ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΒΡΑΪΚΗ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ ΥΠΕΡΟΧΗ [1]

Τῶν Andrew Ryan καὶ Peter J. White

“Ὁ Ἑβραῖος δὲν ἔχει ἱστορία μνημείων. Δὲν εἶχε ποτὲ καμμία λογοτεχνία, ἐπιστήμη ἢ ἀληθινὴ τέχνη· δὲν ἔχει τίποτε ἀκόμα.”

-K. Knox[1]

“Οἱ Ἑβραῖοι δὲν μποροῦν ἀκόμη νὰ ἐπιδείξουν καμμίαν ἰδιοφυΐα, κανέναν πραγματικά μεγάλο ἄνδρα. Ὅλα τους τὰ ταλέντα καὶ ἱκανότητες περιστρέφονται γύρω ἀπὸ ἐπιφανειακὰ εὐφυολόγα τεχνάσματα καὶ χθαμαλοῦ ποιοῦ πονηριά·  αὐτὰ μὲ μιὰ λέξη εἶναι ἡ μία καὶ μοναδικὴ Ἑβραϊκὴ λογική.”

 -Immanuel Kant (Γερμανὸς φιλόσοφος τοῦ 18^ου αἰῶνος) [2]

“Η Εβραϊκή θεώρηση ότι το Γκόιμ ζηλεύει τις ανώτερες ικανότητες του Εβραίου δεν επιβεβαιώνεται από στοιχεία. Οι περισσότεροι Γκόιμ αρνούνται ότι οι Εβραίοι είναι ανώτεροι, παραπέμποντας στην αποτυχία τους να κερδίζουν πρώτα βραβεία: θα πρέπει να είναι αρκούνται στα δεύτερα.

Κανένας Εβραίος συνθέτης δεν έχει πλησιάσει τον Bach, τον Beethoven και τον Brahms· κανένας Εβραίος δεν έχει διεκδικήσει θέση κοντά στους κορυφαίους ζωγράφους του κόσμου και κανένας Εβραίος επιστήμων δεν έχει πλησιάσει τον Νεύτωνα, τον Δαρβίνο, τον Pasteur ή τον Mendel.

Στο τελευταίο σκέλος, φαινομενικές εξαιρέσεις όπως ο Ehrlich, ο Freud και ο Einstein είναι απλώς φαινομενικές. Ο Freud ήταν κατά τα εννιά-δέκατα τσαρλατάνος, και για διαφόρους λόγους είναι ασφαλές να υποθέσουμε ότι ούτε ο Einstein θα αντέξει: μακροπρόθεσμα η κυρτότητα του χωροχρόνου ίσως μπει στην ίδια κατηγορία με τα ψυχοσωματικά εξογκώματα του Gall και του Spurzheim. Είτε όμως αυτή η κατωτερότητα του Εβραίου είναι αληθινή, είτε αποτελεί μονάχα μια αυταπάτη, πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι είναι γενικώς αποδεκτή. Οι Γκόιμ δεν πιστεύουν πραγματικά ότι οι Εβραίοι είναι καλύτεροι από τους μή Εβραίους· το πολύ να παραδεχθούν ότι ο Εβραίος είναι πιο αποτελεσματικός στο να κατορθώνει εγκόσμια επιτυχία. Αυτό όμως οφείλεται σε πονηρές πρακτικές, όχι σε ανώτερες ικανότητες.”

-H.L. Menchen ( Συγγραφέας του 20^ου αιώνος) [3]

1.Εβραϊκή Διανοητική Ανωτερότητα;

 

            Εκτός και αν μένετε στον πλανήτη Πλούτωνα, θα πρέπει να είστε ενήμεροι για το γεγονός ότι σήμερα οι Εβραίοι κομπάζουν για τα πνευματικά και (κάποιες φορές) οικονομικά τους επιτεύγματα. Η ανώτερη Εβραϊκή ευφυΐα εγκωμιάζεται σε διάφορα έντυπα. [4] Ο Ernest van den Haag στο The Jewish Mystique [5] έχει διατυπώσει την άποψη πως οι Εβραίοι έχουν δώσει ουσιαστικό νόημα στα τελευταία δύο χιλιάδες χρόνια Δυτικής ιστορίας. Βλέπει τους Εβραίους ως φυλετικώς ανώτερους από τους υπόλοιπους ανθρώπους.  Μια ολοσέλιδη διαφήμιση αυτού του βιβλίου παρουσιάστηκε στους New York Times στις 5 Ιανουαρίου του 1970 και εμπεριείχε συστάσεις του Εβραίου Ashley Montagu, υποστηρικτού της φυλετικής ισότητος. Είναι ξεκάθαρο ότι μερικές φυλές είναι πιο ίσες από τις άλλες. Ο Weyl και ο Possony υπεστήριξαν ότι οι Εβραίοι είναι κληρονομικώς πιο ευφυείς από τους άλλους ανθρώπους. Ποτέ δεν διασύρθηκαν ή εξυβρίστηκαν όπως έγινε με τον Shockley  ή τον Jensen. Ο συγγραφέας C.P. Snow δήλωσε επίσης ότι οι Εβραίοι είναι διανοητικά ανώτεροι από όλους τους άλλους ανθρώπους [6] και “επιβραβεύτηκε” από τον “Αμερικανικό “ τύπο. Ο στόχος μας σε αυτήν την έκθεση είναι να καταρρίψουμε αυτόν τον μύθο περί Εβραϊκής διανοητικής υπεροχής. Πρώτα θα ασχοληθούμε με το επιχείρημα περί IQ (ΔΝ, δεἰκτου νοημοσύνης).

Ο MacDonald [7] μιλάει εκτενώς για την ανώτερη Εβραϊκή νοημοσύνη στην θεωρία του περί Εβραϊκής ομαδικής εξελικτικής στρατηγικής. Μέσῳ της ευγονικής (π.χ. οι πολυμαθείς Ραβίνοι έκαναν πολλά παιδιά ενώ οι πολυμαθείς Χριστιανοί ιερείς κανένα) [8] οι Εβραίοι παγίωσαν ένα πλεονέκτημα όσον αφορά τον ΔΝ. Ο MacDonald παραθέτει ένα μέσο όρο ΔΝ 117 των Ασκεναζίμ Εβραίων, με ένα λεκτικό ΔΝ να κυμαίνεται στο 125 και με τον ΔΝ εφαρμογών (performance IQ) να κυμαίνεται κοντά στο μέσο όρο. Άλλοι ψυχολόγοι έχουν πει ότι οι Εβραίοι σημειώνουν πολύ χαμηλότερα σκορ στην οπτικοχωρική αντίληψη, ειδικά εν σχέσει προς αυτά των Σκανδιναβών Νορδικών. [9]  Όλως περιέργως, υπάρχουν λίγες έρευνες ΔΝ που εστιάζουν στην διαφορά μέσου όρου ΔΝ μεταξύ Εβραίων και Εθνικών (μή Εβραίων).

Είναι σημαντικό όμως να σημειώσουμε ότι πάντα οι Ασκεναζίμ Εβραίοι είναι αυτοί που φέρονται να είναι ανώτεροι. Η επίδοση των Ανατολιτών Εβραίων στα τεστ ΔΝ και στην ακαδημαϊκή επιτυχία είναι χειρότερη. [10]  Οι Εβραίοι μαθητές έχουν κατά μέσο όρο ΔΝ (=100) και τα Ισραηλίτικα [11] τεστ ΔΝ έχουν βγάλει μέσο όρο 100 με μια μικρή διαφοροποίηση ανά φύλο. Αυτό φυσικά δημιουργεί πρόβλημα στην θεωρία του MacDonald που θέλει την Εβραϊκή κουλτούρα και τις Ταλμουδικές παραδόσεις να έχουν ισχυρή ευγονική επίδραση. Άν ίσχυε αυτό, θα παρατηρούσαμε υψηλότερο ΔΝ στις ορθόδοξες Ραββινικές παραδόσεις στη Μέση Ανατολή. Θα αναμέναμε το Ισραήλ να ξεχειλίζει από επιστήμονες και φιλοσόφους αντί να είναι ένα έθνος εξαρτημένο από εξωτερική βοήθεια, όπως είναι σήμερα. Το επιχείρημα περί φυσικής επιλογής αγέλης, το οποίο ισχυρίζεται ότι υπήρξε εθελοντική μείωση στην αναπαραγωγική επιτυχία των Εβραίων με χαμηλό ΔΝ, δεν φαίνεται αληθοφανές. Η αναπαραγωγική επιτυχία λειτουργεί βάσει πλούτου-πόρων, και αυτό ισχύει και για τους Ραββίνους και για τους βοσκούς. [12]

            Ο Richard Lynn στο άρθρο του “The Intelligence of American Jews” [13] παρουσιάζει μιαν υποβάθμιση της Εβραϊκής επιδόσεως στα τεστ ΔΝ. Αναφέρει ότι προηγούμενες έρευνες όπως αυτή του Backman το 1970 βασίζονταν σε μικρά δείγματα: Ο αριθμός των Εβραίων ήταν μόλις 65! Άλλες μελέτες χρησιμοποιούν αντιστοίχως μικρά δείγματα και δεν είναι σχεδιασμένες να είναι αντιπροσωπευτικές σε εθνικό επίπεδο. Μια άλλη μελέτη από τον Backman το 1972, την οποία ο Lynn θεωρεί αντιπροσωπευτική, χρησιμοποιούσε δείγματα από 1236 Εβραίους, 1051 Λευκούς Γκόιμ, 488 Μαύρους και 150 Ασιάτες. Υπολογίστηκε ο ΔΝ για έξι παράγοντες και οι Εβραίοι σκόραραν: 107-8 στον συντελεστή λεκτικής κατανόησης, 99.5 στην Αγγλική γλώσσα, 109.7 στα μαθηματικά, 91.3 στην οπτικοχωρική αντίληψη, 102.2 στην ταχύτητα κατανόησης και στην ακρίβεια και 95.1 στη μνήμη. Ο Lynn εικάζει ότι “Οι διαφορές του ΔΝ σε όλες αυτές τις διαφορετικές ικανότητες είναι τόσο μεγάλες, ώστε να εγείρουν αμφιβολίες για τα αποτελέσματα” και δηλώνει πως το λεκτικό ΔΝ 107.8 βρίσκεται χαμηλότερα στις εκτιμήσεις περί Εβραϊκής λεκτικής ικανότητας – παρ᾿ όλο που οι υπόλοιπες εκτιμήσεις είναι μη αντιπροσωπευτικές και κατά συνέπεια ουσιαστικά προβληματικές. [15] Αξίζει να σημειωθεί ότι σε έρευνες ΔΝ που διεξήχθησαν νωρίτερα αυτόν τον αιώνα οι Ασκεναζίμ Εβραίοι είχαν χαμηλότερες επιδόσεις από Νορδικές εθνικότητες όπως είναι οι Σκωτσέζοι.

            Ο Audrey Shuey [16] διεξήγαγε την Ψυχολογική Εξέταση του Αμερικανικού Συμβουλίου (American Council Psychological Examination) σε 2,895 πρωτοετείς φοιτητές του Washington Square College στη Νέα Υόρκη την περίοδο 1935-37, ως εξής: Οι 2,250 αναγνωρίστηκαν ως Εβραίοι (ΣτΜ: εννοεί στο θρήσκευμα), 399 ως Καθολικοί και 336 ως Προτεστάντες.

            Σε γενικές γραμμές οι τρεις αυτές ομάδες βαθμολογήθηκαν κατά φθίνουσα σειρά: Προτεστάντες, Εβραίοι και Καθολικοί, με τον Προτεσταντικό μέσο όρο ανώτερο του Εβραϊκού σε όλα τα τεστ πλην ενός και με τον Εβραϊκό μέσο όρο ανώτερο του Καθολικού σε όλα τα τεστ. Όταν οι αλλοδαποί μαθηταί και οι μαθηταί με αλλοδαπούς γονείς απαλείφθηκαν από τα τεστ, τα αποτελέσματα ήσαν κατ᾿  ουσίαν τα ίδια. Οι Λευκοί Προτεστάντες ήσαν κατά κύριο λόγο Βορειοευρωπαϊκής καταγωγής, ενώ οι Καθολικοί Νοτιοευρωπαϊκής, Κεντροευρωπαϊκής ή Ιρλανδικής και οι Εβραίοι Ανατολικοευρωπαϊκής καταγωγής (Ασκεναζίμ).   

            Ο Lynn ορθώς παρατηρεί ότι, παρ᾿ όλο που το  μέγεθος του δείγματος είναι μεγάλο, το δείγμα δεν είναι αντιπροσωπευτικό. Και θα πρέπει να προσθέσουμε πως ούτε οι περισσότερες μελέτες που αποδίδουν Εβραϊκή υπεροχή στα τεστ ΔΝ είναι αντιπροσωπευτικές. Αναφέρει πως μια πιο πρόσφατη μελέτη από τον Hennessy και τον Merrifield με μέγεθος δείγματος 2,985 μαθητών, η οποία κατέδειξε διαφορά μικρότερη της μιας μονάδος στα τεστ λεκτικής ικανότητος και συλλογισμού, “ενδέχεται να μη είναι αντιπροσωπευτική των πληθυσμών”. [17] Κατά την ίδια μεθοδολογική αυστηρότητα, ελάχιστες μελέτες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής του Lynn, είναι αληθώς αντιπροσωπευτικές.

            Ο Lynn εξέτασε τις λεξιλογικές επιδόσεις των Εβραίων, των μη-Εβραίων Λευκών, των Μαύρων και άλλων, τις οποίες προμηθεύτηκε από τις Αμερικανικές Γενικές Κοινωνικές Έρευνες (American General Social Surveys) που διεξήγαγε το National Opinion Research Center στο Σικάγο κατά τα έτη 1990-1996. Η έρευνα συνέζευξε πληροφορίες εν σχέσει προς (μεταξύ άλλων) την θρησκεία και την εθνοτική ομάδα του συμμετέχοντος με το φύλλο επιδόσεώς του σε ένα λεξιλογικό τεστ δέκα λέξεων. Το λεξιλόγιο είναι καλός εκτιμητής της λεκτικής νοημοσύνης. Σε διάστημα ενός έτους εξετάζονται κατά προσέγγιση 1,500 άτομα, γεγονός που σημαίνει ότι οι μελέτες δεν περιλαμβάνουν μεγάλο αριθμό Εβραίων εξεταζομένων. Ο Lynn συνεπώς έλαβε υπ᾿  όψιν του τα αποτελέσματα πολλών ετών και τα συνδύασε, γεγονός το οποίο επίσης θέτει πρόβλημα περί αντιπροσωπευτικότητος και συγκρισιμότητος των δειγμάτων. Σε κάθε περίπτωση οι Εβραίοι έβγαλαν κατά μέσον όρο ΔΝ 107.5, σημαντικά υψηλότερο από αυτό των Εθνικών Λευκών, και οι Μαύροι έβγαλαν μέσο όρο ΔΝ 89.7. Το εν λόγῳ αποτέλεσμα είναι αρκετά όμοιο με αυτό της μελέτης του Bachman, μιας και προτείνει ότι το Εβραϊκό προβάδισμα όσον αφορά στον ΔΝ είναι σημαντικά μικρότερο αυτού που προτείνεται από ψυχολόγους όπως ο MacDonald. Εν τούτοις, το μέγεθος δείγματος των Εβραίων στην έρευνα του Lynn (150) παραμένει μικρό εν συγκρίσει προς το μέγεθος δείγματος των Εθνικών Λευκών (5,300). Όπως θα πούμε παρακάτω, στους Λευκούς του Lynn εμπεριέχονται και άτομα με Μεσογειακή και Αλπική πρόσμιξη (παρόλο που για πρώτη φορά δεν συμπεριέλαβε και τους Λατινοαμερικάνους στους Λευκούς). Υποδείξαμε παραπάνω πως βάσει της επιδράσεως Flynn (Flynn effect) και των επιδόσεων των Νορδικών σε παλαιότερη εποχή αυτού του αιώνος (καθώς και άλλων δεδομένων) η επίδοση των Νορδικών σε ΔΝ είναι μεγαλύτερη του 100, αν και είναι δύσκολο να την προσδιορίσουμε σήμερα με τις πολιτικώς ορθές εξετάσεις. Ο Lynn είναι επιφυλακτικός ως προς τις περιβαλλοντολογικές εξηγήσεις της εν λόγῳ διαφοροποιήσεως. Αναφέρει πως “Περιβαλλοντολογικές εξηγήσεις για την υψηλή Εβραϊκή [λεκτική] νοημοσύνη είναι δύσκολο να βρεθούν. Ακόμη και εφ᾿ όσον υποθέσουμε ότι οι Εβραίοι παρέχουν στα παιδιά τους ένα καλό περιβάλλον για την προαγωγή της παιδικής ευφυΐας, υπάρχει πρόβλημα στην παροχή εξηγήσεως ως προς το γιατί το κάνουν αυτό“. [18] Δεν λείπουν οι περιβαλλοντολογικές εξηγήσεις όσον αφορά τον υψηλό ΔΝ των Εβραίων, αν λάβουμε υπ᾿  όψιν την Εβραϊκή αστικοποίηση και επαγγελματική επιθετικότητα, μια κουλτούρα που έχει σε υψηλή εκτίμηση την γνώση και την γλώσσα (ιδίως την εκμάθηση άλλων γλωσσών, που βελτιώνει την λεκτική νοητική ικανότητα) και μια κουλτούρα που ενθαρρύνει την επιτυχία. [19] Η θέση του Lynn είναι άτοπη, καθώς είναι προφανές το γιατί οι Εβραίοι γονείς παρέχουν ένα καλό περιβάλλον που ευνοεί την ευφυΐα των παιδιών τους – και ο λόγος είναι για να επιτύχουν. [20]

            Ο MacDonald παρατηρεί ότι οι Εβραίοι έχουν βραβευθεί με έναν δυσανάλογο αριθμό Βραβείων Nobel σε όλες τις κατηγορίες από το 1901 έως το 1985. Το ίδιο ισχύει και για άλλα επιστημονικά και πολιτιστικά έπαθλα. Κατά τον Lynn και τον Vanhanen [21] υπάρχει μεγάλη συσχέτιση μεταξύ ΔΝ και επιτυχίας, όχι μόνο για τα άτομα αλλά και για ολόκληρα έθνη. (Ο εθνικός μέσος όρος ΔΝ λέγεται ότι συσχετίζεται κατά 0.71 με το ΑΕΕ [Ακαθάριστο Εθνικό Εισόδημα], σύμφωνα με τον Lynn και τον Vanhanen.) Λαμβάνοντας παρ᾿  όλ᾿  αυτά υπ᾿  όψιν τον ΔΝ των Εβραίων, θα αναμέναμε ο Εβραϊκός πληθυσμός να παρήγε τετραπλάσιο αριθμό ατόμων με ΔΝ ανώτερο του 130 από αυτόν των Λευκών. Αν θεωρήσουμε ότι η αναλογία των Εβραίων επί του πληθυσμού των ΗΠΑ είναι 3 τοις εκατό (υπερβολικά χαμηλή κατά την γνώμη μας), οι Εβραίοι θα έπρεπε να αποτελούν το 12 τοις εκατό των επιτυχημένων των ΗΠΑ. Αντί αυτού, οι Εβραίοι αποτελούν το 76 τοις εκατό των διανοουμένων που έχουν επιρροή, το 30 τοις εκατό του διδακτικού προσωπικού των καλυτέρων πανεπιστημίων και 23 τοις εκατό των πλουσιωτέρων Αμερικανών.

            Ο υψηλός ΔΝ δεν εξηγεί επαρκώς την επιτυχία. Δεν εξηγεί επαρκώς την επιτυχία πληθυσμιακών ομάδων όπως οι Νότιοι Ιταλοί, οι οποίοι έχουν γενικώς χαμηλότερες επιδόσεις από τον μέσο όρο σε τεστ ΔΝ και, παρ᾿  όλ᾿  αυτά έχουν διαπρέψει στην αποκόμιση κερδών στην σύγχρονη Αμερική, Αυστραλία και Καναδά – μέσῳ, εφ᾿ όσον έγινε ανέντιμα, σκληρών (Μαφία) ή πιο ήπιων (φοροδιαφυγή) εγκληματικών δραστηριοτήτων, ή, εφ᾿ όσον έγινε έντιμα, μέσῳ της παλιάς καλής συνταγής της σκληρής δουλειάς, για την οποία φημίζονται οι Ιταλοί. [21] Ο Dickens (κ.ἄ.) ανέλυσε κατά πόσον η απόκλιση στο εισόδημα θα μπορούσε να εξηγηθεί από τις επιδόσεις στις Αξιολογικές Εξετάσεις των Ενόπλων Δυνάμεων (Armed Forces Qualification Test, AFQT), οι οποίες σύμφωνα με τον Herrnstein και τον Murray είναι καταλληλότερες για τη μέτρηση του ΔΝ από άλλες εξετάσεις, και ανεκάλυψε ότι το AFQT δύναται να εξηγήσει μόλις το 15 τοις εκατόν των εισοδηματικών αποκλίσεων. [22] Η Εβραϊκή επιτυχία, στο επίπεδο στο οποίο βρίσκεται αυτήν την στιγμή, αποτελεί προϊόν του Εβραϊκού εθνοκεντρισμού και νεποτισμού, όπως εξηγεί ο Kevin Alfred Strom:

“Οι Εβραίοι έχουν σε μεγαλύτερο βαθμό συλλογική συνείδηση – της φυλετικής τους ταυτότητος – από ό,τι οι Λευκοί, και αυτή η έντονη αίσθηση εθνικής ταυτότητος τούς καθιστά πρόθυμους και διατεθειμένους να βάλουν το συλλογικό τους συμφέρον πάνω από άλλα συμφέροντα, ακόμη και από ατομικά οικονομικά συμφέροντα. Κατά συνέπειαν οι Εβραίοι είναι περισσότερο πρόθυμοι να βοηθήσουν τους ομοεθνείς τους Εβραίους επειδή είναι Εβραίοι (πράγμα το οποίο η εμπειρία μας λέει ότι το κάνουν με τόσο πολλούς διαφορετικούς τρόπους και αυτό είναι εντυπωσιακό) από όσο είναι οι Λευκοί πρόθυμοι να βοηθήσουν άλλους Λευκούς επειδή είναι Λευκοί (πράγμα που συμβαίνει εξαιρετικά σπάνια, και το οποίο είναι κοινωνικώς μη αποδεκτό έτσι κι αλλιώς –  ακόμη και παράνομο – στο αλλόκοτο κοινωνικό και “ηθικό” σύστημα που μας έχουν επιβάλει πανούργοι Εβραίοι και παρηκμασμένοι Λευκοί). Συνεπώς οι Εβραίοι θα προσλάβουν κατά προτίμηση άλλους Εβραίους· οι Εβραίοι θα οργανωθούν ανοικτά ώστε να προωθήσουν τα Εβραϊκά συμφέροντα· οι Εβραίοι θα απεικονίσουν τους Εβραίους ως συμπαθητικούς χαρακτήρες στα μέσα ψυχαγωγίας τους· και κυρίως, κατά την άποψή μου, οι Εβραίοι θα δαιμονοποιήσουν οποιονδήποτε αντιτίθεται στα Εβραϊκά συμφέροντα ή όποιον προάγει τα Λευκά συμφέροντα. Όλα τα παραπάνω επιδρούν στον βαθμό επιτυχίας των Εβραίων σε διάφορους τομείς – και το τελευταίο γεγονός που αναφέρθηκε, επιδρά σημαντικά στο να κάνει πολλούς Εθνικούς, πολλούς Λευκούς, να προάγουν την Εβραϊκή επιτυχία και τα Εβραϊκά συμφέροντα, και σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, τους κάνει να στρέφονται ενάντια στα ίδια τους τα ατομικά συμφέροντα και στα ίδια τους τα φυλετικά συμφέροντα. Στην πραγματικότητα, η Εβραϊκή επιρροή έπαιξε μεγάλο ρόλο στην κατασκευή της “προοδευτικής” ιδεολογικής δομής του 20ου αιώνος, η οποία ουσιαστικά υπαγορεύει ότι το να προάγει κανείς τα συμφέροντα των Λευκών και το να κάνει ο,τιδήποτε τείνει να υποστηρίξει την συνέχεια της υπάρξεώς μας στον κόσμο – είτε η αντίθεση στην φυλετική μείξη είτε η προσπάθεια για δημιουργία ζωτικού χώρου αποκλειστικά για Λευκούς – είναι κακεντρεχής “ρατσισμός”, και φυσικά ο “ρατσισμός” είναι το απόλυτο κακό σύμφωνα με αυτήν την από Εβραίους κατασκευασμένη “ηθική”. Έτσι η Εβραϊκή επιτυχία δεν είναι καθόλου αναπάντεχη. Έχουν αξιοποιήσει την υψηλή τους λεκτική νοημοσύνη, μέσῳ της αξιοσημείωτης φυλετικής τους αλληλεγγύης, φτιάχνοντας μια μηντιακή/νομική/θρησκευτική θεριζοαλωνιστική μηχανή, η οποία ουσιαστικά παραπλανεί κι εξαπατεί τους Λευκούς, βάζοντάς τους να προάγουν Εβραϊκά συμφέροντα. Μιας και στις Ηνωμένες Πολιτείες οι Λευκοί αποτελούν την μεγαλύτερη δεξαμενή διανοιών και επιτυχημένων ανθρώπων, σε έναν ακόμη μεγαλύτερο απόλυτο αριθμό από τους ιδιοφυείς και επιτυχημένους Εβραίους, ο συνδυασμός διαυγών Εβραϊκών μυαλών που προσλαμβάνουν αιχμαλωτισμένα και υποτεταγμένα Λευκά μυαλά είναι πέρα για πέρα ανυπέρβλητος. Οι πολύ έξυπνοι Εβραίοι είναι αφοσιωμένοι στα εθνικά τους συμφέροντα· με τους πολύ έξυπνους Λευκούς να εμποδίζονται σκοπίμως να επικεντρωθούν στα δικά τους εθνικά συμφέροντα και στην ουσία να επιβραβεύονται εφ᾿ όσον αντιταχθούν στα ίδια τους τα συμφέροντα και είτε να πείθονται ότι η παραμικρή εναντίωση στους Εβραίους είναι η απόλυτη ανήθικη πράξη (Αντισημιτισμός), είτε να πείθονται από εμπειρικά στοιχεία ότι θα τιμωρηθούν σκληρά γι᾿  αυτό.” [23]

            Αυτή η συλλογιστική εξηγεί την Εβραϊκή επιτυχία στην κατάκτηση βραβείων στην επιστήμη αρκετά καλύτερα από ό,τι το επιχείρημα του ΔΝ, διότι η χωροοπτική και μαθηματική νοημοσύνη τους είναι στην καλύτερη περίπτωση ελάχιστα μεγαλύτερη από αυτήν που έχουν οι Λευκοί κατά μέσον όρο και, στην χειρότερη γι᾿ αυτούς περίπτωση, ελάχιστα χαμηλότερη. Όπως είχε αναφέρει ο Αμερικανός φυλετιστής David Duke:

“Η δυσανάλογη Εβραϊκή επιτυχία στην κατάκτηση επιστημονικών και πολιτιστικών βραβείων αποτελεί αντανάκλαση τόσο των ικανοτήτων τους όσο και της ομαδικής τους στρατηγικής. Τόσο τα Βραβεία Ακαδημίας όσο και τα Βραβεία Pulitzer διαθέτουν μεγάλες επιτροπές Εβραίων ψηφοφόρων, οι οποίοι έχουν από νεαράς ηλικίας μάθει να προτιμούν και στηρίζουν τους δικούς τους… Οι Εβραίοι είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στο να γίνονται μέλη σε διοικητικά σώματα σε οποιονδήποτε κοινωνικό οργανισμό στον οποίο συμμετέχουν, και κατά συνέπεια τείνουν να ενισχύουν την ικανότητά τους να αναγνωρίζουν και να επιβραβεύουν τους δικούς τους στο κατά περίπτωσιν επάγγελμα. Επιπροσθέτως τα υπό Εβραίων κυριαρχούμενα μέσα μαζικής ενημερώσεως και διασκεδάσεως συνεχώς εξυψώνουν τους δικούς τους, επαινώντας τους και αναγνωρίζοντάς τους“. [24]  

            Η εν λόγῳ διαδικασία δικτυώσεως αποτυπώνεται ξεκάθαρα από την απονομή του Νόμπελ Ειρήνης στον Εβραίο τρομοκράτη Menachim Begin, ο οποίος δεν θα είχε λάβει τέτοια τιμή αν δεν του παρείχαν υποστήριξη τα παγκόσμια μέσα  μαζικής ενημερώσεως. Ο ρόλος των μέσων ενημερώσεως στην προώθηση του Albert Einstein ως επιτομής της Εβραϊκής επιστημονικής διανοίας θα συζητηθεί σε άλλο δοκίμιο.

            Είναι επίσης άξιο αναφοράς ότι ανά τους αιώνες της παγκόσμιας ιστορίας υπάρχει μια αριστοκρατία του δέρματος, όπου άνθρωποι με πιο ανοικτόχρωμη επιδερμίδα κυβερνούν τους πιο σκούρους: οι πιο ανοικτόχρωμοι Ινδοί κυριαρχούσαν ανάμεσα στους πιο σκούρους Ινδούς· οι Ασκεναζίμ Εβραίοι στο Ισραήλ κυριαρχούν έναντι των Σεφαρδιτών Εβραίων· η Ιαπωνική άρχουσα τάξη είναι τυπικά πιο ανοικτόχρωμη από το υπόλοιπο έθνος· στην Νότια Αμερική, π.χ. στη Βραζιλία, μια Λευκή/ανοικτόχρωμη μειονότητα κυβερνά μια αχανή ξεθωριασμένη πλειονότητα και στην Ιταλία ένας πιο ανοικτόχρωμος Βόρειος λαός είναι πιο ανεπτυγμένος πολιτισμικά και η “Βόρεια Κοινωνία” (ΣτΜ: Nordic League) της επιζητεί απόσχιση από τον πιο σκουρόχρωμο, λιγότερο ανεπτυγμένο Ιταλό του Νότου. [25] Έχει ενδιαφέρον να σημειωθεί το γεγονός ότι, παρ᾿ όλο που οι Εβραίοι έχουν έναν σημαντικό αριθμό κοινών γονιδίων, ως δ᾿ εκ τούτου προκύπτει μια γενική φαινοτυπική ομοιότητα μεταξύ όλων των ειδών Εβραίων, οι Ασκεναζίμ Εβραίοι έχουν έναν μη αμελητέο αριθμό Νορδικών γονιδίων, τα οποία έλαβαν από τους Νορδικούς κατά την διάρκεια της διαμονής τους σε κοινωνίες Αρίων. Σε ολόκληρη την Ευρώπη, καθώς και εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι σύνηθες να παρατηρεί κανείς επιτυχημένους Ασκεναζίμ Εβραίους με ανοιτκόχρωμη κόμη και ανοικτόχρωμους οφθαλμούς, τον τύπο του George Soros. [26] Ο Εκνορδισμός των Ασκερναζίμ Εβραίων όμως μεθοδολογικώς ακυρώνει τους ισχυρισμούς περί Εβραϊκής διανοητικής υπεροχής, καθώς η εν λόγῳ υπεροχή μπορεί κάλλιστα να είναι προϊόν των Νορδικών γονιδίων που αυτοί έχουν προσλάβει.

…  (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!)

Σημειώσεις    

 

1. K. Knox, “Races of Man,” (Lea and Blanchard, Philadelphia, 1850), p.263.
2. Παρατιθέμενο από William Grimstad, “Antizion: A Survey of Commentary on Organized Jewry by Leading Personalities Through the Ages,” (The Noontide Press, Torrance CA, 1985).
3. Βλέπε παραπάνω.
4. Βλέπε D. Seligman, “A Question of Intelligence,” (Birch Lane Press, New York, 1992)· N. Weyl, “The Geography of American Achievement,” (Scott-Townsend Publishers, Washington DC, 1989)· N. Weyl και S. Possony, “Geography of the Intellect,” (Regnery, Chicago, 1963) και S.L. Gilman, “Smart Jews: The Construction of the Image of Jewish Superior Intelligence,” (University of Nebraska Press, Lincoln, 1996) για λεπτομέρειες περί αυτής της διαμάχης.
5. E. van Den Haag, “The Jewish MystΔΝue,” (Stein and Day, New York, 1977).
6. “Pittsburgh Post – Gazette,” 1 April, 1969, p.26.
7. K. MacDonald, “A People That Shall Dwell Alone: Judaism as a Group Evolutionary Strategy,” (Praeger, Westport, 1994), pp.188-191.
8. Η ιδέα του MacDonald ότι τα “καλύτερα μυαλά” του κόσμου των Εθνικών γίνονταν άγαμοι ιερείς υπονοείται αλλά δεν στηρίζεται εμπειρικώς από ιστορικά στοιχεία. Είναι πιθανό τα καλύτερα μυαλά των Εθνικών να πήγαιναν σε κυβερνητικούς/διοικητικούς τομείς και μετέπειτα στα πανεπιστήμια.
9. F. Brown, “A Comparative Study of the Intelligence of the Jews and Scandinavian Kindergarten Children,” Journal of Genetic Psychology, vol.64, 1944, pp.67-92· M.E. Backman, “Patterns of Mental Abilities: Ethnic, Socio-Economic, and Sex Differences,” American Educational Research Journal, vol.9, 1972, pp.1-2· P. Vincent, “The Measured Intelligence of Glasgow Jewish Children,” Jewish Journal of Sociology, vol.8, 1966, pp.92-108· B.M Levinson, “A Comparative Study of the Verbal and Performance Ability of Monolingual and Bilingual Native Born Jewish Preschool Children of Traditional Parentage,” Journal of Genetic Psychology, vol.97, 1960, pp.93-112· B.M. Levinson, “The Intelligence of Applicants for Admission to Jewish Day Schools,” Jewish Social Studies, vol.19, 1957, pp.29-40. Είναι αμφίβολο το κατά πόσο τα δείγματα που χρησιμοποιήθηκαν στις παλαιότερες αυτές μελέτες είναι αληθώς αντιπροσωπευτικά.
10. Praele (et al), “Perceptual Articulation and Task Effectiveness in Several Israeli Subcultures,” Journal of Personality and Social Psychology, vol.15, 1970, pp.190-195· B. Burg and I. Belmont, “Mental Abilities of Children From Different Cultural Backgrounds in Israel,” Journal of Cross-Cultural Psychology, vol.21, 1990, pp.90-108.
11. S. Kaniel and S. Fisherman, “Level of Performance and Distribution of Errors in the Progressive Matrices Test: A Comparison of Ethiopian Immigrant and Native Israeli Adolescents,” International Journal of Psychology, vol.26, 1991, pp.25-33· J.R. Flynn, “Israeli Military ΔΝ Tests: Gender Differences Small; ΔΝ Gains Large,” Journal of Biosocial Science, vol.30, 1998, pp.541-553.
12. Ο MacDonald δεν λαμβάνει υπ᾿ όψιν του δυσγονικές πρακτικές της εν λόγῳ Εβραϊκής ευγονικής πρακτικής, όπως είναι οι διανοητικές και γενετικές διαταραχές τις οποίες συζητάμε αλλού.
13. Richard Lynn, “The Intelligence of American Jews,” Personality and Individual Differences, (March 2003, on-line article.)
14. J.G. Backman, “Youth in Transition,” vol.2 (University of Michigan, Ann Arbor, 1970).
15. M.F. Backman, “Patterns of Mental Abilities: Ethnic, Socioeconomic and Sex Differences,” Βλέπε παραπάνω, σημείωση 9.
16. A.M. Shuey, “Differences in Performance of Jewish and Non-Jewish Students on the American Council Psychological Examination,” Journal of Social Psychology, vol.15, 1942, pp.221-243.
17. J.J. Hennessy and P.R. Merrifield, “Ethnicity and Sex Distinctions in Patterns of Aptitude Factor Scores in a Sample of Urban High School Seniors,” American Educational Research Journal, vol.15, 1978, pp.385-389.
18. Lynn βλ. σημ. 13.
19. M. Zborowski and E. Herzog, “Life is With People,” (International Universities Press, New York, 1952). 
20. P. Gottfried, “A Race Apart,” Chronicles, June 2000, pp.27-29.
21. R. Vecoli, “The Italian Americans,” Center Magazine, vol.7, 1974, pp.31-43.
22. W.T. Dickens (et al) “Does the Bell Curve Ring True?” The Broockings Review, Summer 1995, pp. 18-22.
23. Kevin Alfred Strom, “Decapitation,” American Dissident Voices, 1 August 2003.
24. David Duke, “My Awakening: A Path to Racial Understanding,” (Free Speech Press, PO Box 188 Mandeville La 70470 USA, 1999). Phone (504) 626-77 14. Cited p.746.
25. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι ο Richard Lynn στο “Skin Color and Intelligence in African Americans,” Population and Environment, vol.23, no.4, 2002, pp.365-375, σε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα 430 ενηλίκων Αφροαμερικανών, ανακάλυψε μια στατιστικώς σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ ανοικτού χρώματος του δέρματος και ευφυΐας. Βλέπε επίσης R. Lynn, “Skin Color and Intelligence in African Americans: A Reply to Hill,” Population and Environment, vol.24, no.2, 2002, pp.215-218.
26. Αυτός ο Εκνορδισμός των Εβραίων παρατηρήθηκε από τον Francis Parker Yockey, στο “Imperium”, (The Noontide Press, Costa Mesa, 1991), p.418, όπου αναφέρει ότι ο 20ος αιώνας ήταν “ο αιώνας της πρωτοκαθεδρίας των πνευματικών στον φυλετικό μετασχηματισμό.” (σελ.418) Πράγμα που σημαίνει ότι ο Εβραίος παραμένει Εβραίος ακόμα και όταν λάβει Άρια εξωτερικά χαρακτηριστικά, καθώς η “φυλετική ψυχή” ή η “πνευματική ουσία” των Εβραίων παραμένει αναλλοίωτη.