Dresden – The Real Holocaust


Η οθωμανική αυτοκρατορία, ειδικά μετά το κίνημα των Νεοτούρκων αλλά και την κατάργηση του σουλτανικού αξιώματος, προσαρμόσθηκε πλήρως ως σκοπός και ύπαρξη στην λογική των κυρίαρχων δυνάμεων της Ευρώπης, η οποία ακόμη και μέχρι σήμερα είναι απολύτως συγκεκριμένη. Η οθωμανική αυτοκρατορία είναι η πύλη της Ευρώπης προς την Ανατολή και συγχρόνως η ανάσχεση ,το μεγάλο εμπόδιο, της καθόδου της Ρωσίας προς τη Μεσόγειο. Προκειμένου βέβαια οι Οθωμανοί πλήρως ή όσο το δυνατόν περισσότερο να ελέγχονται σταδιακά , το Αιγαίο δόθηκε – τύποις και όχι ουσίᾳ, εάν παρατηρήσουμε την εν γένει ανάπτυξη ή, μάλλον, την μη ανάπτυξη των νησιών μας – στους σημερινούς Έλληνες.
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Οποιοσδήποτε τριτοκοσμικός – ακολουθώντας μια διαδικασία που θεωρείται απο τις κρατικές και Ευρωπαϊκές αρχές ως απολύτως “νόμιμη” – έχει πλέον την δυνατότητα να αποκτήσει ισόβια άδεια παραμονής στο Ελληνικό έδαφος και σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης, απλώς και μόνο συνάπτοντας πολιτικό γάμο σε οποιοδήποτε Δημαρχείο… Αρκεί να καταβάλει την αμοιβή της “νύφης” (που η βρίσκεται σήμερα περίπου στα 1500 Ευρώ) και 1500 ακόμη Ευρώ που κοστίζουν για να εκδοθούν τα νόμιμα πιστοποιητικά…
Στις 31 Ιανουαρίου 1996 επισυνέβη μία εθνική πανωλεθρία, που σημάδευσε ανεξιτήλως την κατοπινή πορεία του Ελληνισμού, μία πανωλεθρία ατιμωτική και επαίσχυντος, διότι συνέβη άνευ αντιστάσεως στον διεκδικούντα εχθρό, τους Τούρκους! Το ελλαδικό κράτος εγκατέλειψε εθνικό έδαφος, απεποιήθη της εθνικής του κυριαρχίας επ΄αυτού άνευ πολεμικής αναμετρήσεως και στρατιωτικής ήττης!
Ολίγο πριν τα χαράματα της (αποφράδος πλέον ημέρας) Τετάρτης 31/1/1996 και ενώ οι Τούρκοι κομάντος, που είχαν καταλάβει ολίγες ώρες ενωρίτερα την αφύλακτη βραχονησίδα Δυτική Ίμια, είχαν καταρρίψει ελληνικό ελικόπτερο απονηωθέν από την φρεγάτα Ναβαρίνο , οι εθνικοί μειοδότες της αθηναϊκής κυβερνήσεως (πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Σημίτης και υπουργός Εξωτερικών Θεόδωρος Πάγκαλος) απεδέχθησαν την αμερικανική πρόταση, η οποία υιοθετούσε απολύτως τις θέσεις του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών και απέσυραν από την βραχονησίδα Ανατολική Ίμια τους άνδρες των ελληνικών ενόπλων ειδικών δυνάμεων μαζί με την ελληνική σημαία!!!
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Αναδημοσιεύουμε εν συνεχεία ένα συγκλονιστικώς εύστοχο και διαφωτιστικό άρθρο του αντιδικτατορικώς δράσαντος και εκ των ιδρυτών του ΠΑ.ΣΟ.Κ., πρώην βουλευτού και γαμβρού του Ανδ. Παπανδρέου, καθηγητού του Πανεπιστημίου Πειραιώς Θεοδώρου Κατσανέβα, που εδημοσιεύθη προσφάτως στον δικτυακό τόπο «Capital.gr» υπό τον τίτλο «Η επικείμενη καταστροφή και μουσουλμανοποίηση της χώρας». Πρόκειται για ένα άρθρο που αξίζει να διαβαστεί μια που ο συγγραφέας του ανήκει στην κατηγορία των ελαχίστων περιπτώσεων πολιτικών που καίτοι προέρχονται από το Σύστημα και για κάποια περίοδο λειτούργησαν εντός του Συστήματος είχαν εν συνεχεία το σθένος να αποστασιοποιηθούν και να καταθέτουν δημοσίως απόψεις τολμηρές που αποκλίνουν από το κυρίαρχο ρεύμα της επιβεβλημένης από το Σύστημα «πολιτικής ορθότητας». Βεβαίως, εμείς δεν συμφωνούμε με το σύνολο των παρατηρήσεων και συμπερασμάτων του (οι ενστάσεις μας εντοπίζονται κυρίως στο καταληκτικό κεφάλαιο “τι κάνουμε”) αλλά πρέπει να παραδεχτούμε ότι διατυπώνει θέσεις που χρειάζεται γενναιότητα για να διατυπωθούν δημοσίως στην εποχή μας. Ουδόλως αποδεχόμεθα εμείς, επί παραδείγματι, ότι το να είναι κάποιος μετανάστης νόμιμος και νοικοκύρης, αρκεί ώστε να του παραχωρηθή η ελληνική ιθαγένεια, όπως υποστηρίζει ο καθηγητής! Όχι μόνον διότι και αυτοί οι οποίοι τώρα είναι νόμιμοι, στην συντριπτική τους πλειονότητα παρανόμως εισήλθαν κατά το παρελθόν στην χώρα και με διαδοχικές νομοθετικές ρυθμίσεις ενομιμοποιήθησαν, αλλά και διότι πρέπει να πληροί και συγκεκριμένα φυλετικά κριτήρια, δηλαδή να προέρχεται από έθνος συγγενές προς τους Έλληνες! Όσον για τους πολιτικούς πρόσφυγες (τους αποδεδειγμένως), που αναφέρει ο καθηγητής, ναι μεν να τους δίδεται άσυλο (αλλά και πάλι όχι πάντοτε, διότι ένα καθεστώς που καταστρατηγεί τους κανόνες του Ο.Η.Ε., δεν αποκλείεται να συμφέρη τις εθνικές μας επιδιώξεις), αλλά ποτέ ιθαγένεια, εάν δεν πληρούν φυλετικά κριτήρια! Άλλο πολίτης, άλλο μέτοικος και άλλο μετανάστης για εργασία ορισμένου χρόνου (εάν υποτεθή, ότι στην Ελλάδα της καλπαζούσης ανεργίας χρειαζόμεθα ξένα εργατικά χέρια)!
« Εις την τρομεράν εκείνη μάχη, όπου τα σκυλιά οι Τούρκοι έπαθαν των παθών τους τον τάραχον από τα χέρια μας, επιάσαμεν ζωντανούς τρεις Τούρκους και ένα Χριστιανό, αγωγιάτη ίσως δούλον τους . Τον χριστιανό τον αφήσαμε να φύγη ελεύθερο. Για δύο μέρες δεν επειράξαμεν τους τρεις Τούρκους. Τους εδίναμε ψωμί να φάνε, όταν όμως εκαταλάβαμε, όπου δεν είχαν παράδες να μας δώσουν για να γλυτώσουν τη ζωή τους και μεις δεν μπορούσαμε πλειο να τους τρέφουμε, ημείς όπου πολλές φορές εψοφούσαμε από την πείνα, τους επήραμε δεμένους απάνου στο βουνό για να τους χαλάσουμε…»
Πληθαίνουν όσο περνά ο καιρός οι ενδείξεις ότι αυτό που ξεκίνησε ως κρίση χρέους της (όντως δημοσιονομικά νοσηρότατης) μεταπολιτευτικής Ελλάδος (της Ελλάδος των μεσαζόντων, των αεριτζήδων και της λαμογιάς) εξελίσσεται πια σε γενικευμένη αποσταθεροποιητική απειλή για το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, καθώς η αρχική μικρή ρωγμή διευρύνεται πλέον επικίνδυνα, αποκαλύπτοντας τα σαθρά θεμέλια επί των οποίων στηρίχθηκε μια κίβδηλη ευρωπαϊκή (τάχα) ενοποίηση – μία «ενοποίηση» υπό στενά οικονομίστικους όρους – γι’ αυτό πλασματική, αναιμική, προσωρινή και εύθραυστη. Ωστόσο, η διαφαινομένη χρεωκοπία σειράς ευρωπαϊκών χωρών και η συνακόλουθη, επαπειλουμένη συνολική κατάρρευση της ευρωζώνης δεν σημαίνει αναγκαστικά και την διάψευση της Ευρωπαϊκής Ιδέας, του οράματος δηλαδή μιας πραγματικής συνεργασίας, συμμαχίας και ενότητος των ευρωπαϊκών εθνών και της προοπτικής ενισχύσεως της Ευρώπης κατά τρόπο ώστε να καταστεί εκ νέου κέντρο παγκοσμίου ισχύος όπως ήταν κατά το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας και μέχρι την λήξη του β΄ παγκοσμίου πολέμου, η τροπή του οποίου σήμανε την δραματική ευρωπαϊκή αποδυνάμωση και την εξάρτηση των λαών της Ευρώπης από εξω-ευρωπαϊκές δυνάμεις (π.χ. ΗΠΑ – ΕΣΣΔ στην περίοδο του «ψυχρού πολέμου»).
[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]