Αναρχοσυμμορίτες και ισλαμοσυμμορίτες: σύμμαχοι στην αποδόμηση και την καταστροφή των ευρωπαϊκών εθνών
Τις τελευταίες εβδομάδες ολόκληρος η υφήλιος προσπαθεί να ξεπεράσει το σοκ από τις εικόνες και τα βίντεο που έρχονται στην δημοσιότητα και αποτυπώνουν την βαρβαρότητα των ισλαμιστών στην Συρία και το Ιράκ. Αθώοι πολίτες βασανίζονται και σφαγιάζονται «στο όνομα του Αλλάχ». Η φρίκη που πηγάζει από αυτήν την δράση των τζιχαντιστών ξεπερνάει κάθε διαστροφή που μπορεί να φανταστεί ανθρώπινος νους!
Ἡ ξεσαλωμένη αὐθάδεια τῶν παγκοσμίων ἀφεντικῶν τῶν … «ἑλληνικῶν» κυβερνήσεων
Σε μία εποχή κατά την οποία η Ελλάς μαραζώνει δημογραφικώς έχοντας ήδη καταστεί χώρα γερόντων, δεδομένου ότι για πολλοστή χρονιά οι θάνατοι που καταγράφονται είναι πιο πολλοί από τις γεννήσεις, οι γεννήσεις αλλοδαπών είναι περισσότερες από τις γεννήσεις Ελλήνων (εντός της χώρας) – τα τελευταία στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας είναι πραγματικά σοκαριστικά, προδιαγράφοντας το τέλος υπάρξεως του ελληνικού έθνους (!) – σε μια εποχή κατά την οποία συντελείται μαζική μετακίνηση λαών από την ασιατική Ανατολή και τον αφρικανικό Νότο – με σαφή χαρακτήρα εισβολής και εποικισμού – προς τις Ευρωπαϊκές πατρίδες που αντιμετωπίζουν πλέον το φάσμα του εξισλαμισμού, αυτή την εποχή διάλεξε η γενιτσαρική ηγεσία του γενιτσαρικού υπουργείου «παιδείας» να εισαγάγει τον βαρύγδουπο θεσμό της «Πανελλήνιας Ημέρας Σχολικού Αθλητισμού» με κεντρικό θεματικό άξονα – τι άλλο; «Ρατσισμός και Διαφορετικότητα, όλοι διαφορετικοί όλοι ίσοι»!!!
Δεν μπορούμε να αποφύγουμε έναν σύντομο σχολιασμό αυτού του αίσχους: [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Δεν χρειαζόταν βέβαια η εμφάνιση του «Ισλαμικού Κράτους» για να διαπιστώσουμε την βαρβαρότητα αυτών των λαών. Ζούμε στην εποχή της πληροφορίας και τέτοιου είδους βίντεο και εικόνες κυκλοφορούν στο διαδίκτυο εδώ και πολλά χρόνια. Λιθοβολισμοί γυναικών, απαγχονισμοί και αποκεφαλισμοί αθώων πολιτών γίνονταν και σε περίοδο ειρήνης στις ισλαμικές χώρες, πολύ πριν ξεκινήσει ο πρόσφατος πόλεμος. Περιγράφονται δε διεξοδικώς και στην βίβλο, για να μη ξεχνιόμαστε…
Η υποτίμηση και η έλλειψη σεβασμού στην ανθρώπινη ζωή και αξιοπρεπεία αποτελούν βασικά γνωρίσματα της ιδιοσυγκρασίας των σημιτικών λαών, πόσῳ δε μάλλον όταν αυτή η φυσική τους βάρβαρη ροπή συνδυάζεται με τον θρησκευτικό φανατισμό.
Αυτή η συμπεριφορά των ισλαμιστών προκαλεί την οργή και τον τρόμο κάθε πολιτισμένου δυτικού ανθρώπου, πλην βεβαίως των αριστεριστών και αναρχικών οι οποίοι έχουν αναλάβει εργολαβικώς την προστασία των μουτζαχεντίν που κατακλύζουν την Γηραιά Ήπειρο. Η ισλαμολαγνεία τους έχει μάλιστα φθάσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε να παραβλέπουν και να αποσιωπούν σκοπίμως τις θέσεις του Ισλάμ απέναντι στα περίφημα «ανθρώπινα δικαιώματα», την θέση της γυναίκας στην κοινωνία, κλπ, αρχές οι οποίες κατά τα άλλα φαντάζουν «Ευαγγέλιο» στα μυαλά των κάθε λογής αριστεριστών… Ούτε φυσικά και η παιδοφιλία, που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι π.χ. της πακιστανικής κουλτούρας
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ [13]
Ἡ ξεσαλωμένη αὐθάδεια τῶν παγκοσμίων ἀφεντικῶν τῶν … «ἑλληνικῶν» κυβερνήσεων
Μία παγία ἀμυντικὴ τακτικὴ τοῦ Συστήματος καὶ τῶν σοφῶν του παπαγάλων ἔναντι κυρίως τῶν ῥιζικῶν του ἀμφισβητήσεων εἶναι ἡ ἐπίρριψις τοῦ χαρακτηρισμοῦ, αὐτομάτως ἀπαξιωτικοῦ πάσης σπουδαιοφανοῦς ἀστικῆς καθωσπρεπείας: «θεωρίες συνωμοσίας». Ἔτσι, καὶ μ᾿ αὐτὸν ἐπίσης τὸν τρόπο, ἡ ἀστικὴ δειλία καὶ ψευδοευπρέπεια ἐντάσσεται ἐπιτυχῶς στὴν αὐτοάμυνα τοῦ Συστήματος μέσῳ καὶ τῆς Συγχύσεως, ἡ ὁποία καὶ ἀποτελεῖ τὸν κεντρικό του ἐρειστικὸ πυλῶνα. Φυσικὰ πρὸς τὴν αὐτὴν κατεύθυνσι συμβάλλει καὶ ὁ κατακλυσμὸς τῆς ποικίλης «ἀντισυστημικῆς» πληροφορήσεως ἀπὸ ἄκριτες κι εὐφάνταστες ἀστήρικτες ἀφελεῖς καὶ συχνὰ ἐντελῶς ἀνόητες θεωρίες, συχνὰ μὲ ὑποκρυπτόμενο δόλο καὶ ἰδιοτέλεια (πρβλ. καὶ τὴν περιβόητη σύγχρονη πολυπαιγμένη μποῦρδα, «οἱ Γερμανοὶ ξανάρχονται» – ἀφοῦ, ἂν δὲν τολμοῦμε νὰ χτυπήσουμε τὸ γομάρι, χτυποῦμε τὸ σαμάρι!!!), ποὺ ἐξυπηρετοῦν ἄριστα στὸ «τσουβάλιασμα» κάθε διορατικῆς ῥιζοσπαστικῆς κριτικῆς καὶ τὸ εὐχερές της «ξεφόρτωμα» ἀπὸ τοὺς σοβαροφανεῖς ἀστικοὺς μπαβιάνους.
Οἱ ὁποῖοι ἀστικοὶ μπαβιάνοι πάσης ἀποχρώσεως πιὰ λύνουν καὶ δένουν σταθερῶς καὶ ἀπροσκόπτως, παρ᾿ ὅλο τὸ ἔκλυτο ἀπελπιστικὸ ναυάγιο τοῦ καραβιοῦ – καραβιοῦ ὅπου πρόσωπα καὶ φυσιογνωμίες, ποὺ στὴν καλλίτερη περίπτωσι θἆταν μοῦτσοι στὰ πατώματα τοῦ μηχανοστασίου ἢ θὰ τοὺς εἶχαν πετάξει στὴν θάλασσα ὡς βαρυτάτους ἀπατεῶνας σὲ κάθε στοιχειωδῶς ἀξιοκρατικὸ καθεστώς, ἐξακολουθοῦν νὰ παριστάνουν τοὺς «ἄρχοντες»: καὶ εἶναι τρόπον τινὰ τέτοιοι ὡς ἐκλεκτοὶ ἀρχιδοῦλοι, ἐπιτετραμμένοι τῶν στυγνῶν καὶ αὐθάδων χρηματιστηριακῶν μεγιστάνων, τῶν ὁποίων αὐτοὶ ἀποτελοῦν συνδετικὸ κρῖκο καί, δυνάμει περιβοήτου δημοκρατίας, τὴν νομιμοποιητικὴ προσωπίδα.
Μεγιστάνων οἱ ὁποῖοι, μὲ τὰ καρκινωδῶς πολλαπλασιαζόμενα κερδοσκοπικά τους νήματα καὶ τὰ πλασματικά τους χρήματα καὶ χρεώγραφα α΄, β΄, γ΄, δ΄ κ.ο.κ. τάξεως ὡς «παραγώγων», ποὺ καὶ εἶναι τὸ ὑποκατάστατον τοῦ αἵματος στὶς φλέβες τοῦ τερατώδους αὐτοῦ Συστήματος, ἔχουν δέσει, ἀφομοιώσει καὶ καθυποτάξει ὅλες τὶς θαυμάσιες δημοκρατικὲς κυβερνήσεις τῆς δύσεως καὶ δὴ τῆς Ε.Ε. (ἀκριβέστερον, €€), ποὺ ἀποτελεῖ γνήσιο τέκνο τους – καθὼς οἱ μαζικὲς διεργασίες ἐξ ὁρισμοῦ ὑπόκεινται στὴν ἐξουσία τοῦ χρήματος καὶ οὐδεὶς διανοεῖται ἢ τολμᾷ σοβαρῶς ν᾿ ἀμφισβητήσῃ τὴν δημοκρατία, ἄρα καὶ νὰ ἴδῃ καὶ καταγράψῃ τὴν ἀλληλουχίαν τῆς παθογενείας: διότι ἡ τυραννία κι ἡ δουλεία ἑδράζονται μέσα στὸν νοῦ καὶ τὴν καρδιὰ τῶν ἀθλίων ὑπηκόων…
Η δημόσια παιδεία υπό πλήρη διάλυση, αλλά… προτεραιότης του υπουργείου η διοχέτευση «αντιρατσιστικής» προπαγάνδας στα Ελληνόπουλα!
Σε μία εποχή κατά την οποία η Ελλάς μαραζώνει δημογραφικώς έχοντας ήδη καταστεί χώρα γερόντων, δεδομένου ότι για πολλοστή χρονιά οι θάνατοι που καταγράφονται είναι πιο πολλοί από τις γεννήσεις, οι γεννήσεις αλλοδαπών είναι περισσότερες από τις γεννήσεις Ελλήνων (εντός της χώρας) – τα τελευταία στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας είναι πραγματικά σοκαριστικά, προδιαγράφοντας το τέλος υπάρξεως του ελληνικού έθνους (!) – σε μια εποχή κατά την οποία συντελείται μαζική μετακίνηση λαών από την ασιατική Ανατολή και τον αφρικανικό Νότο – με σαφή χαρακτήρα εισβολής και εποικισμού – προς τις Ευρωπαϊκές πατρίδες που αντιμετωπίζουν πλέον το φάσμα του εξισλαμισμού, αυτή την εποχή διάλεξε η γενιτσαρική ηγεσία του γενιτσαρικού υπουργείου «παιδείας» να εισαγάγει τον βαρύγδουπο θεσμό της «Πανελλήνιας Ημέρας Σχολικού Αθλητισμού» με κεντρικό θεματικό άξονα – τι άλλο; «Ρατσισμός και Διαφορετικότητα, όλοι διαφορετικοί όλοι ίσοι»!!!Δεν μπορούμε να αποφύγουμε έναν σύντομο σχολιασμό αυτού του αίσχους: [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Με αφορμή τα πρόσφατα επεισόδια στο Χαλάνδρι: μια αποκαλυπτική μαρτυρία για την μάστιγα των αθιγγάνων.
Έχουμε πολλάκις αναφερθεί στην τεράστια εθνική και κοινωνική μάστιγα που συνιστά η παρουσία των αθιγγάνων στην ελληνική κοινωνία, ήτοι των κεντροασιατών μεταναστών, εκ της ινδικής υποηπείρου ορμωμένων, που εισέδυσαν κατά κύματα στον ευρωπαϊκό χώρο, την περίοδο του ύστερου μεσαίωνος, εποικίζοντας σε μεγάλους πληθυσμούς ιδιαίτερα τα ταλαίπωρα Βαλκάνια… Έκτοτε, δεν έχουν πάψει να αποτελούν ξένο σώμα για τις κοινωνίες στις οποίες έχουν εγκατασταθεί παρασιτικώς, μεταξύ των οποίων και για την ελληνική κοινωνία. Οι καταυλισμοί και οι μαχαλάδες τους ήταν ανέκαθεν εστίες παραβατικότητος και ανομίας – μόνιμες πηγές δεινών! Στην δε σύγχρονη εποχή, οπότε τυγχάνουν όχι μόνον μίας ιδιαζούσης ασυλίας, αλλά και της αμέριστης υποστηρίξεως εκ μέρους της απεθνισμένης πια πολιτείας, οι καταυλισμοί και οι τσαντιρομαχαλάδες τους έχουν εξελιχθεί σε ανέγγιχτα κέντρα διακινήσεως ναρκωτικών, όπλων και κάθε είδους λαθρεμπορίου, σε γκέτο όπου η αστυνομία είναι περίπου αδύνατον να εισέλθει!
Τα δελτία ειδήσεων βρίθουν καθημερινώς δημοσιευμάτων που αφορούν ποικίλα εγκλήματα με αυτουργούς αθιγγάνους, καίτοι βεβαίως τα μ.μ.ε., εμφανίζονται, σχεδόν πάντοτε, απολύτως συντονισμένα κατά τις επιταγές της «πολιτικής ορθότητος», που υπαγορεύει την με κάθε τρόπο αποσιώπηση ή υποβάθμιση του μεγέθους της αθιγγανικής παραβατικότητος, με αποτέλεσμα συνηθέστατα να αποκρύπτεται η αθιγγανική ταυτότης του εκάστοτε αυτουργού εγκλήματος, προκειμένου, σύμφωνα με τις γνωστές ισοπεδωτικές εμμονικές ιδεοληψίες των εθελοτύφλων «αντιρατσιστών», να καταπολεμηθούν τα λεγόμενα «κοινωνικά στερεότυπα»…
Ἀποτελεῖ συνήθη πλάνη καὶ παρανόησι, συχνὰ ἀναδυομένη ὅταν ἀσκῆται κριτικὴ στὸν κομμουνισμὸ ἢ στὴν δημοκρατία βάσει τῶν πραγματικῶν τους ἁπτῶν ὀλεθρίων ἀποτελεσμάτων, νὰ ἀντιτείνεται ἡ κλασικὴ ἀνοησία πὼς «αὐτὸ δὲν εἶναι/ἦταν πραγματικὸς κομμουνισμός» ἤ, ἀντιστοίχως, «πραγματικὴ δημοκρατία», «ποὺ στὴν θεωρία εἶναι κάτι ἰδανικό»: παρατήρησις ποὺ ἔχει μὲν κάποιο στοιχεῖον ἀληθείας, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ποτὲ δὲν εἶναι δυνατὴ οὔτε κατὰ προσέγγισιν ἡ συνολικὴ ἐπίτευξις τῶν «ἀρχῶν» της, τῆς διαφεύγει, ὅμως, ἡ κατανόησις τῆς βασικῆς ἀληθείας ὅτι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν θὰ ἠδύνατο ποτὲ νὰ ὑπάρξῃ οὔτε «πραγματικὸς κομμουνισμός» οὔτε «πραγματικὴ δημοκρατία»: ὄχι δὲ ἁπλῶς λόγῳ «ἀνθρωπίνων ἀδυναμιῶν» πρὸ κάποιας στοχευομένης «ἰδανικῆς καταστάσεως» ἀλλ᾿, ἀπεναντίας, ἐπειδὴ ἀμφότερες οἱ ἐν λόγῳ ἀποστάξεις τῶν προκρουστείων ἐξισωτικῶν δογμάτων ἀποτελοῦν καθ᾿ ἑαυτὲς Ὕβριν ὑψίστη πρὸς αὐτὰ τὰ θεμέλια τῆς Κοσμικῆς Τάξεως, ὄντας ἐξ ὑπαρχῆς τελείως οὐτοπικὲς καὶ βιαστικὲς τῆς Φύσεως θεωρήσεις, ποὺ ἄν μετεφέροντο π.χ. στὸν κόσμο τῶν κυττάρων ἑνὸς ὀργανισμοῦ, μερικῶς διότι ὁλικῶς θὰ ἦτο ἀσύλληπτον, θὰ ἐπήρχετο στιγμιαίως πλήρης ἐκφυλισμὸς καὶ θάνατος.
Πραγματοποιήθηκε (και) στο Βελιγράδι, όπως ως γνωστόν συμβαίνει εδώ και χρόνια και σε σειρά άλλων ευρωπαϊκών πόλεων (της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης μη εξαιρουμένων… φευ!) η λεγόμενη «παρέλαση υπερηφάνειας» …των ομοφυλόφιλων (pride parade)! Αντιπαρερχόμεθα το μέγεθος της διαστροφικής ανωμαλίας που υπογραμμίζεται ήδη από τον εμετικά πομπώδη τίτλο της αισχρής κιναιδικής συνάξεως, για να θυμίσουμε ότι πέρσι στο Βελιγράδι, σε ανάλογη απόπειρα διά παρελάσεως επιδείξεως του κιναιδισμού, τα επεισόδια που προκλήθηκαν από αγανακτισμένους πολίτες (αναφερομένους από τα διεθνή μ.μ.ε. ως “ακροδεξιούς”) ήταν εκτεταμένα και οδήγησαν στην διάλυση της αισχρής φιέστας. Φέτος υπήρξαν επίσης κάποιες αντιδράσεις και επεισόδια (αποδιδόμενα και πάλι σε «ακροδεξιούς»), ωστόσο, αυτή τη φορά ήταν περιορισμένα και δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την παρέλαση των κιναίδων, αφού η παρουσία της αστυνομίας για την προστασία τους ήταν πολύ ισχυρή. Αναρωτιέστε μήπως γιατί; Εδώ έγκειται η σημασία της ειδήσεως!
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Ενώ τα παγκόσμια κέντρα εξουσίας επιδιώκουν την εξεύρεση λύσεως για την αντιμετώπιση της “διεθνούς οικονομικής κρίσεως”,ή τουλάχιστον παριστάνουν ότι έτσι πράττουν, στην πραγματικότητα ο πλανήτης γη μαστίζεται από μίαν άλλη,πολύ σοβαρότερη και τραγικώς εξελισσόμενη κρίση, αυτήν του περιβαλλοντικού παρασιτισμού από τους «δίποδους» κατοίκους του, που μόνο κατ’εικόνα πλέον θυμίζουν ανθρώπους – στην καλλίτερη περίπτωση…
Ταυτοχρόνως τα ίδια κέντρα, με προμετωπίδα τον δόλιο Ο.Η.Ε., παριστάνουν πως «σκέπτονται» και συσκέπτονται, όπως σήμερα καλή ώρα στην Ν. Υόρκη, για το πῶς θα αντιμετωπίσουν τα περιβαλλοντικά αυτά προβλήματα. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Οι εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις φαίνεται ότι επιταχύνονται μετά τα πρόσφατα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Αν και η κακόγουστη αυτή (ετησίως επαναλαμβανόμενη) πολιτική «φιέστα» διήρκεσε μόνον λίγες ημέρες, τα αποτελέσματά της θα διαρκέσουν μάλλον περισσότερο, αφού οι μεγαλόστομες εξαγγελίες εκ μέρους των δημοκόπων πολιτικάντηδων (δεξιών και αριστερών) που παρήλασαν από το πανηγύρι της Δ.Ε.Θ., φαίνεται ότι αναστάτωσαν τον, υπερφορολογούμενο εδώ και μία πενταετία, λαό, του οποίου τα αντανακλαστικά αποδεικνύεται ότι ενεργοποιούνται κυρίως σε οικονομικού χαρακτήρα ερεθίσματα. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να συμβαίνει διαφορετικά, όταν το «καπιταλ-δημοκρατικό» σύστημα έχει σχεδόν δημεύσει την ακίνητη περιουσία των φορολογουμένων; Έτσι, η αδίστακτη αριστερή αντιπολίτευση άδραξε την ευκαιρία, υποσχόμενη φαινομενικά «λαγούς με πετραχήλια», ουσιαστικώς όμως προτείνοντας «λύσεις» που δεν αποτελούν παρά επίσης δήμευση της ακίνητης περιουσίας των πολιτών, με μόνη διαφορά ότι η αριστερής εμπνεύσεως συνταγή δημεύσεως θα γίνει με κρατικό μανδύα, ενώ στην πρώτη περίπτωση (στο «δεξιό» μοντέλο) θα συνέβαινε πρωτίστως μέσω των «τραπεζικών ιδρυμάτων». Υποσχέθηκε ο «αξιότιμος αρχηγός της αντιπολίτευσης» όπως αρέσκονται κάθε τόσο να τον αποκαλούν τα μέσα μαζικής «ενημερώσεως» (:εξαπατήσεως), μία νέα «χρυσή εποχή» παροχών, δίνοντας ως ένας νέος «Ανδρέας», πλουσιοπάροχες αμοιβές σε όλους ανεξαιρέτως (αφού άλλωστε … «λεφτά εξακολουθούν να υπάρχουν»), χαρίζοντας δάνεια με ένα νέο, κομμουνιστικού τύπου, «σύστημα σεισάχθειας». Στην πραγματικότητα βεβαίως, το μόνο που πρόκειται να δώσει στις ψηφομάζες, εάν αυτές τον αναδείξουν ποτέ πρωθυπουργό της χώρας, είναι φρούδες ελπίδες και κενές υποσχέσεις – εγγύηση συνέχισης της κατρακύλας ως τον έσχατο πάτο!
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Ολοκληρώθηκαν την περασμένη Κυριακή οι κοινοβουλευτικές εκλογές στην Σουηδία, την πιό “ανοικτή” και “ανεκτική” δημοκρατία του κόσμου, με τα αποτελέσματα να είναι σχετικώς αναμενόμενα, καθώς συνάδουν με τις γενικότερες πολιτικές τάσεις που τείνουν να επικρατήσουν τα τελευταία χρόνια στον δυτικό κόσμο. Ουδεμία έκπληξις αλλά και ουδεμία ελπίς από τον ταλαιπωρημένο βορρά, που αγωνιά υπο την απειλή μίας πρωτόγνωρης φυλετικής καταστροφής λόγω της μαζικής μεταναστεύσεως και εγκαταστάσεως αλλοφύλων, που σύντομα θα αλλοιώσει ριζικώς τον έως πρόσφατα συμπαγή σουηδικό πληθυσμό σε μία πολυφυλετική μάζα, οδηγώντας σε μή αναστρέψιμο εθνοφυλετικό αφανισμό. Όμως τελεί υπό πλήρη νάρκωση και υπό το κράτος μιας τεχνητής πραγματικότητος, σκηνοθετημένης υπό τα δόλια προσχήματα μιας πομπώδους αυτοκτονικής «ηθικής»…
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Κατ’ αρχήν όχι η μονιμότητα, αλλά η μεταβλητότητα φαίνεται να αποτελή τον γενικό κανόνα. Η ιστορία των λαών, μας δίνει αφορμή να υποθέσουμε, ότι η ψυχή τους υφίσταται μερικές φορές μεγάλες και πολύ γρήγορες μεταμορφώσεις. Για παράδειγμα ποιος είναι αυτός που αγνοεί την μεγάλη και ουσιαστική διαφορά μεταξύ του χαρακτήρος του Άγγλου Κρόμβελλ και του Άγγλου των σημερινών χρόνων… Ποιος ιστορικός δεν σημείωσε τις παραλλαγές του εθνικού χαρακτήρος μεταξύ του 17ου και του 18ου αιώνος; Και στις μέρες μας ποιος δεν διακρίνει την καταπληκτική διαφορά ανάμεσα στα σημερινά ατίθασα μέλη της Convention (Coventionellis) και του χαρακτήρος των ευκολομεταχείριστων δούλων του Ναπολέοντα;(2) Κι όμως ήσαν οι ίδιοι άνθρωποι, οι οποίοι σε διάστημα ολίγων ετών, φαίνονται τελείως αλλαγμένοι. Για να ξεκαθαρίσωμε τις αιτίες των μεταβολών αυτών, θα πρέπει ευθύς αμέσως να υπενθυμίσουμε ότι το «Ψυχολογικό όν» όπως και το ανατομικό-φυσικό όν, διαμορφώνεται και στηρίζεται σε θεμελιώδη και άφθαρτα χαρακτηριστικά, γύρω από τα οποία συγκεντρώνονται δευτερεύοντα τροποποιήσιμα χαρακτηριστικά. Ο κτηνοτρόφος, που μετατρέπει την ορατή εμφάνιση κάποιου ζώου, ο κηπουρός που αλλάζει την όψη ενός φυτού, έτσι που κάποιος που δεν είναι εξασκημένος να μην το αναγνωρίζει, ούτε ο ένας ούτε ο άλλος – σε καμία περίπτωση – δεν έχει επηρεάσει τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του είδους. Δεν επηρέασαν παρά μόνο δευτερεύοντα και πρόσθετα χαρακτηριστικά.
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Γιὰ νὰ θεραπευθῇ ἡ ἀναρχία τοῦ λιμπεραλισμοῦ ποὺ μᾶς μαστίζει, χρειάζεται πολλὴ δουλειά. Στὴν ἀρχὴ χρειάζεται προσπάθεια νὰ ἀποκατασταθῇ κάποιος πνευματικὸς καὶ ἠθικὸς ρυθμὸς σ’ ὅλες τὶς τάξεις, σ’ ὅλες τὶς ἡλικίες, ἀλλὰ εἰδικώτερα στοὺς νέους.
Ο ποταμός Ενιπεύς πηγάζει από τις πλαγιές του Ολύμπου σε υψόμετρο περίπου 1100 μέτρων και ρέει εντός του ομωνύμου φαραγγιού, το οποίο καταλήγει μετά από 10 χιλιόμετρα περίπου στην πιερική ακτή· λίγο έξω από το Λιτόχωρο στην θέση Μύλοι και σε υψόμετρο 300 μέτρων ξεκινά η διαδρομή κατά μήκος του διεθνούς ορειβατικού μονοπατιού Ε4, το οποίο διασχίζει το φαράγγι πότε εκ δεξιών και πότε εξ αριστερών του ποταμού, φτάνοντας ως το προαναφερθέν σημείο των πηγών του. Κατά την διάρκεια της πορείας διαμέσου ενός κατάφυτου τοπίου και όποτε το βλέμμα ανυψώνεται, δέος προκαλεί η θέα των κορυφών του Ολύμπου, η ανάβαση προς τις οποίες πέραν της σωματικής ασκήσεως εκλαμβάνεται πάντοτε και ως εξωτερική αντανάκλαση της εσωτερικής αναβάσεώς μας προς την κορυφή του όρους που συμβολίζει το αληθές κέντρο της υπάρξεώς μας. Η άγρια ομορφιά του δάσους, των βράχων και ο ήχος του ρέοντος ύδατος έρχονται σε ευθεία αντίθεση με την ασχήμια των τσιμεντένιων όγκων και των χαοτικών θορύβων του αστικού περιβάλλοντος στο οποίο έχει συγκεντρωθεί η πλειοψηφία του πληθυσμού της πατρίδος μας και του οποίου στοιχεία και συνήθειες βλέπουμε δυστυχώς να έχουν μεταφερθεί και στην επαρχία. Η αντιπαράθεση των δύο εικόνων πρέπει να μας υπενθυμίζει διαρκώς την συνεχή και επίπονη προσπάθεια που απαιτείται για την υπέρβαση νοοτροπιών, που δυστυχώς έχουν ριζώσει εντός μας και καμία σχέση δεν έχουν με το κάλλος του οποίου υλική αποτύπωση αποτελεί το πανέμορφο φυσικό τοπίο.
Προστάτες και υποστηρικτές των αθιγγάνων, οι οποίοι έχουν πλέον αποθρασυνθεί τελείως, είναι μονίμως οι διάφοροι «αριστεροί», πάσης παραλλαγής και αποκλίσεως. Χαρακτηριστικό συμβάν (παρόμοιο με άπειρα ανάλογα περιστατικά που έχουν συμβεί σε άλλες περιοχές της Ελλάδος) το οποίο συνοψίζει όλες τις ανωτέρω διαπιστώσεις, απετέλεσε η πρόσφατη αθιγγανική ανταρσία σε περιοχή στα όρια του δήμου Χαλανδρίου, στην Αθήνα. Εκεί, τους ασχημονούντες αθιγγάνους, που καταπατούν επί δεκαετίες εκτάσεις γης που αποτελούσαν περιουσίες Ελλήνων ιδιοκτητών, έχοντας στήσει άθλια παραπήγματα που συγκροτούν μια παραγκούπολη, που εκτός των άλλων αποτελεί και υγειονομική βόμβα για την ευρύτερη περιοχή, έσπευσαν να υποστηρίξουν δυναμικές ομάδες αναρχοαριστεριστών αλητών, συντασσόμενες με τις ορδές των μιαρών εξεγερθέντων αθιγγάνων εναντίον των εισαγγελικών αρχών και της αστυνομίας!
Σε σχέση με το συμβάν αυτό αξίζει να διαβάσει κανείς ένα εξόχως αποκαλυπτικό κείμενο, στο οποίο ένας Έλληνας, κάτοικος της περιοχής (που τυγχάνει να είναι και δημοσιογράφος) αφήνει την αγανάκτησή του να ξεχειλίσει παρουσιάζοντας το δράμα των Ελλήνων που έχουν την ατυχία να ζουν κοντά στον εν λόγω καταυλισμό. Ο αρθρογράφος με την απλή παρουσίαση των ζοφερών εμπειριών του από την γειτνίαση με τους αθιγγάνους, κονιορτοποιεί τις ανοησίες των κουρδισμένων «αντιρατσιστών» προπαγανδιστών (της Εκάλης και του Κολωνακίου…).
Αναδημοσιεύουμε κατωτέρω αυτούσιο το άρθρο, το οποίο υπογράφει ο Κώστας Κεφαλογιάννης, όπως δημοσιεύθηκε στον ενημερωτικό ιστότοπο «news247» (στη 1-10- 2014 )
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Φύσις καὶ Ἰσότης.
Ἀποτελεῖ συνήθη πλάνη καὶ παρανόησι, συχνὰ ἀναδυομένη ὅταν ἀσκῆται κριτικὴ στὸν κομμουνισμὸ ἢ στὴν δημοκρατία βάσει τῶν πραγματικῶν τους ἁπτῶν ὀλεθρίων ἀποτελεσμάτων, νὰ ἀντιτείνεται ἡ κλασικὴ ἀνοησία πὼς «αὐτὸ δὲν εἶναι/ἦταν πραγματικὸς κομμουνισμός» ἤ, ἀντιστοίχως, «πραγματικὴ δημοκρατία», «ποὺ στὴν θεωρία εἶναι κάτι ἰδανικό»: παρατήρησις ποὺ ἔχει μὲν κάποιο στοιχεῖον ἀληθείας, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ποτὲ δὲν εἶναι δυνατὴ οὔτε κατὰ προσέγγισιν ἡ συνολικὴ ἐπίτευξις τῶν «ἀρχῶν» της, τῆς διαφεύγει, ὅμως, ἡ κατανόησις τῆς βασικῆς ἀληθείας ὅτι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν θὰ ἠδύνατο ποτὲ νὰ ὑπάρξῃ οὔτε «πραγματικὸς κομμουνισμός» οὔτε «πραγματικὴ δημοκρατία»: ὄχι δὲ ἁπλῶς λόγῳ «ἀνθρωπίνων ἀδυναμιῶν» πρὸ κάποιας στοχευομένης «ἰδανικῆς καταστάσεως» ἀλλ᾿, ἀπεναντίας, ἐπειδὴ ἀμφότερες οἱ ἐν λόγῳ ἀποστάξεις τῶν προκρουστείων ἐξισωτικῶν δογμάτων ἀποτελοῦν καθ᾿ ἑαυτὲς Ὕβριν ὑψίστη πρὸς αὐτὰ τὰ θεμέλια τῆς Κοσμικῆς Τάξεως, ὄντας ἐξ ὑπαρχῆς τελείως οὐτοπικὲς καὶ βιαστικὲς τῆς Φύσεως θεωρήσεις, ποὺ ἄν μετεφέροντο π.χ. στὸν κόσμο τῶν κυττάρων ἑνὸς ὀργανισμοῦ, μερικῶς διότι ὁλικῶς θὰ ἦτο ἀσύλληπτον, θὰ ἐπήρχετο στιγμιαίως πλήρης ἐκφυλισμὸς καὶ θάνατος.Οὐχ ἧσσον, ἐν τούτοις, ἀποτελοῦν ἀμφότερα, ὅπως καὶ τὰ παντοειδῆ ἀποκυήματα καὶ ὑποπαράγωγα τῆς περιφήμου «ἰσότητος», πράγματι κάποιου εἴδους ἰδανικά: διότι ἀποδεικνύονται ΠΑΝΤΟΤΕ ἰδανικὰ ὀχήματα κοινωνικῆς ἀναρρήσεως τσαρλατάνων καὶ παντοειδῶν ἀναξίων, ποὺ ἐνεργοῦν στὸ ὄνομα τῶν ἀνωνύμων πολλῶν «ἴσων» πολιτῶν, πρὸς χάριν – ἀλλὰ καὶ δυνάμει! – ταπεινῶν ἐγωπαθῶν κινήτρων ἀλλὰ καὶ ὠργανωμένων σκοτεινῶν συμφερόντων, παρασκηνιακῶν ἢ καὶ ἀπροκαλύπτων, τῶν ὁποίων ἡ δημοκρατία ἀποτελεῖ τὸν ἀπόλυτον «παράδεισον» – ὅμως, πάντα, «γιὰ τὸ λαό», δηλαδὴ ἑλληνιστί, «εἰς ὑγείαν τῶν κορόιδων»!!!
Ἡ λεπτὴ ἀλλὰ θεμελιώδης αὐτὴ παρατήρησις ὑπεκφεύγει συνήθως ἀπὸ τοὺς «ἀναλυτὰς» καὶ ἀμπελοφιλοσόφους τοῦ σωροῦ, ὅμως κατωτέρω ἀναδημοσιεύουμε μὶαν ἐναργῆ καὶ ἁπλῆ συνάμα ἐπισήμανσί της ὑπό τινος πανεπιστημιακοῦ τὸ 1985.
ΣτΓκ
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
H €.€. προωθεί ανοικτά τον κιναιδισμό στις ευρωπαϊκές κοινωνίες!
Πραγματοποιήθηκε (και) στο Βελιγράδι, όπως ως γνωστόν συμβαίνει εδώ και χρόνια και σε σειρά άλλων ευρωπαϊκών πόλεων (της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης μη εξαιρουμένων… φευ!) η λεγόμενη «παρέλαση υπερηφάνειας» …των ομοφυλόφιλων (pride parade)! Αντιπαρερχόμεθα το μέγεθος της διαστροφικής ανωμαλίας που υπογραμμίζεται ήδη από τον εμετικά πομπώδη τίτλο της αισχρής κιναιδικής συνάξεως, για να θυμίσουμε ότι πέρσι στο Βελιγράδι, σε ανάλογη απόπειρα διά παρελάσεως επιδείξεως του κιναιδισμού, τα επεισόδια που προκλήθηκαν από αγανακτισμένους πολίτες (αναφερομένους από τα διεθνή μ.μ.ε. ως “ακροδεξιούς”) ήταν εκτεταμένα και οδήγησαν στην διάλυση της αισχρής φιέστας. Φέτος υπήρξαν επίσης κάποιες αντιδράσεις και επεισόδια (αποδιδόμενα και πάλι σε «ακροδεξιούς»), ωστόσο, αυτή τη φορά ήταν περιορισμένα και δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την παρέλαση των κιναίδων, αφού η παρουσία της αστυνομίας για την προστασία τους ήταν πολύ ισχυρή. Αναρωτιέστε μήπως γιατί; Εδώ έγκειται η σημασία της ειδήσεως!
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]Ὕβρις καὶ Νέμεσις.
Ενώ τα παγκόσμια κέντρα εξουσίας επιδιώκουν την εξεύρεση λύσεως για την αντιμετώπιση της “διεθνούς οικονομικής κρίσεως”,ή τουλάχιστον παριστάνουν ότι έτσι πράττουν, στην πραγματικότητα ο πλανήτης γη μαστίζεται από μίαν άλλη,πολύ σοβαρότερη και τραγικώς εξελισσόμενη κρίση, αυτήν του περιβαλλοντικού παρασιτισμού από τους «δίποδους» κατοίκους του, που μόνο κατ’εικόνα πλέον θυμίζουν ανθρώπους – στην καλλίτερη περίπτωση…Ταυτοχρόνως τα ίδια κέντρα, με προμετωπίδα τον δόλιο Ο.Η.Ε., παριστάνουν πως «σκέπτονται» και συσκέπτονται, όπως σήμερα καλή ώρα στην Ν. Υόρκη, για το πῶς θα αντιμετωπίσουν τα περιβαλλοντικά αυτά προβλήματα. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Εξαγγελίες πολιτικάντηδων στη Δ.Ε.Θ.: όργιο ανεδαφικής παροχολογίας από τους «δημοκρατικούς» τσαρλατάνους εν όψει των διαφαινόμενων εκλογών.
Οι εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις φαίνεται ότι επιταχύνονται μετά τα πρόσφατα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Αν και η κακόγουστη αυτή (ετησίως επαναλαμβανόμενη) πολιτική «φιέστα» διήρκεσε μόνον λίγες ημέρες, τα αποτελέσματά της θα διαρκέσουν μάλλον περισσότερο, αφού οι μεγαλόστομες εξαγγελίες εκ μέρους των δημοκόπων πολιτικάντηδων (δεξιών και αριστερών) που παρήλασαν από το πανηγύρι της Δ.Ε.Θ., φαίνεται ότι αναστάτωσαν τον, υπερφορολογούμενο εδώ και μία πενταετία, λαό, του οποίου τα αντανακλαστικά αποδεικνύεται ότι ενεργοποιούνται κυρίως σε οικονομικού χαρακτήρα ερεθίσματα. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να συμβαίνει διαφορετικά, όταν το «καπιταλ-δημοκρατικό» σύστημα έχει σχεδόν δημεύσει την ακίνητη περιουσία των φορολογουμένων; Έτσι, η αδίστακτη αριστερή αντιπολίτευση άδραξε την ευκαιρία, υποσχόμενη φαινομενικά «λαγούς με πετραχήλια», ουσιαστικώς όμως προτείνοντας «λύσεις» που δεν αποτελούν παρά επίσης δήμευση της ακίνητης περιουσίας των πολιτών, με μόνη διαφορά ότι η αριστερής εμπνεύσεως συνταγή δημεύσεως θα γίνει με κρατικό μανδύα, ενώ στην πρώτη περίπτωση (στο «δεξιό» μοντέλο) θα συνέβαινε πρωτίστως μέσω των «τραπεζικών ιδρυμάτων». Υποσχέθηκε ο «αξιότιμος αρχηγός της αντιπολίτευσης» όπως αρέσκονται κάθε τόσο να τον αποκαλούν τα μέσα μαζικής «ενημερώσεως» (:εξαπατήσεως), μία νέα «χρυσή εποχή» παροχών, δίνοντας ως ένας νέος «Ανδρέας», πλουσιοπάροχες αμοιβές σε όλους ανεξαιρέτως (αφού άλλωστε … «λεφτά εξακολουθούν να υπάρχουν»), χαρίζοντας δάνεια με ένα νέο, κομμουνιστικού τύπου, «σύστημα σεισάχθειας». Στην πραγματικότητα βεβαίως, το μόνο που πρόκειται να δώσει στις ψηφομάζες, εάν αυτές τον αναδείξουν ποτέ πρωθυπουργό της χώρας, είναι φρούδες ελπίδες και κενές υποσχέσεις – εγγύηση συνέχισης της κατρακύλας ως τον έσχατο πάτο!
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]Σκέψεις και συμπεράσματα από τις πρόσφατες εκλογές στην Σουηδία.
Ολοκληρώθηκαν την περασμένη Κυριακή οι κοινοβουλευτικές εκλογές στην Σουηδία, την πιό “ανοικτή” και “ανεκτική” δημοκρατία του κόσμου, με τα αποτελέσματα να είναι σχετικώς αναμενόμενα, καθώς συνάδουν με τις γενικότερες πολιτικές τάσεις που τείνουν να επικρατήσουν τα τελευταία χρόνια στον δυτικό κόσμο. Ουδεμία έκπληξις αλλά και ουδεμία ελπίς από τον ταλαιπωρημένο βορρά, που αγωνιά υπο την απειλή μίας πρωτόγνωρης φυλετικής καταστροφής λόγω της μαζικής μεταναστεύσεως και εγκαταστάσεως αλλοφύλων, που σύντομα θα αλλοιώσει ριζικώς τον έως πρόσφατα συμπαγή σουηδικό πληθυσμό σε μία πολυφυλετική μάζα, οδηγώντας σε μή αναστρέψιμο εθνοφυλετικό αφανισμό. Όμως τελεί υπό πλήρη νάρκωση και υπό το κράτος μιας τεχνητής πραγματικότητος, σκηνοθετημένης υπό τα δόλια προσχήματα μιας πομπώδους αυτοκτονικής «ηθικής»…
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]Ὅρια μεταβλητότητος τοῦ χαρακτῆρος τῶν φυλῶν.
Κατ’ αρχήν όχι η μονιμότητα, αλλά η μεταβλητότητα φαίνεται να αποτελή τον γενικό κανόνα. Η ιστορία των λαών, μας δίνει αφορμή να υποθέσουμε, ότι η ψυχή τους υφίσταται μερικές φορές μεγάλες και πολύ γρήγορες μεταμορφώσεις. Για παράδειγμα ποιος είναι αυτός που αγνοεί την μεγάλη και ουσιαστική διαφορά μεταξύ του χαρακτήρος του Άγγλου Κρόμβελλ και του Άγγλου των σημερινών χρόνων… Ποιος ιστορικός δεν σημείωσε τις παραλλαγές του εθνικού χαρακτήρος μεταξύ του 17ου και του 18ου αιώνος; Και στις μέρες μας ποιος δεν διακρίνει την καταπληκτική διαφορά ανάμεσα στα σημερινά ατίθασα μέλη της Convention (Coventionellis) και του χαρακτήρος των ευκολομεταχείριστων δούλων του Ναπολέοντα;(2) Κι όμως ήσαν οι ίδιοι άνθρωποι, οι οποίοι σε διάστημα ολίγων ετών, φαίνονται τελείως αλλαγμένοι. Για να ξεκαθαρίσωμε τις αιτίες των μεταβολών αυτών, θα πρέπει ευθύς αμέσως να υπενθυμίσουμε ότι το «Ψυχολογικό όν» όπως και το ανατομικό-φυσικό όν, διαμορφώνεται και στηρίζεται σε θεμελιώδη και άφθαρτα χαρακτηριστικά, γύρω από τα οποία συγκεντρώνονται δευτερεύοντα τροποποιήσιμα χαρακτηριστικά. Ο κτηνοτρόφος, που μετατρέπει την ορατή εμφάνιση κάποιου ζώου, ο κηπουρός που αλλάζει την όψη ενός φυτού, έτσι που κάποιος που δεν είναι εξασκημένος να μην το αναγνωρίζει, ούτε ο ένας ούτε ο άλλος – σε καμία περίπτωση – δεν έχει επηρεάσει τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του είδους. Δεν επηρέασαν παρά μόνο δευτερεύοντα και πρόσθετα χαρακτηριστικά.
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]Ἡ ἀναρχία τοῦ Λιμπεραλισμοῦ.
Γιὰ νὰ θεραπευθῇ ἡ ἀναρχία τοῦ λιμπεραλισμοῦ ποὺ μᾶς μαστίζει, χρειάζεται πολλὴ δουλειά. Στὴν ἀρχὴ χρειάζεται προσπάθεια νὰ ἀποκατασταθῇ κάποιος πνευματικὸς καὶ ἠθικὸς ρυθμὸς σ’ ὅλες τὶς τάξεις, σ’ ὅλες τὶς ἡλικίες, ἀλλὰ εἰδικώτερα στοὺς νέους.
Εἶναι ἀνάγκη μέσα σ’ αὐτὸ τὸ πνευματικὸ χάος, μέσα σ’ αὐτὸ τὸν ἰδεολογικὸ κυκεῶνα, ὅπου βασιλεύει ἡ σύγχυση καὶ ἡ ἀσυναρτησία, νὰ βάλουμε κάποια σύνορα, νὰ στερεώσουμε μερικὰ σταθερὰ σκαριά, νὰ θεμελιώσουμε ἕνα κομμάτι στερεὸ ἔδαφος, γιὰ νὰ πατήσουμε. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποκτήσουμε μιὰ ξεκαθαρισμένη ἔννοια τοῦ μέτρου καὶ τῆς ἀναλογίας τοῦ κάθε κοινωνικοῦ στοιχείου καὶ τῆς σημασίας τῆς ἀποστολῆς του μέσα στὸν κοινωνικὸ ὀργανισμό.
Εξόρμηση του Άρματος στον Ενιπέα.
Ο ποταμός Ενιπεύς πηγάζει από τις πλαγιές του Ολύμπου σε υψόμετρο περίπου 1100 μέτρων και ρέει εντός του ομωνύμου φαραγγιού, το οποίο καταλήγει μετά από 10 χιλιόμετρα περίπου στην πιερική ακτή· λίγο έξω από το Λιτόχωρο στην θέση Μύλοι και σε υψόμετρο 300 μέτρων ξεκινά η διαδρομή κατά μήκος του διεθνούς ορειβατικού μονοπατιού Ε4, το οποίο διασχίζει το φαράγγι πότε εκ δεξιών και πότε εξ αριστερών του ποταμού, φτάνοντας ως το προαναφερθέν σημείο των πηγών του. Κατά την διάρκεια της πορείας διαμέσου ενός κατάφυτου τοπίου και όποτε το βλέμμα ανυψώνεται, δέος προκαλεί η θέα των κορυφών του Ολύμπου, η ανάβαση προς τις οποίες πέραν της σωματικής ασκήσεως εκλαμβάνεται πάντοτε και ως εξωτερική αντανάκλαση της εσωτερικής αναβάσεώς μας προς την κορυφή του όρους που συμβολίζει το αληθές κέντρο της υπάρξεώς μας. Η άγρια ομορφιά του δάσους, των βράχων και ο ήχος του ρέοντος ύδατος έρχονται σε ευθεία αντίθεση με την ασχήμια των τσιμεντένιων όγκων και των χαοτικών θορύβων του αστικού περιβάλλοντος στο οποίο έχει συγκεντρωθεί η πλειοψηφία του πληθυσμού της πατρίδος μας και του οποίου στοιχεία και συνήθειες βλέπουμε δυστυχώς να έχουν μεταφερθεί και στην επαρχία. Η αντιπαράθεση των δύο εικόνων πρέπει να μας υπενθυμίζει διαρκώς την συνεχή και επίπονη προσπάθεια που απαιτείται για την υπέρβαση νοοτροπιών, που δυστυχώς έχουν ριζώσει εντός μας και καμία σχέση δεν έχουν με το κάλλος του οποίου υλική αποτύπωση αποτελεί το πανέμορφο φυσικό τοπίο.