Μέγα Ἡλιοστάσιον‏

Συναγωνισταί,

 

  Ἐπ᾿ εὐκαιρίᾳ τοῦ Μεγάλου Ἡλιοστασίου, τῆς Μεγάλης δηλαδὴ Ἀνακάμψεως τῆς, φθινούσης, ἡλιακῆς τροχιᾶς, ἐπισυμβαινούσης ἐφέτος στὴν 01:03 π.μ. τῆς 22ας Δεκεμβρίου (ὥρα Ἑλλάδος), ἐμφόρτου μεταφορικῆς ἰσχῦος, Παραδόσεως, Μνήμης καὶ Συνειδήσεως, εὔχομαι τὰ διαφανῆ δῶρα τοῦ Φωτὸς νὰ μεταφέρουν ὅλον τὸ βάθος, ὕψος καὶ ἔκτασίν των, ἐγκαινιάζοντας μιὰν οὐσιαστικὴν ἀνιοῦσαν πορείαν. Ὁ Λαός μας, διατηρώντας ἀκόμη καὶ σήμερα τὶς προαιώνιες ὑπερβόρειες παραδόσεις, ἀρχέγονες μνῆμες ἄσβεστες, ἀνάβει φωτιὲς καὶ συνειδητῶς συνδράμει στὸν Ἀγῶνα τῶν φωτεινῶν δυνάμεων τοῦ Κόσμου.
  Εἴθε, λοιπόν, ὅπως ἀκριβῶς ὁ γήινος Ἄξων στιγμιαίως ἵσταται (Ἡλιο-στάσιον), παύοντας τὴν ἐκ τοῦ Ἡλίου γωνιώδη ἀπομάκρυνσιν, γιὰ νὰ ξεκινήσῃ ἀμέσως μετὰ τὴν ἀνάστροφον κίνησιν πρὸς τὴν θέσιν παραλληλίας του μὲ τὸν ἐκ τῆς θέσεώς μας προσλαμβανόμενον “ἡλιακὸν ἄξονα”, οὕτως εἰπεῖν, ἔτσι καὶ ὁ ἰδικὸς μας ἐσωτερικὸς ἄξων τῆς ὑπάρξεώς μας ν᾿ ἀρχίσῃ νὰ προσανατολίζηται φωτοτροπικῶς πρὸς τὶς φωτεινὲς Ἀρχὲς τοῦ Πνεύματος καὶ τὴν ἀνωτροπικότητα τῶν δυνάμεων κι ἐνεργειῶν ποὺ τροφοδοτοῦν τὴν ἰσχύν του.
  Ἡ μεγίστη αὐτὴ Κοσμικὴ Συγκυρία εἶναι καὶ ἡ μεγίστη Ἑορτή μας, ὡς ἐθνοκοινοτιστῶν τοῦ Ἅρματος, ἐν πλήρει ἐννοίᾳ, συμβολίζουσα καὶ πραγματοποιοῦσα τὴν ἐκτίναξιν τῶν φωτεινῶν δυνάμεων, τὴν κατατρόπωσιν τῶν κατωτέρων, στασιαστικῶν κατὰ τῆς Κοσμικῆς Τάξεως, Σκοτεινῶν παραγόντων τῆς συγχύσεως καὶ τῆς ἔνδοθεν διαλύσεως, τῆς ἀμουσίας καὶ τῆς Ἀντιστροφῆς, τῆς ἀταξίας καὶ τῆς ἀμέτρου ἐπάρσεως, τῆς αἰσχρᾶς γελοιότητος καὶ ξεδιαντροπιᾶς, τῆς κακονοίας καὶ τῆς σάχλας, ἰδιαιτέρως ἐκτεταμένων καὶ δημοφιλῶν στὴν ἀνισόρροπο νεογραικυλικὴν κοινωνία τῶν “θαυμάτων” – ξεκινώντας τὴν ἀναστήλωσιν ἀπὸ τὴν ψυχήν μας μέσα, τὸ Πνεῦμα ἀλλὰ καὶ τὸ Σῶμα – καὶ σθεναρῶς, κατόπιν, προχωρώντας νικηφόρως πρὸς τὰ ἔξω:
  Θριαμβεύοντας ὑπὸ τὰ δεξιόστροφα λάβαρα τοῦ Ἀνικήτου Ἡλίου!

 

  Διὰ τοῦ Σκότους πρὸς τὸ Φῶς!

 

  Στέφανος Γκέκας

ΟΙΑΚΙΣΜΟΙ (14)

 …Ἡ εἰς τὴν Ἱστορίαν ἐπάνοδος δὲν βασίζεται οὔτε ἐπὶ ὅρων οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως οὔτε ἐπὶ κοινωνικῶν συμβολαίων οὔτε ἐπὶ “ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων“ ἢ ἄλλων παρομοίων πλαστικῶν ὑποκαταστάτων ἀληθοῦς Ἐθνοκοινοτικῆς Κουλτούρας μιᾶς ζώσης ὀργανικῆς ἑνότητος. Αὐτὴ δύναται μόνον νὰ βασίζεται εἰς τὸ Αἷμα καὶ τὸ Πνεῦμα μιᾶς νέας Εὐγενείας, διαποτιζομένης ὑπὸ τῆς ἐγγενοῦς της Κοσμικῆς Εὐσεβείας ποὺ θὰ ἐπιτρέψῃ ξανὰ τὸ φανέρωμα τῆς θεϊκότητος ποὺ διαπερνᾷ τὰ πάντα – τὰ πάντα πλὴν τῆς ἀπολιθωμένης (καὶ ἐπιθανατίου) ἀπολύτου ἠλιθιότητος καὶ ἐγωπαθοῦς τυφλότητος τοῦ ἀθεραπεύτως παρηκμασμένου λευκοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἔχει, ἀντ᾿ ἄλλης θεότητος, θλιβερῶς καὶ ἀξιοθρηνήτως θεοποιήσει τὸ τοσούτῳ μᾶλλον ἀσήμαντον μικρόν του “ἐγώ” (πρβλ. καὶ “ἀνθρώπινα δικαιώματα”) καὶ τὰς κατὰ κοινὴν συνθήκην θερμοκηπιακάς/ἀκαδημαϊκάς του δειλὰς αὐταπάτας.

 

  Αὐτὴ ἡ ἀρχέγονος θεϊκότης, τὴν ὁποίαν ὁ ἕνας (καὶ ἀλλότριος…) μεσανατολίτης ἐξωτερικὸς τυραννικὸς θεὸς ἐξερρίζωσε, εἶναι ἡ οὐσία τῶν θεῶν μας ποὺ ἔφτιαξαν τὰ Ἀρχέτυπά μας, ἀχρόνως ἀλλὰ καὶ διαχρονικῶς – καὶ ποὺ εἶναι καὶ οἱ μόνοι ποὺ δύνανται νὰ μᾶς ξανακάνουν αὐτὸ ποὺ εἴμαστε: ἢ ἀλλοιῶς θὰ παραμένουμε θλιβερὰ σκιὰ τοῦ ἑαυτοῦ μας, γιὰ πολὺ λίγο δηλαδὴ ἀκόμη, μέχρι καὶ νὰ ἐξαλειφθοῦμε καὶ βιολογικῶς.

 

 Ἀλλὰ δὲν δύνανται οἱ θεοί μας μόνοι τους: χρειάζονται τὴν ἰδικήν μας βοήθεια, ἀκριβῶς ὅπως ἐμεῖς τὴν δικήν τους – διότι κατὰ βάθος ταὐτιζόμεθα!  Ἡ εἰς τὴν Ἱστορίαν ἐπάνοδος δὲν προϋποθέτει κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα ἢ κεφάλαια, προϋποθέτει κάτι τελείως διαφορετικῆς τάξεως: κεφαλάς! Ὄχι μηχανικὰς κεφαλὰς τεχνοκρατικῶν ῥυθμιστῶν, ἀλλὰ εὐγενεῖς ἐνσαρκώσεις ἑνὸς τελείως νέου καὶ νωποῦ ἀλλ᾿ ἐν ταὐτῷ παναρχαίου Πνεύματος, καθ᾿ ὃν μόνον τρόπον τὸ Πνεῦμα δύναται νὰ συνδυάζῃ, ἐμφυσώμενον διὰ μιᾶς τοιαύτης ἐπικαίρως ἐνεργοῦ ἀληθοῦς Ἀριστοκρατίας/Εὐγενείας, φορέως κρυσταλίνων Ἀξιῶν καὶ Χαρακτῆρος, ἀπεριστρόφως ἡρωικῆς, ῥωμαλέας καὶ πνευματώδους ἐν ταὐτῷ. Μὲ ῥίζες ἐνεργὲς ποὺ χάνονται στὰ ἀπροσμέτρητα βάθη τῆς Παραδόσεως καὶ μὲ συνειδητότητα ἐκτείνουσαν τὴν δραστικότητά της ὣς τὸ ἄπειρον.

 

 Ἐπάνοδος εἰς τὴν Ἱστορίαν σημαίνει ἐπάνοδον εἰς τὸν Κόσμον, σημαίνει τὸ λυκαυγὲς τῶν θεῶν μας, σημαίνει ἐπαναστατικὴν ἀναστήλωσιν ἐκ τῶν ἔνδον πρὸς τὰ ἔξω, ὅπως ἀκριβῶς διδάσκει καὶ ὁ Πλάτων. Σημαίνει μίαν ἐντελῶς νέαν ἔννοιαν Πολιτικῆς, μίαν ἐντελῶς νέαν ἔννοιαν Πολιτείας, Κουλτούρας, Νοήσεως, Πνεύματος, Δημιουργίας, ποὺ ὅλα τους προϋποθέτουν μίαν νέαν ἀξίαν καὶ ἀληθῆ Εὐγένειαν ἐπὶ κεφαλῆς…

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Παράλληλες εκδηλώσεις του ΑΡΜΑτος σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Το Σάββατο 13 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκαν ομιλίες στους χώρους του ΆΡΜΑτος σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με επίκεντρο τις θέσεις και την δράση της Κοινότητός μας στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε.

Με γνώμονα το αναγνωσθέν μήνυμα του Αρχηγού μας, παρουσιάστηκε από στελέχη μας η στρατηγική επιτεύξεως των στόχων μας εν μέσῳ καταιγίδων αποπροσανατολισμού και κενής «δράσεως».

Μακριά από δημοκρατικές ή ψηφοθηρικές διεργασίες, απαγκιστρωμένοι από τον κατήφορο ενός κατ᾿ επίφαση και μόνον «εθνικού» χώρου, συνεχίζουμε να οδεύουμε προς την συγκρότηση και την επάνδρωση πυρήνων αληθών εθνοκεντρικών αναγεννητικών δυνάμεων.

Το περιεχόμενο του προαναφερομένου μηνύματος αναπτύσσεται εν εκτάσει στους επομένους “ΟΙΑΚΙΣΜΟΥΣ” (14), που πολύ σύντομα θα αναρτηθούν στην ιστοσελίδα μας.

Η Ελλάς στο μάτι του κυκλώνα; Αθέατες πτυχές του πρωθυπουργικού σκανδάλου.

Περνούν οι μέρες μετά την αποκάλυψη του νέου σκανδάλου μεγατόνων το οποίο σχετίζεται με τις παρασκηνιακές παρεμβάσεις της εκτελεστικής εξουσίας στην δικαστική – που συνιστούν κατάχρηση εξουσίας, ήτοι κακουργηματική πράξη – και ο έκθετος αυτουργός, ο ρυπαρόστομος τύπος που παριστάνει τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, με συνεργούς στο κακούργημά του τα διαπλεκόμενα μ.μ.ε. (των νταβατζήδων) και την ένοχη αντιπολίτευση (της οποίας οι αντιφασιστικές εμμονές αποδεικνύονται ισχυρότερες από τον πόθο της για πρόσβαση στην νομή της εξουσίας, αφού προτιμά να αφήσει αναξιοποίητη άλλη μια τεράστια ευκαιρία για να ρίξει την κυβέρνηση όπως διατείνεται ότι επιδιώκει), προσποιείται ότι δεν έχει συμβεί τίποτε… Δεν τολμά καν ο Σαμαράς και η κυβέρνησή του να διαψεύσει την αυθεντικότητα του σοκαριστικού ηχητικού ντοκουμέντου! Μετά από μια τέτοια συνταρακτική αποκάλυψη, αν επρόκειτο για μια φυσιολογική χώρα στην οποία τα δημόσια πρόσωπα θα ανέμενε κανείς να αισθάνονται κάποια ελάχιστη ντροπή και ευθιξία, ο έκθετος πρωθυπουργός θα έπρεπε όχι απλώς να παραιτηθεί, αλλά να κάνει χαρακίρι! Όμως, σε μια χώρα ακρότατα διεφθαρμένη όπως το σύγχρονο Ελλαδιστάν, η πολιτική πορεύεται σας να μην έχει συμβεί τίποτε!

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Δύο συγκλονιστικά γεγονότα συνέβησαν σήμερα.

Δύο συγκλονιστικά γεγονότα συνέβησαν σήμερα. Κυρίαρχο θέμα σε όλα τα Συστημικά μ.μ.ε.: οι πανηγυρισμοί και η ικανοποίηση όλων των σάπιων του πολιτικού φάσματος, τόσο των αστοδημοκρατών, «ανθρωπιστών», (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ κλπ), όσο και του βρωμερού συναφιού των αναρχικών, για την «νίκη» του ψευδο-απεργού πείνας Ρωμανού. Κατανοητή βεβαίως η ανακούφιση της κυβερνήσεως που έπραξε το «ανθρωπιστικό» της καθήκον, καθώς δεν θα επιθυμούσε επ΄ ουδενί να καταλήξει το «παιδί» (ο θρασύτατος, μεγαλοαστικής προελεύσεως, αναρχοσυμμορίτης τρομοκράτης) σε προεκλογική περίοδο. Δεν είναι όμως κατανοητή η αποδοχή της προτάσεως από την πλευρά του Ρωμανού. Η συμφωνία λέει ότι θα μπορεί να βγαίνει από την φυλακή, για την παρακολούθηση των μαθημάτων με την προϋπόθεση να φορά ένα ειδικό ηλεκτρονικό βραχιόλι εντοπισμού σε περίπτωση απόπειρας δραπετεύσεως. [..]
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Κωμῳδία ἢ φάρσα; Ἀποζημιώσεις … πειρατῶν!!!

Το φαινόμενο της απαγωγής εργαζομένων σε Ευρωπαϊκά πλοία αλλ᾿ ακόμη και περιηγητών σε θαλαμηγούς κοντά στα χωρικά ύδατα της Σομαλίας δεν είναι κάτι νέο. Αντιθέτως, η πειρατεία αποτελεί προσφιλή τακτική των “Σομαλών ψαράδων”, ενώ το αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές είναι η ικανοποίηση των αιτημάτων τους σε λύτρα (όταν ζητούνται λύτρα, αν δηλαδή δεν εκτελέσουν επί τόπου όλο το προσωπικό με σκοπό την ληστεία του εξοπλισμού) από τις – “ανεκτικές στις πολιτισμικές ιδιαιτερότητες” των τριτοκοσμικών – χώρες της Ευρώπης. Εξαίρεση αποτελεί η “βάρβαρη” Ρωσία, η οποία σε αντίστοιχο περιστατικό το 2010 απέστειλε τις ειδικές δυνάμεις του στρατού, ανακτώντας τον έλεγχο του κατειλημμένου πλοίου, ενώ νέα των συγκεκριμένων “ψαράδων”-πειρατών δεν ξανακούστηκαν. Ενδεικτική του εκ διαμέτρου αντιθέτου τρόπου σκέψεως των Ρώσων εν σχέσει προς τους “υπερευαίσθητους” ευνούχους Ευρωπαίους είναι η χαρακτηριστική δήλωση του τότε Ρώσου υπουργού αμύνης Dimitri Medvedev πώς “πρέπει να κάνουμε ότι ακριβώς έκαναν οι πρόγονοί μας, όταν κι εκείνοι συναντούσαν πειρατές”.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Χαώδης διαφορὰ ἤθους: ἡ ὑπερηφάνεια καὶ ἀξιοπρέπεια τῶν Ἀνδρῶν ἔναντι τῆς θρασυδειλίας τῶν χαϊδεμένων παρακρατικῶν “ἀντεξουσιαστικῶν” κοπριτῶν

Εάν στους χαλεπούς καιρούς της επαράτου ελλαδικής μεταπολιτεύσεως – μίας ιδιαζούσης περιόδου ολοκληρωτικής κομμουνιστοκρατίας, εντός παραδόξου θερμοκηπιακού πλαισίου παρασιτικής-καπιταλιστικής οικονομίας (!) – δεν είχαμε παρακολουθήσει, κατ’ επανάληψιν, το ίδιο «έργο» σε διάφορες παραλλαγές, θα ήταν δύσκολο να πιστέψουμε ότι θα μπορούσε όντως να συμβαίνει! Γιατί είναι πραγματικά αδιανόητο: Δεδηλωμένος αναρχικός τρομοκράτης (αν και γόνος μεγαλοαστικής οικογενείας…), επιδιώκων την δι’ ενόπλου δράσεως βιαία κατάλυση του πολιτεύματος, υπερήφανος για τα ληστρικά πεπραγμένα του, ουδέποτε δ᾿ επιδείξας την παραμικρά μεταμέλεια μετά την σύλληψη και φυλάκισή του, αλλ’ επιμόνως υβρίζων και χλευάζων, την αστυνομία, τα δικαστήρια, το κράτος εν γένει κ.λπ., απαιτεί εν τούτοις να λαμβάνει άδειες από το κράτος (το οποίο ἔτσι επικαλείται, ενώ υποτίθεται πως το πολεμά και απαρνείται, ως “αντεξουσιαστής”), για να παρακολουθεί τα μαθήματα σε κάποιο ΤΕΙ στο οποίο εισήλθε, προφανώς αποβλέπων σε ευνοϊκές συνθήκες για απόδραση (την οποία περίπου έχει προαναγγείλει…) με την πρώτη ευκαιρία, κατά τα παραδείγματα άλλων μεγάλων εγκλείστων “αντεξουσιαστών”. Και προκειμένου να εκβιάσει για τον σκοπό αυτόν το αστικό κράτος, κάνει «απεργία πείνας» επί 23 μέρες, όπως δηλώνει, αν και η ασιτία, όλως παραδόξως, ουδόλως φαίνεται να τον καταβάλλει, καθώς π.χ. εμφανίζεται να στέκεται όρθιος με υψωμένη γροθιά και με ανεξήγητη (για “καταβεβλημένο και ετοιμοθάνατο απεργό πείνας”) ενεργητικότητα μπροστά στους τηλεοπτικούς φακούς… Αστειότητες. […]
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Το “δουλεμπορικό” της Ιεράπετρας και οι εν υπνώσει πυρήνες της ισλαμικής τρομοκρατίας στην Ευρώπη.

Έχουμε επανειλημμένως αναφερθεί στον τεράστιο κίνδυνο που διατρέχει η Ευρώπη από την ραγδαία διείσδυση του Ισλαμισμού, τόσο ως μετακίνηση πληθυσμιακών ανθρωπομαζών μεσανατολιτών που, χρόνο με το χρόνο, εγκαθίστανται στις ευρωπαϊκές πατρίδες με το status του «πρόσφυγα», αλλοιώνοντας δραματικά την δημογραφική σύνθεση των ευρωπαϊκών εθνών, όσο και λόγω της αμεσότατης απειλής της τρομοκρατικής δράσεως ανυπολόγιστου αριθμού ισλαμιστών εξτρεμιστών οι οποίοι στρατολογούνται από διάφορους ιμάμηδες στα μουσουλμανικά γκέτο των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων, σπεύδουν για εκπαίδευση πραγματικών συνθηκών στα κολαστήρια του Ιράκ και της Συρίας, όπως έχει μετατρέψει τις χώρες αυτές η άφρων πολιτική των Η.Π.Α. που έδωσε χώρο για την εκκόλαψη της απεχθέστερης αιμοδιψούς εκδοχής του ισλαμισμού, για να επιστρέψουν κατόπιν εκπαιδευμένοι – και έχοντας εν τω μεταξύ προβεί στις απαραίτητες ωμότητες (σφαγές, αποκεφαλισμούς, κλπ) ώστε να διασφαλιστεί ότι είναι αρκούντως αποφασισμένοι και “ψημένοι” – στις ευρωπαϊκές βάσεις τους, παραμένοντας οργανωμένοι σε εν υπνώσει πυρήνες εφεδρείας για να δράσουν την στιγμή που θα τους ζητηθεί, ήτοι, αναμένοντας το σύνθημα για να προβούν σε τρομοκρατικές ενέργειες στους κόλπους των ευρωπαϊκών κρατών μόλις δεχτούν τις προς τούτο εντολές. Αν όλα αυτά σας φαίνονται κάπως τραβηγμένα, δεν έχετε παρά να πληροφορηθείτε ότι υπάρχουν ήδη συγκεκριμένες αναφορές

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Έγκλημα καθοσιώσεως…

Μέσα στην πλημμυρίδα της επικαιρότητος είναι κάποια περιστατικά που εκ πρώτης όψεως μοιάζουν δευτερεύοντα ή επουσιώδη, τα οποία ωστόσο αποκαλύπτουν μεγάλες αλήθειες για την κατάντια της παρηκμασμένης και διεστραμμένης νεοελληνικής κοινωνίας. Ποιο είναι το περιστατικό; Αλητήριοι αριστεριστές φοιτητές ανακαλύπτουν ότι ο αντιπρύτανης του Α.Π.Θ. Γιάννης Τζιφόπουλος, σε ανύποπτο χρόνο και συγκεκριμένα κατά την διάρκεια μιας παλαιάς συνέντευξής του σε τηλεοπτικό κανάλι τοπικής εμβέλειας (Δίον tv) είχε διατυπώσει κάποιες κάπως ασυνήθιστες απόψεις-φράσεις υπέρ μιας πιο αυστηρής θεσμικής διαχείρισης της διοίκησης των πανεπιστημίων και πάταξης του φαινομένου της ασυδοσίας των αναρχοκομμουνιστικών φοιτητικών νεολαιών που κάνουν ό,τι θέλουν στα πανεπιστήμια…

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Μάχη ἐναντίον τῆς πραγματικότητος…

…δίνουν ειδικά αυτό το διάστημα όσοι προωθούν τον “πολυπολιτισμό, την ισότητα και τα ίσα δικαιώματα”, καθώς τα όσα συμβαίνουν στις Ηνωμένες πολιτείες είναι άκρως ενδεικτικά, όχι μόνον της τρεχούσης καταστάσεως, αλλά κυρίως της φοράς των εξελίξεων. Η αθώωση του αστυνομικού που πυροβόλησε και τραυμάτισε θανάσιμα έναν νεαρό νέγρο κακοποιό, καθώς ο εν λόγῳ κατά την σύλληψή του απεπειράθη να υφαρπάσῃ το όπλο του, έχει εξαγριώσει (κυριολεκτικά!) τους “αφροαμερικανούς” – όπως πολιτικώς ορθά ονομάζονται – οι οποίοι συμπεριφέρονται όπως ακριβώς γνωρίζουν: Σπάνε, καίνε, λεηλατούν, κλέβουν και επιτίθενται σε λευκούς, τιμώντας έτσι επάξια την μνήμη του ομοφύλου τους αλητήριου γκάνγκστερ.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΘΟΤΗΣ.

 

Μία αναπόφευκτη σύγκριση δύο φαινομενικώς ασχέτων μύθων.

 

  Κάθε χρόνο στις 17 Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί από το ελλαδικό ανθελληνικό κράτος τριήμερος εορτασμός της μνήμης του “Πολυτεχνείου”, της γνωστής φαιδράς ιστορίας που υποτίθεται πως “έριξε την χούντα”, δηλ. τὸ στρατιωτικὸ καθεστώς, ενώ ήδη τα ηνία της χώρας είχε η πολιτικὴ κυβέρνηση Μαρκεζίνη. Δεν θα σχολιάσουμε όμως εδώ τα γνωστά στους περισσοτέρους γεγονότα της ημέρας εκείνης, ούτε τις εξωτερικὲς πολιτικὲς συγκυρίες ποὺ υποκρύπτονται την συγκεκριμένη περίοδο ως ειδικό κίνητρο και αφορμή για τον ξένο παράγοντα και υπηρεσίες που τα σχεδίασαν και χρησιμοποίησαν, μα θα επικεντρωθούμε ιδιαιτέρως σε μιαν ειδική πτυχή της όλης ιστορίας, συμβάλλοντας έτσι στην ειδολογική της ταξινόμηση και κατανόηση, στα πλαίσια μιας ευρύτερης και βαθύτερης κατανοήσεως της Ιστορίας.

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Πολυτεχνεῖο: Οἱ παραβλεπόμενες πραγματικὲς διαστάσεις καὶ βάθος ἐκτροπῆς τοῦ Ψεύδους ποὺ ἐκπροσωπεῖ…

Φέτος για ακόμη μία χρονιά θα ακούσουμε και θα δούμε αφιερώματα και επετειακές εκδηλώσεις αφιερωμένες στα προ 40 ετών διαδραματισθέντα, ὴ μάλλον κυρίως στα εντέχνως προβαλλόμενα ως διαδραματισθέντα, στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο τον Νοέμβριο του 1973. Η αλήθεια είναι ότι, λόγω και της παρούσης δυσπραγίας του και της βαθμιαίας αποφθοράς της δυναμικής του ολεθρίου και τρισαθλίου κοινοβουλευτικού θιάσου, του οποίου το «Πολυτεχνείο» προπαγανδίζεται ως ο … «ηρωικός προάγγελος», η ένταση της προπαγάνδας θα είναι μειωμένη εν σχέσει προς παλαιότερα χρόνια, ενώ αδιάφορη θα είναι πιθανότατα και η στάση της πλειονότητος των πολιτών.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]