NMR 30 Σεπτ. 2017: Ὁ Ἀγὼν εἰσέρχεται εἰς νέαν φᾶσιν – πρὸς τὴν Τελικὴν Νίκην!



δομένου ότι το εικονιζόμενο θέμα, εντός του περιβάλλοντος σκηνικού και ιδωμένο υπό το φως του ιστορικού και γεωγραφικού του πλαισίου, με όλες τις
σημειολογικές συμπαραδηλώσεις και εθνοπολιτισμικές φορτίσεις που το προσδιορίζουν, φαντάζει από σουρεαλιστικό έως εξωφρενικό!
Σύμφωνα με τα μέσα που δημοσίευσαν την εν λόγω φωτογραφία, αυτή προέρχεται από πρόσφατη μαθητική παρέλαση, η οποία έλαβε χώρα στην πόλη της Ξάνθης ως μέρος των εορτασμών της επετείου απελευθερώσεως της πόλης από την Βουλγαρική κατοχή. Στην φωτογραφία εικονίζονται μουσουλμάνες μαθήτριες παρελαύνουσες, υπό την ελληνική σημαία, ομοιόμορφα ενδεδυμένες, έχοντας όμως στο κεφάλι τους την μουσουλμανική μαντήλα!!!
Πριν καταθέσουμε της δικές μας απόψεις περί του θέματος, είναι απαραίτητο να προηγηθούν μερικές σημαντικές ιστορικές και εθνολογικές πληροφορίες για την περιοχή της Θράκης. Θα αναφερθούμε λοιπόν στο παρελθόν της περιοχής όσο πιο συνοπτικά γίνεται.
Η αυριανή ημέρα συμπίπτει με μια πολύ σημαντική εθνική επέτειο, μιαν επέτειο την οποίαν το σύγχρονο ελλαδικό κράτος – που αποδεικνύεται καθημερινά όλο και περισσότερο ανθελληνικό ως προς την ουσία της πολιτικής του, με θλιβερή ολοκλήρωση και αποκορύφωμα τα νυν κρατούντα παραμορφώματα της ροζ αριστεράς – κρατά σκοπίμως υποτιμημένη. Πρόκειται για την επέτειο θανάτου του Παύλου Μελά, η οποία συμβολικώς επεκράτησε να τιμάται ως ημέρα μνήμης του Μακεδονικού Αγώνος, του οποίου ο Παύλος Μελάς υπήρξε πρωτεργάτης και πρωταγωνιστής.
Διότι:

Ξεκινοῦμε πρῶτα ἀπὸ τὸν χῶρο τῆς Κλασσικῆς Μουσικῆς:
Ἐκ τῶν τεσσάρων «ὑστάτων ᾁσμάτων» τοῦ Richard Strauß, «Ὁ Σεπτέμβριος», ἐπὶ ποιήματος τοῦ Hermann Hesse (ὑπὸ Gundula Janowitz, soprano),
εἶναι ἡ πρώτη μας ἐπιλογή – κι ἐδῶ εἶναι τὰ λόγια:

… η μαζική εποικιστική εισβολή των παντοειδών τριτοκοσμικών, η οποία όχι μόνο δεν έχει διακοπεί, όπως ψευδέστατα επιχειρούν να μας πείσουν οι ερυθροί δήμιοι της πατρίδος μας (Μουζαλαχ και λοιποί…), αλλά μάλλον κλιμακώνεται, αφού καθημερινές είναι οι αλλεπάλληλες καραβιές λαθροεποίκων που καταφθάνουν στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, τα οποία πλέον ασφυκτιούν πέραν παντός ορίου!
Εκ παραλλήλου οι καραβιές γεμάτες με αφρικανούς, που ξεμπαρκάρουν από την ξέφραγη πλέον (χάρις στην σιωνιστόδουλη εκστρατεία της Hillary Clinton κατά του Καντάφι, που την κρατούσε και την ήλεγχε…) Λιβύη και παραλαμβάνονται από τα καλόπαιδα των ΜΚΟ του George Soros και της Unicef και … διασώζονται στα ανοιχτά της Λιβύης για να μεταφερθούν ΑΠΕΝΑΝΤΙ, στην Ιταλία, συνεχίζουν ακάθεκτες, στα πλαίσια του ωργανωμένου σχεδίου εξολοθρεύσεως τοῦ Λευκού Ανθρώπου, που πλέον απομένει χωρίς Πατρίδα, στέγη και καταφυγή, αφού μέσῳ των Εφιαλτών της Δημοκρατικής Απάτης τα έχει χάσει/παραδώσει ΟΛΑ!!! Ενδεικτικώς συνιστούμε τα αγγλόφωνα βίντεο

…Ὁ ὀρυκτὸς πλοῦτος τῆς χώρας ἀποτελεῖ ΕΘΝΙΚΟ ΠΛΟΥΤΟ, ποὺ δὲν δωρίζεται (καὶ δὴ ἔναντι πινακίου φακῆς καὶ παροδικῶν ἀνταλλαγμάτων) στὴν ὅποια κερδοσκοπικὴ πολυεθνικὴ ἑταιρία! Στόχος τοῦ Ἐθνικού Κράτους θὰ εἶναι ἡ κατά προτεραιότητα ὑπό την αἰγίδα καὶ συνολικὸν ἔλεγχόν του ἀξιοποίησίς του, πρὸς ἐξυπηρέτησιν ἐθνικῶν συμφερόντων καὶ συμφώνως πρὸς τὴν οἰκείαν ἐθνοκοινοτικὴν κλίμακα ἀξιῶν, ὅπου ἐπ᾿ οὐδενί δὲν δύναται ἡ οἰκονομία, πολλῷ δὲ μᾶλλον ἡ ἀχαλίνωτος κερδοσκοπία ἰδιωτικῶν καὶ ξένων συμφερόντων, νὰ τίθεται ὑπεράνω τῶν κατὰ τάξιν ἀσυγκρίτως ὑπερτέρων της ἀΰλων ἀλλὰ καὶ ἁπτῶν ἀξιῶν, ὅπως τοῦ Αἵματος, τῆς ἱερᾶς μας Γῆς, τοῦ πάντοτε κατὰ προτεραιότητα σεβασμοῦ τῆς Κοσμικῆς καὶ φυσικῆς Τάξεως καὶ Ἁρμονίας. Συγκεκριμένως, τυχὸν ἐμπλοκὴ ἰδιωτῶν πρῶτον μὲν θὰ ἀφορᾷ εἰς μετρίου μεγέθους ὑγιεῖς καὶ προσηρμοσμένας/ὑπηγμένας εἰς τὴν Νέαν Ἐθνοκοινοτικὴν Τάξιν ἐπιχειρήσεις καὶ ὄχι εἰς ἐξαμβλωματικοὺς πολυεθνικοὺς κολοσσούς, ἀφ᾿ ἑτέρου δὲ ἡ οἵα ἐμπλοκὴ θὰ τελῇ ὑπὸ τὸν πλήρη καὶ ἀδιαπραγμάτευτον τελικὸν ἔλεγχον τοῦ Ἐθνικοῦ Κράτους!
Ὅμως ἀντὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Κράτους ἔχουμε ἀκόμη τὸ εὐτελὲς καὶ ὑλιστικὸν δημοκρατικὸν Θέατρον Σκιῶν τῶν ἰδιοτελῶν συμμοριῶν (δεξιοῦ ἢ ἀριστεροῦ προσήμου, σχεδὸν ἀδιαφόρως…) καταλήψεως κι ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἐξουσίας, μεταξὺ ἄλλων δι᾿ ἄνευ Ἐθνικῶν Ἀρχῶν μειοδοτικῆς παραδόσεως, ὑπαγωγῆς καὶ ὑποδουλώσεως τοῦ Ἔθνους καὶ τῶν, ἀΰλων τε καὶ ὑλικῶν, ἀξιῶν του εἰς τὴν ἀκόρεστον ἀλλοτρίαν βουλήν, βουλιμίαν καὶ ὁρισμὸν τῶν βαμπιρικῶν κολοσσῶν καὶ κέντρων τῆς ἐθνοκαταλυτικῆς παγκοσμιοκαπιταλιστικῆς Ἐκτροπῆς.
Η εφετινή επέτειος καταστολής της εν Ελλάδι κομμουνιστικής ανταρσίας – η 29η Αυγούστου, ορόσημο της οριστικής συντριβής των κομμουνιστικών συμμοριών του καλουμένου «Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος» (Δ.Σ.Ε.) από τον καλούμενο «εθνικό» ή «κυβερνητικό» (αναλόγως του πόσο ευμενώς προς αυτόν διάκειται ο εκάστοτε ιστοριογράφος) στρατό στους ορεινούς όγκους της βορειοδυτικής Ελλάδος Γράμμο και Βίτσι, τελευταία προπύργια των κομμουνιστικών δυνάμεων κατά την ατυχή των απόπειρα προς κατάληψιν της εξουσίας διά των όπλων και διά μέσου σφαγών, δολοφονιών και ακραίας τρομοκρατίας – συνέπεσε με την δημοσία αντιπαράθεση, η οποία έλαβε μεγάλην έκταση, σχετικώς με τα κομμουνιστικά εγκλήματα στην Ευρώπη, με αφορμή την έμφορτη θεατρινίστικου στόμφου και παλαιοσταλινικού πνεύματος επιστολή του υπουργού δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή προς τον Εσθονό ομόλογό του, διά της οποίας εδήλωνε την άρνησή του να παραστεί ως εκπρόσωπος της Ελλάδος σε διεθνές συνέδριο αφιερωμένο στα εγκλήματα του κομμουνισμού, που διωργάνωνε το υπουργείο δικαιοσύνης της Εσθονίας, ὡς ἀσκούσης την ἐναλλασσομένην προεδρίαν της Ε.Ε., υπό τίτλον: «Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διεπράχθησαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα».
Παραθέτουμε συνέντευξιν τῆς ἰταλικῆς ὀργανώσεως Raido, ληφθεῖσαν ὑπὸ ἀπεσταλμένων του ΑΡΜΑτος: Πρόκειται περὶ μιᾶς μαχητικῆς, ἱεραρχικῶς δομημένης καὶ ἀληθῶς συνειδητοποιημένης Κοινότητος, ἐχούσης ὡς κέντρον καὶ σημεῖον ἀναφορᾶς τὴν Παράδοσιν, σκοπόν δὲ τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἀνάπλασιν τῶν μελῶν της μὲ γνώμονα τὶς ἀξίες τῆς Παραδόσεως, τὴν ἀληθινή, ὁλοκληρωτικὴ καὶ ἐπὶ τῆς Ἰδέας ἀληθῶς ἐρειδομένην Ἐπανάστασι καὶ τὸν Ἐθνοφυλετικὸ Κοινοτισμό.
Σαν σήμερα πριν από πέντε έτη έφυγε πολύ πρόωρα από την ζωή ένας εκλεκτός μας συναγωνιστής, ο αλησμόνητος Κώστας Μπαϊκούσης.
Δραστήριος από νεαρή ηλικία στο εθνικιστικό κίνημα, παρών στους εθνικολαϊκούς αγώνες, ιδρυτικό μέλος και διακεκριμένο στέλεχος του ΑΡΜΑτος, υπήρξε πρότυπο ανιδιοτελούς και σεμνού αγωνιστού που συνδύαζε γνώση, σθένος και σπάνιο ήθος. Το κενό του είναι βέβαια δυσαναπλήρωτο, η ανάμνησίς του όμως παραμένει ανεξίτηλη και το παράδειγμά του ζωντανό!
Ας ψάλλουμε στην μνήμη του το εμβατήριο «Ωδή Μνήμης», του οποίου οι στίχοι (που συμφωνούν με την μελωδία του παλαιού Ε/Σ εμβατηρίου “Ich hatt’ einen Kameraden (Είχα έναν σύντροφο)”, https://www.youtube.com/watch?v=-h_OLOF1gxg) έχουν γραφεί προς τιμήν του:
Ὠδὴ μνήμης
Στοῦ Λεωνίδα ἐστάθην κι ἔνοιωσα τὴν Τιμή
μὲ φίλο ἐμπρὸς τὸ μνῆμα, ὡσὰν σ᾿ αἰώνιο Βῆμα
καὶ συναγωνιστή
ποὺ ἐχάθη πιά· εἶχε σθένος καὶ βλέμμα καθαρό,
σπινθηροβόλο πνεῦμα – ποὺ ἐμάχετο τὸ ψέμμα,
τὸ φαῦλο, τὸ σαθρό.
Τὸ φρόνημα ἀτσαλένιο κι ὁ νοῦς του διαυγής,
καὶ μιὰ καρδιὰ καθάρια, ἀμάθητη στὰ πλάγια
– στ᾿ ἀλήθεια εὐγενής.
Ὁ λόγος του σπουδαῖος, στεντόρεια ἡ φωνή
τὸ σῶμα γυμνασμένο, ἀθλητικὰ πλασμένο,
ἡ φύσις του λιτή.
Ἀπρόσμενη μιὰ μοῖρα τὸν πῆρε μακριά ·
κενὸ μεγάλο μένει, μὰ ἡ μνήμη του ἀναμμένη
αἰώνια πυρά.
Ποτὲ δὲν σὲ ξεχνοῦμε οἱ σύντροφοί σου ἐμεῖς!
Στὸ πλάι μας σὲ νογοῦμε, πιστὰ ὡς προχωροῦμε
στὸν Δρόμο τῆς Τιμῆς.
