Η δημόσια παιδεία υπό πλήρη διάλυση, αλλά… προτεραιότης του υπουργείου η διοχέτευση «αντιρατσιστικής» προπαγάνδας στα Ελληνόπουλα!

Σε μία εποχή κατά την οποία η Ελλάς μαραζώνει δημογραφικώς έχοντας ήδη καταστεί χώρα γερόντων, δεδομένου ότι για πολλοστή χρονιά οι θάνατοι που καταγράφονται είναι πιο πολλοί από τις γεννήσεις, οι γεννήσεις αλλοδαπών είναι περισσότερες από τις γεννήσεις Ελλήνων (εντός της χώρας) – τα τελευταία στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας είναι πραγματικά σοκαριστικά, προδιαγράφοντας το τέλος υπάρξεως του ελληνικού έθνους (!) – σε μια εποχή κατά την οποία συντελείται μαζική μετακίνηση λαών από την ασιατική Ανατολή και τον αφρικανικό Νότο – με σαφή χαρακτήρα εισβολής και εποικισμού – προς τις Ευρωπαϊκές πατρίδες που αντιμετωπίζουν πλέον το φάσμα του εξισλαμισμού, αυτή την εποχή διάλεξε η γενιτσαρική ηγεσία του γενιτσαρικού υπουργείου «παιδείας» να εισαγάγει τον βαρύγδουπο θεσμό της «Πανελλήνιας Ημέρας Σχολικού Αθλητισμού» με κεντρικό θεματικό άξονα – τι άλλο; «Ρατσισμός και Διαφορετικότητα, όλοι διαφορετικοί όλοι ίσοι»!!!
Δεν μπορούμε να αποφύγουμε έναν σύντομο σχολιασμό αυτού του αίσχους:

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Με αφορμή τα πρόσφατα επεισόδια στο Χαλάνδρι: μια αποκαλυπτική μαρτυρία για την μάστιγα των αθιγγάνων.

Έχουμε πολλάκις αναφερθεί στην τεράστια εθνική και κοινωνική μάστιγα που συνιστά η παρουσία των αθιγγάνων στην ελληνική κοινωνία, ήτοι των κεντροασιατών μεταναστών, εκ της ινδικής υποηπείρου ορμωμένων, που εισέδυσαν κατά κύματα στον ευρωπαϊκό χώρο, την περίοδο του ύστερου μεσαίωνος, εποικίζοντας σε μεγάλους πληθυσμούς ιδιαίτερα τα ταλαίπωρα Βαλκάνια… Έκτοτε, δεν έχουν πάψει να αποτελούν ξένο σώμα για τις κοινωνίες στις οποίες έχουν εγκατασταθεί παρασιτικώς, μεταξύ των οποίων και για την ελληνική κοινωνία. Οι καταυλισμοί και οι μαχαλάδες τους ήταν ανέκαθεν εστίες παραβατικότητος και ανομίας – μόνιμες πηγές δεινών! Στην δε σύγχρονη εποχή, οπότε τυγχάνουν όχι μόνον μίας ιδιαζούσης ασυλίας, αλλά και της αμέριστης υποστηρίξεως εκ μέρους της απεθνισμένης πια πολιτείας, οι καταυλισμοί και οι τσαντιρομαχαλάδες τους έχουν εξελιχθεί σε ανέγγιχτα κέντρα διακινήσεως ναρκωτικών, όπλων και κάθε είδους λαθρεμπορίου, σε γκέτο όπου η αστυνομία είναι περίπου αδύνατον να εισέλθει!

Τα δελτία ειδήσεων βρίθουν καθημερινώς δημοσιευμάτων που αφορούν ποικίλα εγκλήματα με αυτουργούς αθιγγάνους, καίτοι βεβαίως τα μ.μ.ε., εμφανίζονται, σχεδόν πάντοτε, απολύτως συντονισμένα κατά τις επιταγές της «πολιτικής ορθότητος», που υπαγορεύει την με κάθε τρόπο αποσιώπηση ή υποβάθμιση του μεγέθους της αθιγγανικής παραβατικότητος, με αποτέλεσμα συνηθέστατα να αποκρύπτεται η αθιγγανική ταυτότης του εκάστοτε αυτουργού εγκλήματος, προκειμένου, σύμφωνα με τις γνωστές ισοπεδωτικές εμμονικές ιδεοληψίες των εθελοτύφλων «αντιρατσιστών», να καταπολεμηθούν τα λεγόμενα «κοινωνικά στερεότυπα»…

Προστάτες και υποστηρικτές των αθιγγάνων, οι οποίοι έχουν πλέον αποθρασυνθεί τελείως, είναι μονίμως οι διάφοροι «αριστεροί», πάσης παραλλαγής και αποκλίσεως. Χαρακτηριστικό συμβάν (παρόμοιο με άπειρα ανάλογα περιστατικά που έχουν συμβεί σε άλλες περιοχές της Ελλάδος) το οποίο συνοψίζει όλες τις ανωτέρω διαπιστώσεις, απετέλεσε η πρόσφατη αθιγγανική ανταρσία σε περιοχή στα όρια του δήμου Χαλανδρίου, στην Αθήνα. Εκεί, τους ασχημονούντες αθιγγάνους, που καταπατούν επί δεκαετίες εκτάσεις γης που αποτελούσαν περιουσίες Ελλήνων ιδιοκτητών, έχοντας στήσει άθλια παραπήγματα που συγκροτούν μια παραγκούπολη, που εκτός των άλλων αποτελεί και υγειονομική βόμβα για την ευρύτερη περιοχή, έσπευσαν να υποστηρίξουν δυναμικές ομάδες αναρχοαριστεριστών αλητών, συντασσόμενες με τις ορδές των μιαρών εξεγερθέντων αθιγγάνων εναντίον των εισαγγελικών αρχών και της αστυνομίας!

Σε σχέση με το συμβάν αυτό αξίζει να διαβάσει κανείς ένα εξόχως αποκαλυπτικό κείμενο, στο οποίο ένας Έλληνας, κάτοικος της περιοχής (που τυγχάνει να είναι και δημοσιογράφος) αφήνει την αγανάκτησή του να ξεχειλίσει παρουσιάζοντας το δράμα των Ελλήνων που έχουν την ατυχία να ζουν κοντά στον εν λόγω καταυλισμό. Ο αρθρογράφος με την απλή παρουσίαση των ζοφερών εμπειριών του από την γειτνίαση με τους αθιγγάνους, κονιορτοποιεί τις ανοησίες των κουρδισμένων «αντιρατσιστών» προπαγανδιστών (της Εκάλης και του Κολωνακίου…).

Αναδημοσιεύουμε κατωτέρω αυτούσιο το άρθρο, το οποίο υπογράφει ο Κώστας Κεφαλογιάννης, όπως δημοσιεύθηκε στον ενημερωτικό ιστότοπο «news247» (στη 1-10- 2014 )

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Φύσις καὶ Ἰσότης.

Ἀποτελεῖ συνήθη πλάνη καὶ παρανόησι, συχνὰ ἀναδυομένη ὅταν ἀσκῆται κριτικὴ στὸν κομμουνισμὸ ἢ στὴν δημοκρατία βάσει τῶν πραγματικῶν τους ἁπτῶν ὀλεθρίων ἀποτελεσμάτων, νὰ ἀντιτείνεται ἡ κλασικὴ ἀνοησία πὼς «αὐτὸ δὲν εἶναι/ἦταν πραγματικὸς κομμουνισμός» ἤ, ἀντιστοίχως, «πραγματικὴ δημοκρατία», «ποὺ στὴν θεωρία εἶναι κάτι ἰδανικό»: παρατήρησις ποὺ ἔχει μὲν κάποιο στοιχεῖον ἀληθείας, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ποτὲ δὲν εἶναι δυνατὴ οὔτε κατὰ προσέγγισιν ἡ συνολικὴ ἐπίτευξις τῶν «ἀρχῶν» της, τῆς διαφεύγει, ὅμως, ἡ κατανόησις τῆς βασικῆς ἀληθείας ὅτι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν θὰ ἠδύνατο ποτὲ νὰ ὑπάρξῃ οὔτε «πραγματικὸς κομμουνισμός» οὔτε «πραγματικὴ δημοκρατία»: ὄχι δὲ ἁπλῶς λόγῳ «ἀνθρωπίνων ἀδυναμιῶν» πρὸ κάποιας στοχευομένης «ἰδανικῆς καταστάσεως» ἀλλ᾿, ἀπεναντίας, ἐπειδὴ ἀμφότερες οἱ ἐν λόγῳ ἀποστάξεις τῶν προκρουστείων ἐξισωτικῶν δογμάτων ἀποτελοῦν καθ᾿ ἑαυτὲς Ὕβριν ὑψίστη πρὸς αὐτὰ τὰ θεμέλια τῆς Κοσμικῆς Τάξεως, ὄντας ἐξ ὑπαρχῆς τελείως οὐτοπικὲς καὶ βιαστικὲς τῆς Φύσεως θεωρήσεις, ποὺ ἄν μετεφέροντο π.χ. στὸν κόσμο τῶν κυττάρων ἑνὸς ὀργανισμοῦ, μερικῶς διότι ὁλικῶς θὰ ἦτο ἀσύλληπτον, θὰ ἐπήρχετο στιγμιαίως πλήρης ἐκφυλισμὸς καὶ θάνατος.

Οὐχ ἧσσον, ἐν τούτοις, ἀποτελοῦν ἀμφότερα, ὅπως καὶ τὰ παντοειδῆ ἀποκυήματα καὶ ὑποπαράγωγα τῆς περιφήμου «ἰσότητος», πράγματι κάποιου εἴδους ἰδανικά: διότι ἀποδεικνύονται ΠΑΝΤΟΤΕ ἰδανικὰ ὀχήματα κοινωνικῆς ἀναρρήσεως τσαρλατάνων καὶ παντοειδῶν ἀναξίων, ποὺ ἐνεργοῦν στὸ ὄνομα τῶν ἀνωνύμων πολλῶν «ἴσων» πολιτῶν, πρὸς χάριν – ἀλλὰ καὶ δυνάμει! – ταπεινῶν ἐγωπαθῶν κινήτρων ἀλλὰ καὶ ὠργανωμένων σκοτεινῶν συμφερόντων, παρασκηνιακῶν ἢ καὶ ἀπροκαλύπτων, τῶν ὁποίων ἡ δημοκρατία ἀποτελεῖ τὸν ἀπόλυτον «παράδεισον» – ὅμως, πάντα, «γιὰ τὸ λαό», δηλαδὴ ἑλληνιστί, «εἰς ὑγείαν τῶν κορόιδων»!!!

Ἡ λεπτὴ ἀλλὰ θεμελιώδης αὐτὴ παρατήρησις ὑπεκφεύγει συνήθως ἀπὸ τοὺς «ἀναλυτὰς» καὶ ἀμπελοφιλοσόφους τοῦ σωροῦ, ὅμως κατωτέρω ἀναδημοσιεύουμε μὶαν ἐναργῆ καὶ ἁπλῆ συνάμα ἐπισήμανσί της ὑπό τινος πανεπιστημιακοῦ τὸ 1985.

H €.€. προωθεί ανοικτά τον κιναιδισμό στις ευρωπαϊκές κοινωνίες!

Πραγματοποιήθηκε (και) στο Βελιγράδι, όπως ως γνωστόν συμβαίνει εδώ και χρόνια και σε σειρά άλλων ευρωπαϊκών πόλεων (της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης μη εξαιρουμένων… φευ!) η λεγόμενη «παρέλαση υπερηφάνειας» …των ομοφυλόφιλων (pride parade)! Αντιπαρερχόμεθα το μέγεθος της διαστροφικής ανωμαλίας που υπογραμμίζεται ήδη από τον εμετικά πομπώδη τίτλο της αισχρής κιναιδικής συνάξεως, για να θυμίσουμε ότι πέρσι στο Βελιγράδι, σε ανάλογη απόπειρα διά παρελάσεως επιδείξεως του κιναιδισμού, τα επεισόδια που προκλήθηκαν από αγανακτισμένους πολίτες (αναφερομένους από τα διεθνή μ.μ.ε. ως “ακροδεξιούς”) ήταν εκτεταμένα και οδήγησαν στην διάλυση της αισχρής φιέστας. Φέτος υπήρξαν επίσης κάποιες αντιδράσεις και επεισόδια (αποδιδόμενα και πάλι σε «ακροδεξιούς»), ωστόσο, αυτή τη φορά ήταν περιορισμένα και δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την παρέλαση των κιναίδων, αφού η παρουσία της αστυνομίας για την προστασία τους ήταν πολύ ισχυρή. Αναρωτιέστε μήπως γιατί; Εδώ έγκειται η σημασία της ειδήσεως!

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ὕβρις καὶ Νέμεσις.

Ενώ τα παγκόσμια κέντρα εξουσίας επιδιώκουν την εξεύρεση λύσεως για την αντιμετώπιση της “διεθνούς οικονομικής κρίσεως”,ή τουλάχιστον παριστάνουν ότι έτσι πράττουν, στην πραγματικότητα ο πλανήτης γη μαστίζεται από μίαν άλλη,πολύ σοβαρότερη και τραγικώς εξελισσόμενη κρίση, αυτήν του περιβαλλοντικού παρασιτισμού από τους «δίποδους» κατοίκους του, που μόνο κατ’εικόνα πλέον θυμίζουν ανθρώπους – στην καλλίτερη περίπτωση…
Ταυτοχρόνως τα ίδια κέντρα, με προμετωπίδα τον δόλιο Ο.Η.Ε., παριστάνουν πως «σκέπτονται» και συσκέπτονται, όπως σήμερα καλή ώρα στην Ν. Υόρκη, για το πῶς θα αντιμετωπίσουν τα περιβαλλοντικά αυτά προβλήματα.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Εξαγγελίες πολιτικάντηδων στη Δ.Ε.Θ.: όργιο ανεδαφικής παροχολογίας από τους «δημοκρατικούς» τσαρλατάνους εν όψει των διαφαινόμενων εκλογών.

Οι εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις φαίνεται ότι επιταχύνονται μετά τα πρόσφατα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Αν και η κακόγουστη αυτή (ετησίως επαναλαμβανόμενη) πολιτική «φιέστα» διήρκεσε μόνον λίγες ημέρες, τα αποτελέσματά της θα διαρκέσουν μάλλον περισσότερο, αφού οι μεγαλόστομες εξαγγελίες εκ μέρους των δημοκόπων πολιτικάντηδων (δεξιών και αριστερών) που παρήλασαν από το πανηγύρι της Δ.Ε.Θ., φαίνεται ότι αναστάτωσαν τον, υπερφορολογούμενο εδώ και μία πενταετία, λαό, του οποίου τα αντανακλαστικά αποδεικνύεται ότι ενεργοποιούνται κυρίως σε οικονομικού χαρακτήρα ερεθίσματα. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να συμβαίνει διαφορετικά, όταν το «καπιταλ-δημοκρατικό» σύστημα έχει σχεδόν δημεύσει την ακίνητη περιουσία των φορολογουμένων; Έτσι, η αδίστακτη αριστερή αντιπολίτευση άδραξε την ευκαιρία, υποσχόμενη φαινομενικά «λαγούς με πετραχήλια», ουσιαστικώς όμως προτείνοντας «λύσεις» που δεν αποτελούν παρά επίσης δήμευση της ακίνητης περιουσίας των πολιτών, με μόνη διαφορά ότι η αριστερής εμπνεύσεως συνταγή δημεύσεως θα γίνει με κρατικό μανδύα, ενώ στην πρώτη περίπτωση (στο «δεξιό» μοντέλο) θα συνέβαινε πρωτίστως μέσω των «τραπεζικών ιδρυμάτων». Υποσχέθηκε ο «αξιότιμος αρχηγός της αντιπολίτευσης» όπως αρέσκονται κάθε τόσο να τον αποκαλούν τα μέσα μαζικής «ενημερώσεως» (:εξαπατήσεως), μία νέα «χρυσή εποχή» παροχών, δίνοντας ως ένας νέος «Ανδρέας», πλουσιοπάροχες αμοιβές σε όλους ανεξαιρέτως (αφού άλλωστε … «λεφτά εξακολουθούν να υπάρχουν»), χαρίζοντας δάνεια με ένα νέο, κομμουνιστικού τύπου, «σύστημα σεισάχθειας». Στην πραγματικότητα βεβαίως, το μόνο που πρόκειται να δώσει στις ψηφομάζες, εάν αυτές τον αναδείξουν ποτέ πρωθυπουργό της χώρας, είναι φρούδες ελπίδες και κενές υποσχέσεις – εγγύηση συνέχισης της κατρακύλας ως τον έσχατο πάτο!

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Σκέψεις και συμπεράσματα από τις πρόσφατες εκλογές στην Σουηδία.

Ολοκληρώθηκαν την περασμένη Κυριακή οι κοινοβουλευτικές εκλογές στην Σουηδία, την πιό “ανοικτή” και “ανεκτική” δημοκρατία του κόσμου, με τα αποτελέσματα να είναι σχετικώς αναμενόμενα, καθώς συνάδουν με τις γενικότερες πολιτικές τάσεις που τείνουν να επικρατήσουν τα τελευταία χρόνια στον δυτικό κόσμο. Ουδεμία έκπληξις αλλά και ουδεμία ελπίς από τον ταλαιπωρημένο βορρά, που αγωνιά υπο την απειλή μίας πρωτόγνωρης φυλετικής καταστροφής λόγω της μαζικής μεταναστεύσεως και εγκαταστάσεως αλλοφύλων, που σύντομα θα αλλοιώσει ριζικώς τον έως πρόσφατα συμπαγή σουηδικό πληθυσμό σε μία πολυφυλετική μάζα, οδηγώντας σε μή αναστρέψιμο εθνοφυλετικό αφανισμό. Όμως τελεί υπό πλήρη νάρκωση και υπό το κράτος μιας τεχνητής πραγματικότητος, σκηνοθετημένης υπό τα δόλια προσχήματα μιας πομπώδους αυτοκτονικής «ηθικής»…

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ὅρια μεταβλητότητος τοῦ χαρακτῆρος τῶν φυλῶν.

Κατ’ αρχήν όχι η μονιμότητα, αλλά η μεταβλητότητα φαίνεται να αποτελή τον γενικό κανόνα. Η ιστορία των λαών, μας δίνει αφορμή να υποθέσουμε, ότι η ψυχή τους υφίσταται μερικές φορές μεγάλες και πολύ γρήγορες μεταμορφώσεις. Για παράδειγμα ποιος είναι αυτός που αγνοεί την μεγάλη και ουσιαστική διαφορά μεταξύ του χαρακτήρος του Άγγλου Κρόμβελλ και του Άγγλου των σημερινών χρόνων… Ποιος ιστορικός δεν σημείωσε τις παραλλαγές του εθνικού χαρακτήρος μεταξύ του 17ου και του 18ου αιώνος; Και στις μέρες μας ποιος δεν διακρίνει την καταπληκτική διαφορά ανάμεσα στα σημερινά ατίθασα μέλη της Convention (Coventionellis) και του χαρακτήρος των ευκολομεταχείριστων δούλων του Ναπολέοντα;(2) Κι όμως ήσαν οι ίδιοι άνθρωποι, οι οποίοι σε διάστημα ολίγων ετών, φαίνονται τελείως αλλαγμένοι. Για να ξεκαθαρίσωμε τις αιτίες των μεταβολών αυτών, θα πρέπει ευθύς αμέσως να υπενθυμίσουμε ότι το «Ψυχολογικό όν» όπως και το ανατομικό-φυσικό όν, διαμορφώνεται και στηρίζεται σε θεμελιώδη και άφθαρτα χαρακτηριστικά, γύρω από τα οποία συγκεντρώνονται δευτερεύοντα τροποποιήσιμα χαρακτηριστικά. Ο κτηνοτρόφος, που μετατρέπει την ορατή εμφάνιση κάποιου ζώου, ο κηπουρός που αλλάζει την όψη ενός φυτού, έτσι που κάποιος που δεν είναι εξασκημένος να μην το αναγνωρίζει, ούτε ο ένας ούτε ο άλλος – σε καμία περίπτωση – δεν έχει επηρεάσει τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του είδους. Δεν επηρέασαν παρά μόνο δευτερεύοντα και πρόσθετα χαρακτηριστικά.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ἡ ἀναρχία τοῦ Λιμπεραλισμοῦ.

Γιὰ νὰ θεραπευθῇ ἡ ἀναρχία τοῦ λιμπεραλισμοῦ ποὺ μᾶς μαστίζει, χρειάζεται πολλὴ δουλειά. Στὴν ἀρχὴ χρειάζεται προσπάθεια νὰ ἀποκατασταθῇ κάποιος πνευματικὸς καὶ ἠθικὸς ρυθμὸς σ’ ὅλες τὶς τάξεις, σ’ ὅλες τὶς ἡλικίες, ἀλλὰ εἰδικώτερα στοὺς νέους.

 

Εἶναι ἀνάγκη μέσα σ’ αὐτὸ τὸ πνευματικὸ χάος, μέσα σ’ αὐτὸ τὸν ἰδεολογικὸ κυκεῶνα, ὅπου βασιλεύει ἡ σύγχυση καὶ ἡ ἀσυναρτησία, νὰ βάλουμε κάποια σύνορα, νὰ στερεώσουμε μερικὰ σταθερὰ σκαριά, νὰ θεμελιώσουμε ἕνα κομμάτι στερεὸ ἔδαφος, γιὰ νὰ πατήσουμε. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποκτήσουμε μιὰ ξεκαθαρισμένη ἔννοια τοῦ μέτρου καὶ τῆς ἀναλογίας τοῦ κάθε κοινωνικοῦ στοιχείου καὶ τῆς σημασίας τῆς ἀποστολῆς του μέσα στὸν κοινωνικὸ ὀργανισμό.

 

 
 
 
 

Εξόρμηση του Άρματος στον Ενιπέα.

Ο ποταμός Ενιπεύς πηγάζει από τις πλαγιές του Ολύμπου σε υψόμετρο περίπου 1100 μέτρων και ρέει εντός του ομωνύμου φαραγγιού, το οποίο καταλήγει μετά από 10 χιλιόμετρα περίπου στην πιερική ακτή· λίγο έξω από το Λιτόχωρο στην θέση Μύλοι και σε υψόμετρο 300 μέτρων ξεκινά η διαδρομή κατά μήκος του διεθνούς ορειβατικού μονοπατιού Ε4, το οποίο διασχίζει το φαράγγι πότε εκ δεξιών και πότε εξ αριστερών του ποταμού, φτάνοντας ως το προαναφερθέν σημείο των πηγών του. Κατά την διάρκεια της πορείας διαμέσου ενός κατάφυτου τοπίου και όποτε το βλέμμα ανυψώνεται, δέος προκαλεί η θέα των κορυφών του Ολύμπου, η ανάβαση προς τις οποίες πέραν της σωματικής ασκήσεως εκλαμβάνεται πάντοτε και ως εξωτερική αντανάκλαση της εσωτερικής αναβάσεώς μας προς την κορυφή του όρους που συμβολίζει το αληθές κέντρο της υπάρξεώς μας. Η άγρια ομορφιά του δάσους, των βράχων και ο ήχος του ρέοντος ύδατος έρχονται σε ευθεία αντίθεση με την ασχήμια των τσιμεντένιων όγκων και των χαοτικών θορύβων του αστικού περιβάλλοντος στο οποίο έχει συγκεντρωθεί η πλειοψηφία του πληθυσμού της πατρίδος μας και του οποίου στοιχεία και συνήθειες βλέπουμε δυστυχώς να έχουν μεταφερθεί και στην επαρχία. Η αντιπαράθεση των δύο εικόνων πρέπει να μας υπενθυμίζει διαρκώς την συνεχή και επίπονη προσπάθεια που απαιτείται για την υπέρβαση νοοτροπιών, που δυστυχώς έχουν ριζώσει εντός μας και καμία σχέση δεν έχουν με το κάλλος του οποίου υλική αποτύπωση αποτελεί το πανέμορφο φυσικό τοπίο.

Αποκάλυψη ενός νέου «Κατίν». Περίπου 1000 τα θύματα μαζικής εκτέλεσης από την σοβιετική NKVD! Αυτός είναι ο μπολσεβικισμός!

Επειδή είναι γνωστό το απύθμενο θράσος και η απροσμέτρητη υποκρισία των κάθε λογής μπολσεβίκων, ως προς το να εμφανίζονται μονίμως ως τα δήθεν θύματα πολιτικών διώξεων (ενώ οι ίδιοι, στις χώρες στις οποίες εφαρμόστηκε το αντιφυσικό κομμουνιστικό πείραμα, υπήρξαν οι πιο στυγνοί τύραννοι, ευθυνόμενοι για βασανισμούς και μαρτυρικές θανατώσεις εκατομμυρίων αθώων πολιτών, οι οποίοι οδηγούνταν είτε σε στρατόπεδα αργού θανάτου στην Σιβηρία, είτε σε θανάτωση με συνοπτικές διαδικασίες – με μία σφαίρα στο κεφάλι – αφού προηγουμένως είχαν κηρυχθεί «ταξικοί εχθροί», στην πραγματικότητα απλώς και μόνο επειδή δεν ήσαν κομμουνιστές ή επειδή είχαν την ατυχία να θεωρούνται «διανοούμενοι» ή να ασκούν ένα «ύποπτο» επάγγελμα, π.χ. αξιωματικοί, δάσκαλοι, κλπ) και επειδή διαβιούμε σε μια κατ’ ουσίαν κομμουνιστοκρατούμενη χώρα (παρά την υποτιθέμενη νίκη του «εθνικού στρατού» κατά της κομμουνιστικής ανταρσίας το 1949 – την πρόσφατη επέτειο της οποίας η σύγχρονη υποτιθέμενη συνέχεια του ιδίου καθεστώτος, που τότε επεκράτησε, κατεδίκασε και φέτος, για μια ακόμη φορά, ως «επέτειο μίσους»!), μεταφέρουμε την παρακάτω συγκλονιστική είδηση που αφορά ακόμα ένα από τα αναρίθμητα, σταδιακώς αποκαλυπτόμενα, αποτρόπαια εγκλήματα των μπολσεβίκων στην ανατολική Ευρώπη – έγκλημα παρόμοιο με το ειδεχθές μαζικό έγκλημα στο δάσος του Κατίν, στην Πολωνία, που επί δεκαετίες οι κομμουνιστές επέμεναν να φορτώνουν συκοφαντικώς στα γερμανικά στρατεύματα, μέχρι που η μετασοβιετική Ρωσία αναγκάστηκε τελικώς να παραδεχθεί την ενοχή των Σοβιετικών… Και οι νέα αυτή αποκάλυψη για κομμουνιστικά εγκλήματα δεν προκαλεί βεβαίως ιδιαίτερη έκπληξη σε όσους γνωρίζουν την ιστορία και το ποιόν του βουτηγμένου στο αίμα εβραιομπολσεβικισμού, διαχρονικώς και απανταχού της γης…
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Τετράδια Ἐθνοκοινοτικοῦ Προβληματισμοῦ ΑΡΜΟΣ– Φύλλο 10

…Η μετάβαση, αφ’ ετέρου, στην δράση από την αρχάρια σκέψη ίσως χρειασθεί αρκετό καιρό ακόμη, μιας και δεν μπορεί να περιμένει κανείς πολλά από μέχρι πρό τινος εντελώς αποκοιμισμένους, πλήρως μαζικοποιημένους καταναλωτές άρτων και θεαμάτων. Το σημείο το οποίο, όμως, εδώ θέλουμε να θίξουμε ως απόλυτη προϋπόθεση για την εν λόγῳ μετάβαση είναι το ζήτημα των «γεφυροποιών», εκείνων δηλαδή οι οποίοι θα κατασκευάσουν τις απαραίτητες γέφυρες μεταβάσεως από μίαν απλή (και, πάντως, αποσπασματική κι επιφανειακή κατ’αρχάς) ριζοσπαστικοποίηση απόψεων προς μίαν ουσιαστική και πλήρη νοήματος δράση, με γνωρίσματα αληθούς επαναστάσεως και πρώτης συστάσεως ενός αληθούς Εθνικού Κράτους…

 

Διανέμεται και αποστέλλεται άνευ οικονομικού αντιτίμου από συντρόφους και φίλους της Kοινότητός μας.</