Δημοσιεύσαμε την περασμένη εβδομάδα το πρώτο μέρος της ανάλυσής μας αναφορικά με το εν Ελλάδι θλιβερό φαινόμενο του ειδεχθούς τσαρλατανισμού που εκφράζουν οι ποικίλοι θιασώτες ενός διογκουμένου ρεύματος κάποιων οψίμων, τάχα «ελληνοκεντρικών», «αρχαιοελληνιστών», «νεοπαγανιστών», κλπ, οι οποίοι με την στάση τους κατ’ ουσίαν, παραχαράσσουν, πλαστογραφούν και διαστρέφουν την ελληνική ιστορία και την ελληνική θρησκευτικότητα, την οποία ασφαλώς είναι φύσει αδύνατον να προσεγγίσουν, αδαείς όντες.
Έχοντας ήδη σκιαγραφήσει τα χαρακτηριστικά των δύο μεγάλων κατηγοριών του περί ού ο λόγος τσαρλατανισμού, ήτοι, πρώτον, των αρχιερέων της αγυρτείας και, δεύτερον, των αδαών και αφελών θυμάτων τους, που απαρτίζουν το τηλεοπτικό και αγοραστικό κοινό της όλως προσοδοφόρου φάμπρικας ανοητολογίας, ας προχωρήσουμε λίγο ακόμη, απαριθμώντας τα κύρια τυπολογικά χαρακτηριστικά αυτού του «χώρου».[…]
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Η εκδήλωση του φιλελληνισμού στην Ευρώπη είχε την αφετηρία της στις κλασσικές σπουδές και τα κλασσικά πρότυπα, ιδιαίτερα στην Γερμανία. Βαθμιαία όμως η ιδεαλιστική και ρομαντική κίνηση παρέσυρε τα αισθήματα του πολιτισμένου κόσμου και προσανατόλισε την σκέψη στην απελευθέρωση των καταπιεσμένων από την δουλεία απογόνων των αρχαίων Ελλήνων που αγωνίζονται για την ελευθερία. Έτσι ασυναίσθητα και σε ανύποπτο χρόνο αναπτύχθηκε η ιδέα που θα πάρει πιο συγκεκριμένη μορφή και θα ονομαστεί φιλελληνισμός. Στην Γερμανία ο θερμός φιλελληνισμός είχε βαθιές ρίζες με την διδασκαλία και τον θαυμασμό για την αρχαία Ελλάδα.[…]
Σπανίως δίδεται στις βαθύτερες πτυχές της Εθνεγερσίας και των ανθρώπων που την καρτερούσαν σημασία μεγαλύτερη από αυτήν που θα έδινε μια στείρα προγονοπληξία. Το μεγαλείο ενός ιστορικού φαινομένου βρίσκεται μπροστά σε όλους, αλλά για άλλη μια φορά αποδεικνύεται το πόση δειλία μπορεί να κρύψει ο νους του ανθρώπου και να κρατήσει μόνο τις βολικές και ακίνδυνες πτυχές, ή και να τις διαστρεβλώσει όπως γίνεται κατά κόρον σήμερα.Αυτές που δεν θα οδηγήσουν σε πολιτικά μη ορθές σκέψεις – αλλά σε τεχνητούς και βεβιασμένους συνταιριασμούς του Εθνικού αγώνος με τα στεγανά της συγχρόνου υλιστικής δημοκρατικής παράνοιας.
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Θίξαμε προ ημερών διάφορες σοβαρές εκδηλώσεις ιδεολογικής αλλοιώσεως που μαστίζουν τον ευρύτερο πολιτικό «χώρο» (που εμφορείται – ή θεωρεί ότι εμφορείται – από εθνικές ιδέες), ομαδοποιούμενες υπό τον γενικό αντιφατικό τίτλο «εθνικομπολσεβικισμός». Όσο και αν ενδεχομένως στενοχωρούμε ορισμένους, κρίνουμε σκόπιμη την παρουσίαση αυτών των επισημάνσεων, διότι είναι σημαντικό, σε μια εποχή γενικής συγχύσεως και αποπροσανατολισμού, άπαντες οι ενδιαφερόμενοι και ιδίως τα νεαράς ηλικίας άτομα που προσελκύονται από συναφείς ιδέες, τα οποία ενδεχομένως ούτε γνωρίζουν την ιδιαιτέρα ιδεολογικοπολιτική γενεαλογία, ούτε βεβαίως το ποιόν των προσώπων που εκπροσωπούν την μία ή την άλλη «τάση», να έχουν την ευκαιρία, μέσω αναλύσεων και διευκρινίσεων, να σχηματίσουν μια καθαρή εικόνα των διαφόρων εμφανιζομένων «τάσεων» και της αντιστοίχου πολιτικής ανθρωπογεωγραφίας, αξιολογώντας, αναλόγως, ό,τι γνωρίζουν, διαβάζουν ή συναντούν.
Σειρά έχει η στηλίτευσις [σε δυο συνέχειες] ενός άλλου θλιβεροτάτου φαινομένου του ευρυτέρου «χώρου»: του φαινομένου της αγυρτείας που χαρακτηρίζει τους πλείστους των εν Ελλάδι κύκλων αυτοκλήτων «αρχαιολατρών – αρχαιοθρήσκων – ελληνοκεντρικών».[…]
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Για όσους δεν το γνωρίζουν – καθώς έχει επικρατήσει η μάλλον ηλίθια τάση, κάθε μέρα του έτους να είναι παγκοσμίως αφιερωμένη σε κάτι – σας πληροφορούμε ότι η σημερινή ημέρα (21 Μαρτίου) είναι αφιερωμένη: στην οικιακή οικονομία, στην ποίηση, στον ύπνο και στην καταπολέμηση του «ρατσισμού» και των διακρίσεων. Και αν για τα πρώτα τρία είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν έχετε ακούσει απολύτως τίποτε, για το τελευταίο είναι βέβαιο ότι έχετε βαρεθεί να ακούτε σήμερα σχετικές αναφορές στα μ.μ.ε., για εκδηλώσεις, αφιερώματα, δράσεις, «χάπενινγκς» κλπ, κλπ. Διόλου τυχαία όλα αυτά, στην εποχή της επιβεβλημένης, δια της καταιγιστικής προπαγανδίσεως του τεχνητού ψευδοιδεολογήματος του «αντιρατσισμού», διαδικασίας γενοκτονίας και αφανισμού των ευρωπαϊκών εθνών… Η ψευδοέννοια του «ρατσισμού» αναγορεύεται σε κάτι σημαντικότερο από την ποίηση, κάτι για το οποίο σφυροκοπούμεθα με συνεχή αφιερώματα, ενώ για την ποιητική δημιουργία ούτε καν αναφορά! O Tempora, O Mores!!!Εμείς, ευκαιρίας δοθείσης και σε πείσμα του γενικού προπαγανδιστικού κατακλυσμού, νιώθουμε την ανάγκη να αναδημοσιεύσουμε, τιμής ένεκεν, το συγκλονιστικό, άκρως προφητικό (και πάντοτε επίκαιρο) απόσπασμα (Λόγος, 8ος, ο «Προφητικός») από το συγκλονιστικό έργο «Ο δωδεκάλογος του γύφτου», του εθνικού μας βάρδου Κωστή Παλαμά, του αθανάτου αυτού ποιητού που εξέφρασε τόσο μοναδικά και αυθεντικά το αληθινό πνεύμα της Αιωνίου Ελλάδος!
[…]
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Αρκετός λόγος γίνεται τελευταίως περί του λεγομένου «εθνικομπολσεβικισμού». Λαμβάνοντας ως αφορμή κάποια σχετικά ερωτήματα που έχουν τεθεί το προηγούμενο διάστημα από αναγνώστες της ιστοσελίδας καθώς και τις πρόσφατες πολιτικοστρατιωτικές εξελίξεις στην περιοχή της Ουκρανίας και της χερσονήσου της Κριμαίας, κρίνουμε σκόπιμο να προβούμε σε ορισμένες αναγκαίες διασαφηνίσεις και οριοθετήσεις, προκειμένου να διαλυθεί η εκτεταμένη περί το θέμα ιδεολογική σύγχυσις.
Οι υποστηρικτές του λεγομένου «εθνικομπολσεβικισμού» διατυπώνουν στα κείμενά τους μια περίπου εσχατολογική γενεαλογία της «εθνικομπολσεβικικής» κινήσεως, ανάγοντας την αφετηρία της σε κάποιους τάχα αμοιβαίους δεσμούς[…]
Έχουμε πολλάκις αναφερθεί στο ζήτημα του δημογραφικού μαρασμού της πατρίδος μας, αλλά και όλων των λευκών εθνών. Η ενορχηστρωμένη επίθεση της μεταπολεμικής (σιωνιστικής) τάξης πραγμάτων εναντίον των ευρωπαϊκών λαών, έχει καταστήσει πανάρχαιες παραδοσιακές αξίες και βαθιά ριζωμένες σχέσεις βιολογικής και πνευματικής συνάφειας (όπως η φυλή, το έθνος, η φατρία, η οικογένεια, κλπ,) έννοιες οι οποίες θεωρούνται «γραφικές» τάχα και «απαρχαιωμένες», – λέξεις κενές περιεχομένου, οι οποίες, εσχάτως όχι μόνο δαιμονοποιούνται αλλά έφθασε να ποινικοποιηθούν!{…}
Η πρακτική των βελούδινων «επαναστάσεων» που χρησιμοποίησε επιτυχώς ο αμερικανικός και ευρωπαϊκός σιωνιστοκαπιταλισμός που διαχειρίζεται και επιβάλλει την Νέα Διεθνή Τάξη της αναρχοφιλελεύθερης πολυπολιτισμικής και πολυφυλετικής παγκοσμιοποιήσεως για την αλλαγή καθεστώτων στην Ανατολική Ευρώπη, τελειοποιήθηκε στις Αραβικές «επαναστάσεις». Έτσι, οι συνήθως αναίμακτες αλλά ενορχηστρωμένες από τον αμερικανοσιωνιστοκαπιταλισμό «επαναστάσεις», μετά την Λιβύη και την Συρία, μετετράπησαν σε πολυαίμακτα πραξικοπήματα «από τα κάτω» που επιτυγχάνουν αλλαγές καθεστώτων, χωρίς την ανάμιξη του στρατού που εξευτέλιζε το δυτικό ιδεολόγημα της αστικής κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας».
Σήμερα, για πρώτη φορά, η τακτική αυτή μεταφέρεται και στον Ευρωπαϊκό χώρο, στην Ουκρανία. Στο πλαίσιο αυτό, η Ουάσιγκτον επιχειρεί για πρώτη φορά να δείξει ότι μπορεί να ανατρέψει τις κυβερνήσεις τριών χωρών ταυτοχρόνως, της Συρίας, της Ουκρανίας και της Βενεζουέλας. Αν το επιτύχει, κανείς δεν θα είναι πια σε θέση να της αντισταθεί…
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Ένας εκ των ηγετών των ανταρτών στην Συρία σε πρόσφατη συνέντευξή του σε ισραηλινό ραδιόφωνο θέλησε να ευχαριστήσει τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, για τις δηλώσεις στηρίξεως που έκανε υπέρ των τραυματισθέντων ανταρτών-ακραίων ισλαμιστών!!!- στην Συρία. Ο Muhammad Badie, ευρισκόμενος στην Κωνσταντινούπολη, δήλωσε ότι στην συριακή αντιπολίτευση είναι ιδιαιτέρως ευγνώμονες απέναντι στο πρόσωπο του Νετανιάχου μετά την επίσκεψη που πραγματοποίησε στις 18 Φεβρουαρίου σε ισραηλινό στρατιωτικό νοσοκομείο το οποίο βρίσκεται σε μυστική τοποθεσία στα υψίπεδα του Γκολάν και στο οποίο νοσηλεύονται τραυματίες αντάρτες. Απορίας άξιο είναι το γεγονός ότι φανατικοί ισλαμιστές που υποστηρίζονται από την Αλ Κάιντα δέχονται βοήθεια από τον υποτιθέμενο αιώνιο εχθρό τους. Βεβαίως, είναι προφανές το γεγονός ότι οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ με αυτόν τον τρόπο μπορούν να συλλέξουν πολύ μεγάλο αριθμό πληροφοριών για τις κινήσεις,τις τακτικές και τις θέσεις του συριακού στρατού. Όπως επίσης είναι προφανές ότι το Ισραήλ θέλει να εξουδετερώσει τον μοναδικό σύμμαχο του Ιράν στην περιοχή, με απώτερο σκοπό την ενδεχόμενη επίθεση στο Ιράν, αν και μετά το τελός της θητείας του Αχμαντινετζάντ στο Ιράν και την ανάληψη της εξουσίας από τον μετριοπαθή Χασάν Ρουχανί, το Ισραήλ θα έχει σίγουρα κυρίαρχο ρόλο στην Μέση Ανατολή.
Διανύουμε αναμφιβόλως μια περίοδο εξαιρετικώς κρίσιμη για την Ελλάδα, τόσο στο επίπεδο της εσωτερικής πολιτικής καταστάσεως όσο και στο επίπεδο των διεθνών σχέσεων. Οι πολιτικές εξελίξεις είναι τόσο σημαντικές και τα γεγονότα, οι ζυμώσεις και οι διαδικασίες που εκτυλίσσονται καθημερινώς (των οποίων οι παρενέργειες είναι απρόβλεπτης δυναμικής) τόσο πυκνά, ώστε μετά βίας καταφέρνει να τα παρακολουθεί ακόμα και ένας οξυδερκής και υποψιασμένος παρατηρητής. Πολύ περισσότερο μοιάζει αδύνατον να μπορέσει να αντιληφθεί την σημασία και τις επιπτώσεις τους ο απλός λαός, ο οποίος διατηρείται σε μόνιμη κατάσταση αποχαυνώσεως, υπό την επίδραση των αναισθητικών που του παρέχονται σε μόνιμη βάση από τα αμαρτωλά καθεστωτικά μ.μ.ε.
Στο επίπεδο των διεθνών σχέσεων της χώρας, που ατυχώς επισκιάζονται από τα πρωτοφανή τεκταινόμενα της εσωτερικής πολιτικής σκηνής, συντελούνται εθνικές προδοσίες ολκής. Αθέατα, στα μουλωχτά, όλα τα εθνικά θέματα οδηγούνται σε επονείδιστες διευθετήσεις.{…}
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
…Ένας οργανικός στρατός τέτοιων Ελλήνων και Ελληνίδων είναι το σημείο-στόχος όπου επιθυμούμε να φθάσουμε. Εκείνη η γενιά δεν θα έχει σχέση με παραπλανητικούς τίτλους ενός κρατιδίου-προτεκτοράτου, όπως αυτό το οποίο προσβλητικώς σήμερα κι εμπαικτικώς αποκαλείται «Ελλάδα». Εκείνης της ηρωικής γενιάς η Ελλάδα θα είναι η φλόγα του αγώνος για την Ελευθερία, την πραγμάτωση δηλαδή της αρχέτυπης φυλετικής ψυχής της Πατρίδος μας- επικράτειά της δε κάθε σπιθαμή γης στην οποίαν η φλόγα αυτή θα καίει.
Διανέμεται και αποστέλλεται άνευ οικονομικού αντιτίμου από συντρόφους και φίλους της Kοινότητός μας.</