Η κινηματογραφική ταινία “Ανθρωποκτονία” (“Homicide”) του θεατρικού συγγραφέα, σεναριογράφου και σκηνοθέτη Ντέιβιντ Μάμετ (DavidMamet) προβλήθηκε στις αίθουσες το 1991 και, αν και πέρασε σχετικά απαρατήρητη, τουλάχιστον στην χώρα μας, θεωρείται ως μια από τις καλύτερες του συγκεκριμένου δημιουργού. Πέρα από την ενδιαφέρουσα πλοκή, τις στιβαρές ερμηνείες, και τον χαρακτηριστικό τραχύ, ρεαλιστικό διάλογο του Μάμετ, η ταινία παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς αποτελεί μια μελέτη του πολύ σημαντικού θέματος της αναζήτησης της (φυλετικής) ταυτότητας του ατόμου και των συνεπειών της αμφισβήτησης/απόρριψης αυτής της ταυτότητας. Αν και η ταινία καταπιάνεται με το θέμα αυτό από την οπτική γωνία ατόμων εβραϊκής καταγωγής, αφού και ο Μάμετ είναι Εβραίος, μπορούν ωστόσο να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα, ιδιαίτερα αν αντιπαραβάλουμε την όλη διαδικασία της αναζήτησης της εβραϊκής ταυτότητας και των συνεπειών της αμφισβήτησης της με την αντίστοιχη διαδικασία και τις αντίστοιχες συνέπειες στον λευκό πληθυσμό.
Πέρα όμως από το κεντρικό θέμα της ταινίας, η “Ανθρωποκτονία” είναι ένα σημαντικό σημείο αναφοράς στον χώρο της έβδομης τέχνης καθώς αποτελεί ίσως την μοναδική περίπτωση κινηματογραφικής ταινίας δημιουργημένης από έναν καταξιωμένο Εβραίο καλλιτέχνη, στην καρδιά του Χόλυγουντ, η οποία αφήνει κάτι παραπάνω από ανοιχτά υπονοούμενα σχετικά με την εμπορική εκμετάλλευση και την κολοσσιαία απάτη που έχει στηθεί γύρω από το περίφημο “Ολοκαύτωμα”, προφανώς εκφράζοντας τα βασανιστικά ερωτήματα και τις ανησυχίες του δημιουργού της. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και ο ίδιος ο τίτλος της ταινίας (Homicide) παραπέμπει σε λογοπαίγνιο του “Ολοκαυτώματος” (Genocide). [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Παρουσιάζουμε μία πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη την οποία προσφάτως παρεχώρησε στον διαδικτυακό μας δίαυλο, επιστήμων εξειδικευμένος στον κλάδο της θαλασσίας βιολογίας, αναφορικώς με το φλέγον, άκρως επίκαιρο, ζήτημα της γεωστρατηγικής και γεωοικονομικής αξίας των ελληνικών θαλασσών και ιδίως του Αιγαίου πελάγους, σε συνάρτηση με την παρατηρουμένη, συνεχώς κλιμακουμένη, επιθετικότητα της αναθεωρητικής Τουρκίας που, κατά τρόπο ιταμό και άκρως προκλητικό, επιβουλεύεται τα εν πολλοίς ανεκμετάλλευτα αποθέματα του Αιγαίου πελάγους, τόσο σε επίπεδο κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και ορυκτού πλούτου εν γένει, όσο και στο επίπεδο της, μοναδικής σε αξία, ποικιλίας αλιευμάτων που φιλοξενεί.
Θίγεται επίσης η κατάσταση απωλείας των εθνικών μας συμφερόντων και ως προς τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Ιόνιο πέλαγος, έναντι τόσο της Ιταλίας όσο και της, εσχάτως εμφανιζομένης ως ιδιαιτέρως προκλητικής έναντι της Ελλάδος, Αλβανίας (αποτέλεσμα προφανούς υποδαυλίσεως εκ μέρους της Τουρκίας).
Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου μεθαύριο και σύσσωμο το πολιτικό κατεστημένο (αυτό που μας υπεδούλωσε εθνικώς, κοινωνικώς και οικονομικώς, δημοκρατικώτατα, για τα επόμενα 100 χρόνια), η μηντιοκρατία των πορνοκάναλων και των τιμητών επί πληρωμῇ δημοσιογράφων και σε πλήρη συγχορδία ο καλλιτεχνικός κόσμος της ναρκοκουλτούρας και του κιναιδισμού θα ανακράξουν ομοθυμαδόν όλοι μαζί πανηγυρίζοντες για την ΄΄νίκη της ελευθερίας΄΄ και των δημοκρατικών δυνάμεων κατά των σκοτεινών ορδών του Άξονος – και για το πόσο ευτυχείς κι ευγνώμονες πρέπει να είναι οι λαοί της Ευρώπης, καθώς τώρα πια απολαμβάνουν τα πνευματικά και υλικά αγαθά και αξίες της νίκης των ΄΄συμμάχων΄΄ κατά τον Β΄ΠΠ.
….
Είναι σαφής η κατεύθυνση δαιμονοποιήσεως και ποινικοποιήσεως που επιμελώς ενορχηστρώνεται και σκηνοθετείται διεθνώς για τον γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό (κυρίως), διότι ήταν και είναι η μόνη ζώσα Ιδέα, η οποία χωρίς περιστροφές εμβάθυνε και κατέδειξε το πρόβλημα της Ευρώπης στην πραγματική του εθνοφυλετική διάσταση και στον αληθή του πυρήνα. Συνεπώς γιορτές και παρελάσεις για τις ηρωικές μάχες των προγόνων μας το 1940 ντοπάρουν ή κοιμίζουν (αναλόγως) την συνείδηση του λαού, εκτρέποντας όπως και τότε και καθυποτάσσοντας τα υγιή πατριωτικά ένστικτα στην σκοτεινή ορθοπολιτική σκηνή και την ζωτικής σημασίας για την στερέωσή της σύγχυση – κατά το παροιμιώδες: ΄΄Όταν το χέρι έδειχνε τον ουρανό, εμείς κοιτούσαμε το δάχτυλο΄΄… Και όχι απλώς στήνονται υπό τα πέπλα της παραποιήσεως και της συγχύσεως για ν᾿ αποκρύπτουν την πικράν αλήθεια ότι πολεμήσαμε στο πλευρό εκείνων που ήσαν πλήρως υποταγμένοι στὶς σκοτεινὲς σιωνιστικὲς δυνάμεις, που σήμερα πια ολοφάνερα για όλους μας οδηγούν στον πλήρη μας εθνοφυλετικό αφανισμὀ ως Λευκών Εθνών, έχοντάς μας προηγουμένως εξανδραποδίσει, διαφθείρει και αλλοιώσει επί παντός τομέως και επιπέδου πέραν αναγνωρισιμότητος, ώστε να πέσουμε στην Άβυσσο που μας προσχεδίασαν ως ώριμο/σάπιο φρούτο – αλλά για να ενισχύουν με αλλότριες για την ουσίαν τους δάφνες και να συνεχίζουν τα καλοκουρδισμένα τους τετριμμένα τροπάρια περί “νίκης τοῦ πολιτισμού κατά της βαρβαρότητος” – ενώ και η τρέχουσα αλλά και η τότε πραγματικότης αποκαλύπτει σε κάθε αντικειμενική ματιά ότι ακριβώς το αντίθετο συνέβη!
Το Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου συμμετείχα ως εκπρόσωπος του Άρματος σε διαδήλωση που διοργάνωσε η εθνικοσοσιαλιστική οργάνωση ”Βορεινὸν Κίνημα Ἀντιστάσεως” (NMR, Nordiska Motstands Rörelse) στο Göteborg της Σουηδίας. Η διαδήλωση ανεμένετο περιπετειώδης – όπως και απεδείχθη – και διοργανώθηκε εν μέσῳ μαζικής και συντονισμένης εκστρατείας δυσφημίσεως κατά του κινήματος υπό των ΜΜΕ, των πολιτικών κομμάτων, της αστυνομίας και όλων των παρακλάδων του συστήματος που απεργάζεται την πλήρη αντικατάσταση των Σκανδιναβικών λαών υπό αφροασιατικών μαζών, με απώτερο σκοπό τον πολιτιστικό και βιολογικό εξανδραποδισμό ιδιαιτέρως των Σκανδιναβών και την εξάλειψη των τελευταίων βορεινών οχυρών και δεξαμενών Αρίου αίματος της Λευκής ανθρωπότητος, ως σκληρού πυρήνος της Λευκής Φυλής, της οποίας την συνολικήν εξάλειψιν συστηματικώς μεθοδεύουν.
Διακινήθηκε σε πολλές ιστοσελίδες και ιστολόγια μία φωτογραφία την οποία κι εμείς αναδημοσιεύουμε ως προθήκη του παρόντος κειμένου. Η φωτογραφία προκάλεσε ποικίλα σχόλια, ως επί το πλείστον οργισμένα, πράγμα εύλογο και αναμενόμενο, δε
δομένου ότι το εικονιζόμενο θέμα, εντός του περιβάλλοντος σκηνικού και ιδωμένο υπό το φως του ιστορικού και γεωγραφικού του πλαισίου, με όλες τις
σημειολογικές συμπαραδηλώσεις και εθνοπολιτισμικές φορτίσεις που το προσδιορίζουν, φαντάζει από σουρεαλιστικό έως εξωφρενικό!
Σύμφωνα με τα μέσα που δημοσίευσαν την εν λόγω φωτογραφία, αυτή προέρχεται από πρόσφατη μαθητική παρέλαση, η οποία έλαβε χώρα στην πόλη της Ξάνθης ως μέρος των εορτασμών της επετείου απελευθερώσεως της πόλης από την Βουλγαρική κατοχή. Στην φωτογραφία εικονίζονται μουσουλμάνες μαθήτριες παρελαύνουσες, υπό την ελληνική σημαία, ομοιόμορφα ενδεδυμένες, έχοντας όμως στο κεφάλι τους την μουσουλμανική μαντήλα!!!
Πριν καταθέσουμε της δικές μας απόψεις περί του θέματος, είναι απαραίτητο να προηγηθούν μερικές σημαντικές ιστορικές και εθνολογικές πληροφορίες για την περιοχή της Θράκης. Θα αναφερθούμε λοιπόν στο παρελθόν της περιοχής όσο πιο συνοπτικά γίνεται.
Η αυριανή ημέρα συμπίπτει με μια πολύ σημαντική εθνική επέτειο, μιαν επέτειο την οποίαν το σύγχρονο ελλαδικό κράτος – που αποδεικνύεται καθημερινά όλο και περισσότερο ανθελληνικό ως προς την ουσία της πολιτικής του, με θλιβερή ολοκλήρωση και αποκορύφωμα τα νυν κρατούντα παραμορφώματα της ροζ αριστεράς – κρατά σκοπίμως υποτιμημένη. Πρόκειται για την επέτειο θανάτου του Παύλου Μελά, η οποία συμβολικώς επεκράτησε να τιμάται ως ημέρα μνήμης του Μακεδονικού Αγώνος, του οποίου ο Παύλος Μελάς υπήρξε πρωτεργάτης και πρωταγωνιστής.
……………………
… Ας αναλογισθούμε όλοι ότι ο Παύλος Μελάς θα μπορούσε τότε να είχε επιλέξει τον εύκολο δρόμο, τον δρόμο του εφησυχασμού και της επαναπαύσεως, θα μπορούσε να συνεχίσει να περιφέρεται στους κοσμικούς κύκλους των Αθηνών, στις αστικές δεξιώσεις και τις χοροεσπερίδες του κύκλου του. Προτίμησε όμως τον δύσκολο, τον ηρωικό και συνάμα μαρτυρικό δρόμο, τον δρόμο του Καθήκοντος. Για να έλθουμε στο σήμερα, εγκυμονεί μεγάλον κίνδυνο η αδιαφορία και ο εφησυχασμός σε μιαν εποχή που γκρίζα σύννεφα έχουν πυκνώσει απειλητικά, σκιάζοντας την ανεξαρτησία της Ελλάδος ένδοθεν και έξωθεν, απειλώντας ακόμα ίσως και την εδαφική της ακεραιότητα αλλά και αυτήν καθ᾿ αυτήν την ύπαρξή της.
Η εθνοφυλετική συνειδητοποίηση, εγρήγορση και συν-αγερμός αποτελεί την πλέον επίκαιρη ιστορική αποκρυστάλλωση του Μακεδονικού Αγώνος, ως ανεξιτήλου υποδείγματος και φωτεινοῦ παραδείγματος για τον δικό μας συνολικό Αγώνα εθνοφυλετικής συνειδητοποιήσεως, επιβιώσεως, αναπλάσεως, αναγεννήσεως.
Απαιτεί ιδιαίτερο ψυχικό σθένος για να μείνει κανείς ανεπηρέαστος και ακατάβλητος, καίτοι έμφορτος αισθημάτων απαισιοδοξίας, ενώπιον της εν Ευρώπη εξελισσομένης καταστάσεως, διαπιστώνοντας ότι η προοπτική επιβιώσεως των ευρωπαϊκών εθνών και του λευκού ανθρώπου, εν γένει, μοιάζει, δυστυχώς, απελπιστικώς δυσχερής! Γιατί;
Διότι:
Οι ευρωπαϊκές χώρες μαστίζονται συνολικώς από δραματική υπογεννητικότητα, πρωτοφανή στην ιστορια, μετατρεπόμενες, γοργά, σε χώρες γερόντων.
Εκ παραλλήλου, ο ασιατικός και αφρικανικός «τρίτος κόσμος» γνωρίζει επίσης πρωτοφανή στην ιστορία πληθυσμιακή έκρηξη (με δείκτες γονιμότητος άνω του 4, 5, 6 ακόμα και 7 στις περισσότερες χώρες της Αφρικής, της κεντρικής Ασίας και της μέσης Ανατολής, έναντι δείκτου γονιμότητος 1,4 κατά μ.ο. στις χώρες της Ευρώπης!). Συνεπεία τούτου, ο αφροασιατικός υπερπληθυσμός, τάξεως πολλών δισεκατομμυρίων, αναζητά οδό μεταναστεύσεως στην ευρωπαϊκή «γη της επαγγελίας» ώστε να απολαύσει μερίδιο του πολυδιαφημισμένου «δυτικού» βιοτικού επιπέδου, με τα παχυλά κοινωνικά επιδόματα των κρατών και τις στοργικές αγκάλες των εθνοδιαλυτικών Μ.Κ.Ο.…