῦ «χώρου» καὶ τὰ τοιαῦτα (ὡς καὶ οἱ … «τοιοῦτοι», ὅπως λέγουν οἱ Κύπριοι…).
Ἔτσι λοιπὸν ἡ κατολίσθησις τῆς Λευκῆς φυλῆς πρὸς τὸν πλήρη της βιολογικὸν ἀφανισμὸν συνεχίζεται ἀκάθεκτος, αἱ δὲ οἷαι ἀντιδράσεις φαίνονται ὅλως ἀνεπαρκεῖς – ἂν μὴ καὶ τελείως ἀποπροσανατολιστικαὶ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἢ τοὐλάχιστον ματαίως ἐφησυχαστικαί…
Αὐτὸ ποὺ μόνον ἐλάχιστοι ἀντιλαμβάνονται εἰς στοιχειωδῶς τοὐλάχιστον ἐπαρκῆ βαθμὸν εἶναι ὅτι ἡ συνθλιβὴ τοῦ Λευκοῦ Ἀνθρώπου ἔχει ἤδη ἀπὸ μακροῦ συντελεσθῆ εἰς τὸ πνευματικὸν καὶ ψυχικὸν ἐπίπεδον – ὁ δὲ ἐπερχόμενος βιολογικός του ἀφανισμὸς ἀποτελεῖ ἁπλῆν καὶ ἀναπόφευκτον φυσικὴν ἀπόρροιαν ἐκείνης.
Ὅστις ἄρα δὲν θὰ ἠδύνατο ἀποτελεσματικῶς καὶ μακροπροθέσμως ν᾿ ἀποτραπῇ εἰ μὴ διὰ μιᾶς ῥιζικῶς βαθείας ψυχικῆς καὶ πνευματικῆς ἀναγεννήσεως καὶ συνειδητοποιήσεως τοῦ ληθαργοῦντος καὶ πλήρως ἀποπροσηνατολισμένου Ἀρίου Ἀνθρώπου.
Ἤτοι μόνον ἀφοῦ ὁ Ἄριος συγκλονισθῇ συθέμελα, ἀφυπνισθῇ κατ᾿ ἀρχὴν καὶ ἀναγνωρίσῃ ὡς κύριον στόχον του τὴν Αὐτοπραγμάτωσίν του, τὴν ἐπίτευξιν τῆς ἐσωτερικῆς του θείας ἐντελεχείας, τὴν ἐκδίπλωσιν τῆς ἀρχετυπικῆς του ἐλευθερίας δι᾿ ἀποτινάξεως τῶν αὐταπατῶν καὶ τῶν ἀνεστραμμένων «ἀξιῶν», ὥστε ν᾿ ἀντιστραφῇ ἐπὶ τέλους ἡ καταπτωτικὴ πορεία ποὺ μετὰ θλίψεως ἐπεσήμανεν ὁ μέγας ψυχογράφος Φρειδερῖκος Νίτσε: «Κάποτε τὸ πνεῦμα ἦταν θεός, ὕστερα ἔγινε ἄνθρωπος – τώρα δὲ κατήντησεν ὄχλος πληβείων»!
Καὶ ὥστε νὰ καθοδηγηθῇ ἡ λευκὴ ἀνθρωπότης ὑπὸ μιᾶς ἀληθοῦς καὶ πράγματι κοσμικῶς ἱερᾶς ἱεραρχίας εἰς τὴν πορείαν μιᾶς τέτοιας αὐτοπραγματώσεως: «Γένοιο οἷός ἐσσι μαθών», ὅπως ἐδίδαξεν ὁ ἡλιακότατος Πίνδαρος.
Ἡ διδαχὴ αὐτὴ ἀπετέλεσεν ἀρχῆθεν τὴν κεντρικὴν παρότρυνσιν τοῦ Συνδέσμου Ἐθνοφυλετικῆς Ἀναπλάσεως «ΑΡΜΑ» – κι αὐτοῦ πλέον ἀκριβῶς τοῦ Ἅρματος ἡμεῖς ἑορτάζομεν μίαν σημαδιακὴν ἐπέτειον, ἀντὶ τοῦ ἀγγλοσιωνιστικοῦ ἐκείνου προαναφερθέντος, ἡ εἰς τὸ ὁποῖον πρόσδεσις ἐπεσώρευσεν τόσα ἀνυπολόγιστα δεινὰ ΚΑΙ εἰς τὴν Πατρίδα μας – ὅπως καὶ ὑπῆρξεν παγκοσμίως ὀλεθρία ἡ ἐπικράτησίς του κατὰ τὸν Μεγάλον Πόλεμον, πρὸ παντὸς δὲ μάλιστα δι᾿ αὐτὰς ταύτας τὰς πρωταγωνιστρίας δυνάμεις τῆς σιωνιστοπλήκτου Ἀντάντ – αἱ ὁποῖαι πλέον διανύουν προκεχωρημένην φᾶσιν παραλύσεως, ἐκκιναιδισμοῦ, ὁλικοῦ ἐξανδραποδισμοῦ καί … ἀφρικανοποιήσεως ἀκόμη ἐν τέλει!!!
Σὰν σήμερα λοιπόν, πρὸ 20ετίας ἀκριβῶς πρωτοενεφανίσθη τὸ Λάβαρον τοῦ Ἅρματος, κατὰ μίαν ὅλως ἱστορικὴν καὶ μοναδικῶς βαρύνουσαν, τοὐλάχιστον συμβολικῶς, περίστασιν:
ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΤΟΥ ΦΙΛΥΡΟΥ
https://youtu.be/4CNZYfHp3qU
Διότι αὐτὲς τὶς ἡμέρες συμπληρώνονται ἀκριβῶς 20 χρόνια ἀπὸ τῆς διεξαγωγῆς τοῦ θρυλικοῦ Παγκοσμίου Ε/Σ Συνεδρίου εἰς τὸ Φίλυρον Θεσσαλονίκης.
Τὸ Συνέδριον ἐκεῖνο ἀπετέλεσεν διεθνῆ ἐπιτυχίαν, τῆς ὁποίας τὸ μέγεθος εἶναι δύσκολον νὰ ἐκτιμηθῇ δεόντως. Ὁ ὑποφαινόμενος ὑπῆρξα ἀποκλειστικὸς διοργανωτής του.
Τυπικῶς τότε ἤμουν περιφερειάρχης Βορείου Ἑλλάδος τῆς «Χρυσῆς Αὐγῆς», ἕως τότε δὲ ἡ δύναμις τῆς περιφερείας μου σχεδὸν ἀποκλειστικῶς συνεκεντροῦτο εἰς τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης. Ὡς περιφερειάρχης προσέδιδα τὸ ἰδιαίτερον ἐκεῖνο βιωματικὸν ἐθνοκοινοτικὸν στῖγμα, τὸ ὁποῖον καὶ ἀκριβῶς διεχώριζε τὴν ἐν Βορρᾷ κοινότητά μας ἐκ τῶν πλείστων ἄλλων μελῶν καὶ τοπικῶν τῆς κινήσεως – πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἦτο ὁρατὸν καὶ διὰ γυμνοῦ ὀφθαλμοῦ καὶ ἐξ ἀποστάσεως. Ὁ ὅρος «Χρυσῆ Αὐγὴ» τότε στὸν Βορρᾶ λοιπὸν ἐξέφραζε κάτι πολὺ ἀνώτερον καὶ οὐσιαστικώτερον τῆς κοινῆς του χρήσεως ἀλλαχοῦ, βραδύτερον δὲ κατεξηυτελίσθη πλήρως, μετὰ καὶ τὸν ὁριστικόν μας διαχωρισμὸν ὡς «Ἅρματος»…
Οὐχ ἧσσον ἐμφανὴς καθίσταται ἡ διαφοροποίησις καὶ εἰς τὰ δημοσιευόμενα ὀπτικοακουστικὰ ἀποσπάσματα τοῦ Συνεδρίου, ὅπου οἱ πλεῖστοι τῶν ἐκ τῆς ΤΟ Θεσσαλονίκης προερχόμενοι συναγωνισταὶ φέρουν τὴν συγκεκριμένην χαρακτηριστικήν μας ἐνδυμασίαν, περὶ τῆς ὁποίας ὁ ἐξαίρετος Νοτιοαφρικανὸς ἀγωνιστὴς Léon Strydom ἐξέφρασε τὸν ἐντυπωσιασμόν του, ὑπονοῶν ὅμως κατ᾿ οὐσίαν τὴν ὅλην πειθαρχικὴν καὶ μετρημένην κατὰ τὰ Ε/Σ πρότυπα εἰκόνα καὶ παρουσίαν των, ἀντίστοιχον ἀκριβῶς τῆς φερομένης στολῆς -τὴν ὁποίαν μάλιστα κατόπιν καὶ ὁ ἴδιος ἐφόρεσε!
Ἡ διοργάνωσις λοιπὸν ἐκείνη ὑπερέβαινε κατὰ πολὺ τὰ εἰωθότα διὰ τὰ ἑλληνικὰ δεδομένα, κυρίως δὲ μάλιστα δυνάμει τῆς κορυφαίας ποιότητος τῶν προσκεκλημένων. Τὸ μέγεθος τῆς ὑπερβάσεως ἐπιτείνεται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ὁ ὑποφαινόμενος προὐχώρησα εἰς τὴν διοργάνωσιν καὶ διεξαγωγήν του ὢν περιφερειακὸν στέλεχος μόνον καὶ ὄχι ὁ ἀρχηγὸς κάποιας κινήσεως. Τὸ πόσον τοῦτο ἦτο ἀσύλληπτον ἐξεφράσθη καὶ ὑπὸ τῆς ἠπορημένης ἐκπλήξεως τοῦ δόκτορος William Pierce, ὁ ὁποῖος ἦτο βέβαιος πὼς ἤμουν ὁ ἀρχηγὸς τῆς κινήσεως, παρὰ τὴν σαφῆ μου σύστασιν, μέχρις ὅτου τὸν μετέφερα εἰς τὸ ἀεροδρόμιον, ὁπότε καὶ τὸ πρῶτον διεπίστωσα (καὶ διώρθωσα) τὴν παρανόησίν του. Μοῦ προσέφερε δὲ τὰ ἔξοδα μεταβάσεως καὶ φιλοξενίας μου εἰς τὸ κέντρον τῆς ὀργανώσεώς του ἐν ΗΠΑ, πρᾶγμα ποὺ δυστυχῶς δὲν βρῆκα χρόνο νὰ πραγματοποιήσω ἐγκαίρως, μέχρις ὅτου ἀρκετὰ προώρως καὶ ἀπροσδοκήτως ἀπεβίωσεν (τὴν 23ην/7ου/2002) συνεπείᾳ ἐπιθετικοῦ καρκίνου. Ἦτο ἡ πρώτη φορὰ ποὺ τὸν συνήντησα, καθὼς ἕως τότε εἰς τὰ ἐτήσια φθινοπωρινὰ «Πανευρωπαϊκὰ Συνέδρια» τῆς ὀργανώσεως νεολαίας Γερμανικοῦ κόμματος, ὅπου συνήθως συμμετεῖχα καὶ ὁ ἴδιος, ἀπέστελλεν ἀντιπροσώπους του – οἱ ὁποῖοι μάλιστα ἐπέμεναν νὰ ἐνταχθῶ εἰς τὴν ὀργάνωσίν του «National Alliance» καὶ μοῦ ἀπέστελλαν δωρεὰν ὄχι μόνον τὰ ἔντυπά των, ἀλλὰ καὶ μίαν μαγνητοταινίαν ἀνὰ ἑβδομάδα μὲ τὴν ῥαδιοφωνικὴν ἐκπομπὴν τοῦ δόκτορος William Pierce. Ἔκτοτε ὅμως συνήντησα τὸν δόκτορα ἐκ νέου ἐν Γερμανίᾳ 2 ἢ 3 φοράς.
Πράγματι, ἡ ἀρχικὴ ἔννοια τοῦ Συνεδρίου ἦτο ὡς 5ου Πανευρωπαϊκοῦ Συνεδρίου, ἐξ ἐκείνων ποὺ ἐπραγματοποίει τὸ ὡς ἄνω ὑπαινιχθὲν κόμμα διὰ τῆς νεολαίας του. Οἱ ἐπὶ κεφαλῆς τότε ἐκείνου τοῦ κόμματος, ὡς ἐκ τῆς ἐκτιμήσεως καὶ ἐμπιστοσύνης των πρὸς τὸ πρόσωπόν μου, μοῦ πρότειναν νὰ ἀναλάβω τὴν πραγματοποίησίν του ἐν Ἑλλάδι ἀντὶ τῆς καθιερωμένης Γερμανίας. Ὑπῆρξαν κάποια ὀργανωτικῆς φύσεως προβλήματα ἐν τούτοις ἐκ τῆς ἰδικῆς των πλευρᾶς, τὰ ὁποῖα δὲν τοὺς ἐπέτρεψαν ν᾿ ἀποστείλουν πλείονα τῶν 15 περίπου ἀτόμων.
Πολλοὶ ἄλλοι ἐπίσης συναγωνισταὶ ἠδυνάτουν νὰ συμμετάσχουν, κυρίως λόγῳ οἰκονομικῶν δυσχερειῶν, τόσον ἐκ τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης ὅσον καὶ ἐκ τῶν ΗΠΑ (New Order, Matt Koehl) ἀλλὰ καὶ τῆς Ἑλβετίας, ὅμως ἀπέστειλαν χαιρετισμοὺς ποὺ ἀνεγνώσθησαν.
Πλὴν ὅμως τοῦ δόκτορος William Pierce, ὁ ὁποῖος διὰ πρώτην φορὰν συμμετεῖχεν αὐτοπροσώπως (παρ᾿ ὅτι ἄλλως κατὰ καιροὺς ἐπεσκέπτετο τὴν Εὐρώπην), ἐπίσης διὰ πρώτην φορὰν μετεῖχεν τούτου καὶ ἡ (τότε 84 ἐτῶν) ἀείμνηστος κ. Florentine Rost van Tonningen ἐξ Ὁλλανδίας μετὰ πολυμελοῦς συνοδείας, παρὼν δὲ ἦτο καὶ ὁ ἐξαίρετος καὶ τόσον προώρως ἐκλιπὼν νοτιοαφρικανὸς συναγωνιστὴς Léon Strydom, ἐκπρόσωποι Ρουμανίας καὶ Πορτογαλίας – βεβαίως δὲ καὶ ἐκπρόσωπος τοῦ Δανικοῦ Ε/Σ κινήματος DNSB (μετὰ τοῦ ὁποίου ἔχω ἰδιαιτέρους δεσμούς, ὡς παλαιὸν μέλος τοῦ Πολιτικοῦ του Συμβουλίου κατὰ τὰς ἐν Δανίᾳ σπουδάς μου), ὁ ἐξαίρετος παλαιός μου συναγωνιστὴς Torben Have.
Ὥστε ἐκ τῶν πραγμάτων ἡ ἐπιφόρτισίς μου ὡς διοργανωτοῦ τῆς 5ης συγκλήσεως τοῦ ἐν Γερμανίᾳ καθιερωμένου Πανευρωπαϊκοῦ Συνεδρίου ἀπετέλεσεν μὲν ἀφορμὴν καὶ κέλυφος, αὐτὸ ὅμως ποὺ ἐν τέλει διεξήχθη ἦτο πράγματι Παγκόσμιον Συνέδριον – καὶ ἦτο ἐθνικοσοσιαλιστικόν.
Μετὰ τοῦτο προσεκλήθην ἐπίσης, καὶ δὴ μετὰ καλύψεως ἐξόδων, ὑπὸ τοῦ διοικητοῦ (Commander) Matt Koehl τῆς New Order, τυπικοῦ διαδόχου τοῦ Lincoln Rockwell – καὶ τοὺς ἐπεσκέφθην δίς.
Καὶ βεβαίως ἐξεκίνησε μία μακρὰ σειρὰ ἐπισκέψεών μου τῆς κυρίας Florentine Rost van Tonningen, ἀρχικῶς μὲν εἰς τὸ Velp τῆς Ὁλλανδίας, ὅπου κατῴκει εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ γνωστοῦ Γερμανοκαναδοῦ ἀναθεωρητοῦ ἱστορικοῦ Ernst C. F. Zündel, κατόπιν δὲ εἰς τὴν Φλάνδραν, ὅπου τελικῶς μετεκόμισεν – ἐνίοτε δὲ καὶ εἰς ἄλλα σημεῖα, ἐφ᾿ ὅσον ὑπῆρχε κάποια σχετικὴ σύναξις ἢ ἐκδήλωσις ὁμοϊδεατῶν μας.
Ἡ συνάντησις ἦτο πολυήμερος, παρ᾿ ὅτι καθ᾿ ἑαυτὸ τὸ Συνέδριον ὑπῆρξεν ἡμερήσιον (καὶ μετὰ 2 συμπεριλαμβανομένων γευμάτων). Ὅμως πέραν τῆς ὑποδοχῆς κ.λπ. κατὰ τὰς προηγηθείσας ἡμέρας, κατόπιν τοῦ Συνεδρίου ἐπραγματοποιήθη πλῆθος ἐξορμήσεων καὶ ἐπισκέψεων, τόσον ἐντὸς (Ἀρχαιολογικὸν Μουσεῖον, Μουσεῖον Μακεδονικοῦ Ἀγῶνος) ὅσον καὶ ἐκτὸς Θεσσαλονίκης (Βεργίνα, Δῖον).
Καὶ πάντα ταῦτα ΔΙΧΩΣ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ Ν᾿ ΑΝΤΙΛΗΦΘῌ ΤΙΠΟΤΕ – παρὰ μόνον μετὰ παρέλευσιν πολλῶν ἡμερῶν!!! Τοῦτο πράγματι ἀπετέλεσεν ἐπίτευγμα, ἄνευ ὅμως τοῦ ὁποίου ἡ διεξαγωγὴ θὰ καθίστατο σχεδὸν ἀδύνατος – ἄρα ἀναγκαῖον ἐπίσης ὅρον.
Διότι οἱ λυσσώδεις ἐγκάθετοι τοῦ Συστήματος θὰ ἀπεστέλλοντο ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὥστε νὰ καθίστων ἀδύνατον τὴν διεξαγωγὴν τοῦ Συνεδρίου. Ὁ δὲ σημερινὸς κόσμος βρίθει πρακτόρων, ψευδο-επαναστατῶν τύπου Ρουβίκωνος ἀλλὰ καὶ δηλητηριωδῶν των σκωληκοειδῶν ἀποφύσεων, ἐνίοτε καὶ διάφορα διασκεδαστικὰ κατὰ τὰς παραλλαγάς των παριστανουσῶν, οὕτως ὥστε ἡ στήριξις εἴτε Ἰσραηλινῶν εἴτε Παντουρανιστῶν (τῶν ὁποίων ἐμφανῶς συμμερίζονται τὴν περὶ Κούρδων μεγίστην των ὑπαρξιακὴν ἀνησυχίαν…) νὰ μὴ φαίνεται ματαία καὶ ὁ μισθὸς των νὰ εἶναι ἄξιος… Μάλιστα καλύπτονται δι᾿ εἰκονικῶν ἀκινδύνων ἐπιθέσεων δεξιᾷ κι ἀριστερᾷ πρὸς ἐπίτασιν τῆς Συγχύσεως καὶ τοῦ ἀποπροσανατολισμοῦ, ποὺ ἀποτελοῦν ὅρον ὑπάρξεως διὰ τὴν βρωμεράν των ὑπόστασιν ὡς προκεχωρημένων συστημικῶν πορνιδίων· εἰκονικοτήτων ὅπως π.χ. ἡ ἀμφοτέρωθεν σκηνοθετημένη ἐπίθεσις τοῦ «Ρουβίκωνος» κατὰ τῆς Ἰσραηλινῆς πρεσβείας καὶ αἱ ἐχιδνώδεις θριαμβικαὶ κραυγαὶ τῆς ἐπιδόξου των γνωστῆς Τσατσᾶς, πρβλ. https://edugr.wordpress.com/2018/09/07/%CF%84%CE%B9-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B9-%CE%B8%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CE%B9-%CE%BF-%CF%81%CE%BF%CF%85%CE%B2%CE%AF%CE%BA%CF%89%CE%BD%CE%B1%CF%82/
Παραπέμπω διὰ προσθέτους περὶ τοῦ Συνεδρίου πληροφορίας καὶ εἰς τὴν πρὸ διμήνου σχετικήν μας ἀνάρτησιν πρὸς τιμὴν τοῦ ἀειμνήστου μας συναγωνιστοῦ Κωνσταντίνου Μπαϊκούση, https://www.armahellas.com/?p=25033, ὅστις καὶ ὡμίλησεν πλήρης πάθους καὶ διεισδυτικῆς ὀξυδερκείας εἰς τὸ Συνέδριον. Ἐκεῖνον τὸ ἀναρτηθὲν ἀπόσπασμα δὲν ἀφέθη παρὰ μόνον μερικὰς ἡμέρας ὑπὸ τοῦ γνωστοῦ jYouTube…
Τὸ Λάβαρον τοῦ Ἅρματος
Τὸ Λάβαρον τοῦ Ἅρματος πρωτοενεφανίσθη ἀκριβῶς τότε, ὡς Λάβαρον τοῦ Συνεδρίου, τὸ ὁποῖον μάλιστα ξεκινᾷ μὲ τὴν τελετουργικὴν εἴσοδόν του καὶ παγίωσιν ἐπὶ τοῦ βήματος τῶν ὁμιλητῶν.
Εἶναι δὲ τοῦτο σύνθεσις τοῦ κελτικοῦ σταυροῦ πρὸς τὴν ἀνωτροπικὴν ρούναν τοῦ Τύρ (TYR), ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ἐκδοχὴν τοῦ Διός, ἐπίσης καὶ ἐτυμολογικῶς, ἐκ τοῦ πρωτογερμανικοῦ Ziu Fatir, ἤτοι Ζεὺς Πατήρ. Οἱ ἀκόλουθοί του κατὰ τὴν ἐποχὴν τῶν Βίκιγκς ἦσαν ἡ κορυφὴ τῆς Εὐγενείας, οἱ ψυχονοητικῶς ἐπίσης ἄριστοι πολεμισταί-μῦσται τῆς ὑψίστης πολεμικῆς οὐρανίου ἐκστάσεως, ὅπως ὑποδεικνύει καὶ ἡ πρὸς τὰ ἄνω στρεφομένη ρούνα των. Αὐτοὶ ἦσαν οἱ θρυλικοὶ Μπερσέρκοι τοῦ Βορρᾶ.
Τὸ παγκόσμιον Συνέδριόν μας εἶχε δύο προστάτας ἥρωας:
Τὸν Μέγα-Ἀλέξανδρον καὶ τὸν θρυλικὸν ἥρωα τοῦ Βορρᾶ Holger Danske, ἀντίστοιχον τοῦ ἰδικοῦ μας Μαρμαρωμένου Βασιλιᾶ, ποὺ ἐπίσης ἀναμένει νὰ ἠχήσῃ ἡ σάλπιγξ τῆς τελευταίας ἀνασυντάξεως τῶν τελευταίων Ἀρίων Μαχητῶν διὰ τὴν τελικὴν μάχην – καὶ τὴν τελικὴν Νίκην!
Καὶ οἱ δύο οὗτοι ἥρωες εἶναι προφανῶς ἐξόχως ἐπίκαιροι σήμερον ἐπίσης – καὶ ἀκόμη μάλιστα περισσότερον!
Σημειωτέον ὅτι ἀνέκυψαν διάφορα τεχνικὰ προβλήματα κατὰ τὸ Συνέδριον. Οἱ ἰδιοκτῆται δὲν ἐγνώριζαν ἀκριβῶς περὶ τίνος ἐπρόκειτο. Ὅταν δὲ τὸ διεπίστωσαν, ἦταν μὲν ἀργά, ὅμως βαθμηδὸν τοὺς ἠσκήθησαν πιέσεις πιθανότατα ὑπὸ τῆς ἀστυνομίας καὶ μᾶς πῆραν τὰ ἠχητικὰ μηχανήματα ποὺ μᾶς εἶχαν δανείσει, ἐπειδὴ «θὰ τὰ χρησιμοποιοῦσαν οἱ ἴδιοι στὸ κατάστημά τους» – πρᾶγμα ποὺ παραδόξως δὲν εἶχαν προβλέψει.
Ὅμως εἶχαν ἤδη ὅλοι οἱ ὁμιληταὶ πλὴν τοῦ ὑποφαινομένου ἤδη ὁμιλήσει – καὶ τελικῶς ὡμίλησα συντόμως ἄνευ μικροφώνου, μικρὸν δὲ ἀπόσπασμα ἐκεῖθεν ἐμπεριέχεται καὶ εἰς τὴν παροῦσαν ἀνάρτησιν.
Κλείνω τὸ παρὸν ἀφιέρωμα μὲ ἕνα ᾇσμα ἐκ τῆς συλλογῆς τοῦ Ἅρματος πρὸς τιμὴν τοῦ ὡς ἄνω μαρμαρωμένου καὶ καραδοκοῦντος διὰ τὴν Τελικὴν Μάχην ἥρωος-προστάτου τοῦ Συνεδρίου Holger Danske, τὸ πνεῦμα τοῦ ὁποίου ἄριστα ἐξέφρασεν ὁ ἔξοχος Δανὸς ποιητὴς Bernhard Severin Ingemann (28.5.1789-24.2.1862) εἰς ἕνα ποίημά του τὸ 1837, τοῦ ὁποίου 4 ἀντιπροσωπευτικὲς στροφὲς ἐμελοποιήθησαν καὶ τὶς ὁποῖες μετέφερα στὰ ἑλληνικὰ ἀρκετὰ πιστῶς καὶ τηρῶν τὸ μέτρον, ὥστε νὰ δύναται νὰ τραγουδηθῇ κατὰ τὴν αὐτὴν μελῳδίαν – ὅμως ἀντικαθιστῶν τὰ αὐστηρῶς ἐθνικὰ Δανικὰ στοιχεῖα μὲ κοινὴν Ἀρίαν ἀναφοράν, ἀφοῦ ἄλλως τε πρόκειται περὶ τοπικῆς ἐκφράσεως ἑνὸς ἀρχετύπου Ἀρίου χαρακτῆρος καὶ ἥρωος, διαδεδομένου καὶ εἰσέτι ἐπιβιοῦντος παρὰ πλείστοις εὐρωπαϊκοῖς λαοῖς:
Ο ΟΔΗΓΟΣ
Στὰ πλάτη ὅλου τοῦ Κόσμου
ὅπου κι ἂν ἔχω βρεθῆ
τοῦ Αἵματος εἶν᾿ οδηγός μου
ἡ Πίστις ἡ Φωτεινή.
Ὁ Ἀητὸς ποὺ τὰ οὐράνια σχίζει
τοῦ κράνους κοσμεῖ τὴν κορφή
στὶς κόγχες μέσα φλογίζει
τ᾿ ἀητόματου ἡ αστραπή.
Φοβέρες, διωγμοὶ ποὺ παγώνουν
δειλοὺς κι ἡ ὀχλοβοή
τοῦ πλήθους των δὲν ᾿μερώνουν
τὸ μένος τοῦ Μαχητῆ.
Ἡ τόλμη, τὸ μάχιμο πνεῦμα
κι ὁ ἀρχέτυπος εἶμ᾿ Ὁδηγός
καρδιᾶς ἀτρόμητης νεῦμα
Λευκῆς Τιμῆς ὁ Φρουρός.
Μελῳδία: «Holger Danske», https://www.youtube.com/watch?v=De8a32wH6Wc