Εδώ και μερικές ημέρες κρατούσαμε την αναπνοή μας παρακολουθώντας τις εξελίξεις των συνομιλιών επί της εσχάτως αναζητουμένης «λύσεως» του κυπριακού ζητήματος, οι οποίες διεξήγοντο στην Γενεύη της Ελβετίας, αναλογιζόμενοι το μέγεθος της διαφαινομένης εθνικής καταστροφής, η οποία μάλλον απετράπη, προσωρινώς τουλάχιστον, δεδομένου ότι, με ευθύνη της Τουρκίας, οι πολυδιαφημισμένες διαπραγματεύσεις επί της ουσίας ναυάγησαν – ευτυχώς! Oι συνομιλίες επαναλαμβάνονται τώρα επί τεχνικών θεμάτων στα οποία εντοπίστηκαν διαφωνίες (μεταξύ 18 και 20 Ιανουαρίου, στο Μον Πελερέν της Ελβετίας), πράγμα που σημαίνει ότι ο κίνδυνος δεν εξέλιπε – τουναντίον!
Ιστορική αναδρομή στο «Κυπριακό Ζήτημα»
Πριν αναφερθούμε στις πρόσφατες εξελίξεις είναι απαραίτητη μία συνοπτική ιστορική αναδρομή και ένας προσδιορισμός του τι εννοείται ως «Κυπριακό».
Εξοργιστικά ελαφριές και άδικες, ακόμα και για τους πλέον “ανοιχτόμυαλους”, είναι οι αποφάσεις των δικαστηρίων για δύο υποθέσεις βιασμού ανηλίκων σε Αγγλία και Γαλλία.
Η πρώτη περίπτωση αφορά τον βιασμό ενός πεντάχρονου(!) από έναν 15χρονο λαθρομετανάστη. Ο εν λόγω υπάνθρωπος, μετά το πέρας της αποτρόπαιας πράξης του, απείλησε τον πεντάχρονο πως αν μιλούσε σε κάποιον για το περιστατικό, θα τον έκανε κομματάκια! Η ποινή-χάδι που του επέβαλε το δικαστήριο γι᾿ αυτό το χυδαίο έγκλημα είναι … η παρακολούθηση ενός προγράμματος επανένταξης νέων (Youth Rehabilitation Order) και κάποια περιοριστικά μέτρα, ενώ για τον πατέρα του η απόφαση ήταν να παρακολουθήσει ένα πρόγραμμα καθοδήγησης για γονείς (Parenting Order).
Όπως είχαμε επισημάνει σε πρόσφατη σχετική αναφορά μας, αιχμή της αντεθνικής κυβερνητικής πολιτικής αποτελεί η, κατά προτεραιότητα, ταχύρυθμη προώθηση της μαρξίζουσας εθνομηδενιστικής αντζέντας, κυρίως μέσω του κεντρικώς (κρατικώς) ελεγχομένου εκπαιδευτικού συστήματος. Δεν χρειάζεται βεβαίως μεγάλη προσπάθεια εκ μέρους των κυβερνώντων Συριζαν(θ)ελ για την προώθηση/εμπέδωση αυτής της αντζέντας. Το «φρούτο» είναι προ πολλού ώριμο (ή μάλλον σάπιο) με ευθύνη ΟΛΩΝ – ανεξαιρέτως – των κυβερνήσεων της μεταπολιτεύσεως, οι οποίες – είτε ΠΑΣΟΚικές είτε ΝεοΔημοκρατικές – ακολούθησαν την ίδια μαρξιστοφιλελεύθερη εκπαιδευτική πολιτική που αποκλειστικό στόχο είχε την εξάλειψη από τα βιώματα και την συλλογική συνείδηση των νεότερων γενεών κάθε εναπομείναντος ίχνους εθνικής και παραδοσιακής παιδείας. Δεν θα ήταν υπερβολή να λεχθεί ότι ο εκπαιδευτικός αντεθνισμός έχει πλέον ξεπεράσει ακόμη και τα κομμουνιστικά θεμέλια του ΕΑΜικού εκπαιδευτικού μοντέλου, του οποίου οι νυν εξουσιαστές είναι δεδηλωμένοι κληρονόμοι!
Με την αλλαγή του χρόνου ξαναχτύπησε η προδοτική κυβέρνηση Συριζαν(θ)ελ, διά του σοβαροφανούς εθνικού ολετήρος Μουζάλα. Όπως ανεκοινώθη, «η κυβέρνηση προγραμματίζει να αντικαταστήσει το συσσίτιο που δίδεται στους πρόσφυγες και μετανάστες με χρήματα». Η χρηματική ενίσχυση προσδιορίστηκε μάλιστα στο σκανδαλώδες ποσό των 400 € ανά οικογένεια, με προοπτική προσαυξήσεως του ποσού σε περίπτωση πολυμελών οικογενειών!!! Απίστευτο! Σε μία εποχή κατά την οποία η ανεργία στην χρεωκοπημένη και καθημαγμένη Ελλάδα έχει ανέλθει σε πρωτοφανή επίπεδα, την ίδια εποχή κατά την οποία ασκούνται πιέσεις (από τους δανειστές, στο πλαίσιο της «μνημονιακής» υπερεθνικής οικονομικής επιστασίας) για περικοπή των επιδομάτων στηρίξεως των οικονομικώς αδυνάμων, των πολυτεκνικών επιδομάτων, ακόμη και του πενιχρού επιδόματος ανεργίας
Το έργο το έχουμε δει να παίζεται άπειρες φορές, εντός και εκτός Ελλάδος, με την ίδια στερεοτυπική ακολουθία: κάποιο εθνικιστικό κόμμα ή οργάνωση, ζητά και λαμβάνει άδεια από τις αρχές για την πραγματοποίηση νομίμου πολιτικής εκδηλώσεως σε κάποια πόλη, είτε πρόκειται για ομιλία, συγκέντρωση ή διαδήλωση διαμαρτυρίας είτε για πορεία μνήμης, κλπ. Αμέσως κινητοποιείται ένας άθλιος συρφετός ρυπαρών παλιάτσων, όπου, υπό την παρδαλή ομπρέλα μίας ατόπου ψυχοπαθολογικής ιδεοληψίας χωρίς πραγματικό περιεχόμενο, καθότι η ταυτότης της συνίσταται εξ ορισμού σε μία άρνηση («αντί-φα»), συμπαρατάσσονται αναρχικοί, κομμουνιστές, κίναιδοι, τριτοκοσμικοί μετανάστες, και όλο το κακό συναπάντημα από τα κάθε λογής βιολογικά και πνευματικά προλεταριακά (και ενίοτε και μεγαλοαστικά) κατακάθια των παρηκμασμένων δυτικών κοινωνιών.
Ο γενιτσαρισμός και ο αντεθνισμός των κυβερνώντων δεν έχει όριο. Ο (νέος) υπουργός παιδείας Κ. Γαβρόγλου, κατόπιν προσκλήσεως της Ισραηλιτικής Κοινότητας Αθηνών, παρέστη στο «άναμμα των πέντε κεριών της Χανουκά», που (σύμφωνα με την ισραηλιτική κοινότητα) «συμβολίζει την ελπίδα να υπάρχει παντού το φως της αγάπης για όλους και αντάλλαξε ευχές με τους Έλληνες συμπολίτες μας εβραϊκού θρησκεύματος»…
Αλήθεια δεν γνωρίζει ποιο ιστορικό γεγονός κρύβεται πίσω από τον εορτασμό της Χανουκά από τους Εβραίους; Προφανώς και το γνωρίζει, αφού φροντίζουν οι ίδιοι οι Εβραίοι να του το θυμίσουν, αλλά το γεγονός ότι πρόκειται για μία εξόχως ανθελληνική γιορτή του διεθνούς εβραϊσμού, κατά την οποία οι απανταχού Εβραίοι γιορτάζουν την σφαγή των ομοεθνών μας του ελληνιστικού βασιλείου των Σελευκιδών από τους εξεγερμένους Eβραίους Μακκαβαίους, ουδόλως τον πτοεί, καθώς φαίνεται…
