Έχουμε κατ’ επανάληψιν αναδείξει, μέσω της συλλογής και παρουσιάσεως σχετικών δημοσιευμάτων, τα «κατορθώματα» της «ευγενούς» φυλής των αθιγγάνων, επισημαίνοντας ότι οι αθίγγανοι, ως φυλετική ομάς, αποτελούν ζωντανό εθνολογικό παράδειγμα, ικανό να πείσει και τους πλέον δυσπίστους και εθελοτύφλους, για τα ολέθρια αποτελέσματα που συνεπάγεται η εγκατάσταση ολότελα ξένων φυλετικών ομάδων στους κόλπους ευρωπαϊκών κοινωνιών.
Δεν πρέπει να λησμονεί κανείς ότι οι σύγχρονοι αθιγγανικοί πληθυσμοί στην Ευρώπη αποτελούν το αποτέλεσμα ενός μεγάλου, εξ Ανατολών, μεταναστευτικού κύματος που έπληξε τον ευρωπαϊκό χώρο κατά τα ύστερα μεσαιωνικά χρόνια. Αθιγγανικοί πληθυσμοί διεσπάρησαν τότε σε διάφορες περιοχές της Ευρώπης (ιδίως δε στα Βαλκάνια), αναπαραγόμενοι έκτοτε και αυξανόμενοι εκρηκτικώς, διατηρώντας, ωστόσο, διαχρονικώς, τον πρωτογενώς ξένο χαρακτήρα και «πολιτισμό» τους. Ξεχωρίζουν δε, όχι μόνον λόγω της φυσικής εμφανίσεως των, της άκρως αποκρουστικής για την αισθητική των Ευρωπαίων, αλλά και για την παγίως ποταπή και χαρακτηριστικώς παρασιτική κοινωνική συμπεριφορά τους, καθιστάμενοι, στις συνειδήσεις των ευρωπαϊκών λαών, συνώνυμοι της απολύτου μιαρότητος,
Με αφορμή την παρουσίαση της Όπερας Lohengrin στην Εθνική Λυρική Σκηνή των Αθηνών με πρεμιέρα στις 27 Ιανουαρίου, θα παρουσιασθούν κάποιες πτυχές αυτού του εμβληματικού έργου του Wagner. Προτού εκτεθεί η πηγή εμπνεύσεως του μύθου και το ίδιο το Οπερατικό έργο, κάποια εισαγωγή για την φύση της εμπνεύσεως του ποιητή καθὠς και τα όρια της όποιας αναλύσεως ποιητικών αριστουργημάτων κρίνεται αναγκαία.
Περί Εμπνεύσεως
Η συζήτηση ξεκινάει στην Αρχαία Ελλάδα, όπου ο Wagner εξ άλλου είχε απερίφραστα τοποθετήσει το πρότυπο και αλλά και τον στόχο των προσπαθειών του. Ο φιλόσοφος Πλάτων μας παραδίδει τον διάλογο “Ίων” ή “περί Ιλιάδος”, όπου ο Σωκράτης συνομιλεί με έναν νέο, τον Ίωνα, ο οποίος έχει βραβευθεί για την απαγγελία και ερμηνεία των έργων του Ομήρου. Αυτή είναι μία από τις σπάνιες συνομιλίες του Σωκράτη με ένα παιδί, όπου αναλύεται η αξία του ομηρικού έπους αλλά και με ποιον τρόπο γίνεται η μεταφορά του έπους δια της απαγγελίας στην ψυχή των ακροατών. Ο ποιητής θεωρείται φορεύς της θεϊκής φλόγας, η οποία γίνεται διαθέσιμη στους συμπατριώτες του, κοινωνούς της αυτής Κουλτούρας, μέσω της τέχνης του. Κατά την διάρκεια της συνομιλίας η επίδραση του μουσουργού-ποιητού στους ακροατές παρομοιάζεται με εκείνην του μαγνήτη.
Εδώ και μερικές ημέρες κρατούσαμε την αναπνοή μας παρακολουθώντας τις εξελίξεις των συνομιλιών επί της εσχάτως αναζητουμένης «λύσεως» του κυπριακού ζητήματος, οι οποίες διεξήγοντο στην Γενεύη της Ελβετίας, αναλογιζόμενοι το μέγεθος της διαφαινομένης εθνικής καταστροφής, η οποία μάλλον απετράπη, προσωρινώς τουλάχιστον, δεδομένου ότι, με ευθύνη της Τουρκίας, οι πολυδιαφημισμένες διαπραγματεύσεις επί της ουσίας ναυάγησαν – ευτυχώς! Oι συνομιλίες επαναλαμβάνονται τώρα επί τεχνικών θεμάτων στα οποία εντοπίστηκαν διαφωνίες (μεταξύ 18 και 20 Ιανουαρίου, στο Μον Πελερέν της Ελβετίας), πράγμα που σημαίνει ότι ο κίνδυνος δεν εξέλιπε – τουναντίον!
Ιστορική αναδρομή στο «Κυπριακό Ζήτημα»
Πριν αναφερθούμε στις πρόσφατες εξελίξεις είναι απαραίτητη μία συνοπτική ιστορική αναδρομή και ένας προσδιορισμός του τι εννοείται ως «Κυπριακό».
Όπως είχαμε επισημάνει σε πρόσφατη σχετική αναφορά μας, αιχμή της αντεθνικής κυβερνητικής πολιτικής αποτελεί η, κατά προτεραιότητα, ταχύρυθμη προώθηση της μαρξίζουσας εθνομηδενιστικής αντζέντας, κυρίως μέσω του κεντρικώς (κρατικώς) ελεγχομένου εκπαιδευτικού συστήματος. Δεν χρειάζεται βεβαίως μεγάλη προσπάθεια εκ μέρους των κυβερνώντων Συριζαν(θ)ελ για την προώθηση/εμπέδωση αυτής της αντζέντας. Το «φρούτο» είναι προ πολλού ώριμο (ή μάλλον σάπιο) με ευθύνη ΟΛΩΝ – ανεξαιρέτως – των κυβερνήσεων της μεταπολιτεύσεως, οι οποίες – είτε ΠΑΣΟΚικές είτε ΝεοΔημοκρατικές – ακολούθησαν την ίδια μαρξιστοφιλελεύθερη εκπαιδευτική πολιτική που αποκλειστικό στόχο είχε την εξάλειψη από τα βιώματα και την συλλογική συνείδηση των νεότερων γενεών κάθε εναπομείναντος ίχνους εθνικής και παραδοσιακής παιδείας. Δεν θα ήταν υπερβολή να λεχθεί ότι ο εκπαιδευτικός αντεθνισμός έχει πλέον ξεπεράσει ακόμη και τα κομμουνιστικά θεμέλια του ΕΑΜικού εκπαιδευτικού μοντέλου, του οποίου οι νυν εξουσιαστές είναι δεδηλωμένοι κληρονόμοι!
Με την αλλαγή του χρόνου ξαναχτύπησε η προδοτική κυβέρνηση Συριζαν(θ)ελ, διά του σοβαροφανούς εθνικού ολετήρος Μουζάλα. Όπως ανεκοινώθη, «η κυβέρνηση προγραμματίζει να αντικαταστήσει το συσσίτιο που δίδεται στους πρόσφυγες και μετανάστες με χρήματα». Η χρηματική ενίσχυση προσδιορίστηκε μάλιστα στο σκανδαλώδες ποσό των 400 € ανά οικογένεια, με προοπτική προσαυξήσεως του ποσού σε περίπτωση πολυμελών οικογενειών!!! Απίστευτο! Σε μία εποχή κατά την οποία η ανεργία στην χρεωκοπημένη και καθημαγμένη Ελλάδα έχει ανέλθει σε πρωτοφανή επίπεδα, την ίδια εποχή κατά την οποία ασκούνται πιέσεις (από τους δανειστές, στο πλαίσιο της «μνημονιακής» υπερεθνικής οικονομικής επιστασίας) για περικοπή των επιδομάτων στηρίξεως των οικονομικώς αδυνάμων, των πολυτεκνικών επιδομάτων, ακόμη και του πενιχρού επιδόματος ανεργίας
Το έργο το έχουμε δει να παίζεται άπειρες φορές, εντός και εκτός Ελλάδος, με την ίδια στερεοτυπική ακολουθία: κάποιο εθνικιστικό κόμμα ή οργάνωση, ζητά και λαμβάνει άδεια από τις αρχές για την πραγματοποίηση νομίμου πολιτικής εκδηλώσεως σε κάποια πόλη, είτε πρόκειται για ομιλία, συγκέντρωση ή διαδήλωση διαμαρτυρίας είτε για πορεία μνήμης, κλπ. Αμέσως κινητοποιείται ένας άθλιος συρφετός ρυπαρών παλιάτσων, όπου, υπό την παρδαλή ομπρέλα μίας ατόπου ψυχοπαθολογικής ιδεοληψίας χωρίς πραγματικό περιεχόμενο, καθότι η ταυτότης της συνίσταται εξ ορισμού σε μία άρνηση («αντί-φα»), συμπαρατάσσονται αναρχικοί, κομμουνιστές, κίναιδοι, τριτοκοσμικοί μετανάστες, και όλο το κακό συναπάντημα από τα κάθε λογής βιολογικά και πνευματικά προλεταριακά (και ενίοτε και μεγαλοαστικά) κατακάθια των παρηκμασμένων δυτικών κοινωνιών.
Ο γενιτσαρισμός και ο αντεθνισμός των κυβερνώντων δεν έχει όριο. Ο (νέος) υπουργός παιδείας Κ. Γαβρόγλου, κατόπιν προσκλήσεως της Ισραηλιτικής Κοινότητας Αθηνών, παρέστη στο «άναμμα των πέντε κεριών της Χανουκά», που (σύμφωνα με την ισραηλιτική κοινότητα) «συμβολίζει την ελπίδα να υπάρχει παντού το φως της αγάπης για όλους και αντάλλαξε ευχές με τους Έλληνες συμπολίτες μας εβραϊκού θρησκεύματος»…
Αλήθεια δεν γνωρίζει ποιο ιστορικό γεγονός κρύβεται πίσω από τον εορτασμό της Χανουκά από τους Εβραίους; Προφανώς και το γνωρίζει, αφού φροντίζουν οι ίδιοι οι Εβραίοι να του το θυμίσουν, αλλά το γεγονός ότι πρόκειται για μία εξόχως ανθελληνική γιορτή του διεθνούς εβραϊσμού, κατά την οποία οι απανταχού Εβραίοι γιορτάζουν την σφαγή των ομοεθνών μας του ελληνιστικού βασιλείου των Σελευκιδών από τους εξεγερμένους Eβραίους Μακκαβαίους, ουδόλως τον πτοεί, καθώς φαίνεται…
Η Ευρώπη δέχτηκε – και πάλι – αιματηρή επίθεση! Αυτή την φορά στο Βερολίνο, όπου τζιχαντιστής (όπως όλα δείχνουν) δολοφόνος (ο οποίος, παραμένει ακόμη ασύλληπτος, προετοιμάζοντας ίσως νέα επίθεση, δεδομένου ότι ένας Πακιστανός «πρόσφυγας» που αρχικώς συνελήφθη ως ύποπτος, φαίνεται ότι τελικώς δεν είναι ο δράστης…), μιμούμενος την ίδια μεθοδολογία με τους δράστες της περσινής φρικτής μαζικής δολοφονίας δεκάδων ανυποψίαστων αθώων πολιτών στην παραλία της γαλλικής Νίκαιας, κατέλαβε τεράστιο βαρύ φορτηγό (φορτωμένο με ατσάλι) και, αφού σκότωσε τον Πολωνό οδηγό του, το έριξε με μεγάλη ταχύτητα σε κεντρική πλατεία της γερμανικής πρωτευούσης, πάνω σε πλήθος απλών ανθρώπων, οικογένειες με μικρά παιδιά, κλπ., που συνηθίζουν να βγαίνουν την βόλτα τους, τις ημέρες των εορτών, στα γνωστά ξύλινα χριστουγεννιάτικα σπιτάκια των πλατειών των γερμανικών πόλεων. Ο απολογισμός των θυμάτων μεγάλος: τουλάχιστον 12 οι νεκροί – μέχρι στιγμής – και 48 οι τραυματίες (εκ των οποίων 18 σε σοβαρή κατάσταση).
H μαζική εισβολή τριτοκοσμικών λαθρομεταναστών στις ευρωπαϊκές χώρες έχει οδηγήσει, πέραν όλων των άλλων παρενεργειών, σε ραγδαία διασάλευση της κοινωνικής ειρήνης και σε δραματική έξαρση της εγκληματικότητος κάθε είδους, ιδίως δε της βαριάς εγκληματικότητος (φόνοι, βιασμοί, ένοπλες ληστείες, κλπ). Ωστόσο, τα συστημικά μ.μ.ε., απανταχού της Ευρώπης, ακολουθούν την ένοχη τακτική της συστηματικής αυτολογοκρισίας και παραπληροφορήσεως του κοινού, αποσιωπώντας, συγκαλύπτοντας ή υποβαθμίζοντας τις ειδήσεις εκείνες που επιτρέπουν την ανάδειξη του θέματος, προσπαθώντας να αμβλύνουν το μέγεθος, τις διαστάσεις και τις αρνητικές επιπτώσεις της μεταναστευτικής μάστιγος, που πλήττει το σύνολο των λαών της Ευρώπης, θέλοντας με τον τρόπο αυτό, να τους κρατήσουν βυθισμένους στον λήθαργο της αμεριμνησίας, ενόσω οι πατρίδες τους δέχονται μία πρωτοφανή στην ευρωπαϊκή ιστορία μεταναστευτική πλημμυρίδα αφρικανών και ασιατών.
Πρόσφατο συγκλονιστικό παράδειγμα από τον ευρωπαϊκό χώρο, αποτελεί ο φρικώδης φόνος, κατόπιν βιασμού, μίας νεαρής Γερμανίδος στο Φράιμπουργκ (η οποία μάλιστα προσέφερε εθελοντική υπηρεσία, ως ιατρός, σε «προσφυγικό» καταυλισμό), από νεαρό, «φιλοξενούμενο» σε σπίτι (!), Αφγανό αλήτη λαθροέποικο – σαν αυτούς που περιγράφονται ως «ασυνόδευτα προσφυγόπουλα», σύμφωνα με την τρέχουσα «ορθοπολιτική» ορολογία των μ.μ.ε…
Ενόσω η κλιμακούμενη ρευστότης στον χώρο της Αν. Μεσογείου – Μ. Ανατολής τείνει να καταστήσει χαοτικό το ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον (στο οποίο περιλαμβάνεται και η, βυθισμένη στην αμεριμνησία, Ελλάς), ο νεο-οθωμανός «σουλτάνος» Ερντογάν δεν αφήνει ούτε μία μέρα κατά την οποία να μη διαλαλήσει, με ιταμότατο ύφος, με προφανή επιδίωξη να ακουστεί σε διεθνές επίπεδο (ώστε το μήνυμά του να εμπεδωθεί, διά της επαναλήψεως) ότι άμεση στρατηγική επιδίωξή του αποτελεί η αναθεώρηση της συνθήκης της Λωζάννης, διατυπώνοντας κατ’ ουσίαν ευθεία και απροκάλυπτη απαίτηση αλλαγής των ελληνοτουρκικών συνόρων! Το ίδιο μήνυμα ενισχύουν, με καθημερινή συχνότητα δηλώσεων και διάφοροι άλλοι θεσμικοί παράγοντες της Τουρκίας (τελευταίο κρούσμα αποτελούν οι σημερινές δηλώσεις του Τούρκου υπουργού των εξωτερικών, Τσαβούσογλου, σύμφωνα με τις οποίες τα «Καρντάκ», όπως οι Τούρκοι αποκαλούν τα Ίμια, είναι τουρκικά)! Η δε κεμαλική-εθνικιστική αντιπολίτευση στο εσωτερικό της Τουρκίας, υπερθεματίζει σ’ αυτή την ρητορική, εγκαλώντας μάλιστα τον Ερντογάν ότι δεν είναι επαρκώς διεκδικητικός έναντι της Ελλάδος, απαιτώντας να προσαρτηθούν από την Τουρκία 18 ελληνικά νησιά!