ΑΡΘPΟΓΡΑΦΙΑ

Η άγνωστη στο ευρύ κοινό συντελούμενη γενοκτονία των ευρωπαϊκής καταγωγής αγροτών της Νοτίου Αφρικής (Boers), από το καθεστώς του αρχιεγκληματία Μαντέλα.

Σε συνέχεια της προηγούμενης αναφοράς μας σχετικά με την πρόσφατη κηδεία του «αγωνιστή» Μαντέλα θα θέλαμε να θυμίσουμε ορισμένες «λεπτομέρειες» της επιμελώς αποσιωπουμένης στο ευρύ κοινό (εκ μέρους των κρατούντων μ.μ.ε.) συντελουμένης γενοκτονίας εις βάρος των εναπομεινάντων λευκών ευρωπαϊκής καταγωγής αγροτών της Ν. Αφρικής, με ανεξέλεγκτες συμμορίες νέγρων εγκληματιών κατσαπλιάδων που λυμαίνονται την χώρα στον ρόλο των φυσικών αυτουργών…

 

 
 
 

Η τραγωδία μιας εκτός Ευρώπης ευρωπαϊκής πατρίδας (με αφορμή τον θάνατο του εγκληματία Μαντέλα)

Mε αφορμή τον πρόσφατο θάνατο του Νέλσον Μαντέλα, η κοινή γνώμη βομβαρδίστηκε επί σειρά ημερών με μεγαλόστομες αναφορές, εκτενή αφιερώματα κλπ, κλπ, για τον «μεγάλο αγωνιστή», του οποίου η κηδεία εξελίχθηκε σε διεθνές γεγονός, αφού πάμπολλοι ήταν οι ηγέτες από διάφορες χώρες του κόσμου που 

συνέρρευσαν στη Ν. Αφρική προκειμένου να παραστούν σ΄ αυτή. Παρέλειψαν βέβαια τα τηλεοπτικά δελτία να αναφερθούν σε λεπτομέρειες από τον βίο και την δράση του Μαντέλα, ως τρομοκράτη και δολοφόνου, κυρίως όμως, παρέλειψαν να αναφερθούν στα θαυμαστά αποτελέσματα του «αγώνα» του Μαντέλα κατά του «απαρτχάιντ», όταν, μετά την πτώση του καθεστώτος διακυβερνήσεως της Νοτίου Αφρικής από τους λευκούς και την επακόλουθη ανάληψη της διακυβέρνησης από τους μαύρους, η χώρα οδηγήθηκε τάχιστα, εντός ολίγων ετών, σε χαοτική κατάσταση..

Ὁ κατὰ Πλάτωνα ἰδεώδης πολιτικὸς καὶ οἱ σημερινοὶ γυμνοσάλιαγκες τῆς φαρσοκωμικῆς Γραικυλίας…- Ἕνα σύντομο σημείωμα…

Παρατηρώντας τα ελληνόφωνα φαρσοκωμικά ανδρείκελα της σημερινής πολιτικής σκηνής του τόπου, και καθώς αρκετοί εξ αυτών, «εθνικίζοντες», επικαλούνται με στόμφο και τους αρχαίους προγόνους (…εδώ γελάνε!) εν είδει πατριωτικού καθήκοντος, ας δούμε λίγο πως διέγραψε τον τύπο του ιδεώδους πολιτικού ανδρός ο Πλάτων – και ας τον συγκρίνουμε με τους συγχρόνους Χατζηαβάτηδες του θεάτρου σκιών «Ελληνική δημοκρατία». Η αφετηρία και η πρωταρχική προϋπόθεση του νέου τύπου πολιτικού ανδρός του «φιλοσόφου-πολιτικού» είναι τόσον η καθολική και φιλοσοφική γνώση όσο και η ηθική του διάστασις, η αρετή. Ο Πλάτων μορφώνει ήθος προτού μορφώση πολιτικήν, σε αντίθεση προς τους δοξομανείς νέους της αριστεράς των Αθηνών, οι οποίοι εκπροσωπούνται διά του Καλλικλέους εις τον «Γοργία» και οι οποίοι προσέρχονται εις την πολιτική απαράσκευοι και απροετοίμαστοι.

 

 
 
 

Η ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ Η ΕΞ ΑΥΤΗΣ ΑΝΑΒΡΥΟΥΣΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΓΑΛΟΨΥΧΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ, ΥΓΙΟΥΣ ΚΑΙ ΩΡΑΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΟΣ – Ἄρθρον τοῦ Γ. Βρασιβανοπούλου ἐκ τῆς μηνιαίας ἐπιθεωρήσεως «Νέα Πολιτική» (1937)


Ἡ ἐκ τῆς φυσικῆς αἰσθητικῆς κινήσεως προερχομένη χαρὰ καὶ ἡ ἐξ αὐτῆς ἐξαρτωμένη πνευματικὴ καὶ σωματικὴ ὑγεία παρήγαγον τὴν περίφημον Ἑλληνικὴν φαιδρότητα, ἥτις ἐν ἁρμονικῇ συναφείᾳ μετὰ τοῦ ἀριστοκρατικοῦ πνεύματος τῆς Ἑλληνικῆς μεγαλοψυχίας διακρίνει τὸ καθαρὸν Ὀλυμπιακὸν πνεῦμα.
Ὑπ᾿ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἡ ὀλυμπιακὴ εὐγένεια ἀναφέρεται εἰς τὴν ὑψίστην βαθμίδα τῆς ἀνθρωπίνης εὐδαιμονίας καὶ συνενώνει τὰς δύο ἠθικὰς ἀρχὰς τοῦ Καντίου περὶ προσωπικῆς τιμιότητος καὶ «ξυνῆς» (καθ᾿ Ἡρακλείτειον ὁρολογίαν, ἤτοι κοινῆς) εὐδαιμονίας ἐν τῇ προσωπικότητι ἑνὸς ἐλευθέρου, ὡραίου καὶ ἰσχυροῦ ἀνθρώπου.
Ὁ ἐλεύθερος Ἕλλην τῆς μυθολογικῆς εὐδαιμονίας δὲν ἐδίσταζε νὰ συγκρίνῃ καὶ νὰ παραβάλλῃ ἑαυτὸν μὲ τοὺς θεοὺς ὅσον ἀφορᾷ τὴν ζωϊκὴν ἐνέργειαν καὶ τὴν βιοτικὴν εὐδαιμονίαν. Πρὸς τοῦτο τὸν παρώτρυνε τὸ πνεῦμα τῶν Ὀλυμπιακῶν ἀγώνων, οἱ δὲ ἀναδεικνυόμενοι Ἥρωες τῆς ὀλυμπιακῆς ἀριστοκρατίας τοῦ ἐχρησίμευον ὡς πρότυπα παραδείγματα καὶ ὁδηγοί.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ὀργανικῆς ἀντιλήψεως εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν.

Κατὰ τὸν Ernst Wagemann, «ἡ φιλελευθέρα οικονομία εἶναι σῶμα στερούμενον εγκεφάλου. Ἡ μαρξιστικὴ οἰκονομία εἶναι ἐγκέφαλος στηριγμένος εἰς ἰκριώματα ( τὸ πρόγραμμα )· καὶ αἱ δύο εἶναι ἀσυμβίβαστοι πρὸς τοὺς νόμους τῆς ζωῆς». Πράγματι, κατὰ τοὺς ὑποστηρικτὰς τῆς ὀργανικῆς ἀντιλήψεως, ἡ οἰκονομικὴ λειτουργία παράγει ἀγαθὰ ἀλλὰ καὶ ἀξίας.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Wall Street καὶ Ρωσικὴ Επανάσταση τὸν Μάρτιο τοῦ 1917.

“Δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνα προλεταριακό, οὔτε κὰν κομμουνιστικό, κίνημα ποὺ νὰ μὴ λειτούργησε πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ χρήματος, πρὸς τὶς ὑπὸ τοῦ χρήματος ὑποδειχθεῖσες κατευθύνσεις καὶ κατὰ τὸ ὑπὸ τοῦ χρήματος ἐπιτρεπτὸ διάστημα – ἀκόμη καὶ χωρὶς τὴν παραμικρὰν περὶ τούτου ὑπόνοιαν ἐκ μέρους κάποιων τυχὸν ἰδεαλιστῶν μεταξὺ τῶν ἡγετῶν του. ”

 

Oswald Spengler.

 

 
 

Ἀναρχομπολσεβικικὴ τρομοκρατία καὶ μειοδοτικὴ ἀστικὴ δειλία συνασπίζονται κατὰ τοῦ Ἔθνους!

Η ανθελληνική πνευματική, πολιτική, οικονομική και κοινωνική κατοχή της Ελλάδος ρίχνει πλέον και τις τελευταίες της μάσκες.
Οι όποιοι μη μηδίσαντες και ακόμη ανθιστάμενοι Έλληνες τίθενται υπό διωγμόν από τα μονοκρατορικά ιερατεία του ποικιλωνύμου ραγιαδισμού, πλέον δε αντιμετωπίζοντες και φυσική εξόντωση. Μετά τις τσιριχτές και μεταξύ τους σε θεατρινικότητα κι εμετικότητα ανταγωνιστικές κραυγάζουσες προτροπές του τύπου «να μη μείνει κανένας φασίστας» έρχεται και η πράξη, ως εκπλήρωσις της Ύβρεως… Όπως κάποτε τ’ αφιονισμένα μπολσεβικόσκυλα δολοφονούσαν ως «φασίστα», υπό την καθοδήγηση των ινστρουχτόρων της πλέριας δημοκρατίας, οποιονδήποτε αρνούνταν να γίνει εξομότης της ελληνικής ψυχής και χαρακτήρος, προσχωρώντας στις τάξεις του εν όπλοις Ιουδαϊσμού κατ’ ουσίαν, ήτοι του αξέστου μπολσεβικισμού, κι αιματοκύλισαν δεινότατα το Έθνος μας, έτσι και τώρα, τα ανδρείκελα της δουλικής πολιτικής ορθότητος του λιμπεραλομαρξιστοειδούς ραγιαδισμού, αντί να βάλουν την ουράν υπό τα σκέλη και ν΄ αναζητήσουν διεθνές καταφύγιο προ της αχανούς κι αδιεξόδου δυστυχίας στην οποίαν έχουν περιαγάγει την Πατρίδα μας, εν τούτοις εντείνουν λυσσαλέως την επίθεσή τους σ΄ όλα τα μέτωπα κατά των ανθισταμένων Ελλήνων…

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς καὶ ἡ Μακεδονία.

Σαν σήμερα, στις 26 Οκτωβρίου 1912, ο ελληνικός στρατός απελευθέρωσε την πόλη της Θεσσαλονίκης από τον Οθωμανικό ζυγό, μόλις 20 ημέρες μετά την κήρυξη του Α΄ Βαλκανικού πολέμου. Το παρόν κείμενο είναι αφιερωμένο στην Μακεδονία με την ευκαιρία της 101ης επετείου της απελεθευρώσεώς της.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

DELENDA CARTHAGO!

Αναδημοσιεύουμε εν συνεχεία ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον παλαιό κείμενο του Πέτρου Βλαστού με τον πολύ εύγλωττο τίτλο «Delenda Carthago». Θα διαπιστώσετε πόσο εντυπωσιακά διαυγής και διορατική είναι η προσέγγιση του Βλαστού (διατηρούμε την ιδιαίτερη ορθογραφία του συγγραφέως) όπως αυτή διατυπώνεται στις αρχές του 20ου αιώνα, για ζητήματα τα οποία παραμένουν – ιδίως στις χαλεπές ημέρες μας – περισσότερο επίκαιρα παρά ποτέ!»!

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Οι γύφτοι κλέβουν παιδιά;

Αρκούσε ένας τυχαίος έλεγχος και η παρατηρητικότητα ενός αστυνομικού κατά την διάρκεια ενός από τους σπανιότατους ελέγχους της αστυνομίας σε καταυλισμούς αθιγγάνων (οι οποίοι αν και άπαντες ομολογούν ότι αποτελούν εστίες και ορμητήρια κάθε είδους βαριάς παραβατικότητος, τυγχάνουν καθεστώτος σκανδαλώδους ασυλίας – πραγματικά άβατα) ώστε η αποχαυνωμένη από την συνεχή πλύση εγκεφάλου κοινή γνώμη να πληροφορηθεί ένα συγκλονιστικό περιστατικό που αποδεικνύει περίτρανα αυτό που η λαϊκή σοφία ανέκαθεν γνώριζε: «οι γύφτοι κλέβουν παιδιά»!

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Μνήμη Μακεδονομάχων.

Στις 13 Οκτωβρίου 1904 στην Στάτιστα, ψηλά στο Βίτσι, έπεφτε ο Παύλος Μελάς… Η λύρα του Παλαμά θρηνούσε τον θάνατο ενός από τους ευγενέστερους ήρωες του Έθνους:

 

«…Πλατιά του ονείρου μας η γη κι απόμακρη… Και γέρνεις εκεί και σβεις γοργά. Ιερή στιγμή… Σαν πιο πλατιά τη δείχνεις και τη φέρνεις σαν πιο κοντά».

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Μακεδονικό ζήτημα: Η διαφαινόμενη κατάληξη μιας εθνικής προδοσίας.

Ενώ πλησιάζει η επέτειος του Μακεδονικού Αγώνος, η επέτειος δηλαδή της ενόπλου αντιστάσεως του ελληνισμού της Μακεδονίας, στις αρχές του 20ου αιώνος, οπότε αντιμετώπισε ηρωικώς τις τρομοκρατικές επιθέσεις των βουλγάρων κομιτατζήδων οι οποίοι προσπαθούσαν να επιτύχουν τον βίαιο εκβουλγαρισμό του πληθυσμού της τουρκοκρατούμενης τότε Μακεδονίας, έντονες διεργασίες λαμβάνουν χώρα το τελευταίο διάστημα στο κράτος-φάντασμα των απογόνων των Βουλγαροκομιτατζήδων, το οποίο επισκέπτεται και έχει πυρετώδεις συνομιλίες με την εκεί πολιτική ηγεσία ο γνωστός αμερικανοεβραίος διαμεσολαβητής του ΟΗΕ, Μάθιου Νίμιτς. Σκοπός των επισκέψεών του υποτίθεται ότι είναι η εξεύρεση τελικής λύσεως στο χρονίζον πρόβλημα της ονομασίας των Σκοπίων. «Λύση» που καθώς φαίνεται έχει βρεθεί, αφού, όπως δήλωσε προσφάτως ο ίδιος ο Νίμιτς:

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]