
Είναι συγκλονιστικό το γεγονός ότι παρακολουθούμε τους τελευταίους μήνες μια, πρωτοφανή στην ελληνική ιστορία, διαδικασία, ειρηνικής και ανεμπόδιστης, μαζικής εγκαταστάσεως αλλογενών πληθυσμών στο έδαφος της Ελλάδος, δίχως ωστόσο αυτό να προκαλεί την φυσιολογική αντίδραση των γηγενών ελληνικών (;) πληθυσμών, που υφίστανται την κατακλυσμιαία εξ ανατολών πληθυσμιακή εισβολή!
Θα πίστευε κανείς αυτονοήτως ότι εξέλιπε πλέον από την θλιβερή …λαότητα των νεοελλαδιτών-γραικύλων κάθε αίσθηση εθνικής-φυλετικής ταυτότητος και επίσης κάθε στοιχειώδες ένστικτο αυτοσυντηρήσεως…
Μικρή παρηγοριά μέσα στην γενική μαυρίλα προσφέρει η τυχαία ανάγνωση σχολίων αναγνωστών, οσάκις δημοσιεύονται σχετικές ειδήσεις στα ειδησεογραφικά ιστολόγια, σχολίων, εκ των οποίων καθίσταται αντιληπτό ότι δεν είναι λίγοι οι Έλληνες που αντιλαμβάνονται σαφώς τον θανάσιμο κίνδυνο τον οποίο συνιστά για την επιβίωση του ελληνικού έθνους ο μαζικός εποικισμός της χώρας από τα επελαύνοντα στίφη των ασιατών λαθροεποίκων.
Ωστόσο, παρά τα αιχμηρά σχόλια, είναι παροιμιώδης η απόλυτη αδράνεια των Ελλήνων οι οποίοι, καίτοι παρακολουθούν να χάνεται η χώρα τους μπροστά στα μάτια τους, από μέρα σε μέρα, δείχνουν απρόθυμοι να αντιδράσουν δυναμικώς, να εξεγερθούν και να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, προκειμένου να σώσουν το ελληνικό έθνος – ένα έθνος με ιστορία τουλάχιστον 4.000 ετών – από την βεβαία δημογραφική εξαφάνιση, η οποία καθίσταται πλέον ορατή στο εγγύς μέλλον!
Αποδεικνύεται λοιπόν ότι υπάρχει ζήτημα όχι τόσο επιγνώσεως και αναγνωρίσεως της φύσεως του κινδύνου, αλλά πρωτίστως ζήτημα ελλείψεως θάρρους και αποφασιστικότητος για δράση!
Για του λόγου το αληθές, αναδημοσιεύουμε κατωτέρω, αυτούσια, σειρά τυχαίων σχολίων που δημοσιεύθηκαν προσφάτως σε συνέχεια σχετικής δημοσιεύσεως στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδος «Πρώτο Θέμα». Από το περιεχόμενο της συντριπτικής πλειονότητος του τυχαίου αυτού δείγματος σχολίων (παρόμοια είναι όλα τα σχόλια που αναρτούν οι αναγνώστες σε όλες τις συναφείς δημοσιεύσεις) καθίσταται αντιληπτό ότι πάρα πολλοί Έλληνες είναι σφόδρα αντίθετοι στην παθητική στάση που τηρεί το ελλαδικό κράτος – υπό τις εντολές μίας (ακόμη) ανθελληνικής κυβερνήσεως – περιοριζόμενοι ωστόσο στην από διαδικτύου έκφραση αυτής της αγανακτήσεως, η οποία μοιάζει να μην μπορεί (ακόμη) να λάβει πολιτική έκφραση:[…]
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]