Ενώ τα παγκόσμια κέντρα εξουσίας επιδιώκουν την εξεύρεση λύσεως για την αντιμετώπιση της “διεθνούς οικονομικής κρίσεως”,ή τουλάχιστον παριστάνουν ότι έτσι πράττουν, στην πραγματικότητα ο πλανήτης γη μαστίζεται από μίαν άλλη,πολύ σοβαρότερη και τραγικώς εξελισσόμενη κρίση, αυτήν του περιβαλλοντικού παρασιτισμού από τους «δίποδους» κατοίκους του, που μόνο κατ’εικόνα πλέον θυμίζουν ανθρώπους – στην καλλίτερη περίπτωση…
Ταυτοχρόνως τα ίδια κέντρα, με προμετωπίδα τον δόλιο Ο.Η.Ε., παριστάνουν πως «σκέπτονται» και συσκέπτονται, όπως σήμερα καλή ώρα στην Ν. Υόρκη, για το πῶς θα αντιμετωπίσουν τα περιβαλλοντικά αυτά προβλήματα.
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Οι εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις φαίνεται ότι επιταχύνονται μετά τα πρόσφατα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Αν και η κακόγουστη αυτή (ετησίως επαναλαμβανόμενη) πολιτική «φιέστα» διήρκεσε μόνον λίγες ημέρες, τα αποτελέσματά της θα διαρκέσουν μάλλον περισσότερο, αφού οι μεγαλόστομες εξαγγελίες εκ μέρους των δημοκόπων πολιτικάντηδων (δεξιών και αριστερών) που παρήλασαν από το πανηγύρι της Δ.Ε.Θ., φαίνεται ότι αναστάτωσαν τον, υπερφορολογούμενο εδώ και μία πενταετία, λαό, του οποίου τα αντανακλαστικά αποδεικνύεται ότι ενεργοποιούνται κυρίως σε οικονομικού χαρακτήρα ερεθίσματα. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να συμβαίνει διαφορετικά, όταν το «καπιταλ-δημοκρατικό» σύστημα έχει σχεδόν δημεύσει την ακίνητη περιουσία των φορολογουμένων; Έτσι, η αδίστακτη αριστερή αντιπολίτευση άδραξε την ευκαιρία, υποσχόμενη φαινομενικά «λαγούς με πετραχήλια», ουσιαστικώς όμως προτείνοντας «λύσεις» που δεν αποτελούν παρά επίσης δήμευση της ακίνητης περιουσίας των πολιτών, με μόνη διαφορά ότι η αριστερής εμπνεύσεως συνταγή δημεύσεως θα γίνει με κρατικό μανδύα, ενώ στην πρώτη περίπτωση (στο «δεξιό» μοντέλο) θα συνέβαινε πρωτίστως μέσω των «τραπεζικών ιδρυμάτων». Υποσχέθηκε ο «αξιότιμος αρχηγός της αντιπολίτευσης» όπως αρέσκονται κάθε τόσο να τον αποκαλούν τα μέσα μαζικής «ενημερώσεως» (:εξαπατήσεως), μία νέα «χρυσή εποχή» παροχών, δίνοντας ως ένας νέος «Ανδρέας», πλουσιοπάροχες αμοιβές σε όλους ανεξαιρέτως (αφού άλλωστε … «λεφτά εξακολουθούν να υπάρχουν»), χαρίζοντας δάνεια με ένα νέο, κομμουνιστικού τύπου, «σύστημα σεισάχθειας». Στην πραγματικότητα βεβαίως, το μόνο που πρόκειται να δώσει στις ψηφομάζες, εάν αυτές τον αναδείξουν ποτέ πρωθυπουργό της χώρας, είναι φρούδες ελπίδες και κενές υποσχέσεις – εγγύηση συνέχισης της κατρακύλας ως τον έσχατο πάτο!
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Ολοκληρώθηκαν την περασμένη Κυριακή οι κοινοβουλευτικές εκλογές στην Σουηδία, την πιό “ανοικτή” και “ανεκτική” δημοκρατία του κόσμου, με τα αποτελέσματα να είναι σχετικώς αναμενόμενα, καθώς συνάδουν με τις γενικότερες πολιτικές τάσεις που τείνουν να επικρατήσουν τα τελευταία χρόνια στον δυτικό κόσμο. Ουδεμία έκπληξις αλλά και ουδεμία ελπίς από τον ταλαιπωρημένο βορρά, που αγωνιά υπο την απειλή μίας πρωτόγνωρης φυλετικής καταστροφής λόγω της μαζικής μεταναστεύσεως και εγκαταστάσεως αλλοφύλων, που σύντομα θα αλλοιώσει ριζικώς τον έως πρόσφατα συμπαγή σουηδικό πληθυσμό σε μία πολυφυλετική μάζα, οδηγώντας σε μή αναστρέψιμο εθνοφυλετικό αφανισμό. Όμως τελεί υπό πλήρη νάρκωση και υπό το κράτος μιας τεχνητής πραγματικότητος, σκηνοθετημένης υπό τα δόλια προσχήματα μιας πομπώδους αυτοκτονικής «ηθικής»…
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Κατ’ αρχήν όχι η μονιμότητα, αλλά η μεταβλητότητα φαίνεται να αποτελή τον γενικό κανόνα. Η ιστορία των λαών, μας δίνει αφορμή να υποθέσουμε, ότι η ψυχή τους υφίσταται μερικές φορές μεγάλες και πολύ γρήγορες μεταμορφώσεις. Για παράδειγμα ποιος είναι αυτός που αγνοεί την μεγάλη και ουσιαστική διαφορά μεταξύ του χαρακτήρος του Άγγλου Κρόμβελλ και του Άγγλου των σημερινών χρόνων… Ποιος ιστορικός δεν σημείωσε τις παραλλαγές του εθνικού χαρακτήρος μεταξύ του 17ου και του 18ου αιώνος; Και στις μέρες μας ποιος δεν διακρίνει την καταπληκτική διαφορά ανάμεσα στα σημερινά ατίθασα μέλη της Convention (Coventionellis) και του χαρακτήρος των ευκολομεταχείριστων δούλων του Ναπολέοντα;(2) Κι όμως ήσαν οι ίδιοι άνθρωποι, οι οποίοι σε διάστημα ολίγων ετών, φαίνονται τελείως αλλαγμένοι. Για να ξεκαθαρίσωμε τις αιτίες των μεταβολών αυτών, θα πρέπει ευθύς αμέσως να υπενθυμίσουμε ότι το «Ψυχολογικό όν» όπως και το ανατομικό-φυσικό όν, διαμορφώνεται και στηρίζεται σε θεμελιώδη και άφθαρτα χαρακτηριστικά, γύρω από τα οποία συγκεντρώνονται δευτερεύοντα τροποποιήσιμα χαρακτηριστικά. Ο κτηνοτρόφος, που μετατρέπει την ορατή εμφάνιση κάποιου ζώου, ο κηπουρός που αλλάζει την όψη ενός φυτού, έτσι που κάποιος που δεν είναι εξασκημένος να μην το αναγνωρίζει, ούτε ο ένας ούτε ο άλλος – σε καμία περίπτωση – δεν έχει επηρεάσει τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του είδους. Δεν επηρέασαν παρά μόνο δευτερεύοντα και πρόσθετα χαρακτηριστικά.
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Ο ποταμός Ενιπεύς πηγάζει από τις πλαγιές του Ολύμπου σε υψόμετρο περίπου 1100 μέτρων και ρέει εντός του ομωνύμου φαραγγιού, το οποίο καταλήγει μετά από 10 χιλιόμετρα περίπου στην πιερική ακτή· λίγο έξω από το Λιτόχωρο στην θέση Μύλοι και σε υψόμετρο 300 μέτρων ξεκινά η διαδρομή κατά μήκος του διεθνούς ορειβατικού μονοπατιού Ε4, το οποίο διασχίζει το φαράγγι πότε εκ δεξιών και πότε εξ αριστερών του ποταμού, φτάνοντας ως το προαναφερθέν σημείο των πηγών του. Κατά την διάρκεια της πορείας διαμέσου ενός κατάφυτου τοπίου και όποτε το βλέμμα ανυψώνεται, δέος προκαλεί η θέα των κορυφών του Ολύμπου, η ανάβαση προς τις οποίες πέραν της σωματικής ασκήσεως εκλαμβάνεται πάντοτε και ως εξωτερική αντανάκλαση της εσωτερικής αναβάσεώς μας προς την κορυφή του όρους που συμβολίζει το αληθές κέντρο της υπάρξεώς μας. Η άγρια ομορφιά του δάσους, των βράχων και ο ήχος του ρέοντος ύδατος έρχονται σε ευθεία αντίθεση με την ασχήμια των τσιμεντένιων όγκων και των χαοτικών θορύβων του αστικού περιβάλλοντος στο οποίο έχει συγκεντρωθεί η πλειοψηφία του πληθυσμού της πατρίδος μας και του οποίου στοιχεία και συνήθειες βλέπουμε δυστυχώς να έχουν μεταφερθεί και στην επαρχία. Η αντιπαράθεση των δύο εικόνων πρέπει να μας υπενθυμίζει διαρκώς την συνεχή και επίπονη προσπάθεια που απαιτείται για την υπέρβαση νοοτροπιών, που δυστυχώς έχουν ριζώσει εντός μας και καμία σχέση δεν έχουν με το κάλλος του οποίου υλική αποτύπωση αποτελεί το πανέμορφο φυσικό τοπίο.
Επειδή είναι γνωστό το απύθμενο θράσος και η απροσμέτρητη υποκρισία των κάθε λογής μπολσεβίκων, ως προς το να εμφανίζονται μονίμως ως τα δήθεν θύματα πολιτικών διώξεων (ενώ οι ίδιοι, στις χώρες στις οποίες εφαρμόστηκε το αντιφυσικό κομμουνιστικό πείραμα, υπήρξαν οι πιο στυγνοί τύραννοι, ευθυνόμενοι για βασανισμούς και μαρτυρικές θανατώσεις εκατομμυρίων αθώων πολιτών, οι οποίοι οδηγούνταν είτε σε στρατόπεδα αργού θανάτου στην Σιβηρία, είτε σε θανάτωση με συνοπτικές διαδικασίες – με μία σφαίρα στο κεφάλι – αφού προηγουμένως είχαν κηρυχθεί «ταξικοί εχθροί», στην πραγματικότητα απλώς και μόνο επειδή δεν ήσαν κομμουνιστές ή επειδή είχαν την ατυχία να θεωρούνται «διανοούμενοι» ή να ασκούν ένα «ύποπτο» επάγγελμα, π.χ. αξιωματικοί, δάσκαλοι, κλπ) και επειδή διαβιούμε σε μια κατ’ ουσίαν κομμουνιστοκρατούμενη χώρα (παρά την υποτιθέμενη νίκη του «εθνικού στρατού» κατά της κομμουνιστικής ανταρσίας το 1949 – την πρόσφατη επέτειο της οποίας η σύγχρονη υποτιθέμενη συνέχεια του ιδίου καθεστώτος, που τότε επεκράτησε, κατεδίκασε και φέτος, για μια ακόμη φορά, ως «επέτειο μίσους»!), μεταφέρουμε την παρακάτω συγκλονιστική είδηση που αφορά ακόμα ένα από τα αναρίθμητα, σταδιακώς αποκαλυπτόμενα, αποτρόπαια εγκλήματα των μπολσεβίκων στην ανατολική Ευρώπη – έγκλημα παρόμοιο με το ειδεχθές μαζικό έγκλημα στο δάσος του Κατίν, στην Πολωνία, που επί δεκαετίες οι κομμουνιστές επέμεναν να φορτώνουν συκοφαντικώς στα γερμανικά στρατεύματα, μέχρι που η μετασοβιετική Ρωσία αναγκάστηκε τελικώς να παραδεχθεί την ενοχή των Σοβιετικών… Και οι νέα αυτή αποκάλυψη για κομμουνιστικά εγκλήματα δεν προκαλεί βεβαίως ιδιαίτερη έκπληξη σε όσους γνωρίζουν την ιστορία και το ποιόν του βουτηγμένου στο αίμα εβραιομπολσεβικισμού, διαχρονικώς και απανταχού της γης… [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
…Η μετάβαση, αφ’ ετέρου, στην δράση από την αρχάρια σκέψη ίσως χρειασθεί αρκετό καιρό ακόμη, μιας και δεν μπορεί να περιμένει κανείς πολλά από μέχρι πρό τινος εντελώς αποκοιμισμένους, πλήρως μαζικοποιημένους καταναλωτές άρτων και θεαμάτων. Το σημείο το οποίο, όμως, εδώ θέλουμε να θίξουμε ως απόλυτη προϋπόθεση για την εν λόγῳ μετάβαση είναι το ζήτημα των «γεφυροποιών», εκείνων δηλαδή οι οποίοι θα κατασκευάσουν τις απαραίτητες γέφυρες μεταβάσεως από μίαν απλή (και, πάντως, αποσπασματική κι επιφανειακή κατ’αρχάς) ριζοσπαστικοποίηση απόψεων προς μίαν ουσιαστική και πλήρη νοήματος δράση, με γνωρίσματα αληθούς επαναστάσεως και πρώτης συστάσεως ενός αληθούς Εθνικού Κράτους…
Διανέμεται και αποστέλλεται άνευ οικονομικού αντιτίμου από συντρόφους και φίλους της Kοινότητός μας.</
Η Ουκρανία απελευθέρωσε μια ομάδα Ρώσων αλεξιπτωτιστών που είχε συλλάβει, και η Ρωσία έκανε το ίδιο με 63 Ουκρανούς στρατιώτες που πέρασαν στο έδαφός της την προηγούμενη εβδομάδα, όπως μετέδωσαν ρωσικά μέσα ενημέρωσης, επικαλούμενα έναν διοικητή των αλεξιπτωτιστών. H Ουκρανία δήλωσε πως μόνο την περασμένη εβδομάδα συνέλαβε 10 Ρώσους αλεξιπτωτιστές, και τους παρουσίασε, ώστε να γίνει φανερό πως ο Πούτιν υποστηρίζει σθεναρά τους φιλορώσους αυτονομιστές, με στρατιωτικό δυναμικό μέσα στο ουκρανικό έδαφος. Η Ρωσική κυβέρνηση όμως δεν παραδέχεται φανερά πως βοηθάει τους αυτονομιστές,αλλά κάποιες συγκυρίες έδειξαν ακριβώς το αντίθετο. Εμμέσως πλην σαφώς η έκκληση του Ρώσου προέδρου Βλάντιμιρ Πούτιν για τη δημιουργία ενός “ανθρωπιστικού διαδρόμου”, για τον απεγκλωβισμό των Ουκρανών, κίνησε τις υποψίες πως ο ίδιος άνθρωπος έχει τον ‘’έλεγχο’’ των κινήσεων. Αυτό επίσης μπορεί να εξακριβωθει εύκολα αφού ένας αρχηγός των φιλορώσων ανταρτών στην ανατολική Ουκρανία, ο Αλεξάντρ Ζαχαρτσένκο, έκανε ακριβώς την ίδια δήλωση, χωρίς περικοπές ή υπεκφυγές, δήλωσε ότι: “Είμαστε έτοιμοι να παράσχουμε έναν ανθρωπιστικό διάδρομο”, τονίζοντας πως πρέπει να αφήσουν πίσω τα πυρομαχικά τους, αλλά και τα βαρέα τεθωρακισμένα οχήματα προς εκτέλεση άνευ αντιλογίας, ‘’άνωθεν εντολών’’, όπως φαίνεται.
ΠΗΓΗΠΗΓΗ
Σύμφωνα με πληροφορίες που έδωσε 27χρονος «Δανός», τουρκικής καταγωγής, πολεμιστής της τρομοκρατικής αυτής οργανώσεως, η Δανία θα αποτελέσει στο εγγύς μέλλον στόχο ενός χτυπήματος, αφού αποτελεί πλέον “εχθρό του ισλάμ”. Δηλώνει επίσης πως “πλέον η οργάνωση είναι παγκόσμια” στον αγώνα για την “τζιχάντ” καθώς και “όλοι οι άπιστοι πρέπει να εξολοθρευτούν” αναφερόμενος σε όλους τους Ευρωπαίους μη μουσουλμάνους.
Ενδιαφέρον έχει πως οι πολυπληθείς μουσουλμάνοι που ζουν διασκορπισμένοι ανά την Ευρώπη εξακολουθούν να προκαλούν την κοινή λογική, προάγοντας μία φανταστική και ωραιοποιημένη εκδοχή της αιμοδιψούς θρησκείας των, αποκαλώντας την “θρησκεία της αγάπης”, προβάλλοντας τέτοιου είδους διαφημίσεις, με ιστοσελίδες-βιτρίνες (http://islamispeace.org.uk) που προφανώς αποτελούν τον προθάλαμο για τον προσηλυτισμό νέων μαχητών, που δυστυχώς καθώς φαίνεται, έχει απήχηση και σε πολλούς μουσουλμάνους που ζουν σε ευρωπαϊκά κράτη.
Ο νεαρός «Δανός» με τα αρχικά Α.Ο. οδηγώντας ένα παγιδευμένο αυτοκίνητο, έγινε “μάρτυρας” της οργανώσεως πέφτοντας πάνω σε ένα κομβόι του Ιρακινού στρατού στην Μοσούλη.
Εκτιμάται από τις δανικές αρχές πως ενενήντα περίπου «Δανοί» πολίτες μετέβησαν τον Ιανουάριο στη Συρία για να πάρουν μέρος στον εμφύλιο πόλεμο, όπου έγιναν οι προπαρασκευαστικές ενέργειες για τη δημιουργία του «χαλιφάτου», γεγονός που σημαίνει πως ενώ έζησαν ένα μεγάλο μέρος της ζωής τους ως μετανάστες σε ευρωπαϊκό έδαφος απέρριψαν αυτό τον τρόπο ζωής -ενώ υποτίθεται ότι ήρθαν ψάχνοντας ένα “καλύτερο μέλλον”, όπως ακούμε επαναλαμβανόμενα από τους υστερικούς αντιρατσιστές δημοσιογράφους κάθε φορά που έρχεται ένα πλοίο υπερφορτωμένο με λαθρομετανάστες.
Όσο και αν είναι δύσκολο να το συνειδητοποιήσουμε, έχουν περάσει δύο χρόνια από το τραγικό γεγονός της βιολογικής αποδημίας του εκλεκτού και αλησμόνητου συναγωνιστού μας, Κώστα Μπαϊκούση ∙ Ανδρός αδαμαντίνου χαρακτήρος, ήθους ευγενούς ∙ Ανδρός γενναίου, σώφρονος, εναρέτου!
Είναι εξαιρετικώς δύσκολο να αποδεχτούμε την φυσική απουσία του συναγωνιστού μας ∙ η αίσθησις της παρουσίας του σε πνευματικό επίπεδο και η ανάμνησις της μορφής του, ως προτύπου συμπεριφοράς, στάσεως ζωής και αγώνος, παραμένει αναλλοίωτη! Όλοι εμείς, οι σύντροφοι και συναγωνισταί του, αισθανόμεθα ότι με έναν υπερβατικό-μυστικό τρόπο, συνεχίζει να βρίσκεται δίπλα μας!
Ως ελάχιστο φόρο τιμής στον Κώστα Μπαϊκούση ψάλλουμε το εμβατήριο «Ωδή Μνήμης», του οποίου οι στίχοι (που συμφωνούν με την μουσική του παλαιού Ε/Σ εμβατηρίου “Είχα έναν σύντροφο”) είναι αφιερωμένοι στην μνήμη του:
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Σοκ έχει προκαλέσει στην κοινή γνώμη των «δυτικών» χωρών η δημοσιοποίηση του βίντεο που παριστά τον αποτρόπαιο αποκεφαλισμό, από τους ισλαμιστές μακελάρηδες του ISIS, ενός προ καιρού απαχθέντος Aμερικανού δημοσιογράφου. Δεν πρόκειται ασφαλώς για τον πρώτο, ούτε για τον τελευταίο αποκεφαλισμό που λαμβάνει χώρα στις περιοχές του Ιράκ και της Συρίας τις οποίες ελέγχουν οι αιμοδιψείς Ισλαμιστές. Καθημερινά συντελούνται λουτρά αίματος με αμέτρητα σφαγιασθέντα θύματα που βιώνουν φρικώδη μεταχείριση και βασανιστικές δολοφονίες εκ μέρους των φανατισμένων ισλαμιστών υπανθρώπων. Ζωώδεις οι σφαγές και οι βάρβαροι αποκεφαλισμοί, με τα θύματα να προέρχονται συνηθέστατα από τους μη Σουνιτικούς πληθυσμούς της περιοχής (Χριστιανικούς, Αλεβιδικούς, κλπ) ή ακόμα και από μετριοπαθείς Σουνίτες.
Ιδιαίτερα ευαίσθητοι στο θέαμα της σφαγής του Αμερικανού φάνηκαν οι ευρωπαίοι δημοσιογράφοι, ίσως επειδή ο καρατομηθείς ήταν και αυτός δημοσιογράφος… Δεν βρήκαν ωστόσο τίποτε να πουν για το γεγονός ότι τους μακελάρηδες του ISIS τους όπλισε και τροφοδότησε επί μακρόν η άφρων (;) πολιτική των Η.Π.Α. και της Ε.Ε. που στην κρίσιμη αυτή περιοχή της Μέσης Ανατολής (όπου άλλωστε βρίσκονται τόσο το προστατευόμενό τους Ισραήλ όσο και η Τουρκία) επεχείρησαν με κάθε τρόπο να εκδιώξουν από την εξουσία τις άλλοτε ισχυρές διακυβερνήσεις των Μπααθιστών (Σαντάμ Χουσέιν, οικογένεια Άσαντ) που είχαν θεμελιώσει κοσμικά καθεστώτα με εθνικολαϊκά χαρακτηριστικά, στα οποία ο φονταμενταλιστικός Ισλαμισμός ήταν ασφαλώς τιθασευμένος.
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Ενώ τα παγκόσμια κέντρα εξουσίας επιδιώκουν την εξεύρεση λύσεως για την αντιμετώπιση της “διεθνούς οικονομικής κρίσεως”,ή τουλάχιστον παριστάνουν ότι έτσι πράττουν, στην πραγματικότητα ο πλανήτης γη μαστίζεται από μίαν άλλη,πολύ σοβαρότερη και τραγικώς εξελισσόμενη κρίση, αυτήν του περιβαλλοντικού παρασιτισμού από τους «δίποδους» κατοίκους του, που μόνο κατ’εικόνα πλέον θυμίζουν ανθρώπους – στην καλλίτερη περίπτωση…
